Simulizi : Sikutegemea
Sehemu Ya Tatu (3)

 “Hivi unajua kitu chochote kuhusiana na mahoteli yaliokuwepo katika kisiwa hichi” nilimuuliza Mzee Robert. “Mwanangu hayo si mahoteli tu bali kuna mambo yanafanyika hapo na ni mabaya kuliko ubaya wenyewe. Hapo watu hukutana kwa ajili ya kufanya ibada, na kwa mwaka hukutana mara mbili. Kama uliwahi kusikia kuwa kuna watu wanaabidu mashetani basi hawa ni miongoni mwao. Na katika ibada zao hutoa kafara kubwa sana ya damu na kula nyama za watu, isitoshe kila baada ya miezi sita kuna meli maalumu inayopita nchi mbali mbali na kukusanya watu kwa ajili ya ibada zao”.

 Baada ya kunambia nilihisi mapigo yangu ya moyo kuongezeka kwa kasi, nilianza kujuta kwanini nilimuacha Latifa. Nilishindwa kujizuia kabisa na machozi yalitengeza michirizi mashavuni kwangu. “Kijana vipi mbona unalia” aliniuliza, “nimewakumbuka wenzangu ambao wapo mikononi mwa hao wapumbavu sijui hatima yao itakuwa nini” nilimjibu kiunyonge. “Ipo nji ya kujua kama wenzako wako hai au tayari washatolewa kafara” aliniambia na mimi nikafungua masikio kumsikiliza.

 “Swali je utaweza kutumia hio njia maana inataka moyo kweli kweli” aliniuliza, “nimeshateseka vya kutosha, na hio njia nina imani nitaiweza” nilijibu kwa ujasiri. “Sawa, hiyo njia ni bomba la kupitishia maji taka. Ninaposema maji taka nakusudia maji ya chooni, hivyo unatakiwa utambue kuwa vinyesi ndio vinapita katika njia hio. Ukifanikiwa kupita mpaka juu basi utakuwa umekamilisha hatua ya kwanza. Hatua ya pili ni kutafuta mtu wa kuua ili upate nguo za kuvaa kwa ajili ya kuzunguka ndani ya mahoteli hayo. Ukifanisha hatua hizo mbili basi kuna uwezekano mkubwa wa kufanikiwa kuwaona marafiki zako kama watakua hai”.

 Nilihuna kwanza maana ilikuwa ni shughuli pevu lakini pia hakukua na uhakika kama nitawakauta wako hai. Hata akili yangu ilinambia kuwa bado wako hai hivyo ni vizuri kama ningerudisha fadhila zao kwa kuwasaidia. Kama kawaida yangu niliamua kufanya maamuzi magumu, lakini kabla sijaenda huko nilimuomba mzee Robert anipeleke kwenye hiyo boti kwanza ili niangalie kama kuna uwezekano wa kuitumia kutorokea kisiwani hapo.

 Alikubali na kunikabidhi vijana kadhaa kwa ajili ya kunisindikiza, siku ya pili mapema safari ilianza. Ukisikia kuna watu wanamapafu ya farasi wala si uongo, maana hao jamaa niliopewa walikuwa wanakimbia kweli kweli japo si kasi kubwa. Ilibidi nijikaze kiume maana safari hiyo ilikuwa yangu na kwaaajili yangu. Tulikimbia kwa muda mrefu sana zaidi ya nusu siku mpaka tulipofika upande wa pili wa kisiwa. Kwa kweli nilihisi mapafua yanawaka moto, lakini kwa wenzangu ilikuwa tofauti kabisa wao hawakuonesha kabisa dalili za kuchoka.

 Tulipofika nilikaa chini kwanza kuvuta pumzi, wale wengine walikuwa wakiangaza huku na kule na hapo ndio nikashtuka kuwa nilipewa walinzi. Maana hata kwa jinsi walivyokuwa wakikagua eneo hilo, baada ya mapumziko mafupi nilisimama na kuelekea ilipokuwa boti hiyo ambayo tayari ilishakuwa na kutu. Nijilikuta nikitabasamu baada kugundua kuwa boti hiyo ilikuwa na zile mashine za kawaida kama za mashua za wavuvi. Zile zinazowashwa kwa kutumia kamba kama jenereta, haikuwa kubwa sana. Kwa makadirio ya haraka ilikuwa na uwezo wakuchukua watu kumi ambao wangekaa kwa amani kabisa.

 Baada ya kukagua ndani nilirudi nje na kufungua sehemu ya mafuta katika zile mashine ili kuangalia kama yamo. Ama kweli Mungu humpa mja wake pale asipotegemea, mafuta yalikuwemo tena mengi tu. Tatizo lilikuja kwenye kuwasha sasa, zile waya za kuwashia zilikuwa zimekatika kabisa. Nilikaa kitako nikafikia nini cha kufanya lakini sikupata jibu, baada kuona nimeishiwa kabisa mawazo niliwafuata wale wengine na kujaribu kuwaambia kitu. Mwanzo ilikuwa shida kunielewa kutokana na kupishana lakini walinielewa nilichokuwa nakitaka, nilikuwa nataka kamba ngumu.

 Basi mmoja wao aliingia msituni na baada muda kidogo alirudi vitu kama kamba lakini zilitokana na miti. Nilizichukua na kurudi nazo katika boti, nilipofika nilizifungua mashine zote kwa ajili ya kuzifunga kamba hizo nijaribu zari kama zitawaka. Nilifanya utukutu nnao jua mwenyewe kwa sababu sikua na kifaa maalum cha kuwashia. Nilijaribu mara nyingi sana kuwasha lakini hazikukubali, “Mungu wangu mimi nimekoma na nikiokoka katika hili janga sitakaa nirudie tena upuuzi, hata kufikiria pia sitothubutu” nilijisemea moyoni huku nikilengwa na machozi.

 Hiyo ilikuwa ni sawa una njaa na chakula kipo mbele yako lakini unashindwa kula, baada ya mapumzikoa mafupi nilianza kujaribu bahati yangu tena. Mungu si asumani baada ya majaribio kadhaa mashine ziliitika na kupata uhai, yaani siwezi kuelezea furaha niliopata baada mashine hizo kuwaka. “Laiti wangelikuwepo wenzangu basi saa hivi tungekuwa tushauwacha ufukwe” nilijisemea moyoni kisha nikazima mashine hizo na kuweka kila kitu sawa kwa ajili ya kutoroka.

 Baada ya kukamilisha kila kitu nilirudi walipo wale wengine na kuwaonesha ishara kuwa tuondoke. Safari ilianza tena lakini wakati huu hatukukimbia kutokana na kiza kilikuwa tayari kimeshatanda. Tulitembea kwa mwendo wa haraka lakini kwa umakini wa hali ya juu, tulifika sehemu wale jamaa wakasimama haraka na kutoleana ishara. Hapo kila mtu alitoa kisu chake, vizu hivyo havikuwa vile nilivyovizoea bali vilikuwa ni mawe yaliochongwa vizuri. Mmoja alinifuata na kunipa ishara nipande kwenye mti, hapo sasa akili yangu ikanambia kuwa kulikuwa na hatari mbele yetu.

 Sikuwa mbishi nilisogea kwenye mti uliokuwa karibu na kupanda huku nikitetemeka, nikiwa juu ya mti kwa mbali niliona vitu kama macho yakisogea walipo wale jama waliokuwepo chini. Cha ajabu wao wala hawakutetereka kabisa, walikuwa makini sana huku wakizunguka zunguka. Ghafla alitokea chui mweusi kwenye kiza na kumrukia mmoja wao, lakini alikuwa mwepesi sana maana aliinama ghafla na chui alipita juu. Yaani maisha yangu yalikuwa kama ndoto maana kila kitu nilichokuwa naona kwenye filamu za kizungu siku hiyo kilikuwa kinatokea kweli.

 Kitu kingine kilichoniacha mdomo wazi ni pale walipoanza kuimba huku wakirukaruka na kujipiga makofi mapajani. Yule alitoa mngurumo na kumrukia mmoja wao, lakini huyu yeye hakumkwepa. Alifanya kama kumdaka hivi na kugeuka nae kwa nguvu na kumbamiza chini, aisee hii mijitu ilikuwa na nguvu. Wengine nao walifuata kwa juu na kumkita chui huyo visu kadhaa shingoni na miguuni. Ama kweli siku hiyo chui alikuwa ameingiza choo cha kike maana alichokutana nacho ni bora hata asingefikiria kuwadhuru watu hao.
 Nikiwa katika hali ya kushangaa juu ya mti nilihisi kitu cha baridi kikipinda nyuma yangu, ila kabla sijafanya kitu nilishangaa nimerushwa kwa nguvu. Kitendo cha kugusa tu ardhi nilijikuta tayari nimeshviringwa na nyoka. Tena si nyoka tu bali ni joka maana likuwa kubwa kweli kweli, ukweli niliishiwa nguvu na kujikuata nikisalimu amri kumuacha mdudu huyo afanye yake amalize. Ghafla yule nyoka alijizongoa kutoka mwili wangu na kutoa mlio mkali, mmoja wa wale jamaa kumbe alifika na kumchoma kisu kwa nguvu. Na baada ya hapo alimrukia na kumkita kisu kwenye kichwa, mbona nyoka alikuwa mpole.

 Ama kweli Mungu huumpa mwanadamu uwezo wa kumudu mazingira aliokuwepo, maana kama yule chui na nyoka wangetokea Dar ingekuwa ni hadithi nyingine. Maana watu tungepoteana kama kundi la nyumbu lililotawanywa na simba lakini si kwa watu hao niliokutana nao huko. Baada ya purukushani zote hizo walibeba miili ya nyoka na chui na safari iliendelea, tulifika kule kijijini karibu na alfajiri tena. Wanakijiji walitupokea kwa shwangwe, walifurahia sana kuletwa kwa nyama zile mbili amazo moja wapo ilitaka kuchukua maisha yangu.

 “Jamaa wanasema yule nyoka ni windo lako” Mzee Robert alininong’oneza, “ah wapi alitaka kunifanya chakula” nilijibu huku nikitabasamu. “Pole kijana haya ndio maisha ya huku, ukikutana na mnyama umuue au akuue lakini hakuna kukimbia” alinieleza huku akizidi kutabasamu kisha akaendelea “vipi umefanikiwa”. “Ndio boti ni nzima japo si sana lakini huenda ikasaidia” nilimjibu, tuliendelea mazunumzo mengine na hasa tulizungumizia suala zima la kupenya ndani ya hoteli zile kwa ajili ya kuwaokoa wenzangu kama bado wangekuwa hai. Siku iliisha na nilipumzika kwa ajili ya kazi nzito ya siku ya pili japo nilikuwa naipeleka kwenye mdomo wa mamba.

 Siku iliofuata mapema niliamka na kuanza maandalizi ya safari, mzee Robert alinikabidhi kisu pamoja na kamba ngumu sana. “Kijana najua hujawahi kuuwa lakini njia pekee ya wewe kuweza kuishi ndani ya maeno yale ni kuwa kama mgeni au mwanajeshi, kwa hiyo atakae jitokeza ni halali yako” aliniambia maneno hayo ambayo yalipenya sawia kabisa ndani ya ubongo wangu. “Kama ukifanikiwa kutoka, pitia njia ile ile ulioingilia lakini usije hapa kijijini. Nitakupa vijana ambao watakuonesha mto mkubwa unaoelekea upande wa pili wa kisiwa hichi. Basi ukifanikisha kazi hiyo na kutoka rukeni katika mti huo, na utakupeleka mpaka baharini ilipo hiyo boti” alizidi kunipa maelezo.

 “Mzee wangu naomba unisaidie kitu kimoja, mimi sijui umbali kutoka katika kisiwa hichi mpaka nchi kavu. Hivyo ningeomba unisaidie kunipelekea chakula katika ile boti ambacho kitanisaidia kwa siku kadhaa” niliomba nae alinikubalia na papo hapo akaagiza asakari wake ambao aliwaamini sana. Baada ya maongezi hayo mafupi niliga na kuanza safari  yangu yenye matumaini finyu sana. Nikiwa vijana kadhaa tulitembea mpaka katika huo mto aliosema mzee Robert kukariri vizuri njia za kufika hapo. Kisha tulielekea mpaka katika hilo bomba la maji taka, kama mtu ungekuwa na roho nyepesi basi uhakika ungegeuza na kuondoka.

 Maana ile harufu tu iliokuwepo eneo hilo ilikuwa ni yakutapisha, niliwaaga wale vijana na kuanza kupanda ngazi maalum iliokuwepo pembeni. Nahisi ile ngazi ilikuwa inatumika kufanya marekebisho ya bomba endapo lingeharibika. Nilipofika karibu na bomba hili wala siku jiuliza mara mbili niliingia na kuanza kutembea. Yaani nilifuta kabisa wazo la kuwa nilikuwa natembea kwenye maji yalioyajaa vinyesi japo harufu ilinitesa sana. Baada ya mwendo kidogo nilifika sehemu kuna ngazi ya kuelekea juu, nilipanda ngazi hiyo mpaka juu kabisa ambako kulikuwa na mfuniko ambao haukukaza.

 Niliusukuma kwa nguvu na kutoka, ama kweli bahati ilikuwa yangu maana hakukuwa na mtu yeyote eneo hilo pia lilikuwa mbali kidogo na upeo wa macho ya watu. Nahisi sehemu ile ni sehemu ya kuingilia kwenye chember zile kutokea juu, basi nilitafuta sehemu nikajificha kwa ajili ya kusubiri mtu wa kuuwa japo nilikuwa nikitetemeka kweli kweli. Miguu yangu ilikuwa na utando wa brown hivi ukichanganja na weusi na kijani kibichi. Nzi nao hawakua mbali kuafanya sherehe kwenye miguu yangu.
 Nilisubiri sana na hatimae nafasi ilifika, nilimuona mtu mmoja akija upande ule niliokuwa nimejificha na kwa bahati nzuri alikuwa anakuja peke yake. Nilikaa tayari kwa ajili ya kutekeleza lile jambo lililoitwa mauaji. Alipita sehemu niliopo bila kunishtukia, nilitoka kwa kasi sana na kwa kutumia kamba ngumu niliopewa. Nilimpishia shingoni na kwa kutumia nguvu zangu zote niliivuta mpaka alipoacha kupapatua na kutoa pumzi ya mwisho ndio nikamuachia huku siamini kama kweli nimeuwa.

 Nilimvuta na kuingia nae sehemu nilikuwa nimejificha, kila kitu na kuvichukua mimi, tatizo sasa lilikuwa ni kupata sehemu ya kuoga. Maana sehemu niliopo hakukuwa na choo kabisa, hapo likanijia wazo nielekee kule alipokuwa anaelekea yule jamaa niliemuua. Kwa mwendo wa taratibu nilitembea na kwa umakini wa hali  ya juu sana. Kila nilivyozidi kutembea nilisikia kelele za watu, hata hivyo sikufuata njia kwa sababu ilikuwa hatari badala yake nilipita ndani ya vinyaka kama kichehche. Mungu mkubwa kumbe ndani ya vichaka hivyo kulikuwa na mabomba ya mvua. Kweli Mungu hamtupi mja wake, nilosogea kwenye mamomba hayo na kuanza kuoga. Nilijisugua sana maana nilikuwa na nongo kweli kweli ukichanganya na mavi ndio kabisa. Nilioga mpaka nilipohakikisha nimetakata, nilivaa zile nguo nyingine pamoja na kila kitu nilichomvua mpaka mpaka viatu japo vilikuwa vikinibana kweli kweli.
 Nilipohakikisha kuwa naonekana kama wao, niliondoka sehemu hiyo ili nijaribu kujichanganya na watu. Wakati natembea niliingiza mkono katika mfuko wa nyuma wa suruali ile nilioiba na kukuta pochi. Niliitoa na kuifungua ili kuangalia kama kuna kitu kinaweza kunisaidia, kwa bahati nzuri nilikuta kadi maalum ya kufugulia mlango ikiwa na nambari ya chumba pamoja na nambari ya hoteli kilipokuwepo chumba hicho. Nilitabasamu kidogo na kukaza kuelekea katika hoteli ambayo namba yake ilikuwa kwenye kadi ile.

 Nilipishana na watu wengi sana tena wakubwa wakubwa na wazito katika nchi zao, “kumbe nao wamo katika huu mchezo” nilijisemea moyoni huku nikizidi kukazana. Nilifika katika hoteli hiyo na bila kuongea kitu niliingia kwenye lifti na kuelekea juu. Sikupata shida kwa sababu hata gorofa kilipokuwepo chumba hicho ilikuwa imetajwa kwenye ile kadi. Bahati nyingine nilioipata ni kwamba mpaka nafika katika gorofa husika hakuingia mtu mwengine katika lifti hiyo.
 Iliposimama nilitoka na kuelekea moja kwa moja mpaka katka chumba kile na kuingia, nilifanya yote hayo bila ya kuwa na wasiwasi wowote maana nilielewa kuwa kama ningejifanya nina wasiwasi basi ingekuwa rahisi kushtukiwa. Nilipoingia ndani ya chumba hicho sikulaza damu, niliingia chooni na kuanza kuonga tena kwa sabuni ilik kutioa harufu ya kinyesi iliobakia mwilini mwangu. Baada ya kumaliza kuoga nilirudi chumbani na kuelekea kwenye kabati na kufungua. Nilitoa kaptula kubwa kiasi nne na kuzivaa zote kisha nikatoa na suruali pana kidogo nikamalizia juu.

 Najua utakuwa unajiuliza nimewezaje kuingia mpaka ndani ya hoteli hii bila kushtukiwa ukiachilia mbali kujishtukia mwenyewe. Mambo yaliokuwa yanafanyika katika sehemu ile yalikuwa ni siri hivyo hakukutakiwa kuwepo na kit chochote ambacho kingeweka kumbukumbu ya matukio ya huko. Na hilo ndilo lililonisaidia mimi mpaka kuingia katika chumba kile bila kushtukiwa. Nilibana katika chumba hicho hadi kiza kilipoanza kuingia na njaa ilikuwa ikinisumbua lakini sikutaka kula hata chakula kilichopikwa katika hoteli hiyo.
 Kiza kilipoanza kuimeza siku sasa, nilitoka na kuelekea nje kwa ajili ya kuanza msako wa wenzangu. Nilizunguka sana bila mafanikio yeyote yale maana palikuwa pakubwa sana, mwisho niliona isiwe tabu nikamtafuta muhusuika mmoja na kumuuliza. “Wapi nitapata viijana kama watatu hivi wapya kabisa ambao hawajaonekana na wengi” nilimuuliza huku nikitabasamu. Ukichangaya na ndevu zangu nyingi zilizojaa kidevuni nilionekana mtu mkubwa tu. Yule mhudumu alitabasamu na kuniambia nimfuate nami sikuweka ajizi nikafanya hivyo.
 Tulitembea kama dakika mbili hivi mpaka katika mabanda fulani ivi ambako kulikuwa na vijana wengi. Nilijifanya kutabasamu ili kumtoa wasiwasi huku nikitingisha kichwa, alinipeleka mpaka kwenye banda moja hivi ambalo lilikuwa na watu kama sita hivi. “Mkuu hawa hapa ndio bidhaa mpya lakini wanauzwa bei ghali sana kutokana na kuwa wametupa sana shida” aliniambia. “Usijali” nilimjibu huku nikijaribu kukaza macho ili kuangaliza kama kina Louise wapo miongoni mwao. Nilimuona Latifa akiwa kajikunyata katika pembe ya banda hilo huku akilia, Loise na Linda walikuwa na kazi ya kumnyamazisha . “Naomba unitole yule binti anaelia na hao wenzake wawili wanaomnyamazisha, watafaa sana kwa kazi yangu” niliongea kwa sauti nzito sana.
 Jamaa aliitika na kutoka nje, baada ya dakika kidogo alirudi na askari wawili na kuwaambia wafungue lile banda. Baada kuwaambia hivyo alinigeukia mimi na kunitajia bei, bila kusita nilitoa pochi mfukoni na kutoa karatasi kadhaa zilizoandikwa kiasi cha pesa. Hiyo ni sifa nyingine ndani ya hoteli hio walikuwa hawatumii pesa kama zinavyotumika sehemu nyingine. Bali wanabadilisha pesa na kukupa karatasi maalum ambazo zinatumika katika kufanyia kila kitu. Nilimkabidhi kiasi alichotaja na kuwaomba wale askari wanifuate. Tulitoka eneo hilo ikiwa bado kina Louise hawajanishtukia, “Mkuu huko saa hivi ni hatari” aliongea askari mmoja.

 “Lakini huku ndio pazuri kwa kazi ninayotaka kuifanya kabla ya kwenda kutoa kafara” nilijibu kwa ukakamvu japo nilihisi haja kubwa ikitaka kutoka maana hao askari walikuwa na mitutu. Na ingetokea kama wangenishtukia basi ningetolea kafara mimi. Tulitembea mpaka ili sehemu yenue chember nilipoingilia mwanzo, kwa mbele kidogo kulikuwa na vichaka na ndipo nilipokuwa nakusudia kuwatenda askari hao.
 Nilipofika sehemu na kujiridhisa kuwa pako salama na naweza kutekeleza jambo nililokusidia. Nilisogea mpaka karibu na Louise kisha nikamnong’oneza kitu lakini nilimminya mkono ili asije akashtuka na kuharibu mipango yangu. Baada ya hapo niliwaamuru wale askari wawafungue pingu, mwanzo walisita lakini nililazimisha huku nikiwahakikishia kuwa yoyote atakae leta ujinga basi nitamnyonga kwa mikono yangu.

 Basi wale askari waliwafungua pingu kisha nikawaambia waniachie uhuru wao wakae mbali kidogo. Louise alifanya kile nilichomnong’oneza kuwa awashike waschana wote wawili mikono ili wasikimbie. Baada ya askari kufika mbali kidogo na eneo nililopo, ndipo nikasogea karibu na kina Lousie. “Latifa na Linda msiogope, ni mimi Adam” niliongea kwa chini, Latifa alibaki amekodoa macho tu asiamini kwa kweli nilikuwa mbele yake. Nilitoa kisu na kumkabidhi Louise kisha mimi nikatoa ile kamba na kuishika vizuri mkononi.
 “Njia ya kutorokea ipo pale walipo wale askari, ili tufanikiwe ni lazima tuwauwe” niliongea kwa sauti ya chini huku nikimchezea shingo Latifa ili wale askari wasije wakshtukia. Lakini kabla sijataka kuwaambia kile nilichokusudia, niliwaona askari wakiongea kitu na baada ya hapo mmoja alianza kuja uoande wangu. “Kuna nini” nilimuuliza huku nikikaza kamba mkononi, “yule mwenzangu ameona maiti pale kichakani hivyo niko hapa kukusindikiza tuondoke” alinijibu. Nilijifanya kama nimemuelewa na kumsogelea ila nilipomkaribi tu niliishika kamba yangu kwa mikono miwili na kwa kasi ya hali ya juu nilimzunguka na kumtia kabari ya kamba. Louise nae hakuwa nyuma alimsukumia kisu cha shingo kwa nguvu sana.
 Baada ya tukio hilo niliwapa ishara wanifuate, na kwa sababu yule askari mwingine alikuwa ameelekea kule ulipo mwili hakuona tukio lililotokea. Tulipokaribia na ile sehemu waliokuwepo mwanzo niliwapa ishara wajifiche kisha nikamuonesha mkono Louise. Mkono huo niliupitisha shingoni nae alielewa anatakiwa afanye nini. Baada ya hilo nilitoka haraka huku nikiomba msaada, yule askari alikuja mbio na kunishika. “Mkuu kuna tatizo gani” aliniuliza, ila kabla sijamjibu Louise alimtokea kwa nyuma na kumkita kisu shingoni. Kwa sababu mimi nilikuwa mbele yake nilimzuia na kumshusha chini taratibu kabisa.

 Kwa mwendo wa haraka nilianzakutembea huku nikiwafanyia ishara wenzangu wanifuate, nilifika pale kwenye mfuniko wa chemba na kuufunua kisha nikawapa ishara waingie nao wakatii bil kujali harufu iliokuwa ikitoka katika  chemba hiyo. Mimi niliingia mwisho na kuurudishia mfuniko huo kisha nikapita mbele na kuongoza njia. Nilitembea kwa mwendo wa haraka huku wao wakinifuata kwa nyuma mpaka sehemu ambayo maji machafu yalikuwa yanamwagika. Nilitangulia mimi kushuka katika ngazi zilizokuwa pembeni kidogo na tobo hilo.
 Tulipofika chini tu nilianza kutimua huku wao wakinifuata kwa kasi nyuma, sikujali kama walikuwa uchi wa mnyama kabisa. Lakini hata wao wenyewe walisaha kabisa kama walikuwa hawana nguo mwilini. Wakati tunakimbia tulianza kusikia ving’ora kwa mbali kutoka katika mahoteli yale. Mimi havikunitisha kabisa isipokuwa viliniongezea ari ya kukimbia. Nilifuata njia ile ile nilioelekezwa mpaka kufika katika mto ambao ulikuwa unaelekea uoande wa pili wa kisiwa ambako ndiko kulikuwa na usafiri wa kuondokea kisiwani hapo.

 “Jamani tukikimbilia msituni hawa jamaa watatukamata, hivyo njia rahisi ya kuwatoroka ni…” hata sikumalizia kuongea Latifa alinipa kama mshale kuruka ndani ya maji. Wengine walifuata punde tu baada ya yeye kupita na mimi nikawa mtu wa mwisho. Kutokana na kasi ya maji ya mto huo, tulipelekwa kasi sana huku mimi nikiomba tusijie tukakutana na maji. Maji hayo yaliendelea kutupeleka mpela mpela na kwa  bahati nzuri tulipata gogo ambalo lilikuwa kama mtumbwi wetu.

 Baada ya mwendo wa muda mrefu hatimae tulifika ufukweni, tulitoka kwenye maji na kisha nikawapa ishara wanifuate. Lakini waliingiwa na wasiwasi kadiri tulivyokuwa tunasogea sehemu ilipo ile boti, na wasiwasi huo ulitokana na kuwepo kwa wanajamii wale walionisaidia. Hata hivyo niliwatoa wasi wasi kabisa na kuwaambia kuwa wale watu ni rafiki. “Poleni vijana” Mzee Robert aliongea punde tu baada ya sisi kufika. “Asante mzee wangu, vipi kila kitu kimekamilika” nilimuuliza huku nikihema.

 “Ndio kila kitu kama ulivyosema” alinijibu na baada ya hapo nikawapa ishara wenzangu waingie ndani ya boti. Mimi niliingia mwisho baada ya kumuaga mzee Robert, “nakutakia safari njema” aliongea mzee huyo na kuwageukia watu wake kisha akwapa ishara waondoke eneo hilo. Nilipoingia tu nilisogea kwenye mashine na kuanza kuziamsha. Ziligoma mara kadhaa lakini baada ya majaribio kama matano hivi zilikubali na kurudiwa uhai. Nilizishusha mashine hizo kwenye maji na kwa sababu zote zilikuwa zimeungwa sehemu mojoa hivyo sikupata tabu ya kuzimilika.
 Nilivuta mafuta kwa nguvu kama vile naendesha pikipiki yangu ya bodaboda, nazo zilitii kwa kishindo na kuanza safari yenye matumaini hafifu. Mpaka tunakiacha kisiwa sikuoana dalili zozote za watu ufukweni, hapo niliamini kuwa walikuwa wakitutafuta ufukweni. Baada ya kuhakikisha tumeshaakiacha kisiwa mbali mno nilisimamisha boti na kuwaangalia wenzangu ambao walikuwa wakiona aibu kutokana na kutokuwa na nguo. Nilivua ile suruali na kuiweka pembeni kisha nikavua kaptula tatu nilizokuwa nimevaa na kumkabidhi kila mmoja moja na mimi nikabakiwa na moja.

 Baada ya hapo niliichana vibande viwili ile suruali na kuwakabidhi Latifa na Linda ili wasitiri vifua vyao ambavyo vilikuwa wazi muda wote. “Poleni jamani kwa yaliowakuta” niliongea baada kila mmoja kutulia. “Mbona hatuendelei na safari” badala ya kunijibu wote waliniuliza swali hilo kwa pamoja. “Mimi sijui hapa tulipo ni wapi hivyo nasubiria kiza kiingia ili nitumie nyota kupata upande wa kuelekea” niliwajibu kwa utaratibu. Wote walishusha pumzi na kuniangaliwa kwa makini, Latifa alinisogelea na kinitandika kibao. “hicho ni kwa sababu ya kunitisha kule hotelini” aliongea kama mtu aliekasirika.

 Ila kabla sijaongea kitu, alinikumbatia kwa nguvu huku akinipiga mabusu yasio na idadi maalum. Lakini kati ya mabusu yote aliokuwa akinipiga, moja lilifika mdomoni na kilichofuata ilikuwa ni kingine kabisa. Baada ya kuridhika na kubadilisha mate huko alirudi nyuma na kuniangalia huku machozi yakimtoka. “Hivi umeponaje ponaje maana niliwasikia wale askari wakisema umeanguka bondeni tena mto uliokuwa unapita huko chini ulikuwa na mamba si mchezo” Louise aliniuliza. “Ndugu yangu wee ni rehema za Mungu tu ndio zilizoniweka hai” niljibu na kuwaeleza kila kilichotokea mpaka mwisho.

 “Na ulijuaje kama turakuwa hatuna nguo” swali hilo lilitoka kwa Linda. “Wakati naelekea kule hotelini baada ya kuiba hizi nguo, nilikutana na askari kadha waliokuwa wakitembea pamoja na mateka ambao walikuwa uchi kabisa. Hivyo nikajiaminisha kuwa ukifikishwa pale hotelini, uanvuliwa nguo zote na utu pia. nikiwa na maana kuwa unaishi kama mnyama anaesubiria kuchinjwa tu. Na hilo ndilo lililpnifanya mpaka niva kaptula za ziada nikiamini kuwa hata nyie mtakuwa kama wengiene tu waliokamatwa” nilijibu kwa upana zaidi.

 “Maisha ya ile sehemu sitakaa katika maisha yangu nikayasahau hata siku moja” aliongea Lousie na kuendela “yaani mtu unanunua binaadamu mwenzako kama unanunua ng’ombe tu, halafu eti anakufanya chochote kile anachotaka bila kujali jinsia. Hivi kweli binaadamu unadiriki kumla nyama bianaadamu mwenzio, ama kweli dunia imefika mwisho wake” alimaliza kuongea huku machozi yakimtoka. “Sasa unalia nini wakati tumeshawachomoka” nilimuuliza, “Si unamkubuka Akinola” aliniambia, “ndio si yule jamaa kutoka Nigeria” nilimjibu. “Sasa siku ile tuliokamatwa, yeye ndio siku aliokuwa anachinjwa.

Tulipofikishwa pale mahotelini tuliwekwa makusudi tushuhudie mwenzetu anavyogeuzwa nyama, tena aliemnunua alikuwa ni mtu wa huko huko Nigeria. Halafu alikuwa akifurahi sana na furaha yake ilizidi baada kupewa kikombe kilichojaa damu na kunywa”.
 Tuliendelea kuongea mambo mengi tu mpaka kiza kilipoanza kuingia, nilinyanyua kibuyu kimoja miongoni mwa vibuyu kadhaa vilivyomo katika boti hiyo na kunywa maji. Baada ya kumaliza kunywa maji nilioliokota kipande kimoja cha nyama na kula, lakini wenzangu walikuwa wakiniangalia tu. “Jamani karibuni kula jamani” niliwaribisha, “hiyo nyama ni ya kiumbe gani” Latifa aliniuliz. Sikutaka kuwaambia kama nyama ni ya chui ama nyoka, niliwajibu tu kuwa nyama ile ni ya mnyama wa msituni tu. Japo walikuwa na mashaka nayo lakini kutokana na njaa kila mtu alinyanyua kipande kimoja na kuanza kukishambulia.

 Tulipomaliza kula nyama tuliongezea na matunda kwa juu, halafu tukapumzika kidogo kabla ya kuanza na safari. “Jamani tuombe Mungu tu bahari isije ikachafuka” niliongea huku nikianza kuvuta mafuta taratibu na boti hiyo ikatii na kuanza kukata mawimbi. Kwa taaluma niliopewa na kaka pamoja na marafiki zake wengine wakati navua, nilitumia nyota kama njia ya kupata muelekeo wangu. Kutoka na na uchovu wenzangu wote walipitiwa na usingizi, mimi japo nilikuwa nimechoka sana lakini nilijitahidi nisilale. Maana kama nahoza ningelala si ningezamisha boti, nilivuta mafuta kwa muda mrefu sana lakini sikubahatika kuona hata dalili ya kisiwa.
 Ulifika wakati nikawa nimechoka sana, hivyo nilisimamisha boti na kushusha nanga ili na mimi nisinzie kidogo maana nilikuwa nahisi kuchanganyikiwa. Nikiwa usingizi nilihisi kama kitu kikinitambalia kichwani, haafu kilifuatiwa na kijiraha fulani hivi. Nilivyoshtuka kumbe alikuwa Latifa akinichezea nywele, sikutaka kuongea kitu bali niliivuta miguu yake na kuinyoosha kisha nikalala mapajani mwake na kuendeleza usingizi wangu.

 Nikuja kushtuka tena baada kuhisi matone matone ya maji yakinipiga usoni, nilipofungua macho niligundua kuwa mvua ilikuwa inanyesha. Moja kwa moja nilifahamu kuwa ikiwa mvua hiyo itaambatana na upepo basi hali itakuwa mbaya. Niliinuka na kuelekea kwenye vikabati vidogo katika boti hiyo na kuanza kuvifungua. Vilikuwa vigumu kutokana na kushika kutu lakini nilipambana navyo hadi vikaunguka. Na kweli nilichokuwa nakitafuta nilikipata, yalikuwepo makoti matatu ya kuokolea maisha. Niliyatoa na kumkabidhi kila mmoja wao koti moja na kuwaambia wavae, “wewe mbona huna koti” Louise aliniuliza.

 “Usiwe na wasiwasi na mimi, ntajua cha kufanya” nilijibu huku nikielwa fika kuwa ilikitokea la kutoa basi ndio itakuwa nitolee tena. Nilitoa pia na kamba moja ndefu kisha nikawapa na kuwaambia wajifungue kiunoni kila mmoja wao. Na mimi nikajifunga kisha nikarudi kwenye sehemi za mashine na  kuwasha ili kujaribu kuepuka na shari ilioko mbele yetu. Nilifanya hivyo nikiamini kuna sehemu hali itakuwa shwari. “Jamani hii mvua kama mnavyoiyona inadalili za kuja na upepo, na likitokea hilo basi maisha yetu yatakuwa hatarini sana” niliongea kwa msisitizo. “Hivyo lolote litakalotekea msije mkathubutu kujifungua hiyo kamba maana ndio njia pekee ya kutuweka pamoja hata kama tutakufa” nilimalizia kisha nikaanza kuvuta mafuta na taratibu tukaanza kukata maji tena.
 Kinyume na nilivyotegemea, mvua ile haikunyesha tena bali kulikuwa na upepo wa wastani uliokuwa baridi kali sana. Ilibidi nisitishe safari maana huko nilipokuwa naelekea ndiko upepo ulipokuwa mkali zaidi. “Mbona umesimamisha” Latifa aliniuliza, “huko tunapoelekea ndio kuna mkali zaidi ni bora tuishie hapa kwanza mpaka pale upepo utakapoacha kupuliza” niliwaeleza na wote wakanielewa. Wakati tunasubiria upepo ukate tulianza kupiga soga za huku na kule, kila mtu alikumbushia maisha yake huko alipotoka.

 Baada muda kupita upepo ulikata kabisa na bahari ikatulia kama kapeti, sasa baridi ndio ilikuwa imepamba moto. Maana tulianza kutetemeka kama wagonjwa, kadri muda ulivyoenda ndivyo baridi ilivozidi kuwa kali.  Mwisho kabisa baada kuoana hali mbaya ilibidi tujikunyate wote sehemu moja kama watoto wa paka. Hata hivyo haikusaidi kitu, na ilifika wakati nikahisi mpaka vidole vinataka kuganda. Baada hali kuzidi kuwa mbaya Latifa alinisogelea na kunikumbatia kwa nguvu, “hata kama tutakufa nataka tufe pamoja” alininong,oneza maneno hayo masikioni mwangu. “Usijali hatuwezi kufa saa hivi, Mungu yu pamoja nasi kama ameweza kutuokoa kutoa huko tulipotoka basi na hapa atatuokoa kwa mapenzi yake” nilimjibu.
 Hata sijui alifikiria nini mtoto wa kike, taratibu alianza kunichokonoa kwa kuingiza mikono yake katika kaptula yangu. Nilijitahidi kumzuia huku nikimuambia kuwa huo si wakati wa kufanya mambo hayo lakini hakusikia hata kidogo. Aliendelea na mchezo wake huo, lakini kadri muda uliovyokwenda mapigo ya moyo yaliongezeka. Na unajua kama mapigo ya moyo yakiongezeka, damu inazidi kusukumwa kwa wingi na kupelekea joto la mwili kuongezeka kwa kiwango kadhaa.

 Hako kamchezo kalinoga na kujikuta tukihamia ulimwengu mwingine kabisa na kusahau kama tupo katika hali ya kifo cha muda wowote ule. Huko kamchezo kalipohamia ndiko joto lilipopanda na kuichemsha miili yetu, pia tulisahau kabisa kama kulikuwa na watu wengine katika chombo hicho. Ama kweli mapenzi asali ya roho, tuliendelea na mchezo huo mbaya mpaka pale tulipofikia mshindo mkuu lakini hakuna hata mmoja aliemuachia mwenzake. Usingiz ulitupitia tukiwa katika halia hiyo hiyo ya kukumbatiana.

 “Adam, Adam amka kaka kimenuka” nilimsikia Louise akiniamsha, nilifungua macho kiuvivu na hapo ndio nikagindu kuwa bahari ilikuwa imechafuka. Nilimuamsha Latifa ambae bado alikuwa amelala na kumwambia avae vizuri na kuvaa koti la kuokolea maisha. Tulifanya kama tulivyofanya mchana, tulijifunga kamba vizuri. Kisha nikaangalia angani kama ningepata ishara yoyote ya tunapoelekea. Baada kuona wingu zito limetanda nilikata tamaa kabisa ya kuona kile nilichokuwa nakitafuta.
 Hata hivyo nilivuta mafuta na kuanza tena safari, wakati huu nilijitahidi kukwepa mawimbi makali kutokana na kuwa boti yenyewe ilikuwa ndogo na mbovu kidogo. Ukichnganya kiza, upepo na mvua ilioanza kunyesha matumaini ya kuokoka yalikuwa madogo sana. Milijitihadi kadri ya uwezo wangu kutumia mbinu nilizofundishwa na watu niliokutana nao wakatu wa kazi yangu yangu ya uvuvi lakini hali ilizidi kuwa mbaya. Maana hata mawimbi yalizidi kuwa makubwa na makali zaidi kila muda ulivyoyoma.
 Ghafla lilikuja wimbi moja kubwa sana kulipigia boti kwa pembeni na kulipindua na wote tulirusha lakini kwa bahati mbaya kamba ile tuliokuwa tumijifunga ilganda katika chuma kimoja katika boti ile. Kamba hiyo ilianza kunibana sana, hilo lilitokana na kuwa wenzangu walikuwa na maboya na mimi nilikuwa sina. Hivyo maji yaliwapelekea juu lakini haikuwenzekana kutokana na mimi kuganda. Na hilo ndilo lilipelekea kubanwa sana, mwisho niliona kama ningeendela hivyo basi ingenisababishia madhara hivyo niliona boara nijifungue tu.

 Baada ya kufanya hivyo nilipata afueni na kuanza kuogelea ili kuibuka maana muda wote nilikuwa chini kwenye maji. Nilipotokeza juu sikuwaona wenzangu, wakati huo huo mawimbi hayakuacha kunisulubu. Nilijaribu kuoambana nayo lakini wapi, yalinizidi nguvu na kunafanya kama mpira wa kona. Kila wimbi lilipiga linavotaka, hata hivyo sikukata tamaa niliendelea kupambana nayo lakini mwisho nguvu zilianza kuniishia. Hapo ndio niliona kuwa kifo changu kimefika, hivyo nilion hakuna haja ya kuendelea kupambana na jeshi hilo la Mungu.
 Nilijielegeza na kufunga macho maana hakukuwa na njia nyingine zaidi ya kukubali matokeo. Taratibu pumzi ilianza kuniishia huku vikombe kadhaa vya maji vikitafuta njia yake na kuingia mdomoni. Nguvu ziliendelea kuuacha mwili wangu huku viungo vikasaliti kutoa ushirikiano, haukupita hata muda macho yalipoteza nuru na kuingia katika usingizi mzito au kama wanavyouita kupoteza fahamu. Sikujua nini kiliendelea maana ulimwengu ulikuwa tayari umetwaliwa na kiza kizito kilichoashira dalili zote za kifo.

 Nikiwa katika usingizi huo mzito nilihisi kama kitu kikinigonga gonga, nilijaribu kufungua macho ili niangalie makazi yangu baada ya kufa. Nilishtuka baada kuona sura ya mtoto ikiwa inaniangalia kwa mshangao, japo mwangaza uliniumiza ulipoingia machoni lakini nilijahidi kutafumbua hivyo hivyo kibishi. Yule mtoto alipoona nimemkodolea machoa alikimbia huku akiita “mama”, baada ya dakika kidogo aliingia mwanamke kijana kidogo.
 “Unajisikiaje” aliniuliza huku akitabasamu, “hapa ni wapi” sikumjibu bali na mimi nilimuuliza swali. “Hapa ni Jamaica” alinijibu, “jamaica”nilisema kwa nguvu kidogo huku nikionekana kutoamini kile nilichokisikia. Hilo nalo liliingia katika mambo ambayo siku ya tegemea katika maisha yangu, kwa obama kugeuka msituni, kukutana na mtanzania anaieshi miongoni mwa wanajamii ya misituni na sasa Jamaica. Nilifunga tena macho ili kujua kama naota au ni kweli, lakini nilipoyafungua hakukubadilika kitu.
 “Wewe endelea kupumzika” aliongea yule mwanamke kisha akainuka na kuondoka, ama kweli katika maisha yangu sikutegemea kabisa kama ipo siku nitafika Jamaica hata kwa bahati mbaya. Niliendelea kulala pale kitandani nilipokuwa nimelala bila fahamu huku nikiwakmbka wenzangu ambao sijui hatima yao ilikuwa nini. Nilijikuta machozi yakinitoka bila kupenda, na yalizidi kila nilipomkumbuka Latifa. Mwanamke amabe ametokea kuuteka moyo wangu ndani ya kipindi kifupi nilichokaa nae na kunifanya kuwa bwege mtozeni.
 Lakini ndio limeshatokea japo nilimlaumu Mungu kwanini ameniacha hai na kuwachukua wale wote ninaowapenda. Kwa kweli lilikuwa pigo kubwa sana kwangu, nilijiona mtu nisie na bahati hata kidogo. Lakini pia nilifahamu kuwa Mungu ananiadhibu kwa kukosa shukurani kwa kile alichonipa na kuwa kinanipatia riziki kila siku inayopita. Nililia mpaka machozi yakawa hayatoki tena, ndipo niliamua kunyamaza. Hapa subiri nikuwambie kitu kidogo, ukiwa umekwazika halafu ukatamani kulia wewe lia tu. Hata kama ukahisi kupiga kelele wewe piga tu maana ukifanya hivyo utapata afadhali kidogo.
 Baada kilio cha muda mrefu, kwa kujizoa zoa niliinuka na kukaa kitako kitandani, na haukupita muda yule mwanamke alikuja tena akiwa na sahani ya chakula. yaani alipokiweka tu chini sikusubiri hata maji ya kunawa, nilikivamia na kuanza kula kama ndama wa ng’mbe ambae hakupewa ziwa na mamaake kwa muda mrefu. Yule mwanamke alijaribu kuniambia nile taratibu nisije nikapaliwa lakini ilikuwa ni sawa na kumpigia mbuzi gita ukitegemea aimbe mziki labda kulia “meee”. Nilikula mpaka nilipohisi tumbo limerdhika ndio nikapunguza kasi, nilimuangalia yule mwanamke ambae nilimuona akinishangaa sana.

 “Asante kwa ukarimu wako” baada ya kushiba nikamshukuru, “Unaitwa nani” aliniuliza. “Jina langu ni Adam” nilimjibu huku nikitabasamu. “Adam, mimi naitwa Delilah na huyu ni mwanangu anaitwa Noah” na yeye alijitambulisha. “Nashkuru kukufahmu” niliongea huku nikikaa sawa maana sasa hata kukaa ilikuwa shida kutokana na tumbo kujaa sana. “Hivi ilikuaje mpaka nikakukuta ufukweni juzi” aliniuliza, “ah ni hadithi ndefu sana” nilimjibu na kumsimulia kila kitu tokea mwanzo hadi mwisho.
 Alisikitika sana kuona mwanaume mzima nimekimbia kwetu eti kisa kuna matatizo, “mwanaume wa kweli hayakimbii matatizo bali anayavaa na kupambana nayo kiume zaidi mpaka kieleweke” aliniambia maneno hayo ambayo yalikuwa kama msumari moyoni. Maneno hayo yalindhalilisha sana, hakuishia hapo tu “unashindwa hata na baadhi ya wanawawake, anakuwa na maisha magumu lakini hakati tamaa. Leo atauza machungwa, kesho atauza ndizi, kesho kutwa atauza mboga za majani ili mradu asikose kitu cha kupitisha siku. Wewe rijali mzima, una nguvu za kutosha unadiriki kukimbia eti kisa uanatafuta maisha mazuri. Unakimbia nchini kwako ambako una uhuru wa kutembea bila kutiliwa mashaka unakwenda katika nchi ambayo kila mtu anakuona kama kinyago. Halafu bado unatembea kifua mbele unajiita mwanaume uliokamilika, hayo si maisha kakaangu”.

 Hapo ndio akawa amenimaliza kabisa maana nilijiona bwege kuliko watu wote duniani, nilitamani hata kutoa machozi lakini niliona aibu. Matatizo nieyataka mwenye halafu nilie kwa kweli ingekuwa aibu kubwa sana. Basi baada ya maongezi hayo nilitoka nje kidogo kuona mji, ilikuwa jioni tena na kiza kilikuwa kimeshaanza kuchukua nafasi yake. Kila mtu alikuwa akichakarika kumalizia siku kwa ajili ya kwenda kupumzika. Nikiwa hapo nje niliona bahari na ilikuwa imetulia sana, picha ya Latifa ilinijia kichwani ikiambatana na picha marafiki zangu wakubwa sana katika shida Louise na Linda.
 Hata sijui walikuwa katika hali gani, ima waliokoka kutoka katika hali ile ya hatari au wamekufa. Kisha niliangalia angani “kweli Mungu umeamua kuniadhibu” nilijisemea moyoni, asikwambie mtu hakuna adhabu kali katika hii dunia kama kuona kila mtu wako wa karibu na unaempenda anatoweka. Kwanza niliwapoteza wazazi wangu wawili, kisha nikampoteza kakaangu kwa kukimbia vitimbi vya shemeji yangu. Kabla hata sijapoa vizuri nikamkimbia rafiki yangu kipenzi Frank alienitoa mbali sana, tokea mbulula tu na mgeni wa jiji na kunipa maisha. Alipoteza muda wake na nguvu zake kunifundisha kuendesha pikipiki. Kipindi hicho ilikaribia afukuzwe kazi kazi kwa kupeleka hesabu dogo kwa bosi wake lakini hakuacha kunipa mafunzo.

 Nilikula kupitia jasho lake, hivi utu wangu niliupeleka wapi mimi. Mtu aliejitoa kwa hali na mali kunisaidia lakini nimemsaliti kwa kumkimbia. Mbali na Frank, watu niliokutana nao kisiwani baada ya kutoroka na kuzoeana na kwa muda mfupi tu nao pia wakatoweka. Mungu hakunitupa alinibakisha na marafiki wenye upendo na amani. Kumbe Mungu alikuwa akinionjesha tu furaha ya kuwa karibu na watu wanaokujali, halafu anipe maumivu ya kuwaona wakitoweka mbele ya macho kama nilivyowafanyia wengine.
 Machozi yalianza kutengeneza njia katika mashavu yangu, kilio cha chini kwa chini kilishika nafasi yake kikiambatana na kwikwi. Nilihisi jeraha kubwa sana moyoni na kama lingekuwa sehemu ya nje ya mwili basi lingeonekana kiasi gani linavuja damu. Nililia sana mpaka machozi yalikata kutoka nikawa naliza kilio kikavu tu. Baada ya kuridhika na kulia niliamua kurudi ndani, “vipi umefurahia upepo wa bahari” Delila aliniuliza nilipoingia ndani. “Ndio nahisi afadhali kidogo sasa” nilijibu huku nikikaa kwenye kigoda.
 “Samahani hivi kuna uwezekano wowote wa kupata njia ya kurudi Tanzania” nilimuuliza baad kimya cha sekunde kadhaa. “Kwa njia za kawaida sidhani kama ipo maana wewe huna hata passport hapo ulipo” alinijibu. Huo nao ulikuwa mtihani mwengine, hata uwezo wa kurudi Tanzania sikuwa nao kabisa. “Lakini kuna meli moja kubwa sana ya mizigo huwa inafanya safari zake mpaka nchini Tanzania” aliniambia lakini moyo wangu ulipiga “paa” hasa baada kusikia neno meli. Neno meli ndipo matatizo yangu yalipoanzia.

ITAENDELEA

Simulizi : Sikutegemea
Sehemu Ya Nne (4)

 “Na kwa bahati nzuri nahodha mkuu wa meli hiyo ni mtanzania kama wewe, ni mtu mkarimu sana na kila akipita hapa hunipa vyakula mbali mbali vinavyotoka nchini Tanzania” aliendelea kuongea na kidogo nikashusha pumzi. “Nikitaka kufika nyumbani hiyo ndio njia pekee ilikuwepo mbele yangu kwa sasa” nilijisemea moyoni, lakini nilipokumbuka kilichonikuta kabla ya kufika hapo moyo ulisita kabisa kukubali kutumia usafiri wa wa meli. “Huwa anapita kila baada ya muda gani” nilipiga moyo konde na kuuliza
 “Meli yao inapita hapa kila baada ya miaka miwili, bado miezi tisa ipite tena tokea ilivyopita mara ya mwisho” aliniambia, “duh inamaana niake nchini kwa watu kwa mud wa miezi tisa” nilijisemea moyoni. Hata hivyo hakukuwa na njia nyingine ya kufanikisha mpango wangu wa kurudi Tanzania, pia nilimini Mungu linifikisha Jamaica kama sehemu ya kunifnza. Baada ya kufikiria sana nilimuomba Delila nikae kwake kwa kipindi chote cha miezi tisa wakati nikiisubiri hiyo meli ambayo itanisaidia kufika nyumbani, nae alikubali bila kinyongo na maisha yangu mapya yakaanza rasmi nchini Jamaica.
 Baada ya wiki moja kupita nilikuwa nimepona kabisa na afya yangu ilianza kutengemaa. Pia ndani ya wiki hiyo hiyo nilipata rafiki mpya, aliitwa Geroy. Alikuwa jamaa mmoja mcheshi sana, pia alikuwa amefuga rasta nyingi sana. Huyo jamaa ndo alikuwa rafiki yangu wa tatu baada ya Delila na mwanae. “Ata boy, nambie mtu wangu mchongo gani unaweza sana maana si unajua mjini mipango” Geroy alipendelea kuniita jina hilo. Nilimueleza sehemu zote ambazo niko vizuri, na tulizidi kupatana hasa baada kugundua kuwa nimepitia uvuvi kwa sababu hata yeye alikuwa akifanya kazi za uvuvi.

 Namimi nikaona kuliko kukaa nyumbani kutegemea nguvu za Delila kula, ni bora niingie baharini kutafuta riziki. Nilimuelea Geroy kuwa nataka kwenda nae baharini nae alinikubalia na kunipeleka katika kambi yao ya uvuvi. Huko nilipata mwaliko wa moto maana kila mtu alinichangamkia na kunirabisha vizuri. Usiku wa siku hiyo tukaelekea baharini kuvua, tafauti na mashua nilizozoea nyumbani kwetu unguja. Mashua zao zilikuwa za kisasa zaidi tena kubwa kiasi cha kuhimili mawimbi mazito.
 Usiku huo bahari ilikuwa inavurugu kidogo lakini hakuna hata mmoja kati ya wenzangu alieonesha wasiwasi. Na mimi pia sikutaka nionekana mtoto wa mama, nilijikaza kiumbe na kuendelea kushirikiana na wenzangu. Tulirudi mapema alfajiri, na kuanza kuuza samaki pale pale baharini na wateja walikuwa wengi sana. Mpaka inatimia saa mbili kamili asubuhi tulikuwa tumeshauza samaki wote. Baada ya hapo tuliweka pesa ya mafuta pembeni kisha kila akachukua pesa kidogo kwa ajili ya mahitaji yake binafsi na kuelekea nyumbani kwao.
 Mimi sikuwa na cha kutumia huko maana nilikuwa mgeni hivyo pesa hiyo nilimkabidhi Delila ili itumike katika mahitaji ya nyumbani. Kutokana na ucovu wa kukesha baharini usiku mzima nilioga kisha nikapanda kitanda nikalala. Nikiwa usingizini niliota ndoto mbaya sana, nilikurupuka kutoka usingizini huku nikihema kwa nguvu. Hata hamu ya kulala iliisha, niliinuka kiandani na kutoka chumbani nikaelekea sebuleni ambapo nilikuta chakula ndio kinaadaliwa.
 “Umeamka muda muafaka kabisa” aliongea Delila, nilitabasamu tu na kusogea mezani kwa ajili ya kupata msosi. Sifa moja kubwa ya Delila alikuwa ni mpishi mzuri na mama bora, hakuwa na mume lakini mwanae alipata kila alichohitaji. Baada ya kumaliza kutengwa chakula, tulikaa mezani wote watatu yaani mimi, Delila na Noah na kupata kile kilichoitwa starehe ya tumbo. Tulikula huku tukiongea mambo mengi sana, kwa kweli nilisahau shida zote zilizonikumba.
 Maisha yaliendelea kusonga mbele huku nikizidi kujulikana sehemu hiyo niliokuwa nimeibuka badala ya kwa Obama. Kutokana na kuwa na nywele ndefu na mimi niliamua kuweka dredi, miezi miwili ilikata bila kupata shida yeyote ile kila kitu kilikwenda vizuri. Kama kawaida usiku uliwadia na kuelekea baharini, “Ata Boy, leo bahri mbaya sana” Karlus aliniambia nilipofika tu. “Hata mimi naiona inavyotisha” nilimjibu huku nikikaa pembeni. Ukweli kulikuwa na upepo sana siku hiyi lakini tulipiga moyo konde na kuelekea bahrini hivyo hivyo maana ndipo tulipokuwa tunapata riziki yetu ya halali.
 Kadri muda ulivyokwenda bahri ilizidi kuchafuka na mawimbi yalizidi kuwa makali, “Brian bora tugeuze kabla hali haijawa mbaya zaidi” niliongea kwa nguv kutokana na upepo kuwa mkali sana. “Mbona huu upepo ni wa kawaida tu” Brian alijibu bila kuonesha wasiwasi. “Brian, Ata Boy anasema kweli ndugu bora tugeuze. Kwanza tumeshapata samaki wa kutosha” Geroy alisistiza lakini bado Brian alikuwa mbishi. Wakati tukiendelea kubishana nae ghafla mashua yetu ilipigwa na wimbi kali sana, wimbi lilimkuta Brian akiwa hajashika sehemu hivyo alitupwa katika maji.

 “Geroy nipe kamba kaka” niliongea kwa nguvu, Geroy nae hakuuliza mara mbili. Alitoa kamba kubwa na kunipa. Nilijifunga kiunoni kisha nikamwambia aifunge sehemu maana kuishika kwa mikono ingekuwa shughuli pevu. Baada ya kuongea maneno hayo, sikusubiri nilipiga mbizi majini na kuanza kumfuata Brian ambae alikuwa anapambana na maisha yake. Nilifanikiwa kumfikia na kumpa mkono kisha nikanyanyua mkono juu kama ishara ya msaada. Wenzangu waliokuw kwenye mashua waliuona na kuanza kuivuta ile kamba. Tulifika mpaka kwenye boti na kupanda, wala sikupumzika nilijifungua kamba na kuelekea zilipo mashine.
 Niliwasha na safari ya kurudi ikaanza, bahari ilikuwa imechafuka kweli kweli maana tulipigwa na mawimbi balaa. Kama umewhi kuwasikia vijana wa mitaani wakisema “leo bahari imechomoka” basi siku hiyo ilikuwa ni zaidi. Nilitumia ufundi wangu wote kuokoa chombo hicho ambacho ni ndio chanzo cha riziki yetu. “Ata Boy, unadhani tutaokoka leo” Geroy aliniuliza, “usijali kaka Mungu yu pamoja na waja wake” nilimjibu huku macho yangu yakiwa yanaangaza mbele tu ambako chombo hicho kilikuwa kinaelekea. “Jamani shikeni sehemu kwa nguvu maana sasa hatunabudi kuyavaa  uso kwa uso mawimbi” niliongea baada kuona kasheshe imezidi kuwa kubwa na kama ningeendelea kuyakwepa yapige pembeni basi ningezamisha mashua hiyo.

 Kila mtu alitafuta sehemu ya kushika kwa ajili ya maisha yake, “Eeh Mungu ni katika mikono yako nakabidhi maisha yangu, naomba uniongoze mja wako” niliongea maneno hayo na kuongeza uvutaji wa mafuta. Sasa nilikuwa sikwepi tena mawimbi, nilijitolea tu lolote kama liwe na liwe, baada ya purukushani za muda mrefu hatimae bahari ilitulia na upepo ulipungua. “Aisee hii kitu ya leo si mchezo, katika maisha yangu yote ya uvuvi sijawahi kukutana na ghoruba ya aina hii” aliongea mwenzetu mmoja huku akiachia sehemu alioshika. Furaha zilirejea tena katika nyuso zetu, nilitoa pumzi ndefu na kumshukuru Mungu kwa msaada wake aliotupa.
 Safari ya kurudi nyumbani ikaanza, tukiwa njiani tuliona mbao kadhaa za mashua nyingine. Ilibidi nipunguze mwendo kwa ajili ya kutafuta kama mtu yeyote alienusurika na ajali hiyo. Maana kuona mbao hizo kuliashiria ajali, “Ata boy unasikia kelele” Geroy aliniuliza. Ilibidi niachie kuvuta mafauta ili kusikiliza kama ni kelele kweli. “Ndio tena zinatokea upande huu” nilijibu huku nikionyesha ishara upande wa kushoto. Niligeuza mashua na kuelekea upande tuliosikia kelele, na kweli tulikuta watu sita wakiwa wanaelea katika maboya maalum. Tuliwasaidia na kuwaingiza katika mashua yetu, wakati tunawapakia hao tuliona watu wengine watatu wanaelea.
 Tulisogea walipo lakini kwa bahati mbaya tukagundua kuwa walikuwa wameshaaga dunia tayari. Hata hivyo hatukuwaacha, tuliipakia miili yao kwenye mashua na safari ikaendelea. Tulifika kisiwani saa mbili asubuhi, na tulishuhdiia umati mkubwa wa watu ukitusubiri. Tulipokaribia tu walikuja kwenye mashua haraka na kuanza kuivuta mpaka ilipokaribia kabisa na sehemu ya mchanga. Tulisaidiana kushusha ile miili ya wenzetu waliofariki, watu wa chini walitusaidia kwa kuwapokea na kuwalaza mchangani.
 Baada ya kufanya hilo na sisi tuliosalimika tulishuka, kitendo cha kukanyaga tu chini nilishangaa nimevamiwa na nilipoangalia vizuri alikuwa ni Delilah. “Nilidhani sitokuona tena” aliongea kwa sauti ya kilio. Nilipata kazi nyingine ya kubembeleza maana Delilah alikuwa akilia kama mtoto mdogo. “Delila twende nyumbani basi” nilimnong’oneza kwa sauti ya chini, nae alikubali. Niliwaaga wenzangu na kuondoka eneo hilo, lakini njia nzima bado Delila alikuwa akilia tu na hata nilivyomnyazisha hakunisikiliza.

 Tulipofika nyumbani tulikaa ukumbini lakini bado Delila alikuw akilia sana, “sasa kwanini unalia ya kushukuru nimerudi salama unalia” nilimuuliza huku nikiwa nimemshika mikono, “Adam, kwanini usiache kazi ya uvuvi na utafute kazi nyiningine ya kufanya” na yeye aliniuliza swali ambalo liliniacha kinywa wazi. “Nitaachaje kazi ya uvuvi wakati pesa nilioipata na kuchanganya na pesa zako kidogo ndio tumeweza kumrudisha Adam shuleni” nilimjibu huku nikimuangalia usoni. “Tafut kazi nyingine bwana hiyo achana nayo, kazi ya kuuz roho kila siku” lizidi kusisitiza. Nilimuambia anipe muda nifikirie kwa makini sana kabla ya kufikia uamuzi.
 Baada ya mazungumzo hyo niliinuka na kuelekea chumbani kwangu ambako nilivua nguo na kuelekea bafuni kwaajili y kujitoa chumvi mwilini. Niliingi chooni na kufungua bomba la mvua kish nikakaa tu chini ya bomba hilo kuacha maji yatalii mwili wangu. Nikiwa nimezama sana katika dimbwi la mawazo, nilianza kuhisi mitu laini kikitambaa mgongoni. Niligeuka kwa haraka na kukutana na sura ya Delila aliekuwa akiniangala kwa macho yaliojaa huba. “Wewe unafanya huku chooni” nilijikuta nikiropokwa, “Adam nimevumilia sana, kwa kweli nimeshindwa. Nimetumia mbinu zote kukuonyesha jinsi ninavyokupenda lakini hukunielew” aliongea huku akiendelea na mchezo wake wa kunisugua sehemu mbali mbali katika mwili wangu.
 Unajua hata ukiwa mgumu vipi kuna sehemu ukigusa, kama mtoto wa kiume unakuwa mnyonge tu. Basi ndicho kilichonitokea siku hiyo, mwanzo nilijifnya mgumu lakini na Delila siku hiyo alikuw amenikusudia na alikusudia kufanya kile alichokitaka. Baada ya purukashani za muda mrefu, alnizidi ujanja na na kujikuta nikizama kichwa kichwa. Mambo yalianza huko lakini hayakushia huko, tulirudi chumbani na shughuli ikaedelea mpaka pale tuliporidhika. Delila aliinuka kitandani na kuelekea chumbani kwake. Tokea siku hiyo maisha yetu ndani ya nyumba hiyo yalibadilika na tukawa tunaishi kama familia. Nikiwa na maana kuwa mimi ni baba wa familia hiyo japo sikuwa nimefunga ndoa na mwanamke huyo.
 Siku zilizidi kukatika huku Delila alizidi kusisitiza niache kazi ya uvuvi lakini ukweli sikuwa tayari kufanya hivyo. Hatimae miezi tisa ilikamilika na kweli ile meli niliombiwa itakuja ilifika, “bado unataka kuondoka” aliniuliza Delila. “Ndio, nataka kurudi nyumbani ili kuwatoa wasiwasi” nilimjibu angali nilijua kabisa kuwa jibu hilo lilimuumiza sana Delila. “Sawa mi nitakukutanisha na huyo nahodha” alikubali lakini machozi yalikuwa yameshaanza kumtoka. “Nakuahidi tutaonana tena kwa uwezo wa Mungu” niliongea na kumsogeza karibu kish nikamkumbatia.
 Siku iliofuata mapema tulielekea ambapo walikuwa wanakaa na mabaharia wa meli hiyo ambayo ningeondoka nayo. Tulipofika Delila alitoa simu yake na kumppigia Nahodha Sadick ambae hakukaa sana alitoka nje. “Delila, habari za siku nyingi” aliongea Nahodha huyo, “Safi tu captain, pole na safari” Delila alijibu huku akilazimisha tabasamu. “Huyu anaitwa Adam, Adam huyu ni Captain Sadick” alitutambulisha na sisi tukapeana mikono. “Mhh hiyo sura mbona kama sura za nyumbani hivi” aliongea nahodha huyo baada ya kuniangalia usoni. “Hujakosea kabisa” nilimjibu, “ama kweli watanzania ni kiboko maana hakuna nchi niliopita nikakosa kuonana na watanzania”aliongea Nahodha Sadick huku akionekana mwenye furaha sana.#
 Tulitafuta sehemu na kukaa kisha tukaanza kuongea, nilimueleza kila kitu kilichonikuta na kumueleza nia yangu ya kutaka kurudi nyumbani. Alinisikiliza kwa makini sana na kuoenekana alikuwa amenifahamu vizuri. “Kwanza pole kwa kila kilichokukuta” aliongea kisha akaendelea “hakuna shida kabisa ila unachotakiwa ni kutengeza kitmbulisho kitakachokupa nafasi ya kuingia ndani ya meli tu kisha kila kitu nitamalizia mimi” aliongea maneno hayo ambayo yaliamsha fyraha ndani ya moyo wangu. “Kiasi gani kinahitajika kutengeza kufoji kitambulisho” nilimuuliza kwa shauku huku nikiwa kama paka mtoto alieona sufi. Alinitajia kiwango cha fedha kinachohitajika na bila kumuuliza nilimkabidhi kiwango hicgo kisha tukakubaliana kukutana baada ya wiki moja.
 Baada ya kikao hicho kifupi tuliagana na kila mtu akaelekea upand wake, Delila alikuwa mnyonge sana tena kupita maelezo. “Delila nakuomba usiwe mnyonge kiasi hicho” niliongea punde tu baada ya kufika nyumbani. “Adam unataka niweje sasa, au unataka nifurahi kumuona mwanaume ninaempenda anaondokoa bila mategemeo ya kuonana nae tena” aliongea huku machozi yakimtoka. “Nataka ujue tu kuwa hata mimi nakupenda na inaniuma sana kuondoka kukuacha peke yako lakini nitafanyaje wakati hapa sio nchini kwangu na ikitokea siku wakaamua kukamata wahamiaji haramu unadhani nitasalimika. Wacha niende na mambo yangu yakikaa sawa nitarudi kuja kukuona kwa njia halali kabisa” nilimueleza lakini hata mimi mwenyewe niliuhisi moyo ukichanika tena taratibu.

 Kwanza Latifa, Louise na Linda, sasa ni Delila, Noah na Geroy. Lakini ningefanyaje wakati hata ukiishi miaka mia nchini kwa watu utabakia kuwa mgeni tu. Wiki moja ilikatika kama mchezo na hatimae nilikutana na Nahodha Sadick na kunikabidhi kitambulisho changu na kunipa tarehe ya kukutana kwaajili ya safari. Nahodha huyu alinielewa kutokana na kuwa yeye mwenyewe mtanzania, hiyo ndio sababu kubwa ya mambo yangu kwenda kirahisi sana. Na namshukuru sana popote pale alipo kwa kuwa msaada mkubwa wa mimi kurudi katika nchi yangu japo hiyo safari nayo ilikuwa ni balaa jingine ambalo sikutegema kukutana nalo katika maisha yangu.

 Baada ya kukabidhiwa kila nilirudi nyumbani kwangu kwaajili ya maandalizi ya safari, siku ya safari ilifika na kila kitu kilikuwa kimekamilika. Delila na mwanae Noah walinisindikiza hadi baharini ambako nilkutana na Capatain Sadick na kuungana nae, niliwaaga ilia kabla sijaingia ndani ya bahari Delila alinipa bahasha ndogo na kunambi nisiifungue mpaka boti itakapotia nanga Hudson Texas nchini Marekani. Niliichukua barua hiyo na kuitia kwenye begi langu dogo la mgongoni na kumpiga busu la kuagana. Baada ya maagano hayo nilielekea getini ambako Captain Sadick alikuwa akinisubiri, tuliongozana moja kwa moja mpaka kwenye kwenye meli hiyo kubwa kweli. Pembeni iliandikwa kwa maandishi makuwabwa ya rangi ya maziwa “MV KANTANA”.
 Juu kabisa ilikuw na bendera nchi kadhaa ikiwemo Tanzania nchi yangu nilioitoroka kwa sababu ya shida na kutumbukia katika matatizo zaidi. Na kwa sababu nilifuatana na Nahodha mkuu wa chombo hicho, hata sikuulizwa na mtu yeyote yule. Tuliingia ndani ya chombo hicho na mabaharia wengine wote walisimama na kutoa ishara ya salamu ya heshima kwa mkuu wao. “Oya Juma, mpeleke mwana kwenye chumba chake” aliongea Captain, “ay Captain” Juma aliitika kwa staili ambayo ni mara yangu ya kwanza kuisikia tokea siku niliozaliwa. “Oya we ndio Adam sio” alinifuata huku ametunisha misuli yake mikubwa na kuongea kisha akaendelea “karibu kambini kijana” alitabasamu.

 “Asante” nilimjibu huku na mimi nikibasamu, “nifute huku” aliongea huku akitingisha kichwa kuonesha ishara ya upande tunaolekea. Tulitembea kwa dakika kama moja huku tukishuka ngazi kama mbili hivi mpaka tulipofika katika koridoo moja kubwa sana yenye vyumba vingi sana. Alifungua mlango wa chumba kimoja na kunambia kuwa hicho nfio kitakuwa chumba changu. Nilimshukuru na kuingia, niliweka begi langu pembeni na kujitupa kitandani. “Hatimae naelekea nyumbani” nilijisemea moyoni huku nikiwa na furaha sana. Baada kuweka kila kitu sawa nilitoka kwenye chumba hicho na kuelekea juu, haikuwa kazi sana kupajua kwa sababu nilikariri njia zote tulizopita wakati naelekea chumbani.
 Nilipofika juu, Captain Sadick alitambulishwa kwa mabaharia wengine ambao walikuwa ni wajamii tofauti. Kulikuwa na wazungu, wasomali, watanzania sita na mimi wa saba pamoja na watu wa jamii nyingine mbali mbali. Dakika chache tu nilianza kuwazoea marafiki zangu wapya, na hio ilitokana na ucheshi wangu mkubwa sana niliozawadia na muumba wa mbingu na ardhi. Baada ya saa moja meli ilipiga honi na kung’oa nanga, safari ikawa imeanza rasmi.
 Kila mtu alielekea upande wake wa kazi na kuanza majukumu yake, “Adam nifuate” nilimsikia Captain Sadick akinambia. Niliinuka kwenye kiti na kumfuata, tuliekea mpaka kwenye chumba cha kuendeshea meli hiyo. Kweli ukistaajabu ya Musa utaona ya Firauni, nilikaribishwa ndani ya chumba hicho kwa makopyuta makubwa sana na vitufe vingi sana. “Hivi umevikariri vitufe vyote hivi” niliropoka swali bila kutarajia. “Na ndio maana nikapewa unahodha mkuu katika chombo hichi” alinijibu kwa mkato. Nilibaki nimekodoa mcho tu maana niliwahi tu kusikia kuwa kuna vifaa vingi sana katika mameli makubwa lakini sikutegemea kama vitakuwa vingi kiasi hicho.
 “Unajua” alianza hivyo “ukijiona wewe unashida waangalie wale wenye hali ngumu kuliko wewe. Afadhali wewe umepata kusoma mpaka kufikia kidato cha nne chini ya uangalizi mzuri wa wazazi, mimi sikupata bahati hiyo” aliongea maneno hayo huku akiniangalia kwa macho yaliojaa majonzi. Aliniambia nikae kwenye kiti na mimi nikafanya hivyo, kishaa na yeye akakaa na kuanza kunisimulia maisha yake. Hapa wacha nikuelezee historia ya mtu huyu, huenda ukajifunza kitu kupiti kwake.
 Namnukuu “Leo mpaka kuwa hapa, nimetoka mbali sana tena sana kuliko hata shida ulizozipata kabla ya kujitakia matatizo. Mimi ni mzawa wa sehemu moja huko Kisiwani Pemba Zanzibar, ndio ni mzanzibari kama wewe tu. Nimezaliwa sehemu moja inaitwa Kojani, kwa bahati mbaya nikiwa na miaka mitano niliwapoteza wazazi wangu wote wawili kwa kisingizio cha kuwa eti ni wachawi. Kutokana maneno hayo kusambaa sana kila mtu aliamua kunitenga, hakuna kitu kibaya kama kutengwa na jamii inayokuzunguka ungali unahitaji msaada wao katika maisha yako.
 Jambo hilo liliniumiza sana, ingawa nilikuwa mdogo lakini nilielewa kila kitu kilichoendelea. Kutokana na manyanyaso kunizidi niliamua kukimbia huko, ndipo katika tembe tembea yangu na kimbia kimbia nilijikuta nimefika katika bandari ya Wete ambako kulikuwa na majahazi yanayoenda Tanga. Nilifanikiwa kujipenyeza katika moja kati ya majahazi yanayoondoka siku hiyo, niliacha kila kitu nilipotoka na kuelekea sehemu ambayo sikuw nikijua hata mtu mmoja. Usiku wa siku hiyo jahazi lilianza safari na Mungu alinisaidia mpaka nafika tanga sikukamtwa.

 Nikiwa na miaka sita ndipo nikapata wazo la kutafut ndoana ili niingie baharini nitafute riziki kupitia samaki. Nilinunua kila kitu kilichohitajika na kunza kazi punde tu baada kukamilisha vitu hivyo. Kwa siki nilipata vibuwa wawili watatu na kuuza, niliendelea na kazi hiyo kwa muda wa mwaka mzima. Mungu hakuwa mbali na harakati zangu kwani alinisaidia muda wote huo, maisha yangu niliaendesha kwa shilingi elfu moja kwa siku. Na yalikuwa yakienda vizuri tu na nashukuru Mungu sikuingiwa na tamaa za wizi japo wenzangu wengi walinishauri nijiunge na vikundi vyao vya uhalifu lakini nilikataa kata kata.
 Mimi niliamini hata mtoto alianza na hatua moja mpaka akachanganya kutembea, hivyo niliamini tu ipo siku Mungu atafungulia milango ya ridhiki. Na kweli siku hiyo ilifika, nakumbuka siku moja nilikuwa sehemu moja inaitwa Raskazoni. Sehemu hiyo mara nyingi familia nyingi hufika kwa ajili ya kuburudika hasa kipindi cha za mapumziko yaani namaanisha jumamosi na jumapili. Kama kawaida familia nyingi zilimiminika siku ya jumapili katika bahari hiyo safi kabisa na yenye mandhari nzuri ya kuvutia. Miongoni mwa watu kulikuwa na mzee mmoja mwenye asili ya kiarabu, alifika pale na familia yake yote.

 Alifika na mkewe pamoja na watoto wake wawili wa kike ambo kiumri mmoja alikuwa mkubwa kuliko mimi lakini mwingini alikuwa mdogo. Walionekana kuwa ni familia yenye furaha sana maana hata nyuso zao zilieleza hivyo na hukuhitaji kutafuta ushahidi zaidi kugundua hilo. Nilitamani sana kuwa na familia kama hiyo lakini wapi yangu mimi ilikuwa imeshatangulia mbele za haki. Ndio mipango ya Mungu ningefanyaje japo kuwa wamekufa vifo vya fedheha sana. Kila mtu alikuwa amezama katika furaha ya kuchezea bahari mpaka pale jua lilipoanza kutua.
 Watu walianza kutawanyika nikiwemo na mimi miongoni mwao, nilifika sehemu ya walinzi na kuchukua baskeli ambayo nilikodo siku hiyo na kupandisha juu. Nilipofika juu nilimuona yule mzee wa kiarabu akipakiza vitu kwenye gari yake na kufunga mlango. Ila kwa bahati mbaya kuna mfuko mdogo wa kaki ulidondoka na yeye hakuona. Alipanda kwenye gari yake na kuondoka eneo hilo, mimi nilisogea ulipo mfuko huo na kuunyanyua. Lahaula nilipoufungua nilion makaratasi fulani hivi mengi mengi tu, nilitoa moja na kuliangalia ndipo nikakutana na kitu kilichonishtua. Japo sikwenda shule lakini niliweza kusoma kutoakana na kuwa nilisoma madrasa tokea nikiwa na miaka minne.

 Niliirudisha karatasi hiyo na kuunyanyua mfuko huo wa kaki na kuutia kwenye begi langu kisha nikaanza safari ya kulifuata lile gari ikaanza. Nilijiatahidi kunyonga kadri ya uwezo wangu, na kwa sababu nilikuwa nimeikariri nilifanikiwa kuipata kuiona. Tatizo jingine lilijittokeza, alikuwa amefunga vioo vyote vya gari. Sikuwa na njia nyingine zaidi ya kuifuata gari hio na kwa bahati nzuri alikuwa akiendesha mwendo mdogo hivyo haikunipa shida kuifuatilia.
 Niliifuatilia mpaka tulipofika barabara ishirini, ambapo aliacha barabaa kubwa ya Taifa Road na kuingia barabara ya mtaa huo. Alitembea kidogo mpaka katika nyumba moja ya kisasa na kusimamisha gari hiyo kisha akapiga honi. Geti lilifunguliwa na kisha akaingiza gari ndani, ila kwa bahati mbaya nilipofika mlinzi alikuwa tayari ameshafunga mlango. Hio ilitokana na kuchoka sana kiasi cha kushuka baiskeli na kuikokota ndicho kilicho nichelewesha.

 Nilisogea mlangoni na kugonga, hazikupita sekunde nyingi mlinzi alifungua lakini aliponiona tu alionesha dharau na kunionyeshea kirungu chake cheusi alichokuwa ameshika mkononi. Kisha akanambia “We chokoraa potea haraka kabla sijakutwanga kirungu cha kichwa”, nilijaribu kumuelezaa kuna kitu muhimu nataka nimpe tajiri yake lakini bado hakunielewa. Na mimi sikuwa tayari kuondoka kutokana na umuhimu zile karatasi nilizozikuta ndani ya mfuko ule. Mara kadhaa mlinzi huyo alinisukuma kwa nguvu na kupelekea nianguke chini. Hata hivyo nilisimama na kurudi tena na kuendelea na kile ambacho nimekisimamia.
 Wakati tunaendelea kubishana tulisikia sauti ya mtu akiongea kw nguvu huku akija getini, yule mlinzi aliingia ndani haraka na baada ya sekunde kadhaa alitoka yule mzee. “Kijana unataka nini mbona ulikuwa unabishana na mlinzi wangu” aliniuliza swali hilo. “Samahani kwa usumbufu mzee lakini kuna nimeona nikukabidhi mkononi mwako kabisa kutokana na uzito wake” nilimjibu. “Kitu gani hicho kijana” aliniuliza, “wakati unaondoka kule Raskazoni uliangusha mfuko huu” niliongea na kumkabidhi ule mfuko” Captain Sadick alinyamaza kidogo na kuangalia saa yake ya mkononi.
 “Adam ni muda wa kula” alinambia kisha yeye akainuka na mimi nikafuata, lakini sikuwa hata na hamu ya kula. Nilitamani aendelee kunisimulia historia yake ambayo ilinivutia sana, basi tulielekea sehemu ya maakuli na kupta kile kilichoitwa chakula cha mchana. “Hivi tutaingia Hudson lini” nilimuuliza wakati tunaendelea kula, “baada ya siku nne ndio tutatia nanga Hudson” alinijibu. Tuliendelea kupata chakula huku tukiendelea na soga nyingine.
 “Hivi Adam imekuaje mpaka ukafanya maamuzi ya kijinga kiasi kile” aliniuliza mzungu mmoja miongoni mwa mabaharia wa kizungu. “Ni ujinga tu na tamaa za kipumbavu ndio sababu kuu” nilimjibu na wengi walicheka kidogo. “Hivi unadhani huku ulaya kuna maisha mazuri kama unavyoyaona kwenye runinga au” mzungu mwengine alitupia swali.
Nilibaki nimeshangaa tu nisijue nini cha kusema, maana ingekuwa vigumu kuamini kama angenambia mswahili mwenzangu lakini ni mzungu ndie alieniambia mambo hayo. Waliendelea kunieleza mambo mengi sana kuhusu nchi hizo za magharibi, yaani mpaka hamu ya hata kwenda kutembea ilinitokana hata kama ni kwa njia za halali. Tulimaliza kula na kila mtu akaelekea sehemu yake ya kazi. Mimi nilifuata na Nahodha mkuu mpaka katika chumba kile cha kuendeshea.
Tulipofika tulikaa tena sehemu ile ile na akaendelea kunisimulia historia yake ya maisha. Naendelea kumnukuu “ niliongea na kumkabidhi yule mzee ule mfuko wa kaki, bila hata kutegemea alinisika mkono na kuniingiza ndani ya geti kisha akampa ishara mlinzi wake alifunge haraka. “Kijana umeona kitu ndani ya mfuko huu” aliniuliza huku akihema juu juu. Nikamueleza kile nilichokiona, masikini mzee wa watu alishika kichwa na kukuna nywele zake ndefu zilizoja mvi. “Kijana unajua kitu ulichokiona ukimwambie mtu yoyote kitakuhatarishia maisha yako?” aliongea. “Hilo nilikuwansijui lakini kutokana na umuhimu wa nilichokiona ndio maana nikaamua kukufatilia hadi hapa kwako” nilimjibu na kuendelea “na mimi natumaini kazi yangu imekwisha hivyo naomba niondoke”.
Aliniuliza ninapo kaa, nilishindwa kumjibu kutokana na kuwa na pa kuishi. Nilikuwa nikilala vibarazani tu. “Mbona hunijibu”aliniuliza, “mimi naishi mtaani tu, sina familia wala ndugu ninae mjua” nilimjibu. Kilichofuata hata mimi ilinichukua muda kukiamini, siku zote watu husema wema hulipwankwa kwa wema tu na mtegemee Mungu katika maisha yako yote.

 Yule mzee aliniomba niishi kwake na aliniahidi kunilea na kunisomesha kama mtoti wake wa kunizaa. Na hapo ule msemo usamao “mchumia juani hulia kivulini” ukachukua nafasi yake katika maisha yangu. Kuanzia siku hiyo nikapata familia iliojaa upendo na maisha yangu yalibadilika moja kwa moja mpaka leo hii unaponiona hapa nimekuwa nahodha mkuu wa chombo hichi ni kwasababu tu ya kuamini Mungu alikuwa pamoja na mimi na bado anaendelea kuwa pamoja na mimi”
Hapo ndio ulikuwa mwisho wa historia yake ambayo ilijaa mapito magumu sana hasa ukizingatia umri wake ulikuwa mdogo sana. Hata hivyo aliamua kukabiliana na matatizo yote yaliomkuta na kufanikiwa kuyatatua kwa neema za muumba wa mbingu na ardhi. “Adam, siku zote ridhika na kile Mungu anachokupa kwani ndicho ulichotakiwa ukipate kwa muda husika. Jaribu kufikiria ungekuwa katika umri wangu na ukakutwa na matatizo kama yangu, unadhani ungekuwa hai mpaka leo. Uvumilivu ni muhimu sana katika maisha, ukiona hali ni mbaya. Usikimbilie kule unapodhani utapata maisha mazuri bali tafuta sehemu ambayo itakupa muda wa kupambanua matatizo yako” aliniambia maneno hayo kwa kuyasisitiza sana.

Baada ya historia hiyo nilitoka katika chumba cha kuongozea chombo hicho na kuelekea nje kabisa katika deki ya meli hiyo. Kulikuwa na upepo mzuri sana kutokana na kuwa chombo hicho kilikuwa kikisonga mbele kwa mwendi mdogo. Niliiangalia ile deki kwa makini sana na kuvuta kumbukumbu za siku ile tuliokamatwa katika ile meli nlioamini inhenofikisha nchi za ulaya. Matukio yote yaliotokea siku yalijirudia katika akili yangu. Pia niliikumbuka ile pesa yote ambayo niliitoa kama rushwa, laiti kama isingekuwa tama zangu za kijinga. Leo hii ningekuwa namiliki pikipiki yangu mwenyewe, na pia ningekuwa nimejiajiri mwenyewe.
Moyo wangu uliandamwa na majonzi makubwa sana, maumivu niliokuwa nayapata yaliniuma sana kila nilipokumbuka watu ambao nimewapoteza. Wakati nikiwa nimezama katika dimbwi hilo la mawazo nilihisi mtu akinigusa bega. “Unaonekana una mawazo wazo” yule jamaa alieitwa Juma aliniuliza,  “ndugu yangu we acha tu, laiti kama ningejua yatanikuta yalionikuta basi nisingethubutu kuondoka Tanzania” nilijibu huku nikihisi maumivu hasa mwilini mwangu. “Ndugu Mungu hutupa elimu pale tunapokosea na chukulia mambo yote ulioyapitia kama sehemu ya elimu hiyo” Juma alinijibu huku akitabasamu kidogo. 
Tuliendelea kuongea mambo mengi sana, alinambia kuwa yeye ameanza kazi ya ubaharia miaka miwili nyuma. Aliipata kazi hiyo baada kukutana na Captain Sadick na kwamba yeye ndo aliemkomboa kutokana na umasikini wa hali ya juu sana na kumpa kazi hiyo. Kumbe bado watu wema wapo duniani na sio kama watu wanavyosema.

Baada ya maongezi mafupi tulirudi ndani maana kiza kilishaanza kuingia na baridi ilizidi kuwa kali. Nilielekea chumbani kwangu na kujilaza kikitandani, nilianza kupanga mambo mengi sana ya kufanya nikifika nyumbani Tanzania.
Wakati nikiendelea na kupanga mipango yangu, nilisikia mlango ukigongwa. Niliinuka kitandani na kwenda kufungua.  Alikuwa mzungu mmoja hivi,  alikuja kunambia kuwa muda wa kula ulikuwa umewadia, niliitika na kurudi chumbani ndani. Nilivaa tisheti yangu ikiandamana na koti zito kidogo kisha nikatoka. Waliponiona tu walianza kucheka, na nilipowauliza kilichokuwa kinawachekesha mmoaja akanijibu kuwa hakuna hata baridi halafu mimi nimevaa koti.
Nilishangaa maana mimi nilihisi baridi mpaka kwenye mifupa lakini wao walikuwa wamevua kawaida tu na wengine walikuw wamevaa vest tu. Hata nilielewa kuwa watu wao walishaizoea baridi, niliungana nao kwenye meza na kupata chakula cha usiku. Tulikula huku tukipiga stori za hapa na pale, “Captain kwanini usitupe huyu kijana tukaenda nae chumba cha mashine, maana anaonkana ana akili sana” aliongea mzungu mmoja mzee kidogo. “Vipi Adam unataka kujifunza kitu” Captain Sadick aliniuliza. “Itakuwa vizuri kama nitajifunza kitu cha kufanya kuliko kulala na kuamka kama mwari anaesubiri mume” nilimjibu na kumfanya acheke.
Basi baada ya kula yule mzee aliniambia nimfuate, tulielekea mpaka katika chumba kimoja kilichoandikwa “Engine room”. Alikifungua na sote tukaingia, punde tu baada kuingia nilihisi mwili ukipata joto la ajabu sana kutokana na hali ya hewa iliokuwemo ya joto iliokuemo katika chumba hicho. Alinikabidhi nguo maalum za buluu ambazo ni overrall na kuniambia nzivae, hizo ndio zilikuwa sare za kukaa katika chumba hicho. Nilizivaa kisha tukaanza kutembea kwa mwendo mdogo huku akinionyesha mashine kadhaa na kuniambia kazi zake.

Kulikuwa na mashine nyingi sana huko ndani ya hicho chumba, tena zilikuwa kubwa kupita maelezo, Na kizuri zaidi kila mashibe ilikuwa na kazi tofauti na ile ya kukisukuma chombo hicho cha kisasa kabisa. “Kijana meli hii ni meli ya kisasa kuliko meli zote kubwa duniani” aliniambia, akanieleza kuwa inasukumwa na mashine kumi za kati akiw na maana mashine hizo ni mbili. Lakini mara nyingi husukumwa na mashine sita tu badala ya kumi. Kutumika zote kumi ni mpaka pale bahahri itakapokuwa na mawimbi makubwa na makali.
Ukiachilia hizo kumi, kulikuwa na mashine nyingine  nne za pembeni. Alinieleza kuwa mashine hizo ni mashine za dharurua na zitatumika pindi tu pale mashine nyingine zitakaposhindwa kuhimili uzito wa mawimbi. Aliendelea kunielekeza mamb mengine mengi tu, baada ya ziara kama ya nusu saa hivi tulitoka ndani ya chumba na mimi nikaelekea chumbani kwangu. Niliingia chooni na kujisafisha na baada ya hapo nilirudi chumbani ambako nilivaa nguo nyepesi na kulala. “Adam ndio ukaamua kunisaliti, kisa nimekufa si ndio. Adam si nakuambia wewe, mapenzi yoe yale niliokuonyesha bado ukaamua kuala na mwanamke mwengine. Lazima na wewe utalipa kwa hilo” nilikurupuka kutoka usingizini huku nikihema kwa nguvu.

Niliemuota hakuwa mwengine isipokuwa Latifa, lakini cha ajabu alikuwa kapendeza sana japo katika ndoto hiyo aliongea maneno makali sana. “Hivi ni ndoto au” nilijiuliza maana nilihisi kama alikuwa kaismama pembeni yangu ndani ya chumba hicho kidogo. Niliangalia saa iliokuwa ikining’inia ndani ya chumba hicho na kugundua ilikuwa ni saa kumi na moja alfajiri. Niliinuka na kuingia chooni kwa ajili ya kupunguza maji mwilini. Kisha nilivaa tracksuit yangu pamoja na koti zito na kutoka chumbani.
Nilielekea deki ambako niliwakuta baadhi ya mabaharia wakifanya mazoezi, “kijana naona mapema sana” aliongea mmoja wao. “Ah si unajua ukishakuwa na majanga katika maisha yako hata usingizi hauji vizuri” nilijibu na mimi nikaungana nao kwa ajili ya kupasha mwili. Tulifanya mazoezi kwa masaa nawili kisha kila mtu alielekea chumbani kwake kwa ajili ya usafi. Baada ya hapo tulikutana mezani na kupata kifungua kinywa. Kwa siku moja nilikaa nao watu, tayari nilikuwa nimeshazoea sana. Tulikuwa tukiongea kama watu tuliokuwa tunajuana kwa muda mrefu.
Tulipomaliza kula nilifuatana tena Mzee Jackson, ambae ni yule mzee anaenielekeza kuhusiana na mashine za chombo hicho. Jackson ndio lilikuwa jina lake, tulifika katika hicho na kama kawaida nikavaa sare zile alizonipa na ziara ikaanza tena. Siku hiyo alionionyesha mashine nyingine kabisa, tunaposema akili ya binaadamu inanguvu kuliko komputer si uongo. Kutokana na wingi wa mashine hizo na kazi zinazofanya basi kama mtu angekuwa hajasoma basi asingejua kufanya chochote. Tafauti na mzee huyo alionekana ameshaakula chumvi kiasi, yeye alizifahamu kinaga ubaga kuanzia ndogo hadi kubwa.
Siku hiyo alinipa kidaftari kidogo kilichondikwa kwa nje, “MV KANTANA” na kunambia nirikodi kitu ambacho nitahisi kitakuwa na umuhimu kwangu. Sio kwamba kulikuwa hakuna watu wengine katika chumba laa, walikuwepo na kila mtu alikuwa na jukumu lake. Mzee Jackson alikuwa ni engineer mkuu wa kitengo hicho. Baada ya ziara ya muda mfupi ndani ya chumba hicho, tulitoka na tulipofika tu nje aliniambia nimpe kile kidafatari alichonipa. Sikujua alikuwa akikitaka kwa sababu gani lakini nilimkabidhi na akaanza kuangalia kile nilichokiandika.
Alipomaliza aliniangalia kisha akatabasamu, “yaani na akili yako ilivyokuwa nzuri ukathubutu kukimbia kwenu eti kisa matatizo” aliongea maneni hayo kisha akatabasamu. Sikumjibu kitu, nilimuomba anipe kile kidaftari kisha nikaelekea chumbani kwangu. Nilipofika nilikaa kwenye kitanda na kuanza kurudia kile nilichokiandika wakati ananielezea. Baada ya kurudia kwa muda mfupi nilikiweka pembeni na kujilaza. Kutokana nauchovu wa mazoezi asubuhi nailikuwa si kawaida yangu, usiingiz haukucheza mbali na ulichukua nafasi yake.
Siku ya tatu jioni tulitia nanga Hudson, Texas. Walishuka watu kadha akiwemo na nahodha Sadick, baada kama robo saa hivi walirudi na kutuambia kuwa usiku tutaruhusiwa kutokana katika chombo na kuelekea hotelini ambapo tutapumzika kwa siku nne kabla ya kuanza safari yenyewe kuelekea Tanzani kupitia Afrika Kusini. Nilitamani usiku uingia muda huo huo kutokana na kuwa na hamu ya kuona jiji hilo la Texas ambalo nilikuwa nililiona kwenye runinga na filamu za kiingereza tu. Hata kukaa niliona tabu maana nilihisi viti labda vimepakwa gundi na nikikaa tu nitaganda.

Kama yalivyo masaa hayagandi, usiku ulichukua nafasi yake na bila kuchelewa tulishuka wote na kuelekea katika gari ambayo ilikuwa inatusubiri. Tulielekea katika hoteli moja kubwa sana na ya kisasa, ilikuwa mara yangu ya kwanza kuingia katika hoteli kubwa kama hiyo japo kule kisiwani niliingia. Lakini haikuwa kubwa kama nilioingia mjini Hudson Texas. Kila mtu alipewa chumba chake kwa ajili ya kuupitisha usiku huo mwanana kabisa katika vyumba vilivyopambwa na hita(heater) kwa ajili ya kukifanya chumba hicho kiwe na hali ya hewa nzuri sana.
Siku hiyo hata ndoto mbaya sikuota kabisa, nililala fofofo kama mtoto mdogo alieshiba ziwa la mamae. Siku ya pili mapema kila mtu alitawanyika na kuelekea katika harakati zake anazozijua mwenyewe. Pale hotelini tulibaki watu wawili tu, mimi na nahodha Sadick. “Twendezetu tukazurure mitaani huko” aliniambia na mimi nikakubali bila kusita. Tulitoka nje ya hoteli hio na kuchukua gari maalum ambayo hupewa watalii hotelini hapo kwaajili ya matembezi kipindi chote watakachokuwepo.
Yaani mambo nilioyashuhudia yaliniacha kinywa wazi, yaani kila nilichoambiwa na yule mzungu katika meli ni kweli tupu. Maana asubuhi mapema tayari omba omba walikuwa washajipanga njiani kupigania riziki, hilo halikutosha ukahaba ulikuwa unafanyika kweupe na sio kama Bongo ambapo ukahaba ni usiku pekee. Kiufupi nchi kama Amerika ikiwa kwa siku unashindwa kupata hata dola mbili au tatu basi siku hiyo jiandae kula makombo ya hotelini baada ya kuosha vyombo. Wakati huku Tanzania ukiwa na elfu moja tu basi unapata japo mlo mmoja.

Ule tunaoita “pasi ndefu”, tulizunguka sana na tulikula katika migahawa tofauti tofauti.
Jioni tulikutana hotelini ambako kila mtu aliingia chumbani kwake na kutoa kaptula, tulielekea sehemu ya nyuma ya hoteli hiyo ambako kulikuwa na mabwawa makubwa sana ya kuogelea. Tulipofika huko hakuna aliogeajambo, kila mtu aliingia katika bwawa hilo na kuanza kuogelea. Nilijiuliza mara mbili mbili kwanza kabla ya kuingia katika bwawa hilo maana baridi ilikuwa imeshaaza kuwa kali. Wakati naendelea kuwaza na kuwazua nilishangaa ghafla niko angani na kutua ndani ya maji.
Wengine wote walinicheka, niliona hakuna haja ya kujishauri tena maana tayari nilikuwa nimeshaivaa baridi. Niliungana na kufurahia jioni hiyo, kumbe wenzangu walikuwa hawaogelei tu. Walikuwa wakifanya mazoezi humo, mazoezi kama yale ya kuzamia na kukaa chini ya maji kwa muda mrefu. Tena walikuw na pumzi maana aliekaa muda mfupi kuliko wote alikaa dakika moja na sekunde thalathini. “Adam hutaki kujipima upepo” wakati nikindelea kushanga nilisikia mtu akionge nyuma yangu. “Mimi na kuzamia wapi na wapi, mazoezi hayo yana wenyewe akina nyie” nilijibu, sio kwamba nilikuwa siwezi laa, sikutaka tu.

Nilikuwa na uwezo wa kubana pumzi ndani ya maji kwa muda mrefu sana, kitu kimoja ambaocho sijawaambia. Kipindi kile nafanya kazi ya uvuvi, kuna siku wakati natega nyavu mguu wangu mmoja ukaingia katika nyavu hiyo na kujizonga. Nilihangaika sana kuutoa maana nilikua mbali kidogo uso wa maji. Nilipapatua mpaka nilipokuja kuutoa nilikua nishaanza kuhisi kifo, nilipofika juu wenzangu wakaniuliza nilikuwa nafanya nini huko chini kwa dakika tatu nzima. Niliwaeleza kilichonikuta na wakacheka. Hivyo kwa sisi wavuvi ni kawaida yetu kukesha chini kwenye maji.
Basi walinilzamisha namimi niajaribu kwa kunitolea sababu tofauti, mwisho niliona isiwe kero nilikubaliana nao na kuzamia. Lakini wakati huu uwzo wangu wa kukaa ndani ya maji kwa muda mrefu ulikuwa umepunguwa sana. Nilikaa kwa dakika mbili na sekunde kumi tu nikaibuka maana mapafu yalikuwa yashaanza kuwaka moto. Wengi waliniangalia kwa macho ya mshangao hasa wale ambao nilikuwa nimewazidi uwezo. Basi baada ya hapo kila mtu alirudi chumbani kwake na kujisafisha kisha tukapata chakula cha jioni kwa pamoja.
Tulipomaliza kula kuna baadhi waliondoka na kuelekea viwanja kama vile macasino na wengine madisco. Mimi na baadhi ya mabaharia tulibaki hotelini na kila mtu akajifungia chumbani kwake kwa ajili ya kuupitisha usiku huo mwanana kabisa katika jiji hilo la watu lililonofanya niuze roho yangu kwa tamaa. Nililala fofofo na usiningizi ulikuwa mzuri sana na wala haukuwa na ndoto zozote za ajabu ajabu.

Siku ya pili mapema niliamka na kutoka nje kwa ajili ya kunyoosha mwili, wakati natoka nikakutana na baadhi ya mabaharia ambao  walikwenda viwanja usiku wakirudi huku wakikokotana. Walikuwa wamelewa chakari, niliwasilimu na kuelekea sehemu ya mazoezi ambako nilimkuta captain Sadick akiwa tayari ameshafika na alishaanza mazoezi. Na mimi niliungana nae na kufanya mazoezi huku tukiongea mambo kadhaa wa kadha.
Baada ya mazoeiz nilirudi chumbani kwangu na kujisafisha kisha nikaelekea sehemu maalum na kupata kifungua kinywa. Baada ya hapo nilitoka na captain Sadick na kuelekea mizungoni kama kawaida yetu. Hiyo ndio ilikuw starehe kubwa kwetu, pia nilipata kuona na kujifunza mengi sana kupitia mizunguko hio. Maisha magumu si Afrika tu hata huko wanapopaita kwa Obama kuna watu wana hali mbaya sana ya maisha kupita maelezo.
Tukiwa njiani nilimuuliza Captain Sadick kwanini yeye hajaenda viwanja, “Kwanza imani yangu hainiruhusu mimi kwenda katika sehemu kama hizo. Lakini pili mimi nina mkea nyumbani na naithamini ndoa yangu sana na kumthamini mke wangu. Kuwa mbali na mke wangu haimaanishi nifanye mambo ya kijinga. Kwa sababu kwenda sehemu kama macasino, kuna uwezekano mkubwa wa kulala na mwanamke mwenigine pasi na mke wangu” alinieleza hayo na mimi wala sikutaka kuendelea kuhoji kitu.
Mchana tulirudi hotelini na kuunganika na wengine kwa ajili ya chakula cha mchana, maisha mjini Hudson yaliendela hivyo mpaka pale siku za mapumziko zilipokoma na maandalizi ya safari ndefu ya kurudi nyumbani yakaanza. Tulinunua vyakula vya kutosha pamoja na madawa mengi tu na nilipouliza dawa zote zile za kazi gani. Nikaambiwa kuwa ni za dharura tu  ikitokea kama mtu ataumwa au kuumia kipindi chote cha safari. Maana safari hiyo ni ndefu sana na kuna wakati inachukua hadi miezi miwili mpanga meli kuti nanga bandari ya Dar-es-salaam Tanzania.
Baada ya kila kitu kukamilika, tulifungasha mizigo yetu na safari ya kurudi melini ikaanza. Tulipofika kila mtu alikwenda chumbani kwake huku tukikubaliana tukutane baada ya dakika kumi. Niliingia chumbani kwangu na kuweka kila kitu changu sawa kisha sikukaa niltoka na kuelekea katika sehemu ya kukutania. Baada dakika kidogo wengine walifika na kuongea mambo kadhaaa. Baada ya hapo kila mtu akaelekea katisa hemu yake  ya kazi. Mimi sikwenda pahali kwa sababu sikuwa mfanyakazi wa chombo hicho. Nilibakia pale pale ukumbini huku nikiwaza mambo mengi ambayo nimeifunza kipindi chote hicho.
Baada kama nusu saa hivi nilizinduliwa kutoka katika mawazo hayo kwa mngurumo mkubwa sana mashine zilizopata uhai baada ya muda mrefu sana kulala. Na baada ya muda kidogo walikuja tena mabaharia wote na kuomba dua ya pamoja. “tutaondoka saa saba usiku” Captain Sadick aliongea na kila mtu akatawanyika na kuelekea sehemu anayoijua yeyey. Mimi nilielekea chumbani kwangu ambako nilijibwaga kitandani na usingizi haukuchukua muda ukanipitia.

Nilikua kushtuka baada kusikia mlio mkali na mkubwa sana wa honi ya meli hiyo, ilikuwa ni ishara kuwa chombo hicho kilikuwa kinang’oa nanga. Hapo sasa safari ya kurudi nyumbani Tanzani ikawa imeanza rasmi. Nilipata furaha sana moyoni mwangu baada kuhisi kuwa nareje a sehemu ninayostahiki kuwepo, nyumbani. Nikiwa katika furaha hiyo ndipo nikaikumbuka bahasha niliopewa na Delila. Nilikurupuka kutoka kitandani na kulisogelea begi langu, nilifungua na kutoa bahasha kisha nikardi kitandani na kuifungua kisha nikaanza kuisoma.

Kwako mwanaume niliekupenda na kukukabidhi moyo pamoja na mwili wangu, najua wakati utakapokuwa unaisoma barua hii utakuwa mbali na mimimi. Lakini kuwa na amani popote pale utakapokuwa na nataka ufahamu tu kama kuna mwanamke anakupenda kwa moyo wake wote. NAKUPENDA SANA ADAM na baada yako ndio nimefunga mlango wa upendo kwa mwanaume yeyote mwingine. Lengo la barua hi fupi si kukueleza ni kiasi gani nakupenda bali ni kwamba. Ulikuja ukakutuka wawili mimi na mwanangu Noah na ukatulea kama familia yako pasi na kutaka kujua chochote kile. Umemlea Noah kwa kipindi kifupi sana na kumfanya ahisi amepata baba aliekuwa akimtaka kwa muda mrefu. Wakati unaondoka hujatuacha kama ulivyotukuta, umetuacha watu watatu. Umetuachia alama ya upendo wako wa dhati, nina mimba ya miezi miwili sasa lakini nilishindwa kukuambia kutokana na nia yako ya kurudi nyumbani kwenu. Na nakuahidi kuwa nitamlea mtoto wetu na kumpa upendo kama ulionipa na nitamueleza babaake ni baraka ya pekee katika maisha yangu. Ishi kwa amani mpaka pale Mungu atakapotukutanisha tena kwa mapenzi yake. WAKO AKUPENDAE KWA DHATI DELILA.

Barua iliishia hivyo na ilikuwa inamatone kadhaa ya machozi yalioashiria kuwa alikuwa akilia wakati anaandika. Najua utakuwa na swali juu ya kuwa nimejuje kama yale ni machozi wakati yangekuwa yashakauka. Kulikuwa na alama nyeusi zilizotokana na wanja aliokuwa amepaka na ndio maana nikatambua kuwa alikuwa analia wakati anaandika. Moyo wangu uliingiwa na simanzi kuliko hata lililonipata baada ya kumpoteza Latifa. Niliuhisi unachanika na kuacha maumivu makali sana.
Machozi yalianza kunitoka bila kupenda, nilijiona mtu mwenye mikosi kuliko watu wote duniani. Maisha yangu niliyaona ya  ajabu sana maana kila mtu niliempenda alitoweka katika maisha yangu. “Nitarudi kwa ajili yako tu” nilijisemea moyoni na kujiapiza kuwa lazima nirudi Jamaica, niliirudisha barua ile kwenye bahasha na kuiweka kwenye vizuri kwenye begi. Kisha nikarudi kitandani ili kujaribu kutafuta tena usingizi lakini wapi. Picha ya Latifa, louise, Linda na Delila zilikuwa zikipishana kwenye ubongo wangu kwa zamu.
Mpaka kunakucha sikufanikiwa kufunga hata jicho, nilinyanyuka kitandani na kuelekea chooni kwa ajili ya usafi kisha nikaelekea sehemu ya kupata kifungua kinywa ambako nilikutana na wenzangu. Baada ya kupata kifungua kinywa hicho, nilifuatana na Mzee Jackson mpaka katika kile chumba cha mashine ambako niliendelea kupata elimu ya moja kwa moja kutoka kwa bingwa huyo wa mitambo ya chombo hicho. “Hivi hujiuliza kwanini nakupa elimu hii” aliniuliza wakati tunatoka katika chumba hicho.

“Nilitaka kukuuliza muda mrefu lakini nikahisi muda muafaka bado, kwa vile umeniuliza wewe waweza niambie ni kwasababu gani unanifundisha mambo haya wakati hata hadhi ya kusomea sina” nilimjibu na kumafanya atabasamu kidogo kisha akasuuza koo na kusema “Huenda Mungu akawa amekuteuwa kurithi nafasi yangu katika chombo hichi baada ya kustaafu”. Nilibaki nimekodowa macho tu nisijue nini la kuongea, “katika chombo hichi wengei wanakuona kama mtu wa kawaida sana, mimi ninapokuangalia naona uwezo mkubwa sana wa akili umesimama mbele yangu” aliendelea

“Kivipi” nilimuuliza, “unakumbuka mara ya kwanza nilipokupa kile kidaftari” aliniuliza nikamjinu kuwa nakumbuka vizuri tu. Hapo ndio akaniambia kuwa alinipa kile kidafatari kupima uwezo wangu wa kuchanganua na kuandika mambo muhimu. Na alifanya hivyo kwa wengine wote isipokuwa Captain Sadick. Lakini wote hawakufikia pale anapopataka ila mimi ndio nikamkonga moyo wake.Na ndio maana akaamua kunifundisha. Na alionesha kabisa kama alikuwa hatanii hata kidogo, sikuwa na la kujibu zaidi ya kutabasamu tu.
Siku zilipeperuka kama vumbi katika upepo mkali huku bahari ikiendelea kuwa tulivu kabisa bila kuleta shida yeyote ile. Mawimbi madogo madogo yalikuwepo lakini hayakukitisha chombo hicho kutokana na ukubw na uimara wake. Mwezi ulikuwa umekatika tayari huku mimi nikiwa nimeshaanza kuwa mzoefu na kucheza na mitambo. Nakumbuka siku hiyo nikiwa deki nimekaa napunga upepo ghafla hali ya hewa ilianza kubadilika na mawingu mazito yakatanda angani. Upepo nao haukuwa nyuma ukaanza kuonesha makeke yake kwa kuvuma kwa kasi sana jambo ambalo lilianza kunitia hofu.

ITAENDELEA

Simulizi : Sikutegemea
Sehemu Ya Tano (5)

Kabla hata sijakaa vizuri manyunyu madogo madogo yakaanza kudondoka, nilirudi ndani huku bado nikiwa na wasiwasi sana. Moja kwa moja nilielekea mpaka katika chumba cha kuongozea chombo hichi. Huko niliwakuta wote wakiwa wameshughulika na computer, “Capatain tumebakiwa  na muda gani mpaka kufika Afrika kusini” nilimuuliza Capatain Sadick. “Kwa makadirio ya kawaida tumebakisha wiki mbili tu” alinijibu lakini sura yake ilionekana kujawa na hofu. Wakati tunaendelea kuongea ghafla meli ilipigwa na wimbi kubwa sana mpaka kupelekea vitu kadha kuanguka.

“Capatain, upepo umezidi kuwa mkali na mawimbi pia yamezidi kuwa makali”aliongea mtu mmoja. “kwa makadirio mawimbi yana ukubwa gani” aliuliza Capatain Sadick. “Kwa sasa yana ukubwa wa mita kumi kwenda juu lakini kadri muda unavyokwenda yanazidi ukubwa” alijibu huku akiweka sawa kifaa maalum alichoweka sikioni kwake. “Unataka kunambia mpaka usiku yatakuwa yashakaribia mita kumi na sita” aliuliza Captain Sadick huku akiwa amekodoa macho. “Nina wasiwasi huenda yakazidi ukubwa huo, hii ni kutokana na kuwa upepo unavuma kwa kasi sana” alifafanua.
Capatain Sadikck aliniangalia kisha akasema, “usiku wa leo utakuwa mkubwa sana”. Aliinuka sehemu aliokuwa amekaa na kuelekea katika sehemu yake husika. Alivyoongea hivyo sikuwa tena na la kuuliza maaana nilishafahamu kitakacho tokea. Nilitoka katika chumba hicho na kuelekea chumbani kwangu ambako nilikaa kitandani huku nikisikilizia chombo hicho kinanvyopambana na mawimbi. Wakati nikiendelea kusikilizia,nilisikia king’ora kikilia na kufahamu kuwa tulikuwa tunahitajika kwa kikao cha dharura. Nilinuka kitandani na kutoka ndani ya chumba hicho.

Nilipofika sehemu tunayokutana, wengine wengi walikuwa wameshafika. Baada dakika kama mbili hivi Capatain Sadick aliingia huku akiw na mavazi ya kazi kabisa. Mara nyingi alikuwa akivaa nguo za kawaida tu lakini siku aliingia akiwa na gwanda zake za unahodha. “Kila mtu asikilize kwa makini zaidi, tutakuwa na siku kama tatu mpaka nne za pepo na mawimbi makali mble yetu hasa nyakat za usiku. Hivyo basi ndani ya kipindi chote hicho tunatakiwa tushirikiane kikamilifu ili kuvuka hilo balaa mbele yetu” aliongea. “Aye Captain” tulijibu kwa pamoja na mimi nikiwemo.
“Kila mtu avae nguo zake za kazi, maana kazi ndio kwanza imeanza” alimalliza na kusema kwa nguvu “MV KANTANA” wengine wote wakajibu kwa nguvu “King of the ships, we lead others follow (mfalme wa meli, tunaongoza wengine wanafuata)”. Kisha kila mtu akatawanyika na kurudi sehemu yake ya kazi. Kama kawaida nilifuatana na Mzee Jackson mpaka katika kile chumba cha mashine na kuvaa gwanda za buluu alizonipa. “Kijana karibu katika mapambano” aliniambia na kunikabidhi kifaa maalum cha mawasiliano kisha akaniambia niweka sikioni na mimi nikafanya hivyo.
Kifaa hicho kilituunganisha watu wote ndani ya chombo hicho kikubwa, ikitolewa amri yeyote au tangazo basi watu wote tunasikia. Tayari kiza kilishaachukua nafasi yake  huku kikisindikizwa na upepo pamoja na mvua kali sana yenye radi za kutosha.. Pamoja na kuwa Mzee Jackson alikuwa ameshaanza kukonga lakini alikuwa mwepesi sana kucheza na mashine hizo. Maana alikuwa kama Dj wa club anavyochezea ile mashine yake ya kuongezea mziki. “Chief engineer Jackson niongeze  miguu miwili ya ziada” nilisikia kwa ufasaha zaidi kupitia kifaa nilichoweka sikioni. “Aye Captain” Mzee Jacksona aliongea na kusogea kwenye mashine moja kubwa na kubonyeza vitufe kadhaa na mashine hiyo ikaanza kunguruma.

Tulizidi kupambana na mawimbi makali sana, “Henry na Seif nendeni juu, nataka  taarifa kamili” aliongea mzee Jackson na vija na aliowataja walitoka ndani ya chumba hicho n kuelekea walipoelekezwa. Baada ya dakika kumi walirudi wakiwa wamerowa sana. “Mkuu huko nje hali ni mbaya sana, mawimbi ni makubwa kuliko kawaida. Kwa muenekano tu yana urefu wa mita kati ya kumi na tani na kumi na saba” aliripoti Henry huku akihema. “Haya mawimbi ni makubwa sana kwa mashine nane” alijisemea mwyenywe kisha akabonyeza kitufe na kuongea “Captain, nguvu inahitajika zaidi”. “Fanya mambo” alijibu captain Sadick na mzee Jackson akaamsha mashine mbili za mwisho za kati.
Yaani tulikuwa chini katika chumba hicho lakini tulihisi kabisa kama meli hiyo ilikuwa inapanda wimbi kubwa sana. Maana mpaka siki kule chini tulianguka na kila mtu akatafuta sehemu ya  kushika. Kadri muda ulivyokwenda hali ilizidi kuwa mbaya. “Capatain sehemu ya deki yote imejaa maji” mkaguzi wa nje wa meli hiyo aliongea, “fungua njia maalum na ziache wazi” Captain aliongea lakini sijui nini kiliendelea kwa sababu mimi nilikuwa ndani. Safari iliendelea huku chombo hicho kikizidi kukabana koo na bahari iliokasirika na pepo zilizonuna bila kusahau radi na mvua kali kupita maelezo.
Kwa mbali tulianza kuhisi meli ikianza kutiulia na hatimae mawimbo yakaacha kabisa na mvu ikakata. Mzee Jackso alizima mashine zile alizoziongeza na kuacha itembelee na mashine sita kama kawaida. Kila mtu huko tulipokuwa sisi alifurahi sana na wengine walikumbatiana. “Tukutane mara moja” Captain Sadick aliongea kupitia kile kifaa cha mawasiliano. Kwa pamoja tulitoka na kuelekea katika sehemu ya kukutana. 

“Kwanza niwashukuru kwa kufanya kazi bega kwa bega na kufanikiwa kuvuka hatari iliotukabili. Lakini huu ni mwanzo tu na huenda siku zinazofuata hali ikawa mbaya zaidi, kama tutafanya kazi bega bega bila kusahau kuwa Mungu ndio muweza wa yote  basi tutvuka majanga haya kwa rehemza zake” aliongea Captain Sadick kisha tukaomba dua ya kushukuru na kupewa ruusa ya kupumzika. Niliekea chumbani kwangu na kujilaza kitandani, ilikuwa ni saa tisa usiku. Tulipambana na mawimbi kwa muda wa masaa zaidi ya saba. kutokana na uchovu usingizi ukanichukua na kunihamisha kabisa ulimwengu.
Nilikuja kushtuka saa tano asubuhi, nilinyanyuka kivivu na kuingia chooni. Baada ya kumaliza haja zangu huko, nilitoka na kuvaa overall langu kisha nikatoka chumbani. Niliwakta baadhi ya mabaharia wakiongea mawili matatu lakini zaidi waliongelea kuhusu mshike mshike wa usiku wa kuamkia siku hiyo. Kitu kilichonishtua zaidi ni pale waliposema kuwa, kutokana na mitambo yao ya kusoma hali ya hewa. Kutakuwa na mawimbi makali zaidi ya yale ya usiku, sikutaka kuuliza kitu zaidi ya kusalimia. Kisha nikachukua kikombe kujiwekea kahawa kidogo kwa ajili ya kuchangamsha damu.
Nilipomaliza niliondoka hapo na kuelekea chumba cha kuongozea meli. Huko nilimkuta Captain Sadick akiwa kajiinamia huku ameshika picha mkononi. “Mbona unaonekana una majonzi hivyo” nilimuuliza na swali langu hilo ndilo lilimshitua, “ah hakuna kitu” alinijibu huku akijaribu kukwepesha macho yake. “Usijali kwa uwezo wa Mungu tutafika salama, yote ni mitihani ya kutuma ni kiasi gani tunamuamini” niliongea kama njia ya kumpoza. “Adam mambo mengi haya kwako ni mageni na laiti ungeelewa dhoruba zitakazofuata basi ungejifungia ndani kwako ukasubiri matokeo” aliniambia na kunishangaz kidogo.

“Yaani mimi nimepitia mengi sana kiasi kwamba sasa siogopi tena hata kufa” nilimjibu kwa sauti iliojaa ukakamavu. “Mimi nakuamini sana tena sana, na nina imani na uwezo wako” nilimpa moyo. Aliniangalia kisha akatabasamu sana na kusema “kweli mzee Jackson hajakosea” aliongea na kuniacha njia panda. Aliinuka na kuelekea kwenye usukani mkubwa kisha akageuka na kuniangalia na kuongea “unasubiri nini sasa, nenda kanipe mambo tuchape mwendo”. “Aye Captain” niliitika kwa nguvu na kutoka ndani ya chumba hicho.
Nilikwenda kwenye chumba cha mashine na kufanya yangu, “tayari kuondoka” niliongea kupitia kile kifaa cha mawasiliano baada ya kubonyeza kitufe fulani hivi. Honi kali ilisikika na nanga iliokuwa imeachiwa ilipandishwa na safari ikaanza tena. Nilikaa huko huko kwenye chumba hicho huku nikifuata maelekezo yote alioyatoa Captain. Baada ya saa moja Mzee Jackson alifika na kuchukua nafasi yake kama kawaida. “Tusikilizane kwa makini, leo usiku tunategemea tena kukumbana na dhoruba lakini hii ya leo huenda ikawa nzito kuliko ya jana hivyo ushirikiano unahitajika kwa nguvu zote” mtu wa mamlaka ya hali ya hewa aliongea.
“Chief engineer kwanini tusiokoe muda kipindi hichi cha mchana ili kama usiku hali itakuwa mbaya kama ilivyosemwa tuwe angalau tmeopiga hatua” niliongea nikiwa karibu na mzee Jackson. “Wazo lako zuri sana” alinijibu kisha akawasiliana na Capatain Sadick kupata ruhusa ya kufanya hivyo nae captain aliunga mkono. Hapo sasa mashine zote kumi ziliwashwa na kuanza kutekeleza majukumu yake. Kwa mara ya kwanza niliona meli ikitembea kasi kiasi kile.

Nilitoka nje kabisa ili kuthibisha mwendo huo, kweli waliposema MV KANTANA inaongoza wengine wanafuata hawakukosea kabisa. Meli hio ilikuwa inakwenda kasi si mchezo, tulitembea kwa muda wa masaa matano mfululizo kwa kasi hiyo na kufanikiwa kutembea masafa marefu kweli kweli. Jioni ilipoanza kuingia tu mawingu yalianza kununa na taratibu yakaanza kulia, upepo nao ukaungana na mvua na kuizidisha makali. Hata hivyo mwendo ulikuwa ule ule wa mwanzo.
Usiku sasa ndio shughuli yenyewe ilianza, ile ya jioni ilikuwa na trela tu. Nilirudi katika chumba cha mashine na kuungana na mzee Jackson pamoja na wanamitambo wengine. Henry na Seif kama kawaida yao walikwenda nje na kuangalia hali ya mawimbi, walirudi na kuripoti kuwa mawimbi hayana tofauti na ya jana kwa urefu lakini yana nguvu zaidi kuliko ya jana. “Captain unamaamuzi yeyote” aliuliza mzee Jackson, “Yeah, Give me full power (ndio nipe nguvu yote)” alijibu capatain Sadick. “Vijana kaeni kwenye siti zeni na kila mtu acheze na mashine yake, utakuwa usiku mkubwa leo” aliongea Mzee Jackson na wale wanamitambo wengine waliitika na kila akasogea kwenye kiti chake na kukaa. “Adam kaa kweny kiti hichi” aliniambia huku akionesha kiti cha pembeni yake huku yeye akifunga mkanda wake vizuri. Wala sikutaka kujua zaidi nilisogea kwenye kiti na kukaa kisha nikafunga mkanda kabisa. “Okay pirates, make the baby cry” aliongea kwa nguvu na kila mtu katika nafasi yake alibonyeza kitufe. Hapo sasa mpaka mlio wa mashine ukabadilika, niliviangalia vile visahani vya kwenye zile mashine na kuona mishale yake ikigonga kwenye alama nyekundu.

Nilianza kusikia honi moja kali sana na ndefu ikiambatana na honi ndogo ndogo kadhaa, mimi nilekuwepo huko chini nilihisi kasi ya meli hiyo. Sasa sikupata picha waliokuwa juu. Nilihisi kabisa meli hiyo ikichapana na mawimbi na mara kadhaa nilihisi ikiinuliwa juu na kupiga chini kwa nguvu. Iliendelea na mchezo huo ila kwa bahati mbaya mara moja ilikumbana na wimbi zito sana. Wimbi hilo lilipelekea baadhi ya vyuma katika chumba hicho kuchomoka. Na bahati mbaya zaidi kimoja kilitua kchwani mwa Mzee Jackson na mabaharia wengine wawili wakakumbana dhahama kama hiyo. Masiki Mzee Jackson alipoteza fahamu papo hapo kwenye kiti chake.
“May day, may day we have man down” mwanamitambo mmoja aliongea huku akijifungua mkanda na kuwasogelea wenzake wawili ambao walikuwa hawajitambui na hilo ndio kosa alilofanya maana meli ilikumbana na wimbi kali sana lilipelekea yule mwanamitambo kupigizwa katika ukuta kwa nguvu. “Kaa hapo hapo ulipo usifungue mkanda” niliongea kwa nguv baada ya kumuona Seif akihangaika kufungua mkanda. “Lakini huyo mwenzetu tukimuacha hapo atazidi kuumi” alilamika, “nafahamu lakini kwa sasa hatuna jinzi mpaka tumalize hili balaa kwanza” nilimjibu na yeye akakubali japo kwa shingo upande.
“Tuliendelea kupepetwa kama mchele ungoni lakini hakukuwa na njia nyingine zaidi ya kuomba amani tu. Baada ya matano ya dhoruba hizo hatimae bahari ilitulia na kubakiwa na mawimbi madogo madogo tu ya kawaida. Tulizima mashine na kubakisha zile sita kamakawaida, nilifungua mkanda na bila kuuliza nikafungua mlango na kupeleka salamu kuwa tuna majeruhi. Mabaharia kadhaa walifuatana na mimi mpaka katika chumba cha mitambo na kuwabeba majeruhi wote na kuwapeleka chumba cha huduma ya kwanza na kuanza kuwapatia matibabu.
“Huvu umepata wapi ujasiri wa aina ile” aliniuliza Seif, “unajua kuna muda inabidi binaadamu ufanye maamuzi magumu kwa manufaa ya wengine, hivi unadhani wanamitambo wengi mungeumia chombo kingesimamiwa na nani” nilimjibu huku nikijiwekea barafu katika sehemu ya juu ya paji la uso ambako kulikua na kauvimbe kadogo. Kauvimbe hicho nilikipata baada kupigwa na nati ilioruka kutoka sehemu yake iliofungwa. Wakati huo pia tulikuwa katika sehemu ya kukutana tukiongea mengi wakati tukisubiri majibu kutoka kwa mtabibu ambae alikuwa anawahutubia wale waliokutwa na majanga.
Baada ya robo saa alitoka huku akiwa kajiinamia, jambo lilitujulisha kuwa taarifa zilikua si nzuri. “Captain na wenzangu kwa ujumla, nina taarifa mbili moja mbaya na nyingine nzuri. Mbaya ni kuwa tumempoteza mwanamitambo msaidizi engineer Ayoub na taarifa nzuri ni kuwa waliobakiwa wote wako salama ila sidhani kama Frank na Isham wataweza kufanya kazi kwa kipindi hichi kutokana na majeraha makubwa kichwani” alituambia na taarifa hizi zilikuwa kama mwiba kwetu. “Bwana ametoa na bwana ametwaa, jina la bwana lihimidiwe” aliongea mzungu mmoja huku na wenzake wote wakaitika “Amen”. “Innaa lilaahi wa innaa ilayhi rajiuun” maneno hayo yalituto kwa pamoja mimi na captain Sadick pamoja na waislamu wengine katika chombo.
Mwili wa engineer Ayoub ulisafishwa vizuri na kuwekwa katik friji maalum kwa ajili ya kuhifadhiwa mpaka tutakapofika na kuupeleka kwa familia yake. “Jamani yaliotokea yametokea bado tunasafari ndefu sana mbele yetu” Captain Sadick alisimama na kuongea kama mkuu wa chombo hicho. “Kwani tumebakiwa na siku ngapi mpaka kufika Afrika kusini” aliuliza Seif, “kutokana kasi tuliokuwa tunatembea nayo tumebakisha kama siku kumi tu” alijibu bwana mmoja. “Capatain inabidi tuendeleee na safari usiku na mchana wote ili tuzidi kupunguza masafa” mshauri mmoja wa captain Sadick aliongea.
Seif alipewa nafasi ya kukaimu pengo la Mzee Jackson na Henry akakaimu nafasi ya engineer Ayoub. Mimi nilipewa nafasi ya seif na James akachukua nafasi ya Henry, “kila mtu kwenye nafasi yake, Seif nipe nguvu yote” alitoa amru captain Sadick na pia kuumpa amri Seif. Tuliondoka na Skuelekea katika chumba cha mitambo, Seif alifanya kama alivyoambiwa na kuwasha mashine zote kumi. Safari iliendelea japo haikuwa tena na furaha kama mwanzo lakini tungefanyae na kazi ya Mungu haina makosa.
Hakuna aliepumzika mpaka kufikia jioni ambako mvua kama kawaida yake ilianza tena, japo mwanzo haikuwa na upepo mkali.

Lakini kadri muda ulivyoyoyoma ulizidi kuwa mkali, nikiwa katika chumba kile cha mitambo alikuja mtu mmoja na kunambia kuwa Mzee Jackson ananihitaji. Niliacha kila kitu na kuelekea chumbani kwake ambako alikuwa amepumzika. “Kijana nataka nikupe jukumu zito” aliongea punde tu nilipofika, “jukumu gani tena” nilimuuliiza huku nikikaa kwenye kiti.
“Unajua katika maisha yangu nimefanya kazi na kukutana na wengi lakini sijawahi kukutana na mtu mweny kichwa chepesi kama chako. Pia napenda sana na unavyochukua maamuzi mazito” aliniambia huku akiniangalia. Nilijifanya kama sijafurahi lakini kichwa kilikuwa kama dunia kwa ukubwa. “Sasa jukumu lenyewe ni hili, hii meli sasa inataka mtu mwenye maamuzi kama yako. Nikiwa na maanza maamuzi magumu. Siku za nyuma zote tumekutana na dhoruba lakini zote zilikuwa cha mtoto kulinganisha tutakayo kutana nayo leo. Hivyo hichi kikipata mtu mwenye kushindwa kuchukua maamuzi ya haraka huenda tukaangamia wote. Leo tunakatiza katika moyo wa bahari ya Pasifiki, kawaida sehemu hiyo kunakuwa na mawimbi makali sana hata kama hali ya hewa ni nzuri” alinieleza na kunifanya nimeze funda kubwa la mate.
“Leo kuna mvua na upepo mkali sana, jiuliza hali itakuaje. Baada ya kukuambia hayo nakiacha chombo hichi mikononi mwako rasmi. Maamuzi yeyote utakayoamua ndio yatakuwa hatima ya meli hii” alimaliza kuongea na kunikabidhi funguo ya chumba cha mashine za dharura. Zile nne za pembeni. Kisha akaniambia niende nikaendelee na kazi niliopewa. Maneno yake hayakuacha kuzunguka kichwani mwangu, maana mwanzo sikuifahamu maana kamili aliokusudia. Nilifika katika chumba cha mashine na kukaa kwenye kiti changu huku bado nikiwaza.

“Captain tunatizo” aliongea Seif kupiti kifaa kile cha mawasiliano na hivyo watu wote kwenye meli walisikia vizuri.
“Tatizo gani” Captain Sadick aliuliza, “mashine nambari mbili na sita zinapungua nguvu” alijibu. Aliposema tu maneno hayo ndio nikakurupuka sasa na maana ya maneno alioniambia mzee Jackson nikaanza kuipata. “Moyo wa Pacific, maamuzi magumu na funguo za chumba cha mashine za ziada” nilijisemea maneno hayo, huku nikijaribu kuyaleta katika uhalisia na ndipo nikapata maana kamili. “Captain, Adam hapa naongea” niliongea bila kufikiri mara mbili, “Adam subiri kwanza tunashughulikia mambo muhimu” Captain aliongea kwa nguvu. Kabla hata sijataka kuongea neno jingine, nilitahamaki nikohewani na kujipigiza katika ukuta wa vyuma wa meli hiyo.

Ghafla ndani ya chumba hicho mabomba yakaanza kutoa maji yalioruka kwa kasi sana, “Captain, chini kumepasuka” Seif aliongea kwa nguvu huku akikimbilia mlangoni, “tokeni huko kabla mfumo wa dharura wa kufunga milango haujapanda hewani” Captain Sadick aliongea na ghafla wanamitambo wote wakaanza kukimnbilia mlangoni. Lakini mimi kila nilipotaka kukimbilia mlangoni maneno ya mzee Jackson yalinijia kichwani “maamuzi yeyote utakayoamua ndio yatakuwa hatma ya meli hii”.
“Adam twenzetu kaka huku hapafai tena huku” Henry alinipita huku akinipigia kelele, na mimi sikusita nikaungana nae lakini nilipofika mlangoni baada ya kutoka niliufunga mlango na mimi nikabakia ndani ya chumba hicho peke yangu. Kidogo nikasikia “Emergency system online (mfumo wa dharura umewaka)”.
Niliudi kwenye kiti changu na kukaa, wakati huo tayari maji yalikuwa magotini. “Adam huko chini utakufa” Capatain Sadick aliongea kwa msisitizo. “Nimechoka kuona kila mtu wangu wa karibu anakufa na kuniacha peke yangu” nilijibu huku nikiwakumbuka kina Latifa na wenzake. “Kama kifo changu kitakuwa pona yenu, basi niko tayari kufa” nilijibu na kutaka kutoa kile kifaa cha mawasiliano sikioni mwangu. “Ata Boy, tupeleke nyumbani” mtu alieongea alikuwa ni mzee Jackson, sauti yake ilinipa ujasiri wa hali ya juu sana.

“Nakuahidi mwalimu wangu tutakwenda nyumbani” nilimalizia kuongea na kutoa kile kifaa cha mawasiliano kisha nikakitupa pembeni. Nilisogea kwenye mashine zote na kuzipeleka mpak mwisho “kasi ya mwisho kabisa”. Haikuwa kazi rahisi kuzimaliza mashine zote kumi kutokana na kurushwa sana, nilipigwa ukutani mara kadhaa. Lakini nilisimama na kuendelea na kile ninachoamini ni maamuzi magumu. Wakati nikielekea katika ngazi ya kushukia chini ambako ndiko kulikuwa na chumba cha mashinie za dharura, nilirushwa kwa nguvu na kupiga kichwa katika chuma.
Niliposimama nilihisi maumivu makali sana huku nikisi kitu chenye asili ya umotomoto kikichuruzika usoni. Nilipogusa ndio nikagundu kuwa ilikuwa damu lakini sikuwa na muda wa kutafuta sehemu niliomia. Nilijikokota mpaka kwenye ile ngazi ambayo ilionekana kwa juu kidgo kutokana na njia hiyo kujaa maji kabisa. “Ukishuka huko chini kuna, mashine maalum initwa PRESSURE WATER WAY P.W.W, ukiwasha tu maji yote yatanyonywa kupitia mabomba maalum na kumwagwa nje kupitia sehemu ya juu kabisa ya meli hii” nilikumbuka maneno hayo vizuri kabisa. Ila kabla sijaingia, bomba moja kubwa likapasuka kabisa na kuanza kuingiza maji kwa wingi zaidi. “Hata maji yakiingia vipi, meli hii itachukua masaa mawili kabla ya kuanza kuzama” nilikumbuka tena.
Nilitabasamu na kuvuta pumzi kwa nguvu kisha nikapiga mbizi na kuelekea chini kwenye chumba cha mashine za ziada. Lakini kwanza ilibidi niende kwenye ile mashine ya P.W.W, ili nipunguze maji yaliongia. Na ilikuwa mbali kidogo lakini sikuwa na jinsi la sivyo ningekufa kabla hata sijawasha mashine za ziada. Nilijitahidi kuogelea kwa kasi sana huku nikiachia pumzi taratibu kabisa, nilifanikiwa kufika lakini pumzi ilikuwa ishaanza kuniacha mkono. Nilijikaza kiume tu maana tayari nilikuwa nimeshaanza kuona giza. Nilipeleke mkono mpaka kwenye kitufe cha kuwashia mashine hiyo na kukibonyeza. kisha nikashika chuma pembeni ili nisije nikavutwa na mimi.
Mashine ilianza kufanya kazi yake kwa kasi sana na maji yakaanza kunyoywa kupitia vitundu maalum vilivyounganishwa na mabomba hayo. Baada ya sekunde kadhaa maji yalianza kupungua kwa kasi na mimi nikapata sehemu ya kupumua. Baada ya kupata pumzi nzuri niliogelea mpaka kwenye chumba cha mashine za ziada ambacho hakikuwa mbali na sehemu hiyo. Mlango wa chumba hicho ulikuwa kwa juu na ulikuwa unalindwa na mipira maalum ambayo hairuhusu maji kuingi. Nilitoa fungua na kufungua kisha nikajivuta na kuigia ndani. Palikuwa pakavu kabisa, mimi ndie nilieingia na maji.

Nilisogea kwenye kiti na kutoa fungua nyinginie kisha nikafungua sehemu na kuingiza na kuwasha “Emergence engine are coming online in 3,2,1(mashine za dharura zinawaka ndani ya sekunde 3,2,1)”. Ndani ya chumba kuliwakana taa nyekundu na ghafla kukaanza kunguruma kwa nguvu. Nilihisi kabisa kama mwendo wa chombo hicho uliongezeka, nilicheka kwa nguvu na kufunga ya vizuri maana nilielewa kwa mwendo huo lazima nitapata mshike mshike. “Mzee Jackson sasa kazi namuachia captain, nimetimiza ahadi yangu” nilijisemea mwenywe na kuegemea kiti hicho.
Sikujuwa hata nini kiliendelea kwani nilianza kuhisi maumivu makali sana sehemu za kichwani na bila hata kuwaza nifanye, nulikumbwa na kiza kizito sana. “Mbona umechelewa sana kufika” Latifa aliniuliza, “dah tulikuwa tunakusubiria sana mtu wangu” Louise aliongezea. Karibu hapa ndio nyumbani, watu niliona wananichanganya kwanza kwa jinsi walivyovaa. Pili nilikuwa siwaelewe elewi maana walikuwa kama mizuka. Walinisogelea kwa pamoja na kunishika mkono kisha tukaanza kutembea taratibu. “Nyie huku ni wapi” niliwauliza kwa sintofahamu, “we twende tu utajua mbele ya safari” Latifa aliniibu lakini safari hii sauti ilikuwa nzito kidogo.

“Hebu niachieni mimi sitaki kwenda huko” niliongea na kujitoa mikononi mwao, walinigeukia wote wawili na kuniangali kwa macho makali sana. Nilijua tayari kishanuka nikaanza kurudi nyuma na nilipogeuka tu, nilianza kutimua. Kila nilipoangalia nyuma niliwaona wakija taratibu kabisa lakini cha ajabu walikuwa wakinikarbia kwa kasi sana. Nilijitahidi lakini nikashangaa ghafla wamenikata. Nilikurupuka kutoka usingizini huku nikihema kama kitu gani sijui. “Adam tulia kijana” mzee Jackson alikuwa pembeni yangu huku akitabasamu. Wakati nikiendelea kushangaa huku bado nikihema, captain Sadick na baadhi wa mabaharia wengine waliingia. “Vipi hali yako” aliniuliza lakini nilishidwa hata kujibu. “Amepata mshtuko huyo mwacheni kidogo” yule mtoa huduma ya kwanza aliongea, Mzee Jackson alinipa maji ya kunywa kisha akanambia nipumzike kidogo. Nilikunywa yale maji kwa pupa kisha nikamkabidhi glasi na mimi nikajilaza kama alivyonambia.
Nilipojilaza kitandani tu usingizi ulichukua nafasi yake na kunisindikiza katika ulimwengi mwengine. Nilikuja kushtuka tena baada ya kusikia honi ikilia, niliinuka na kukaa kitandani kwa dakika kama tano hivi. Baada ya kukusanya nguvu za kutosha nilinyanyuka na taratibu na kuanza kutembea kuelekea mlangoni. Niliungua na kutoka ila nilishangaa kuona mji kwa mbali, nilibaki nimekodoa macho kweli kweli. “Vipi mbona umekodoa macho” nilishtushwa na sauti ya Juma aliekuwa akitokea nyuma yangu. “Hapa ni wapi” nilimuuliza, “kijana karibu kwa Madiba au Afrika kusini” alinijibu huku akichanua tabasamu. Niliona kama ananitania hivi, bila kupoteza muda nilielekea chumba cha kuendeshea chombo hicho.
Captain Sadick aliponiona aliacha alichokuwa anakifanya na kunifata, “unajisikiaje Adam” swali la kwanza lilikuwa hilo. “nashkuru Mungu najisikia vizuri saa hivi” nilimjibu, “hivi ni kweli tushaakaribia Afrika Kusini” nilimuuliza. “Ndio kwenyewe, ila bandarini tutaingia wiki ijayo” alinijibu, unajua nilitamani niruke kwa furaha lakini nilijizuia. “Adam kabla hujaondoka, nashkuru kwa ujasiri wako uliounyesha. Bila ya jitihada zako labda saa hivi ingekuwa hadithi nyingine” aliongea huku akinipiga begani. “Halafu kitu kingine, ni kuwa bosi atakuja keshokutwa na timu yake nzima”, “sasa itakuaje akinikuta” niliongea kwa hofu kidogo.
“Usijali kila kitu kimeshapangwa, sisi tutajua tutamalizana vipi na bosi hata hivyo ni mtu mzuri tu” alinihakikishia usalama wangu. Maana nilikuwa nishaanza kuhisi mambo yale yalionitokea mwanzo, baada ya kuniambia hayo nilitoka na kuelekea deki ambako nilisimama juani huku nikiangalia mji huo unaavyoonekana kwa mbali. Tulitegemea kufunga gati Cape town, baada ya kuota jua kwa muda mrefu kidogo huku nikishangaa mameli mengine makubwa tena sana kuliko hata MV KANTANA. Nilirudi ndani na kuungana na wenzangu. Tuliongea mawili matatu na kisha nikarudi chumbani kwa ajili ya kupumzika.
Siku zilipita na hatimae siku ya bosi wao kuja ilifika, nikiwa chumbani kwangu nilikuwa kugongewa. Nilipofungua nilikutana na mzee Jackson. “Usiogope Adam” aliniambia kisha yeye akaongoza njia, tulielekea mpaka katika sehemu ya kukutana. “Bosi kija mwenyewe ndio huyo hapo” Captain Sadick alimwambia huku akinyoosha kidole nilipokuwa nimesimama. Alisimama mzee mmoja mpana sana na kunisogelea nilipokuwa nimesimama. Aliniangalia kwa makini “wewe ndio Adam” aliuliza ila sauti ilikuwa nzito sana. “Ndio” nilijibu kwa kujiamini, “kijana asante kwa kunirudishia chombo changu salama” aliongea huku akitabasamu. Kidogo ndio nikashusha pumzi na mabaharia pamoja na timu aliokuja nayo yule walipig makofi.

“Captain tutakutana mjini kwa ajili ya maongezi zaidi” alimgeukia Captain na kuongea, baada ya hapo aliaga na kuondoka. Nilibaki kimya maana kijasho kilikuwa kikinitoka kweli kweli, baada yule mzee kuondoka nilirudi chumbani kwangu na kujibwaga kitandani. Wiki ilikwisha na zamu yetu kuingia bandarini iliwadia. Tuliingia bandarini, mimi nikashuka na Captain Sadick na kuelekea katika hoteli ambayo walikuwa wakifikia pindi wanapokuwa nchini Afrika Kusini. Nilioneshwa chumba changu, mchana nilikuja kuchukuliwa na kupelekwa madukani ambako nilichaguliwa suti moja kali sana tena iliokamilika. Baada ya nilirudishwa hotelini na kukabidhiwa kikaratasi kidogo kilichoandikwa “saa kumi na mbili jioni uwe chini”.
Niliangalia saa ya ukutani iliokuwemo katika chumba hicho na kugundua kuwa ilikuwa ni saa kumi na moja kasoro kidogo tu. Sikulaza damu niliingia chooni na kuoga, nilipotoka nilitulia kidogo mpaka ilipotimia saa kumi na moja na nusu. Niliinuka kitandani na kutoa ile suti kweye mfuko wake wa plastic na kuvaa. Kisha nilisimama kwenye kioo, nilipohakikisha nimependeza niliangalia tena saa na kukuta ikinambia saa kumi na mbili kasoro kidogo. Nilitoka chumbani humo na kuelekea kwenye lift ambako nilishuka hadi chini. Nilikutana na Captain Sadick na baadhi ya mabaharia wakinisubiri, tulitoka nje ya hoteli hiyo na kuelekea kwenye basi moja kubwa sana lililoandikwa MV KANTANA.Tuliingia na safari ikaanza, basi hilo lilitembea kwa mwendo wa wastani huku nikipata wasaa wa kushaangaa majengo makubwa yaliokuwepo katika mji huo . Basi lilikuja kusimama mbele ya hoteli moja kubwa sana na ya kisasa inayoitwa ONE&ONLY CAPE TOWN.

Tulishuka na kuingia ndani, tulipofika tu tu ndani tulipokewa na wahudumu wa hoteli hiyo na captain kutoa maelezo kidogo. Tulipilekwa mpaka katika ukumbu wa mikutano uliokuwepo katika hoteli hio na kuoneshwa sehemu za kukaa. Kila mtu aliagiza kinywaji chake alichokitaka, baada ya dakika tano aliingia yule bosi na kamat yake na kukaa sehemu zao. Ukumbi huo ulisindikizwa na muziki laini wa kiafrika nikiwa na maana nyimbo zilizokuwa zikipigwa humo ni za wasanii wakiafrika tu wakiwemo wasanii wa nyumbani Tanzania.
Baada ya kimya kidogo kupita alinyanyuka msemaji mkuu wa kamati hiyo na kuomba kipaza sauti. “Habari za jioni mabibi na mabwana, ni matumaini yangu kuwa mutakuwa salama kabisa. Naam kutokana na ufinyu wa muda na kwa sababu bosi anasafiri usiku huu kuelekea Amerika sina budi kumkarisha aongee kile alichokusudia kukiweka wazi usiku huu” alimaliza kuongea na kumgeuka bosi wake “Mr Michael karibu sana”. Mzee huyo alisimama na kusogezewa kipaza sauti, alionekana mtu smart sana kwa sababu ukumbi mzimwa watu walikuwa wamependeza lakini yeye alikuwa aking’ara.

“Kabla sijaanza kuongea nina waomba capatain Sadick na Mr Adam wapite huku kwanza” aliongea na watu wakaanza kupiga makofi. Capatain Sadick alisimama na kunipa ishara tufanye kama alivyotaka bosi wake. Tulisogea mpaka mbele ambako alikuwa akihutubia mzee huyo, “munawaona hawa watu wawili, hawa ni baraka kutoka kwa Mungu.
Watu hawa ndio mashujaa waliojitolewa kuileta MV KANTANA bandarini wakisaidiana na vijana wangu wengine. Mmoja ni nahodha madhubuti na mwengine mpambanaji mzuri na mwenye kujali sana. Mimi sina cha kuwalipa maana hata nikisema niwape fedha bado itakuwa haijatosha, capatain Sadick nitakuachia uchague mwenyewe kitu gani unataka. Ila Adam nitamsemea mimi” alimaliza na kumkabidhi kipaza sauti Captain.
“Nashkuru Mungu kwa kunipatia bosi mwenye upendo kama wewe, sina la kuomba zaidi. Chochote utakachotoa mimi nitapokea lakini na wote waliokuwepo chini yangu nao wapate kama hicho” Captain alimaliza kuongea na kumrudishia kipaza sauti bosi wake. “Nimepokea maomb yako na nakuahidi nitayafanyia kazi” alijibu kisha akaweka tai yake vizuri na kunigeukia. “Adam, kuna meli mpya inakuja inaitwa MV KANTANA : MAJESTIC ISLANDER. Itakuwa tayari ndani ya miaka mitano ijayo. Hivyo basi nataka uwe nahodha mkuu wa chombo hicho, chagua chuo unachotaka duniani kusomea ubaharia na mimi nitakusomesha bure na nitakuwa nakulipa pia. Pia chagua na wanafamilia wako wawili wowote na wao pia nitawaajiri katika chombo hicho” aliongea kwa sauti iliojaa upendo.

Alikabidhi kipaza sauti hicho nijibu kama nimekubali ofa yake hiyo, kwa mara kwanza nilijikuta nikikosa cha kuongea zaidi ya kuruhusu machozi yatengeze njia yake katika mashavu yangu. Captain alinigusa begani na kunipa ujasiri wa kujibu. “Nimekubali na nashkuru kwa moyo wako wa upendo Mungu akubariki na akupe miaka mingi zaidi duniani” nilijibu na kumrudishia kipaza sauti. “Nashkuru kwa kukubali ofa yangu” alimaliza kuongea na kurudisha kipaza sauti kwa muongeaji mkuu kisha alituruhusu turudi sehemu zetu za mwanzo.
Muongeaji alimalizia maongezi mingine na watu wakala na kunywa mpaka wakasaza, wakati wa kutoka bosi aliniita. “Kijana hii ni card yako ya bank, huna haja ya kuwek hela katika account hii, nitakuwa nakutilia kila mwezi. Mwaka huu utapumzika na jipange upya na maisha, sahau machungu yote yaliopita. Nimesikia mkasa wako na nimesikitika sana kuona kijana mwenye uwezo kama wewe unafanya maamuzi ya ajabu kama yale. Kijana “MATATIZO HAYAKIMBIWI” unapambana nayo kiume tena kifua mbele” aliongea na kuniusia kisha akanikabidhi kadi ya bank. Nyuma ilikuwa imeandikwa nambari za siri. Niliipokea na kumshukuru kisha nikaagana nae na mimi nikarudi walipo wenzangu.
Ukweli niliona kama ndoto kila kilichotokea lakini ndio hivyo maisha yangu yalianza kubadilika hapo, tulumaliza kupakuwa mzigo unaotakiwa kushhushwa nchini hapo na safari ya kuelekea nyumbani ikaanza.

Baada siku kadha tulitia nanga bandari ya Dar-es-salaam, nilikuwa siamini amini kama nimerudi nyumbani. “Adam, karibu tena nyumbani” Captain aliniambia, “kwa sasa mimi na wewe tutaachana hapa, kesho nasafiri kuelekea Tanga. Tutakuwepo hapa kwa miezi mitatu kwa hiyo unakaribishwa sana” alikuwa akilengwa na machozi lakini hakutaka kuonesha.
Nilimshukuru sana na baada ya kumaliza harakati niliwaaga na kuondoka, moja kwa moja hadi mbezi kwa rafiki yangu kipenzi Frank ambae hata sijui alikuwa kaitika hali gani. “Oi James niaje mtu wangu”, James aligeuka na kuonekana kama haamini hivi. “mwangu kipindi chote ulikuwa wapi, mwanao Frank juzi kati hapa kapata ajali mbaya sana na hivi sasa yuko muhimbili lakini hapati matibabu kisa hela ndugu” habari hiyo ilinishtua sana. Bila hata kusubiri nilimwambia awashe pikipiki na safarui ya muhimbili ikaanza.
Tulifika muhimbi na moja kwa moja tulienda mpaka katika chumba alicholazwa Frank, “Frank ndugu yangu nini kimekukuta” nilimuuliza nilipofika tu. “Wee ni Adam” aliniuliza huku akiwa haamini kabisa, “ndugu yangu mimi na maisha ya udereva ndio basi tena wamesema watanikata miguu yote miwili eti nimeumia sana” aliniambia huku akilia. Nilitoka chumbani humo na kwenda kuanza utaratibu wa kumuhamisha hospitali. Nilitoka nje na kukodi gari na kumuhamisha, wanadhani kukata kitafutia riziki cha mtu ni rahisi sana. Moja kwa moja hadi Regency ambako nililipia kila kitu na punde matibabu yakaanza. Nilimuaga kuwa mimi sitakuwepo kwa siku kadhaa, lakini sikutaka kumwambia nilipokuwa naenda.
Nilisafri na kuelekea nyumbani Unguja, huko nilikuta mengine mapya. Kakaangu alikuwa masikini sana na mke alibeba kila kitu na kutoweka pasipojulikana. Niliumia sana kutokana na hali hiyo na yeye alinilaumu sana kwa kumtelekeza kipindi alichokuwa ananihitaji zaidi. Sikuwa na lia kusema wala kujitetea, nilibeba lawama zote. Baada ya kumueleza kila kitu kilichonikuta, alibaki ameduwaa tu lakiini nikamuhakikishia kuwa maisha ya kuunga unga ndio yamekomea siku hiyo.

Sikukaa sana Unguja nilirudi Dar na kakaangu na kuanza maisha mapya, Frank pia baada ya kuruhusiwa kutoka hospitali alikuja kusihi na sisi. Nilinunua nyumba maeneo ya Mbezi Beach na kufungua biashara nyingine. Sikutaka kabisa kufanya ujinga eti kisa nina pesa nyingi, baada ya mwaka huo kuisha. Mimi na Frank tulisafiri kuelekea nchini Netherland ambako tulisomea ubaharia, huku biashara zikiwa chini ya kakaangu.”
Ndugu Tariq au Mr Fun-tastic na huo ndio mwisho wa mkasa wangu mkubwa ulionikuta na kunipa funzo la maisha.
Mr Fun-tastic: Hapa kuna mtu ametuma swali, anauliza vipi kuhusu Latifa, unajua chochote .
Adam: Ukweli siju mara ya mwisho kuonana ni siku ile tuliokuwa kwenye ile boti tukijaribu kutoroka, lakini kama yuko hai popote pale duniani na kama ananisikia. Mimi namtakia maisha mema.
Mr Fun-tastic: Na kwanini umeamua kushare na watu historia yako ya maisha.
Adam: Nimeamua kufanya hivi ili kuwaonya na kuwahusia vijana wenzangu, ujana ni maji ya moto. Na mtu hakimbii matatizo. Ama kweli SIKUTEGEMEA: MATATIZO HAYAKIMBIWI.
Mr Fun-tastic: Swali hili ni la kwangu, Hapa uwanja wa ndege unafanya nini maana kwa unavyoonekana hutki kusafiri.
Adam: Namsubiria mke wangu anakuja kutoka Jamaica, ah yule pale.
Adam akainuka na kumfata Delila ambae alikuwa na watoto wawili mmoja mkubwa wa kiume na mwengine mdogo wa kike.
Adam: Mr Fun-tastic huyu ni mke wangu Delila, Delila huyu muandishi na mtunzi wa riwaya anaitwa Tariq Haji au Mr Fun-tastic. (huku tukifuatana kuelekea nje ya uwanja wa DIA)
“Captain Adam gari iko pale” aliongea kijna mmoja pale Adam alipofika tu nje.
Adam: Mr Fun-tastic huyu ni Frank na pia nashukuru kwa kujitotelea kuufikisha ujumbe wangu kwa jamii. Na pia unakaribishwa katika harusu yangu itakayofanyika Serena Hotel.
Mr Fun-tastic: Captain Adam kabla hatujaagana, hivi huu ni mwaka wa ngapi tokea upate mikosi.
Captain Adam: Huu ni mwaka wa saba.
Mr Fun-tastic: Asante sana kwa muda wako ulionipa na
kunisimuliza mkasa huu wenye mafunzo mengi sana.

MWISHO

Simulizi : Usiku Wa Manane
Sehemu Ya Kwanza (1)

*******
BAADA YA KUIACHA FAMILIA YAKE NYUMBANI TANZANIA NA KWENDA KUISHI NCHINI UHOLANZI KWA KIPINDI CHA MWAKA MMOJA AKIFANYA KAZI NCHINI HUKO. MZEE AMIGOLAS ANAMALIZA SHUGHULI ZAKE NA KUAMUA KURUDI TANZANIA.
ANARUDI KWA FURAHA MOJA TU. KWENDA KUUNGANA TENA NA FAMILIA YAKE HIYO AMBAYO WALITENGANA KWA MUDA HUO.
MISUKOSOKO NA VITIMBWI VYA MAPENZI, TAHARUKI NA MTAFUTANO PAMOJA NA VISASI, NI MAMBO AMBAYO YANAPAMBA SIMULIZI HII KALI…..
ENDELEA

*****
BAADA ya chakula cha jioni mzee Ambrose Seduke alikuwa tayari ameshaweka mambo safi kwa ajili ya safari yake ya kurejea Tanzania. Suti nyeusi na shati la blue bahari lililonakshiwa na tai ndefu vilimfanya aonekane nadhifu sana. Alichungulia tena kwenye kioo na kuona kila kitu tayari. Sasa aligeukia upande wa pili na kukutana na picha ya familia yake iliyokuwa katika fremu. Ndiyo kitu cha mwisho kukipakia katika begi lake. Aliichukua na kuingalia vizuri kabla ya kuiweka ndani ya begi. Alikumbuka siku ambayo mpigapicha aliwatoa wote wakiwa katika tabasamu lililomfanya atabasamu peke yake. Alimwangalia mke wake Mercy pamoja na watoto wake Chris, Hancy, Naomi na Marry. Alitamani angekuwa nao pamoja siku hiyo.

Aligeukia tena kioo kilichokuwa pembeni ya kabati la nguo na kurekebisha tena tai yake. Sasa ilikuwa imekaa sawa sawa. Alitembea hatua tatu kisha akaikumbuka pakiti yake ya sigara aliyokuwa ameiweka mezani. Aliishika na kuanza kuifungua taratibu pakiti ile.

Hofu kubwa kwake ilikuwa ni juu ya safari. Safari ya kwenda kuonana na familia yake. Safari ambayo aliifikiria kwa mwezi mzima. Alitoa sigara moja baada ya nyingine huku akizunguka katika chumba chake akitafakari hili na lile kuhusu familia yake ambayo ilikuwa ikimsubiri kwa hamu kubwa sana. Aliwakumbuka wanawe na mke wake. Aliangalia tena begi lake. Alitazama sehemu alipoiweka ile picha na kufungua begi. Aliitazama tena na tena bila kuchoka huku akiendelea kuiteketeza sigara yake. Ni mwaka sasa tangu aondoke nyumbani, na sasa safari imewiva. Alitabasamu, alijua tu atafika salama.

Amsterdam Uholanzi ndiyo nchi iliyomtenga na familia yake kwa kipindi chote hicho. Shughuli aliyoifanya huko ni ya kuhakiki ubora wa madini ya dhahabu na Tanzanite ambayo yalitokea Tanzania. Madini hayo yalisafirishwa kwa ajili ya kuuzwa nchini huko. Ni taaluma ambayo alipata kuisomea na kuwa mtaalamu wa masuala ya madini.

Alilipwa fedha nyingi sana zilizomfanya kuwa moja kati ya mamilionea. Matajiri wa kutupwa nchini Tanzania. Alihakikisha familia yake inaishi vizuri hata kama akiwa mbali. Hakujionea ufahari. Alinunua nyumba kubwa sana maeneo ya Tabata ambayo watu tayari walishaitungia jina la hekalu. Ilikuwa na ulinzi ambao haukuthubutu yeyote aweze kuingia ndani ya hekalu hilo bila ya ridhaa ya wenyeji wa hapo. Ni nyumba ya kisasa yenye kila aina yap ambo lililostahili kuwa kwenye nyumba ya kifahari kama ya kwake.

*****
Sigara tano tayari ziliteketea. Chumba kilijaa moshi mithili ya nyumba ya msonge inayotumia jiko la kuni. Kwake ilikuwa ni burudani tosha kumwondolea mawazo na baridi kali iliyokuwa ikitesa watu ambao hawakuizoea kama yeye. Hoteli aliyokuwa akiishi haikuwa mbali na kiwanja cha ndege cha Amsterdam.

Alikuwa akisubiria simu kutoka kwa rafiki yake Peter kumtaarifu atoke kwa ajili ya kuelekea uwanja wa ndege. Asingeweza kusubiria nje kwani baridi ilikuwa ni kali sana. Sigara na kuni ambazo zilikuwa zikiteketea kwa moto chini ya dohani kwa ajili ya kupasha chumba joto. Hakukaa kwenye kiti. Muda wote alikuwa amesimama.

Akiwa amesimama dirishani akiuangalia mji kwa mara ya mwisho taa kubwa zilizoashiria eneo fulani kuna klabu zilimvutia kwa jinsi zilivyokuwa zikipishana. Ndege nyingine zilizokuwa zikienda nchi nyingine zilipishana angani. Nyingine zilitua zikirudisha na kuwaleta abiriwa wengine kutoka mataifa mengine. Alitamani angekuwa na familia yake huko alipo lakini muda wa kazi ulishakwisha na saini ya mkataba ilionyesha ni mwaka mmoja tu ndiyo angefanya hiyo kazi na kurejea nyumbani. Alitabasamu na kurudi mbele ya dohani kujituliza kupata joto tena. Mara simu yake iliita aliifuata kwenye meza na kuipokea.

“Ndiyo bosi, nadhani dereva atakuwa amefika hapo hotelini,” sauti ya Peter ilimhakikishia kwamba safari tayari.

“Nashukuru sana, tutakutana uwanja wa ndege tafadhali.”

“Sawa mkuu, ndiyo niko njiani kuelekea huko.”

Mlango wa chumba cha mzee Ambrose uligongwa na jamaa mmoja akiwa amevalia suti ya rangi ya damu ya mzee alikuwa amesimama akisubiri afunguliwe. Mzee ambrose alishangaa kumwona mtu mwenye asili ya Afrika akiwa amesimama mlangoni.

Mimi ni Mtanzania,” mzee Ambrose alijitambuliusha kwa mtu yule ambaye hawakufahamiana.

Ooh, nafurahi kusikia hivyo, mimi natokea Nigeria, ni dereva Taxi. Peter kaniagiza nikupeleke Uwanja waNdege wa Amsterdam.
Ndiyo niko tayari. Nilikuwa nikisubiria simu yake kama alivyoniambia kuna mtu atakuja kunichukua mpaka uwanja wa ndege.”
Yule dereva alijitambulisha kwa jina la Odoyo kisha akachukua moja ya mabegi mawili yamzee Ambrose na kulipeleka hadi katika buti ya gari lake. Alirejea na kuchukua sanduku lingine kubwa na kulipeleka huku mzee Ambrose akifunga chumba na kukabidhi funguo kwa wahudumu wa hoteli. Aliaga na kuelekea kwenye gari la Odoyo tayari kwa safari ya kuelekea uwanja wa ndege.

*****
Akiwa ndani ya gari la Odoyo waliongea machache kuhusu watu weusi wanavyoishi katika nchi za wazungu. Odoyo alikiri kwamba bado hali ni mbaya hata wakiwa huko. “Kama hujaajiriwa ofisini kwa taaluma muhimu ujue ni tabu sana utakabiliana nazo,” Odoyo alimsimulia mzee Ambrose kwa kimombo mambo yanayoendelea huko kwa wazungu.

“Nimejionea Odoyo, bora Afrika, na ni kwa nini msirudi nyumbani kamma hali ni hii?” alihoji mzee Ambrose. Odoyo alimwangalia kupitia katika kioo cha gari mzee Ambrose na kumfananisha na mtu aliyemtakia kifo siku yoyote. Hakujua ni kwa nini alikimbia Afrika.

“Hapana mzee, hapa afadhali kidogo tofauti na nchi yetu, kote tabu lakini zinatofautiana. Nyumbani kuna machafuko sana na ndicho kilichotukimbiza wengi huko. Wengine wapo Italia, Ujerumani, Uingereza na Amerika. Ukiokoteza kazi kama hizi ni afadhali na kama tajiri yako atakuwa anakujali pia. Mi nashukuru naelewana na mkuu wangu na nafanya kazi ya kumwendesha yeye na familia yake.”

“Na Peter mlijuana naye vipi bwana Odoyo?”

“Peter ni rafiki wa mkuu wangu. Alimsaidia kupata mawasiliano na Ubalozi wa Nigeria Uholanzi ili aweze kunitambulisha kama mgeni huku. Alimsaidia sana na ndo maana leo akaniagiza nije kukuchukua na mkuu wangu asingeweza kukataa kwa sababu ya Peter.”

“Ahaa, Peter anafahamika sana huku eeh?”

“Kweli, anafahamika sana, hata hivyo ni kwa sababu ya kazi yake, unafanya kazi katika kampuni ya mawasiliano. Na wageni wengi humtumia katika kuwafikisha katika balozi za nchi zao.”

“Kweli Odoyo, hata mimi nilifahamiana na Peter kwa njia hiyohiyo, sikujua kama ni Mtanzania mwenzangu. Ila alivyoniona naongea na simu kabla sijamweleza natafuta Ubalozi wa Tanzania aligundua mimi ni Mtanzania kwani nilikuwa nikizungumza lugha ya Kiswahili na familia yangu. Amekuwa na mimi kwa kipindi chote nilichokaa hapa Uholanzi na leo tunasafiri pamoja kuelekea Tanzania.”

Odoyo aliegesha gari karibu na bango kubwa lenye picha ya wachezaji wa timu ya taifa ya Uholanzi. Mmoja ya wachezaji aliowafahamu mzee Odoyo ni mshambuliaji mahiri na mfungaji hodari wa klabu ya Manchester United ya Uingereza, Robin Van Persie. Aliteremka huku akiliangalia lile bango huku akitikisa kichwa chake kuonyesha kuvutiwa na ile picha katika lile bango kisha akamwonyesha Odoyo.

“Navutiwa sana na huyu mchezaji awapo uwanjani,” alikuwa akimwonyesha picha ya Van persie. “Mimi ni shabiki wa Manchester United ya Uingereza,” Odoyo alicheka sana na kumwambia mzee Ambrose kwamba hata yeye aliipenda sana klabu hiyo na kwamba akiwa hapo Uholanzi alivutiwa sana na klabu ya Ajax Amsterdam.

Waliteremsha mizigo na kupakia katika vitoroli ambavyo wangevisukuma mpaka katika eneo la abiria wanaotarajia kusafiri kwa ajili ya kukaguliwa.

Mzee Ambrose alikuwa akiangaza huku na kule akiliangalia Jiji la Amsterdam kwa mara ya mwisho kabla ya kupanda ndege.

“Bwana Ambrose,” alishtuliwa na sauti ya Peter ambaye aliwaona wakati mzee Ambrose analinyooshea kidole bango lenye picha ya timu ya taifa ya Uholanzi na kuwafuata kwa ajili ya kumwelekeza Mzee Ambrose sehemu za kupita hadi kufikia ndege. Ndege yao ilikuwa ianze safari saa sita na nusu usiku. Uwanja ulikuwa umejaa ndege na abiria walikuwa wengi sana.

“Inaelekea wasafiri ni wengi kweli,” alisema mzee Ambrose.
“Kweli, ujue kipindi kama hiki cha likizo watu wengi hurudi makwo. Ni kama tufanyavyo sisi. Sidhani kama ungependa kuendelea kukaa huku hata kipindi kama hiki japo kwako si likizo,” Peter alisema huku akiburuta begi lake kubwa kuelekea palipo sehemu ya kusubiria usafiri.

“Haswaa, siwezi kweli, hata ingekuwa ni likizo ya siku tatu, ningependa kwenda nyumbani kuiona familia yangu.’ Alisema mzee Ambrose.

*****
Saa sita na dakika 35 ndege ilianza kulitafuta anga la Amsterdam, abiria wote walikuwa kimya huku wengine wakionekana wakifungua mikanda yao baada kuelezwa na mmoja wa wahudumu wa ndege baada ya ndege kukaa sawa.
Mzee Ambrose alikaa sawa na kuchukua moja wa magazeti yaliyokuwa yakipitishwa na mhudumu na kuanza kujisomea. Peter ambaye alikuwa pembeni yake alikuwa akijiburudisha na kahawa kuondoa baridi iliyokuwa ikipuliza kwa wakati huo kutokana na viyoyozi vilivyokuwa vimewashwa katika ndege pamoja na hali ya hewa ya mji huo kabla ya kuanza kwa safari.

“Bwana Peter, ona kitu nilichokuwa namwonyesha Odoyo. Kumbe Van Persie alifunga magoli yote peke yake na kuifanya timu yake kutangazwa mabingwa wa Uingereza. Alifunga magoli matatu. Ona hapa anashangilia. Nilimwambia Odoyo nampenda sana huyu mchezaji na hasa kwa sababu anacheza kwenye timu ninayoipenda.”

“Aah, ni mchezaji mzuri sana huyu, hata timu yake ya taifa anafanya vizuri pia.” Peter alikubaliana na mzee Ambrose kwa kuunga mkono kauli yake.

Muda ulizidi kwenda huku wakibadili ndege pamoja na anga za nchi mbalimbali. Mzee Ambrose alijisikia yuko nyumbani baada ya kuona yuko katika anga la Afrika. Safari hii ndege ilikuwa inatua katika Uwanja wa Ndege wa Jomo Kenyatta wa nchini Kenya. Alihisi yupo Tanzania kwani alijua saa mbili haziishi atakuwa ameshawasili Uwanja wa Ndege wa Mwalimu Nyerere.

*****
Mlima Kilimanjaro ulioonekana kwa mbali wakati ndege ikiwa juu ulimfanya mzee Ambrose atabasamu kila mara. Peter alimwona akichungulia nje kupitia kioo cha ndege huku nakitabasamu. Lijua kuwa mzee Ambrose alikuwa ana hamu sana ya kufika nyumbani. hakumsemesha bali aliegemea na kujipumzisha kwa muda mfupi uliobakia kabla ya ndege kufika uwanja.

Saa tatu asubuhi ndege ilikuwa Uwanja wa Ndege wa Mwalimu Julius Nyerere. Mhudumu aliwatangazia abiria wote kwamba walikuwa wamefika salama na hivyo wanaweza kuteremka. Watu walikuwa wengi sana sehemu ya mapokezi wakiwasubiri ndugu zao waliowasili hapo.

Mercy akiwa mwenye furaha kubwa alikuwa amesimama pamoja na watoto wake wakimsubiri mzee Ambrose, mume wake. Hancy mtoto wa Ambrose pamoja na kuwa mdogo, ndiye aliyekuwa wa kwanza kumwona baba yake ambaye alikuwa amebeba mabegi mawili madogo huku mabegi mengine yakiletwa na toroli lililokuwa likisukumwa na mhudumu wa uwanjani hapo.

“Mamy, Baba yuleee,” mama yake alimshangaa sana Hancy kwani wote hawakuwa wamemwona kutokana na wingi wa watu waliokuwa wakiwalaki ndugu zao. Aliwaza pengine amemfananisha, Hancy alichoropoka na kupita katikati ya watu hadi kumfikia mzee Ambrose huku akimwita kwa sauti kubwa, babaa! babaa!

“Hancy mwanangu,” mzee Ambrose aliweka mabegi yake chini na kumnyanyua Hancy juu. “Umenionaje mwanangu,… mama yuko wapi?” ghafla alishangaa wote wamefika na kumzunguka. Kwa furaha aliwakumbatia kila mmoja. Walifurahi sana.

Magari mawili ya kifahari yalikuwa yamepaki yakimsubiri mzee Ambrose na familia yake. Chriss ambaye ndiye mtoto wa kwanza wa mzee Ambrose aliendesha Hummer gari la familia yao na Richard, dereva wa nyumbani aliendesha Range Rover nyeusi iliyowabeba ndugu wengine wa mzee Ambrose kama dada yake na wadogo zake wengine pamoja na ndugu wa upande wa mama.

Mzee Ambrose aliangana na Peter ambaye naye alikuwa amefuatwa na gari. Yeye hakulakiwa sana kama ilivyo kwa mzee Ambrose kwani mara nyingi alikuwa akirudi nchini wakati mzee Ambrose akiwa Uholanzi. Hivyo alishazoea kwenda na kurudi mara kwa mara.

Walianza kuondoka na kuelekea nyumbani maeneo ya Tabata Makuburi. Watu wengi walishangaa magari hayo ambayo yalikuwa yamepambwa vizuri na yaliyokuwa masafi. Baadhi ya watu walijua ni harusi iliyokuwa ikisindikizwa na magari mengine ambayo yalikuwa yakifuatana na msafara huo.

Kila mmoja alikuwa na furaha ndani ya gari. Furaha ya kumpokea mzee Ambrose. Mzee Ambrose alikuwa mwenye furaha sana huku akiwa amempakata Hancy.

Magari yaliingia ndani na watu kuteremka. Ilikuwa ni kama mshangao mkubwa sana kwa mzee Ambrose ambaye hakuamini macho yake kwa alichokiona katika nyumba yake. Alimwangalia kila mtu pasipo kuamini kile kinachoendelea siku hiyo katika jumba lake la kifahari.

Sherehe kubwa ilikuwa imeandaliwa siku hiyo. Wageni wengi walikuwa wamealikwa kwa ajili ya kumkaribisha tena nyumbani mzee Ambrose. Meza zilichafuka kila aina ya vinywaji ambapo wahudumu wa hoteli kubwa walipewa tenda kwa ajili ya kuhudumia katika sherehe hiyo. Zilitolewa zawadi mbalimbali kwa mzee Ambrose pamoja na yeye kuwapa watu zawadi alizokuja nazo kutoka Uholanzi.

Ilikuwa ni siku ambayo kwake hakuitarajia baada ya kuwa na hamu kubwa sana ya kuiona familia yake baada ya kutengana nayo kwa kipindi cha mwaka mmoja.
Peter alijumuika jioni yake baada yam zee Ambrose kumwalika pamoja na familia yake.
“Ni vizuri tukajumuika pamoja Peter kwenye hii sherehe niliyoikuta hapa. Nadhani ni yakwetu sote. Njoo na familia yako.”
“Bila shaka,” alijibu Peter kabla yam zee Ambrose kuata simu na kuendelea na sherehe huku akiwasubiri.

Sasa alikuwa akiiteremsha miwani yake sawa sawa ili aweze kuona vizuri sura yam zee Ambrose. Akiwa ameegemea gari lake aina ya Toyota Harrier, alionekana akitamani kucheka kicheko cha kejeli na dharau.

Siku hiyo aliiona ni siku ya kupendeza sana kwake. Aliwaangalia ndugu zake mzee Ambrose ambao walikuwa na furaha sana wakimkaribisha mtu wao ndani. Aliangaza kila mahali kuahakikisha hakuna aliyemwona.

Akiwa ni mwenye furaha tele huku akijipulizia taratibu moshi wa sigara toka kinywani alikuwa akifuatilia kwa karibu zaidi moja baada ya lingine lililokuwa likiendele kuanzia mapokezi mpaka sherehe iliyokuwa ndiyo kwanza imeanza katika jumba la mzee Ambrose.

Midomo yake ilipatwa na hamu. Siyo hamu ya chakula bali hamu ya utajiri. Aliitoa sigara yake mdomoni na kuiwasha na kuilamba midomo yake na kisha kuingia ndani ya gari lake na kuondoka.
Njiani aliwapigia watu wake simu ili wakutane mara moja wito ambao uliitikiwa na kila mmoja John, Chacha, Baltazar, Bwigire na Shebby. Ni katika ukumbi wa starehe wa Maisha ambapo mara nyingi walikuwa wakikutana kwa ajili ya mipango yao.

“Nadhani tumejionea wenyewe, hizo ni baadhi ya picha ambazo niliweza kuzipiga kuanzia wakitoka uwanja wa ndege hadi nyumbani. hakuna aliyeniona nikifanya kazi yangu na wala sikupenda niwasumbue mje kwani najua kila mtu alihitaji kupumzika na ndio maana mmeweza kufika hapa mara moja.

Safi sana. Mambo yatakuwa mazuri, hakuna ubishi, kila mmoja ana hamu na utajiri, au siyo washkaji zangu?” alihoji Deo huku asikilizwa kwa makini sana.

“Kweli mkuu, hatushindwi kitu pale, labda tuwe wajinga.”

“Alright, hapo ndipo nnapokupendea kamanda wangu,” Deo alimjibu Chacha ambaye alionyesha kuwa na hamu kweli na utajiri kwa kauli alizosema Deo huku wenzake wakitikisa vichwa kuonyesha kwamba wapo pamoja na yaliyosemwa.

“Ndiyo wakati huu mkuu.”

“Sasa, pale kwake leo kuna sherehe. Sherehe kubwa tu tena hadi sasa inaendelea nadhani wanakesha,” alisisitiza huku akinyanyua glasi yake ya mvinyo na kuiweka tayari kuimimina mdomoni. Miwani yake meusi ilimfanya asionekane macho kwani tofauti na siku nyingine, siku hiyo walikuwa wamekutana jioni saa kumi na moja mara tu baada ya kuondoka nyumbani kwa mzee Ambrose.
Aliwaangalia wote. Akakumbuka maneno ya Chacha aliyoyasema muda mfupi uliopita, ‘Kweli mkuu, hatushindwi kitu pale, labda tuwe wajinga’.

“Chacha, itabidi uhudhurie hiyo sherehe hadi ujue ni nini kitaendelea maana najua ni lazima wataongelea maendeleo yake pamoja na nyumbani.tuchangamkeni jamani,” alisema Deo huku akitabasamu.

“Ndiyo, bosi Deo,” aliitikia Chacha kwa furaha akiijibu ile furaha aliyoionyesha Deo baada ya kumteua yeye kwenda kufatilia. Alijua hiyo ni njia ya kuonyesha uaminifu kwa bosi wake huyo ambaye kwa kpindi chote walichokuwa naye alikuwa akiwatajirisha kwa kuhakikisha anawagawia vizuri mali watakazofanikiwa kuzipata.

“Basi we ungetangulia kujua alafu utatujulisha ukifanikisha na tutapanga tukutane tena ili tujue tunaanzaje, Sidhani kama pesa alizokuja nazo atakuwa ameziweka benki maana mpaka akazibadilishe ndipo aweze kuziweka.”

“siyo wazee wote wajanja mkuu, hizo bado amezishikilia mwenyewe…. Inaonekana bado hajaiamini benki. Wazee wanapenda makuu hata kama wamezoea hela… hizo ni zetu,” alisema John ambaye aliongea huku akipuliza nje moshi wa sigara aliyokuwa akiivuta.

“Nitahakikisha najua yote bosi. Nitatumia mbinu zangu zote kufanikisha hilo,” Chacha alisema huku akimwangalia Deo kuashiria yuko tayari kwa kazi. Na ambaye hakuonyuesha dalili zozote za utani ndani yake.

“Sawa, wewe nenda, nadhani unakiasi cha kutosha kufanikisha kazi yako.”

“Ndiyo mkuu, niko tayari. Nawaacha kwa muda,” Chacha alisema huku akisimama kutoka juu ya meza aliyokuwa ameikalia na kulifuata gari lake.
“Kazi njema…. Sisi wakati tunamsubiri Chacha nadhani ni muda wa kwenda kujinoa na kuwa tayari kwa lolote, kila mmoja akafikirie juu ya hizo Dola za wazungu. Maisha yanakuja,” Deo alisema huku akionekana mwenye furaha na aliyecheka wakati wote.

“Kweli Bosi Deo,” wote waliitikia na kumalizia vinywaji vyao.

*****
Nyumbani kwa mzee Ambrose mambo yalikuwa yakienda vizuri, watu waliendelea kula na kunywa. Ni katika hatua za mwisho za kutoa maneno machache ndipo Chacha alikuwa amefika ndani ya uzio wa nyumba ya mzee Ambrose. Alibahatika kuyasikia.

Baada ya kumaliza kuongea mzee Ambrose alimnyanyua Hancyna kumrusharusha juu kisha alimwachia na kumwelekeza akamfuate paka wake ambaye alikuwa amejilaza juu ya ubao pembeni ya ukuta wa nyumba ile. Hancy alikuwa na umri wa miaka minne. Alimkimbilia paka wake. Ghafla alirudi alipo baba yake na kutulia.

“Paka yuko wapi Hancy,” alihoji baba yake huku akimnyanyua kwa lengo la kumbeba tena.

“Amekimbia.” Watu walicheka kwa kauli aliyoitoa Hancy ambaye alikuwa akihema kama vile alihofia kitu fulani.

Chacha alikuwa ameshatoka nyumbani kwa mzee Ambrose. Alihofia kama atakuwa ameonwa na mtu yeyote. Alitembea haraka na kuingia ndani ya gari lake alilolipaki mbali kidogo na nyumba ya mzee Ambrose. Alipiga gari lake moto na kutokomea. Akiwa maeneo ya River Side, Chacha alitoa simu yake na kuzungumza na Deo.

“Haloo, Bosi Deo, huku mambo nmekamilisha.”

“Sawa Chacha, unaweza kwenda kulala, tutakutana kesho asubuhi.”

“Sawa bosi.”

Chacha alikuwa anakaa maeneo ya Magomeni. Alikata na kuianza barabara ya Morogoro hadi alipofika Magomeni nyumbani kwake na kujipumzisha.

Huku kwa Deo, aliwasiliana na wenzake na kupanga kesho yake wakutane mapema asubuhi. Ilikuwa ni ili kupanga namna watakavyoivamia nyumba ya mzee Ambrose. Alimweleza kila mmoja na kukubaliana wakutane jioni wakiwa tayari tayari.
*****
Asubuhi baada ya sherehe kuisha jana yake. Nyumbani kwa mzee Ambrose palikuwa pametuli. Watu walikuwa bado hawajaamka kutokana na uchovu wa kusakata rumba na kusherehekea ujio wa mzee Ambrose ambaye yeye hakuchoka sana kwani alikuwa mtulivu wakati wote akizungumza na mmoja baada ya wengine waliopenda kumhoji maswali juu ya safari yake.

Baada ya wengine kuondoka usiku huo wengine walibaki na kulala hapo hadi kesho yake. Ukubwa wa jumba la mzee Ambrose ulimeza watu wengi waliofika siku hiyo.

Asubuhi hiyo Hancy alikuwa wa kwanza kuamka. Alitoka na kwenda hadi sehemu ambayo alimwacha paka wake usiku wa jana ambao huwa anamwacha hapo kila siku ikiwa ni sehemu ya paka wake huyo pa kulalia.. Ni sehemu hiyo hiyo katika geti dogo la kutokea nje alimwona mtu akipita kwa kasi hali iliyomwogopesha sana Hancy hadi akakimbia kwa baba yake.

Mzee Ambrose alitoka na kumkuta Hancy kwa mwenyewe nje ya geti. Alimfuata na kumchukua na kurudi naye ndani huku akiwa amembeba na kumrusharusha juu huku wakicheka. Wakati wote mzee Ambrose alikuwa na furaha kwa kuwa na familia yake karibu.

Maisha yaliendelea kama kawaida, kila siku jioni mzee Ambrose alikaa na familia yake na kuzungumza juu ya maendeleo yao, walifurahia sana kuwa pamoja kila wakati. Walikaa na kunywa pamoja na kula.Wageni mbalimbali walifika kwake kumpongeza nakuisalimia familia yake.

Peter ambaye alikuwa ameungana na mzee Ambrose na kumsapoti kwa kila jambo. Alifurahia sana kuona urafiki wao unavyomarika kila siku. Hasa ni kwa mwaliko ambao aliupata jana yake kutoka kwa mzee Ambrose. Alikumbuka mengi.
Alikumbuka walivyokuwa Uholanzi na mambo mengine waliyoyafanya huko. Walizunguka sehemu nyingi pamoja. Akimwonyesha mzee Ambrose sehemu muhimu za kihistoria ambazo alijua zitamvutia sana.

Hata familia zao ziliungana wakiwa Tanzania na kuishi kwa upendo na ushirikiano. Chris na Justin nao walikuwa wakitembeleana. Yote hiyo ni kwa sababu ya urafiki wa wazee wao. Walitoka pamoja mwisho wa wiki na kurudi pamoja. Wengi wa marafiki zao walijua ni ndugu hata kama si wa kuzaliwa pamoja.
Naomi na Marry pamoja na mama yao Mercy nao walikuwa wakishinda nyumbani kwa Peter siku za mwisho wa wiki au watoto wa kike wa Peter, Juliana na Michelle pamoja na mama yao Vicy wangeenda kushinda nyumbani kwa mzee Ambrose hata kama wazee wangekuwa mbali na nyumbani. Haikuwa rahisi kwa watoto wao kugombana zaidi ya kutaniana.

Hancy ambaye alikuwa mdogo, mtoto wa mwisho wa mzee Ambrose yeye alikuwa akipenda kucheza na dada zake na wakati mwingine mama yake. Watoto wote wa Peter walikuwa wakubwa tofaut na Hancy ambaye ndiye pekee aliyekuwa na umri mdogo katika familia ya mzee Ambrose.

Ni familia zilizolandana namna ya maisha. Kila kitu wangefanya pamoja ambacho kilihitajika kushirikiana.

*****
Woga ulimwingia kila mmoja usiku huo. Hakuna aliyeamini juu ya kilichotokea. Mwanga wa tochi kubwa ndiyo uliangaza huku kukisikika sauti za watu wakilia kwa maumivu makali yaliyopelekea kimya kingine kilichotawala nyumba ya mzee Ambrose.

Alirudi nyuma na kukimbilia chumbani kwao ambako napo alikuta yaleyale aliyoyaacha sebuleni. Ghafla, Hancy alikuwa katika uvungu wa kitanda. Hakuweza kutoka mle ndani tena. Alipatwa na hofu. Aliogopa sana. Alishuhudia damu ikitiririka kuelekea uvunguni mwa kitanda. Aliogopa sana. Hakuweza kupiga kelele wala hakuweza tena kuhema kwa hofu iliyomkamata. Ghafla tena alisikia sauti za watu wakikimbia. Hakutoka kwenda kuangalia.

Baada ya muda wa dakika 15, kimya kilikuwa kikubwa, Hancy alitoka ufunguni mwa kitanda na kusimama, alipapasa na kushika damu ambayo ilikuwa ikielekea sehemu aliyokuwa amejificha. Ni giza tu ndilo lililokuwa limetanda chumbani kwake. Alilia kwa woga. Hakujua afanye nini. Alitembea huku akipapasa ukutani hadi alipofanikiwa kushika kitasa cha mlango. Alifika katika sebule yao kubwa, nako kulikuwa na kiza kikubwa kama alipopaacha mwanzo. Hakuweza kutoa mapazia kwani yalikuwa ni makubwa na hivyo asingeyaweza na yeye alikuwa ni mdogo. Kazi hiyo ilikuwa ni ya wafanyakazi wa ndani wa familia yao. Ambao nao hawakusikika wakimpa amri Hancy ya kuleta tochi kama ilivyo kawaida yake.

Alikimbilia tochi iliyokuwa juu ya kabati na kuiwasha. Mara nyingi umeme ukikatika kwao, yeye ndiye angekuwa wa kwanza kukimbilia tochi na kuiwasha kisha amkabidhi yeyote aliye karibu. Walimwacha kwani alikuwa ni mtoto na wasingeweza kumzuia kuiwasha. Hiyo ikawa kama kazi yake pindi umeme unapokatika.
Alimulika. Alikutana na miili iliyolala chini. Aliona damu ikiwa imetapakaa kila mahali, aliita ‘baba…mama, aliita tena na tena.

Hakujibiwa. Aliita dada Naomi….dada Marry….hakuna aliyeitikia. Aliita kaka Chris, kaka Chris…lakini hata yeye hakuitika, alimulika pasipo kumwona. Alijua alimuacha chumbani kwao ambako walikuwa wakilala pamoja. Alielekea chumbani, alimulika na kumwona Chris amelala chini kifudifudi, alijaribu kumgeuza lakini hakuitikia pindi alipomwita.

Alikosa msaada kwa wote ambao jana walikuwa wakifurahia na kukimbizana pamoja na baba yake mzee Ambrose. Usiku huo palikuwa kimya kama siku nyingine akishtuka wakati wenzake wakiwa wamelala.

Hancy alilia kwa kwikwi, alijua watu walioingia ndani usiku ndiyo
waliowakata ndugu zake. Alitoka nje ili kuwaita walinzi. Alikuta ni vilevile kama alivyoacha ndani. Walinzi wote watatu walikuwa wamelala chini.Walikuwa wamekufa. Mbwa na paka wake pia walikuwa wamelala. Hancy aliogopa sana. alirudi ndani na kujaribu kuita tena kila aliyemmulika na tochi. Alimfuata mzee Ambrose na kuita tena na tena. Hakuitika. Usingizi ulimpitia Hancy akiwa juu ya mwili wa mama yake.

*****
Mamaaa, mamaa…. Hancy alipiga kelele huku akiita. Hakujua alipokuwa. Hancy alikuwa amebebwa na askari polisi wa kike. Alijua amebebwa na mama yake. Ndoto ya ajabu ndiyo iliyomfanya apige kelele. Aliweweseka kifuani kwa yule askari polisi. Yule askari alimwonea huruma sana Hancy.

“Mtoto pekee yake ndo amebaki?” aliwaza huku akijiuliza.
“Mchukue mpeleke kwenye gari,” yule askari alimwambia mwenzake huku akimkabidhi Hancy ili ampeleke kwenye gari.
Watu walikuwa wengi sana asubuhi hiyo, polisi na viongozi mbalimbali walifika baada ya kupata taarifa za mauaji nyumbani kwa mzee Ambrose.

Hakuna aliyeamini. Wengi walijua ni njama zimepangwa kwani
ilisikika taarifa ya kuuliwa na kuibiwa kwa kiasi kikubwa cha fedha za mzee Ambrose. Walifanya njama hizo hawakujulikana huku polisi wakisema ya kwamba uchunguzi utafanyika ili kuwabaini wahusika na kuwachukulia hatua za kisheria.

Jiji zima lilipooza kutokana na taarifa hizo huku vikundi mbalimbali vikiwa vinajadili juu ya kiasi hicho kikubwa cha pesa ambacho kiliibwa.
Wengine walikuwa wakimjadili Hancy, mtoto pekee wa mzee Ambrose ambaye alikuwa amepona wakati wa mauaji hayo.

ITAENDELEA

Simulizi : Usiku Wa Manane
Sehemu Ya Pili (2)
Watu walikuwa wengi sana asubuhi hiyo, polisi na viongozi mbalimbali walifika baada ya kupata taarifa za mauaji nyumbani kwa mzee Ambrose.

Hakuna aliyeamini. Wengi walijua ni njama zimepangwa kwani
ilisikika taarifa ya kuuliwa na kuibiwa kwa kiasi kikubwa cha fedha za mzee Ambrose. Walifanya njama hizo hawakujulikana huku polisi wakisema ya kwamba uchunguzi utafanyika ili kuwabaini wahusika na kuwachukulia hatua za kisheria.

Jiji zima lilipooza kutokana na taarifa hizo huku vikundi mbalimbali vikiwa vinajadili juu ya kiasi hicho kikubwa cha pesa ambacho kiliibwa.

Wengine walikuwa wakimjadili Hancy, mtoto pekee wa mzee Ambrose ambaye alikuwa amepona wakati wa mauaji hayo.

*****
Peter wazo la kufanya makubwa na mzee Ambrose ni moja ya mambo ambayo aliyapa kipaumbele katika kichwa chake. Alitabasamu kila alipogundua ya kwamba mzee Ambrose anaheshimika sana na kwamba amekuwa rafiki yake mkubwa sana.

Ni siku ambayo, Peter rafiki yake mzee Ambrose alikuwa amepanga kufika nyumbani kwa mzee Ambrose. Hakutaka kuliacha suala hilo la biashara lichukue muda kwani likizo yake ya wiki mbili ingeisha bila ya kufanya chochote. Hivyo aliamka mapema kwa ajili kwanza ya mazoezi kabla ya kuoga na kupata chochote.

Alipenda sana kusikiliza redio yake asubuhi pindi aamkapo. Na siku zote hakupitwa na taarifa ya habari ya saa moja kamili asubuhi. Siku hiyo taarifa ya habari ilikuwa tofauti sana na zile alizozisikiliza kwa vipindi vyote ambavyoamekuwa msikilizaji wa redio hasa kipindi cha taarifa ya habari. Habari ambayo hakuitambua na wala hakuamini masikio yake ambapo alikuwa amesimama akiduwa bila ya kujua afanye nini wakati huo. Taarifa hiyo iliingia katikati ya habari zikitokea eneo la tukio.

“…Habari za kusikitisha zilizotufikia hivi punde….. mtoto wa miaka minne amenusurka kufa na wengine kumi na moja wanaripotiwa kufa baada ya kuvamiwa na watu wasiofahamika nyumbani kwao Tabata Makuburi. Watu hao ni wa familia moja ya mfanyabiashara maarufu mzee Ambrose Seduke. Mzee Ambrose pamoja na familia yake walikutwa wakiwa wamekufa mnamo asubuhi baada ya raia mmoja kukuta miili ya walinzi wawili waliokuwa wakilinda nyumba hiyo ikiwa imejaa damu na kutoa taarifa polisi. Miili ya maiti hao imepelekwa katika Hospitali ya Muhimbili kuhifadhiwa kwa ajili ya kupisha uchunguzi. Mtoto aliyenusurika kufa ni mtoto wa mwisho wa mzee Ambrose. Inasemekana kuwa mauaji hayo yalitokea saa nane kamili Usiku.”

Habari hizo hazikumwingia kabisa Peter. Hakuamini tenba na tena. Alizunguka huku na huko akizitafakari. Aliiangalia redeio yake kubwa aina ya SONY WEGA pasipo kuamini. Chai haikunyweka tena.

“Justin,” aliita kwa nguvu. Kisha akamfata katika chumba alichukua amelala. Haraka alimwamsha Justin ili ampeleke Hospitali ya Muhimbili kuhakikisha alichokisikia kwenye taarifa ya habari.

“Justin…amka…n’taka kwenda Muhimbili Hospital sasa hivi…vaa haraka unipeleke..” Peter aliongea kwa sauti ya juu kumwamsha Justin. Sauti hiyo iliwaamsha wote waliokuwa wamella nyumbani kwake. “Haraka hata usioge,” alifoka tena Peter huku Justin akilitoa shuka alilokuwa amejifunika.
Justin hakumwelewa baba yake kwa nini siku hiyo amekuwa hivyo. Aliteremka haraka na kuvaa shati lake pamoja na suruali. Siku zote baba yake huwa hawai kutoka nyumbani. Justin baada ya kusikia hospitali alifanya upesi na kutoa gari nje na kuanza safari ya kuelekea Muhimbili.

Baada ya nusu saa, Peter na Justin walikuwa Muhimbili. Wingi wa watu katika hospitali hiyo ulimwogopesha Justin.

“Baba kuna nini hapa leo?” aliuliza Justin. Lakini Peter hakumjibu lolote. Walielekea moja kwa moja hadi katika chumba cha kuhifadhia maiti na kujitambulisha. Hakukuwa na pingamizi lolote kwani hata baadhi ya watu walikuwa wakiruhusiwa kuingia kuwaangalia kwani kabla ya Peter hakukuwa na ndugu yeyote aliyefika hapo. Msimamizi aliwaruhusu kuingia na kujionea miili ya marehemu ikiwa ndani ya jokofu. Peter aliinamisha kichwa chini.

“Baba Ambrose!” Justin alishtuka baada ya kuuona mwili wa mzee Ambrose baada ya Peter kuufunua ili kuuangalia. Hakuamini macho yake.

“Baba, wameuliwa wote?”

“Hapana, Hancy kabaki,” alisema Peter huku machozi yakimtoka.
Watu walikuwa wengi nje.hakuna aliyeamini juu ya tukio lile. Kila mmoja alizungumza lake hapo hospitali.

*****
Ndugu wa marehemu wakisaidiana na Peter walifanikisha mazishi ya marehemu wote kumi na moja. Wote kwa pamoja walizikwa katika shamba kubwa lililokuwa nyumbani kwa mzee Ambrose. Hancy alichukuliwa na mjomba wake aliyekuwa akiishi Magomeni Mapipa.

Huku akiwa kwa mjomba wake, Peter aliahidi kumlea na kumwendeleza kimasomo kama alivyokuwa akifanya baba yake. Suala hilo liliafikiwa a mjomba wake Hancy ambaye kwa kipato chake asingewza mwenyewe kufanikisha hayo huku akiwa na familia kubwa nyumbani kwake.

Aligundua ya kwamba Mzee Ambrose mbaye pia alikuwa akimtegemea alikuwa karibu sana na Peter na hivyo kwa Peter kumchukua Hancy itakuwa ni sahihi kwani familia hizo mbili zilikuwqa kitu kimoja.

Ndugu wa familia walikubaliana na Peter na hivyo wakati mwingine Hancy alikuwa akiishi nyumbani kwa Peter kabla ya kuhamia moja kwa moja na kupazoea. Justin alikuwa akimpeleka shule na kumrudisha kila siku na hivyo mjomba wake alionelea Hancy akae tu nyumbani kwa Peter hata pale Peter alipokuwa akisafiri kurudi katika shughuli zake nchini Uholanzi. Hancy akahamia kabisa.

Wakati mwingine Peter alimpeleka Hancy Uholanzi kipindi cha likizo ya shule ili kumfanya asahau kwani mara nyingi alikumbuka na kulia. Peter alishangaa kuona mtoto mdogo akilia kila siku kwa kuwakumbuka wazazi wake na ndugu zake.

“Baba Justin, bora ukakae naye huko huko Uholanzi ukija uje naye ili asahau mazingira ya huku kwani yanampa tabu sana. kila siku ye ni kulia tu,” Vicky mke wa Peter alisema huku Justin akitikisa kichwa kuonyesha kukubaliana na wazo la mama yake ambaye likuwa amembeba Hancy aliyekuwa akilia.

“Kweli,” aliitikia Peter. Nitakwenda naye. Najua akipata kupazoea kule na akikutana na watoto wa kule atasahau. Basi wiki ijayo nitaondoka naye.

Hancy hakuelewa chochote. Akiwa amesimama karibu na geti, alimwona mtoto mdogo wa kike akiwa anakuja karibu na geti lile. Alikuwa akimwangalia sana Hancy. Alifika na kumsemesa Hancy ambaye alikuwa akizidi kumwangalia.

“Njoo tukacheze,” alisema yule mtoto. Hancy alirudi nyuma na kumkimbilia Justin ambaye alikuwa akifuta gari.

“Nini Hancy,” alisema Justin huku akimbeba Hancy. Alimwona yule mtoto akiwa amesimama kwenye geti.

“Fina!” aliita Justin huku akielekea katika geti kumfungulia Fina geti huku akiwa amembeba Hncy.

“Twende tukamfungulie mchumba! Alisema Justin akimwambia Hancy ambaye alikuwa hajui lolote.

“Karibu Fina. Umemwona mchumba… haya Hancy shuka chini ucheze na mchumba ako,” Justin alisema huku akimshusha Hancy chini na kumuunganisha na Fina ili wacheze pamoja. Haikuwachukua muda Hancy na Fina wakaanza kuzoeana na kucheza pamoja. Walikimbizana na kuchezea vitu mbalimbali huku wakifurahia.
Hancy akawa na furaha kila alipokuja Fina nyumbani kwao na kucheza naye. Ikawa furaha pia kwa Fina ambaye alipenda sana kucheza na Hancy pindi aliporudi kutoka shule ya awali aliyokuwa akisoma hata baada ya Hancy kuhamia Uholanzi alikopelekwa na Peter.
Akiwa huko nchini Uholanzi, Hancy alijifunza kuchora. Alipenda sana kuchukua karatasi za Peter na kujichorea chochote alichokipenda. Alipenda sana kuchora picha za watu. Aliwachora wazungu kwa mwonekano wa pua ndefu. Picha hizo zilimfanya Peter acheke sana alipoziona. Alimsifia sana Hancy kwa usanii wake huo akiwa bado na umri mdogo.

“Wewe ni mchoraji mzuri sana,” alisema Peter akimsifia Hancy baada ya kuziona picha alizozichora.

Usiku Hancy akiwa amelala, aliota ndoto ambayo ilimkumbusha siku alivyoshuhudia ndugu zake wakikatwakatwa na mapanga na kuchomwa kwa visu. Alishtuka sana kutoka usingizini na kuita kwa nguvu….’maaamaaa, baaaabaa’. Peter alikimbilia chumba alichukuwa amelala Hancy na kumwangalia. Alimkuta akilia sana na kumuuliza.

“Mwanangu Hancy, kuna nini?” Hancy alizidi kulia huku akiendelea kuita baabaa…maamaa…. Peter alimchukua na kuelekea naye katika chumba alichokuwa amelala yeye.

Asubuhi alimuamsha. Hancy alikuwa amepoa. Hakuwa na wasiwasi wowote. Peter alimwona akiwa na furaha, alifurahi baada ya kumwona akivaa viatu vyake huku kawek picha zake pembeni.

Baada ya matayarisho ypte asubuhi hiyo, kama kawaida alikwenda naye ofisini kwake. Hakukuwa na mtu ambaye angebaki na Hancy nyumbani na hivyo Peter alikuwa akienda kushinda naye ofisini kwake. Hancy alikuwa ameshasahau juu ya alichokiota wakati akiwa ofisini kwa Peter. Peter alimwona akiwa anataka kuanza kuchora akamsemesha.

“Hancy, leo napenda uchore picha ya watu wa kule nyumbani… kila siku we unachora tu wazungu. Leo wachore na watu wa kule nyumbani.” hancy alicheka huku akimuata Peter na kumwangalia usoni huku akimsikiliza.

“Leo uchore vizuuuri afu nitakupa zawadi.”

“Sawa baba,” Hancy aliitikia na hapohapo alianza kujichorea watu wake mbalimbali ili amwonyeshe Peter. Hakuwa na uwezo wa kuchanganya rangi hivyo alichora tu kwa kutumia penseli ambayo alipewa na Peter.

“Hujamaliza tu, nataka nione jinsi unavyojua kuchora.”

“Tayari baba,” Hancy alinyanyuka na kwenda kumwonyesha Peter picha alizokuwa amezichora kama alivyoagizwa. Alitumia dakika kama thelathini kukamilisha michoro yake. Jambo hilo lilimshangaza sana Peter kuona kawachora watu wengi katika karatasi moja na wakionekana ni watu kweli. Peter alivutika kwa kipaji alichonacho Hancy.

“Mmh, Safi sana, mtoto unajua sana kuchora. Hawa watu kama vile wa kule nyumbani… mimi nilijua unajua kuchora tu wazungu…. Hapa sasa unatakiwa uende shule ukajifunze zaidi.”

Peter alifikiria kwa kipindi hicho angempeleka Hancy katika shule za awali za nchini Uholanzi. Alijua Hancy anacho kipaji na hivyo ingekuwa ni vizuri kama angemwendeleza ili asije akapoteza kipaji chake. Huko Uholanzi Peter alikuwa anaishi katika kitongoji cha De Wallen.

*****
Hancy alianza shule ya awali. Alikutana na wanafunzi wenzake ambao nao walikuwa wanapenda sana kuchora. Alikutana na Van Brussel. Mwanafunzi ambaye alikuwa mdogo lakini alikuwa na kipaji cha kuchora cha hali ya juu. Hancy alimshangaa sana hasa baada ya kuona baadhi ya picha zake alizokuwa amezichora. Van Brussel alichora picha ya ramani ya nchi yao pamoja na wazazi wake na ndugu zake.

Pia alichora picha za wadudu na wanyama mbalimbali. Hancy alitamani sana awe kama yeye. Alipenda sana kukaa karibu naye ili wawe marafiki wakubwa. Aliweza kumchora mtu kwa kumwangalia tu sura yake na kumtoa kama alivyo.

“Nani aliyekufundisha kuchora hivi?” Hancy alimuuliza Van Brussel ambaye alikuwa akiangalia picha za Hancy huku akimwangalia Hancy. Hakuona utofauti mkubwa kati ya picha zake na picha za Hancy. Alizitamani sana picha za Hancy hasa bada ya kuangalia picha alizowachora watu weusi.

Alitamani Hancy na yeye azione picha zake ambazo alichora kama yeye. Aliikumbuka picha ambayo aliwachora watu weusi ambao wanafanana na wa kwenye picha ya Hancy.
“Nimejifunza mwenyewe Hancy, twende ukaone na mimi nimechora watu weusi.” Hancy aliongozana naye hadi katika begi la Van Brussel. Alilifungua na kutoa picha ambayo Hancy baada ya kuiona alishtuka kidogo. Alikosa raha.

Taswira ya kitu cha kutisha ikaja mbele yake. Aliogopa. lakini alijikaza na kuendelea kuongea na Van Brussel. Kwanza alijiuliza juu ya kufanana kwa sura zilizokuwa katika picha yake na picha ya Van Brussel. Alisitasita kuongea na mwishowe akamwambia Van Brussel.

“Unajua kuchora sana Brussel. Napenda kuwa kama wewe. Hao ni kina nani?” alimhoji Hancy juu ya watu wale kwani hakuona watu weusi wengi katika nchi hiyo zaidi ya baadhi ya rafiki zake Peter wawili ambao amewazoea.

“Nilikuwa Tanzania na mama yangu, tulikuwa tunakunywa juice sehemu nikawa nawaangalia hawa watu nikawachora. Nimechora vizuri Hancy?”

“Tanzania?” Hancy alishtuka aliposikia Van Brussel alikuwa Tanzania.

“Ndiyo Hancy, wewe unatokea Tanzania?” Van Brussel alimhoji Hancy ambaye alikuwa ameduwaa akizitazama zile picha. Sura taswira ilimjia kichwani na kuanza kulia. Alikumbuka picha alizozichora. Alizitazama tena akizilinganisha na picha za Van Brussel. Aliona kama ni ile ndoto inamjia tena siku aliyoiota na kuchukuliwa na Peter kwenda kulala naye.

“Ndiyo, mimi natokea Tanzania na huku niko na baba angu, anaitwa Peter.” Hancy aliondoka na kuelekea kwenye gari tayari kuelekea nyumbani. Alisahau kumrejeshea Van Brussel picha za wale watu.

“Hancy, picha yangu,” Van Brussel alikimbilia gari haraka kwa ajili ya kuchukua picha yake.

“Van…. naiomba. Nitakupa na mimi moja.”

“Haya ichukue, na wewe nipe ya kwako.” Hancy alitoa picha nzuri aliyomchora Peter na kumkabidhi.

“Nzuri sana,” Van Brussel alimwambia Hancy. Akafurahi na kukimbia kuelekea kwa wenzake ambao walikuwa wakielekea katika basi lingine lililokuwa likielekea kitongoji kingine cha Amsterdam.

Sasa alikuwa na picha mbili ambazo alizifananisha. Aliziangalia kila wakati na kuwaona watu wale wakiwa wanafanana sana. moja ikiwa kaichora yeye mwenyewe na nyingine ameichora Van Brussel.

Alifika nyumbani na kuziweka zote katika begi lake. Mara kwa mara alihisi wale ndiyo wahusika wa vifo vya wazazi wake na ndugu zake. Alliwachukia. Aliwaona ndotoni. Kila sura iliyomtokea asubuhi alizifuata zile picha na kuziangalia. Aliiona sura ile ikiwa pale.
*****
Jiji la Amsterdam lilikuwa katika kipindi cha baridi sana. Jua halikuonekana kwa siku hiyo. Watu hawakuonekana mitaani wakitembea na badala yake walikaa nyumbani kwao na kuwasha moto na kukaa karibu na moto huo kwa ajili ya kuondoa baridi. Theluji ilikuwa ikiteremka nyingi huku maduka baadhi yakiwa yamefunikwa na theluji hiyo. Magari pia yaliyokuwa yameegeshwa kandokando ya barabara yalikuwa yamejaa theluji na mengine kuzibwa kabisa.

Akiwa amesimama nje ya duka kubwa la vifaa vya muziki pamoja na santuri za filamu tofauti tofauti. Hancy aliyekuwa amevalia koti kubwa lililomkinga na baridi alikumbuka filamu ambayo aliipenda ya ‘Before i self destruct’ ya msanii 50 Cent. Filamu hiyo ilimpa ujasiri kila alipoiangalia na kila alipokumbuka yaliyomtokea.

Ni katika kujilinda. Kujua mbinu na kujua mambo mengine yahusuyo maisha. Alipenda kuzitazama filamu mbalimbali zilizochezwa na watu wakionyesha ujasiri katika mapambano dhidi ya wadhalimu. Alisoma pia vitabu mbalimbali wakati akiwa chuo na hivyo kujua mengi.

Huko Uholanzi, aliogopewa kutokana na hasira zake za ghafla ambapo mara kwa mara alikuwa akipelekwa vituo vya polisi kutokana na kumjeruhi mtu. Ni mara mojha tu aliyokwenda katika klabu za usiku ambako huko zilitokea vurugu na kusababisha majeruhi wengi. Baadhi ya watu waliokuwepo huko walimsingizia ya kwamba yeye ndiye aliyeanzisha ugomvi na hivyo kupelekwa kituo cha polisi. Baada ya kujitetea aliachiwa huru.

Ni siku hiyo hiyo Hancy alicha kwenda klabu za usiku. Hakutoka tena hata pale marafiki zake walipomfuata waende.
Mpaka kipindi hiki ambacho amekuwa akielewa mambo mengi juu ya maisha na nini cha kufanya ndipo alifikiria kuishi mwenyewe. Hakutaka tena kumtegemea Peter ambaye alimwona kama baba yake mzazi licha ya kujua ukweli juu ya wazazi wake na ndugu zake.
Ni miaka kumi na tisa ilikuwa imepita. Hancy alimaliza masomo yake ya fani ya uchoraji na kompyuta. Alirudi Tanzania na kumwacha Peter akiwa bado anaendelea na kazi zake huko nchini Uholanzi. Sasa alikuwa na miaka ishirinu na mitano wakati Peter akionekana mzee zaidi ambaye alikuwa anakaribia hata kustaafu kazi yake ambayo amekuwa akiifanya kwa kipindi kirefu cha maisha yake.

Miaka mingi aliyoitumia kusoma nchini Uholanzi ilimfundisha mengi. Ujasiri na mbinu za kimaisha vilikuwa ni vitu ambavyo alivizingatia ikiwa ni pamoja na kufanya mazoezi ya kujiweka sawa kimwili na kiafya. Hilo lilimwongezea kujiamini.

Baada ya kuhamishia makazi yake nyumbani Tanzania, Hancy alikuwa na jambo moja tu la kufanya. Jambo ambalo alikaa nalo kichwani kwa kipindi chote hicho alichokuwa Uholanzi. Kupata sehemu na kuweza kufungua kmpuni yake ya masuala ya uchoraji. Japokuwa aliahidiwa na Peter lakini dhamira yake ya kuanza mwenyewe ilikuwa palepale.

Alikutana na wasanii wengine wa nchini na kubadilishana nao ujuzi. Aliangalia kazi zao na kufananisha na za kwake ili kuona ubora wa uchoraji wake.

Mmoja kati ya wasanii wa kuchora aliyekutana naye likuwa ni Athuman ‘Soo’. Alifahamika sana kwa kuchora katika mabango, makaratasi na hata miili ya watu ‘Tattoo’. Kama ilivyokuwa kwa Van Brussel kule Uholanzi. Rafiki yake Hancy waliyekuwa pamoja Uholanzi. Hancy alipenda kuona kazi za Athuman. Alizipenda sana na hivyo alikuwa akipita katika jengo lake na kuzikagua moja baada ya nyingine.

Alishtuka mara baada ya kuona karatasi nyingi nyeusi. Zilikuwa ni zenye michoro ya Tattoo. Alizichukua na kuanza kuziangalia. Tasiwra ya ajabu ilimjia usoni. Alibaki ameduwaa hadi Soo alipoingia na kumkuta akiziangalia zile picha. Ilikuwa kama kafanya kosa kwani hakuruhusu watu kuona michoro ya Tattoo kwani mengine ilikuwa ni siri za watu. Hancy alikuwa akiutazama sana mchoro mmoja wa tattoo iliyokuwa na alama ya nyoka aina ya Cobra ambao ni nyoka hatari sana.

Kumbukumbu ya alama Fulani ilimjia kichwani.Aliwaza kuhusu ilea lama.

“Hapana, sijakosea.Ndiyo hii hii,” Soo alimsikia, aliichukua ile karatasi huku Hancy akiwa bado ameduwaa.Alishtuka alipomwona Soo.

“Kaka, vipi…alafu siruhusu mtu kuingia katika hiki chumba, njoo huku,” Soo alimwambia Hancy. Hakumwelewa kwa hali aliyokuwa nayo.

“Samahani kaka,” Hancy alimwomba samahani Soo.
Inaelekea una kitu unawasa kaka, vipi.

“Hapana kaka, niko sawa. Naomba nikuache nitarudi wakati mwingine, ila kazi zako nzuri. Zimenivutia nan do maana nikawa na hamu ya kuziangalia zote. Kazi nzuri sana, safi sana,” Hancy alisifia kazi za Soo na kisha alimuaga na kuondoka.

Aliingia kwenye gari lake haraka ili arudi nyumbani. Foleni ya Buguruni kwenye taa za kuongozea magari zilimfanya ahisi kichwa kinamuua. Alitafuta njia ya uchochoroni na kuibukia kwa mbele. Aligeuza shingo na kuona ile foleni bado iko vilevile magari hayajaruhusiwa, aliongeza mwendo ili kuwahi lakini akiwa njiani taswira ya ile picha ilimjia tena. Aliikumbuka michoro yote aliyoikuta mule bandani mwa Soo.

Huko aliona picha za watu mbalimbali kama vile viongozi na wapiganaji na wanamapinduzi maarufu kama Che Guevara, Bob Marley na Hugho chavez. Iliziangalia kabla ya kuhamia kwenye picha zinazoonyesha matukio kama ya picha za watumwa, Wamasai wakichunga ng’ombe na wanyama wakiwinda na kula majani.

Aliona pia picha ya Wamasai wakichinja ng’omne kwa ajili ya sherehe huku damu ikiwa inatiririka nyingi kutoka kwa yule ng’ombe. Aliogopa na kusimamisha gari lake kando ya barabara ya Mandela akielekea nyumbani kwake Tabata Makuburi. Aliteremka kwa lengo la kununua gazeti. Alikuwa amefika katika kituo cha Relini ambapo pia ipo kampuni ya kuchapisha magazeti ya Mwananchi.

Watu walikuwa wengi katika kituo hicho kilichokuwa kikiuza magazeti. Kila mmoja alitaka kununua gazeti hilo kwa kuwa liliandika habari za kina kuhusiana na matukio mbalimbali yaliyotokea nchini na sehemu nyingine duniani.

Habari zilizokuwemo ndani ya gazeti hazikumfurahisha kabisa Hancy. Alishalilipia na hivyo alisimama kando na kuiangalia ile habari vizuri. Aliona kwanza kichwa cha habari ambacho kilisema, ‘MAJAMBAZI WAUANA’. Aliendelea kusoma habari hiyo ambayo ilikuwa ikiendelea katika ukurasa mwingine wa gazeti hilo.
‘Moja ya majambazi waliokuwa wakitafutwa kwa udi na ufumba akutwa amekufa nyumbani kwake Tandika. Alikuwa katika ugomvi wa kugombea pesa. Inasemekana kwamba aliyemuua ni moja ya majambazi wenzake wanaotafutwa. Majambazi hao walikimbia baada ya mauaji hayo’.

Hasira zilimpanda sana Hancy. Hakuendelea tena na safari ya kurudi kwake. Aliamua kumtafuta Fina ili azungumze naye mambo yao. Hakutaka Fina ajue mipango yake kwa wakati huo kwani tangu arudi kutoka Uholanzi, Hancy amekuwa akimwonyesha mapenzi Fina ili asigundue njama zake.

Alikumbuka mambo mengi aliyoahidiana na Fina kila walipoonana alipokuwa akirudi nchini. Mawazo yake hayakuwa ka mwingine zaidi yake.

Safari ya kwenda nyumbani ikafa na sasa ilikuwa kwenda kumwona Fina kipenzi chake.
****
Mawazo na fikra juu ya Hancy ni vitu ambavyo vilikuwa vimemtawala Fina kwa kipindi ambacho Hancy alikuwa nchini Uholanzi. Maisha yake hakuhisi yapo sawa kutokana na kutokuwepo kwa Hancy ambaye mara kwa mara aliporudi Fina hakuzificha hisia zake. Siku hiyo kila aliyemfahamu Fina angejua tu ya kwamba Hancy amerudi nchini.

Hata Hancy alijua juu ya furaha ya Fina na hivyo alimletea kila alichoona kitamfurahisha siku akionana naye.

Siku hiyo fina alikuwa ameongozana na Justin wakielekea katika Uwanja wa Ndege wa Kimataifa wa Mwalimu Julius Kambarage Nyerere. Alimwomba Justin waongozane naye kwani alijua ujio huo wa Hancy ni muhimu kuliko awali alivyokuwa akirudi. Safari hii Hancy ilikuwa asirudi tena Uholanzi kwani alikuwa ameshamaliza masomo yake na hivyo alirudi nchini ili kutafuta kazi ya kufanya pamoja na kusimamia baadhi ya biashara ambazo zilikuwa ni za baba yake ambazo Peter alizisimamia vizuri na kuhakikisha Hancy anafaidika nazo ikiwa ni pamoja na kusoma na kufanyia mambo mengine. Alimfungulia akaunti ya benki na kumwekea kiasi kikubwa cha pesa ambazo zingemsaidia wakati akirudi nchini.

Fina alifurahi sana kumwona mpenzi wake. Kama kila siku alivyokuwa akitamaniHancy arudi sasa ilikuwa ni kweli.
Uwanja wa ndege ulikuwa na watu wengi mno. Ni kipindi hiki ambapo watu wengi walikuwa wakirudi nyumbani kwa ajili ya likizo ndefu japokuwa kwa Hancy yeye ilikuwa ni zaidi ya ndefu kwani hakutarajia kurudi tena Uholanzi. Fina ndiye aliyekuwa wa kwanza kumwona Hancy kabla ya Justin ambaye alikuwa amesimama karibu na sehemu ya wageni kupita.

“Oooh… My Hancy,” alisema Fina huku akiwa ameibana mikono pamoja na kuhisi ameshamkumbatia Hancy.

“Fina!.. kaka Justin!” aliita Hancy kwa mshangao baada ya kuwaona.

“Hancy,” aliita Fina huku akimkumbatia Hancy kwa nguvu. Alishindwa kujizuia na kumpiga busu ambalo liliacha tabasamu kubwa sana kwa Hancy.

“Karibu mpenzi, nilikumiss sana,” alisema Fina aliyekuwa akiteremkwa na machozi. Hali hiyo ilimfanya Hancy ahisi huruma kwa Fina kutokana na umbali ambao walikuwa wameachana kwa kipindi kirefu.

“Usijali Fina, nimerudi kabisa, hutonikosa tena pindi utakaponihitaji.”

“Kaka Justin,” Hancy alimwita Justin ambaye wakati wote alikuwa anatabasamu huku akiwaangalia Hancy na Fina ambao walikuwa wamekumbatiana.

“Hancy…. Umekuwa mkaka sana,” alisema Justin.

“Kweli kaka, hata mi naona nimebadilika sana. si kma kipindi kile nilivyorudi tena. Nashukuru kwa kunipokea kaka Justin,” Hancy alisema huku akimshika Fina mkono na kuelekea kwenye gari tayari kwa kurudi nyumbani. Justin aliendesha gari huku Hancy na Fina wakiwa siti ya nyuma. Fina alikuwa amemlalia Hancy begani huku wakiendelea na mazungumzo taratibu.

Uwili wao uliendelea kama zamani wa kukaa pamoja na kufanya mambo kwa kila mmoja kumfikiria mwenzake.

Walitoka pamoja mara nyingi. Hancy hakupenda kwenda klabu. Ni mara nyingi Fina alikuwa akimhimiza Hancy aende laini hakuweza. Alikubali tu kutoka lakini siyo kwenda klabu bali kustarehe Ufukwe wa Coco hadi jioni na kurudi nyumbani.
Ni kwa muda huo wa kuwa pamoja ndipo Hancy alipomsimulia Fina kuhusu mkasa mzima alioujua alivyokuwa mdogo. Japo Hancy alikuwa mdogo lakini Peter alimsimulia juu ya wazazi wake na familia yake. Ni siku ambayo Hancy alipatwa na mshtuko mkubwa uliomsababisha aumie.

“Aaaah, tokaaa, toka. Niache ntakuuaaa,” Hancy alipiga kelele huku akikimbia kuelekea mlangoni. Alijigonga ukutani na kuumia sehemu ya kichwani. Peter alimfata na kumwangalia. Alikuwa akilia sana. Alimchukua na kumpeleka hospitali.

Daktari alimsaidia na kumpa dawa. Pia alimshauri Peter kwamba kutokana na hali hiyo inayomtokea mara kwa mara ni vyema akawa analala naye kila siku kwa sababu kutokana na kujigonga huko anaweza akapata madhara makubwa.

Peter aliafiki ushauri wa daktari na hivyo alianza kulala na Hancy kila siku hadi alipomtafuta mtu mwingine ambaye alikuwa akilala na Hancy.

Baada ya kupona kabisa Hancy alimsimulia Peter kilichomtokea na kuhusu watu aliowaona wakimtokea.

“Kweli baba, ni mara nyingi naona watu wamenshikia panga wanataa kuniua. Wanasema ni lazima niwafuate wazazi wangu na ndugu zangu. Kwani kuna nini? Na mimi nipo huku na sijawahi kukutana na mtu huku iweje wanitokee.”

Hancy alimweleza Peter na kumweleza namna sura zilivyo. Peter alikumbuka picha aliyoichora Hancy alipokuwa mdogo.

“Hilo tatizo limekuanza lini Hancy?”

“Ni siku nyingi sana baba. Sikumbuki lini. Hata nlivyokuwa mdogo nakumbuka nilipatwa na matatizo kama haya, naogopa baba.”

Peter alikumbuka pia siku Hancy alivyopatwa na tatizo na kulia na kumfuata. Ni miezi michache baada ya wazazi wake kuuliwa pamoja na ndugu zake. Alijua alichokiota Hancy ni kile alichokishuhudia siku majambazi walivyovamia nyumbani kwao na kuwaua ndugu zake.

*****
Hancy alimwonyesha ile picha Fina. Picha ambayo aliichora kwa kufikiria tu. Picha ambayo aliambiwa na Peter aichore wakati alivyokuwa Uholanzi.

“unajua kuchora Hancy.”

“Nashukuru sana Fina.”

Fina alipatwa na mshangao alipoiangalia ile picha. Alijiona kama amewafananisha wale watu. Alifikiria sifa zao na urafiki wake na wao. Alijua wazi itakuwa ni wao. Lakini hakujua kama Hancy alikuwa akiwatafuta watu wale. Hakutaka kwanza kumwambia chochote Hancy. Badala yake alimwonea sana huruma na kumpa pole.

“Fina nawatafuta sana hawa watu. Nadhani ni wakati mzuri huu wakati nkisubiria majibu ya sehemu nilizoomba kazi nianze kuwatafuta… Ona pia, hii alama niliikumbuka nikaichora, na siku nmeenda kwa rafiki angu anayechora n’kaiuta. Ni mchoro wa Tattoo,” Hancy alimwonyesha Fina karatasi nyingine yenye mchoro wa Tattoo.

Mchoro huo Fina aliufahamu sana. Aliwajua wote waliokuwa wakiutumia mchoro huo. Walikuwa ni kama rafiki zake kwani mara nyingi walikutana klabu wakinywa na kucheza muziki. Alikuwa na uhakika kwamba ndio wao kutokana na picha ya mchoro huo. Alimwangalia Hancy mbaye alikuwa na nia ya kufanya jambo kweli. Nafsi ya Fina iliwaza la kufanya.

“Lazima nimsaidia Hancy wangu,” Fina aliwaza huku akimwangalia Hancy kwa huruma.

Hancy alimwomba Fina waondoke na kurejea nyumbani. Fina hakukataa ombi la Hancy ambaye alionekana kuwa na hasira ambazo Fina alikuwa anazielewa.

Hancy hakwenda kwa pita. Alihamia Tabata Makuburi nyumbani kwao. Alimwomba Peter akakae Tabata katika nyumba yao ambayo kwa muda mrefu imekuwa ikipangishwa. Ni baada ya Hancy kuomba ndipo wapangaji waliokuwa wamepangisha hapo kumaliza mkataba wao na kuondoka.
Hancy alimpeleka kwanza Fina nyumbani kwao kisha akaelekea nyumbani kwake Tabata Makuburi.

ITAENDELEA

Simulizi : Usiku Wa Manane
Sehemu Ya Tatu (3)

Hancy alimwomba Fina waondoke na kurejea nyumbani. Fina hakukataa ombi la Hancy ambaye alionekana kuwa na hasira ambazo Fina alikuwa anazielewa.
Hancy hakwenda kwa pita. Alihamia Tabata Makuburi nyumbani kwao. Alimwomba Peter akakae Tabata katika nyumba yao ambayo kwa muda mrefu imekuwa ikipangishwa. Ni baada ya Hancy kuomba ndipo wapangaji waliokuwa wamepangisha hapo kumaliza mkataba wao na kuondoka.

Hancy alimpeleka kwanza Fina nyumbani kwao kisha akaelekea nyumbani kwake Tabata Makuburi.

****
Hancy aliamka na kukumbuka kwamba alikuwa na gazeti lenye habari kuhusu jambazi aliyeuliwa. Na siku hiyo alikuwa aende hospitali ili kuona kwamba yule alikuwa ni moja wa watu ambao alikuwa akiwatafuta.

Alitaka kupitia tena kwa fina ili akamwonyeshe gazeti lile na juu ya habari ile. Alimaliza kunywa chai yake ambayo ilikuwa imeshatayarishwa na mlinzi wa nyumba hiyo ambaye walikuwa wakikaa pamoja. Hakukuwa na mtu mwingine ambaye alikuwa akiishi katika hiyo nyumba tofauti na wao, Hancy na Rajabu Mkwesi.

Rajabu baada ya kumwona Hancy akitia gari moto alifungua geti haraka.

“Poa Rajabu, baadaye.”

“Mchana au?” aliuliza Rajabu.

“Hapana, kuna mambo nafatilia kutwa nzima nadhani we kama ni chakula, tengeneza cha kwako tu.”

“Sawa mkuu,” alijibu Rajabu huku akifunga geti baada ya Hancy kuondoa gari.

Hancy alimfuata tena Fina. Alichukua gazeti ambalo alisahau kumwonyesha Fina jana yake. Ni mwendo wa dakika kumi na tano zilimtosha kufika Mbezi. Alimkuta Fina nje akiwa ananyweshea maji.

“Naona unaremba mazingira,” Hancy alimtania Fina.

“Ndiyo, Jumapili ni zamu yangu,” Fina alisema huku akimfuata Hancy, alimkumbatia na kumbusu. Ilikuwa ni mara ya kwanza kwa Fina kufanya vile tangu Hancy arudi.

“Wee, huogopi watu madirishani kule wanatuona?”
“Hancy, siwezi kujizuia eti kisa watu. Wewe ni wangu tayari na sitajizuia kufanya lolote kwako. Isitoshe watu wanajua,”
alisema Fina huku akiendelea kumkumbatia Hancy.

“Sawa Fina, nashukuru,” Hancy alimshukuru Fina huku akimpa lile gazeti alilolinunua jana yake.

“Najua kuhusu hili Hancy, inaelekea umedhamiria sana.”

“Ila nataka nimwone mtu mwenyewe kama ni kweli
niliyewachora wanafanana, pia ntaka nkaangalie ilea lama yao kama atakuwa nayio mkononi.”

Fina alibaki akimwangalia Hancy ambaye alikuwa akirudi nyuma kuashiria alikuwa akiondoka.

“Sasa unaenda wapi Hancy?” alihoji Fina.

“Naenda Muhimbili mara moja, nitawahi kurudi ili tutoke.”

“Sawa, lakini hata kusalimia ndani?”

“Nisaidie,” Hancy alimwomba Fina huku Fina akirusha maji kuelekea alikokuwa Hancy kummwagia.

“Acha yutani wako mpenzi,” alilalamika Hancy huku akiyakwepa maji.

“Umeniudhi ndo maana,” alisema Fina.

“Nmekuudhi nini tena.”

“Umekuja kunionyesha tu gazeti halafu unaondoka…” alisema Fina huku akionekana mpole akitamani Hancy abaki.

“Ntarudi baadaye nkitoka huko,” Hancy alisema huku akiingia kwenye gari.

“Okey, baadaye. Take care Hancy.”

“Poa Fina,” alisema Hancy huku akitabasamu baada ya kumwona Fina ameridhika na alichokisema.

*****
Nusu saa ilimtosha Hancy kufika Hospitali ya Muhimbili. Njiani foleni haikuwa kubwa na hivyo aliwahi kufika kama matarajio yake yalivyokuwa. Watu walikuwa ni wengi sana.

Alipita moja kwa moja na kwenda kuegesha gari lake nje ya hospitali kabla hajaingia. Wagonjwa wengine waliingizwa na wengine wakiwa ndio walikuwa wakiletwa. Watu wengine waliingia kuona ndugu zao na wengine walikuwa wakitoka baada ya kuonana na ndugu zao. Hancy aliiingia na kutafuta upande ambao chumba cha uhifadhia maiti kilikuwapo.

Hakuwahi kuingia katika hospitali hiyo na hivyo ilimbidi aulizie kwa mmoja wa watu ambaye alikuwa akitokea upande ambao Hancy aliona kuna watu wengi.

“Samahani kaka,” alisema Hancy.
“Bila samahani…. Vipi mbona kama una wasiwasi… jamaaa ni ndugu yako nini?” alihoji yule mtu baada ya kumwona Hancy kama mwenye hamu ya kumwona mtu ambaye alikuwa chumba cha maiti ambaye ndugu zake bado walikuwa hawajafika kuchukua maiti yake.

“Mtu gani huyo?”

“Si hilo jambazi ambalo limeuliwa na wenzake…. Nakuambia kama ni ndugu yako una hasara sana. Eti wanagombea hela walizoiba wenyewe… na walikuwa wamelewa. Hao ndo Kobra bana,” alimaliza kusema yule mtu huku akiondoka na kumwacha Hancy pale pale. Hancy alishangaa kusikia jina Kobra. Hapo hapo aliukumbuka ule mchoro aliouona kipindi akiwa mdogo pamoja na kwenye picha za Soo. Alitamani kutabasamu lakini alimwona yule jamaa akiondoka na kumuuliza.

“Lakini… chumba gani ndo yupo?”

“Kwani hujui chumba cha maiti… nyoosha hukohuko kwenye watu wengi utaonana naye.”

Aliona watu wakiwa wamesimama nje ya chumba hiko.
Alielekea moja kwa moja hadi katika chumba cha maiti. Aliomba ruhusa ya kuuona mwili wa jambazi yule. Askari walimshuku huenda akawa mwenzao. Walimruhusu huku mmoja wa wale askari akiwasiliana na polisi.

“Tuko hapa nje, kuna nini?” mmoja wa polisi aliuliza baada ya yule askari wa mlangoni kuwasiliana naye.

“Kuna mtu tunamhisi ni moja wa majambazi wanaotafutwa. Kaingia ndani ya chumba cha kuhifadhia maiti kuona mwili wa marehemu sasa hivi. Tunaomba mfike hapa.”

“Sawa tunakuja.”

Kama vile Hancy alisikia juu ya waliyoongea. Hakuogopa. Aliendelea na upekuzi wake. Akligundua kuwa kwenye mkono wa ile maiti kulikuwa na ilea lama ya tattoo ya picha ya Kobra.

“Afadhali… sasa nimeshawajua. Na hii sura ndo ileile kwenye picha yangu. Mmoja kashaondoka.

Askari wa mlangoni walikuwa wakimsubiri ilia toke. Polisi nao walikuwa wameshafika na kusimama pale waliposimama wale askari wa mlangoni. Hawakumwona akitoka.

“Mbona hatoki. Afande Graham. Ingia utoke naye,” askari mmoja alimwamuru afande Graham aingie ili amtoe. Afande Graham aliingia lakini hakukuta mtu.

“Hakuna mtu kule ndani,” Afande Marwa aliwaangalia wale askari wa mlangoni.

“Ina maana mnatudanganya? Nyinyi mliona mtu akiingia?”

“Ndiyo afande, amevalia tisheti nyeusi na suruali ya bluu.”

Afande Marwa aliingia mwenyewe, alikagua kila mahali lakini hakuona mtu. Alielekea katika dirisha la kile chumba ili achungulie. Alishika kitasa. Kitasa cha dirisha kilikuwa kimevunja. Alitoka nacho hadi nje na kuwaonyesha wale askari.

“Katoroka,” alisema Afande Marwa. Alitoa simu yake ya upepo ‘radio call’ na kupiga makao makuu kuwa taarifu juu ya kuonekana kwa mmoja wa wale majambazi.
Hancy hakuwa tayari kufanya kazi na polisi kwa wakati huo. Alijua polisi watatumia sharia zao kuwafikisha mahakamani na kuwafunga. Yeye hakutaka hivyo. Alitaka wote wafe.
Hilo ndilo lililomfanyua atoroke bila ya kujulikana. Hakujali kama atatafutwa kwani alikuwa na imani ya kwamba hakuna aliyemjua kwani ni kipindi kirefu sana alikuwa nje ya nchi.

Alilifuata gari lake na kurudi Mbezi nyumbani kwa kina Fina.
Alisimama getini kwa kina Fina huku akimwangalia Fina ambaye alionekana mchangamfu kupita siku zote. Alikuwa akicheza na watoto ambao alikuwa akiishi nao nyumbani kwao.

Alimwona mrembo zaidi. Alipenda kumwangalia sana. Alimtamani na pia alimpenda sana. Alimchora kuanzia juu hadi chini na umbile lake lote. Alifurahi sana kuwa na Fina, hasa baada ya kujua Fina alimpenda sana. Alitabasamu wakati wote huo aliokuwa akimwangalia akicheza na watoto. Pale aliposhindwa kuzizuia hisia zake aliamua kumwita.

“Fina,” aliita Hancy.

“Wooouw… Hancy karibu. Karibu tucheze na watoto. Ingiza gari ndani basi,” Fina alisema huku akimfuata Hancy getini. Alifungua geti ili Hancy aingize gari ndani. Hancy naye alifanya kama alivyoambiwa na Fina.

Alilipaki gari lake na kuteremka. Alimshika Fina na kumkumbatia kwa nguvu bila ya kujali lolote kuhusu kuonwa kama ilivyokuwa asubuhi wakati alipofika hapo.

“Nakupenda sana Fina.”

“Nakupenda pia Hancy.”

*****
Miaka yake ishirini na minne ya kuwepo kwake duniani, imemfanya kujiona kama ni mwanamke aliyekamilika kwa kile ambacho aliamini kwamba anaweza. Akiwa na urefu wa wastani na mwembamba kiasi mwenye umbo ambalo lilijionyesha hata pasipo kuongezea nakshi za kulazimisha kuwavutia.

Fina Finias, alikuwa ni msichana mrembo. Urembu uliowahadaa wanaume wengi wakware bila mafanikio ya kumpata. Aliyejua utu wake lakini pia ambaye alijua zaidi kujiachia mjini. Hakuna ambaye angeweza kumdhani kwa maisha aliyokuwa akiyaishi.

Uzuri wa Fina ulimfanya awe mwepesi kushawishi mtu wa aina yeyote. Hakujali kingine zaidi ya pesa kwa wakati huo. Ujanja wake ulimfanya ajulikane na watu wengi. Wengine walimwona tapeli lakini ikawa ni vigumu kuhoji kwani hakueleweka. Angeweza kusababisha lolote na akasimama kizimbani na kujitetea bila woga na kushinda kesi.

Alipenda sana kampani. Adeline shynes ni moja wa marafiki zake wakubwa ambao kila mahali alikuwa akiongozana naye. Wakati mwengine alienda na kushinda kwao ili mradi tu awe ni mwenye furaha wakati wote. Alimpenda Adelina kutokana na ustaarabu wake na tabia yake ya upole na huruma.

Pamoja na vituko vyake pamoja na ujanja wake aliokuwa nao. Fina alipenda sana kusikiliza ushauri wa Adelina na kuufanyia kazi.
Adeline pia alikuwa si msemaji sana. Wakati wote alikuwa kimya akimsikiliza Fina kile ambacho angependa wafanye kwa siku hiyo.
Yeye alikuwa akimshauri tu kwa lile ambalo aliona halifai kwa siku hiyo. Hivyo Fina alimpenda sana rafiki yake huyo ambaye hata hivyo hawakudumu sana kwani Adelina alipata safari baada ya wazazi wake kuhamia nchini Uingereza ambako baba yake alipata kazi na hivyo kutakiwa kuishi nchini huko.

Fina starehe kwake ilikuwa ni sehemu ya maisha yake. Hakukosa kuingia klabu kubwakubwa na hata katika matamasha na sherehe kubwa zilizokuwa zikifanyika katika sehemu mbalimbali katika Jiji la Dar es Salaam. Alijichanganya na kila mtu na hakujali lolote kwani lengo lake kubwa ilikuwa kupata burudani ambayo alijisikia kuipata kwa siku ile.

Fina alikuwa akifanya kazi katika ubalozi wa Marekani kama ofisa Uhamiaji. Aliijua kazi yake vyema. Wafanyabiashara mbalimbali walimjua kwani wengi wao walisafiri kwa msaada wake. Pamoja na kazi yake. Asingekosa kustarehe apendavyo. Hata nyumbani kwao alihama ili ttu aweze kutawala maisha yake na kuwa karibu na kile alichokitaka.

Moja ya watu waliomfahamu sana Fina alikuwa ni Deogratius Mbila au Deo kama alivyopenda kuitwa na watu wake na wengi waliomfahamu. Walifahamiana wakati wakiwa katika moja ya klabu za usiku iitwayo Maisha baada ya kitambo kirefu ambapo walikutana mara kwa mara katika ubalozi wa Marekani. Ndipo Deo alipomkumbuka Fina. Siku na mara ya kwanza kumwona ilikuwa ni Ubalozi wa Marekani. Ni yeye ndiye aliyemsaidia Deo mpaka akafanikiwa kupata hati yake ya kusafiria. Safari yake ya kwanza kwenda Marekani. Aliishusha miwani yake na kumtazama vizuri. Alikumbuka siku hiyo.

“Dada samahani,” Deo alisalimia.

“Bila samahani, karibu, nikusaidie nini kaka?”

“Nashukuru sana,” Deo alitoa miwani yake nyeusi na kuweka juu ya meza tayari kuzungumza na Fina. Macho yake yalionekana makubwa kidogo yenye rangi ya damu ya mzee. Alikuwa mwenye kifua kipana na umbo lililojengeka kwa mazoezi mazito ya kunyanyua vyuma. Kichwani mwenye upara uliomeremeta kwa kuongezea na mafuta aliyokuwa amepaka. Weusi wake pia uliongeza mng’ao.

“Nimefuatilia pasipoti yangu ya kusafiria. Niliambiwa nije leo.”
Alisema Deo huku akimwangalia Fina maeneo ya kifuani na usoni.

“Unaitwa nani?” aliuliza Fina.

“Deo Mbila, I mean Deogratius Mbila,” Fina alimwangalia kidogo akacheka. Hata hivyo hakuonyesha kujali aliyoyasikia.

“Unatabasamu zuri dada,” Deo alimwambia Fina.”

“Nashukuru kaka. Samahani, sioni pasipoti yako hapa, nadhani itakuwa inashughulikiwa bado. Ntakusaidia kuifatilia kwa ofisa mwingine.”

“Ntakushukuru sana dada yangu,” alisema Deo huku akikichukua kitabu ambacho kilikuwa pale mezani ili akisome.

Fina bila kujali kumwacha Deo pale mapokezi aliondoka na kuingia chumba cha ofisa ambaye alikuwa akitoa pasipoti za kusafiria.
Alirudi akiwa kaishika na kumkabidhi Deo. Aliutizama sana mkono wake.
Vipi dada angu,” Deo alimwangalia na kumsemesha huku akitabasamu.

“Nimeipenda Tatoo yako,” alisema Fina huku akimkabidhi Deo pasipoti yake.

“Ooh…Nashukuru. Mi natoka,” alisema Deo huku akitoka baada ya kuichukua pasipoti yake na kuiweka mfukoni.

“Okey, karibu tena siku nyingine,” aliaga Fina.

Deo alitoka na kuwasha gari lake na kuondoka.

njiani Deo aliwaza kuwa mizigo yake ambayo alikuwa aipeleke nchini Marekani itafika salama kwani kuhusu kupitiosha kiwanja cha ndege isingekuwa tabu kwake kwani alijua ni namna gani angewahonga wafanyakazi wa pale kama kawaida yake.

Safari hii hakutaka kumshirikisha mtu yeyote katika dili hilo kwani halikuwa kubwa sana la kugawana na watu wengi.

Alihitaji muda ili aanze safari yake ya Marekani bila kadhia yoyote. Alianza mara moja mawasiliano na wafanyakazi hao ili siku ya safari aweze kupita buila ya vikwazo vyovyote.

*****
Mwaka mmoja ulipita baada ya fina kuonana na Deo. Safari hii walikutana pamoja katika klabu ya Sansiro. Fina alikuwa amesimama na mwarabu mmoja aitwaye Nizar ambaye alikuwa ameshika glasi ya wine wakizungumza mambo mbalimbali. Deo alikuwa wa kwanza kumwona fina na kumkumbuka. Aliamua kumfuata alipo. Alimwangalia Nizar aliyesimama naye. Alimshika Fina bega bila wasiwasi ili ageuke. Nizar hakumfahamu Deo.

Alionekana kuogopa baada ya kuwaona watu wa deo wakiwa pembeni wakimsubiri mkuu wao, Deo. Hakuweza kuongea lolote zaidi ya kuangalia kile Deo alichotaka kukifanya kwa Fina. Fina aligeuka kumwangalia Deo.

“Ohh, its u Deo. Sijakosea nadhani. Habari za Marekani?” Fina alimgeukia Deo na kumwambia kwa kumtania.

“Aaah, hahahaaa,” Deo alicheka kisha akaendelea kusema, “Nzuri tu, nimeenda nimerudi mrembo, ni siku nyingi nimerudi kwani sikukaa sana huko,” Deo alimjibu huku akitoa miwani yake ilimfanya Fina kumtambua vizuri. Alishaiona ile Tatoo ya Deon a hapo akawa amejidhihirishia kabisa kuwa ni yeye.

Deo alimsalimia yule Mwarabu na kisha aliwaaga Fina na Nizar na kwenda kujumuika na wenzake.

“Nani yule?” Nizar alimuuliza Fina. Fina alimgeukia akatoa miwani yake kisha akamjibu kwa dharau, alimwangalia kwa kitambo kidogo kisha akamwambia…

“Ni rafiki yangu….. kama ulivyo wewe?” kusikia vile Nizar aligeuka na kuondoka. Hamu ya kuendelea kuwepo pale Sansiro ikamwondoka na kuamua kulifuata gari lake na kuondoka kabisa kuelekea nyumbani kwake.

Fina hakuhitaji kuwepo pale tena, alihisi Nizar amemchafua roho kwa wivu wake kwa kitu ambacho hakijui.
“Unafikiri nakutaka mpaka uniulize yule nani,” alijisemea Fina huku akitoka kulifuata gari lake. Aliingia na kuwasha. Hakufika mbali simu yake iliita na kuipokea.

“Hallow, nani wewe?” aliipokea kwa ukali kidogo.

“Mbona unakuwa mkali sana?” Fina kusikia vile alikata simu na kuiweka kwenyi siti ya abiria. Hakutaka usumbufu. Hakujua aliyempigia ni nani na wala hakujali hilo.
Aliendesha kwa kasi hadi kufika nyumbani. Akiwa getini alishtuka baada ya kukumbuka namba ile ambayo aliona namba za kuanzia za nchi husika ‘Country code’ aliitambua kwamba ilikuwa ni ya Uholanzi. Namba hiyo ilisoma +31, lakini pasipo kuiona alijikuta akiongea kwa jazba na kukata simu hali iliyosababisha kumlazimu aliyekata kukaa kimya.

Alitamani aingie ndani haraka ili akapige hiyo namba kwani alijua lazima atakuwa ni Hancy.

*****

Mlinzi wa lango lake alikuwa ameshatambua ujio wake, alikuwa tayari ameshasikia mngurumo wa gari likielekea katika geti hilo. Fina alikuwa ameachiwa nyumba baada ya familia yao kwenda Nairobi kuishi huko. Yeye alishindwa kuhamia huko kwa sababu ya kazi yake ambayo ilimlazimu kubaki. Ni nyumba jirani na kwa mzee Peter, mlezio wa Hancy maeneo ya Mbezi Beach, ambapo kila mara Fina alikuwa akipita kuulizia hali ya Hancy huko alipo. Na jibu la Justin ambaye ndiye aliyekuwa amemzoea sana lilikuwa ni ‘bado kidogo atarudi’. Jibu hilo Fina alilizoea huku akiwa na hamu sana ya kuonana na Hancy. Mawazo juu ya Hancy yalimjia kila mara japo alijitahidi kujizuia kuwaza kwa imani ya kwamba atarudi siku moja.

Baada ya mlinzi kufungua geti saa nane na nusu usiku, Fina aliingiza gari na kulipaki vizuri. Hakuwa amelewa kama sikun zote arudipo. Na siku hiyo hata mlinzi aliona Fina amewahi sana kurudi kwani huwa anarudi hata saa kumi au saa kumi na moja. Alishuka na kuingia moja kwa moja hadi chumbani kwake na kujirusha kitandani.

Kabla hajapata usingizi, Fina aliwaza mengi yaliyomtokea siku hiyo. Alikumbuka jinsi Deo alivyokuja pale na jinsi alivyomjibu Nizar. Hakujali hilo, alitamani siku moja amwambie ukweli Nizar ambaye amekuwa akijisogeza karibu yake akiwa anamaanisha wanauhusiano, kitu ambacho kwa Fina alikuwa akipuuza na kumwacha kama alivyo. “Mpuuzi Yule ana wivu sana, tangu lini nikatembea na mwarabu mimi?” alisema kwa kupuuza huku akiigeukia simu iliyokuwa pembeni yake na kuishika.

Moja ya jambo ambalo lilimkurupua wakati akisinzia na kuwaza ni ile namba ambayo muda mfupi tu alikuwa ameikumbuka, alishtuka tena na kuichukua simu yake upesi. “Nani huyu aliyenipigia?” aliwaz.Aliitafuta ile namba. Aliamua apige.

“Itakuwa Hancy huyu…. Najua tu,” alisema huku akitabasamu mkono mmoja akiwa kauweka juu ya kifua chake akitamani namba ile iwe ni ya Hancy aliyeko Uholanzi. Alihisi machozi kumtoka na mapigo ya moyo kwenda mbio. Simu ilikuwa ikielekea kuunganika nay a mpokeaji. Alisubiri akisikiliza mpokeaji apokee ambaye hakumjua hata hivyo bali kumdhania tu.

“Hallow,” Fina aliita upande wa simu ili kuzungumza naye. Kimya kilitawala kabla ya mzungumzaji wa upande wa pili hajaitikia hali iliyompa Fina wasiwasi ya kwamba hataitikia.

“Haloo, Fina. Mambo vipi?”
“Poa sijui nani mwenzangu, nilikuwa kwenye gari tukawa hatusikilizani ndiyo mana n’kaona hadi nifike nyumbani?” Fina alijitetea baada ya kuhisi sauti aliyokuwa ameisikia ilikuwa ni ya Hancy. Alikuwa akisikiliza kwa makini ili asikie jibu ambalo alilitarajia kuwa ndo hilohilo.

“Usijali. Ni mimi Hancy.”

“Whaat! Hancy? Is this you?” Fina hakuamini macho yake kama yule aliyekuwa amempigia ni Hancy. Alijiona mpya. Aliamka pale alipokuwa amelala na kukaa kitako. Usingizi wote ulimwisha na kukaa vizuri kitandani kwa ajili ya kujiliwaza kwa Hancy baada ya misukosuko aliyokutana nayo klabu. Hakuamini kabisa kama angekuwa ni Hancy aliyempigia.

“Ulikuwa unatokea wapi usiku hivyo Fina?”

“Hancy, am sorry, nilikuwa klabu, hata hivyo kuna watu wamenikera sana n’kaamua nirudi nyumbani. Ni wewe kweli Hancy?” aliuliza kwa kutokuamini kama kweli alikuwa akiongea na Hancy.

“Ni mimi Fina… lakini unaniogopesha sana kwa kile ambacho nimekisikia ukikisema sasa hivi, japokuwa sina amri wala sihitajiki kukuuliza hivyo lakini kwa sababu nakujali itanibidi…. Unajua ni muda mwingi sana niko huku na sielewi ni kipi kinaendeleo huko?” alisema Hancy huku akimuuliza Fina ambaye wakati huo alikuwa anasikiliza kwa makini kile ambacho Hancy alikuwa akikisema.

“Unaogopa nini Hancy?… ” aliuliza fina kwa shauku kubwa ya kujua lililomtokea Hancy au analotaka kuliweka bayana kwake.
“Fina, unajua tulikuwa karibu sana tangu tukiwa watotot wadogo sana na kabla sijaja huku, hata nilivyokuwa narudi likizo wewe ndo ulikuwa ukinikaribisha, tunakuwa wote mara nyingi na mara nyingine unanizungusha sehemu tofauti nilizozisahau.

Unakumbuka kweli Fina?” aliuliza Hancy.

“Ndiyo Hancy, nakumbuka,” alijibu Fina.
“Hata nyumbani kwetu nako nilipasahau ila wewe ndiye

uliyenipeleka,” unajua hilo.

“Mmmh, kweli Hancy,” Fina alijibu huku akifurahia kusikia sauti ya Hancy na kile alichokuwa anasema.

“Isitoshe kinachoniuma zaidi na kuogopa ni kwa sababu tulikuwa hivi lakini sijawahi kukuambia kitu muhimu Fina. Hujawahi kusikia lolote ambalo hukulitegemea kutoka kwangu wala mimi kusikia lolote kutoka kwako.”

“Kitu muhimu?… kitu gani Hancy?…. ni kitu gani unadhani sijawahi kukuambia na wewe hukuwahi kuniambia toka utotoni?” fina aliongea taratibu huku moyo wake ukidunda akitamani kujua.

“Fina,” aliita Hancy.

“Nakusikiliza Hancy,” aliitikia Fina.
“Nakupenda sana, imani yangu itatulia kama utasema unanipenda pia. Tafadhali sema hivyo tukamilishe ndoto yetu. Kwani ni kitu ambacho sikuwahi kukuambia pamoja na ukaribu wetu. Na nitajuta kama nitakuwa nimechelewa na umeshapata mtu mwingine.”

“Hancy,” Fina aliita.

“Nakusikiliza Fina.”

“Nakupenda sana Hancy… Haitakaa itokee nimpende mtu mwingine zaidi yao. Ni kweli hukuwahi kusema hivyo. Lakini hata mimi sijawahi kuwa na mtu mwingine. Nilitamani sana nikuambie jambo hilo lakini nilikuwa naamini ipo siku utaniambia na ndiyo siiku kama ya leo ambayo nlikuwa naisubiri Hancy. Nimefurahi sana leo kuniambia hivyo. Bado nakukumbuka sana na nakupenda kuliko kitu chochote. Sitegemei kuwa na mtu mwingine zaidi yako kwa kipindi ambacho upo huko. Zaidi ni kwamba najua kujilinda na hakuna ambaye ameshawahi kunigusa. Naenda sana kwenye starehe lakini nikukumbukapo mara nyingi huwa natoka kwani wanaume wakware wengi lakini siwapi nafasi hii ya kipekee ambayo ni kwa ajili yako.”

“Nashukuru sana kwa kuniambiahilo Fina. Naamini utakuwa wangu milele. Naamini sina mwingine zaidi yako. Nakuhitaji kwa kila hali, nilipo huku nakukumbuka sana. Nafurahi sana kusikia sauti yako mpenzi.”

“Hata mimi naamini utakuwa wangu milele Hancy. Fina alisema huku akilia. Hali hiyo ilipelekea kimya cha muda mfupi kabla ya Hancy kuendelea na mazungumzo yao.”

“Najua si muda mrefu nitakuwa nimerudi huko na sidhani kama nitarudi huku tena kwani nitakuwa nimemaliza masomo yangu kabisa. Nitarudi ili nijipange na maisha yangu ya baadaye tukiwa pamoja mpenzi.”

“Sawa mpenzi, nakusubiri kwa kila hali,. Natamani sana urudi mpenzi.”

“Tutaonana tu Fina, nakupenda sana Fiana.”
Nakupenda sana Hancy.”

Hancy na fina wakawa wamefungua ukurasa mpya wa uhusiano. Uhusiano ambao ulifichika kwa miaka nenda rudi. Kauli ya Hancy ya kumpenda Fina ilimfanya fina akumbuke mengi sana walivyokuwa na Hancy tangu wakiwa wadogo ikiwa ni pamoja na na kucheza pamoja. Sasa ukawa sio urafiki tu bali ni wapenzi. Furaha ambayo Fina alishindwa kuizuia na kujikuta akipiga kelele ziilizomfanya mlinzi akimbilie mlangoni na kuuliza kuna nini kilichotokea.

“Dada Fina, kuna tatizo?”

“Usijali Seba, niimejikuta tu nimefurahi,” Fina alisema huku akirudi kitandani na kujirusha tayari kwa kuutafuta usingiza ambao ulikuwa umeshapotea.

*****
Hancy na Fina walikuwa pamoja kuanzia wakiwa wadogo. Fina alionyesha kila dalili za kumpenda Hancy kabla hata hajajua nini maana ya kupenda. Ni muda mfupi tu baada ya wazazi wake Hancy na ndugu zake kuuliwa na kuzikwa Hancy alipohamia kwa Peter ndipo Fina alipomwona Hancy kwa mara ya kwanza. Alikuwa na miaka mitatu wakati Hancy alikuwa na miaka minne.
Fina alipenda kucheza na Hancy kila wakati. Hata pale alipokuja kuchukuliwa na dada yake alilia sana akitaka kuendele kucheza na Hancy. Hiyo ilimjengea pia Hancy mazingira ya kuzoea kucheza na Fina.

Walijenga uhusiano mzuri ambao uliwafanya hata wazazi wao wafahamu urafiki wao na hivyo kuwaacha wawe karibu.
Waliachana baada ya Hancy kuondoka na Peter na kwenda kusomea Uholanzi. Hiyo il;ikuwa ni pigo kubwa sana kwa Fina ambaye alikuwa akikosa raha kila wakati Hancy akiwa safari.

Pale Hancy aliporudi ilikuwa ni sherehe kwa Fina kwani siku hiyo angeonekana kuwa ni mwenye furaha sana tofauti na siku zote. Hata pale alipoona Hancy amekaa muda mrefu sana bila kurudi, alikuwa akimuulizia sana kwa Justin. Hakujua lolote kuhusu Hancy na familia yake kwa wakati huo wakiwa wadogo. Alijua Hancy ni mdogo wake Justin ambaye alipenda sana kumtania mengi kuhusu Hancy kila alipokuja kumuulizia nyumbani kwao.

“Shikamoo kaka,” alisalimia Fina huku akiwa ameshikilia mdoli wake pamoja na chupa ya Juisi.

“Marahabaa mtoto mzuri, karibu…. Umekuja kwa mchumba ako,” alijibu Justin huku akimfuata Fina.

“Hancy kaenda wapi?” Fina alimuuliza Justin.

“Mchumba wako hayupo, kaenda na harudi tena,” alisema Justini huku akimbeba Fina juu juu. Kauli hiyo ilimnyong’onyesha sana Fina ambaye alitarajia kumkuta Hanc.

Justin alimcheka kwa furaha baada ya kumwona Fina ambaye ni mtoto mdogo lakini kwa kauli alioitoa ananuna.

“Yani Fina ananuna kwa sababu Hancy hayupo,” alisema Justin huku akimcheka Fina.

“Anarudi lini kaka Justin??” alihoji Fina. Justin alimweka chini. Hakuona haja ya kumdanganya kwani alimwona Fina japo ni mtoto mdogo lakini anakosa raha kwa sababu Hancy hakuwepo ili wacheze naye. Hivyo, aliamua kumwambia ukweli ili afurahi.

“Kasafiri ila atarudi. Kaenda na baba sehemu atarudi, sawa mdogo wangu?”

“Haya kaka Justin,” Fina aliridhika na jibu la Justin. Alikuja tena na tena kwenye nyumba ya kina Justin ili kubahatisha kama Hancy atakuwa amesharudi.

Wakati huo fina alikuwa na umri wa miaka mitano wakati hancy akiwa na miaka sita.

Baada ya miezi miwili Hancy alirudi tena Tanzania. Mtu wa kwanza kufika na kumwona nyumbani alikuwa ni Fina. Peter aliiona furaha ya Fina kila alipomwona na Hancy. Alijua kwamba Fina anapenda sana kuwa karibu na Hancy.

Hata alipomnunulia Hancy zawadi alijua lazima Hancy ampelekee Fina. Hata wazazi wa Fina walijua upendo kwa watoto hao. Fina asingeweza kupewa kitu kwao bila kumtaja Hancy na kumpelekea.
“Mamaaa, nampelekea Hancy,” Fina aliropoka tu pale mama yake alipompa Choculate. Alitoka nayo hadi nyumbani kwa kina Hancy.

Hakujali ni saa ngapi. Hali iliyowafanya wazazi wake wasimpe chochote wakati wa usiku kwani angetafuta tu njia ili aende akampe Hancy. Hivyo hivyo kwa Hancy ambaye aliiga upendo na ukarimu wa Fina. Wazazi wa pande zote mbili wakajua watoto wanapendana sana.

*****
Alibaki akiyakumbuka mengi kichwani kwake. Mengi ambayo alifanya na Hancy kuanzia utotoni hadi wakati huo. Na sasa Hancy amerudi na mipango yake yote ameshamwambia. Lengo lake ni kulipa kisasi. Yeye ndiye anayewajua watu wale vizuri wanaojiita Kobra.

Uhusiano wake na Hancy ungependeza zaidi kama wazazi wake Hancy wangekuwepo. Sasa hawapo nay eye ndiye rafiki wa watu hao.

Aliwaza sana Fina juu ya hilo. Hakujua kwamba Hancy alikuwa akitaabika sana siku zote kutaka kujua watu wale waliofanya mauaji nyumbani kwao wakati akiwa mdogo.

Alimuwaza Deo, ghafla sura ya Chacha ikamjia. Hao ndio waliokuwa watu wake wa karibu zaidi. Walikuwa ni wakorofi sana. aliwatumia kama kivuli chake pale alipoona mambo hayaendi vizuri.

Sasa analazimika kuwageuka. Pengine ni kwa sababu pia alikuwa hapendi mienendo yao. Alikumbana na masaibu mengi p[ale aliokuwa nao. Wakati mwingine alipelekwa hadi kituo cha polisi ili kuhojiwa na kuwatetea juu ya mambo yao. Wakati mwingine alidiriki kujificha ili asionekane. Yote hayo ilikuwa ni kuwasaidia ili wasikamatwe na polisi.

Deo alimpenda sana Fina kwa kuwa alikuwa ni mjanja na aliyekuwa akijiamini sana. hivyo aliona hiyo ndiyo nafasi nzuri kwa kumtumia Fina japokuwa Fina pia aliwakwepa wakati mwingine akiwatoroka na kuwadanganya. Wao waliamini.

Alikumbuka matukio yote yaliyofanywa na Deo. Kuanzia lile la kumjeruhi Nizar siku mbili tu baada ya kukutana na Fina. Nizar hakumjua Deo japo Fina alimsihi kukaa mbali na Deo.

Wakati Deo akiingia klabu saa tatu usiku. Nizar alikuwa kasimama nje akiongea na Fina. Deo aliyekuwa na watu wake alifika na kumsalimia Fina. Nizar hakupenda vile. Kwani kwake ilikuwa ni wakati wake kumshawishi Fina ili wawe pamoja. Alijua Deo anamwingilia katika harakati zake za kumpata Fina.

Deo alimshika Fina na kumvuta pembeni kwa makusudi. Nizar alipandwa na hasira na kumhoji Deo.

“Vipi kaka, huwezi kuwa mstaarabu?

“Fuata yako,” Deo alimjia juu Nizar. Hapo hapo Nizar alitaka kumvamia Deo ili ampige. Watu wa Deo wakawa wameshafika na kumkamata hali iliyompa nafasi Deo kumtandika ngumi za uso na kumjeruhi. Fina alivyoona vile haraka alimfata Deon a kumtolea maneno yaliyosababisha watu kujaa pale nje ya klabu. Deo aliwahimiza watu wake waondoke na kuapa kwamba atamtafuta Nizar.

“Hatujamaliza bado, nitakutafuta.” Deo alisema huku akiondoka kuelekea klabu. Fina alibaki tu akimwangalia pasipokusema neno lolote hukun akijaribu kumnyanyua Nizar aliyekuwa akitokwa na damu sehemu za usoni.

“Nilikuambia lakini Nizar, huyu mtu ni hatari. Ona sasa.”

“Asinitishie mimi, mimi ntamsubiri aje.”

“Ntakupeleka kwako. Twende kwenye gari langu.”

Fina alimchukua Nizar hadi nyumbani kwake. Alimwacha akiendelea kuhudumiwa na mfanya kazi wake wa ndani na kuondoka. Hakurudi tena klabu bali alielekea nyumbani kwake Sinza Shekilango.

Baada ya siku mbili Fina alisikia taarifa ya mtu kupigwa na kuumizwa vibaya kisha akatupwa katika ufukwe wa Bahari ya Hindi. Mtu huyo alikuwa ni Nizar. Wasamaria wema walimwona na kumpeleka Hospitali ya Muhimbili. Watu hao wanasema kwamba alikuwa katika hali mbaya na watu waliofanya hivyo hawakujulikana.

Fina alimpigia simu Deo na kumuuliza kuhusiana na tukio lile. Deo alikataa kuhusika na kumhakikishia Fina kwamba alimaliza hasira zake siku ya kwanza kugombana na Nizar na hakuona haja ya kumtafuta kama alivyosema awali.
Upelelezi uliendelea bila kuhusishwa kwa tukio la Nizar na Deo kupigana nje ya Klabu. Katika uchunguzi huo Fina alikuwa ni moja kati ya watu waliohojiwa na polisi kwani walionekana mara nyingi na Nizar katika sehemu za starehe.

ITAENDELEA

Simulizi : Usiku Wa Manane
Sehemu Ya Nne (4)

***** ***** ***** ***** *****
Baada ya siku mbili Fina alisikia taarifa ya mtu kupigwa na kuumizwa vibaya kisha akatupwa katika ufukwe wa Bahari ya Hindi. Mtu huyo alikuwa ni Nizar. Wasamaria wema walimwona na kumpeleka Hospitali ya Muhimbili. Watu hao wanasema kwamba alikuwa katika hali mbaya na watu waliofanya hivyo hawakujulikana.

Fina alimpigia simu Deo na kumuuliza kuhusiana na tukio lile. Deo alikataa kuhusika na kumhakikishia Fina kwamba alimaliza hasira zake siku ya kwanza kugombana na Nizar na hakuona haja ya kumtafuta kama alivyosema awali.

Upelelezi uliendelea bila kuhusishwa kwa tukio la Nizar na Deo kupigana nje ya Klabu. Katika uchunguzi huo Fina alikuwa ni moja kati ya watu waliohojiwa na polisi kwani walionekana mara nyingi na Nizar katika sehemu za starehe.

*****
Nizar baada ya kupata nafuu baada ya kuwa hajitambui kwa kipindi cha wiki moja kutokana na kipigo alichokipata, hakuwakumbuka wala kuwatambua watu waliomvamia na kumteka, kumpiga na kisha kumpeleka katika ufukwe wa bahari ya hindi na walilopenda wao, hakuamini macho yake kwa kuwa hakuuliwa. Alimchukia sana Fina kwa kumwona kuwa yeye ndiye aliyekuwa chanzo cha matatizo yake hayo.

Fina ndiye aliyekuwa mtu wa kwanza kuhojiwa na polisi juu ya suala hilo la kutekwa na kupigwa kwa Nizar. Alifikishwa katika kituo cha polisi cha Mbezi.

Akiwa katika meza maalumu huku chupa ya maji ikiwa mbele yake, aliingia mmoja wa maofisa wa polisi ambaye alikuwa amevalia nguo za kiraia na baada ya kujitambulisha kwa Fina, alianza kumuuliza maswali ambayo fina alikuwa akiyajibu bila wasiwasi.

“Habari yako dada Fina,” alisalimia yule ofisa wa polisi baada ya kukalia kiti chake na kumgeukia Fina.

“Nzuri tu ofisa,” alijibu Fina.

“Unajua kwa ni kwa nini upo hapa?” alihoji ofisa yule.

“Ndiyo, nimeitwa hapa ili kuhojiwa. Ndiyo taarifa nilizopewa baada ya polisi kuja kwangu.

“Sawa sawa,” aliitika yule ofisa kabla ya kuuliza swali lingine kwa Fina ambaye alikuwa hana wasiwasi huku akisubiria maswali ya yule ofisa.

“Tueleze dada Fina. Wewe na Nizar mkoje?… namaanisha mna uhusiano gani?” Ofisa Upelelezi alimhoji Fina ambaye alikuwa ameishika ile chupa ya maji na kuifungua. Alipiga funda moja kabla ya kuanza kuzungumza. Swali hilo halikumfanya Fina awaze alilijibu kiurahisi zaidi.

“Ni rafiki angu. Mara nyingi tulikuwa pamoja.”

“Rafiki yako kivipi?” ofisa yule alimtupia swali lingine ambalo lilifuatana na lile la awali.

“Ni rafiki wa kawaida ofisa. Tufauti na hapo hakuna uhusiano mwingine kati yetu. Sio mpenzi wangu kama itakuwa tunafikiriwa hivyo. Ni watu ambao mara nyingi huwa tunakutana klabu.

“Siku ya tukio wewe ulikuwa wapi?”

“Nilikuwa klabu pamoja nay eye na watu wengine ofisa,” alijibu fina.

“Wakati akishambuliwa wewe ulikuwa wapi?” ofisa alimtupia swali lingine.

“Awali ya yote kulikuwa na vurugu katika klabu ambapo baadaye ziliisha na kukawa na amani ila mimi pamoja na Nizar tuliondoka kwani mlengwa kwenye ile vurugu alikuwa ni yeye. Sikujua kwamba alirudi baada ya hapo kwani nilimfikisha kwake na mimi nikarudi kwangu nikawa sijaenda klabu klwa wiki hiyo hadi nilipopata taarifa za kutekw kwake na kushambuliwa.”

“Mna kawaida ya kutoka pamoja kila siku baada ya starehe.”

“Siyo kila siku maana mi huwa naenda klabu mwisho wa wiki. Ila huwa tunakutana huko”
“Ndiyo namaanisha hizo siku unazokwenda klabu, huwa mnatoka naye?”

“Hapana, ni mara moja moja sana. Ni kwa sababu Nizar amekuwa akinifatilia kwa muda mrefu akinitaka kimapenzi lakini mimi namchukulia kama rafiki yangu. Hivyo mara nyingine huwa anapenda tuongozane wakati nikitoka. Ila huwa tunakutana hukohuko klabu kama watu wengine.”

“Unadhani kwa sababu ya kukufuatilia inawezekana ndo ukaamua kumtafutia watu ili wampige asiwe anafanya hivyo tena?”

“Hapana ofisa,” Fina alitabasabu na kujibu kwa mkato kisha akaendelea. “Siwezi kufanya hivyo kwani hakuwahi kunilazimisha na ni mtu mstaarabu tu na ananiheshimu sana. Hivyo sijaona tatizo na kweli siwezi kufanya hivyo.”

“Sawa, na vipi kuhusu watu aliogombana nao wiki moja kabla ya kushambuliwa, unaweza ukawa unawafahamu?”

“Ndiyo, ulikuwa ni ugomvi wa kawaida. Walijibizana vibaya wakasukumana lakini haukuvuruga jambo na pia mambo yaliendelea tu vizuri kwani niliwahimiza waondoke na kila mmoja alirudi nyumbani. na mtu aliyegombana naye hayupo nchini. Amekwenda marekani hivyo asingeweza kumpiga na nilimuuliza juu ya Nizar akaniambia yeye hayupo nchini toka juzi yaani asubuhi baada ya siku ya ugomvi baina yao.”

“Sawa tutaendelea na uchunguzi vizuri. Tukikuhitaji tutakuita.”

“Nashukuru ofisa.”

Fina alitoka akiwa anajiamini na kwenda moja kwa moja hadi kwenye gari lake. Alipiga moto na kuondoka kituo cha polisi. Njiani alimpigia Deo akitaka waonane haraka.

“Hallo! Deo.”

“Ndiyo, Fina, kuna nini mbona juu juu bibie?” alihoji Deo ambaye alikuwa hana wasiwasi wowote.

“Njoo hapa Ubungo haraka. Nataka tuongee jambo muhimu na hakikisha hauonekani.”

“Sawa nafika hapo,kuna nini lakini?” Deo hakutaka kwenda kwani hakutaka kuonana na askari au mtu asiyemfahamu. Aliamua kumhoji Fina.

“We njoo, nilikuwa polisi na wamenihoji mengi juu ya Nizar.”

“Nizar?” alishtuka Deon a kuendele… “Ok nakuja.”

“Sawa nakusubiri,” alisema Fina.

“Fina, nihakikishie kama uko mwenyewe.”

“Ndiyo Deo, njoo hadi hapa Ubungo mataa barabara ya Mandela utaona gari Vx nyeusi.”
Deo alifanya kama alivyoambiwa na Fina. Dakika chache baadaye alikuwa ameshafika mahali ambako Fina alikuwa ameegesha gari lake. Aliingia ndani ya gari la Fina na hapo hapo Fina alianza kumwelezea yaliyotokea.

“Sasa sikia, hapa natokea polisi kama n’livyokuambia. Niambie ukweli kuhusu Nizar. Ni kweli ulimteka?”

“Ndiyo, japo mimi sikuwepo. Yule mtu nataka nimfundishe adabu,” alijibu Deo bila kujali lililotokea kwa Nizar wala polisi ambako Fina alikuwa ametoka.

“Acha hayo mambo Deo, unajiweka katika hatari sasa,” alisema Fina.

“Fina, hii dunia inahitaji mtu akuheshimu umheshimu, kama mtu hakuheshimu haina maana kwako kujiona mnyonge. Unatumia uwezo wako. Sasa ningemwacha yule mshenzi angejisifu sana. nadhani amekoma,” Deo alijigamba huku akiitoa miwani yake na kuishikilia mkononi.

Fina alimwangalia Deo bila kummalliza. Alimwona mtu katili lakini hakumwonyesha wazi kumchukia.

*****
Tukio lingine ambalo Fina alikuwa akilikumbuka kuhusu Deo pamoja na kikundi chake cha Kobra lilikuwa ni tukio moja la utekaji nyara. Utekaji nyara wa mke wa Balozi wa Marekani nchini. Iligundulika kwamba ni Deo ndiye aliyehusika na utekanyi nyara huo. Alifanya hivyo akisisitiza alipwe Dola milioni tano. Tukio hilo lilitikisa nchi nzima na hata nchi za jirani pamoja na Marekani.

Hata hivyo hakujulikana aliyehusika kwani watekaji waliwahi kumwachia na kutokomea pasipojulikana baada ya kusikia FBI walikuwa wamefika Tanzania kusaidia uchunguzi na kuwasaka watu hao. Ni Fina pekee ambaye baadaye alikuja kuujua ukweli juu ya njama hizo ambazo Deo alikuwa amezipanga baada ya kuona namba za simu za mke wa balozi huyo kwenye simu ya Deo.

Katika tukio hilo, Deo aliwatuma watu wake kumfuatilia mke huyo wa balozi na kumteka.

Deo alituma sauti aliyojirekodi na kumrekodi mke wa balozi. Hakuonyesha ukweli wowote katika sauti hiyo ili kuwaficha wasijue ukweli. Watekaji hawakujionyesha sura zao wala mke wa balozi hakujua alipo baada ya kutekwa kwani alikuwa amefungwa na kitambaa cheusi.

Alifungwa kamba na watu wa Deo na kumpeleka na kumtupa ufukweni wakijua ni sehemu rahisi kuonwa. Kisha wakatokomea.

Asubuhi taarifa zilizagaa kila mahali. Ni baada ya wasamaria wema ambao ni wavuvi kumkuta akiwa amelala chini karibu na bahari huku mawimbi ya maji yakiwa yanamgonga.

‘Mke wa Balozi wa Makerani akutwa akiwa hajiwezi huku amefungwa kamba mikono na miguu. pia machoni akiwa amefungwa kitambaa cheusi. Mwanamke huyo Elizaberth alikuwa hoi baada ya watu wanaosadikiwa kuwa ni wateka nyara kumteka wiki zaidi ya tatu na kisha kumtupa katika ufukwe wa bahari. Ushunguzi bado unendelea na watuhumiwa wanatafutwa.’
Fina alisikia taarifa ya habari. Ni mwezi mmoja alikuwa hajaonana na Deo. Na kila alipokuwa akimpigia simu, Deo hakuongea sana. wakati mwingine alizima pia simu. Fina alijua atakuwa kwenye mambo yake. Hakumwona hata rafiki yake mmoja, si Chacha wala John ambao ndio waliokuwa karibu zaidi na Deo..

Ukaribu wa Fina na Deo ukaanza kutoweka taratibu hasa baada ya Fina kugundua na kuona hila za Deo. Alijua atajiweka katika hatari kama angeendelea kuwasiliana na Deo. Ni zile namba za simu za mke wa balozi wa marekani bi Vicky George, ndizo zilizomfanya aamini kuwa Deo alikuwa ndiye mtekaji wa mke huyo wa balozi.

Alijiuliza mengi juu ya Deo kuzipata namba za Vicky. Baadaye alikumbuka kwamba Deo alishawahi kufika ofisini kwao siku ambayo yeye hakuwepo. Alipata taarifa za Deo kupitia kwa mfanyakazi mwenzake ambaye alimjua Deo kupitia kwa Fina.
*******
Deo alikuwa amewahi kuamka. Alifanya hima na kuelekea moja kwa moja hadi ubalozini. Alishawataarifu watu wake juu ya jambo ambalo wlikuwa wamepanga kulitekeleza siku chache zijazo. Alitumia hila zake kuhakikisha anafika tena kwa mara nyingine katika ubalozi huo. Hakutaka Fina afahamu.

Alikumbuka Fina aliwahi kumwambia juu ya siku ambazo huwa haendi ofisini, na kwa hakutaka afahamu, aliitumia siku hiyo.
Ni Jumamosi asubuhi Deo anaingia katika moja ya mageti makubwa ya ubalozi huo. Anapaki gari lake karibu kabisa na geti hilo na kuteremka. Anatembea kuelekea zilipo ofisi za ubalozi huo.

“Habari yako.” Deo alisalimia kwa lugha ya Kiswahili alipopishana na dada mmoja wa kizungu aliyetokea ofisi za ubalozi wa Marekani.

“Muzuri, Hellow Jambo.” yule dada wa kizungu aliitikia huku Deo akimwangalia kwa makini. Alitabasamu baada ya kusikia maneno ya yule mzungu baada ya kumjibu.

Siku hiyo lengo lake kubwa lilikuwa ni kupata mawasiliano ya mke wa balozi. Alizihitaji kwa namna yoyote namba za simu za mke wa balozi. Aliingia moja kwa moja hadi sehemu ya mapokezi na kuona kwamba kulikuwa na mtu katika chumba kile.

“Habari yako dada,” alisalimia Deo.

“Nzuri tu, karibu. Sijui nikusaidie nini?” dada aliyekuwapo pale mapokei alimwitikia Deo huku akiendelea na kazi yake ya kupanga vitabu vilivyokuwepo katika meza iliyoko pale mapokezi.

“Nashukuru sana….Aaah, samahani…. naomba kuonana na balozi,” Deo alisema bila kujali kwamba alimuulizia mtu mkubwa sana ambaye mara nyingi hakuwa akiuliziwa kwa namna alivyomuulizia yeye.

“Balozi!” alihoji yule dada kwa mshangao.

“Ndiyo. Balozi George…. Mbona unashtuka?” alihoji Deo.

“Sikutegemea kama ungemuulizia bosi. Wengi huwa wanakutana hukohuko. Kufika ofisini na kumuulizia huwa sionagi kitu kama hicho. Na ana wasaidizi wake ambao unaweza ukapitia kwao.”
Ndo maana unashangaa…. Mimi unanijua?” alihoji Deo. Swali lile lilimpa woga yule dada na kutikisa kichwa chake akikataa kwamba hamfahamu Deo.

“Hapana.”

“Basi…. Nina miadi na balozi…. Naelewa ndo maana nimekuja hadi hapa. Kuna mambo tutazungumza na aliniambia nitamkuta. Labda kapata dharura lakini hajanitaarifu.”

“Bosi kweli ametoka, na alisema atarudi badaye kidogo. Ila sijajua atakuwa amekwenda wapi.”

“Naweza kumsubiri hapa?… maana sidhani kama itawezekana kuondoka bila kuonana naye na huenda ndo akawa anarudi,” Deo hakuonyesha wasiwasi wowote alijua atapata namna yoyote ilia pate namba ya mke wa balozi huyo.

“Sijajua atawahi au atachelewa.”

“Basi nitamsubiri kwa dakika chache alafu kama vipi nkiona anachelewa nitaondoka nije kesho,” Deo alifurahi kwa kuwa balozi hakuwepo. Alishajua muda huo asingeweza kumkuta hasa baada ya kusikia kwamba rais alikuwa akutane na mabalozi wa nchi za nje Ikulu. Aliona hiyo itamsaidia kupata lile alilolikusudia.

“Sawa. Karibu.” Deo alikaribishwa na kupewa majarida kadhaa ya kusoma. Alivalia suti maridadi ambayo ilimfanya aonekane maridadi kweli na hivyo kuweza kumshawishi mtu yeyote kumvisha vyeo vyovyote alivyotaka kumvisha. Iwe ni mkurugenzi, meneja wa kampuni fulani kubwa, waziri au hata mbunge ambaye hakujulikana sana kwa watu. Vyeo vyote hivyo alistahili kutokana tu na mwonekano wake siku hiyo.

Alitabasamu baada ya kuona yule dada akionyesha kumthamini kama mgeni mashuhuri. Baada ya kumaliza kumkaribisha na kumhudumia Deo, yule sekretari alitoka na kumwacha Deo peke yake.

“Nakuacha mara moja,” alisema yule dada huku akiondoka. Deo alichukua kitabu cha simu na kukikagua. Aliangali jina la nyumba ya Balozi yule na kuipata katika kitabu hicho. Aliangalia namba zilizokuwepo pale. Ghafla tabasamu likamjia la ushindi. Alizipata namba husika. Aliziandika katika simu yake na kurudisha kile kitabu. Akaacha kuvipitia vile vitabu vingine na kumsubiri sekretari arudi.

“Nilikuacha mwenyewe,” alisema yule dada baada ya kurudi.

“Usijali… nipo sawa,” Deo alimjibu huku akisimama.

“Mbona hima… humsubiri tena.”

“Hapana. Kuna simu nimepokea natakiwa niwahi sehemu japo siyo mbali. Sidhani kama nitatumia muda mwingi.”

“Sawa. Kwa heri.”

“Jina lako nani?” aliuliza Deo.

“Suzy,” alijibu yule dada huku akitabasamu

“Nashukuru Suzy. Mi naitwa Alfonce Makala,” alisema Deo jina hilo. Alimwongopea Suzy. Suzy hakuwahi kumwona Deo awali. Katika ofisi hiyo Deo alimjua Fina peke yake kwani ni yeye aliyekuwa akimshughulikia hati yake ya kusafiria.

“Baadaye,” alisema Suzy.

“Poa,” Deo alisema huku akifungu mlango na kutoka. Alielekea moja kwa moja hadi kwenye gari lake na kuondoka.

*****
Saa kumi na mbili kamili jioni. Deo alikutana na watu wake wa Kobra. Safari hii hawakutana katika ukumbi wa Maisha kama walivyofanya mara kwa mara. Walikuwa nyumbani kwa Deo.

Katika Jumba kubwa la Deo ambalo lilikuwa nje kidogo ya mji mji wa Dar es Salaam maeneo ya Mkuranga. Haikuwa rahisi kwa mtu yeyote kujua kinachoendelea ndani. Lilikuwa ni jumba kubwa.

Deo alikuwa na banda kubwa nje ya nyumba yake kwa ajili ya kufugia nyoka aina ya Chatu. Kila siku aliwawekea unga na baadhi ya panya ambao alikuwa akiwanunua kutoka kwa wapitanjia ambao walipewa kazi hiyo bila kujua panya hao wanaenda wapi.

Wengi hawakumjua muhusika bali Deo aliwatumia vijana ambao wlikuwa wakifanya kazi hiyo ya kukusanya panya hao.
Kimya kilitawala katika jumba hilo. Deo peke yake ndiye aliyekuwa akisubiria aanze kuzungumza.

“Tumefanya mambo makubwa sana na yote tumefanikiwa,” alisema Deo huku wote wakit6ikisa vichwa vyao kuonyesha kukubaliana na kile alichokisema Deo.

Deo alitoa picha ya mke wa balozi. Aliwaonyesha wenzake na kuwauliza kama wako tayari kwa kazi.

“Tupo tayari mkuu.”

“Nadhani kila mtu anaelewa pesa ni nini na kwa nini anazihitaji.”

“Ndiyo mkuu,” wote waliitikia kwa pamoja.

“Sisi ndio Kobra,” alisema kwa sauti ya kujigamba huku akimrushia panya chatu mmoja katika banda. Yule chatu alimvamia yule panya na kumla. Deo alicheka na kuwageukia tena wenzake.

“Mmeiona hiyo picha?”

“Ndiyo mkuu,” wote waliitikia.

“Nani anamfahamu huyo mama wa Kizungu, mke wa balozi wa Marekani…. mlishawahi kumwona hata gazetini au kwenye tv?…kama hamumjui basi anaitwa Vicky…..namtaka mara moja kama nilivyowaagiza.”

Baadhi ya watu wake walikuwa hawamjui Vicky. Deo aliwaelekeza sehemu ambayo anaishi na muda anaopita akitokea katika shughuli zake za kila siku.

“Sasa, mimi natangulia Mafia. Baada ya kumteka mtakuja naye huko,” alitoa amri hiyo huku akitembea kuelekea liliko banda la Kobra wake.

“Sawa bosi,” walikubali tena kauli ya bosi wao. Ghafla Deo alisimama na kuwaambia.

“Hakikisheni hakuna atakayewaona na kugundua lolote. Kuweni makini. sawa?”

“Sawa bosi.”

“Kobraa.” Deo alisema kwa nguvu.

“Kobraa,” waliitikia wote na kufunga kikao.

*****
Baada ya siku tano, Deo alikutanishwa na mke wa balozi wa Marekani, Vicky. Alikuwa tayari ameshafika Mafia na kusubiri watu wake waje. Hakuna alijua juu ya tukio hilo hadi pale waliposikia taarifa katika vyombo vya habari. Hata wakazi wa Mafia hawakugundua chochote juu ya utekaji huo. Watekaji walimteka wakati akirudi nyumbani saa mbili usiku na kufanikiwa kumvusha bahari hadi katika Kisiwa cha Mafia ambapo Deo alitangulia wiki moja akisubiri.
Habari zilienea kote juu ya utekaji huo. Polisi walianza kufuatilia bila mafanikio baada ya kwenda Mafia. Baadhi ya maofisa wa FBI kutoka Marekani walifika ili kusaidia uchunguzi. Ambapo ilikuwa imechukua wiki nyingine moja bila ya kupewa jibu juu ya pesa alizokuwa ameagiza. Alisikia katika taarifa na kuona askari wakiwa karibu na eneo walilokuwa wamefikia.
Alianza kuchanganyikiwa kwani alijua hataweza tena kufanya alichokusudia na hivyo aliamua kuachana na mpango huo kwani aliamini hakuna aliyejua watekaji kwani walichosikia ni sauti tu za kurekodiwa bila ya video. Aliamua kuachana naye baada ya kuambulia shilingi laki saba alizokuwa nazo katika pochi yake.
Aliwaamuru watu wake wamfunge kamba na kumpeleka ufukweni usiku na kumwacha huko.
“Sasa sikieni… Ili kuwapoteza hawa washamba, fanyeni mpango mhakikishe mnaenda kumwacha katika ufukwe wa Coco. Hiyo itakuwa tumewapoteza na hakuna ambaye atajua kama walivyohisi tupo huku Mafia.”
“Sawa bosi,” waliitikia watu wake huku yeye akitangulia tena na kuvuka maji kurudi Bara. Hakutaka kujulikana.

*****
Fina alitikisa kichwa chake. Ni baada ya kukumbuka siku alipokutana na Deo klabu na kumwona akiwa na namba ya simu ya nyumbani kwa balozi siku hiyohiyo alipotoka ubalozini. Sekretari pia alitoa ripoti ya watu waliofika kwa Fina. Katika daftari la kuweka saini ya wageni mbalimbali waliofika Fina aliona jina la Deogratious Mbila. Mbele yake aliona sababu iliyomleta pale ubalozini kuwa ni kuonana na balozi. Alijua mpango wote ulikuwa ni wa Deo wa kuteka. Alimwogopa sana Deo baada ya kuhisi yote hayo. Pia alijihakikishia baada ya kuambiwa na mfanyakazi mwenzake Suzy.
Matukio ya Deo yalimwingia hasa fina. Alimfikiria sana Hancy ambaye alikuwa akihangaika kujua aliyefanya mauaji ya wazazi na ndugu zake. Akili haikumkaa sawa na hivyo kuamua moja juu ya Deo. Kumsaidia Hancy ili amjue Deo.
Mauaji yaliyofanya na Deo na kumfichia siri ilikuwa ni mtihani mkubwa. Deo mwenyewe alijua kwamba Fina alifahamu kila kitu. Hivyo alijitahidi kuwa naye karibu ili asiweze kusema lolote.Kuna wakati alimfokea na kumtishia asiseme kitu. Hilo halikumtisha Fina kwani alielewa nini cha kufanya baadaye. Alimwahidi Deo kutokusema lolote kwani asingeweza kumsaliti. Lakini mwisho wa maongezi yao aliishia kubenua mdomo akipuuzia alilosema Deo.
Alikumbuka pia siku ambayo walikuwa mitaa ya Kariakoo pamoja na Deo na Deo kufanya uhalifu ambao ulimchanganya sana Fina ambaye kwa mara ya kwanza alisjhirikishwa bila ya kupenda katika uhalifu huo ambao pia hakujulikana na hivyo kupotelea mbali pasipokuwa na ushahidi baada ya tukio lililotokea siku hiyo.
Deo aliingia ndani katika duka moja la Muindi maeneo ya Kariakoo katika mtaa wa Msimbazi. Muindi yule alikuwa peke yake. Alimkaribisha Deo baada ya kumwona kaiingia ndani. Deo alikuwa pamoja na Fina. Fina alikuwa akizunguka kuangalia nguo zilizokuwepo pale dukani. Hakuangaika kumfuata Deo upande aliokuwepo ambapo alimfuata muuzaji huyo. Hakuwa na taarifa ya kinachoendelea kati ya Deo na Muindi yule. Ghafla alisikia kimya. Kimya kilichoashiria jambo fulani. Yule Muindi hakuendelea kuongea tena kumkaribisha Deo na kumwelezea bei za bidhaa. Deo naye alitoka na kumfuata Fina.
Fina aligeuka na kumkuta yule Muindi amelala chini. Alikuwa amekufa. Deo alikuwa amerudi na mfuko wa hela na kumpa Fina. Alimwamuru atoke nao na kuelekea kwenye gari.
“Nenda nao kwenye gari sasa hivi. Asikuone mtu wala usijishtukie,” Fina alifanya kama alivyoambia. Alifanya ili kukwepa kukamatwa. Baada ya muda wa dakika mbili Deo alimfuata. Alienda kumficha yule Muindi ili asionekane. Alimvunja sjingo yake na hivyo hakukuwepo na ushahidi wa damu. Alitoka nje na kuelekea liliko gari ambalo Fina alikuwa ameingia. Deo aliingia kwenye gari na kupiga moto na kutokomea.
“Kwa nini umefanya vile Deo?”
“Tufike kwanza, hapa sio pa kuongelea hayo.”
Deo alipita barabara ya Morogoro na kuingia maeneo ya Magomeni Mikumi. Walitafuta sehemu na kungia na zile hela. Walipata chumba. Walilipia na kuingia. Fina alikuwa muda wote amekasirika. Hakutamani kuendelea kuwa na Deo kwa wakati huo.
Deo alitoa zile hela. Zilikuwa ni zaidi ya milioni 50 baada ya kuzihesabu harakaharaka.
“Aaah! Dili zuri sana,” Deo alifurahia zile pesa huku akimrushiarushia Fina baadhi ya hela hizo.
“Sikujua unakokwenda kama ningejua nisingeenda. Kumbe ulikuwaq unaenda kufanya huu ushenzi.”
“Finaaa… Unaita kazi yangu ushenzi?… huu ni ushenzi?” alikoroma Deo baada ya Fina kusema vile.
“Sikiliza Deo, mi sipendi mambo unayoyafanya. Najuta hata kujuana na hili kundi lenu la Kobra. Hamuoni kama mnajiweka matatizoni na pia mnaniweka mimi hukohuko. Sitakubaliana na hilo.”
“Sikiliza wewe… usijidai mtoto wa mjini wakati sio. Na ukileta mchezo utajuta,” Deo alisema huku akitoka nje na ili kuangalia mambo yanavyoendea kabla ya kurudi na kuchukua pesa zake na kuondoka na Fina.
Fina hakuwa na la kusema. Aliamua kutafuta mbinu ili aondoke na aachane na hilo kundi. Alipata mwanya baada ya Deo kutoka nje. Alifungua dirisha na kupita na kutokea katika ukuta wa nyumba ambao ulikuwa umetenganisha nyumba hiyo na hoteli waliyofikia. Kisha akaondoka bila kuonekana. Hakuchukua hata shilingi katika zile pesa za Deo kwan hakudhamiria kufanya jambo ambalo angelijutia.
“Nadhani sasa tunaweza….” Kabla Deo hajamalizia kuongea, alishangaa kuona chumba lkikiwa chenyewe. Aliona dirisha likiwa wazi. Alicheka kicheko cha taratibu huku akifunga lile dirisha. Alijaribu kumpigia simu lakini simu yake ilikuwa imezimwa.
Fina alifanikiwa kuchukua usafiri wa kumpeleka nyumbani kwake. Bada ya wazazi wake na ndugu zake kurudi kutoka Nairobi, alihamia maeneo ya Shekilango. Alinunua nyumba ambayo ilikuwa inamtosha yeye peke yake. 
Alifika na kuingia ndani. Siku zote akiwa na Deo hakutaka kumwonyesha nyumba ambayo alikuwa akiishi. Alijua ipo siku atamrudi na hivyo alikuwa akimdanganya mara kwa mara kwamba liishi Mbezi Beach.
Wazo la kwanza alilolipata ni kwamba afanye hima na kuwasiliana na Hancy kabla Deo hajaanza kumfatilia. Alifikiria kuacha kwenda klabu kwa kuhofia kukutana na Deo huko.
Simu ya Hancy haikupokewa. Aliwaza Fina baada ya kupiga mara kadhaa. Hancy hakuipokea kwani alikuwa amelala baada ya mizunguko yake kumchosha. Fina pia aligundua amebadili line na hivyo inawezekana Hancy hakuelewa kama ni yeye.
Alisubiri tena ili baadaye apige tena.
*****
Fina alichukua simu yake baada ya kumaliza kuvaa. Ilikuwa ni jioni ambapo baada ya kufika nyumbani kwake alijitosa bafuni na kuondoa uchovu wa siku hiyo ambao kwa kiasi kikubwa ulisababishwa na Deo. Hakuwa na hamu ya kuonana na Deo. Aliapa kupambana na uhalifu wao. Alijua kwa kumtumia Hancy wataweza kufanikisha hilo kwani alijua Hancy alikuwa na hasira nao sana.

Alipiga namba za Hancy. Safari hii simu yake ilipokewa na Hancy.

“Halow, Hancy,” Fina alianza kumwita Hancy aliyekuwa upande wa pili wa simu.

“Fina, ni wewe?… uko wapi? Nakutafuta muda mrefu sikupati kwenye simu.”

“Nilikuwa mjini. Simu ilikuwa kwenye pochi. Samahani….Hancy nataka tuonane. Serious,” Fina hakutaka Hancy aelewe kwanza lengo lake la kuzima simu. Alijua lazima atashangaa ni kwa nini amebadilisha namba ya simu lakini alijua ni namna gani atafanya ili aweze kumweka sawa.

“Na mbona umebadili line?…. nimekutafuta sana nikuambie uje nyumbani,” alisema Hancy aliyeonekana akiongea kwa uchovu baada ya kuamka jioni ile.

“Nitakuja kukuambia Hancy. Hapa nimeshajitayarisha kama vile nilikuwa najua ntakuja kwako jioni. Nakuja kulala kwako leo.”

“Sawa njoo basi,” alisema Hancy.

“Nakuja Hancy.”

“Poa.”

Fina alichukua gari lake hadi nyumbani kwa Hancy. Mlinzi alikuwa akimtambua na hivyo hakuulizwa swali lolote tofauti na watu wengine waliokuja kumwona Hancy. Imani ya kuonana na watu wema ilikuwa kama imempotea Deo hasa baada ya kuamua kuwa msiri na kile ambacho alikusudia kukitekeleza siku zijazo. Muda mwingi aliutumia kufanya matayarisho juu ya kazi yake hiyo aliyoidhamiria.

Fina aliingiza gari na kulipaki katika eneo ambalo huwa amezoea kulipaki. Ni eneo ambalo alilipenda kwa kuwa ni karibu na linapoegeshwa gari la Hancy ambalo hulipenda zaidi, Toyota Land Cruser. Alishuka kwenye gari huku akitabasamu baada ya kumwona Hancy kwa mbali. Alitembea na kumfuata hadi alipokuwepo. Alimkuta Hancy akinoa panga. Alisimama na kumwangalia Hancy. Alisimama na kumwangalia kwa kitambo kidogo….Aliona mapambano yanaanza. Alitabasamu.

“Hancy,” aliita Fina huku akimfuat. Hancy aligeuka na kumfata Fina na kumkumbatia kwa nguvu.

“Vipi mpenzi, mbona na mapanga sasa hivi?…. au unataka kumchinjia mgeni kuku?” aliuliza Fina kwa mzaha huku akijibandua kwa Hancy baada ya kukumbatiana.

“Niko kazini mpenzi,” alisema Hancy baada ya kumwachia Fina.

“Nakuona…. Acha kwanza. Nataka tuongee kuhusu Deo,” Fina alisema huku akiwa amebadilika sura na kuonyesha kuchukizwa na jambo fulani.

“Deo?…. Deo ndiyo nani?” alihoji Hancy ambaye hakuelewa Fina alikuwa akizungumzia jambo gani.

“Njoo hapa ukae nitakuelezea yote kuhusu Deo,” Fina alimvuta Hancy mkono mpaka kwenye viti ambavyo vilikuwa katika bustani pale nyumbani. Hancy alikaa na kisha Fina kumkalia juu ya mapaja yake. Panga alikuwa ameliweka juu ya kiti kingine. Lilikuwa na makali tayari kwa shughuli aliyotaka kuitekeleza. Fina aliliangalia lakini hakuuliza kitu.

“Fina, ni nani huyo Deo?” alianza kuuliza Hancy huku akizishika nywele za Fina na kuzichezeachezea jambo lililomfanya Fina ahisi raha na kuanza kuzungumza.
“Hancy,” alianza kusema Fina. Deo ndiye hasa mtu unayemtafuta. Ndiye kiongozi mkuu wa kundi la Kobra na aliyeongoza katika mauaji ya familia yako. Ni mtu hatari sana.”

“Deo… alisema Hancy kana kwamba alikuwa akilikumbuka hilo jina.”

“Ndiyo Hancy.”

“Fina. Kwa nini haukuniambia siku zote?” aliuliza Hancy ambaye alikuwa amebadilika sura na kuwa kama simba mwenye njaa.

“Hancy, sikujua kama uliyewatafuta ni wao. Ulivyonionyesha ile picha ndo n’kajua kwamba uliyewatafuta ni wao. Deo alikuwa ni rafiki angu kabla. Nilipogundua hila zake na mambo aliyoyafanya. Niliamua kuachana naye.

“Alikuwa mpenzi wako?” alihoji Hancy kwa ukali.

“Hapana Hancy,” Fina alijibu kwa sauti ya upole iliyoonyesha woga.

“Ulikuwa naye kivipi?”

“Hancy, tulikuwa tunakutana mara kwa mara. Sikujua ni mtu gani ila nilifanya uchunguzi nikagundua mengi mabaya kuhusu yeye na ndiyo maana nataka nikusaidie kumtia nguvuni.”

“Fina, kumtia nguvuni siyo suluhisho. Nataka kuwaangamiza wote mmoja baada ya mwingine. Na hilo panga walilolitumia kuwaua ndugu zangu ndiyo litaamua maisha yao. Sitaacha hata mmoja. Nadhani unawafahamu wote Fina.

“Kweli Hancy, na wote najua wanapoishi,” Fina alijibu huku akiliangalia lile panga lililoko juu ya kiti pembeni yao.

“Hapo utakuwa umenisaidia sana. Nahitaji kuwaona kwa sura wote kabla ya kuanza kwa hili zoezi zito. Baadaye nitaenda huko huko ukumbi wa Maisha. Utaenda kukaa nao ili nikikuona nao niwajue. Sitapenda watu wajue pia tumefika wote kwani wanaweza wakawa ni watu wake wengine wakamweleza.”

“Lakinin Hancy, nimemtoroka Deo leo tu. Kuna mambo kayafanya hadi ikabidi nibadilishe namba ya simu…. Nilikuwa Kariakoo tukaonana. Akaniomba nimsindikize duka moja hivi la Muindi. Kufika pale akamuua yule Muindi na kuiba pesa zake zote. Zaidi ya milioni hamsini hivi. Tukaelekea hoteli moja hivi… hapo ndo nkamtoroka na kuapa kwamba ntafanya juu chini nihakikishe haendelezi hii tabia yake. Ana ua watu wasio na hatia. Juzi tu hapa kamteka mke wa balozi wa Marekani. Anapigaga sana watu klabu na kuwateka. Yeye ndo aliyewaua wazazi wako na pia nilisikia alikuja ofisini kwetu na kumhadaa mfanyakazi mwenzangu na kupata hiyo namba ya mke wa balozi kwa madai ya kwamba alikuwa akimsubiri balozi kwani alikuwa na miadi ya kukutana naye siku hiyo… Sitaki kuonana naye. Na ninahisi atanifanyia kitu kibaya kwa vile nimemtoroka. Nitahakikisha haonani na mimi kwa njia yoyote ile…. Hancy, kuna mzungu mmoja nitakupa mawasiliano naye. Anaitwa Van Brussel. Amekuwa akikutana nao kama mimi na mi nimemjua hukohuko.“

“Van Brussel?” aliuliza kwa mshangao Hancy.

“Ndiyo Hancy… utaenda kukutana naye.”

“Ni nani huyo?” alihoji Hancy ambaye alionekana kuwa na shauku ya kujua kama ni yule aliyemfahamu japokuwa akilini mwake alijua itakuwa ni yeye kwani alikumbuka alishawahi kumwambia ya kwamba alikuwa Tanzania kipindi Fulani na mama yake wakiwa wadogo.

“Sikumzoea sana, ila inawezekana ni mtu mwema sana. Anasaidia sana watu alafu anajua kuchora kaka wewe. Ni wa huko Uholanzi kwenu.”

“Sawa,” Hancy alishtuka kusikia Van Brussel. Alinyamaza. Hakutaka kumuuliza zaidi Fina juu ya huyo Van Brussel.

Alitabasamu kwa mbali baada ya kusikia neno ‘anajua kuchora kama wewe’. Hakutaka kuendelea. Alijua atakuwa ni yule aliyemjua ila hakutaka kumuulizia sana. Alichukua namba za Van Brussel na kuzisave kwenye simu yake.

“Hancy…. Najua utafanikiwa kwa hilo bila ya mimi,” aliuliza Fina baada ya kuona kimya kidogo kilichosababishwa na fikra za Hancy aliyeonekana akifikiria jambo.

“Usijali mpenzi,” ngoja niwafuate hukohuko.

“Hapana Hancy… sikuruhusu kwa leo. Nenda kesho. Hii safari nimekuja kwa ajili yako na nlikuambia leo nalala kwako.”
“Okey Baby,” Hancy alisema huku akitabasamu. Alimbeba juu juu Fina na kuingia naye ndani. Zoezi zima la kulienzi penzi lao likashika hatamu baada ya wote kuwa na hamu ya mwenzake kwa muda mrefu. Fina hakujionyesha kuogopa kufanya lolote ambalo alijua litrampoza hasira na kumrudisha Hancy katika dunia ya huba na iliyojaa asali ya upendo.

Alijitutumua kila awezavyo hali iliyomfanya Hancy akiri uzuri wa Fina kipenzi chake cha moyo.

ITAENDELEA

Simulizi : Usiku Wa Manane
Sehemu Ya Tano (5)

“Hancy…. Najua utafanikiwa kwa hilo bila ya mimi,” aliuliza Fina baada ya kuona kimya kidogo kilichosababishwa na fikra za Hancy aliyeonekana akifikiria jambo.

“Usijali mpenzi,” ngoja niwafuate hukohuko.

“Hapana Hancy… sikuruhusu kwa leo. Nenda kesho. Hii safari nimekuja kwa ajili yako na nlikuambia leo nalala kwako.”

“Okey Baby,” Hancy alisema huku akitabasamu. Alimbeba juu juu Fina na kuingia naye ndani. Zoezi zima la kulienzi penzi lao likashika hatamu baada ya wote kuwa na hamu ya mwenzake kwa muda mrefu. Fina hakujionyesha kuogopa kufanya lolote ambalo alijua litrampoza hasira na kumrudisha Hancy katika dunia ya huba na iliyojaa asali ya upendo. Alijitutumua kila awezavyo hali iliyomfanya Hancy akiri uzuri wa Fina kipenzi chake cha moyo.

*****
Jioni ya siku inayofuata Hancy alimuacha Fina nyumbani kwake na kuondoka. Alimuacha ndani ya mikono salama ya mlinzi wake. Hancy aliendesha gari lake kuelekea Ukumbi wa Klabu ya Maisha. Watu walikuwa wengi na magari yalikuwa yamepakiwa karibu karibu.

Alipata nafasi ya kuegesha gari lake. Alipaki gari lake na kuingia ndani ya ukumbi. Hakuwa anapenda kuingia klabu lakini siku hiyo alifanya hivyo. Lengo lake lilikuwa ni kuwatafuta wale wauaji. Aliishia kuzunguka huko ndani bila ya kuona mafanikio yoyote. Alitoa simu yake akitaka kumpigia Van Brussel kama alivyoelekezwa na Fina.

Ghafla alishtuliwa na mtu ambaye alimvuta na kumwingiza katikati ya wanawake aliokuwa amekaa nao.
“Van Brussel,” aliita Hancy kwa furaha baada ya kumwona rafiki yake Hancy. Hancy aliona kama ndoto alimwonyesha simu yake Van Brussel kwa lengo la kumwonyesha ile namba aliyopewa na Fina. Van Brussel hakujua kama Fina na Hancy walikuwa wapenzi.

“Unaona hii namba?” Hancy alimwonyesha Van Brussel ile namba aliyotaka kuipiga.

“Namba yangu… nani amekupa?” Van Brussel alishangaa kuona Hancy akiwa na namba yake. Alithibitisha kweli ilikuwa yake.

“Nitakuambia Van, naomba tuongee kwanza. Ndiyo maana nikakutafuta hadi huku japo mimi sio mpenzi wa kuingia katika kumbi za starehe.”

Hancy alimtoa Van Brussel nje kwa lengo la kuongea naye. Waliwaacha wale warembo wakiendelea kuserebuka huku wakinywa taratibu vinywaji vyao na wao kutoka nje ya ukumbi. Waliangalia sehemu nzuri lakini zote watu walikuwa wamesimama wakizungumza. Waliamua kwenda moja kwa moja hadi kwenye gari la Hancy.

“Habari yako Hancy, nimekutafuta sana bila mafanikio. Nilijua siku moja nitakuona nikija Tanzania na sasa imekuwa hivyo,” Hancy alikuwa akimwangalia Van Brussel alikumbuka zile picha zake alizomwonyesha na wale watu aliowachora kipindi alivyokuwa mdogo na kwenda nazo Uholanzi.

“Napenda tuzungumze kidogo Van…” Hancy alimwita kwa ufupi kama alivyokuwa akifanya hivyo wakati wakiwa Uholanzi.

“Tuingie hapa kwenye gari langu. Ni jambo la maana sana ningependa tuzungumze na baada ya kusikia upo huku na nikapewa namba zako nilifurahi kwa sababu najua utanisaidia sana.”

“Gari lako zuri zana. Hongera sana,” Van Brussel alilipenda gari alilokuja nalo Hancy. Lilikuwa ni Range Rover nyeusi.
Hancy na Van Brussel waliingia ndani ya gari na kuanza kuzungumza. Alifungulia kidogo music ili kufanya sauti zao zisisikike nje. Vioo vya gari lake vilikuwa ni vyeusi na hivyo isingekuwa rahisi kwa mtu yeyote kuwaona wakiwa ndani.

Hancy alimhadithia Van Brussel kila kitu alichokijua. Kuanzia alivyokuwa mdogo hadi anachokikumbuka. Alijua kwamba kwa utaalamu wake wa kuchora na kwa kuwa yeye ndiye aliyewachora wale watu weusi huenda angepata msaada wake.

“Unakumbuka ile picha ya wale watu weusi ulionionyesha kipindi kile tukiwa shuleni.”

“Ndiyo nakumbuka, kuna nini Hancy?”

“Ukiwaona wale watu unaweza kuwakumbuka kweli?”

“Aaah! Mbona walikuwa ndani na wote wamekuja pale wakanisalimia. Unataka kuniambia wale watu ndo wabaya kama ulivyonihadithia. Ina maana wale watu ndiyo walioua wazazi wako na ndugu zako?” Van Brussel aliuliza kwa mshangao. Hancy alibaki ameinamisha kichwa chini huku akibubujikwa na machozi. Alijihisi mshindi kwani alijua tayari ameshawapata.
CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/
“Wale ni rafiki zangu, nimejuana nao muda mrefu sasa. Kobra wale.”

“Hancy alimwangalia Van Brussel na kubaki kimya. Hakujua ni namna gani Hancy alivyokuwa na hasira juu yao.

“Sioni ulazima wa wao kuishi,” alisema Hancy huku akiunyanyua uso wake na kumwangalia Van Brussel. Wamekwisha.”

“Unataka kufanya nini Hancy?”

“Kama nilivyokuambia. Waliua ndugu zangu na sasa wanapeta. Sasa ni zamu yao.” Alisema Hancy huku akimwonyesha Van Brussel panga ambalo alilitoa nyuma ya kiti cha gari lake.

“Hili ndilo waliolitumia kuwaulia ndugu zangu. Sasa litawamaliza wote.” Hancy alitoa picha ya ndugu zake na kumwonyesha Van Brussel. Alimwangalia Van Brussel na kuhisi Van Brussel aliogopa.

“Unataka kuwavamia wote sasa hivi Hancy?” Van Brussel alisema kwa woga.

“Nimewapata,” alisema Hancy ka sauti ya upole iliyomfanya Van Brussel abaki akimwangalia kwa mshangao.

Van Brussel alikuwa amemwelewa Hancy. Alimwonea huruma akawa hasemi chochote. Waliingia klabu na kuanza kuzunguka pamoja kule ndani. Alianza kumwonyesha mmoja mmoja.
Deo alikuwa amezungukwa na kundi la wadada waliokuwa wakicheza muziki karibu yake. Alikuwa amelewa.

“We mzungu wetuu,” aliita kwa sauti ya kilevi wakati Van Brussel na Hancy walivyokuwa wakipita. Watu walicheka kwa dhihaka aliyoionyesha Deo kwa Van Brussel. Hakujali.
Alimfuata pamoja na Hancy na kuongea naye.

“Leo uko na mweusi.. mwenzetu huyo.” Watu walicheka baada ya kusikia utani huo. Hancy alikuwa akimwangalia kwa hasira. Alitamani amvamie na kumuulia palepale.

Alitoka na kumwacha Van Brussel akiwa na Deo pamoja na watu wake. Aliingia ndani ya gari lake. Simu yake iliita. Alikuwa ni Fina aliyempigia na kuanza kuongea naye.

“Mpenzi,” alisema Fina.

“Fina.”

“Niambie, bado hujarudi nyumbani?”

“Hapana. Ila nimeshaonana na Van Brussel. Tumeongea naye na sasa nimetoka nje nimewaacha wakizungumza na Deo.”

“Nadhani kila kitu kitakuwa poa Hancy.”
“Kweli, tuanze kazi yetu.”

“Sawa Hancy, nimekuelewa. Take care. Nakupenda sana.”

“Nakupenda pia.”

Hancy alimaliza kuongea na Fina. Alifungua gari lake na kuingia. Van Brussel alikuja na kuagana naye na Hancy alielekea nyumbani kwake.

*****
Ni na mapema Hancy anaamka. Analifuata panga na kulinoa kila wakati. Anaufuata mgomba uliokuwa karibu yake na kuanza kuushambulia kwa hasira hadi unaisha wote. Analiangalia lile panga lake. Anayaangalia kwa umakini makali yaliyonolewa kwa takriban wiki nzima. Anaridhika.

Siku nzima anaimaliza kwa kufikiria mbinu gani aitumie kuwamaliza wote.

“Nimewajua wote. Nimewatambua wote. Fina atanipeleka kwa kila mmoja wao,” aliwaza huku akimalizia kuvaa viatu.

Alichukua simu yake na kumpigia Fina ili wajue wanakutana wapi.

“Natumai utanionyesha kwa kila kiumbe ninayemtafuta,” alisema Hancy.

“Kote napajua usiwe na wasiwasi mpenzi,” Fina alijibu huku akiingia ndani ya gari lake hali iliyomfanya Hancy asikie mngurumo wa gari na kuhoji.

“Unakuja na gari lako?”

“Ndiyo mpenzi.”

“Kwani si tunatumia la kwangu kwenda huko?”

“Ndio…we tukutane tu ntakuonyesha.”

“Tunakutana wapi kwani?”

“Shekilango, nitaacha gari langu kwa rafiki angu. anakaa hapo hapo Shekilango.”

“Sawa mpenzi, nitakukuta hapo?”

“Ok.”
*****
Hancy alitoka nyumbani na kumfuata Fina. Hakutaka kupoteza muda wake. Aliwasiliana na Fina na kumfuata Shekilango walipoahidiana wakutane. Fina alikuwa akimsubiri Hancy ambaye alikuwa ameshamwona na kumfuata pale alipokuwa amesimama.
Wakiwa kwenye gari, Fina alionekana bado mwenye uchovu lakini kama walivyopanga alijitahidi kutii wito na mipango yao. Hakutaka kuharibu mipango hasa akimfikiria Hancy.
“Unaonekana umechoka sana.”
“Kweli, leo nilishinda nafanya tu usafi nyumbani.”
“Tunaanzia wapi?”
“Magomeni kwa Chacha,” aliitikia Fina.
“Una uhakika tutamkuta leo?”
“Ndiyo, hawezi kutoka usiku na leo nadhani atakuwepo maana sio siku ya kwenda klabu.”
“ Sawa,” Hancy alikubali na kuanza kuondoka kuelekea Magomeni. Mwendo wa dakika kumi walikuwa wamefika.
“Mbona mapema hivi lakini?”
“Usijali, hatuendi sehemu nyingi, tutakaa kwanza mahali kisha muda ukienda ndo twende kwake.” Hancy alisema huku akimwangalia Fina aliyeonekan kuchoka. Hakujali kwani kazi yake ilikuwa ni kuonyesha tu mlango na kuelekeza njia. Alimwacha bila kumsemesha hadi alipoanza kusinzia na kulala. Alimwacha alale hadi muda wake utakapofika. Aliamua apaki gari maeneo ya Magomeni Mwembe Chai ili asije akapitiliza walikotaka kwenda.
Fina alishtuki. Alishtuka kuona gari limesimama. Alimshika Hancy began a kukaa vizuri.
“Samahani mpenzi,” alimsemesha Hancy ambaye alikuwa ameegemea kiti chake huku ameshika panga. Fina alimwona Hancy asiye na utani. Ghafla alianza kuelekeza ili kufika nyumbani kwa Chacha.
Kulikuwa hakuna magari barabarani kwa kuwa ulikuwa ni usiku sana. dakika chache ziliwatosha Hancy na Fina kufika maeneo ya Magomeni Mapipa. Giza lilikuwa kali. Hadi kufika nyumbani kwa Chacha, Hancy aliendesha gari taratibu ili majirani na watu wengine wasiweze kusikia. Mtaa alioishi Chacha ulikuwa kimya wakati huo
Saa nane kasoro moja Hancy alikuwa amesimama nje ya mlango wa Chacha. Aliliangalia gari lake. Alimwangalia Fina aliyekuwa ndani ya gari. Panga lake alikuwa ameliweka ndani ya koti kubwa alilokuwa amelivaa.. kisha aligonga mlango wa Chacha ambaye alikuwa ameshalala. Chacha alishtuka. Hakutegemea ugeni wa muda huo. Aliangalia saa. Hakuiona vizuri kwa sababu ya usingizi.
“Nani tena usiku huu?” alihoji Chacha huku akienda kufungua mlango.
“Hancy… karibu, vipi mbona mida hii, kulikoni?” Chacha alihoji kwa mshangao huku akiangalia saa yake iliyokuwa ukutani. Ilikuwa ni saa nane na dakika tatu.
“Samahani sana ndugu Chacha. Najua hukutegemea ujio wangu wakati huu.”
“Umepatwa na nini. Kwema?” Chacha aliuliza kwa mshangao huku akimkaribisha Hancy ndani.
“Nimepatwa na tatizo, n’takuwa hapa kwako kwa usiku huu, nimevamiwa njiani leo sikuwa na gari, nimewatoroka hao vibaka nkakumbuka uliniambia unakaa hapa Magomeni.”
“Sasa na nyumba nani kakuonyesha….”
“Oooh!!!…. usijali, sitapita tena hii mita yenu bila gari,” Hancy aliingia huku akiangalia vizuri chumba cha Hancy. Chumba kilichokuwa nje kilichojitegeme. Kilionyesha wazi aliyeishi pale ni kapera.
“Karibu uake kwanza. Pumzika hapo.”
“Nashukuru,” Hancy alichomoa ile picha ya ndugu zake na kuiweka mezani. Hakutaka kuupoteza muda wake kuongea na moja ya makatili anaowatafuta. Aliangalia maisha yake na utu wake ambavyo havikuendana. Alimwona mtumwa aliyefanya kazi ya kikatili ili kumfurahisha bosi wake, Deo.
Alitoa panga na kumwonyesha Chacha ambaye alikuwa amepigwa na butwaa asijue la kufanya. Alimsukuma kwa nguvu na kuangukia kwenye sofa. Hasira ziilimpanda kwa kadri alivyokuwa akimwangalia. Hancy alimwekea mguu juu ya kifua chake huku akilishika panga bara’bara.
“Kaa chini na usijiguse mpumbavu wewe,” Hancy alitoa amri ambayo ilitekelezwa na Chacha mara moja. Alikuwa akihema kwa nguvu baada ya kuona kwamba ule haukuwa utani wala ndoto bali ulikuwa ni ukweli. Panga tayari lilikuwa likikaribia kumkabili. Hakuweza hata kupiga kelele. Sasa alijua anakufa.
“Unawajua hawa watu kwenye hii picha?
“Ndiyo, nawajua.” Aliiangalia ile picha kwa makini kwa amri moja tu ya kutaka kuwatambua na kuelezea anavyowajua huku akiliangalia lile panga kwa woga.
“ Ni mzee mmoja hivi alifariki kitambo anaitwa Ambrose.” Aliongea huku akitetemeka midomo kwa woga.
“Shhhh! Nyamaza,” Hancy alivuta panga na kumkata nalo mkono wa kushoto. Damu ziliruka nyingi. Hancy hakujali. Haikuwa nyingi kama ile aliyoishuhudia wakati akiwa mdogo nyumbani kwao. Aliutenganisha mkono na mwili wa Chacha.
“Shhh!! Sitaki kelele.” Hancy alimziba mdomo Chacha ili asiweze kupiga kelele. Haraka alimfuata na kumwonyesha mkono wake huku akimfunga na kipande cha kitambaa mdomoni asiweze kupiga kelele. Alimpiga kwa kutumia ule mkono wake.
“Hii ndo alama mliyonidhihirishia nyie ndo mliomuua baba yangu na ndugu zangu. Hatabaki hata mmoja na nimeanza na wewe, nimewatafuta kwa miaka mingi na sasa nimewapata. Wenzako wanajitayarisha huko waliko. Nadhani hutaweza kuwajulisha huko walipo. Ntawafuata mwenyewe.” Hancy alinyanyua tena panga juu na kumtwisha la kichwa lililomaliza uhai wa Chacha. Kitambaa alichomfunga mdomoni kilimnyima uwezo wa kupiga kelele.Alimpiga picha na haraka alitoka na kuelekea kwenye gari. Alikuwa amechafuka kwa damu.
“Vipi Hancy,” alihoji Fina.
“Tayari,” Hancy aliwasha gari na kutokomea nyumbani kwake.
Alifika kwake saa tisa za usiku. Aliliosha panga lake huku akihema kwa nguvu kabla ya kuingia ndani. Fina alimwangalia kwa huruma sana.
“Lazima waishe wote,” alisema kwa hasira na kuliweka juu ya kabati panga lile.

*****
Habari zilizagaa kila mahali. Habari juu ya mauaji ya kutisha pasipo muuaji kukamatwa wala kujulikana. Hakuna aliyemdhani mwenzake wala aliyekuwa hata na hisia kwamba ni Fulani ama Fulani anaweza akawa ametekeleza mauaji yale. Kila mmoja katika kundi la Kobra aliingiwa na woga.
Baada ya siku tano, Hancy alionekana akiwa na Fina katika ukumbi wa Maisha. Huko waliwakuta wahalifu wao. Waliamua kufanya hivyo ili wasigundue kwamba ni wao wanaohusika.
Van Brussel alikuwa nao pamoja baada ya kuwaona wakisakata musiki. Haikuwa kawaida ya Hancy. Aliamua kuwaaga ili aondoke. Fina naye alimuaga Van Brussel.
“Subirini,” Van Brussel alitaka watoke wote. Alitaka akajue maendeleo ya Hancy ambaye hawakuonana kwa siku kadhaa. Alikuwa bado hajamwona Fina hadi pale Fina alipomsemesha.
“Kumbe mnafahamiana?” alihoji Fina huku akiwa amemshika Hancy mkono.
“Haah….Fina…. Hancy… Nafurahi kuwaona hivi…. Sasa nimejua ni nani aliyekupa namba zangu,” Hancy na Fina walikuwa wakitoka.
“Hancy,” aliita Van Brussel. Hancy naye aligeuka ili kumsikiliza Van Brussel. Walikuwa wameshafika katika gari la Hancy.
“Sema ndugu yangu,” Hancy alisimama imara kumsikiliza Van Brussel.
“Sitaki kujiuliza ni nani aliyefanya yale niliyoyasikia. Hongera. Unachofanya ni haki yako,” Van Brussel alisema huku akimpigapiga Hancy begani kumpongeza.
“Usijali…. Hatabaki mtu,” Hancy alisema huku akitabasamu.
“Hatojua mtu…ntaendelea kuwahadaa sana,” alisema Van Brussel.
“Ntashukuru sana ndugu,” Hancy alisema huku akifungua mlango wa gari na kuingia. Waliondoka na kumwacha Van Brussel akiwa bado klabu.
“Kazi itaendelea kesho tena.”
“Usijali mpenzi.”

Saa saba na nusu usiki, Hancy na Fina walikuwa Ubungo. Safari yao ya kwenda Kimara safari hii ilikuwa nyepesi kwani Fina alikuwa tofauti na alivyoonekana mwanzo. Alikuwa tayari kufanya kazi baada ya siku kadhaa za kupumzika ili kuwasahaulisha watu tukio la kwanza. Hata kikundi cha Kobra hakuna aliyekuwa na wazo la kukumbana na tukio kama lile alilokumbana nalo Chacha siku chache zilizopita.
Mbele ya mlango wa John Kaputa. Hancy alikuwa amesimama. Alichungulia kwa dirishani. Hakuna aliyemwona. Sasa alielekea mlangoni.
“John,” sauti hiyo ilimshtua sana John aliyekuwa amelala. Hakutegemea kama angepata ugeni usiku wa siku hiyo. Alichokisikia siku mbili zilizopita baada ya kifo cha Chacha kilimwogopesha sana.
“Nani saa hizi….saa nane usiku,” John alishangaa huku akiiangalia saa yake huku akiteremka kitandani. Saa ilikuwa ikionyesha ni saa nane na dakika mbili ikielekea tatu.
“Ni mimi John, tafadhali fungua. Wanaweza wakanikuta hapa, wataniua,” Hancy aligongagonga mlango kama mtu aliyekuwa akifukuzwa na kutaka kujificha huku akiita kwa sauti ya chini ili asisikike na majirani wakatoka na kumwona. Alijua kelele zingezuia mpango wake.
“Aaah, Hancy, kumbe ni wewe, vipi kuna nini?”
“Kuna watu wananikimbiza nahisi wanahisi nina pesa wanataka wanikabe,” Hancy alijitetea na kuingia ndani.
“Pole sana Hancy,” John hakuamini kumwona Hancy wakati ule nyumbani kwake. Alijua labda Hancy naye anajihusisha na ujambazi na hivyo alifanya tukio moja na sasa anakimbizwa au amekoswakoswa huko alikotoka.
“Asante John,” Hancy alimsukuma John hadi kwenye sofa lililokuwa karibu, John alishtuka baada ya kujikuta yuko kwenye kochi baada ya kusukumwa.
“Nataka uniambie juu ya hawa watu,” Hancy aliitoa ile picha na panga huku akilibinuabinua juu kumtishia John. John jasho lilikuwa likimtiririka. Alitamani asingefungua mlango, alijua wazi mhusika wa kifo cha Chacha ndiye huyuhuyu.
“Tafadhali usiniue Hancy, ntakuelezea.”
“Ndiyo ninachokitaka, hawa ni kina nani?” Kwa hofu aliyokuwa nayo John hakuanza hata kuongea Hancy alimcharaza panga la shingo na kutenganisha kichwa na kiwiliwili. Alimpiga picha kama alivyofanya kwa chacha. Alitoka na kuelekea kwenye gari.
“Vipi Hancy, fresh?”Fina alihoji baada ya Hancy kuingia kwenye gari.”
“Tayari mpenzi,” Hancy aliangalia saa yake ambayo ilikuwa ikionyesha ni saa nane na dakika kumi. Aliwasha gari na kuondoka.

*****
Asubuhi maeneo yote ya Dar es Salaam kuanzia Kimara ambapo tukio hilo la mauaji lilitokea na mikoani habari kama zile za Chacha zilianza kutawala kila mahali. Polisi waliwajua watu hao baada ya kufa. Magazeti, redio na runinga vilitawala kuhusu mauaji hayo. Kikubwa ni baada ya wote kugundulika ni wa kikundi kimoja ambacho kimekuwa kikitafutwa kwa muda mrefu. Hiyo ni baada ya wachunguzi kubaini alama yao ya Kobra katika mikono yao.
“Inaelekea huu mtandao ni mkubwa, wenye mitandao mikubwa huwa wanajiwekea alama.” Polisi mmoja ambaye alikuwa akiutazama mwili wa John baada ya kutolewa baada ya kutambuliwa na ndugu alikuwa akimnong’oneza mwenzake aliyekuwa akilinda naye eneo hilo kwa wakati huo.

****
Ni siku mbili tu zilipita ndipo polisi wakajikuta tena nyumbani kwa Baltazari na siku inayofuata kwa Shebby ambao walibainika kuwa ni moja ya watu wa kundi lililokuwa likitafutwa.
Wote waliuliwa muda mmoja katika siku tofauti.Muuaji hakujulikana wala hakuna aliyehisiwa kwamba ndiye muuaji.
“Ni nani atakayekuwa anafanya haya mauaji.Na inaonyesha kwamba analipiza kisasi. Kwa nini watu wote ni wa kikundi kimoja. Nadhani itabidi tuulizane polisi kama kuna mmoja wetu anayefanya haya,” alihoji mmoja wa polisi waliokuwa nyumbani kwa Baltazar.
“Hakuna aliyeuliwa na risasi, wote inaonyesha wameuliwa kwa kukatwa, inaelekea ni watu wengi na si mmoja aliyewavamia,” Deo alikuwa nyumbani kwa Baltazar siku hiyo, alihesabu taratibu idadi ya watu wake waliokufa. Hofu ilimtawala sana. Alijua wamekwisha wote.
“John, Chacha, Shebby, Baltazar wote wameuliwa, Bwigire sijamsikia hadi sasa, nahisi labda polisi hawajasikia habari zake, huenda nimebaki peke yangu,” Deo alikosa raha, alifungua chupa yake ya mvinyo na kunywa kidogo na kuiweka tena kwenye siti ya pembeni katika gari lake. Hakutaka kushuka kwani polisi walikuwa wameingia nyumbani kwa Baltazar. Aligeuza gari na kuondoka.

*****
Bwigire aliondoka nyumbani kwake saa tano usiku. Alizima simu na kuiweka mfukoni. Hakutaka kusikia sauti ya yeyote yule. Aliingia kwenye gari na kuondoka, taswira mbalimbali zilimwandama, alijiona amekuwa mwoga kitu ambacho hakuwahi kuhisi kabla. Aliendesha gari hadi ufukweni mwa Bahari ya Hindi. Alilipaki karibu na mti mkubwa wa mnazi. Alijihisi sasa yuko salama.
Hancy na Fina waliliona gari la Bwigire kuanzia maeneo ya Posta.
“Ndio yeye, nyumba yake iko Kigamboni. Nadhani leo hatalala huko atakuwa hukuhuku,” Fina alimweleza Hancy juu ya Bwigire ambaye muda mfupi tu alipita karibu na jengo la Benjamin Mkapa.
“Atakuwa anaelekea Mwenge au?” Hancy alihoji.
“Sidhani, tumfatilie asije akatupotea,” Fina aliongea hayo huku akinyanyuka na kuchukua mkebe wake, alitoka nje ya jengo lile na kuchungulia uelekeo wa gari la Bwigire.
Hancy aliwasha gari na kumfuata Bwigire. Alimfatilia hadi alipopaki gari chini ya mti kule ufukweni.
“Amekuja kufanya nini huku?”
“Sijui Hancy, tusubiri tujue anataka kufanya nini,” Fina alimsihi Hancy.
Saa saba na nusu usiku bado waiendelea kusubiri. Hawakujua anataka kufanya nini.Bwigire alikuwa amelala, amelala usingizi mzito. Lengo lake lilikuwa kukwepa kadhia na kuhofia maisha yake. Kila alipofikiria mauaji ya rafiki zake aliogopa kukaa nyumbani. Simu alizima na hakutaka kutafutwa.
“Sitaki kupoteza muda wangu Fina, ikifika saa nane naenda kummaliza, haiwezekani saa mbili tunamsubiri hatujui anafanya nini kwenye gari.”
“Lakini alipita na gari mwenyewe, sidhani kama atakuwa na msichana ndani ya gari.
“Asituchoshe,” Hancy alitoka kwenye gari na kumfuata. Bwigire alikuwa katikati ya usingizi mzito.Alijua atakuwa amefunga kila mahali. Alijua pia atakuwa na silaha kama bastola. Aliingia chini ya gari. Alitafuta waya wa betri ya gari na kuuchomoa. Hapo sasa ilikuwa rahisi kwa Bwigire kufungua kwani aliwasha kiyoyozi na kulala. Sasa hakupata hewa ya kutosha.Alianza kuhisi vibaya.Aliamka.Cha kwanza alifungua vioo vya gari.Alipata afueni.
Saa nane kamili, Hancy alikuwa amesimama pembeni ya mlango wa gari la Bwigire. Bwigire alishtuka sana baada ya kumwona.
“Teremka chini,” amri ilitolewa na Hancy na bila ajizi Bwigire alimjibu. Fina alisogeza gari karibu ili kumulika na ajionee kinachoendelea. Ilikuwa pia ni njia ya kusaidia mwanga kumfikia Hancy.
“Unawafahamu hawa watu?” Hancy alimwonyesha Bwigire ile picha ya familia yao. Bwigire alikuwa akitetemeka sana. Alijua huo ndiyo mwisho wake.
“Ndiyo nawajua ila siyo wote, huyu hapa ni mzee Ambrose na mke wake, watoto siwajui wote.”
Bwigire alitaka kumshambulia Hancy ili atoroke lakin Hancy tayari alikuwa ameshamuwahi. Alimkata kwa panga mguuni na kumfanya ashindwe kufanya lolote.
“Tafadhali niache usiniue,” kauli hiyo haikuingia akilini mwa Hancy, haikumsaidia Bwigire kwani tayari alikuwa ameshamtenganisha kichwa. Haraka Hancy alimpiga picha na kuondoka.

*****
Deo tayari alikuwa amesikia habari juu ya kifo cha Bwigire, mmoja kati ya watu wake. Alijua ndiyo mwisho wake sasa, hakutamani kufa ila alijua lazima atakufa. Hakuwa na ajizi zaidi ya kutoroka nchi au kujisalimisha polisi.
“Siwezi kuwaruhusu polisi wanikamate,” aliwaza.

*****
Ulikuwa ni usiku wenye ladha ya kipekee kwa wakazi wengi wa Dar es Salaam. Usiku ambao si kila mmoja aliuonja kwani Ufukwe wa Coco ulioko Bahari ya Hindi ulikuwa umejaa. Hancy na Fina walikuwa wamekaa pembeni ya gari lao wakisubiria shamrashamra za Mwaka Mpya zilipuke itakapofika saa 6:00 usiku. Kelele za spika zilizokuwa zikiteremsha muziki wa nguvu ziliuteka ufukwe mzima.
Deo alifika siku hiyo, kabla ya safari yake ambayo alijua ataianza mara tu baada ya shamrashamra zile kuisha. Alijisimamia kando ya mti huku akiwa ameishikilia sigara yake iliyokuwa ikiteketea taratibu huku akiivuta mara chache sana. Mawazo ndiyo yalimfanya hadi awaze sana. Amani ilimtoweka.Hamu iliishia kwenye sigara pekee.
Saa sita kamili tayari shamrashamra zililipuka. Deo alinogewa na ufukwe. Aliona ni bora aondoke alfajiri kwani Doreen alitamani sana kuendelea kuselebuka naye.
“Usiondoke muda huu, ni usiku sana. Halafu ntashindwa kuwa na furaha peke yangu. Naomba uondoke hata alfajiri sana. Najua una maweazo lakini tuendelee kwanza.” Doreen alijitahidi kumbembeleza Deo ili aendelee kuwa naye, Deo hali ilirudi kama kawaida na kuendeleza burudani. Hakujali tena alichokiwaza juu ya muuaji.
“Hancy,” aliita Fina ambaye alisimama ghafla baada ya kumwona Deo.
“Nini Fina?”
“Yule pale Deo, ndiyo yeye.”
Hancy haraka alirudi sehemu alikokuwa amepaki gari.
“Unataka ufanye nini Hancy?” Fina aliuliza kwa mshangao.
“Hujui nataka kufanya nini?” Hancy alimuuliza Fina kwa sauti ya chini. Alitoa panga na kulishikilia barabara. Mwanga hafifu uliokuwa pale ufukweni ulimfanya asionekane.
“Siwezi kumwacha hapa, lazima nimuue.Isitoshe atakuwa ameshajua taarifa za wenzake. Nataka niwaonyeshe watu wote kwamba yote yaliyotokea ni kwa sababu yangu. Watu hawawafahamu na isitoshe waliua ndugu zangu tena kwa hili panga nikishuhudia. Leo sitakubali hata mmoja abaki. Nashukuru sana niliwafahamu wote na sasa ni kisasi juu ya ndugu zangu. Fina liwalo na liwe, hapahapa nammaliza.” Fina hakuwa na la kusema, alibaki kimya akiangalia jambo ambalo Hancy alikuwa akienda kulitekeleza.
Hancy alimfata Deo.Alimkuta akisakata rumba katikati ya watu. Ghafla Deo alijikuta akivutwa na kukutana na ngumi moja ya uso iliyompeleka hadi chini. Watu waliokuwa wakicheza karibu na Deo walirudi nyuma baada ya kuona panga, wengine walikimbia wakihofia maisha yao. Deo alikuwa chini. Hakuwa na ujanja zaidi ya yeye mwenyewe kujiokoa kwa namna ambayo angeweza.
Hancy alisukumwa ghafla na Deo. Deo akaokota chupa na kuigonga juu ya chupa nyingine na kuvunjika, alitumia kipande kile kumtisha nacho Hancy. Hancy hakutetereka zaidi ya kuendelea kumsogelea Deo. Deo alirusha chupa ile na kufanikiwa kumjeruhi nayo Hancy kifuani. Hancy hakutetereka tena. Alimsogelea Deo. Alifanikiwa kumshika mkono na kumkata mkono aliokuwa ameshikilia chupa na chupa kudondoka. Deo hakuwa na ujanja tena, Hancy alimkata tena mguu kumfanya asiweze kukimbia.
“Utauaaaa!Mwachee, Mwachee!” sauti za baadhi ya watu zilikuwa zikimsihi Hancy asiendelee kumkata Deo. Hancy aliacha na kutoa ile picha ya ndugu zake pamoja nay a rafiki zake Deo aliowaua. Alianza kumwonyesha zile picha moja baada ya nyingine.Watu wote walikuwa kimya wakiangalia kilichokuwa kikiendelea. Muziki ulikuwa umesimama ghafla na shamrashamra zikawa hazipo tena. Watu wote walihamishia macho kwa Hancy na Deo.
“Hawa ndiyo wahuni wenzako mmaojiita Kobra?” watu walisogea karibu kuziona zile picha. Alitoa picha ya ndugu zake na kumwonyesha.
“Kwa kujiona nyie ndo kila kitu hapa mjini, mliamua kuua ndugu zangu kwa tama zenu za pesa,” zimewafikisha wapi hadi sasa. Sihitaji hizo pesa mlizochukua kwa mzee Ambrose. Nlichokihitaji ni na nyie mfuate njia na namna mlivyowafupishia maisha yao.” Deo alijitutumua kujaribu kutoka lakini hakuweza.
“Haa, ni unyama waliomfanyia mzee wa watu na familia yake.”
“Huyu ndiye yule mtoto wake wa mwisho ambaye alinusurika kifo.”
“Kumbe ndiyo hili kundi lililofanya ule unyama.”
Kila mmoja aliongea lake. Polisi walikuwa wanakaribia kufika eleo walilokuwepo Hancy na Deo. Hancy hakutaka Deo aendelee kuishi kwa kuchukuliwa na polisi. Alimkata na panga hadi kuhakikisha amekufa. Sasa alijiona mshindi. Hata polisi walivyofika waliishia kuuchukua mwili tu. Hancy alishikiliwa kwa ajili ya mahojiano na polisi.

*****
Van Brussel alikuwa nje ya kituo cha polisi cha Buguruni. Alikuwa amefika kwa ajili ya kumwekea dhamana Hancy. Hakujua kama Hancy alikuwa ameshaachiwa huru ila alikuwa bado ndani ya jengo akichukua baadhi ya vitu vyake ambavyo alikuwa navyo wakati akipelekwa kituoni hapo. Alifurahi sana kumkuta Van Brussel nje akimsubiri.
“Wewe ni shujaa,” Van Brussel alimwambia Hancy kwa lafudhi ya kizungu. Hancy alicheka. Nyuma yake alikuwa Fina ambaye alikuwa amebeba begi liliokuwa na vitu vya Hancy.
“Tutayaongelea nymbani,” alimalizia Hancy huku akiingia ndani ya gari.
“Sasa Hancy, nipishe mimi niendeshe,” alisema Van Brussel huku akimfungulia Hancy mlango wa abiria na yeye kuingia mlango wa dereva. Hancy alifanya kama alivyosema Van Brussel na baada ya dakika kumi walikuwa nyumbani kwa Hancy.
Walipumzika baada ya kuoga na kula. Wakiwa wamepumzika sebuleni, Hancy aliwasha Tv na kuanza kuangalia. Ghafla aliona picha yake ikiwa katika TV, aliwahi na kuongeza sauti.
“Hancy ambaye alinusurika kufa kipindi akiwa mtoto mdogo wa miaka minne, alifanikiwa kulipa kisasi cha mauaji ya ndugu zake, alitaka kuliangamiza kundi hilo lililojiita Kobra na pia kuwaonyesha wananchi juu ya watu hao. Aliamua kufanya mauaji hayo usiku wa saa nane kama ilivyotokea kwa ndugu zake ambao waliuliwa mnamo saa nane Usiku. Pia alisema kwamba asingeweza kuona watu wale wakiendelea kuishi kwani kila mara alikuwa akiona sura zao usoni na kumkumbusha siku walivyofanya mauaji nyumbani kwao…”
“Pole Hancy, wewe ni shujaa, umekamilisha ndoto zako,” Hancy alitabasamu baada ya kusikia taarifa zile jambo ambalo lilimfanya Fina amkumbatie na kumbusu kwa furaha huku Van Brussel akichungulia taarifa iliyokuwa bila kuelewa lililosemwa.

MWISHO

Simulizi : Balaa
Sehemu Ya Kwanza (1)
KILWA KIVINJE, mwaka 1989.
Ilikuwa tarehe kumi na tano, mwezi wa nne, mwaka elfu moja mia tisa themanini na tisa. Ilikuwa usiku wa manane, usiku wenye kiza kinene, usiku ulioandamana na mvua kubwa sana, na radi iliyotoa sauti kali na za kutisha sana pamoja na miale yenye mwanga wa kuogopesha.CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Usiku huo ulikuwa ni usiku muhimu sana, kwa Don Genge pamoja na kundi lake hatari sana. Usiku huo wa tarehe 15 mwezi wa 4 mwaka 1989 katika chumba cha kuhifadhia maiti, katika hospitali ya wilaya ya Kilwa, maarufu kama Kinyonga, iliyopo katika mji wa Kilwa Kivinje, mkoa wa Lindi, kulikuwa na mkutano wa siri. Don Genge akishirikiana na madaktari mahiri wa hospitali ya Kinyonga, pamoja na manesi wenye roho nyeusi, roho mbaya kabisa, roho zisizokuwa na chembe ya huruma hata kidogo, roho zinazojari pesa na kusahau utu, walikuwa wanaendelea na kikao chao cha Siri, kilichofanyika katika chumba cha siri, kikiwahusisha watu wanaojua kutunza siri.
Katika kikao hiko cha Siri. alikuwepo Don Genge mwenyewe ambaye ndiye alikuwa mwenyekiti wa kikao, Dokta Zaidi Kilumba, mganga mkuu wa hospitali hiyo, Dokta Sharifa Juma, daktari bingwa wa upasuaji wilayani Kilwa, Dokta Tamaa Karimu, daktari aliyekuwa ndiye mkuu wa chumba hiko cha kuhifadhia maiti, kulikuwepo pia na watu sita, walinzi wa Don Genge, walikuwa walinzi mahiri, walinzi makini, wenye kujua kupigana aina zote za mapigano. Walinzi waliopitia vyuo mbali mbali duniani, waliojifunza aina mbali mbali za kuuwa na kufuzu kwa kiwango cha juu sana, waliopitia mateso makubwa sana katika mafunzo hayo, mateso ambayo si rahisi kuvumilika kwa binadamu wa kawaida, ndio, walipitia mateso katika mafunzo, mateso ambayo yamewafanya wawe imara sana leo hii, kutokana na mateso hayo sasa wana uwezo mkubwa sana wa kutesa, kumtesa mtu yeyote yule na kusema chochote watakachomuuliza, hata kama aliapa kiapo cha damu kutosema, vijana hao sita walikuwa wanajulikana kama SIX KILLERS, na majina yao walipewa kwa namba, kulikuwa na one, two mpaka six, namba zilizotolewa kutokana na ubora wao katika mapigano, ubora wao katika kujua mambo. Katika kikao hiko cha siri walikuwepo pia manesi watano, manesi ambao walikuwa na umuhimu mkubwa sana katika mpango huu wa siri, manesi walioapa kuzitunza siri, kuzitunza siri vifuani mwao zikatulia tuli katika mioyo yao mibaya.
Ulikuwa mkutano muhimu sana kwao, labda ungeweza kufanyika sehemu nyingine tofauti na chumba hiki cha kuhifadhia maiti. Lakini sehemu zingine zote waliona siyo sahihi kwao, wakihofia siri zao kuwa hadharani. Waliamua kufanya kikao chao hiki katika chumba hiki, wakiamini ni sehemu salama sana, chumba ambacho kingekuwa ndio ofisi yao ya muda katika kutekeleza mambo yao hayo ya kinyama, mambo ya siri sana, yaliyohitaji sehemu ya siri na kuhusisha watu wenye kujua kutunza siri kama hawa.
“Naamini wote tumekula kiapo hapa, kile kiapo kinaitwa kiapo cha moto, kiapo kisichofutika hata mmoja wetu atakapokufa. Kiapo kile tulichokula inamaana tutaitumikia kazi hii katika siku zote za maisha yetu, na hata tukifa. Kazi tulionayo ni nyepesi, na kwa kuwa nyinyi ni watu makini naamini itakuwa nyepesi zaidi. Kazi yetu ni kuhakikisha hakuna maiti inayoenda kuzikwa kaburini kutoka katika hospitali hii ikiwa na moyo, lazima tuhakikishe kila maiti inayotoka katika chumba hiki, cha kuhifadhia maiti haina moyo. Kwa siku tuna mkataba wa kupeleka mioyo ya watu kumi na mbili. Najua ni idadi ndogo sana hiyo, kwa hospitali kubwa kama hii, hospitali inayohudumia wilaya nzima.Wote tunajua maiti zote za hospitali hii zinapitia humu, na ndio maana Dr Tamaa Karimu ukajumuishwa katika mpango huu” Mwenyekiti Don Genge aliacha kuongea, alitulia ili Kuhakikisha kila neno aliloongea linapenya na kunasa vizuri katika vichwa vya watu wale. Mle ndani kulikuwa kimya, kulikuwa na utulivu mkubwa sana, baada ya kimya cha kama dakika moja Don Genge aliendelea.”Lakini inawezekana ikatokea siku hawajafariki watu kumi na mbili, na hivyo tukashindwa kupata idadi ya mioyo tunayoihitaji, Dr Zaidi Kilumba ndio maana ukajumuishwa katika jopo hili, wewe ni mganga mkuu katika hospitali hii, lakini kazi yako hapa itakuwa ni Kuhakikisha mioyo tunayoihitaji inapatikana kila siku, na ikiwezekana izidi, kazi yako kama mganga mkuu ni Kuhakikisha watu kumi na mbili au zaidi ya kumi na mbili wanakufa kila siku katika hospitali yako, isipofikia idadi hiyo itabidi uhakikishe unawauwa wewe, hapa sitaki kukufundisha utawauwa vipi, wewe ni daktari, kwa kuwa unajua kuwatibu, bila shaka na kuuwa unajua pia” Alipofika hapo Don Genge alitulia tena. Ili maneno hayo yazame na kujikita vizuri katika bongo za watu wale.Baada ya muda mfupi aliendelea tena.”Najua kazi hii inahitaji kufanya upasuaji, kuzipasua maiti ili kutoa hiyo mioyo inayohitajika, Dr Sharifa Juma ndio maana upo hapa, kazi yako ni Kuhakikisha unazipasua maiti kumi na tano kila siku na kuzitoa mioyo. Najua kazi yako ni ngumu na inahitaji wasaidizi, ndio maana kuna hawa madada watano, watakusaidia kila utakapohitaji msaada.” Don alitulia tena, Akafungua chupa yake ya maji na kunywa funda tatu kwa pupa, bila kujari kama alikuwa katika chumba cha kuhifadhia maiti. Kuingia tu katika chumba kile kulihitaji ujasiri mkubwa, hili la kunywa maji lilihitaji uwe kichaa kidogo. Chumba cha maiti chenye harufu ya ajabu ya dawa zilizopuliziwa maiti ili zisiharibike halafu unywe maji, ama hakika zilihitaji ukichaa, ukichaa kama wa Don.”Kanuni za kazi hii ni mbili tu, kutunza siri na ushirikiano. Kila mmoja wetu lazima atunze siri, huu ni mpango hatari kwa hiyo unahitaji usiri mkubwa mno, pia lazima tushirikiane ili kuweza kufanikisha Mpango huu, ushirikiano uwe ndio nguzo yetu kuu. Bila ushirikiano hakuna litakalofanyika. Mwisho kabisa, tutahakikisha akaunti ya kila mmoja wenu inajazwa pesa nyingi sana kila siku mtakapotukabidhi mzigo wetu. Pesa ambazo hamjawahi hata kuwaza kuwa nazo, hapo sisemi sana, mtajionea wenyewe…”
Alipofika hapo Don Genge alitulia, alitembeza macho yake taratibu kwa kila mtu mle ndani. Wote walikuwa kimya, Don Genge alivua miwani yake, akaanza kuipangusa vumbi kwa kutumia shati, ingawa haikuwa na vumbi hata kidogo. Wanajopo wote walimwangalia Don Genge, sasa ilikuwa zamu yake kuangaliwa. “Nadhani tumeelewana” Don alisema huku akiendelea kuifuta miwani yake.”Ndio” Wanajopo wote waliitikia. Kila mmoja kwa sauti yenye hisia tofauti. Wengine hisia za uwoga na wasiwasi, wengine hisia za majonzi, wengine hawakuwa na hisia yoyote, wao waliona wanaenda kufanya jambo la kawaida tu.CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/“Good, napenda sana watu majasiri kama ninyi, hii nchi imeshaoza, kila mmoja anakula kutokana na urefu wa kamba yake. Acha viongozi wafisadi kwa kupitia mikataba wanayosaini, mikataba ya kijinga kama ya chifu Mangungo. Nasi lazima tufisadi kwa nafasi yetu. Nchi haina mwenyewe hii, kila mmoja anakula anapopata nafasi ya kula” Don aliongea maneno hayo ili kuhalalisha wanachotaka kufanya. Wote mle ndani walisahau kwamba, ubaya haulipwi kwa ubaya, njia bora ya kulipa ubaya ni kumfanyia wema kwa aliyekufanyia ubaya, ili nafsi imsute, ili ajifunze.Kikao kilifungwa saa tisa alfajiri. Kila mmoja alitoka katika kikao kile na dhamira moja tu, Kuhakikisha mioyo kumi na tano inapatikana kila siku, kwa njia yoyote ile.
**************
Yusuph Shaweji, alikuwa ni daktari kijana sana katika kituo cha afya Kilwa Masoko. Marafiki zake walizoea kumwita Dr Yusha, wakichukua herufi ya kwanza ya jina lake, na herufi ya kwanza ya jina la baba yake.Dr Yusha alikuwa daktari mwadilifu sana, mwadilifu kwa madaktari wenzake, mwadilifu kwa wagonjwa. Alikuwa ni daktari mwenye weledi na kazi yake. Daktari mwenye kuheshinu miiko na maadili ya kazi yake.
Usiku ule wa tarehe 15/ 4/ 1989, wakati Don Genge, madaktari pamoja na manesi wa hospitali ya wilaya ya Kilwa Kivinje, wakipanga mpango wao ule hatari, Dr Yusha alikuwa katika ukumbi wa Sillent in, katika sherehe ya ndoa yake, baada ya kufunga ndoa mchana wa siku ile. Ilikuwa ni siku ya furaha sana kwa Dr Yusha kutimiza ndoto ile adhimu katika maisha yake, ndoto iliyodumu katika moyo wake kwa muda mrefu sana. Kuoa ilikuwa ni ndoto yake, kumuoa Nasra, Ilikuwa ni ndoto yake kubwa sana.
Wakiwa katikati ya sherehe, katikati ya furaha, wakati Mc wa sherehe ile akitangaza kuwa ulikuwa wakati wa kulishana keki maharusi, ndipo Dr Yusha akipoisikia simu yake ikiita kwa mbali katika mfuko wa koti lake.
Katikati ya sherehe ya ndoa yake Dr Yusha aliitoa simu yake.
“Haloo Dr, mwanangu anaumwa sana, nahitaji msaada wako sana” Bila salamu sauti ilianza kuongea, Ilikuwa ni kama sauti ya kizee ama sauti ya mtu aliyechoka kutokana na madhila makubwa. Sauti ikiyotoka kwa hisia kali, ikiomba msaada.Pamoja na kelele za muziki pale ukumbini, pamoja na kelele za watu pale ukumbini, lakini sauti ile iliyochoka ilipenya japo kwa shida katika spika ya simu ya Dr Yusha, na kutua kwa shida vilevile katika sikio lake la kushoto la Dr Yusha.
“Upo wapi?” Dr Yusha aliuliza kwa sauti kubwa kidogo.”Hospitali Kivinje””Ngoja nimpigie Dr Kilumba, tuone atawasaidiaje?””Dr Kilumba na Dr Tamaa wote tumejaribu kuwapigia, hawapatikani kwenye simu zao kaka yangu” Ulikuwa mtihani mkubwa sana kwa Dr Yusha. Pamoja ya kuwa hospitali ya Kivinje hakikuwa kituo chake cha kazi, lakini alijiona ana dhima ya kusaidia wagonjwa popote pale. Sasa alikuwa anawaza, aendelee na sherehe ya ndoa yake au aende Kivinje kumsaidia mgonjwa. “Nakuja baada ya nusu saa” aliijibu ile simu.Mtihani mwengine ukafata, atatokaje katika ukumbi ule ilhali yeye ndiye bwana harusi. Upande mwengine wa shilingi maadili ya kazi na kiapo cha udaktari vilikuwa vinamsulubu kwa zamu.Dr Yusha aliamua kwenda kumsaidia mgonjwa kwa njia yoyote ile.Aliangaza mle ukumbini, alipigwa na butwaa, ukumbi mzima ulikuwa unamwangalia yeye. Ukumbi ukimshangaa. Dr Yusha akatulia kwa sekunde kadhaa, ndipo aliposikia, kumbe mshereshaji wa sherehe alikuwa amemwambia akakate keki iliyokuwa mbele ili akamlishe mkewe, Nasra, wakati yeye alikuwa busy na simu.
“Ndugu bwana harusi tunaomba uje ukate keki na kwenda kumlisha mkeo mpendwa ” Mshereshaji alikuwa anayarudia kwa mara ya tano maneno hayo. Wakati Dr Yusha akiwa mbali kwa mawazo, ya kumfikiria mgonjwa. Dr Yusha alikuwa anawaza, akakate keki ama aende Kivinje kumsaidia mgonjwa. Alikuwa anafikiria kwa kina, kumlisha mkewe mpendwa Nasra ile keki tamu aende kuokoa uhai wa mgonjwa. Nasra, mwanamke aliyekuwa anampenda kuliko kitu chochote hapa duniani alikuwa analia. Hakuelewa kabisa mumewe kakumbwa na nini. Dr Yusha alinyanyua mguu wake wa kulia taratibu na kuelekea kwenye meza iliyowekwa keki, ghafla simu yake iliita tena….BALAA.Dr Yusha alisita sasa, akakosa msimamo thabiti, akaanza kuitoa simu yake kwenye koti….
Akaiangalia simu yake. Ilikuwa namba ileile iliyompigia mwanzo, Dokta Yusha alijishauri kidogo, aipokee ama asiipokee….simu iliita mpaka ikakata. Akaitia tena mfukoni. Ukumbi mzima ulikuwa kimyaa, watu wote wakiwa hawaelewi kinatokea nini. Dr Yusha alipiga hatua nyingine ya kivivu kwa mguu wa kushoto kuifuata meza ya keki. Hatua ilivyotua chini, na simu iliita kotini.Dr Yusha aliitoa kwa haraka.Akaipokea.”Uhai wa Mtoto wetu unakutegemea wewe, tunaomba uje kutusaidia baba” Ile sauti ya mwanzo sasa ilikuwa inalia. Sauti ile iliyosikika katika hali ya huruma ilipenya hadi katika moyo wa Dokta Yusha. Badala ya kuelekea kwenye keki, alielekea katika mlango wa ukumbi ule. Aliitafuta gari yake harakaharaka, akakumbuka funguo hakuwa nayo yeye. Alitafuta pikipiki ya kulipia (bodaboda).”Kivinje faster” Alisema huku akiipanda.Mwenye ile pikipiki hakuwa na cha kuuliza, aling’oa ile pikipiki kwa kasi, akaishika barabara inayoelekea Kilwa Kivinje. Jamaa alikuwa ‘ faster’ kweli. CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Dokta Yusha aliacha taharuki kubwa sana kule ukumbini. Watu wote walibaki midomo wazi, wengi wakiamini Dokta Yusha amechanganyikiwa. Kwa bahati mbaya hakutokea mtu hata mmoja aliyepata wazo la kumzuia Dokta Yusha. Ilikuwa ni kama ukumbi mzima wamepigwa na ganzi.
Nasra, mke wake kipenzi Dokta Yusha alikuwa hakamatiki, alikuwa hashikiki. Analia kwa sauti na kugaragara chini. Ama hakika kilimuumiza sana kitendo kile. Aliona amepata aibu, aibu mbele ya wazazi wake, aibu mbele ya rafiki zake, aibu aibu aibu. Kwa mara ya kwanza alimchukia Dokta Yusha, kwa moyo wake wote alimchukia mwanaume yule wa maisha yake.Wazazi wa Dokta Yusha nao walikuwa katika hali ya huzuni na masononeko makubwa. Hakika mtoto wao aliwaaibisha sana, tena katika sherehe ya ndoa yake, mbele ya umati mkubwa. Sherehe ile ya ndoa, iliyotangazwa sana, iliyogharimu pesa nyingi sana, ilikomea kati, kwa bwana harusi kutokomea na pikipiki, kusikojulikana, balaa !
Dakika kumi zilitosha pikipiki aliyopanda Dokta Yusha kufika hospitali, Kilwa Kivinje. Dokta Yusha aliruka kabla ya ile pikipiki haijasimama na kukimbilia kuingia ndani ya hospitali ile. Akiacha yule dereva wa pikipiki hajamlipa. Sasa ule mshangao wa watu wa kule ukumbini, ulihamia kwa mwendesha pikipiki. Dokta Yusha alifika hadi wodini, alikuta hali ya wodi shwari, hakuna mgonjwa yeyote aliyekuwa mahututi. Alienda mapokezi, hakukuwa na mtu yeyote usiku ule, alijaribu kuipiga ile namba, ilikuwa haipatikani, Balaa!Sasa ule mshangao aliowaachia watu kule ukumbini, mshangao alioondoka nao na kumletea mwendesha bodaboda, sasa ulimvaa mwenyewe kwa kasi. Hakumwona kabisa mmiliki wa ile sauti iliyompigia simu, pale hospitali.
TANO, ni miongoni mwa walinzi wa Don Genge. Yeye ndio alipewa kazi ya kusafisha njia, ili mpango wao uendelee kama ulivyopangwa. Kusafisha njia ilikuwa inamaanisha kung’oa magugu yote, ambayo yangeweza kuwa kikwazo kwa mpango wao. Mmoja wa gugu ambalo walipanga kuling’oa ni daktari huyu kijana.Walipanga kumuuwa Dokta Yusha !Ni Tano ndiye aliyepiga simu ile, lengo ni kumleta Kivinje ili amuue. Bila kujua Dokta Yusha aliingia katika mtego huo hatari. Tangu Dokta Yusha alivyowasiri kwa pupa na pikipiki, mpaka sasa, Tano alikuwa makini nae kila anapokwenda. Lengo ni kupata sehemu sahihi ya kuweza kumuuwa Dokta Yusha. 
Baada ya Dokta Yusha kutomuona mgonjwa aliyeitiwa, na simu ya mtu aliyempigia kuzimwa. Alikaa chini na kutafakari kilichotokea. Kila kitu kilijirudia katika kichwa chake kama filamu, sasa akaona ukubwa wa kosa alilolifanya. La kukimbia katikati ya sherehe ya harusi yake. Ukubwa wa kosa uliongezeka zaidi kwa kuwa hakukuwa na mgonjwa kweli pale hospitali…
Dokta Yusha sasa alikumbuka hali atakayokuwa nayo mke wake kipenzi Nasra kwa tukio lile baya alilolifanya. Alikumbuka pia huzuni atakayokuwa kawaachia wazazi wake wapendwa kule ukumbini baada ya kuondoka bila kuaga. Alijiona kafanya kosa kubwa sana. Ghafla, majimaji mepesi yalitiririka katika mashavu yake, Dokta Yusha alikuwa analia. Kwa kosa kubwa alilolifanya usiku ule.
Wakati Dokta Yusha akiwaza yale, na chozi la uchungu kumdondoka pale hospitali. Muuaji namba tano alikuwa hatua chache sana na pale alipokaa Dokta Yusha, akifikiria jinsi ya kumuua. Aliona kumuua kwa risasi itazua tafrani kubwa pale hosptali, alipanga kumuuwa Dokta Yusha kwa mikono yake ama kwa kisu. Alihisi njia hizo ni salama zaidi. Sasa alikuwa anasubiri Dokta Yusha afanye kosa lolote lile.
Kule Kilwa Masoko, hali ile ya taharuki na huzuni iliendelea mle ukumbini.Baada ya saa moja watu wote waliamua kurudi majumbani kwao. Huku kila mmoja akiliongelea kwa aina yake tukio la kukimbia kwa bwana harusi katikati ya sherehe. Wapo waliolifanya kama hadithi nzuri ya kufurahisha, wapo waliolifanya kama hadithi mbaya ya kusikitisha na kuhuzunisha.Watu wa mwisho kurudi nyumbani katika usiku ule wa sherehe ya harusi ni familia mbili zilizokumbwa na kisanga kile cha kuajabisha, familia ya Dokta Yusha na familia ya Nasra. Waliweka kikao kidogo mlemle ukumbini kulizungumzia tukio lile. Kikao kilichoisha bila maelewano yoyote. Walijaribu kumpigia Dokta Yusha, simu iliita tu bila kupokelewa. Sasa familia zile mbili wakiwa na Bi harusi walikuwa wanarudi nyumbani, katika gari mbili tofauti, wakiwa na huzuni na simanzi tele. Huku wanawake wachache ndani ya familia zile walikuwa wanalia, wakiongozwa vizuri na Bi harusi, Nasra. 
Katika gari aliyopanda Nasra, kulikuwa na watu watano, Kulikuwemo na dereva, baba yake Nasra, mzee Mpaukha, mama yake Nasra, mama Mpaukha, na mpambe wa Bi harusi, rafiki yake kipenzi Nasra, Hasina Omary. Dereva wa gari ile, alikuwa anaitwa Musa. Dereva wa siku nyingi sana wa familia ya mzee Mpaukha.Musa alikuwa amelewa sana pombe, pombe ambayo aliinywa vilivyo na marafiki zake mle ukumbini. Pombe ilimfanya apoteze umakini pale katika sukani na kuleta balaa kubwa sana. Walitoka vizuri pale ukumbini, lakini gari lilivyokamata lami mwendo ulibadirika. Musa akawa anaendesha gari bila umakini wowote, siku zote pombe haziongopi. Hakukuwa na mtu aliyekuwa makini na mwendo ule, wakati Musa alikuwa amelewa pombe, watu wengine wote waliobaki walikuwa wamelewa na kitendo alichokifanya Dokta Yusha kule ukumbini. Gari zima walilewa kwa aina mbili tofauti. Kila mmoja alikuwa amekaa mkao wa kuchoka katika siti yake.Gari wakati inakata kona ya kuelekea nyumbani kwa mzee Mpaukha, dereva ilimshinda. Ilikuwa kona kali sana, iliyomshinda kabisa Musa, gari liliacha njia na kujisweka kwenye kapori kadogo….ilikuwa balaa !Gari ilijipiga kwa nguvu sana katika mti mkubwa kule kwenye kapori. Kishindo kikuu kilisikika.
TANO, baada ya kushindwa mpango wake wa kumuua Dokta Yusha usiku ule. Alirudi mafichoni kwa wenzake kujipanga upya. Usiku wa siku uliofuata kundi lile hatari la SIX KILLERS walikuwa na kazi kuu mbili.CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Kwanza Kuhakikisha utoaji wa mioyo kwa maiti zilizokuwepo katika chumba cha kuhifadhia maiti unafanyika bila wasiwasi wowote.
Pia kuhakisha Dokta kijana anayejifanya ana morali ya kazi, Dokta Yusha anauwawa.Kwa kushirikiana na wale madokta wasiokuwa na maadili ya kazi waliamini watafanikiwa katika malengo yao hayo mawili. 
Jioni ya siku ile familia ya Dokta Yusha, ilikwenda hospitali kuwaangaalia wenzao. Yalikuwa majonzi makubwa sana baada ya kusikia mama Mpaukha alikuwa amefariki. Na ndugu wengine wa Mzee Mpaukha nao waliwasiri, na waliamua kuuchukua mwili wa mpendwa wao usiku wa siku ile ili kwenda kufanya maandalizi ya mazishi.
Hadi muda huo, madaktari wakuu katika hospitali hiyo walikuwa hawajulikani walipo. Nia yao ilikuwa ni kukaa mafichoni muda mrefu ili idadi ya watu watakaofariki waongezeke, ili mradi wao wa kupata mioyo kumi na tano kila siku ukamilike. Walijua wasipokuwa kazini wao, wagonjwa wengi watakufa.
Saa nne kamili usiku, mganga Mkuu wa hospitali ya wilaya ya Kilwa, ndugu Zaidi Kilumba, Daktari Mkuu wa upasuaji Dokta Sharifa Juma, Mkuu wa chumba cha upasuaji, Dokta Tamaa Karimu, wale manesi watano, na kundi zima la SIX KILLER waliwasiri katika eneo la hospitali ile, kwa magari aina mbili tofauti. Madokta na manesi walipanda gari yao na lile kundi hatari walipanda gari yao. Walitofautiana kufika eneo la hospitali kwa dakika kumi tu, wakitangulia wale madaktari. Walikuwa wamekuja kufanya kazi ya kutoa mioyo ya maiti, wakifuatiwa na gari la kundi la hatari la Six Killers waliokuja kulinda hali ya usalama pale hospitali, na kumuua daktari aliyeonekana kizuizi kwa kazi yao, Dokta Yusha.
Wale madaktari waliposhuka tu pale hospitali, walilakiwa kwa furaha na bashasha kubwa sana toka kwa Dokta Yusha. Lakini wao hawakuonesha kabisa sura za furaha, haikuwa kama ilivyo kawaida yao kila walipokuwa wanakutana hapo kabla. Madaktari wale walionesha sura zilizoonesha dharau na kiburi.Madaktari wote watatu walikataa kushikana mkono na Dokta Yusha wakati wa kusalimiana ! Waliuacha mkono wa Dokta Yusha ukielea hewani.
“Hivi wewe hiki ni kituo chako cha kazi, au unataka kutuaminisha kwamba wanaopanga vituo hawana akili?” Dokta Sharifa alimuuliza swali kwa dharau Dokta Yusha.Dokta Yusha hakujibu swali lile, alitumbua macho kuonesha mshangao wake. Aliwaangalia kwa zamu madaktari wale. Wote walionesha kutojari kabisa mshangao wake.”Au unahamu…..?” Dokta Kilumba nae aliuliza swali lililoelea hewani, bila kutanabaisha Dokta Yusha alikuwa na hamu ya nini.”Mbona siwaelewi ndugu zangu” Dokta Yusha aliongea kwa sauti ndogo iliyokuwa ikiashiria kutoelewa kinachoendelea.”Naitwa Tamaa Karimu, unaitwa Yusuph Shaweji, sina undugu na wewe na wala sijawahi kuwa na undugu Na wewe, labda hawa wenzangu ndio ndugu zako””Nani, mimi nitakuwa na ndugu kama huyo?” Dokta Sharifa alirukia kwa mtindo wa swali.”Lazima niwe makini, kuna kitu kinaendelea” Dokta Yusha alijionya mwenyewe kimoyomoyo.
Wakati wanaongea na Dokta Yusha, lile kundi la wauaji walikuwa wamejipanga vizuri kule katika chumba cha kuhifadhia maiti. Tayari kwa kulinda usalama ili wale madaktari waje kufanya mchezo wao hatari. Mchezo wa kutoa mioyo ya maiti ! Pale walikuwa wanamchanganya tu Dokta Yusha ili kupoteza umakini wake, na kuwapa nafasi kundi la Six killers wajipange vizuri kule katika chumba cha kuhifadhia maiti.Na walifanikiwa !
Lile anguko la Mwanasheria lilimpeleka moja kwa moja kule kwenye kibonde kidogo lilipoingia gari la Mzee Mpaukha, na kujikuta ameulalia mwili wa mpambe wa Bi harusi, Hasina Omary.”Mamaaaaaa” Mwanasheria alipiga kelele kali sana. Akiwa amemlalia Hasina, macho yake mbele yake alikutana na picha mbaya sana. Picha ya kutisha. 
“Ni nini hii, inamaana tumekufa wote” Mwanasheria alijiuliza mwenyewe. Pombe haziongopi kabisa, Mwanasheria alijiona kama na yeye alikuwemo katika ile gari iliyopata ajari, na sasa watu wote wamekufa, akiwemo na yeye. Yalikuwa mambo ya ajabu sana.Alijiinua taratibu toka katika mwili uliojeruhiwa vibaya sana, mwili wa Hasina, akasimama wima, huku akiwa anayumbayumba, Mwanasheria aliangalia vizuri eneo lote lile la ajari. Japo kwa shida kutokana na giza na kwa macho ya ulevi, lakini alitambua vizuri madhara makubwa yaliyotokea mahali pale. 
“Ni nini hii?” Alijiuliza mwenyewe Mwanasheria. Mara akili zake za kilevi zilimtuma kufanya kitu. Alitoa simu yake mkononi na kupiga simu, alipiga simu kwa Robert, alikuwa ni rafiki yake kipenz.
“Hallo Robert” Aliongea kwa sauti ya kilevi.”Nambie Mwanasheria, mbona usiku sana” Robert aliongea kwa sauti iliyoonesha alikuwa anatoka usingizini.”Tumepata ajari rafiki yangu””Ajari ?””Ndio wenzangu wote wamekufa nimebaki mimi peke yangu””Ulikuwa na kina nani””Siwajui”Pombe zilimfanya Mwanasheria ajione kama naye alikuwemo katika ile ajari.”Sehemu gani imetokea hiyo ajari?””Mtaroni””Come on Mwanasheria be serious””Kweli my friend””Ulikuwa unatoka wapi mwanasheria?””Kilabuni”CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Robert alitoa msonyo mrefu na kukata simu. Akihisi Mwanasheria alikuwa katika maruweruwe yake baada ya kunywa pombe za kutosha.
Upande wa Mwanasheria, ulibaki na mshangao, kwanini rafiki yake kipenz Robert kamkatia simu wakati yeye anamueleza jambo muhimu na zito sana.Mwanasheria alianza kupiga kelele, na maneno ajari na balaa yakisikika mara kwa mara katika kelele zake.Majirani na lile eneo walisikia walisikia vizuri sana kilio kile cha Mwanasheria, lakini nani katika mji ule alikuwa hamjui Mwanasheria, nani angekithamini kilio cha mlevi yule, kila mtu alipuuzia kilio cha mlevi, Mwanasheria. Lakini Mwanasheria hakupuuza, alizidi kupiga kelele…
Kule hospitali Kivinje hali ya mviziano iliendelea. Baada ya Dokta Yusha kukaa pale kwa muda mrefu, bila simu yake kupigwa, bila kumuona aliyempigia simu, aliamua kuondoka. Huku kichwani alikuwa anawaza, atamwambia nini Nasra na kumuelewa, atawaambia nini wazazi wake. Alitoka nje na kumkuta dereva wa ile pikipiki amesinzia, alimuasha na kupanda.Wakaondoka.Wakati wanaondoka walipishana na gari moja lililoingia kwa kasi sana mle hospitali, almanusra liwagonge.Walipofika Singino, simu ya Dokta Yusha iliita, kuangalia namba ni ya ile sauti ya kizee iliyompigia mwanzo…
Sasa, akawa anajishauri, apokee ama asipokee ile simu.”Hebu simamisha pikipiki kidogo” Dokta Yusha alimwambia dereva wa pikipiki ile kwa sauti kubwa. Pikipiki ikasimamishwa.Dr Yusha aliipokea simu ile na kuisikia sauti ileile ikimsisitiza aende Kivinje kumsaidia mgonjwa wake.”Mbona nimetoka hapo hospitali muda huu?” Dokta Yusha aliuliza kwa sauti yenye kukereka.”Tupo huku nyuma, karibu na jengo la kuhifadhia maiti””Sasa mbona nilipofika niliipiga hii simu ilikuwa haipatikani””Simu iliisha chaji, yaani hapa nimeilazimisha tu kuiwash…”Simu ikakatika.Dokta Yusha aliamini kweli, simu ya yule jamaa haikuwa na chaji, maana ndomana hata sasa ilizimika kutokana na tatizo hilo.”Turudi hospitali” Alimuamuru yule dereva pikipiki. Yule kijana aligeuza pikipiki haraka, yeye alikuwa kazini, na aliamini ujira wake unaongezeka kila inavyoongezeka safari.
Kule Kivinje, Tano alikuwa hajafanikiwa Mpango wake, hadi Dokta Yusha anapanda pikipiki na kuondoka, hakuiona nafasi sahihi ya kumuua daktari yule kijana. Wakati Dokta Yusha anaondoka Tano alijishauri, amfate Dokta Yusha na kumuua njiani ama afanyaje. Mwishowe aliamua kumrudisha tena Dokta Yusha kwa kutumia ile simu. Na alifanikiwa, Dokta Yusha alikuwa njiani anarudi.Tano alijificha nyuma ya jengo la kuhifadhia maiti la Hospitali ile, na kisu chake mkononi. Akisubiri kwa hamu ujio wa Dokta Yusha. Daktari wakiyeamini angekuwa kikwazo katika Mpango wao walioupanga usiku wa siku ile.
Muda mfupi baadae, Pikipiki aliyopanda Dokta Yusha iliwasiri pale Hospitali. Dokta Yusha alishuka kwenye ile pikipiki. Siyo kwa haraka sana kama mwanzo. Akawa anaelekea upande wa kushoto kilipo chumba cha kuhifadhia maiti cha Hospitali ile.
Dokta Yusha alikaribia kabisa kile chumba cha kuhifadhia maiti.Ghafla, alisikia kelele kali sana zikitoka kule mapokezi.”Uwiiiiiiii, jamani tusaidieni, tumeamua vibaya saaaaana, tusaidieni, madaktariiiiii, tunakufaaaa….” Zilikuwa kelele kali sana. Kelele ambazo zilisababisha Dokta Yusha abadiri uelekeo. Toka kwenye kifo kurudi katika uhai. Dokta Yusha alitimka mbio kurudi kule mapokezi, alikosikia makelele ya mtu akiomba msaada. Alipofika pale alimtambua vizuri sana mpiga kelele, alikuwa Mwanasheria, mlevi maarufu sana Kilwa Masoko. Taratibu alianza kupunguza mwendo akijua Mwanasheria yupo katika makelele yake ya kawaida ya pombe. Lakini kadri ya alivyokuwa anamsogelea Mwanasheria, umakini wake uliongezeka.Mwanasheria alitapakaa damu mwili mzima, huku kundi dogo la watu likiwa limemzunguka. Dokta Yusha alijitahidi kupenya kundi la watu wale na kumfikia mlevi yule.
“Vipi Mwanasheria?” Baada ya kumkaribia Dokta Yusha lilimtoka swali.Mwanasheria alimwangalia Dokta Yusha na kumtambua.”Tumepata ajari Dokta, sote tumekufa” Mwanasheria alitoa kauli iliyomchekesha kila mtu.”Come down Mwanasheria, wewe hujafa””Nimekufa Dokta, nimekufaaaaaa” Alisema kwa sauti kubwa sana.Dokta Yusha aliona pale hawawezi kuelewana.”Hao wenzako wako wapi?””Wapo humo Dokta” Mwanasheria alisema huku akionesha kwa kidole chumba kulichokuwa karibu na pale walipokaa.Kwa mwendo wa taratibu Dokta Yusha alielekea kule chumbani. Alikutaba na balaa.Mwili wa kwanza kuuona ni wa rafiki yake kipenzi, mke wake kipenzi, Nasra. Alienda mbele ya mwili ule uliolazwa vibaya sakafuni na kuuinamia. Dokta Yusha aliona ufa mkubwa sana katika kichwa cha mpenzi wake , pale alipojigonga na jiwe baada ya ile ajari ya kizembe kutokea. Aligusa upande wa kushoto wa kifua cha Nasra, mapigo ya moyo yalikuwa yanapiga kwa mbali sana. Akajua kosa lolote litasababisha ampoteze mke wake. Alinyanyuka taratibu, huku chozi likimdondoka na kuufata mwili wa pili, alikuwa ni mkwewe, mama Mpaukha. Hakuhitaji kumgusa sehemu yeyote kutambua kama mkwewe kipenz alikuwa amefariki. Aliusogelea mwili wa tatu, mwili wa Alex. Dereva wa Mzee Mpaukha. Alimuona na damu nyingi sana, huku mabaki ya vioo yakiwa yamebaki katika mwili ule. Ilikuwa ni picha mbaya sana kuiangalia. Akausogelea mwili wa nne, wa Hasina, mpambe wa bibi harusi. Aliona mbonyeo mkubwa katika upande wa kulia wa kichwa kile. Pale alipojigonga na kioo Wakati Musa alipojaribu kukata kona ile kali. Mwisho aliusogelea mwili wa Mzee Mpaukha, mwili ambao haukuwa na tofauti sana na mwili wa dereva Musa. Nao mahali ya vioo yalikuwepo katika mwili ule.”Balaa” Dokta Yusha alijisemea mwenyewe.
“Jamani tunakufaaa” sasa ndio alizisikia kelele za Mwanasheria kule mapokezi. Dokta Yusha alitoka nje kumwangalia Mwanasheria alikuwa ameumia sehemu gani. Alimfikia Mwanasheria na kumkagua mwili mzima. Mwanasheria hakuwa na jeraha lolote zaidi ya zile damu zilizompakaa. Dokta Yusha akawaza labda Mwanasheria kaumia ndani kwa ndani. Wakati akimwangalia Mwanasheria ndipo alipomuona Fred kwa mbali, rafiki yake wa siku nyingi. Na ndiye alikuwa mpambe wake wa harusi siku ile.
“Vipi Fred””Ebana wameumia vibaya sana, afadhali nimekuona, nimewafata madaktari mpaka nyumbani kwao, hawapo, sijui wameenda wapi?””Kwani kilitokea nini Fred?” Dokta Yusha aliuliza kwa sauti yake yenye kwikwi.”Mimi kanipigia simu huyo jamaa anayelia, muda mfupi tu nilipofika nyumbani kutoka kwenye sherehe, sijui hata namba yangu aliitoa wapi, yeye alikuwa analia tu, huku akisema wote wamekufa. Alinielekeza mahali ilipotokea ajari. Nilienda haraka kwa gari, na kukuta familia ya Nasra wamepata ajari mbaya sana ya gari aisee, majeruhi wako ndani huko” Fred alisema bila kujua kama Dokta Yusha kashaingia mle ndani na kujionea mwenyewe athari za ajari ile.
Kule nyuma ya chumba cha kuhifadhia maiti, Tano alikuwa anasubiri ujio wa Dokta Yusha. Alikuwa amejiandaa vema kumuua Dokta Yusha pindi atakapotokea tu. Alijibanza konani na kisu chake mkononi. Hakujua kabisa kuwa kwa wakati ule Dokta Yusha alikuwa amesahau kabisa habari ya simu ya mtu yule. Tano alisubiri na kusubiri.CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Alfajiri, mji wa Kilwa Masoko, waliamka na habari kuu mbili. Habari ya kwanza ilikuwa ni kutokea kwa ajari katika kona inayoelekea mtaa wa Lumumba. Vijiwe vyote vinavyojadiri habari ngumu waliijadiri sana habari hiyo. Habari iliyohusisha ajari mbaya waliyoipata familia ya Mzee Mpaukha.
Habari ya pili ni kukimbia kwa bwana harusi katikati ya sherehe. Habari iliyopambwa na kusimuliwa vizuri sana na mafundi wa kusimulia. Tena wengine hawakuwepo hata katika ile sherehe yenyewe lakini ndio walikuwa wasimuliaji wakubwa. Vijiwe vyote vya waambea waliipa sana ‘airtime ‘ habari hii ya bwana harusi kukimbia katikati ya sherehe kuliko habari ile ya ajari.
Kule Kilwa Kivinje majeruhi wote sasa walikuwa wodini. Dokta Yusha alifanya kazi kubwa sana usiku ule. Yeye mwenyewe alifanya kila kitu kuhakikisha majeruhi wote wanapata huduma. Na ile maiti ya mama Nasra ilipelekwa katika chumba cha kuhifadhia maiti na kusubiri taratibu zingine za mazishi ziendelee.
Hadi Asubuhi, Dokta Mkuu wa hospitali ya Kinyonga, Zaidi Kilumba, Dokta Mkuu wa upasuaji Sharifa Juma, na Dokta anayesimamia chumba cha kuhifadhia maiti, Dokta tamaa Karimu walikuwa hawajawasiri kazini, na wala simu zao zilikuwa hazipatikani. Hospitalini walikuwa wanafanya kazi manesi, wakishirikiana kwa ukaribu mkubwa na Dokta Yusha. 
Hadi saa sita mchana, majeruhi wale wanne walikuwa hawajapata fahamu. Hali ilikuwa tete. Dokta Yusha alifanya kazi kama punda, huku akimshukuru Mungu kwa kuwa alikuwa na likizo kwa ajili ya mapumziko ya ndoa yake.Madaktari wengine katika hospitali ile, hawakuwa na ari kabisa ya kufanya kazi.
Saa kumi na mbili jioni, kazi ya Dokta Yusha ilianza kuleta mafanikio. Mzee Mpaukha alirudiwa na fahamu. Alifumbua macho taratibu akiwa mbele ya nesi aliyekuwa karibu na kitanda chake. 
“Niko wapi hapa?””Tulia baba, uko sehemu salama” 
Nesi alimjibu huku akiweka vizuri dripu ya maji ilikuwa inaingia mwilini kwa Mzee Mpaukha.Mzee Mpaukha, alifumba macho na kutafakari. Matukio yote yaliyotokea usiku uliopita yalijirudia mithili ya sinema. Tangu wakiwa ukumbini hadi gari lao lilivyoacha njia.
“Tunakufaaaaaaa!”
Mzee Mpaukha alitoa ukelele mkubwa akiwa pale kitandani. Ukelele huo uliokuwa na faida ndani yake. Ukelele ule alifika moja kwa moja katika masikio ya Musa, na kumuamsha Musa, dereva wake, toka katika usingizi mzito aliolala kuja duniani. Musa naye aliunga kumsaidia Mzee Mpaukha 
“…..kufaaaaaaa”Nesi sasa akakimbia kwa kasi kwenda katika kitanda cha Musa. Huku akimshukuru Mungu kwa kuweza kuwaamsha wagonjwa wawili kwa mpigo, tena katika njia ya ajabu.
Nusu saa baadae, Dokta Yusha aliwasiri, alipatwa na furaha isiyo na kifani kukuta wagonjwa wake wawili wamerejewa na fahamu. Ilikuwa faraja kubwa sana kwake. Asilimia hamsini ya kazi alikuwa amefanikiwa. Walipoteza fahamu wagonjwa wanne, wawili walikuwa wamerejewa na fahamu zao na kubaki wawili…
TANO, baada ya kushindwa mpango wake wa kumuua Dokta Yusha usiku ule. Alirudi mafichoni kwa wenzake kujipanga upya. Usiku wa siku uliofuata kundi lile hatari la SIX KILLERS walikuwa na kazi kuu mbili.
Kwanza Kuhakikisha utoaji wa mioyo kwa maiti zilizokuwepo katika chumba cha kuhifadhia maiti unafanyika bila wasiwasi wowote.
Pia kuhakisha Dokta kijana anayejifanya ana morali ya kazi, Dokta Yusha anauwawa.Kwa kushirikiana na wale madokta wasiokuwa na maadili ya kazi waliamini watafanikiwa katika malengo yao hayo mawili. 
Jioni ya siku ile familia ya Dokta Yusha, ilikwenda hospitali kuwaangaalia wenzao. Yalikuwa majonzi makubwa sana baada ya kusikia mama Mpaukha alikuwa amefariki. Na ndugu wengine wa Mzee Mpaukha nao waliwasiri, na waliamua kuuchukua mwili wa mpendwa wao usiku wa siku ile ili kwenda kufanya maandalizi ya mazishi.
Hadi muda huo, madaktari wakuu katika hospitali hiyo walikuwa hawajulikani walipo. Nia yao ilikuwa ni kukaa mafichoni muda mrefu ili idadi ya watu watakaofariki waongezeke, ili mradi wao wa kupata mioyo kumi na tano kila siku ukamilike. Walijua wasipokuwa kazini wao, wagonjwa wengi watakufa.
Saa nne kamili usiku, mganga Mkuu wa hospitali ya wilaya ya Kilwa, ndugu Zaidi Kilumba, Daktari Mkuu wa upasuaji Dokta Sharifa Juma, Mkuu wa chumba cha upasuaji, Dokta Tamaa Karimu, wale manesi watano, na kundi zima la SIX KILLER waliwasiri katika eneo la hospitali ile, kwa magari aina mbili tofauti. Madokta na manesi walipanda gari yao na lile kundi hatari walipanda gari yao. Walitofautiana kufika eneo la hospitali kwa dakika kumi tu, wakitangulia wale madaktari. Walikuwa wamekuja kufanya kazi ya kutoa mioyo ya maiti, wakifuatiwa na gari la kundi la hatari la Six Killers waliokuja kulinda hali ya usalama pale hospitali, na kumuua daktari aliyeonekana kizuizi kwa kazi yao, Dokta Yusha.CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Wale madaktari waliposhuka tu pale hospitali, walilakiwa kwa furaha na bashasha kubwa sana toka kwa Dokta Yusha. Lakini wao hawakuonesha kabisa sura za furaha, haikuwa kama ilivyo kawaida yao kila walipokuwa wanakutana hapo kabla. Madaktari wale walionesha sura zilizoonesha dharau na kiburi.Madaktari wote watatu walikataa kushikana mkono na Dokta Yusha wakati wa kusalimiana ! Waliuacha mkono wa Dokta Yusha ukielea hewani.
“Hivi wewe hiki ni kituo chako cha kazi, au unataka kutuaminisha kwamba wanaopanga vituo hawana akili?” Dokta Sharifa alimuuliza swali kwa dharau Dokta Yusha.Dokta Yusha hakujibu swali lile, alitumbua macho kuonesha mshangao wake. Aliwaangalia kwa zamu madaktari wale. Wote walionesha kutojari kabisa mshangao wake.”Au unahamu…..?” Dokta Kilumba nae aliuliza swali lililoelea hewani, bila kutanabaisha Dokta Yusha alikuwa na hamu ya nini.”Mbona siwaelewi ndugu zangu” Dokta Yusha aliongea kwa sauti ndogo iliyokuwa ikiashiria kutoelewa kinachoendelea.”Naitwa Tamaa Karimu, unaitwa Yusuph Shaweji, sina undugu na wewe na wala sijawahi kuwa na undugu Na wewe, labda hawa wenzangu ndio ndugu zako””Nani, mimi nitakuwa na ndugu kama huyo?” Dokta Sharifa alirukia kwa mtindo wa swali.”Lazima niwe makini, kuna kitu kinaendelea” Dokta Yusha alijionya mwenyewe kimoyomoyo.
Wakati wanaongea na Dokta Yusha, lile kundi la wauaji walikuwa wamejipanga vizuri kule katika chumba cha kuhifadhia maiti. Tayari kwa kulinda usalama ili wale madaktari waje kufanya mchezo wao hatari. Mchezo wa kutoa mioyo ya maiti ! Pale walikuwa wanamchanganya tu Dokta Yusha ili kupoteza umakini wake, na kuwapa nafasi kundi la Six killers wajipange vizuri kule katika chumba cha kuhifadhia maiti.Na walifanikiwa !
Usiku uleule wa saa nne, familia ya Mzee Mpaukha walijipanga kwenda kuchukua mwili wa mpendwa wao kule chumba cha kuhifadhia maiti. Walikuwa wanamsubiri Dokta Yusha tu ili waende kuchukua mwili wa marehemu. Walikuwa wameshaongea na Mkuu msaidizi wa mhifadhi wa chumba cha maiti. Bila kujua Mpango hasi uliokuwemo katika chumba kile…..Balaa !
Alivyotoka kuongea na madaktari wale waliombadirikia, Dokta Yusha moja kwa moja alienda wodini. Hali aliyoiacha wodini ndiyo aliyoikuta. Hadi muda ule. Ni Mussa na Mzee Mpaukha tu ndio waliorejewa na fahamu. Dokta Yusha alisogea hadi kitanda alicholazwa mke wake kipenz, Nasra, alikaa pembeni ya kitanda kile. Huku akimwangalia mkewe aliyekuwa amefumba macho. Akiwa amehama kabisa katika Dunia hii. Mwanamke aliyekuwa nusu mfu kwa sasa. Aliangalia jinsi dripu ikivyotiririka taratibu katika mishipa laini ya Nasra. 
Wakati Dokta Yusha akiwa pale na mkewe, Dokta Kilumba aliingia mle wodini. Alisogea taratibu hadi pale kitandani alipokuwa amekaa Dokta Yusha. Taratibu Dokta Yusha aliacha kuiangalia ile dripu na kumwangalia Dokta Kilumba. Dokta waliyetoka kugombana naye punde tu kule nje.Dokta Kilumba alipofika pale naye hakuongea. Alikaa pale kitandani, karibu kabisa na Dokta Yusha, kiasi kwamba magoti yao yaligusana. Hali ya ukimya iliendelea kama dakika tatu, ndipo Dokta Yusha alikiharibu kimya hiko.
“Vipi Dokta, mbona umekuja kimya kimya halafu hauongei ?””Tusamehe Dokta, haikuwa dhamira yetu hali ile itokee””Msijari mambo ya kawaida tu kupishana kauli”
Baadae walielewana. Na kuanza kuongea mambo mbalimbali.Dokta Kilumba alikuja kuongea na Dokta Yusha kwa dhamira maalum. Dhamira mbaya kabisa. Ni kuchelewasha muda kwa Dokta Yusha kwenda kule chumba cha kuhifadhia maiti kuchukua maiti ya mama Mpaukha. Kwa kuwa na maiti ya mama Mpaukha ilikuwa katika orodha ya maiti zilozotakiwa kutolewa moyo siku ile !
Kule nje familia ya Mzee Mpaukha walikuwa wanamsubiri Dr Yusha atoke wodini kuangalia hali za wagonjwa, ili waende naye kwenda kuchukua maiti yao kule katika chumba cha kuhifadhia maiti.
Bila kujua lengo la Dokta Kilumba, Dokta Yusha aliendelea kuongea nae. Alifurahi sana kuelewana na daktari yule Mkuu, alijua itakuwa rahisi sana kuwasimamia wagonjwa wake kwa kuelewana na Dokta yule.
Kule katika chumba cha maiti hali ilikuwa ya kutisha. Ilihitaji mtu jasiri kuangalia kilichokuwa kinaendelea. Mioyo kumi na nne toka katika maiti kumi na nne ilikuwa imeshapatikana tayari, na kuhifadhiwa katika deli moja kubwa jekundu!Sasa ilikuwa zamu ya kutolewa moyo wa kumi na tano, ili kukamilisha idadi yao ya siku ile. Kisha baada ya hapo wakachungulie katika akaunti zao kitaongezeka nini. Waliikumbuka sana ahadi ya Don Genge.
Hali ndani ya chumba cha kuhifadhia maiti ilikuwa ya utulivu sana. Kila mtu akifanya kazi yake kwa umakini mkubwa. Utafikiri walikuwa katika operesheni moja muhimu sana ya kuokoa maisha ya mtu. Kumbe walikuwa wanafanya vitendo vya kinyama sana!
Dokta Sharifa alikuwa ameshika kisu maalum kwa ajili ya upasuaji, mbele yake kulikuwa na kitanda kidogo kikichotumika kulaza zile maiti wakizozitoa mioyo! 
Dokta Sharifa alikuwa anapasua maiti na kutoa moyo kisha kuishona tena miili ya marehemu. Wale manesi walikuwa wanafanya kazi ya kubeba maiti na kuzileta pale kitandani, kisha kuzirejesha katika sehemu zao baada ya kufanyiwa upasuaji na kushonwa na Dokta Sharifa. Dokta wa kike katili !CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Dokta Tamaa yeye alikuwa anasimamia kazi kama inaenda vizuri, ndiye alikuwa Mkuu kwa muda ule, wakati Dokta Kilumba hakuwepo. 
Nje kulikuwa na ulinzi imara. Walinzi wote sita wakiwa na bunduki, walikuwa wamekizunguka chumba cha kuhifadhia maiti , tayari kwa kupiga mtu au kitu chochote kitakachosogelea chumba kile. Walikuwa makini, Kuhakikisha hawafanyi kosa lolote la kiufundi.
Manesi wawili walienda kufungua kabati moja la kuhifadhia maiti. Walivuta droo taratibu. Sura ya maiti yule ilikuwa inaonekana vizuri. Sura tulivu kabisa, sura ya kipole, sura isiyokuwa na hatia yoyote, sura ya mama Mpaukha. Wale manesi wawili waliitoa maiti ile na kuilaza vizuri kwenye machela. Waliisukuma machela ile kuelekea pale alipokuwa Dokta Sharifa, ili Dokta afanye kazi ile ya kikatili ! Kazi ya kuutoa moyo mwili ule, mwili wa mkwe wa Dokta Yusha.
Mwili wa mama Mpaukha ukawekwa katika kile kitanda maalum kwa kazi hii ya kikatili!Dokta Sharifa alinyanyua mkono wake wa kulia ulioshika kisu juu, akakielekeza kile kisu katika upande wa kushoto katika kifua laini cha marehemu mama Mpaukha, akichana taratibu. 
Kilikuwa ni kitendo cha kikatili sana, lakini daktari yule wa kike alikuwa anakifanya bila wasiwasi wowote. Alikizungusha kile kile kisu kwa mtindo wa duara, kisu maalum kilichokuwa kimezama vizuri katika nyama za kifua cha mama yule. Alipoona imetosha aliingiza mkono wake wa kulia, aliokuwa amevaa gloves, alichezesha mkono wake kama dakika moja katika shimo baya alilolijenga pale kifuani, na kutoka na moyo uliozungukwa na damu!Aliuweka pembeni kwenye sahani ya chuma moyo ule, na kuanza kuushona mwili ule, mwili usiokuwa na moyo kwa sasa.
Kule wodini ‘story’ zilinoga kati ya Dokta Yusha na Dokta Kilumba. Walikuwa wanasimuliana mambo mbalimbali kuhusu fani yao ya utabibu. Bila kujua mambo ya siri yaliyokuwa wanaendelea katika chumba cha kuhifadhia maiti.
Mara, mjomba wake Nasra aliingia wodini.”Samahani Dokta, inabidi tukautoe mwili wa marehemu ili tukaufanyie maandalizi””Sawa, ngoja tumpigie mtu wa chumba cha kuhifadhia maiti” Dokta Kilumba alidakia ilihal hakuambiwa yeye.Alimpigia Dokta Tamaa, na Dokta Tamaa alimjibu kwamba mambo yako vizuri wakauchukue tu mwili mpendwa wao.
Dokta Yusha akiongozana na ndugu mwengine walienda kuuchukua mwili ule usiokuwa na moyo kwa sasa na kwenda nao Kilwa Masoko kwa ajili ya maandilizi ili wauzike.
Siku ile ya kwanza kundi la Don Genge kwa kishirikiana na madaktari wale wenye roho mbaya kabisa walifanikisha Mpango wao ule wa kinyama!
Siku ya pili Asubuhi, ndio ilikuwa siku ya kuuosha mwili ule tayari kwa kwenda kuuzika. Mshono waliukuta katika kifua cha mama Mpaukha ulimshangaza kila mtu aliyekuwa mle chumbani wakati wanauosha mwili ule…
Wakati mwili unaoshwa, kizaaza kikaibuka!Mwili wa mama Mpaukha ulikuwa na mshono mkubwa sana ambao ulikuwa haujapona bado.Mshono uliowaacha midomo wazi waoshaji. Pamoja na mshangao wao lakini waoshaji wale walihisi labda jeraha lile ni mojawapo ya madhara aliyoyapata mama yule katika ajari ile mbaya!Wakina mama wale Waliamua kukaa kimya na kuendelea na kazi yao ya uoshaji kama kawaida.Mwili wa mama Mpaukha ulioshwa na kwenda kuzikwa katika makaburi ya Sanga bila uwepo wa mwanae mpendwa, Nasra, bila uwepo wa mumewe kipenzi, Mzee Mpaukha .
Mama Kindumba, alikuwa mlevi maarufu wa kike katika mji wa Kilwa Masoko. Kutokana na kupenda sana kunywa pombe za kienyeji alikuwa na marafiki wengi sana walevi, miongoni mwa marafiki ni Mwanasheria. 
Mama kindumba alikuwa anakaa jirani sana na familia ya Mzee Mpaukha. Ujirani huo ndio uliosababisha na yeye apate fursa ya kwenda kuuosha mwili wa mama Mpaukha. Na Mama kindumba ni miongoni mwa watu waliostushwa sana na ule mshono wa mama Mpaukha ulikuwepo pale kifuani.
Baada ya kumzika mama Mpaukha, jioni ya siku ile mama kindumba ilimkuta kilabuni akipata pombe za kienyeji kama kawaida yake. Kikao kilikuwa kimependeza ingawa mwenyekiti wa kikao hiko alikuwa hajawasiri bado.Baada ya muda mfupi Mwenyekiti aliwasiri huku akiimba wimbo wa bendi ya msondo ngoma. Alikuwa Mwanasheria.
“Eeeeeeh nilikuwa nakusubiri kwa hamu Mwana” mama kindumba aliongea kwa nguvu baada ya kumuona Mwanasheria.”Kuna nini tena mama kindumba maana nawe huishiwi michapo””Ni kuhusu ile ajari yenu” mama kindumba alisema huku anacheka.”Umeanza kuharibu sasa” sauti ya Mwanasheria ilipoa kidogo.”Kumbe yule maza alipata bonge la jeraha kifuani. Alichomwa na chuma nini pale””Mama gani tena?” Mwanasheria alihoji.”Si jirani yangu tuliomzika leo kule Sanga””Acha zako mama, ushalewa nini, yule mama hakuumia sehemu yoyote. Alikufa bila jeraha””We si ulilewa Mwanasheria utakuwa na kumbukumbu kweli, maza alikuwa na jeraha kubwa sana kifuani””Hamna kitu kama hicho mama”CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/Ulizuka mbishano mkubwa sana kati ya mama Kindumba na Mwanasheria. Walevi wengine walibaki kuwa wasikilizaji tu.
“Tusiandikie mate, ngoja nimpigie Dokta Yusha tumuulize, halafu naweka sauti ya nje kabisa” Baada ya mzozo mkubwa Mwanasheria alishauri.
“Simu itakayozua kizaazaa kipya” tusubiri hiyo kesho tuone!”
Mwanasheria akatoa simu yake. Akabofyabofya muda mfupi kuitafuta namba ya Dokta Yusha, aliiona na kuipiga.
Wakati simu ile inapigwa, Dokta Yusha alikuwa wodini. Akiwahudumia wagonjwa mbalimbali, wakiwemo mkewe Nasra na na rafiki wa Nasra, Hasina. Mzee Mpaukha na Musa hali zao sasa zilikuwa vizuri sana.
Akiwa amekaa pembeni ya kitanda cha mkewe simu yake iliita. Kuangalia kioo cha simu yake kilisomeka Mwanasheria, alitabasamu. Alitoka nje na tabasamu lake, alikumbuka vizuri sana vituko vya Mwanasheria. Alitoka nje ya geti ili akaongee na Mwanasheria.
“Hallo””Dokta tuna ubishi hapa” Mwanasheria alianza kuongea bila hata salamu.”Ubishi gani tena?””Eti katika ile ajari marehemu alikuwa na jeraha lolote?””Hapana, alifariki kwa mstuko tu””Aliumia kifuani doktaaaa” sauti ya mama kindumba ilisikika katika ile simu kwa sauti kubwa.”Hapana, hakuumia!””Tafuta mtu yeyote aliyekuwepo wakati wa kuosha maiti atakwambia” Mama kindumba alisema.Na simu ili katika. Bila shaka kwa kuisha salio ama chaji.Dokta Yusha alichanganyikiwa sana.
Ingawa taarifa ile ilitoka kwa walevi lakini Dokta Yusha aliipa uzito unaostahili. Alipanga kuufatilia ukweli wa taarifa ile na kuujua ukweli wa taarifa hiyo ya kushangaza.
Tano wa kundi la Six killers bado alikuwa anafatilia nyendo za Dokta Yusha. Na nia yao ya kutaka kumuuwa Dokta Yusha bado ilikuwa palepale. Tano alikuwa anapata ugumu sana kwa kuwa Dokta Yusha alikuwa anakaa wodini muda wote. Wodi yenye wagonjwa muda wote, na kufanya kazi ya kumuua iwe ngumu sana.
Wakati Dokta Yusha akiongea na simu ile, Tano alikuwa hatua chache nyuma yake. Alisikia kila kitu alichoongea Dokta Yusha na Mwanasheria….alilishika kichwani jina la Mwanasheria.
“Mwanasheria anahitaji kuuwawa!” Alilipitisha katika kichwa chake.
Kule kilabuni ubishi bado uliendelea. Huku Mwanasheria akiwa amepata nguvu na kuelekea kushinda. Ubishi sasa ulipata washiriki zaidi, walevi walianza kuchangia mada, huku walevi wengi wakimuunga mkono Mwanasheria.
Tano aliona mambo yao sasa yameanza kuingiwa na vijidudu vibaya. Na jukumu lake lilikuwa ni kuviondosha vijidudu vyote. Sasa naye Mwanasheria akaingia katika orodha ya kifo!
Baada ya kuongea na simu ile toka kwa Mwanasheria, Dokta Yusha alikuwa na mawazo mengi sana. Kwa uyakinifu mkubwa aliipima ile taarifa ya Mwanasheria. Akajua kuna kitu. Alikaa pale kitandani huku akiingalia bandeji kubwa aliyefungwa mkewe kichwani. Kichwa cha Nasra kiliathirika sana. Huku kukiwa na wasiwasi kama Nasra akiamka atarejewa na kumbukumbu zake.
Dokta Yusha alichukua simu yake na kuitafuta namba ya Shangazi yake Nasra. Alijua kwa vyovyote lazima alikuwepo wakati maiti ya mama Mpaukha inaoshwa. Aliiona namba na kuipiga huku akiwa anatoka nje ya wodi.CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/“Hallo Shangazi””Habari Dokta?””Safi kwema Shangazi””Tupo tu hivyohivyo””Kuna kitu nataka nikuulize Dokta””Kitu gani hiko Dokta””Ulikuwepo kati ya watu waliomuosha marehemu leo?””Ndio nilikuwepo””Eti marehemu alikuwa na jeraha lolote?””Tena kubwa sana kifuani, aisee bila shaka ndio litakuwa limesababisha kifo chake lile””Sehemu gani lilikuwepo””Juu ya kifua, sehemu unapokaa moyo!”
Mwili wa Dokta Yusha ulipigwa ganzi. Ni yeye ndiye aliyepima mapigo ya moyo ya mama Mpaukha, mara tu walipoingia katika chumba cha matibabu kabla ya mwili ule kupelekwa katika chumba cha kuhifadhia maiti.Alikumbuka aliweka kifaa cha kupima mapigo ya moyo sehemu ileile unapokaa moyo. Hapakuwa hata na mchubuko. Iweje leo aambiwe kuna jeraha kubwa sana?
“Halo Dokta….Halloo…unanisikia?”Shangazi wa Nasra alikuwa anaongea peke yake simuni. Ingawa Dokta Yusha aliweka simu sikioni lakini alikuwa mbali sana kimawazo, alikuwa hasikii chochote.
Usiku uleule Tano alienda Kilwa Masoko. Kummaliza Mwanasheria. Alijua kumuacha hai Mwanasheria basi habari juu ya kidonda kilichoibuka ghafla katika kifua cha mama Mpaukha itaendelea kusambaa. Ilikuwa ni lazima kumuuwa Mwanasheria ili kumziba mdomo milele !
Usiku wa saa nne usiku ulimkuta Mwanasheria akinywa bia katika baa ya Tiga Tisa. Alikunywa bia nyingi sana. Tangu saa kumi na mbili jioni alikuwa hapo akipata ulabu.
Meza ya tatu toka pale alipokaa Mwanasheria kulikuwa na mgeni. Mgeni aliyewasiri pale majira ya saa tatu usiku. Mgeni huyo alikuwa makini kwa kila alichokuwa anakifanya Mwanasheria. Mgeni huyo hakuwa mwengine ila ni Tano wa Six Killers. Alikuwa anamsubiri mwanasheria anyanyuke ili akamfanye alichotaka kwenda kumfanya.
Saa tano usiku Mwanasheria alinyanyuka pale kwenye kiti. Tayari kuelekea nyumbani kwake. Alisogea taratibu kwenye gari yake, alipanda na kuliwasha. Safari kwenda nyumbani kwake ilianza. Tano naye alitoka pale Tiga Tisa. Alichukua pikipiki yake na kulifuata gari la Mwanasheria kwa nyuma.Mwanasheria alikuwa amelewa hasa. Alipoteza kabisa umakini na hakutambua kabisa kama alikuwa anafuatwa. Alifika nyumbani kwake na kuingia ndani. Kutokana na ulevi Mwanasheria alijikuta amelala katika sofa pale sebuleni.
Tano alipaki pikipiki yake kwa nje. Alifika hadi mlangoni katika nyumba ile ya Mwanasheria. Kwa bahati mbaya nyumba ile haikuwa na fensi.Kwa kutumia funguo malaya alifungua mlango wa sebule wa Mwanasheria. Ilikuwa ni kazi ndogo sana, kazi iliyodumu kwa dakika tatu. Alifungua mlango na kumkuta Mwanasheria amelala pale sebuleni kama mzoga. Alichomoa kisu chake mkononi. Kwa mwendo wa kunyata akawa anamsogelea pale sofani.Akamtikisa kidogo, Mwanasheria hakuamka, alikuwa amelewa sana pombe. Alimtikisa tena. Nia ya Tano ni kumuamsha Mwanasheria ili kumjua mtu wa pili aliyedakia ile simu wakati yeye anaongea na Dokta Yusha. Lakini Mwanasheria hakuamka.Tano aliamua kuua tu, akijipa moyo atamjua tu huyo mtu. Alirudisha nyuma ule mkono uliishika kisu, kwa nguvu aliungiza katika tumbo la Mwanasheria, akatoa akaingiza tena. Alirudia mara nne.Mwanasheria akakata roho akiwa amelewa.
Tano alitoka nje huku akiwa na furaha tele. Bila kujua kama alimuua mtu asiye sahihi. Yeye alimuua Mwanasheria wa Halmashauri ya wilaya ya Kilwa, Ndugu Juma Ngozi. Wakati Mwanasheria aliyeongea na Dokta Yusha, Mwanasheria mlevi alikuwa kilabuni wakati ule, akinywa pombe na kupigizana kelele na kina mama Kindumba…CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/ITAENDELEA

Simulizi : Mapenzi Yamenifanya Niwe Muuaji
Sehemu Ya Kwanza (1)

Katika maisha yangu sikuwahi kuwaza kuua hata nzi kutokana na huruma niliyokuwa nayo.
Watu wengi walipenda kuniita mlokole japo historia yangu yote niliishi maisha ya kutokuwa na dini nikiamini Mungu wa Wakristo ndiye Mungu wa Waislamu kutokana na mafundisho ya dini zote niliyoyafuatilia.
Utashangaa kwa nini niliishi bila kuwa na dini ikiwa wazazi wangu wana dini, tena dini tofauti, baba Muislamu na mama Mkristo. Katika maisha yao hakuna aliyekubali kumfuata mwenzake na kukubaliana, kila mmoja aishi katika imani yake. Hivyo basi, nikawa mtoto wa wazazi wa dini mbili, pamoja na wazazi wangu kuishi kila mmoja na dini yake, waliishi katika upendo wa hali ya juu kwa kila mmoja kuheshimu imani ya mwenzake.

Nilipopata ufahamu nilijikuta nipo njia panda kwa vile sikutaka kumuudhi mmoja wa wazazi wangu kwa kumpendelea mmoja. Halafu kitu cha ajabu nilikuwa mtoto mmoja kama roho, hivyo niliamua kusimama katikati ya wazazi wangu kwa kutochagua dini yoyote. Lakini nilikuwa nafahamu kipi mwanadamu anatakiwa kukifanya ili usimuudhi Mungu.

Katika maisha yangu yote niliamini tofauti ya dini mbili ni ndogo sana lakini anayetakiwa kuabudiwa ni Mungu mmoja. Tokea hapo niliishi nikiwa sina dini na kuishi kama mpagani, tofauti yangu nilikuwa najua Mungu ni mmoja na ndiye anayetakiwa kuabudiwa, lakini sikwenda msikitini wala kanisani na malumbano ya dini hizi mbili mimi yalikuwa hayanihusu.
Wazazi wangu nao walikubaliana na mimi baada ya ushawishi wa kila mmoja kugonga mwamba. Huu ulikuwa muktasari wa maisha yangu ya awali ya kunifanya nisiwe na dini kwa ajili ya mapenzi ya wazazi wangu.
Kutokana na malezi mazuri ya wazazi wangu, niliweza kuishi sehemu yoyote na mtu wa aina yeyote, siku zote heshima na ucheshi ndivyo vilinifanya watu wanipende.

Kama nilivyosema awali, nilikuwa mtu wa huruma na heshima kwa wakubwa na wadogo, lakini mateso ya mapenzi yalinifanya nigeuke niwe na roho mbaya kukiko shetani.

Kuna maelezo niliwahi kusikia wakati nakua kwamba kuna matendo mengine shetani anakimbia akimuona mwanadamu anatenda. Baada ya kuteswa sana na mapenzi ilifikia hatua kutoa roho ya mtu kwangu ilikuwa kitu cha kawaida hata kwa kosa dogo la kuombana msamaha kwa kuamini hakuna kiumbe kibaya duniani kama mwanadamu ambaye hatakiwi kupewa nafasi kwa vile kama ukimchekea basi atakuumiza wewe.

Mkasa wangu unaanzia pale nilipotimiza miaka 21, nilitoka kwa wazazi wangu na kusafiri nje ya mkoa kwenda kufanya kazi baada ya rafiki yangu kupata kazi ya ujenzi.

Hivyo, hakutaka kuondoka peke yake, alinichukua na mimi huku wazazi wangu wakiniasa niishi na watu kwa heshima na taadhima. Nami niliwaahidi wazazi wangu kuwa nitaishi kama walivyonielekeza.
Nilitengana na wazazi wangu kwa mara ya kwanza toka nitoke tumboni kwa mama wangu. Nilifika mkoani na kufikia kwa ndugu wa rafiki yangu. Kwa vile tulifika Jumamosi jioni sana, tulilala na kesho yake tulipumzika na kupata nafasi ya kupelekwa sehemu ya kazi.

Ulikuwa mradi mkubwa sana ambao tuliambiwa utachukua miaka mitano kwisha, siku ile tulipumzika na kesho yake tulikwenda kuanza kazi. Siku ya pili tuliamka asubuhi na mapema na kwenda eneo la ofisi ambapo ndipo mnapangiwa kazi. Ilikuwa kuna tofauti kubwa na vijana wengi tuliowakuta nje ya geti wakisubiri kuitwa, lakini sisi tulikuwa na mwenyeji, mjomba wa rafiki yangu ambaye alikuwa ndiye msimamizi mkuu wa mradi ule ambao ulikuwa chini ya Wataliano, tuliingia bila kuitwa.
Basi huo ndiyo ukawa mwanzo wa kuanza maisha ya kujitegemea, tulianza kwa kulipwa kwa kutwa kama wenzetu kwa wiki mbili, baada ya hapo tulichaguliwa vijana kama ishirini tuliopewa mkataba na kulipwa kwa mwezi na posho yetu kuongezeka tofauti na wenzetu waliokuwa wakilipatwa kwa kutwa.
Maisha yalikwenda vizuri huku mimi na mwenzangu tukihama kwa ndugu zake na kupanga chumba kimoja na kukaa wawili. Wazazi wangu nao walikula jasho langu kila mwezi kwani niliwatumia robo ya mshahara wangu nao walizidi kuniombea kwa Mungu ili niendelee kupata zaidi.

Siku zilikatika huku nami nikipevuka kiakili na mawazo kufikia hatua ya kuhitaji mwenza. Nyumba tuliyokuwa tumepanga kulikuwa na binti mmoja ambaye Mwenyezi Mungu alimjalia umbile dogo lakini nzuri na sura jamili (nzuri). Binti yule alitokea kunipenda sana kiasi cha kumueleza mama yake angependa aolewe na mimi.
Moja ya njia ya kuonesha ananipenda aliniomba mambo yote ya kike ayafanye yeye kama vile kunipikia chakula cha jioni baada ya kazi, kufua nguo na kusafisha chumba lakini sikumpa nafasi ile kwa kuhofia wazazi wake.
Pamoja na mimi kumpenda sana bado sikumkubalia kutokana na kuwaheshimu sana wazazi wake ambao siku zote walinilea kama mtoto wao.

Siku moja usiku baada ya kutoka kazini, mama mwenye nyumba ambaye ni mama mzazi wa yule binti aliniita kwa kumtumia yule binti. Nami niliitikia wito ule, baada ya kuingia sebuleni kwao, nilikaribisha kwenye kochi lililokuwa karibu na alipokaa mama mwenye nyumba.

“Kazala,” mama aliita kwa sauti ya chini.
“Naam mama,” niliitikia kwa unyenyekevu mkubwa.
“Nimekuita mwanangu nikueleze jambo moja la muhimu sana.”
“Sawa mama.”
“Kwanza wewe dini gani?”
“Sina dini,” nilimjibu kwa mkato.
“Muongo, hebu niambie ukweli wewe ni dini gani?”
“Kweli mama sina dini.”
“Sasa kama ukipata mwanamke mwenye dini utafanya nini?”
“Sitafanya chochote nitaiheshimu dini yake, lakini mi nitabakia sina dini?”
“Kwa nini?”
Sikumficha nilimuelezea maisha ya wazazi wangu na kitu gani kilichonifanya nisiwe na dini.
“Lakini hata kiserikali mtu anapotimiza miaka kumi na nane ana haki ya kuamua chochote bila kuingiliwa, hivyo ulikuwa na nafasi ya kuchagua dini yoyote ya baba au ya mama.”
“Ni kweli, lakini bado kwa mimi sikutakiwa kufanya hivyo.”
“Kwa nini?”
“Nimesimama kati ya baba na mama yangu wote nawapenda na sitaki kumuudhi mmoja kati yao.”
“Sasa mwanangu kuna kitu nimekuitia, mdogo wako Suzana anakupenda sana tena sana kapitiliza kukupenda. Siku zote amekuwa akikuonesha kwa vitendo imeonekana kama umuelewi. Mpaka kuja kunieleza mimi mama yake basi ujue yamemfika shingoni. Kutokana na tabia yako ambayo imekuwa tofauti na wavulana wengi nimeamini unafaa kuwa mkwe wangu.
“Nakuomba uwe mkwe wangu muoe Suzy kwa kweli ni mwanamke mzuri ambaye atajivunia katika maisha yako. Najua utashtuka mama kumpigia debe mwanaye lakini kwa hili sikuwa na jinsi.”
“Nimekusikia mzazi wangu naomba unipe muda ili nami niwasiliane na wazazi wangu.”
“Kuwasiliana na wazazi wako si vibaya, lakini kwanza ni wewe kukubaliana na mwenzako.”
“Mimi nimekubali.”
“Nashukuru kwa majibu yako mazuri, basi nakuruhusu, uwasiliane na wazazi wako, usihofu gharama nitakusimamiane mpaka mwisho wa harusi yenu.”
“Nashukuru mzazi wangu.”
Baada ya kutoka kwa mama mwenye nyumba nilirudi chumbani kujipumzisha, haikupita muda mlango iligongwa alikuwa Suzy.
“Karibu,” nilikabiribisha bila kunyanyuka kitandani.
Alisukuma mlango na kuingia ndani akiwa na sinia lililofunikwa kawa.
“Karibu chakula Kazala.”
Sikutaka kubisha lakini nilitaka tule pamoja Suzy hakukataa tulikuwa pamoja. Tokea siku ule Suzy akawa na uhuru wa kuja kwangu lakini sikuwa na tamaa ya mwili kwa kujiapia mpaka nimuoe kabisa. Mipango ilienda vizuri na Suzy akawa mke wangu ndoa ilifungwa kwa mkuu wa wilaya kila mtu akiwa na imani yake.
Namshukuru Mungu maisha yalikuwa mazuri kwa mke wangu kuonesha mapenzi ya kweli nami pia nilimpenda mapenzi ya dhati. Miezi sita baada ya kuoana tulihama nyumba ya wazazi wa mke wangu na kwenda kukaa kwenye nyumba nyingine ya familia yao iliyokuwepo umbali kidogo toka kwetu, wakati huo mke wangu alikuwa na ujauzito wa miezi minne.
Nyumba tuliyohamia ilikuwa na wapangaji wawili na sisi tulikuwa sehemu ya nyumba mbele iliyokuwa ya kifamilia. Kazi nayo iliendelea vizuri kila siku kuondoka asubuhi na kurudi usiku. Maisha yalisoga muda ulipofika mke wangu alijifungua mtoto wa kike.
Mwenetu alikuwa vizuri mpaka alipofikisha mwaka mmoja na miezi saba nilipatwa na mshtuko kushindwa kutembeza zaidi ya kukaa na kujibuta kwa matako. Katika maisha yangu pamoja ya kutokuwa na dini bado sikuuamini uchawi hata kidogo japo niliusikia kuwa upo. Hali ya mwanangu ya kutotembea ilinishtua sana. Katika kuulizia kwa watu waliomuona mtoto wangu walisema mtoto wangu inawezekana amebemendwa.
Kauli ile ilinishtua sana baada ya kuelezwa maana ya kubemenda ni mtu kutoka nje ya ndoa, kwa upande wangu sikuwa na shaka kwa vile sikuwa na mpenzi mwingine zaidi ya mke wangu mama Zawadi. Pia kwa upande wa mke wangu hata kwa mtutu nisingekubali kutoka nje ya ndoa kwani nilimuamini sana.

Nikawa njia panda kuelewa hali iliyomkuta mwanangu kama inatokana na mtu kutoka nje ya ndoa basi walikuwa wamekosea nikiamini huenda tatizo alilonalo mwanangu huenda linafanana na hilo.

Jumapili moja niliyokuwa nyumbani, nilitoka na mwanangu ambaye nilimpenda sana pamoja na kuchelewa kutembea. Nikiwa natoka dukani nilikutana na mama mmoja wa makamo na kusalimiana naye. Nilipishana naye lakini sikupiga hatua mbili aliniita.
“Baba Zawadi.”
“Naam mama,” niliitika huku nikigeuka kumsikiliza.
“Samahani mwanangu.”
“Bila samahani mama.”
“Basi naomba tusogee pembeni tuzungumze.”
“Hakuna tatizo mama yangu.”
Nilisogea pembeni kidogo ya barabara na kusimama kwenye uchochoro wa kutokea mtaa wa pili.
“Naam mama,” nilianzisha mazungumzo.
“Mwanangu nimekuita ili tuzungumze kitu kimoja, nina imani hukijui kinachofanyika nyuma kwa vile unatoka asubuhi na kurudi usiku kinachotendeka mchana hukijui.”
“Ni kweli mama.”
“Unamuonaje mjukuu wangu Zawadi?”
“Kwa kweli mama hata mimi nashindwa kuelewa.”
“Unashindwa kuelewa nini ikiwa mwanao mnamtesa bila kosa.”
“Mama tunamtesa kivipi?”
“Unaona hii miguu ya mwanao ipo sawa?” aliniuliza huku akiishika miguu ya mwanangu iliyokuwa haina nguvu.
“Haipo sawa, kwa kweli nachanganyikiwa hata sijui sababu ni nini japo watu wananiambia kitu ambacho naamini si kweli.”
“Kitu gani hicho?”
“Achana nacho hakina umuhimu,” sikutaka kumuambia habari ambazo mimi niliona ni za kizushi.
“Kitu gani?”
“Utayaweza maneno ya watu mama, kila kukicha hawakosi ya kusema.”
“Maneno gani?” yule mama alikazania swali lake.
“Achana nayo hayana umuhimu.”
“Inawezekana uliyoambiwa ndiyo nitakayokueleza leo.”
“Nina imani si hayo.”
“Haya, tuachane na hayo, unajua matatizo ya mtoto kuchelewa kutembea yanatokana na nini?”
“Kwa kweli sijui.”
“Yapo mambo mengi, moja kuchezewa na walimwengu na lingine ni kubemendwa.”
“Kwa hiyo tatizo la mwanangu linatokana na nini?”
“Mkeo atamuua mtoto huyu, kwa nini unakuwa na moyo wa kikatili kiasi hiki, kama hawezi kumlea basi mumpeleke kwa bibi yake kuliko kumtesa bila sababu.”
“Mama sijakuelewa, mke wangu amemfanya nini mtoto?”
“Anambemenda.”
“Eti?”
“Anambembenda na mwisho wake atamuua.”
“Mmh! Una maana gani?”
“Mkeo si muaminifu, wote mtaani wanajua, ukitoka na yeye nyuma anatoka anarudi muda umekaribia kurudi.”
“Sasa mama kutoka kwa mke wangu inaingiliana vipi na mwanangu kuchelewa kutembea?”
“Baba jasho la janaba ni baya kwa mtoto hasa ikiwa mliyekutana si wazazi wa mtoto, mmoja wenu akikosa uaminifu na akamshika na uchafu wake lazima mtoto atadhurika.”
“Sasa mama mke wangu mbona muaminifu?” kauli ile ilinishtua.
“Baba acha kusema hivyo, sisi ndiyo tunayejua, isingekuwa huyu mtoto wala nisingenyanyua mdomo wangu, ningekuacha ili siku moja ujionee mwenyewe uchafu wa mkeo.”
“Kwa hiyo chanzo cha matatizo ya mtoto ni mke wangu?” nilijikuta nikikosa amani moyoni.
“Baba usiandikie mate, kwa vile mkeo hata aibu hana, siku moja rudi nyumbani mchana utajionea mwenyewe. Kabla ya kufanya lolote fanyia kazi haya niliyokueleza. Ukipata majibu ndiyo utajua mkeo muaminifu au siyo, utapata kiini cha matatizo ya mkeo.
“Ila nakuomba kabla ya yote mtoto wako mpeleke kwa bibi yake kisha fanya uchunguzi wako.”
“Asante mama kwa maelezo yako.”
“Ila nakuomba ukienda kwako usioneshe mabadiliko yoyote, kuanzia Jumatatu siku yoyote rudi nyumbani ghafla mchana utaniambia niliyokueleza ni kweli na maendeleo ya mwanao utayaona kwa muda mfupi akiwa mbali na mama yake.”
“Asante mama.”
Niliagana na yule mama ambaye alikuwa mtu wa heshima na nilimuheshimu sana pale mtaani. Nikiwa narudi, njia nzima nilikuwa na mawazo mazito juu ya maneno niliyoelezwa na sababu ya matatizo yanayomfanya mwanangu ashindwe kutembea.
Kingine ambacho sikutaka kukikubali mara moja ni kuhusu kutoka kwa mke wangu nje ya ndoa. Kwa kweli sikuamini mke wangu kama angeweza kutoka nje ya ndoa hasa kutokana na ukimya pia kuonesha mapenzi mazito kwangu.

Nilifikiria kama ni kweli mke wangu ndiye chanzo cha matatizo ya mtoto, ina maana hajui au anafanya makusudi. Nilipofika nyumbani nilijitahidi kuficha mabadiliko mke wangu alinichangamkia huku akimchukua mtoto ambaye siku zote alimuonesha mapenzi makubwa.
Siku hiyo nilikuwa nyumbani kimwili lakini kiakili nilikuwa mbali sana, kwa kuwa nilikuwa nikiwaza yote niliyoelezwa na wote walioguswa na hali ya mwanangu kuchelewa kutembea kiasi cha watu kumtania kwa kumwita fundi majiko.
Japokuwa mwanangu alikuwa hatembei lakini alikuwa akiongea maneno yote akiwa amekaa kama fundi anayetengeneza majiko.
Kila nilipomuangalia mke wangu sikummaliza, nilivyomuamini na maneno yale nilichanganyikiwa huku upande mwingine nikiona kama maneno yale yalikuwa ni njama za kutaka kuivunja ndoa yangu.
Mke wangu alikuwa mpole na wala hakuwa muongeaji kabisa, muda wote alikuwa kimya mpaka miye nianze kumsemesha.
Niliificha siri ile moyoni mwangu japokuwa kuna wakati moyo ulikubali na wakati mwingine ulikataa kuamini kile kilichokuwa kikisemwa.
Siku ya pili ilikuwani ni Jumatatu nilitakiwa kwenda kazini nilipanga kurudi mchana ili nishuhudie kile kinachosemwa kama ni kweli au la.
Siku ya siku nilipofika kazini, nilisingizia kuumwa kwa vile sikuwahi kuomba ruhusa kutokana matatizo yoyote nilikubaliwa na kurudi nyumbani saa sita kasorobo mchana.
Nilipofika nilikuta mlango ukiwa umefungwa, nilipiga simu ya mke wangu lakini haikuwa hewani. Nilizunguka upande wa pili nilimkuta mtoto wangu Zawadi akichezea matope bila kuwa na mtu yeyote wa kumwangalia.
Nilibisha hodi chumba cha jirani, alitoka jirani yangu ilhali akiwa amepatwa na mshtuko mkubwa sana kwa kuniona muda ule.
“Ha! Shemeji leo umerudi mchana?” alisema huku akimtoa Zawadi kwenye matope na dalili zote zikionesha kwamba kwa kipindi cha mchana, mtoto yule huwa anaachwa peke yake na tayari alikwisha kula kiasi kikubwa cha matope kutokana na mdomo ulivyoonesha.
“Sijisikii vizuri,” nilimjibu kwa sauti ya chini huku roho ikiniuma kwa malezi mabaya aliyokuwa akipewa mwanangu.
Hali ile ilianza kunipa picha ya maneno niliyoelezwa, jirani yangu mama Sonono alianza kumsafisha matope kisha aliingia ndani kwake na kutoka na ufunguo na kunipa huku akisema:
“Shem naomba unitolee na nguo za Zawadi.”
“Hakuna tatizo.”
Niliingia ndani huku nikijiuliza mke wangu atakuwa amekwenda wapi, pia kama nisingekuja mwanangu angekula matope na kuwa mchafu mpaka saa ngapi. Baada ya kumtolea nguo nilimuuliza:
“Mama Zawadi ameenda wapi?”
“Amesema ameitwa na mama yake.”
“Kila siku huwa anaitwa na mama yake?” Nilimshtukiza kwa swali ambalo nilijua hakulitegemea.
“Siku nyingine huwa sijui anaenda wapi.”
“Kwa hiyo akiondoka wewe ndiye unakuwa mlezi wake au siyo?”
“Kwani vipi shem?”
“Nakuuliza wewe ndiye mlezi wake, hebu angalia nimemkuta mtoto anakula matope, kwa siku zote anazoondoka kazi yako ni kumlisha mwanangu matope?” Nilimuuliza kwa hasira.
“Ha…ha…pana shem.”
“Niambie ukweli mke wangu amekwenda wapi maana nimetoka kwao?”
“Si…si…jui akiondoka huniachia mtoto.”
“Huwa anarudi saa ngapi?”
“Jioni kabla hujarudi.”
“Asante.”
Nilimchukua mwanangu na kumpeleka kwa mama mzazi wa mke wangu na kumuuliza kama mke wangu alifika pale nyumbani kwake.
Majibu yalikuwa ni tofauti na nilivyoelezwa, nilimuomba nimuachie mtoto. Alikubali kitu cha ajabu hakuniuliza swali lolote zaidi ya kumchukua mtoto.
Nilirudi nyumbani kumsubiri mke wangu aniambie alikokuwa amekwenda.

Majira ya saa kumi na mbili na nusu mke wangu alirudishwa na gari, kwa vile nilishaelezwa muda wake wa kurudi, nilitoka na kukaa nje, ufunguo nilimpatia mama Sonono na kumwambia akija amwambie kuwa mtoto amechukuliwa na mama yake mzazi.
Alipofika aliteremka na kukimbilia kwa mama Sonono kuulizia ufunguo.
Baada ya muda nilimuona akitoka barabarani akiwa kama anayetafuta kitu, huku akiwa anapiga simu, baada ya muda gari lililomleta lilirudi.
Kabla hajapanda kwenye gari nilijitokeza na kumwita.
“Mke wangu.”
Alishtuka kuniona mpaka simu ikamponyoka chini huku akisema kwa sauti kubwa:
“Ha! Mume wangu!”
“Vipi mpenzi ingia twende nina safari nyingine,” sauti kutoka ndani ya gari ilimhimiza aingie kwenye gari.
“John nenda tu, mume wangu.”
“Mumeo kafanya nini tena mpenzi?”
“John ondoka mume wangu huyu hapa.”
“He!” Sauti ilitoka kwenye gari na gari kuondoka kwa kasi bila kufunga mlango mmoja. Sikutaka kutaharuki nilimuuliza:
“Unatoka wapi?”
“Kwa mama.”
“Yule nani?”
“Bwana wa shoga yangu alinipa lifti.”
“Mmh! Sawa.”
“Vipi mbona mapema?”
“Kawaida tu kwani kuna ubaya?”
“Hakuna, Samahani mume wangu, nilikwenda kwa mama na kupishana naye huku nyuma alikuja na kumchukua Zawadi, nilikuwa naomba nimfuate.”
“Sawa, hakuna tatizo, utanikuta.”
Alisogea mbele na kukodi teksi iliyompeleka kwao, niliingia ndani nikiwa nimefura kwa hasira nikiwa siamini nilichokiona na kuanza kuamini yote niliyoelezwa juu ya uchafu wa mke wangu.
Nilimsubiri kwa hamu kubwa arudi anieleze sababu ya kujifanya kondoo mwenye ngozi ya chui.
Kitu cha ajabu mezani kulikuwa kumeandaliwa kila kitu kuonesha kwamba mke wangu kabla ya kuondoka hufanya kila kitu kwa ajili ya chakula cha jioni ili akirudi hata kama amechelewa chakula kionekane kuwa ni tayari.
Miye nilipokuwa narudi niliamini kuwa mke wangu hakutoka kwa vile chakula kilikuwa kimeshatayarishwa.
Nilikwenda hadi chumbani na kujilaza kitandani miguu ikiwa chini bila ya kuvua viatu, niliweka mikono kichwani huku macho yangu yakitazama juu nisiamini nilichokisikia, hata nilichokiona kwa macho yangu.
Nilipatwa na mtikisiko wa moyo kwa mara ya kwanza tangu niwe na akili timamu japokuwa niliishawahi kuona na kusikia usaliti ndani ya ndoa za watu.
Nikiwa katikati ya mawazo mke wangu alirudi akiwa na mtoto na moja kwa moja alikuja kukaa pembeni yangu huku akijichekesha.
Nilijiuliza mama yake amemwambia nini kutokana na kuwa katika hali ya kawaida tu.
“Vipi mume wangu?”
“Poa.”
“Mbona kama haupo sawa?”
“Nipo sawa,” nilimjibu kwa sauti ya chini.
“Hapana mume wangu lazima utakuwa na tatizo.”
“Nipo sawa.”
“Nakuja,” mke wangu alisema huku akinyanyuka na kwenda nje akimuacha mtoto pembeni.
“Baba,” mwanangu Zawadi aliniita.
“Mama,” nilipenda kumwita hivyo kwa kuwa alikuwa akitumia jina la mama yangu mzazi.
“Pipi api?”
“Nitakwenda kukununulia.”
“Tende dukani baba kanunue pipi,” mwanangu alisema huku akijivuta kwangu na kunishika mkono, niliamua kumpelekea dukani.
Nilimuangalia mwanangu na kujikuta nikitokwa na machozi ya uchungu, alizidi kunilazimisha ninyanyuke. Nilinyanyuka kitandani na kumbeba mpaka dukani ambako nilimnunulia pipi na biskuti.
Wakati napita kurudi ndani nilimsikia mke wangu akizungumza na mama Sonono. Kwa jinsi walivyokuwa wakizunguza niliamini kabisa alijua bado nilikuwa chumbani.
“Dada umeniangushia jumba bovu,” nilisikia sauti ya mama Sonono ikilalamika.
“Jumba bovu vipi, kwani anajua nilikwenda wapi?”
“Kurudi kwa mumeo kuna sababu, hata maswali yake yalionesha anajua mengi juu yako, hata mtoto kwa mama yako alimpeleka yeye.”
“Wewee usiniambie!” sauti ya mke wangu ilionesha kushtuka.
“Kweli, kabisa ila alinikataza nisikuambie.”
“Jamani kwa nini umenigeuka?”
“Sikuwa na jinsi nilihofia kupigwa na mumeo kwa jinsi alivyokuwa angeweza kumtafuna hata mtu.”
“Akupige kwani wewe ndiye uliyetoka nje ya ndoa, wa kupigwa ni miye, kwanza jeuri hiyo ataitoa wapi?” mke wangu alizungumza kwa sauti ya kujiamini.
Maneno yale yalionesha dhahiri kwamba mke wangu alifanya yote yale kwa vile alikuwa na kitu alichokuwa akikitegemea.
“Dada ukitoka tena uondoke na mwanao sitaki ugomvi na mumeo, kwani ataona labda mimi ndiye ninayekufanyia mipango.”
“Mi mtoto mdogo? Nitaondoka naye kwani kazi anafanya yeye? nitamuweka kwenye kochi kisha namaliza haja zangu, hilo shoga lisikupe shaka, basi baadaye.”
Kwa vile ilikuwa giza mke wangu alitupita mimi na mwanangu bila ya kutuona na kuingia ndani.
Nami niliingia ndani na kukutana naye mlangoni, aliponiona aliniuliza:
“Vipi umetoka wapi?”
“Dukani.”
“Eti, kwani mume wangu leo umerudi saa ngapi?”
“Kwani vipi?”
“Nasikia umerudi mapema?”
“Tatizo ni nini?”
“Sasa umerudi mapema ili iweje?”
“Sina ruhusa ya kurudi nyumbani kwangu mapema?”
“Siyo hivyo.”
“Sasa tatizo nini?”
“Ujaji wako umeonekana umekuja kwa sababu.”
“Ndiyo umekuja kwa sababu maalum.”
“Sababu gani?”
Nilijikuta nikipata nafasi ya kufungua yaliyo moyoni mwangu.
“Niambie ulikwenda wapi?”
“Kutembea.”
“Kwa ruhusa ya nani?”
“Nilisahau kukuaga naomba unisamehe kwa hilo.”
“Aliyekurudisha ni nani?”
“Ni rafiki wa shoga yangu.”
“Naomba uniambie ukweli la sivyo leo nitakufanyia kitu kibaya sana,” nilimtisha.
“Unataka kunifanyia kitu gani?” alishtuka.
“Usiponieleza ukweli nitakufanyia kitu kibaya ambacho hutakisahau maisha mwako.”
“Unataka ukweli gani mume wangu?” mke wangu aliingia woga.
“Ninajua kila siku nitokapo nawe huku nyuma unatoka, huwa unakwenda wapi?”
“Nani kakuambia?”
“Si kujua aliyeniambia, bali ni wewe kunieleza ninapotoka nawe unatoka, unakwenda wapi?”
“Waongo hao mi sijawahi kutoka, ni leo tu.”
“Mama Zawadi naomba uniambie ukweli,” nilipandisha sauti.
“Nilikwenda kwa shoga yangu na wakati wa kurudi mpenzi wake alinipa lifti kwenye gari lake.”
“Huyu mtoto kakukosea nini?”
“Kwa vipi?”
“Mbona unamfanya kama yatima, kama unafanya uchafu wako basi mhurumie mtoto, unaridhika na hali ya mtoto ya kuteseka hivi?”
“Nimemtesa kivipi?” majibu ya mke wangu hayakuonesha kushtushwa na hali ya mtoto wetu.
“Kila ukiondoka unamwacha kwa mama Sonono mtoto hana matunzo, leo tu nimemkuta akila matope, kwani nini umekuwa mkatili kiasi hiki mke wangu?”
“Mume wangu mtoto kuchezea matope ni kitu cha kawaida tu.”
“Uchafu unaoufanya umesababisha mtoto aendelee kuteseka chini kama fundi majiko, au unataka azeeke akiwa amekaa?”
“Mwanao mvivu tu wala si mimi.”
“Taarifa zako za kumharibu mtoto kila mtu mtaani anazijua, wanamuonea huruma mtoto, ona miguu ilivyolegea kwa umalaya wako.”
“Sawa mimi malaya, basi nipe talaka yangu.”
“Tatizo si talaka bali kumuonea huruma mtoto.”
“Mi si malaya naomba talaka yangu.”
“Hapa talaka haitoki kuanzia leo mtoto atakaa kwa mama na siku nirudi halafu nisikukute utanitambua.”
Kwa kweli mke wangu nilikuwa nampenda sana, sikumfanya lolote tulilimaliza kwa kuniomba msamaha kwa kuondoka bila kuaga lakini suala ya kutoka nje ya ndoa alilipinga kwa nguvu zote huku akiniuliza:
“Lini tulipokutana kimwili ulikuta nimetumika? Mara nyingi mimi ndiye ninayekulazimisha kufanya mapenzi kama ningekuwa si mwaminifu kulikuwa na haja gani ya kulazimisha mapenzi kwako?”
Kwa kweli sikuwa na jibu, kwa upande mwingine nilimuona kama mke wangu yupo sawa kutokana na tangu nimuoe hakuwahi kutoa udhuru kitandani. Tena kwa upande mwingine nilikuwa namuonea huruma kutokana na kazi zangu ambazo hunilazimu kurudi nikiwa nimechoka. Suala la mtoto kumpeleka kwa bibi yake alikubaliana nalo.
***
Maisha yaliendelea huku nikiamini kabisa kuwa mke wangu amejirekebisha, alipokuwa akitaka kutoka nyumbani alikuwa lazima aage ndipo atoke.

Na safari zake nyingi zilikuwa kwenda kumuona mtoto kwa bibi yake. Hilo halikunipa shida, nilijua ni sehemu ya upendo kwa mwanaye.

Miezi minne baada ya tukio lile, hali ya mtoto ilibadilika, akawa anaweza hata kusimama na kunyanyua mguu mmoja. Hali ile ilinifanya niamini kabisa mke wangu hakuwa mwaminifu katika ndoa yetu licha ya kujitetea kwa kuapa kwa miungu yote.
Kama kawaida, siku moja nikiwa kazini majira ya saa nane mchana, mke wangu alinipigia simu na kunieleza kuwa ameitwa na mama yake mara moja, nilimkubalia. Jioni niliporudi sikumkuta, sikuwa na wasi, nikaingia ndani na kuoga, baada ya hapo nilijipumzisha sebuleni kwenye kochi kumsubiri mke wangu arudi.

Kwa vile nilikuwa nimechoka, nilipojilaza kidogo usingizi mzito ulinipitia. Nilishtuka usiku na kujiona nimelala muda mrefu, saa ya kwenye simu ilionesha ni tayari saa tatu za usiku. Nilishtuka na kwenda nje kulipokuwa na kiza kinene, nilijaribu kupiga simu ya mke wangu, iliita kwa muda bila kupokelewa na niliporudia, simu haikupatikana tena.

Nilirudia zaidi ya mara tano, nikaamini huenda chaji imekwisha, niliendelea kumsubiri nikiamini yupo njiani na angerudi muda wowote. Mpaka saa tano inaingia, bado alikuwa hajarudi. Wasiwasi ulikuwa mwingi, nikaamua kwenda nyumbani kwao kujua kuna kitu gani kilichomfanya mke wangu mpaka muda ule awe hajarudi.

Kabla ya kwenda, nilijaribu kupiga simu yake lakini bado haikuwa hewani. Niliondoka na kwenda ukweni kwa kukodi gari lililonipeleka mpaka nyumbani kwao. baada ya kuteremka, nilielekea nyumbani kwa wazazi wa mke wangu, sehemu niliyokuwa nimepanga wakati naanza maisha.

Nyumba ilikuwa kimya na taa zote zilikuwa zimezimwa kuonesha walikuwa wamelala, akili ya haraka ilinifanya nifikiri kuwa huenda nimepishana na mke wangu- ambaye ameondoka muda si mrefu na kufanya wazazi wake walale. Nilitaka kugeuza kurudi lakini niliona ni vizuri niulize ikiwezekana nijue kilichomchelewesha mke wangu.

Nilisogea kwenye nyumba na kugonga mlango, baada ya kugonga kwa muda sauti kutoka ndani iliuliza:
“Nani?” ilikuwa sauti ya mama mkwe.
“Mimi mama.”

“Nani… baba Zawadi?” aliifahamu sauti yangu.
“Ndiyo mama.”
Baada ya muda mlango ulifunguliwa na kutoka huku akionesha alikuwa ameshapitiwa na usingizi.
“Karibu baba.”
“Asante mama.”
“Vipi mbona usiku?”
“Nimekuja kumuulizia mwenzangu.”
“Nani, mama Zawadi?”
”Ndiyo mama.”
“Alikuaga anakuja huku?”
“Ndiyo, alinipigia simu akisema umemwita, niliporudi nyumbani sikumkuta, nimemsubiri tangu nimerudi mpaka muda huu sijamuona na kunifanya niingiwe na wasiwasi.”

“Amekuomba ruhusa saa ngapi?”
“Saa nane mchana.”
“Mmh! Sasa atakuwa wapi, simu yake umempigia?”
“Iliita mara moja bila kupokelewa, niliporudia haikupatikana tena.”
“Ulipiga saa ngapi?”
“Majira ya saa tatu usiku.”
“Mmh! Mbona mtoto huyu ana matatizo!”
“Mama hukumwita?” nilimuuliza bibi Zawadi baada ya kuona hakukuwa na mawasiliano na mwanaye.
“Sijamwita,” alinijibu kwa mkato.
“Sasa atakuwa amekwenda wapi?”
“Kwa kweli sijui.”
“Bora simu yake ingekuwa hewani ingekuwa afadhali lakini ndiyo hivyo haipatikani.”
“Mtoto huyu kawaje jamani, hebu baba rudi nyumbani kamuangalie huenda amerudi.”
“Sawa mama.”

“Basi lolote litakalotokea nijulishe.”
“Sawa mama.”
Niliagana na mama mkwe na kurudi nyumbani, njia nzima nilikuwa na maswali mengi juu ya ombi la ruhusa ya mke wangu kuwa ameitwa na mama mkwe. Ilionesha wazi msamaha alioomba mke wangu ulikuwa ni danganya toto. Nilijiuliza tabia ile mke wangu kaitoa wapi? Tangu nilipomfahamu alikuwa msichana mpole, mkimya tena mwenye heshima.

Nilipofika nyumbani sikumkuta mke wangu, niliingia ndani na kukaa kwenye kochi kwa kuhofia kama nitakwenda kulala na kupitiwa na usingizi mzito, labda mke wangu anaweza kurudi muda wowote na mimi kushindwa kumfungulia na kupata sababu ya kulala nje.

Nilirudisha mlango na kuzima taa ya sebuleni, nikakaa kwenye kochi ili kumsubiri mke wangu ambaye sikujua atarudi muda gani. Mpaka muda ule ilikuwa ni saa saba na nusu usiku usiku.
Nilijitahidi kukaa macho ili mke wangu akirudi na kugonga, niweze kumuona. Kuna kipindi nilipitiwa na usingizi niliposhtuka nilitoka mpaka nje kuangalia kama labda nitamuona mke wangu akiwa amerudi na kuniita na kushindwa kumsikia.
Nilizunguka nyumba nzima bila kumuona mke wangu na kurudi tena sebuleni kumsubiri.
Siku ya pili ilinikuta nikiwa bado nipo sebuleni nikimsubiri mke wangu, nikiwa najiandaa kwenda chumbani, mke wangu aliingia akionesha amekunywa pombe kitu ambacho hakuwahi kukifanya katika maisha yake yote niliyomjua na nywele zake zilikuwa timtim.
“Ooh! Mume wangu, habari za asubuhi?”
“Nzuri, habari za wapi?”
“Nilikwenda kwa mama wakati narudi shoga yangu alinipigia simu kuwa kuna harusi ya ndugu yake. Nilijua nitawahi kurudi kumbe sherehe ni sherehe kuja kushtuka muda umekwenda na usafiri ulikuwa wa tabu nikaamua kulala huko huko.”
“Kwa nini hukunipigia simu?”
“Wakati unanipigia simu ilizimika hata kabla sijakujulisha.”
“Na mbona umekunywa pombe, umeanza lini?”
“Mume wangu sherehe ina vishawishi vingi, lakini sikunywa sana.”
Nilijikuta kwa mara nyingine nikishindwa kumhukumu mke wangu, niliamua kumsamehe kwa vile nilikuwa nampenda sana. Ila nilimuomba asiondoke nyumbani bila kuaga pia asiwe anakunywa pombe.
Mke wangu kama kawaida yake aliniomba msamaha na kuniahidi kuwa hataweza kuondoka bila ya kuaga, pia hatarudia tena kunywa pombe.
Nilimsamehe mke wangu kwa vile nilikuwa nampenda sana na sikutaka kumpoteza maishani mwangu kwa kuamini kuwa yeye ni kila kitu kwangu.
Baada ya tukio lile mke wangu alitulia na heshima ya ndoa ikarudi ndani kama kawaida.
Wakati huo mtoto wetu alikuwa amekazana kutembea, kwa kitendo cha mwanangu kutembea niliwashukuru sana majirani. Wiki moja baada ya tukio la mke wangu kulala nje aliniomba tuhame mtaa ule.
“Mume wangu naomba tuhame hapa.”
“Tuhame hapa twende wapi?”
“Sehemu yoyote lakini mbali na hapa.”
“Kodi si itatusumbua?” Nilimwambia kwa kuwa hali yangu ya kiuchumi aliijua.
“Mume wangu unafanya kazi, acha kujilegeza, inatakiwa sasa hivi tuishi maisha ya kwetu wenyewe bila kuwategemea watu,” yalikuwa maneno ya kweli lakini yalitakiwa maandalizi ya muda mrefu hasa nikizingatia kulipa kodi ya miezi sita kwa haraka ulikuwa mtihani mkubwa kwangu.
“Lakini mbona mama alisema hii ni nyumba yako amekupa baada ya kuoana?” Ilibidi nihoji baada ya mke wangu kulazimisha kuhama.
“Kazala, husikii tunavyosimangwa kuhusu hii nyumba, hasa wewe mume wangu maneno yao kwa kweli huwa yananiumiza sana pale wanapokusema vibaya eti nimekuoa badala ya kunioa, hayo ni maneno gani mume wangu?”
“Mmh! Sina jinsi kwa vile ni haraka sana, nipe wiki nijaribu kukopa kazini ili tutafute nyumba.”
“Kuhusu kodi ya kuanzia nitalipa mimi itakayofuata utalipa wewe.”
“Hakuna tatizo,” nilikubaliana naye bila kuhoji fedha ataitoa wapi kwa kuhofia kubadili uamuzi wake.
Siku ya pili nilipokwenda kazini mke wangu alinipigia simu na kunijulisha kuwa amekwisha hamisha kila kitu na kunielekeza nikitoka kazini niende sehemu alipo na siyo pale tena.
Nilipotoka kazini nilikwenda sehemu aliyonielekeza na kushtuka kukuta amepanga kwenye nyumba ya gharama iliyokuwa ndani ya fensi, kitu kilichonipa wasiwasi na kujiuliza kama kodi aliyolipa mke wangu ikiisha nitaweza kuilipa. Mke wangu alinipokea kwa furaha.

“Karibu mume wangu kwenye makazi mapya.”
“Asante.”
“Mbona kama unashangaa?”
“Nashangaa kwa mambo mawili, kwanza nyumba nzuri sana na pili na wasiwasi kodi yake ni kubwa.”
“Ni kweli kodi ni kubwa lakini ni sehemu nzuri tutakayoishi bila bughuza za watu.”
“Nyumba yote kwa mwezi shilingi ngapi?”
“Laki moja na nusu.”
“Mke wangu laki moja na nusu kwa mwezi umelipa kwa muda gani?”
“Mwaka mzima.”
“Ndiyo shilingi ngapi?”
“Hesabu unajua, zidisha laki na nusu mara kumi na mbili.”
“Sasa mimi nitaweza kulipa fedha zote hizo?”
“Nitakusaidia, kuwa na amani moyoni mwako.”
Sikutaka kuhoji sana fedha zote hizo kazipata wapi, kwani Waswahili wana msemo wao kuwa ukimchunguza sana bata huwezi kumla na ukimchunguza sana mkeo hutaweza kuishi naye. Tuliyaanza maisha ya Uzunguni, sehemu waliyokuwa wakiishi watu wenye uwezo. Kwa kweli maisha ya makazi mapya yalikuwa mazuri sana yenye furaha na amani.
Kwa muda mfupi, afya yangu ilirudi katika hali ya kawaida baada ya kuteseka kwa muda mrefu kutokana na vituko vya mke wangu. Kutokana na kuonesha mke wangu amejirekebisha tulimchukua mtoto wetu na kuishi naye. Heshima aliyoonesha ilimshtua hata mama yake mzazi.
Maisha yalisonga mbele, mke wangu akashika ujauzito wa pili, kitu kilichozidi kunipa faraja moyoni mwangu. Lakini ilikuwa tofauti kwa upande wa pili, mke wangu hakupenda kubeba ujauzito kwa vile mtoto wetu alikuwa bado mdogo.
“Mke wangu tatizo nini?”
“Huoni Zawadi bado mdogo.”
“Miaka mitatu si michache na mpaka unajifungua atakuwa amesogea sana.”
“Kwa upande wangu nilipanga kuzaa baada ya Zawadi kufikisha miaka mitano.”
“Basi bahati mbaya, itabidi uzae hivyohivyo.”
“Siwezi, lazima niitoe hii mimba.”
“Usiitoe mke wangu, Zawadi tutampeleka kwa bibi yake ili asipate shida.”
“Bado nina hamu ya kumlea mwanangu, kama mtoto utapata tu muda ukifika,” mke wangu bado alishikilia msimamo wake.
“Nakuomba usiitoe hiyo mimba, nipo chini ya miguu yako mke wangu,” nilimbembeleza mke wangu mpaka nikampigia magoti.
“Kwa hilo siwezi kukusikiliza, sihitaji senti tano yako, nitatoa kwa fedha zangu.”
Kwa mara nyingine mke wangu alinizidi nguvu, nikamkubalia kwa shingo upande. Siku ya pili nikiwa kazini, majira ya saa tisa alasiri, mke wangu alinipigia simu kunijulisha kuwa amefanikiwa kuitoa mimba salama. Nilimkubalia lakini upande wa pili moyo uliniuma sana, hata kazi ilinishinda na kwenda sehemu ya peke yangu ambapo nililia sana kumpoteza mwanangu mtarajiwa.
Jioni niliporudi, nilimkuta mke wangu nyumbani, hali yangu ya unyonge ilimshtua mke wangu na kunifuata nilipokuwa nimekaa, akawa ananibembeleza.
“Mume wangu, najua kiasi gani nilivyokuumiza lakini sikuwa na jinsi, nilifanya vile kwa maana kubwa. Kwa sasa ni vigumu kunielewa lakini amini nilichokifanya si kukukomoa bali kumpa nafasi Zawadi. Kumbuka makosa yangu ya awali yalimtesa mwanangu hivyo sasa hivi nina deni la kumlea.”
Kutokana na kumpenda sana mke wangu, nilikubaliana naye. Maisha yalisonga huku akionesha mapenzi mazito kwangu, kitu kilichofuta mawazo ya kutoa ujauzito.
Siku zote kimya kingi kina mshindo mkuu. Mwezi mmoja baada ya kutoa ujauzito, asubuhi moja nilidamka kwenda kazini huku hali yangu kiafya ikiwa si nzuri.
Nilijitahidi kwa kuamini mwanaume si mtu wa kujilegeza. Nilipofika kazini, nilijitahidi kufanya kazi lakini kutokana na kufanya kazi juani, hali yangu ilibadilika na kuwa mbaya hivyo niliruhusiwa kwenda hospitali kupata matibabu.
Nilikwenda hadi hospitali ya wilaya na kupata huduma japo dawa nilikwenda kununua duka la kuuza dawa. Nilibeba dawa zangu na kurudi nyumbani kupumzika. Nilipofika nyumbani, ndani ya geti nilikuta kuna gari ambalo kwangu halikuwa geni sana japo sikukumbuka nililiona wapi.
Baada ya kutafakari, niligundua lile gari ndilo lililomshusha mke wangu, nikashtuka kulikuta nyumbani kwangu na kujiuliza limefuata nini pale. Niliingia ndani na kukuta sebuleni kuna pombe kali juu ya meza na glasi mbili.
Sikujishughulisha navyo, nilielekea chumbani, nilipofika kwenye mlango wa chumbani, nilikuta umefungwa kwa ndani, nikasikia sauti mbili ya mwanamke na mwanaume. Sauti ya mwanamke ilikuwa ya mke wangu ya kiume sikujua ni ya nani. Kwa haraka nilitoka mpaka nje na kuzunguka dirishani na kuchungulia ndani
Nilioyaona ndani nusra mapigo ya moyo yasimame ghafla, kitandani kwangu alikuwepo mke wangu na mwanaume mmoja ambaye hakuwa mgeni sana machoni mwangu japo sikukumbuka niliwahi kumuona wapi wote wakiwa watupu kama walivyozaliwa.
Ilionesha walikuwa wamemaliza kufanya uchafu wao muda si mrefu kwa jinsi walivyokuwa wamejilaza. Nilihisi miguu haina nguvu na kurudi chini bila kujieleza na kukaa kama mzigo. Nikiwa nimekaa chini huku nimeegemea ukutani nikisikia homa ikipanda mara mbili na jasho lilinitoka kama maji na kujiona kama nakufa muda si mrefu.
Nikiwa nimekaa chini niliyasikia mazungumzo yaliyokuwa yakiendelea ndani.
“Sasa kwa nini uliitoa ile mimba, si uliniahidi utanizalia mtoto,” sauti ya kiume ilisema.
“Ni kweli, lakini damu yako ni kali sana ningeiacha ingeniletea matatizo katika ndoa yangu.”
“Matatizo gani?”
“Nilikuwa na wazo hilo, lakini siku niliyowaona watoto wako wanafanana kama mayai niliogopa. Nilikueleza niwe mke wako wa pili hutaki unafikiri ningejifungua humu ndani japo mume wangu asingejua kitu lakini walimwengu wangemweleza. Hata kutoka kwangu kuna watu wenye roho mbaya walimueleza.
“Bila kuhama kule mambo bado yangekuwa mabaya, japo inabidi kutokana na kukupenda lakini wakati mwingine namuonea huruma mume wangu. Toka tuhamia huku pamekuwa kama kwako unakuja muda wowote unakula na kuvaa tofauti na kwako.
“Ukitaka nikuzalie mtoto nitoe kwa bwana huyu haichukui hata mwezi nitakubebea mtoto.”
“Nimekuelewa mpenzi wangu, lakini japo tunamfanya yule jamaa fala huwa sijiamini sana kuja hapa unafikiri akitufumania tutafanyaje?”
“Hawezi kutufumania.”
“Kwa nini unasema hivyo?”
“Nimekueleza haruhusiwi kurudi nyumbani bila kunijulisha.”
“Kwa nini nisikupangie nyumba nyingine au uwe unatoka na kuwahi kurudi huku nani anakufahamu?”
“John hebu acha kuniudhi, nilikulazimisha tuhamie huku ili tujitawale sasa unataka twende wapi?”
“Si unajua wewe mke wa mtu.”
“Hili umelijua leo, tuna muda gani toka tuhamie hapa?”
“Muda mrefu.”
“Basi naomba wazo la kufumaniwa ondoa.”
“Sasa mpenzi wacha nikukimbie.”
“Mbona haraka.”
“Nilipokuja nilikueleza nini?”
“Ooh! Nilisahau kwa hiyo mpaka kesho kutwa?”
“Ndiyo maana yake.”
“Basi twende tukaoge uwahi.”
Niliwasikia watu wakinyanyuka kwa sauti ya kitanda kupiga kelele. Nikiwa nimekaa chini. Niliamini kama mke wangu akigundua nimemfumania angeomba taraka kutokana na kauli aliyokuwa akiitoa ndani. Nilinyanyua pale chini huku miguu ikiwa haina nguvu na kutoka nje ya geti kwa shida huku nikitetemeka mpaka nje. Nilisogea mbali ya nyumbani ili kusubiri jamaa aondoke ili nipige simu kuwa nipo njiani.
Kutokana na hali yangu kuwa mbaya sikufika mbali sana kizunguzungu na kichefuchefu kilikuwa kikali. Nilisogea kwenye mti wa jirani na nyumbani na kutapika sana na kulala kwenye matapishi kwa vile sikuwa na nguvu ya kujinyanyua. Huwezi kuamini usingizi ulinipitia palepale kwenye matapishi mpaka niliposhtuliwa na wasamalia wema mmoja aliyekuwa akipita njia na kunikuta kwenye hali ile.
“Vipi kaka?” aliniuliza akiwa amesimama pembeni yangu.
“Naumwa,” nilimjibu kwa mkato huku nikijinyanyua kwenye matapishi.
“Unakaa wapi?”
“Pale,” nilisema huku nikionesha ninapokaa ambako hapakuwa mbali.
“Unaweza kusimama?”
Nilijaribu kunyanyuka kidogo nilikuwa na nguvu, yule msamalia mwema alinisaidia mpaka nyumbani. Bahati nzuri mke wangu alikuwa nje aliponiona alishtuka na kuja mbio.
“Jamani mume wangu, umekuwaje?”
“Naumwa,” nilimjibu kwa sauti ya chini.
Walisaidiana kuniingiza ndani na kunilaza sebuleni, baada ya kunifikisha msamalia mwema aliaga.
“Jamani mi niwakimbie.”
“Asante ndugu yangu,” nilimshukuru.
“Hakuna tatizo Mungu atakusaidia.”
“Asante kaka yangu.”

“Hakuta tatizo.”
Yule mtu aliondoka na kuniacha na mke wangu ambaye alionesha kushtushwa na hali yangu.
“Mume wangu vipi?” aliuliza huku akitokwa na machozi.
“Naumwa?” nilimjibu huku moyo wangu ukiniuma mpaka machozi yalinitoka kitu kilichomshtua mke wangu na kuzidisha kilio.
“Maskini mume wangu, unaumwa nini baba Zawadi?”
“Malaria.”
Alinichukua hadi bafuni na kunivua nguo zote kisha alinimwagia maji na kunisaidia kurudi ndani. Alinitengenezea uji haraka na kuninywesha, kila kitendo cha upendo alichonifanyia mke wangu kiliuumiza moyo wangu baada ya kubaini unafiki.
Lakini mke wangu ugonjwa wangu ulimgusa sana, muda wote alikuwa karibu yangu mpaka nilipopitiwa na usingizi. Nilipoamka nilimkuta pembeni yangu mkono shavuni.
“Mume wangu,” aliniita kwa sauti ya upole.
“Naam.”
“Poleee.”
“Asante.”
“Inaendeleaje kwa sasa?”
“Sijambo kidogo.”
“Nikutayarishie chakula gani?”
“Sijisikii kula,” pamoja na huruma yake ya mamba sikuipenda zaidi ya kuona unafiki.
“Mume wangu kumbuka umemeza dawa kali, unatakiwa kula ili dawa zifanye kazi.”
“Nitakula baadaye.”
“Hapana kuna ndizi za nyama nimekuandalia, naomba ule kidogo.”
“Hapana sijisikii kula.”
“Mume wangu.”
“Naam.”
“Mimi nani wako?”
“Mke wangu.”
“Unataka nani akubembeleze ili umsikie?”
“Wewe.”
“Kwa nini hutaki kunisikia?”
“Si nimekueleza nitakula baadaye.”
“Ni wazi huna mapenzi na mimi hata kunisamehe kwako kulikuwa kwa uongo.”
“Jamani mi si naumwa?”
“Kuumwa gani, ni wazi najilazimisha kwako huna mapenzi nami.”
Nilishangaa aliyokuwa akizungumza mke wangu kitu ambacho hakikuwepo zaidi ya mimi kutojisikia kula.
Niliamini kama nitaendelea kukataa naweza kuzalisha mapya, nilikubali kula kitu kilichomfurahisha mke wangu.
Baada ya kula nilijitahidi kulala lakini usingizi uligoma kunichukua, kila nilipofumba macho niliyaona matukio yote yakijirudia toka la mwanangu kuchelewa kutembea na siku niliporudi ghafla na kumkuta mwanangu akiwa katika mazingira mabaya.
Pia nilipomshuhudia mke wangu akiteremka kwenye gari na pia siku aliyorudi siku ya pili na kunidanganya kuwa alikuwa kwenye sherehe ya harusi kumbe alikwenda kulala na mwanaume.
Na la siku ile nililoshuhudia kwa macho yangu akiwa na mwanaume kama walivyozaliwa katika kitanda changu na kuonesha walikuwa wameshafanya uchafu wao.
Pia kusikia katoa mimba kwa kusingizio cha kumlea mtoto wetu Zawadi kumbe haikuwa mimba yangu, ilikuwa ya yule mwanaume aliyempangia nyumba.
Kila yalivyojirudia akilini mwangu, moyo uliniuma sana na kujikuta nalia peke yangu kitandani nikiwa nimejifunika shuka ili mke wangu asijue. Niliwaza kuachana naye lakini moyo ulikataa kwa kuamini sitampata mwanamke mzuri kama yule.
Niliamua kufa kizungu na tai shingoni, niliificha siri ile moyoni mwangu kwa kuamini kama ningeisema basi ningeachana naye kwa mazingira niliyoyaona na mazungumzo niliyosikia. Kufuatia kutopenda kuwepo nyumbani kutokana na kuumia kila nilipomuona mke wangu, niliamua kwenda kazini siku ya tatu japo sikuwa nimepona vizuri.
Baada ya tukio lile, lilizidi kunitesa kila alipokuwa kazini, siku ambayo nilijua mume mwenzangu atakuja nyumbani moyo ulinilipuka kwa kujua muda ule nilikuwa nasalitiwa. Kila nilipokuwa peke yangu nilijikuta nashindwa kufanya kazi na kuhama kimawazo na kuiona dunia nzima nimeibeba kichwani mwangu.
Kutokana na kuwa na wasiwasi wa moyo juu ya vitendo vya mke wangu, hali yangu ilianza kubadilika nilikuwa nikipungua mwili kila kukicha, suruali zangu zote niliongeza matundu ya mkanda matatu kurudi nyuma ili suruali ikae kiunoni. Wa kwanza kunigundua hali ile alikuwa mke wangu ambaye alitaka kujua nina tatizo gani.
“Mume wangu mbona upo hivi, una tatizo gani?”
“Nipo sawa,” nilijibu kwa mkato.
“Hapana mume wangu, kuna kitu kinakusumbua.”
“Mbona mimi nipo sawa.”
“Si kweli, toka ulipougua hujarudi katika hali yako ya kawaida, pia hata ule uchangamfu wa ndani umepotea. Kama bado unaumwa turudi hospitali tujue una tatizo gani?”
“Hapana nipo sawa,” niliendelea kumkatalia mke wangu.
Nilimkatalia kwa kuamini chanzo ni yeye, hata kama ningemwambia ningeongeza msumari wa moto kwenye kidonda kuwa nimemuona akifanya mapenzi na mwanaume mwingine kwenye kitanda changu, lazima angeomba talaka kutokana na kunipa masharti kuwa nikirudi nyumbani nimpigie simu, japo nilimpigia zaidi ya mara kumi bila kupokelewa.
Pia niliyafuatilia maneno yake aliyomhakikishia yule mwanaume kuwa siwezi kurudi nyumbani kwa vile alinieleza nirudi kwangu kwa taarifa. Niliamini kama ningemueleza ningekuwa nimevunja masharti ya kurudi nyumbani bila taarifa japo simu haikupokelewa.

KAMA angeamua kuniacha, kwangu lingekuwa pigo kubwa kutengana na mke wangu ambaye pamoja na matatizo yote bado alikuwa mtu muhimu sana katika maisha yangu.
“Au bado una yaleyale?” mke wangu aliniuliza kwa sauti ya unyonge.
“Yapi hayo?” Nilimuuliza kwa kuhofia labda ameshtukia.
“Si kuhusu mgogoro wetu kuwa miye natembea nje ya ndoa?”
“Walaa yote mbona yalishaisha.”
“Ndiyo maana nikaja kupanga huku tuishi kwa raha mustarehe, mume wangu tangu tuhamie huku nimewahi kuondoka bila ruhusa yako?”
“Hapana.”
“Au nimeishafanya jambo lolote baya?”
“Hapana.”
“Au lile la kutoa mimba bado linakutesa?
“Walaa.”
“Sasa nini mume wangu?”
“Nina wasiwasi malaria bado haijaisha,” ilibidi nidanganye ili kumfanya mke wangu aachane na mimi kwa vile alikuwa kero mbele yangu.
“Basi mpenzi naomba ukaangalie afya yako kwa kweli hali yako ilivyo hata mimi sina raha,” mke wangu alisema kwa sauti ya huruma.
“Nina imani nitakuwa katika hali ya kawaida muda si mrefu.”
“Fanya hivyo mume wangu.”
Maneno ya mke wangu bila kumfumania nisingekubali kama anaihujumu ndoa yetu, alikuwa na maneno matamu yenye kumfanya maskini kujiona tajiri na asiye na nguvu kujiona anaweza kuibeba dunia nzima peke yake.
Nilikubaliana naye ili aondoke karibu yangu lakini nilipokuwa kazini moyo wangu ulikosa raha na kujuta siku niliyokuwa nikiumwa na kurudi nyumbani na kuyakuta yale niliyoyakuta.
Heri ningeendelea kuamini kuwa naibiwa bila kuwa na uhakika kama siku ile nilivyoshuhudia kwa macho yangu.
Kila nilipokuwa peke yangu tukio la kumfumania mke wangu lilijirudia na kuwa mateso mazito moyoni mwangu.
Kila kukicha mwili wangu ulikuwa ukipoteza ubora wake na kila aliyekuwa akinijua aliniuliza nimekumbwa na kitu gani, hata bosi wangu ambaye alifikia hatua ya kunibembeleza ili nimweleze ninasumbuliwa na nini ili aweze kunisaidia hata kwa uwezo wa kifedha lakini sikumwambia.
Moyoni niliapa kufa na siri yangu kwa kutomwambia mtu yeyote tukio lile la aibu.
Hali yangu ya kiafya ilibadilika na mwili kupungua uzito kutokana na mawazo, chakula nilikula lakini sikusikia ladha yake, kuna kipindi nililaani kuwa maskini kwa kuamini kama ningekuwa na uwezo mke wangu asingechukuliwa na mwenye fedha.
Siku moja rafiki yangu wa karibu Simon alinifuata baada ya kunikuta nikiwa nimejisahau huku machozi yakinitoka.
“Kazala,” aliita kwa sauti.
“Ee..eeh?” Nilishtuka kama niliyekuwa usingizini.
“Kazala una tatizo gani rafiki yangu?” Aliniuliza akiwa amenikazia macho.
“Sina tatizo,” nilimjibu huku nikifuta machozi kwa kiganja.
“Hapana Kazala, una tatizo zito lakini hutaki kulisema.”
“Nipo sawa rafiki yangu,” nilikataa kwa kuamini kusema linalonisumbua nitakuwa nimejivua nguo hadharani.
“Kalaza unajiona ulivyo?”
“Kwani vipi?” nilijifanya kushtuka japokuwa ukweli niliujua.
“Haupo sawa, usiponieleza mimi swahiba wako utamueleza nani? Kumbuka mimi huku ndiye ndugu yako wa karibu.
Ingawa tangu mlipohamia Uzunguni hutaki nifike kwako kwa kusingizio cha mkeo na kusahau ukifa sisi ndiyo tutakaokuzika.”
Kauli ya Simon ilikuwa na ukweli kwani ndiye aliyekuwa mtu wangu wa karibu kwa kuelezana siri zetu za ndani.
Lakini siri ya mke wangu sikuwahi kumweleza hata siku moja ingawaje ilikuwa ikifahamika mtaani lakini hakukuwa na mfanyakazi mwenzangu aliyekuwa akijua kilichokuwa kikiendelea ndani ya nyumba yangu.
Pia, mke wangu baada ya kuhamia makao mapya alipiga marufuku marafiki zangu wote akiwemo Simon asifike kwetu, nami kutokana na mapenzi mazito nilimkubalia.
“Simon nipo sawa,” bado niliendelea kufa na siri yangu moyoni.

ITAENDELEA

Simulizi : Mapenzi Yamenifanya Niwe Muuaji
Sehemu Ya Pili (2)

ILIPOISHIA
“Simon nipo sawa,” bado niliendelea kufa na siri yangu moyoni.

“Lakini sipo tayari kukuona ukipotea kwa vile unanihusu Kazala.”
Yalikuwa maneno makali yaliyonifanya mwili wangu utetemeke na jasho kunitoka.
ENDELEA…
Kauli ile ilikuwa kama mkuki moyoni mwangu, nilijikuta midomo na koo vikinikauka ghafla na kukosa la kusema, nikajiona kama mtu niliyekuwa nikitembea uchi siku zote na kujiona nimevaa kumbe watu wananiona sina nguo. Moyo uliniuma sana na kujiona kiumbe niliye na bahati mbaya.
Nikiwa nimeinama chini kama mwari machozi yakinitoka, Simon alinishika begani na kuniita jina langu.
“Kazala.”
Sikuitikia kwani midomo ilikuwa kama ina nta, kila nilipojaribu kuifungua ili niitikie iligoma kufunguka. Nilinyanyua uso na kumtazama Simon aliyekuwa akinitazama kwa jicho la huruma huku machozi yakinitoka.
“Kazala,” aliniita tena.
“Na.na..am,” niliitika.
“Pole sana, najua kiasi gani mapenzi yanavyotesa.”
“Ninyi mmejuaje?” nilijikakamua na kumuuliza swali ambalo niliamini ni siri yangu.
“Mbona siri ipo wazi, taarifa hizi zilinifikia muda mrefu toka matatizo ya mwanao kuchelewa kutembea. Pale mtaani kwenu kila nilipokuja kukutembelea nilielezwa tabia chafu za mkeo lakini nilishindwa nianzie wapi kukueleza kutokana na jinsi unavyompenda mkeo.
“Kwa kweli nilihofia kuitenganisha nyumba yako kutokana na wewe kumuamini sana mkeo. Huwezi kuamini kuna mtu mmoja wa nyumba mliyokuwa mnakaa zamani, kila nilipokuja na kuondoka alinifuata njiani na kunieleza unavyopelekwa na mkeo kwa tabia zake chafu na kuniomba nikueleze ili umdhibiti mkeo.
Lakini ningeanzia wapi kukueleza unielewe? Bado kwangu ulikuwa mtihani mkubwa. Baada ya ninyi kuhama nilikutana naye tena yule aliyekuwa akinipa taarifa za mkeo kuwa nyumba uliyohamia umepangiwa na mwanaume mwenzio, bwana wa mkeo.
“Kwa kweli habari zile ziliniumiza sana lakini vilevile sikuweza kukueleza chochote baada ya mkeo kukukataza usitembelewe na rafiki zako nikiwemo mimi mtu wako wa karibu. La kunikataza nisije kwako halikuniumiza kwa vile hata nilipoacha kuja kwako hakuna kilichopungua kwangu.
“Hali yako ya sasa iliwachanganya sana watu wengi, najua uliulizwa na kila mtu akiwemo bosi lakini hakuna hata mmoja uliyemueleza tatizo lako. Juzi kuna kitu nilisikia kwamba sijui mkeo katoa mimba ya mwanaume wa nje na watu kusema huenda imekuchanganya sana.
“Japokuwa nilikuwa najua kila kitu lakini nilitaka kauli toka kwako kwa kujitahidi kukubembeleza nijue tatizo lako kwa kauli yako mwenyewe lakini umekuwa ukificha ukweli wakati unazidi kuteketea. Lakini hali yako kila kukicha imekuwa ikizorota huku ukiwa mtu wa kuhama kimawazo kila dakika, unajisahau kama upo kazini.
Wengi wanakuonea huruma japokuwa matatizo yako wewe unajua ni siri yako, kutokana na kufanya siri wenzako waliamua kukuacha waone mwisho wako, wengi wanakuona mjinga kuendeshwa na mwanamke. Hebu naomba unieleze kila kitu usinifiche mimi rafiki yako. Kwa nini umefikia hatua hii ikiwa kila kitu cha mke wako unakijua?”
“Simon, sijui hata nikuambie nini, kwa kweli vitendo vya mke wangu vinaniumiza na kunitesa sana.
Nilimuamini sana lakini aliyonifanyia nashindwa cha kufanya. Niliona aibu kukueleza mwanzo kwa kuogopa aibu hii, lakini kumbe natembea uchi nikiamini nimevaa nguo,” niliinama kwa uchungu huku machozi na kamasi zikinitoka.
Moyo uliniuma na kujiona kwa hali ile sikuwa na faida ya kuendelea kuishi, niliona heri nife kuliko aibu ile ambayo nilijiuliza kazini pale watanielewaje. Baada ya kuwaza na kukosa jibu, nilimuuliza Simon anaweza kunisaidia nini.
“Simon ndugu yangu hapa nilipo najiona kiumbe nisiye na faida duniani.”
“Kwa nini?”
“Hebu nieleze nitaficha wapi sura yangu ikiwa kila mtu anaijua siri yangu, kupungua kwangu si kwa sababu ya yote uliyosema ni kitu kingine kabisa heri nife.”
“Ufe kwa ajili ya mwanamke?”
“Ndiyo Simon, jambo alilonifanyia kwa kweli limeniumiza sana sana.”
“Kitu gani tena rafiki yangu?”
Kwa vile kila kitu changu kilikuwa wazi niliamua kumueleza ukweli nilivyomfumania mke wangu na mwanaume ndani ndipo aliponiuliza huku ameshika mdomo kwa mshtuko.
“Ha! Halafu ukafanyaje, haki ya nani ningekuwa mimi, sasa hivi ningekuwa nasubiri hukumu ya kunyongwa. Ndani ya nyumba yangu tena kitandani kwangu dharau gani hiyo Kazala?” Simon aliniuliza macho yamemtoka pima.

NILIMUELEZA nilivyoondoka na homa yangu na niliyoyakuta nyumbani na jinsi nilivyoshindwa kuingia ndani na kuondoka na kuzidiwa na kuanguka njiani na kulala kwenye matapishi.
“Kazala…Kazala…Kazala huo ni uanaume gani? Unamuacha mgoni wako ndani chumbani kwako, tena kitandani kwako?
“Hata kama nyumba amepanga bado pale ni kwako. Kibaya umeondoka unaumwa unataka kufia njiani, rafiki yangu hayo ni mateso gani anayokutesa huyo mkeo?”
“Ningefanyaje na mke wangu alinikataza nisirudi nyumbani mpaka niwe nimemtaarifu? Kama ningerudi na kufumania lazima ningekuwa nimevunja makubaliano yetu lazima angedai talaka yake.”
“Kazala umeoa au umeolewa?”
“Nimeoa.”
“Kwa nini mkeo akupande kichwani na kukupangia atakavyo?” Simon alisema kwa uchungu.
“Siyo kunipangia ni makubaliano yetu,” nilijikuta nisema huku nikimtetea mke wangu pamoja na yote aliyonifanyia.
“Acha ujinga, mwenye amri ndani ya nyumba ni mwanaume, umeona sababu ya kupangiwa kurudi nyumbani ili ajiandae usifumanie. Umerudi mara moja na kukuta yale, hebu jiulize tangu mhamie hapo ni mara ngapi yule mwanaume amefika kama kwake na kufanya uchafu wake?”
“Nashangaa sasa hivi sijui amekuwaje, lakini siku zote mke wangu alikuwa mtu mwenye heshima, hata sijui amebadilika vipi?” bado niliendelea kumtetea mke wangu.
“Kazala mkeo si mtulivu tangu mwanzo, sema ulikuwa hujui kwa vile jambo usilolijua ni sawa na usiku wa kiza. Lakini hafai kuwa mke wa mtu. ”
“Kwa hiyo unanishauri nini kwa hili?”
“Hapa hakuna chochote cha kufanya kama umeyajua yote mabaya ya mkeo na mengine kuyashuhudia kwa macho yako unasubiri nini, unataka akuue?”
“Unanishauri nifanye nini?”
“Yule mwanamke hakufai achana naye ujipange upya, bila ya hivyo atakuua kwa kihoro. Hebu jiangalie, umeshuhudia uchafu wa mkeo mara moja tu, umekuwa hivi kama mgonjwa wa kifua kikuu.
“ Tatizo ameshakujua kwamba wewe ni nyoka wa plastiki huumi, ipo siku atakuteremsha kitandani ili alale na mwanaume wake.”
“Wee atawahi?” Nilijikakamua mwanaume.
“Utafanya nini?”
“Nitaua mtu.”
“Hukuua mtu ulipofumania watu wakiwa kitandani hawana kitu milini mwao, utaweza kusema kitu mbele ya mwanaume mwenzako aliyewapangia nyumba?”
“Lakini nilimsikia akisema hata yeye hapendi kuja pale nyumbani ila mke wangu ndiye anayemlazimisha,” najua kwa majibu yangu msomaji utacheka na kuniona miye ni zuzu, nioneeni huruma mwenzenu kweli nilikamatika, kupenda kubaya nilikuwa zuzu kwisha kazi.
“Kazala majibu gani mbona kupenda kumekugeuza zuzu, au umeinamishwa wewe?”
“Sijainamishwa,” nilikataa klatakata neno la kuinamishwa na mke wangu zaidi ya kumpenda kwa mapenzi ya dhati tu.
“Basi ndugu yangu kwa usalama wako achana na yule mwanamke kabla hajakuacha, la sivyo muda si mrefu utakufa au utakuwa nwendawazimu.”
“Kwa kweli kuachana na mke wangu siwezi labda unipe njia nyingine ya kumtuliza.”
“Nitamtuliza vipi?”
“Kwa vyovyote vile hata kwenda kumueleza yule jamaa aachane na mke wangu.”

“BOSI nilikuwa naomba mkopo wa kulipia nyumba ili nihame ninapokaa, nina imani kila kitu unajua.”
“Najua, lakini hukutaka kuniambia.”
“Tusameheane mkuu wangu si unajua kulemewa ni kubaya.”
“Najua, kwa hiyo hii itakuwa tiba ya matatizo yako?”

“Nina imani nipo katika mkakati huo kuhakikisha ninadhibiti kila sehemu.”
“Mmh! Sawa, unataka kiasi gani?”
“Laki mbili na arobaini tu.”
Baada ya kusema maneno hayo, bosi aliinama na kuandika kwenye kikaratasi na kunieleza nikipeleke idara ya uhasibu.
“Kampe mhasibu.”
“Asante bosi,” nilikipokea na kushukuru.
“Kawaida tu, chumba umeishapata?”
“Simon alinieleza nikipata mkopo kuna sehemu anaijua ina vyumba atanipeleka.”
“Unataka uhamie lini?”
“Ikiwezekana hata leo.”
“Basi una nafasi ya kuondoka kwenda kulipia kodi ikiwezekana leo hii uitumie kwa ajili ya kuhama kabisa.”
“Nashukuru sana bosi.”
Nilitoka hadi uhasibu na kumpa kikaratasi mhasibu aliyekisoma kisha alivuta droo ya fedha na kuhesabu laki mbili na arobaini na kunipa. Baada ya kuipata zile fedha niliamini kabisa kila kitu kitakwenda kama nilivyokipanga. Nilijishangaa kujiona nimekuwa na nguvu za ajabu hata hali yangu ya uchangamfu ilirudi kama zamani, kitu kilichowashangaza hata watu wengine walioniona muda ule.
Wa kwanza kunifikia alikuwa Simon na kuniuliza:
“Vipi mwenzangu?”
“Aisee mambo yamekwenda kama tulivyoyapanga jana, huwezi kuamini kila ulichokisema kimekwenda vilevile.” Nilimweleza huku nikionesha uso wa furaha.
“Mkopo umepata?
“Ndiyo, yaani bosi nilipomuomba hakuniuliza kitu chochote zaidi ya kuniandikia karatasi kwenda kuchukua uhasibu.”
“Na nyumbani?”
Nilimueleza yote niliyokubaliana na mke wangu kitu kilichomshtua.
“Yaani mkeo kakubali kirahisi tu.”
“Hata mimi nimeshangaa japokuwa mwanzo alitaka kupinga lakini kauli ya kiume ilimfanya akubaliane na matakwa yangu.”
“Ingawaje kazi ni nzito, lakini mwanzo unaonekana kuwa ni mzuri, vipi umemtaarifu kama mnahama?”
“Nimtaarifu ili iweje, yeye alipohamia kule alinitaarifu?” Nilimjibu Simon kwa kujiamini.
”Kwa hiyo?”

“Bosi katoa ruhusa ya kwenda kulipia na kuhamia leo.”
“Sasa mimi nitatokaje?”
“Nimekuombea ruhusa kabisa.”
Niliondoka na Simon hadi sehemu iliyokuwa na hicho chumba na sebule, kwa kweli kilikuwa katika hali nzuri sana. Nililipia miezi kumi ili nibakize na fedha ya kubebea mizigo.
Baada ya kutoka kulipia chumba, tulipita kwenye magari ya mizigo na kukodi gari hadi nyumbani. Nilipofika nilimkuta mke wangu akifua nguo, aliponiona naingia nimo ndani ya gari alishtuka sana.
“Vipi mume wangu?”
“Leo tunahama.”
“Na hapa?”
“Tunamuachia mwenyewe.”
“Mwenyewe nani?”
“Mke wangu huu si muda wa maswali, tupakie mizigo tuhamie makazi mapya.”
“Mume wangu mbona kodi yetu ndiyo ina miezi saba tu.”
“Hiyo iliyobaki atakaa mwenyewe.”
“Mume wangu mwenyewe nani, mwenyewe si sisi?”
“Mke wangu, hebu nyanyuka tuondoke.”
“Mume wangu mbona toka jana sikuelewi, kuna nini?”
“Hebu kwanza tuhame muda si mrefu utanielewa.”
Tulikubaliana kuhama japo kwa shingo upande, tulipakia mizigo nikisaidiana na Simon, baada ya kupakia tuliondoka na kuhamia sehemu nyingine kwenye nyumba yenye wapangaji watatu na sisi kuwa wa nne. Baada ya kupanga vitu huku mke wangu akionekana kulazimishwa, sikuiangalia ile hali.
Kwa vile siku ile nilikuwa na ruhusa, nilipumzika na Simon aliondoka kwenda kwake. Tukiwa tumebaki wawili, mke wangu aliniuliza:
“Sasa ndiyo unafanya nini? Tumetoka kwenye nyumba kubwa tunakuja kwenye vyumba viwili?”
“Ndiyo uwezo wetu.”
“Sasa kwa nini tumehama kule?”
“Ile siyo nyumba yetu.”
“Si tulikuwa tumepanga?”
“Na hapa tumepanga.”
“Kama tumepanga huoni tunapoteza fedha bure, si heri tungerudi kwenye nyumba yetu kuliko kuja huku?”
“Hatujapoteza ila yeye ndiye kapoteza.”
“Mume wangu mbona sikuelewi nani kapoteza?”
“Mke wangu wewe mkubwa, si kila kitu nizungumze, unatakiwa kutumia akili.”
“Una maana ile nyumba nilipangiwa na mwanaume?” mke wangu aliuliza macho yamemtoka pima.
“Wewe ndiyo unasema,” nilijifanya sijui kitu.
“Lakini mume wangu kwa nini unapenda kusikiliza maneno ya watu?”
“Mke wangu wewe si mtoto, tumia akili, utajua sababu gani imetufanya tuhame kule na tusirudi kwenye nyumba yako.”
“Najua tu watu wameshaanza kupenyeza umbeya, nina imani nyumba hii muda si mrefu itanishinda.”
“Haiwezi kukushinda kama utanisikiliza.”
“Nikusikilize nini, kila siku unasikiliza maneno ya nje.”
“Kwani uongo?”
“Uongo nini?” mke wangu alishtuka.
“Yote yaliyotokea siku za nyuma,” nilimueleza ya nyuma sikutaka kumueleza niliyoyashuhudia mwenyewe yaliyosababisha nitake kutoka roho.
“Basi mume wangu, lakini kumbuka kusikiliza maneno ya watu tutaachana tukiwa tunapendana.”
“Unanipenda?” nilimuuliza swali ambalo naamini hata wewe utaona la kijinga. Nilimuuliza kwa makusudi pamoja na kunifanyia yote bado mke wangu niliamini ninampenda na nilikuwa nina imani hata yeye ananipenda.
“Nakupenda sana mume wangu.”
“Kweli?”
“Tena sana, hebu nieleze toka tuhame uswahilini nimekukosea kitu gani kibaya.”
“Hujawahi ila nakuomba iheshimu ndoa yetu,” niliamua kufunika kombe ili mwanaharamu apite kwa kuamini mke wangu hakuwa anajua lolote juu yake.
“Nimekuelewa mume wangu.”
Tulianza maisha mapya kwenye makazi mapya, kama ilivyokuwa kawaida ya mke wangu, muda wote alikuwa mpole bila kuonesha mabadiliko yoyote mabaya. Kila nilipokuwa kazini alipoomba ruhusa ya kwenda kwa mama yake nilimkatalia na yeye hakulalamika, japokuwa aliona kama nimemnyima uhuru. Nilimueleza yeye ndiye wa kunishawishi kumpa uhuru bila hivyo nilimhakikishia safari yake kubwa ni dukani na sokoni tu.
Mke wangu alionekana kunielewa kwa kufuata yote niliyomueleza, ili kupata uhakika kuna siku nilimjaribu kwa kutoroka kazini na kurudi nyumbani bila taarifa na kumkuta
mke wangu kapoa kama maji ya mtungi

Hali ile ilizidi kunijengea imani kuwa mke wangu amebadilika, nami kidogokidogo mwili wangu ulirudi na kuonekana mtu mbele ya watu.
Japokuwa si tabia nzuri mume kumchunguza mke lakini sikuwa na jinsi kufanya hivyo siku mojamoja, niliendelea kumdodosa Simon juu ya tabia ya shemeji yake, jibu lake lilikuwa hata yeye hajasikia lolote baya la kumhusu.
Hata mtu aliyekuwa akimpa taarifa zile za awali, alimweleza kuwa sasa hivi mke wangu ametulia, nilimshukuru rafiki yangu Simon kwa mpango wake uliofanikiwa kumrudisha mke wangu kwenye mstari.
Kweli moyo ukipata furaha hata kama huna kitu, maisha utayaona mazuri. Nilipendeza na kuanza kutokwa na kitambi kwa mbali, kila mmoja aliyeniona alinishangaa kwa jinsi nilivyokuwa na mabadiliko ya ghafla.
Niligundua kuwa kero za moyo ni mateso mazito, yanapoutikisa mwili na binadamu ukiyapata lazima utakwisha na watu watakucheka.
Siku zilikatika huku nikiyafurahia maisha mapya na mke wangu, kingine kilichonipa faraja ni kusamehewa deni langu na kampuni kutokana na ufanisi wangu mzuri wa kazini uliokuwa umelenga kurudisha uwezo wangu wa zamani wa kujituma.
Waswahili wanasema la kuvunda halina ubani, miezi sita baada ya kubadili makazi yaliyotawaliwa na utulivu na amani, siku moja baada ya kumaliza kazi, nilirudi nyumbani saa moja na nusu usiku kama kawaida. Nilipofika nilikuta mlango wa nyumba umefungwa, nilikwenda kuuliza kwa jirani wa chumba cha pili, alinieleza kuwa mke wangu ameondoka katika gari ambalo nilivyoelezwa tu lilivyo, moyo wangu ukapasuka pah!
Lilikuwa ni gari lilelile la mwanaume aliyekuwa akimzuzua mke wangu siku zote kabla mambo hayajatulia. Kwa kweli nilichanganyikiwa na kubaki nimesimama kama zuzu, kitu kilichomfanya hata jirani yangu kunishangaa.
“Kwani vipi shem mbona hivyo, kwani kuna nini?”
“Hataa,” nilikataa ilhali mikono yangu ikiwa kiunoni na kuonekana kugeuza kichwa changu kutaacha macho yaangaze huku na kule.
“Hapana shem, nilipokuelekeza kuhusu gari lililomchukua mkeo umeshtuka na kupoteza hali yako ya kawaida na kutawaliwa na hali ya kutaharuki ghafla, kwani lile gari lina nini?”
“Ameondoka saa ngapi?”
“Saa tano asubuhi.”
“Alikueleza anakwenda wapi?” Nilimuuliza huku nikiwa na shauku ya kujua.
“Hakuniambia ila iliniletea ufunguo na kuniambia ukirudi nikupe.”
“Na mtoto?”
“Ameondoka naye.”
“Alibeba nini?”
“Alikuwa na mkoba wa kawaida tu.”
“Mmh!” Niliguna huku nikiinamisha kichwa kusikitika.
“Kwani kuna nini shemeji, mligombana?”
“Jirani si ungesikia.”
“Sasa mbona umeshtuka, msubiri akirudi umuulize, hakukuaga?”
“Asante shemeji.” Niliachana na mke wa mpangaji mwenzangu na kuelekea ndani kwangu.
Nilipofika nilijitupa kwenye kochi na kutazama juu huku nikijiuliza yule bwana kampeleka wapi mke wangu.
Moyo mwingine uliniambia huenda kapewa lifti tu hakuna kitu kibaya kitakachoendelea, pia nikahisi labda atakuwa amekwenda kwa mama yake.
Nilipanga akirudi nisimuulize kitu chochote kuhusiana na kupanda kwenye gari la mwanaume ambaye ilionekana haja yake kubwa ni kuivunja nyumba yangu wakati na yeye ana familia yake.
Kupanda gari lile halikuwa tatizo, bali kuondoka bila ya kuaga kama tulivyokubaliana, kwa upande mwingine sikumlaumu sana mke wangu kutokana na msimamo wangu wa kumkatalia kutoka hata alipoomba ruhusa.
Kingine kilichonishangaza ni kuiacha nyumba bila ya kuifanyia usafi, vyombo tulivyovitumia kwa chakula jana yake vilikuwa havijaoshwa, nyumba ilikuwa haijasafishwa kabisa, chumbani kitanda kilikuwa hakijatandikwa, shuka zilikuwa zimekaa ovyo pia, hata chakula kilikuwa hakijapikwa.
Nilijiuliza kitu gani kitakuwa kimempata mke wangu hadi kumfanya atoke haraka na kushindwa kufanya majukumu muhimu ya ndani.
Nilijikuta nikiingiwa na wasiwasi na kuamua kumpigia simu mke wangu, nilizidi kuchanganyikiwa baada ya simu ya mke wangu kutokuwepo hewani.
Nilirudia zaidi ya mara kumi kuipiga simu hiyo lakini jibu lilikuwa ni lilelile, simu haikuwa hewani.
Nilijiuliza tatizo gani lililomkuta mke wangu kiasi cha kushindwa kupatikana kupitia simu yake, muda nao ulikuwa umekwenda sana, wazo la kumsubiri na kujipa imani kwamba atarudi muda si mrefu nililiafiki kwa saa moja zaidi.
Ilipotimu saa tatu usiku bila ya kumuona mke wangu, nilijaribu kumpigia tena simu yake, lakini bado haikupatikana.
Nilikata shauri kwenda kwa wazazi wake kutaka kujua kama walikuwa wakijua tatizo lililomkuta mtoto wao kufikia kuondoka nyumbani na simu yake kutokuwa hewani kwa kipindi kirefu.
Nilitoka na kuegesha mlango, sikutaka kuufunga kwa kuhofia labda tungeweza kupishana njiani, nilikodi gari mpaka kwa wakwe zangu, bahati nzuri niliwakuta bado hawajalala. Baada ya kugonga mlango, mama mkwe alinikaribisha kwa vile aliifahamu sauti yangu.
“Karibu baba Zawadi.”
“Asante mama, shikamoo,” nilimwamkia huku nikiingia ndani na kukaa kwenye kochi.
“Marhaba, kwema utokako?”
“Namshukuru Mungu, sijui mwenzangu amefika huku?”
“Mmh! Kwa leo sijamuona,” kauli yake ilinishtua sana lakini nilificha mshtuko wangu.
“Sasa atakuwa amekwenda wapi?” Bila ya kutarajia nilijikuta nikimuuliza swali lisilomhusu mama mkwe.
“Nitajuaje baba, kwani alikuaga anakwenda wapi?”
“Mamaa, yaani nimerudi nyumbani nimekuta ufunguo kwa jirani bila maelezo yoyote.”
“Zawadi yupo wapi?”
“Ameondoka naye.”
“Mmh! Sasa atakuwa amekwenda wapi?”
“Hata mimi nashangaa tena nasikia kaondoka na ile gari ya yule mwanaume wake.”
“Mmh! Unasema kweli?” mama mkwe alionesha kushtuka.
“Kutokana na maelezo ya mtu aliyemuona.”
“Kwa hiyo hukumuona?”
“Sijamuona mama, nimeambiwa.”
“Basi usifikirie moja kwa moja kuwa ameondoka na mwanaume wake wa zamani, kwani ameondoka tangu saa ngapi?”

“Saa tano.”
“Saa tano, sasa atakuwa amekwenda wapi na mtoto? Kwani hali hii imetokea mara ngapi?”
“Ni leo tu mama toka tumalize yale matatizo yetu.”
“Nakuomba rudi nyumbani ukapumzike, akirudi atakueleza alikuwa wapi kama maneno yake hayaeleweki mlete kwangu. Nimechoka na upumbavu wake, hawezi kutuchezea akili kiasi hiki,” mama mkwe naye alionekana kukerwa na kitendo cha mke wangu kuondoka bila kuaga.
“Sawa mama.”
“Nina imani hakufika mbali, angekuwa amekwenda peke yake ningekuwa na wasiwasi, lakini kwa vile ameondoka na mtoto, atawahi kurudi tu, huenda mmepishana amesharudi nyumbani.”
“Nitashukuru mama.”
“Basi baba rudi nyumbani nina imani mpaka muda huu atakuwa amerudi tu.”
“Sawa mama,” nilikubaliana na mama mkwe na kugeuza kurudi nyumbani nikiwa na matumaini ya kumkuta.
Nilikodi gari ili niwahi nyumbani huenda mke wangu amerudi na kutonikuta kumemsababisha kuwa na wasiwasi wa kutaka kujua mimi nipo wapi. Nilikwenda hadi nyumbani na kuingia ndani, nyumba ilikuwa kimya kuonesha hakukuwa na dalili za kuwepo mtu ndani.
Wazo langu lilikuwa labda amerudi na kuingia kulala, nilikwenda chumbani. Chumba kilikuwa kitupu na hali ilikuwa ileile ya chumba kuwa katika hali ya uchafu. Nilibaki nimesimama kwenye mlango wa kuingilia chumbani kwa dakika kadhaa nikiwa siamini kilichokuwa mbele yangu.
Nilijiuliza mke wangu atakuwa wapi? Nilirudi sebuleni na kukaa kwenye kochi nikiwa sijui mke wangu amekwenda wapi. Japokuwa wasiwasi wangu mama mkwe alikuwa akijua kila kitu ila alinificha. Ilikuwa ni mateso juu ya mateso kwani siku ile ilikuwa nimefanya kazi nzito kwa muda mrefu na kuamini ningerudi nyumbani ningepumzika. Lakini tangu nilipofika nilikuwa juujuu kwa ajili ya kumtafuta mke wangu tena bila kula.
Njaa iliyokuwa ikiniuma kama kidonda ilitoweka kutokana na mshikemshike wa kuzunguka kumtafuta mke wangu. Saa ya ukutani ilionesha ni saa sita na nusu usiku bila dalili za kuonekana mke wangu. Bado sikukata tamaa, nilirudia kumpigia simu, hali ilikuwa ileile, simu haikuwa hewani.
Nilijikuta nikiwa na wasiwasi kuhusu mke wangu na kujiuliza kipi kimemsibu hadi muda ule awe hajarudi. Ingekuwa ameondoka peke yake, ningejua amerudia matatizo yake. Lakini alikuwa ameondoka na mwanangu wa pekee Zawadi, nilijiuliza kama kweli ameparama tena na kurudiana na yule mwanaume na huenda ikawa hata Zawadi si mtoto wangu wa kumzaa.
Kwa upande wa Zawadi ningekuwa tayari kufa kama ningeambiwa si mtoto wangu. Zawadi nilifanana naye kila kitu kila, aliyemuona alijua ni mwanangu bila hata ya kumwambia. Nilikaa sebuleni kumsubiri huenda amekwenda kwenye sherehe na kuchelewa kurudi.
Nilikaa sebuleni mpaka alfajiri ilipoingia bila kumuona mke wangu wala kivuli chake. Nilijiuliza mke wangu atakuwa wapi, kutokana na kulala usingizi wa mang’amung’amu, niliamka asubuhi kichwa kikiwa kizito. Kwa vile niliacha kiporo cha kazi, niliposhtuka nilioga haraka nikitegemea huenda mke wangu akatokea kabla ya kwenda kazini kama alivyofanya siku za nyuma lakini haikuwa hivyo.
Mpaka naondoka sikumuona mke wangu na kumuachia funguo jirani nikiamini huenda jioni nikirudi naweza kumkuta. Nilikwenda hadi kazini nikiwa nimechoka sana, nilificha uchovu wangu na kufanya kazi kwa nguvu japo kila nilipokuwa peke yangu, nilisinzia na kuwafanya wafanyakazi wenzangu kunitania eti nilikesha na shemeji bila kujua msiba mzito uliokuwa moyoni mwangu, baada ya bomu lililotulia kulipuka tena.
Baada ya kazi nilirudi nyumbani nikiwa na matumaini ya kumkuta mke wangu lakini nilipofika nilikuta mlango umefungwa. Nilikwenda kwa mke wa jirani yangu kuulizia huenda alikuja na kuondoka.
“Karibu shemeji,” alinikaribisha aliponiona.
“Asante, vipi hajarudi mke wangu?”
“Sijamuona kwani alikwenda wapi?” lilikuwa swali juu ya swali.
“Hata najua! Mbona huyu mwanamke ananitesa sana, kosa langu nini kila kukicha niwe mimi tu,” nilijikuta nikibwabwaja kwa uchungu bila kujielewa.
“Kwani kuna nini shemeji?”
“Yule mwanamke kila kukicha amekuwa akinifanyia mambo yaliyokosa ubinadamu kabisa.”
“Lakini mbona tumeishi naye vizuri tena mke wako ni mpole na msikivu tatizo nini?”

Nilijikuta nikifunguka mwanaume na kuuanika ubaya wa mke wangu, mke wa jirani alinionea huruma na kusema:
“Mbona haendani na unayosema?”
“Mke wangu ni chui ndani ya ngozi ya kondoo.”
“Pole sana shemeji na mtoto kampeleka wapi?”
“Nitajuaje?”
“Kwani kwao wanasemaje?”
“Nao hawajui lolote.”
“Ungesubiri na leo huenda akarudi usiku huu.”
“Mmh! Sidhani.”
Niliagana na mke wa jirani yangu na kuingia chumbani ambako kulikuwa vululuvululu. Baada ya kuoga nilikwenda kununua soda na mkate ili nitulize njaa. Chakula kilinishinda na kulala na njaa.
Usingizi wangu ulikuwa wa kushtukashtuka kila mara kwa kuamini labda mke wangu angerudi.
Kila niliposhtuka nilitulia na kusikilizia huenda kulikuwa na sauti ya mtu kuniita.
Nilikata shauri kwenda kulala sebuleni kwa kuwa niliona chumbani kama nikilala sitaweza kumsikia mke wangu pindi akirudi.
Niliamua kuhamia sebuleni na kukaa kwenye kochi kumsubiri mke wangu, muda nao ulikuwa umekwenda, ilikuwa saa saba na nusu za usiku na bado niliamini angeweza kurudi.
Mpaka kunakucha hakukuwa na dalili za mke wangu kurudi, hata bila kunawa uso nilikwenda ukweni kuulizia taarifa za mke wangu, nilidhani labda alirudi nyumbani kwetu na kuogopa, akaamua kwenda kwa mama yake.
Nilipofika ukweni niliwakuta ndiyo kwanza wanaamka.
“Vipi baba, mbona asubuhiasubuhi?” mama mkwe aliniuliza baada ya kuniona.
“Mama, mke wangu yupo huku?”
“Ina maana alirudi na kuondoka tena?”
“Hapana, hajarudi kabisa.”
“Toka juzi?”
“Ndiyo mama.”
“Mmh! Mbona mwana huyo ana matatizo, sasa atakuwa amekwenda wapi?”
“Kwani huku hajafika?”
“Sijamuona baba yangu.”
“Basi lazima atakuwa amekwenda kwa mwanaume wake.”
“Jamani, yaani ndiyo kafikia hatua hii?” Mama mkwe alishika kiuno kuonesha naye kachoshwa na taarifa zile.
“Basi mama acha niwahi kazini.”
Niliagana na mama mkwe na kurudi nyumbani ili nijiandae kwa ajili ya kwenda kazini japokuwa nilikuwa katika wakati mgumu baada ya kumkosa mke wangu kwao.
Nilipofika nyumbani nilihisi kichwa kizito, chumba nilikiona kama dunia asiyokuwa na kitu chochote, nimebaki mpeke yangu.
Moyo ulikufa ganzi, nilishindwa kwenda kuoga ili kuwahi kazini kwani muda ulikuwa umekwenda sana.
Nilihisi kama mwili wangu umekosa nguvu, kichwa kilianza kuniuma kwa mawazo na mapigo ya moyo yalianza kwenda kasi.
Nilikaa kwenye kochi kabla sijaanguka, nilijilaza huku nikiwa na maswali mengi juu ya mke wangu kuondoka nyumbani bila ya taarifa.
Nilijiuliza tatizo nini hasa ikiwa kila kitu kilikuwa kikienda vizuri, nilikuwa bado natafuta sababu ya mke wangu kuondoka bila ya kuniaga na kutaka kujua sehemu aliyokwenda.
Nikiwa nimekaa bila ya kuwa na hili wala lile, ghafla niliiona bahasha iliyokuwa imefungwa vizuri na kuwekwa chini ya meza.
Nilijikuta nikipata shauku ya kutaka kujua ile barua ya nani. Nilipoichunguza, niligundua ilikuwa na jina langu, moyo ulinilipuka kwani ule ulikuwa mwandiko wa mke wangu. Nilijikuta nikiingiwa na wasiwasi kwa kuhisi huenda mke wangu alirudi asubuhi ile na kunikosa wakati nimekwenda kumtafuta kwao na kuamua kuondoka na kuacha ujumbe.
Niliichukua ile bahasha na kuifungua ndani, nikakuta karatasi iliyokuwa imeandikwa kwa wino mwekundu.
Nilipoanza kuisoma nilikutana na maneno ambayo almanusura yasimamishe mapigo yangu ya moyo. Barua ile ilinikatisha tamaa na kujikuta kila herufi moja niliyokuwa nikiisoma ndivyo moyo wangu ulivyokuwa ukikamuliwa bila ganzi. Maumivu yake siwezi kuyaeleza kwa maneno bali kuyasikia tu yalikuwa sawa na kung’olewa jino bila ganzi.
Mpaka namaliza kuisoma, machozi yalikuwa yamefunika macho yangu na sehemu ya karatasi ilikuwa umelowa upande kwa machozi.
Barua ilisema hivi:
Kazala, najua utashtuka kupokea ujumbe huu na kukufanya uchanganyikiwe. Najua wewe ni mwanaume na mwanaume ameumbwa kukabiliana na matatizo.
Najua unanipenda na utaendelea kunipenda, lakini kutokana na kushindwa kwenda na wakati na kunigeuza mwanamke wa kizamani wa kukaa ndani kama samani, nimeamua kuishi maisha yangu ya uhuru kama wanawake wengine.
Nimeamua kuondoka, sitaki unitafute hata mama yangu naye sitaki anitafute, nimeamua kuishi maisha niliyoamua kuishi mwenyewe. Nimekuvumilia mengi Kazala lakini huna shukurani, nyumba yetu imekuwa ikiendeshwa na watu wa pembeni kuliko sisi wanandoa.
Kazala, umekuwa ukiwasikiliza watu wa pembeni kuliko mimi mkeo, nilikueleza tutaachana tukiwa tunapenda, nina imani kauli yangu imetimia. Najua utajiuliza kuhusu mtoto, Zawadi ni mtoto wako na ataendelea kuwa mtoto wako, nimeamua kuondoka naye ili aendelee kupata malezi mazuri. Akitimiza miaka saba nitamleta kwako ila mimi naomba unisahau kabisa.
Tokea leo ninapoondoka kwako, mwisho wa wiki hii nafunga ndoa ya kidini tena kanisani na kuwa mke wa mtu anayefahamika mbele ya Mungu. Nawe mpenzi wangu wa zamani fanya hivyo, tafuta mwanamke anayeendana na wewe ili ufunge naye ndoa, ukichelewa unaweza kuugua ugonjwa wa akili.
Nakutakia maisha mema wewe na huyo mwanamke utakayemuoa ila nakuonya kitu kimoja, nyumba haiendeshwi na watu wa pembeni, ukifanya hivyo kila utakayemuoa atakukimbia.
Ni mimi mzazi mwenzako, mama Zawadi.
Barua ile ilikuwa pigo mujarabu moyoni mwangu, ilikuwa sawa na kuupasua moyo wangu kwa kisu butu bila ganzi. Akili yangu haikukubaliana na kutaka kuirudia kwa mara ya pili lakini kila nilipotaka kuisoma, machozi yalitanda usoni na kushindwa kufanya hivyo.
Nilinyanyuka na kutembea taratibu hadi chumbani na kurudi sebuleni, kichwa kilikuwa kizito hata la kufanya sikulijua na kuona kazi yote niliyoifanya ilikuwa bure.
Niliyarudia maneno aliyowahi kuniambia mke wangu na kuyaandika katika barua niliyokuwa nimeishikilia kuwa maneno ya nje yatavunja nyumba yetu tukiwa tunapendana.

Nilijikuta nikianza kumlaumu Simon kumuona kuwa ndiye chanzo cha nyumba yangu kuvunjika baada ya kukubali kuufuata ushauri wake ambao mwanzo niliuona kama umenisaidia, kumbe ulikuwa ni bomu lililokuwa likisubiri kupasuka na matokeo yake kuisambaratisha nyumba yangu.
Nilijiuliza nitafanya nini ili kumrudisha mke wangu mikononi mwangu kabla ya mwisho wa wiki haujafika. Nilijiuliza hiyo ndoa itafungwa kanisa gani na itakuwa siku gani kati ya Jumamosi na Jumapili.
Kwangu ulikuwa ni mtihani mkubwa, kwa sababu nilitaka kujua mke wangu ataolewa kanisa gani ili nikaweke pingamizi.
Mawazo yalinizidi kichwani na kukiona kichwa changu kama kinataka kupasuka, ghafla niliona kiza kizito mbele yangu, kwa kifupi sikuwa ninajua kilichokuwa kinaendelea.
Niliposhtuka nilijikuta nikiwa hospitali, pembeni yangu alikuwepo rafiki yangu Simon ambaye alikuwa akizungumza na daktari. Nilimsikia akimuuliza:
“Vipi daktari siyo tatizo kubwa?”
“Si kubwa, ni wazi mgonjwa aliwaza sana hadi kufikia hatua ya mishipa yake kushindwa kufanya kazi yake vizuri.
“Lakini muda si mrefu atarudia katika hali yake ya kawaida, ila atatakiwa kuondokana na tabia ya kuwaza sana.”
“Sawa daktari.”
Simon alipogeuka alishtuka kuniona nakimtazama, hata bila ya kunisemesha nilimuona akigeuka na kumwita daktari:
“Dokta.”
“Unasemaje?”
“Naona mgonjwa ameamka.”
Daktari alikuja kitandani na kunisemesha:
“Pole Kazala.”
“Asante,” nilimjibu kwa sauti ya chini.
“Unaendeleaje?”
“Kichwa kinaniuma kwa mbali.”
“Punguza mawazo ndugu yangu, unaki – over load kichwa na kusababisha maumivu makali.”
“Nimekuelewa daktari,” nilimkubalia lakini niliamini bila ya mke wangu kurudi sitaweza kuepukana na hali hiyo.
“Huna ugonjwa mwingine zaidi ya huo, dawa yake ni kupunguza mawazo na kumeza dawa za maumivu tu.”
Nilidungwa sindano ya maumivu sambamba na ile ya usingizi na kuambiwa niendelee kupumzika mpaka siku ya pili ili nipate muda wa kukifanya kichwa kitulie.
Siku ya pili niliruhusiwa na kuchukuliwa na Simon ambaye alionesha hakwenda kazini kwa ajili ya kunishughulikia.
Tulipotoka tukapitia hotelini na kupata kifungua kinywa, kisha tukaelekea nyumbani. Tulipofika Simon alinitaka nipumzike na yeye kuanza kupanga baadhi ya vitu vilivyokuwa shaghalabaghala, baadaye alikuja kukaa karibu yangu na kuniita:
“Kazala,”
“Naam.”
“Tatizo nini?”
“Shemeji yako ataniua,” nilimjibu huku nikishika kifua kuzuia presha iliyokuwa ikitaka kupanda.
“Tatizo ni nini?”
“Ameamua kunikimbia.”
“Bado hujanieleza tatizo ni nini?”
“Hata sijui, yaani dawa uliyonipa mwenzangu imeharibu kila kitu,” nilianza kumlaumu Simon.
“Acha lawama za kijinga, pale hukuwa na mke ndugu yangu, kama mwanamke anafikia kukuletea mwanaume ndani na kulala naye kwenye kitanda chako bado unalaumu watu, huu si uzoba?”
“Kama ningemuacha afanye anavyotaka wala asingenikimbia.”
“Ningekuwa miye nisingeumia, tena ndiyo kwanza ningeshukuru.”
“Ungeshukuru nini Simon?” nilishangazwa na majibu ya Simon.
“Kuondoka kwa yule mwanamke, kwa kuwa hukuwa na mwanamke ndugu yangu. Kama angekuwa mwanamke mwenye staha zake angeandika barua kama hii? Kazala aliyekuroga amekufa si bure, pamoja na kufanyiwa mambo yote haya bado unamlilia?”
“Ndugu yangu mazoea mabaya, pamoja na yote bado nampenda sana mke wangu.”
“Unampenda! Haya ameshakukimbia kazi kwako sasa.”
“Utanisaidia vipi?” pamoja na Simon kumnanga mke wangu lakini bado nilimuomba ushauri wa kumrudisha mwanamke huyo nyumbani kwangu.
“Kazala tumekuja mjini kutafuta maisha na wala si wanawake, ujinga wako huo utasababisha ufukuzwe kazi. Hakuna mwajiri atakayevumilia matatizo yako ya kifamilia yasiyoisha.
“ Kumbuka wazazi wako wanakutegemea, matokeo yake unaacha kilichotuleta huku unakuwa bwana pendapenda.”
“Nitajitahidi lakini itanichukua muda kumsahau nilimpenda sana mke wangu.”

“Ndugu yangu mazoea mabaya, pamoja na yote bado nampenda sana mke wangu.”
“Unampenda! Haya ameshakukimbia kazi kwako.”
“Utanisaidia vipi?” pamoja na kumnanga mke wangu bado nilimuomba ushauri wa kumrudisha.
“Kazala tumekuja kutafuta maisha si wanawake, ujinga wako huo utasababisha ufukuzwe kazi. Hakuna mwajiri atayekuvumilia kwa matatizo yako ya kifamilia yasiyoisha. Kumbuka wazazi wako wanakutegemea matokeo yake unaacha kilichotuleta huku unakuwa bwana pendapenda.”
“Nitajitahidi lakini itanichukua muda kumsahau mke wangu, nilimpenda sana.”
Nilikubaliana na Simon niachane na mke wangu ili nifanye kilichonipeleka kule japokuwa nilijua kilikuwa kitu kigumu kwa upande wangu kumuondoa moyoni mke wangu mara moja.
Nilipanga kwa siri Jumamosi au Jumapili nizunguke katika makanisa yote kwa kutumia pikipiki ili nijue ni kanisa gani mke wangu angefunga ndoa nimuwekee pingamizi.
Kwa vile mke wangu alikuwa ni Mkristo wa dhehebu la Romani Katoliki, niliamini lazima ningejua anafunga ndoa kanisa gani.
***
Jumamosi ilipofika nilikodi pikipiki kwa ajili ya kuzunguka makanisa yote ya mjini. Kanisa kubwa lilikuwa katikati ya mji na madogo yalikuwa pembezoni kidogo mwa mji ambayo hayakupungua manne.
Niliamini hata kama ningezunguka kutwa nzima ningeweza kufika kanisa moja baada ya lingine bila ya kuchelewa.
Nilifanya kama nilivyopanga katika dhamira yangu lakini baada ya kuzunguka kwa muda mrefu bila ya kupata mafanikio yoyote, dereva wa pikipiki aliniambia .
“Sikiliza ndugu yangu, tutamaliza mafuta bure kwa nini tusiende kwenye ofisi za makanisa ili tujue kuna ndoa au hakuna na kama ipo itafungwa saa ngapi, hiyo itatusaidia kwenda kwa wakati kuliko kuzunguka na kukufanya upoteze fedha nyingi.”
Wazo lile nilikubaliana nalo na kuamua kwenda kwenye ofisi za kanisa kuulizia kama kulikuwa na ndoa siku ile. Makanisa yote manne yalinieleza kuwa, hakukuwa na ndoa yoyote ila Jumapili yaani kesho yake kulikuwa na ndoa nne ambazo zote zingefungwa kwenye kanisa kuu tu.
Niliamini katika ndoa zile nne lazima mojawapo ingekuwa ya mke wangu kipenzi Suzana au mama Zawadi.
Nilimshukuru dereva wa pikipiki ambaye nilikubaliana naye anifuate nyumbani siku inayofuata na kunipeleka katika kanisa hilo kuu ili nikaweke pingamizi la ndoa ya mke wangu.
Baada ya kurudi nyumbani nilikuwa na mawazo mengi kuhusiana na itakavyokuwa kesho yake, nijiuliza nitakapotoa pingamizi litakubaliwa au nitajiingiza kwenye aibu kwa kuwa ndoa yetu ilifungiwa bomani na ile inafungwa kanisani.
Upande mwingine niliamini nitakuwa na nguvu ya kuvunja ndoa ya mke wangu kwa vile ilikuwa ikitambulika kiserikali na vyeti nilikuwa navyo.
Nilipanga siku hiyo nikienda kuweka pingamizi niende na vyeti vya ndoa ili kutia uzito pale mke wangu atakaponikana.
Siri ile sikutaka kumshirikisha Simon kwa kuhofia kunipa ushauri mbaya ambao ungeharibu mipango yangu yote. Ushauri wa Simon mwanzo niliuamini lakini baada ya kusababisha mke wangu kukimbia, sikumuamini tena na kumuona kuwa ndiye chanzo cha matatizo yangu.
Siku ya pili baada ya kufuatwa na dereva wa pikipiki nilifika kanisani saa tatu asubuhi japokuwa ndoa ilikuwa ikifungwa saa saba mchana.
Nilikaa pale mpaka saa nne na nusu ambapo magari ya maharusi yaliobeba ndugu, jamaa na marafiki yalipoanza kuwasili.
Ndani ya muda mfupi tu, kanisani pakawa na watu wengi na magari kutokana na harusi nne kufungwa, nilisubiri kwa hamu nimuone mke wangu akitaka kufunga ndoa na kuweka pingamizi.
Baada ya muda nilikuwa mmoja kati ya watu waliowahi kuingia ndani na kuketi siti za mbele ya kanisa kusubiri ibada ya ndoa.
Kanisa lilijaa watu wengi sana pamoja na maharusi wote. Kwa vile mabibi harusi walikuwa wamezibwa nyuso zao iliniwia vigumu kumtambua mke wangu ni nani kati ya wale wanne.
Baada ya taratibu zote kufanyika ndoa zilianza kufungwa moja baada ya nyingine huku nikisubiri kwa hamu kuiona sura ya mke wangu.
Ajabu ndoa zote zilifungwa bila kuiona sura ya mke wangu. Nilijikuta nikipagawa na kujiuliza nilielezwa ndoa nne au tano?
Baada ya ndoa zote kufungwa bila kushuhudia sura ya mke wangu, watu wote walitoka kanisani na kunifanya nibaki peke yangu.
Nilijiuliza mke wangu atakuwa amekwenda kufunga ndoa kanisa gani, nikiwa bado nimesimama kama sanamu na kuamini kuwa huenda kuna ndoa nyingine ingekuja kufungwa, nilishtuliwa na mhudumu wa kanisa.
“Ndugu vipi mbona huondoki na wenzako?”
“Samahani kaka kuna ndoa nyingine zaidi ya hizi?”
“Hakuna, leo kulikuwa na ndoa nne tu hakuna zaidi ya hizi.”
“Mmh! sijui atakuwa amekwenda kufunga ndoa wapi?” nilijikuta nikizungumza peke yangu kwa sauti.
“Kuna nini?” mhudumu wa kanisa aliniuliza.
“Ooh! samahani,” nilijikuta nikijibu na kuondoka bila kuaga mpaka nje ya kanisa.
Nje watu walikuwa ndiyo wanamalizikia kuondoka, nilijikuta nimerudi nyumbani kwa miguu na kumsahau yule dereva wa pikipiki.
Kwa kweli nilikuwa nimechanganyikiwa na kuamini kama maneno aliyonieleza mke wangu yalikuwa na ukweli basi atakuwa amefunga ndoa siku za nyuma.
Usiku ulikuwa mrefu kwangu, usingizi ulinikimbia kabisa, mawazo yangu yote yalikuwa kwa mke wangu na kuona kama kweli ameolewa, basi atakuwa amenifanyia ukatili mkubwa sana.
Jumatatu sikuweza kwenda kazini nilikuwa kama mtu niliyefiwa, hata chakula kilinishinda.
Jioni Simon alikuja kunitazama alikuja na mmoja wa wafanyakazi wenzangu na kunikuta nimejilaza sebuleni mikono kichwani huku macho yangu yakiweka michirizi na kulowesha kwenye mito ya kochi.
Simon alinishangaa sana na kuniuliza:
“Kazala una matatizo gani?”
“Simon wewe si wakuniuliza swali kama hilo, unajua vizuri matatizo yangu,” nilimjibu bila kumuangalia.
“Kazala umetoka nyumbani kufuata mapenzi au kazi?”
“Nimefuata kazi.”
“Unaacha kwenda kazini kwa ajili ya mwanamke, nilikueleza tangu mapema kuwa huyu mwanamke si chaguo sahihi kwako, lakini ukaona labda nakuchokonoa majibu sasa umeyaona.”
“Simon usiseme hivyo, wewe ndiye sababu ya mke wangu kukimbia.”
“Mimi?” Kauli yangu ilimshtua Simon.
“Ndiyo.”
“Mimi nimefanya nini?”
“Ushauri wako ndiyo uliosababisha mke wangu kunikimbia.”
“Kweli aliyekuroga amekufa, kitendo cha kumfumania mkeo ni mimi? si ulitaka kufa kwa mawazo, nimekusaidia bado huoni msaada wangu?”
“Msaada gani wakati mke wangu kanikimbia?”

“Mkeo yule sawa na kuku aliyelala nje si kuku tena ni kwale.”

“Lakini umeona lawama zote zinatokana na ninyi watu wa pembeni kuingilia ndoa yangu.”

“Hao watu wa pembeni unaowalaumu ndiyo waliyomponya mwanao aliyekuwa fundi majiko.”

“Pamoja na hayo, lakini ninyi ndiyo chanzo cha mke wangu kukimbia.”

“Kwani shemeji kaenda wapi?” Shedu mfanyakazi mwenzangu aliyeongozana na Simon aliniuliza.

“Hata najua yule mwanamke kaamua kuniua ningali hai,” nilizungumza sauti ya kukata tamaa.

“Kazala wanawake wamekwisha mpaka uchanganyikiwe kiasi hiki?” Shedu aliniuliza.

“Kwani huyo aliyemchukua mke wangu hakuona wanawake wengine mpaka kamchukua mke wangu. Kibaya zaidi jana kamuoa kabisa.”

“Utani huo! Atamuoaje mke wa mtu?” Shedu alishtuka.

“Mpaka kamtoa kwangu atashindwa vipi kumuoa kabisa?”

“Kwa hiyo Kazala bado unampenda mkeo?” Shedu aliniuliza kanikazia macho.

“Tena sana.”

“Na akirudi utakuwa tayari kumsamehe?”

“Ndiyo, najua si akili yake ni ushawishi wa watu wenye fedha wanaoona maskini kama sisi hatuna haki ya kuwa na wanawake wazuri.”

“Mtu mwenyewe unamjua?”

“Kwa sura namjua ila sijui anakaa wapi?”

“Upo tayari kumeza mfupa?”

“Una maana gani?”

“Najua huna uwezo wa kushindana na yule bwana kwa nguvu na fedha, lakini lipo kimbilio la wanyonge nakwambia mkeo atarudi mwenyewe.”

“Kimbilio la wanyonge! Kimbilio gani?” nilishtuka kusikia vile na kuraka kulijua hilo kimbilio la wanyonge.

“Kwa babu.”

“Kwa babu una maana gani?”

“Kwa mganga wa kienyeji.”
“Kweli ataweza?” nilimuuliza kutaka uhakika.

“Bwana wee tena hawa wanaopenda wake za watu kazi yake ndogo sana nakwambia ndani ya siku mbili mkeo anarudi, ikivuka haifiki wiki.”

“Kweli?”

“Kweli kabisa, unajua taarifa zako nimezisikia toka kwa swahibu wangu hapa, roho iliniuma na kuona umefanyiwa ukatiri kibaya, nasikia jamaa ana mke yaani asiridhike na mkewe aje amchukue wako. Tena nitakupeleka mguu kwa mguu hadi kwa mzee wangu nakuapia mkeo atarudi.” Shedu alinihakikishia kunirejeshea furaha.

“Kama kamuoa?” niliuliza swali ambalo kwangu lilikuwa tata.

“Nimekueleza mkeo atarudi, si mkeo wa ndoa?”

“Ndiyo.”

“Basi atarudi huyo lina madogo tukifika kwa babu kazi imekwisha.”

“Gharama zake?”

“Si kubwa sana utaimudu tu.”

“Huyo babu yako yupo wapi?”

“Tanga katika wilaya ya Lushoto kijiji cha Mlalo kisha unaingia ndani zaidi kuna sehemu inaitwa Tewe hapo temea chini kuna kufuru za ajabu wa kumfufua maiti akatembea.”

“Nauli yake si kubwa?”

“Ya kawaida utaimudu.”

“Mmh! Nipo tayari hata kesho.”

“Itabidi muombe ruhusa ya siku mbili ili mwende na kurudi,” Simon aliyekuwa kimya muda wote alichangia.

“Lakini Shebu usemacho ni kweli?” pamoja na Simon kuchangia bado sikumuamini Shedu.

“Kwa nini tuandikie mate na wino upo, we twende halafu uniulize swali hilo baada ya kutoka kwa babu.”

Tulikubaliana kesho nikaombe ruhusa kazini ili twende mkoa wa Tanga kwa mtaalam.

***

Siku ya pili nilikwenda kazini kuomba ruhusa. Bosi alinikubalia bila kuniuliza swali lolote. Kwa muda mfupinilikuwa nimekonda kwa mawazo usiombe kumpenda mtu asiyejua thamani ya upendo wako kwake. Sikutaka kuomba mkopo kwa vile zilikuwa tarehe ya mshahara wafanyakazi wengi mifuko ilikuwa imenona.

Kwa vile muda ulikuwa bado Baada ya ruhusa tuliondoka siku ileile saa tano na kufika Chalinze saa kumi na mbili jioni. Mwenyeji wangu alinieleza itatubidi tualale pale ili tundoke siku ya pili kutokana na umbali wa kufika Lushoto. Tulilala Chalinze mpaka siku ya pili majira ya saa moja tupande basi linalotoka Dar es salaam kwenda Lishoto.

Siku ya pili tulipanda basi lililotoka Dar na kufika Lushoto kwenye kijiji cha Mlalo saa kumi jioni. Hatukukaa tulichukua usafiri mwingine wa baiskeli kuliingia vijiji vya ndani zaidi mpaka katika kijiji cha Tewe kijiji maarufu kwa waganga wenye uwezo wa juu.

ITAENDELEA

Simulizi : Mapenzi Yamenifanya Niwe Muuaji
Sehemu Ya Tatu (3)

CHANZO CHA MAUWAJI KINANZIA HAPA
SIKU ya pili tulipanda basi lililotoka Dar na kufika Lushoto kwenye Kijiji cha Mlalo saa kumi jioni.
Hatukukaa, tulichukua usafiri mwingine wa baiskeli na kuelekea katika vijiji vya ndani zaidi mpaka katika Kijiji cha Tewe ambacho kinasifika kwa kuwa na waganga wenye uwezo wa juu.

Tulifika katika kijiji hicho saa kumi na moja kasoro jioni na kwenda kwa mtaalam anayeitwa mzee Kidereko.
Alikuwa akiishi katika nyumba moja kubwa ya matofali, nyumba hiyo ilikuwa ni tofauti na nyingine kwa kuwa ilikuwa imeezekwa kwa bati.
Pia, ilikuwa imezungukwa na uwa wa miti ya minyaa, ndani kulikuwa na nyumba zingine ndogo nne za miti na udongo zikiwa zimeezekwa kwa makuti. Tulikaribishwa na wenyeji wetu ambao walimfahamu sana Shedu ambaye alionekana kuwa ni mwenyeji sana pale.
“Oooh, Shedu karibu,” dada mmoja aliyekuwa amejifunga kitenge kilichopauka alimchangamkia.
“Asante Mwana, za hapa?”
“Nzuri ka Shedu, karibu mgeni,” nilikaribishwa na miye huku nikipokewa mzigo wangu.
“Asante.”
Tulipelekwa hadi chini ya mti wa mwembe ambako chini yake kulikuwa na jamvi lililokuwa limechakaa na pembeni yake kulikuwa na vigoda.
“Jamani karibuni.”
“Asante, za hapa?” Shedu aliuliza.
“Mmh! Kama unavyoziona maisha magumu.”
“Mwana magumu wakati unatakata?”
“Inatubidi tuyazoee maisha ya huku kwa lazima, kwa vile hatuna jinsi, nina imani nimekuona kidogo nitacheka.”
“Ondoa hofu, mzee yuko wapi?”
Amekwenda porini kuna kazi ya mtu amekwenda kuifanya, nina imani muda wowote atarejea.”
“Ameondoka saa ngapi?”
“Tangu saa tisa usiku.”
“Mmh! Inaonekana ni nzito.”
“Kwa kweli ni nzito, kuna mtu mmoja alilazwa chini na wabaya wake, akaletwa hajitambui na kutibiwa na mzee baada ya kupona aliruhusiwa.
“Miezi minne baadaye alipigwa kombora lingine lililomkata kauli mpaka watu wakajua amekufa.
“Taarifa zilipomfikia mzee alikwenda mjini na kumnyanyua kisha alimtaka aje huku amtengeneze vizuri. Alifika jana jioni na kulala hapa, usiku ndipo walipoamka na kuelekea porini ambako atamfanyia kinga itakayomlinda ili mtu akimgusa aondoke yeye.”
Nilijikuta nikivutiwa na mazungumzo ya Shedu na yule msichana anayeitwa mwana.
“Namuamini mzee hapo lazima mtu alale chini.”
“Tena amekasirika sana kwa kitendo cha kupimwa nguvu.”
“Mzee Kidereko tena.”
“Mmh, na ninyi?”
“Ndugu yangu ana shida ndogo.”
“Shedu, shida ndogo ndiyo mpande basi kuja huku, si nasikia mjini kuna wataalam ambao wanaweza kutatua shida ndogo, wakishindwa ndipo mnakuja huku?”
“Mwana kazi zangu zote huwa anazifanya mzee Kidereko, kwa hiyo hata rafiki yangu alipopatwa na tatizo sikutaka asumbuke kwa waganga uchwala, nikaona nimlete kwa mzee.”
“Mmh! Sawa, tena huyo anaingia.”
Kauli ya yule msichana ilitufanya wote tugeuke kuangalia kwenye mlango wa uzio na kumuona mzee mmoja aliyekuwa akijivuta kwa mkongojo wake, akiwa na vijana wawili waliokuwa wamebeba kapu na majani mabichi.
Shedu alinyanyuka na kwenda kumpokea mzee Kidereko.
“Babuuu.”
“Babuuuu.”
Walikumbatiana na kuja nilipokuwa nimekaa, nami nilinyanyuka kumpokea mzee Kidereko.
“Shikamoo babu.”
“Marhahaba karibu.”
“Asante babu.”
Vijana walipokelewa vikapu walivyotokanavyo porini na kupumzika kwenye mkeka. Wote walipumzika kwa kujilaza kuonesha kuwa walichoka. Kutokana na kuchoka sana vijana wale baada ya kujilaza usingizi mzito uliwachukua na kuanza kukoroma.
Mzee Kidereko alinyanyuka na kuelekea ndani mwake na kutuacha tukiwa tumekaa kwenye vigoda. Muda nao ulikuwa unadizi kuyoyoma, kigiza kilianza kuimeza nuru ya jioni hiyo.
“Mzee huyu kiboko,” Shedu alinieleza kwa sauti ya chini.
“Kweli anatisha kwa maelezo mafupi imeonesha anaijua sana fani ya mizizioloji.”
Saa moja kasorobo kililetwa chakula, kilikuwa ni wali na bata, baada ya chakula ndipo mzee Kidereko alipotuita pembeni kwa mazungumzo.
“Jamani karibuni, sikuweza kuzungumza na ninyi nilipofika kwa kuwa tulikuwa hoi sana kama mlivyowaona wenzangu.”
“Ni kweli babu,” Shedu alijibu.
“Mmh! Shedu za siku?”
“Nzuri babu.”
“Mambo yako yanakwendaje?”
“Yanakwenda vizuri.”
“Kazini?”
”Panakwenda vizuri yale mambo yalienda kama ulivyoniahidi.”
“Kwa hiyo asante yangu umeniletea?”
“Ndiyo, tena nimeshukuru baada ya jamaa yangu kukubali kuja huku ili nami nipate nafasi ya kukuletea asante yako.”
“Na mkeo katulia?”
“Kila mtu anashangaa hata ndugu walioanza kuiandama ndoa yangu wametulia.”
Kauli ile ilinishtua na kujiuliza, ndoa ya Shedu ilikuwa na tatizo gani lililotatuliwa na yule babu? Lakini nilitulia kimya na kupanga kumuuliza tukiwa wawili japokuwa nilianza kuhisi huenda kilichompata ndicho kilichonifikisha pale.
“Mmh, mwenzio ana tatizo gani?” mzee Kidereko aliuliza.
“Kama langu, lakini la kwake limezidi, mkewe kamkimbia kabisa na inasemekana ameolewa na mtu aliyemchukua.”
“Mmh! Mjini mbona tabia za kuchukuliana wanawake zimeshamiri, wanadamu bwana, wanawake wengi lakini wanapenda wake za watu. Tatizo si kubwa kama mngekuja mapema, mngeweza kugeuka leo hii. Nitalifanya sasa hivi ili kesho alfajiri muwahi kurudi kwenu.”
“Nitashukuru mzee wangu, kweli mke wangu atarudi?” nilijikuta nikiuliza.
“Hiyo kazi niachie mimi, maadamu umelileta kwangu.”
“Nitashukuru mzee wangu.”
“Unataka aliyemchukua mkeo tumfanyeje?”
“Vyoyote ukakavyoona inafaa mzee wangu.”
“Tumuue?”
“Hapana.”
”Tumtie uchizi?”
“Mmh! Hakuna adhabu nyingine?”
“Zipo nyingi utakayotaka wewe.”
“Yoyote ya kawaida la muhimu nimpate mke wangu.”
“Kazala lazima tumtie adabu, mzee mfanyie kama yangu.”
Nilishtuka na kujiuliza kama yake ipo vipi? Ilibidi niulize.
Ni adhabu gani anayotaka kufanyiwa mwanaume aliyemchukua mke wa Kazala?

“Ulimpa adhabu gani?”
“Nilimpoteza kwenye sura ya dunia,” Shedu alijibu kwa kujiamini.
“Ha! Unamaanisha ulimuua?”
“Ndiyo! Kanitesa sana yule mshenzi kasababisha mwanangu wa kwanza afe baada ya mke wangu kumuacha na kwenda kwa huyo mwanaume na kusababisha mwanangu afe kwenye beseni la maji.”
“Mungu wangu!” nilishtuka na kushika mdomo.
“Kibaya mtu yule hakuishia hapo, alimchanganya mke wangu kiasi cha kudai talaka. Nilimfuata na kumueleza aachane na mke wangu majibu aliyonijibu yalikuwa ya udhalilishaji. Eti aliniambia kama namuona mke wangu anafaidi yeye kuwa naye na mimi niwe mpenzi wake.”
“Uwe mpenzi wake alimaanisha nini?”
“Eti niwe mkewe.”
“Mungu wangu!” kauli ile ilinishtua sana.
“Kazala wee acha tu, mtu akiwa na fedha ana dharau ndiyo maana jambo lako nililichukua kama langu. Kazala nimeteseka mpaka nilipoletwa huku kwa mzee Kidereko.”
“Ina maana ulikuwa humjui tokea awali?”
“Matatizo ndiyo yaliyonifanya nifike huku, we si unajua kabila langu?”
“Nilishangaa pale uliponileta huku na kabila lako, nikajua baba ndiye Mnyamwezi ma mama mtu wa Tanga.”
“Walaa.”
“Yalikuwa mateso ya muda gani?”
“Miezi nane lakini kwangu ilikuwa miaka mia nane.”
“Pole sana…. ikawaje?” nilijikuta nikiwa na shauku baada ya kuona matukio yetu yanafanana sana.
“Baada ya kuletwa huku sikutaka adhabu kali, lakini babu aliniambia mtu huyo nikimchelewesha ataniwahi mimi.
“Kutokana na mateso niliyoyapata na uchungu wa kifo cha mwanangu nilikubali.”
“Mmh! Ikawaje?”
“Basi mzee akatengeneza mambo, sikuwepo ila waliokuwepo na kutoa ushuhuda walisema baada ya kwenda nyumba ya wageni na mke wangu ambaye yeye alijimilikisha na kuwa mkewe. Kutokana na maneno aliyoyasema mke wangu, aliyekuwepo kwenye tukio wakiwa faragha.
“Baada ya kumaliza mchezo wao uume haukupoa uliendelea kuwa vile vile, kama chuma na kuuma maumivu makali sana.
“Alipiga kelele za maumivu, ilibidi achukuliwe na kupelekwa hospitali, huko alipigwa sindano za ganzi ili uume upoe lakini wapi, kila dakika maumivu yalikuwa makali alilia mpaka sauti ikakauka. Nasikia alinitaja mimi ili niende akaniombe msamaha.
“Nguvu zilimwisha mateso yale yaliendelea kwa saa nane, jioni uume ulinywea na yeye kufariki dunia.”
“Mmh! Aliteseka sana.”
“Yeye kwa saa nane mimi miezi minane, kuchanganyikiwa kubaya nakumbuka kuna kipindi nilikuwa natembea nikizungumza peke yangu. Kingine hali yangu ya kimaisha ilikuwa mbaya hapo ndipo nilipozidi kuumia.”
“Baada ya hapo nini kiliendelea?” nilijikuta nikivutwa na simulizi ya Shedu.
“Mke wangu alirudi huku mtaani kila mmoja akiniheshimu mpaka leo hakuna mtu wa kumgusa mke wangu. Hata akija mgeni lazima atapewa taarifa za yule jamaa aliyejitia kidume na kulamba udongo. Basi akipata taarifa ile humkalia mbali mke wangu.”
“Lakini mbona kama adhabu ni kubwa sana?”
“Kazala acha huruma wanadamu si wa kuwachekea ona anavyoteseka kwa haki yako.”
“Sawa lakini kuua!” bado niliona adhabu ya kuua ni kubwa.
“Kijana acha ujinga, siku zote akuanzae mmalize,” mzee Kidereko alisema.
“Sawa mzee wangu, mi shida yangu kumrudisha mke wangu tu si kuua.”
“Sawa, ila lolote litakalotokea usirudi hapa.”
“Kwa nini babu?”
“Inaonekana hujihurumii, kwa hiyo naomba ukiondoka hapa usirudi labda uje na lingine. Mimi hupenda kufanya kazi mara moja ili usirudi hapa kwa kazi hiyohiyo. Kwa akili ya mkeo hata kama atarudi bado ataendelea kukusumbua. Nakueleza utarudi hapa nguo zipo kichwani.”
“Kwa nini unasema hivyo?”
“We si mtoto mdogo mambo mangapi kakufanyia mkeo nusra ujiue, kweli au uongo?”
“Kweli.”
“Sasa kwa nini mtu aliyetaka kukusababishia ujiue unamuonea huruma. Nataka kukueleza huruma ikizidi hugeuka uchawi wa kukuzuru mwenyewe hasa kwa adui yako.”
Nilitulia kwa muda nikiwaza na kuwazua juu ya adhabu wanayotaka kuifanya kwa mwanaume aliyemchukua mke wangu. Kauli za kurudi nguo nimeweka kichwani zilinitisha sana na kujua kurudi pale nitakuwa mwendawazimu.

NILIKUWA nimezama kwenye dimbwi la mawazo, mzee Kidereko akanishtua:
“Sasa amua tufanye kazi kamili au nusunusu?”
“Mzee Kidereko fanya kazi kamili,” Shedu alisema.
“Shedu usimsemee mwenzako, mwache aseme mwenyewe.”
“Mzee Kidereko usimsikilize huyu jamaa, siye ndiyo tunaojua anavyoteseka, tena kurudi na nguo kichwani umemhurumia anatakiwa abakie jina, juzi tu amechungulia kaburi.”
“Hata kama yote hayo yamemtokea bado ana hiyari ya kuepukana na tatizo hilo au kuendelea kuteseka.”
“Mzee tumetoka mbali na shida yetu ni kulimaliza tatizo hilo, hasa tukizingatia sasa hivi mwanamke ndiyo kaolewa kabisa,” Shedu alizidi kushadadia.
“Bado mwenyewe uamuzi wa mwisho ni yeye mwenyewe.”
Ubishani ule ulinifanya nikumbuke mateso mazito aliyonipa mke wangu na dharau ya yule mwanaume, kwanza kwa kumfanya mwanangu achelewe kutembea, pili kulala na mke wangu katika kitanda changu.
Ile ilikuwa ni dharau kubwa sana na mbaya zaidi kumchukua jumla na kumuoa, japokuwa sikuwa na uhakika na jambo hilo lakini kwa mujibu wa kauli ya mke wangu alivyoniandikia barua yake siku alipoondoka ilionesha wazi kuwa jamaa huyo ndiye aliyemchukua jumla.
Moyo uliniuma mpaka machozi yakanitoka na mishipa ya kichwa kunisimama kwa hasira.
Nilinyanyua uso wangu na kuwaangalia Shedu na mzee Kidereko, wote walikuwa kimya wakisubiri jibu langu.
Moyoni sauti iliingia ikiniambia mtu yule hakustaili huruma hata kidogo.
“Babu maliza kazi,” nilijikuta nikitamka kwa sauti.
“Kwa moyo wako au kwa kulazimishwa?”
“Kwa moyo wangu.”
“Kweli?”
“Kweli kabisa.”
“Kazala huo ndiyo uanaume,” Shedu aliniunga mkono kwa uamuzi wangu.
“Basi ngoja tuifanye hii kazi ili kesho muweze kuondoka.”
“Sawa.”
Tulikwenda kwenye kibanda kimoja ambacho mzee Kidereko alikuwa akifanyia kazi zake. Kilikuwa na vitendea kazi vyake, baada ya kukaa kwenye mkeka aliagiza beseni dogo la maji ambalo lililetwa baada ya muda.
Beseni lile likajazwa maji kisha mzee Kidereko akaniuliza:
“Huyo bwana unamjua jina?”
“Simjui.”
“Nipe jina la mkeo.”
“Anaitwa Suzana.”
“Jina la mama yake?”
“Maria.”CHANZO:  https://deusdeditmahunda.blogspot.com/
Baada ya kumpa majina yale alichukua dawa ya unga akaanza kuinyunyuzia kwenye maji huku akilitaja jina la mke wangu kwa sauti ya chini.
Baada ya muda aliniita na kuniuliza:
“Huyu si mkeo?”
“Ha! Ndiye,” nilishtuka kumuona mke wangu ndani ya beseni lile nikawa kama natazama video.
“Ni kweli ni yeye?” mganga aliniuliza tena.
“Ndiyo mzee wangu.”
“Na huyo aliyekaa pembeni yake unamjua?”
Nilituliza macho yangu kumuangalia yule mwanaume aliyekuwa amekaa na mke wangu akiwa kifua wazi na kugundua kuwa ndiye yule mwanaume niliyemuona kitandani na mke wangu.
“Huyu ndiye aliyemchukua mke wangu,” nilisema kwa sauti huku macho yakiwa yamenitoka pima.
“Kweli ni yeye?” aliniuliza tena mzee Kidereko.
“Ndiye.”
“Sasa tunamtoa mkeo na kumbakisha huyo mwanaume kisha nitakuelekeza kitu cha kufanya.”
“Hakuna tatizo.”
Baada ya kusema vile alichukua dawa ya unga na kuinyunyuzia kwenye maji huku akizungumza kwa sauti ya chini sana maneno ambayo sikuyaelewa kwa ufasaha. Mara nilimuona mke wangu akinyanyuka na kuondoka na kubaki yule mwanaume peke yake akiwa amekaa kwenye kochi.
“Sasa nuiza kifo chochote unachokitaka kimpate huyu bwana.”
“Cha ajali.”
“Nuiza.”
Mganga alinipa unga ule niuweke kwenye maji kwa kunyunyizia huku nikinuiza kile ninachokitaka, nilifanya vile huku nikinuiza kutaka yule mwanaume afe kifo cha ajali kwa kuamini kuwa kifo kile hakiwezi kuwafanya watu wanifikirie vibaya kwamba labda nahusika.
Baada ya kunuiza kimoyomoyo nilimwambia nimemaliza, baada ya kusema vile alichukua kisu kikubwa cha kuchinjia mbuzi na kukiweka kwenye maji na kusema:
“Majibu ya kazi yetu tutayaangalia asubuhi wakati mnaondoka, kama haikukubali itabidi mbaki tufanye tena upya lakini kazi zangu ninazozifanya katika mia basi mbili tu ziligoma lakini niliporudia ilikubali.”
Baada ya zoezi lile mganga alichukua beseni la maji na kutoka nalo nje, baada ya muda alituita nje, nasi tukamfuata.
Tulipotoka katika kilinge cha mganga tulikwenda sehemu tuliyopangiwa kulala ili asubuhi tuondoke kurudi Dar. Tulilala kwenye mkeka, tukiwa tumejilaza nilianza kumdodosa Shedu.
“Kazi iliyofanyika ni hiyo tu au kuna nyingine?”
“Kwa nini?”
“Naona tumefanya ya kumuua yule jamaa, vipi kuhusu mke wangu kurudi?”
“Jamaa akifa tu, mkeo anarudi nyumbani.”
“Itawezekana kweli?”
“Kama ingekuwa haiwezekani angekwambia, yule mzee amekwishaona kila kitu.”
“Mmh! Sawa.”
“Usiwe na wasiwasi tukurudi mkeo naye atakuwa ameshakubali kurudi kwako na utamletea mzee zawadi.”
“Haya.”
Tulilala mpaka alfajiri tulipoamshwa na mzee Kidereko, akatueleza kuwa ngoma imekuwa nzito.
“Vijana ngoma imebuma.”
“Kivipi?”
“Muziki mnene,” alisema huku akituonesha beseni lililokuwa na maji na kisu likiwa kama tulivyoliacha jana.
“Mbona hatuelewi?”
“Jamaa kajitengeneza sana.”
“Umejuaje?”
“Kama ingekubali tungekuta maji haya yamegeuka damu.”
“Unafikiri ni kwa nini?
“Jamaa anaonekana yupo sawa.”
“Kwa hiyo?”
“Kuna kazi ya ziada inatakiwa kufanyika, tuliyoifanya ilikuwa ya kawaida sana.”
“Sasa itakuwaje?”
“Safari imekufa, tutarudia tena leo jioni.”
Kauli ile ilinitisha na kuiona kama vita yangu na mwanaume aliyemchukua mke wangu ni kubwa sana tofauti na matumaini niliyopewa.

Hatukuwa na jinsi tulikubali kushinda pale kijijini mpaka jioni tulipongia kwenye kazi nyingine. Safari ile alichemsha maji kwenye chungu,yalipokuwa yakichemka aliweka dawa na kunieleza nishike kisu na kukiingiza ndani ya yale maji yaliyokuwa yakichemka.
Japokuwa ndani ya chungu hakukuwa na kitu kingine lakini kila nilipoingiza kisu kiligoma.
“Vipi mbona huingizi kisu?” mzee Kidereko aliniuliza.
“Kimegoma kunaonesha kuna kitu ndani ya chungu,” nilimweleza mganga baada ya kisu kugoma kuingia.
“Hebu toa kisu,” aliniamuru.
Nilikitoa kisu, mganga alichukua dawa ya unga na kuiweka kwenye yale maji yaliyokuwa yakichemka kisha aliweka maji yaliyokuwa kwenye chupa ndogo na kunieleza nikiingize tena kisu.
Kisu kiliingia kama kinaingia sehemu iliyokuwa ngumu, ghafla maji kwenye chungu yalibadilika na kuwa damu.
“Endelea kukiingiza kisu kwa nguvu,” mganga alinieleza.
Kila nilivyojitahidi kukiingiza ilifika sehemu kikagoma kabisa kwenda mbele wala kutoka nje.
“Chomoa kwanza.”
Nilipochomoa kiligoma kutoka.
“Kimegoma.”
“Hebu,” ilibidi akitoe mwenyewe ndani ya maji ambayo yalikwishaanza kutoa harufu ya damu mbichi. Baada ya kukitoa kisu maji yalirudi katika hali ya kawaida. Hali ile ilimshtua mganga na kumsikia akishusha pumzi nzito na kusema:
“Mmh! Hapa ipo kazi.”
Nilimuona akikuna kichwa na kukitazama chungu ambacho muda huo kiliacha kuchemka ghafla kiliacha kuchemka japo moto ulikuwa bado unawaka. Nilijikuta nikichanganyikiwa hata Shedu naye alionekana kushtushwa na tukio lile ambalo bado sikuelewa.
Nilisikia mganga akisema, hapa lazima turoge kazi hii ifanyike saa nane za usiku hatuna jinsi mtu tunayepambana naye si mtu mdogo, kajidhatiti ndiyo maana ameamua kufanya aliyotaka. Lakini muda si mrefu atanijua mimi ni nani sijawahi kushindwa na kitu japokuwa hili ni tukio langu kubwa kunisumbua lakini lazima nitamaliza kazi.
Kazi hii sasa hivi ninatakiwa kuifanya mwenyewe kwa vile wewe ni mwepesi, nitaondoka mwenyewe usiku nikirudi kila kitu kitakuwa kama kilivyopangwa.”
Kulikuwa na dalili za siku inayofuata kulala palepale, nikaanza kuingiwa na wasiwasi kwamba mganga kazi ile imemshinda.
Nikaona tutachelewa hata kazini, lakini sikuwa na jinsi siku ile tulilala palepale mpaka siku ya pili.
Siku ya pili baada ya kufungua kinywa nilipelekwa porini ambako nilichanjwa juu ya kichuguu kupewa kinga kwa ajili ya kupambana na adui yangu ambaye alionekana amejidhatiti katika nguvu za kiza.
Baada ya kupewa kinga ambayo nilielezwa hakuna mtu wa kunigusa hata mambo yangu yatakuwa mepesi tofauti na mwanzo.
Kutokana na kazi kuwa nzito nilitakiwa kununua mbuzi mwekundu. Nilifanya hivyo kwa kutoa fedha kisha mganga aliwatuma watoto wake kwenda kumtafuta mbuzi huyo mwekundu asiye na baka lolote.
Watoto walirudi jioni wakiwa na mbuzi mwekundu kwa ajili ya kafara yangu ya usiku ya kumkomesha mbaya wangu. Siku ile tuliendelea kusota kwa mganga mpaka usiku.
Ilipotimu saa mbili ndipo mbuzi yule alipovishwa sanda na kuchinjwa na damu yake kumiminiwa ndani ya shimo lililochimbwa kama kaburi kisha tulimzika yule mbuzi ndani ya shimo lile akiwa ndani ya sanda na kuelezwa tukalale kwa ajili ya kujiandaa na safari ya siku ya pili alfajiri.
“Vijana wangu kazi imekwenda vizuri kesho safari ya kurudi mjini ipo kama kawaida.”
“Tutashukuru mzee wangu,” nilishukuru kwa vile nilikuwa nimeishaanza kuchoka kukaa pale kijijini.
“Kazi imekwenda vizuri inaoneka hata tiba niliyokupa asubuhi imekusaidia sana.”
“Kwa hiyo mzee kazi itakwenda kama ilivyopangwa?” nilimuuliza.
“Shaka ondoa, japo kazi ilikuwa ni kubwa bado usiku nitatoka peke yangu kwenda kumaliza kazi ndogo iliyobakia.”
“Je, ikienda kinyume?” bado nilimdadisi mganga.
“Haiwezi, nilichokifanya ni uchawi mkubwa sana.” Mganga alinihakikishia alichokifanya.
Kauli ile ilinishtua na kujiuliza uchawi na uganga una tofauti gani, sikutaka kuuliza kitu lakini moyoni niliomba kafara yake ifanikiwe ili turudi mjini kwani maeneo yale yalikuwa yameanza kunikera.

Tulilala mpaka siku ya pili ambapo tuliamshwa alfajiri, saa kumi na moja, baridi lilikuwa kali sana, nilijua tulitakiwa kujiandaa kwa safari, kumbe tulipewa taarifa iliyonivunja nguvu na kutamani kulia.
Mzee Kidereko tangu alipoondoka jana yake hakurudi, hivyo tulitakiwa kuingia porini kumtafuta.
Kwangu yale yalikuwa mapya na kujiuliza tunakwenda kumtafutia sehemu gani huko porini. Hatukuwa na jinsi tuliondoka zaidi ya watu sita wakiwemo watoto wawili wa kiume wa mganga na wasaidizi wake, huku msaidizi wake akitangulia mbele na usinga ili kutuelekeza mzee Kidereko alipo.
Tulitembea porini kwa saa mbili bila kupumzika wala kujua mzee Kidereko alikuwa wapi. Lakini muda wote msaidizi wake alitueleza kuwa muda si mrefu tungemuona.
Baada ya mwendo kidogo tulishtuka kuyaona matone ya damu.
Ningekuwa peke yangu ningetimua mbio au kubadili njia lakini msaidizi wa mganga huyo alielekea upande uleule.
Mimi na Shedu tuliwafuata nyuma huku nikijiuliza zile damu zilikuwa ni za nini? Tuliendelea kuzifuata, ziliongezeka kila tuliposogea mbele huku majani yakionekana kuvurugika kama kulikuwa na vita nzito.
“Huyu hapa,” sauti ya mtoto wa mzee Kidereko ilitushtua na kutufanya sote tugeuke kwenye majani yaliyoonekana kulala kama kulikuwa na ugomvi wa tembo.
Tuliposogea nilishtuka kumuona mzee Kidereko akiwa amelala ameshikilia pembe nyeusi iliyokuwa imefungwa na kitambaa chekundu kwa chini na mwili wake hasa sehemu za kifuani na tumboni zikionesha damu iliyoanza kuganda.
Nilijua mzee Kidereko ngoma ilimshinda na kusababisha mauti yake, baada ya kumuona, msaidizi wake alitueleza turudi nyuma. Alitoa unga mweupe na kuanza kuurusha eneo lote, kisha alitoa maji kwenye chupa ndogo na kummwagia kichwani mzee Kidereko ambaye bado alikuwa ametulia kama tulivyomkuta.
“Kazi ilikuwa nzito,” alisema msaidizi wake aliyekuwa akifungua kichupa kidogo na kutoa dawa aliyoiweka kwenye pua za mzee Kidereko. Baada ya sekunde chake alipiga chafya mfululizo na kuamka, alikaa kitako na kututazama kisha alimuuliza msaidizi wake.
“Umekuja na utanduo?”
“Ndiyo”
“Nipe.”
Alitoa pembe ndogo na kumkabidhi, aliichukua na kuifungua kwa chini kisha alitoa unga mweusi na kuuweka mkononi na kupuliza kidogo, uliobakia aliutupia wote mdomoni na kunyanyuka. Tuliongozana naye kurudi nyumbani.
Tulipofika alikuwa amechoka sana, baada ya kuoga na kula aliingia ndani kwake kulala.
Tulibakia njia panda na Shedu bila kujua nini kilikuwa kinaendelea, kwani tulikuwa tumemaliza siku ya nne tofauti na ruhusa ya siku mbili tulizoomba kazini. Nikiwa nimekaa na Shedu chini ya mti nilimuuliza rafiki yangu.
“Shedu nini kinaendelea mbona sielewi?”
“Kazala hata mimi nimechanganyikiwa hata sijui kinachoendelea.”
“Shedu usipojua wewe mimi si ndiyo nitazidi kuchanganyikiwa kabisa.”
“Kazala haijawahi kutokea tangu nimemfahamu mzee Kidereko.”
“Sasa hii ni nini?”
“Yaani sielewi ni wazi aliyemchukua mkeo ni mtu aliyejizatiti sana.”
“Kwa hiyo kazi imemshinda?”
“Mmh! Sijajua hebu tusubiri aamke.”
“Kwa kweli nimekwisha kata tamaa.”
“Kazala huwezi kuamini hata mimi nimechanganyikiwa, tangu nimfahamu huyu mzee na sifa zake kwa kazi nzito alizowahi kuzifanya hii yako imekuwa ya kwanza kwa haya yanayomtokea. Hajawahi kushindwa na kitu hata wasaidizi wake nao wamechanganyikiwa.”
“Sasa huku tutakaa siku ngapi wakati tumezidisha siku moja?”
“Tumsubiri aamke ili tujue nini kinaendelea kama ameshindwa tujue moja.”
“Na akisema hajashindwa tutafanyaje maana hawezi kukubali kirahisi namna hii, lazima anaweza kutueleza tuongeze siku.”
“Tutamuomba tuondoke kuwahi kazini ili tupange siku nyingine ya kurudi.”
“Siamini kama ataiweza tena, kama ametaka kufa nina wasiwasi akilazimisha anaweza kufa bure.”
“Kweli nimeamini mwenye uwezo wa juu ni Mungu peke yake, nilivyomuamini mzee Kidereko amechemka kwa siku nne. Kweli hakuna marefu yasiyo na ncha.”
Maneno ya Shedu yalinikatisha tamaa na kurudiwa na imani yangu ya awali kuwa hakuna uchawi bali kuna mazingaombwe. Nilijikuta nikianza kumuwaza upya mke wangu na kuamini hakukuwa na suluhu ya kumrudisha zaidi ya kuendelea kuteseka.
Mpaka jioni inaingia mzee Kidereko alikuwa bado hajaamka.
Pale nyumbani palikuwa kimya kila mtu aliendelea na shughuli zake kama hakikutokea kitu chochote cha hatari. Jioni ya siku ile mimi na Shedu tulizunguka baadhi ya vijiji, giza lilipoingia tulirudi nyumbani.
Tulimkuta mzee Kidereko akiwa bado hajaamka, kitu kilichotutia wasiwasi ni mtu kulala asubuhi mpaka jioni. Nilijiuliza ni usingizi wa aina gani huo au ndiyo kapitiliza kabisa.
Hali ya utulivu iliyokuwepo ilizidi kutupa wasiwasi na kujiuliza nini hatma ya yote. Majira ya saa tatu usiku tulifuatwa na yule binti aliyetupokea siku ya kwanza tuliyofika.
“Mzee anawaita.”
“Mzee gani?” niliuliza.
“Jamani kaka Kazala hapa nyumbani kuna wazee wangapi?’
“Mmoja.”
“Basi ndiye anayewaita.”
“Ameamka?”
“Ndiyo.”
“Saa ngapi?”
“Muda mrefu, ameoga amekula na kupumzika.”
“Lakini hajambo?”
“Hajambo mbona hali ile ni ya kawaida, tumeizoea kazi hii inataka moyo la sivyo utaiacha.”
Tuliongozana na yule msichana hadi ndani ya nyumba ya mzee Kidereko, hali ilikuwa tofauti na siku zote ambazo huzungumzia pale chini ya mwembe au kilingeni kwake. Alipotuona alitukaribisha.
“Karibuni vijana wangu.”
“Asante mzee, shikamoo.”
“Marahaba karibu mketi.”
“Asante.”
Tulikaa kwenye viti vya kukunja na kusubiri alichotuitia. Baada ya ukimya mfupi alizungumza.
“Vijana wangu.”
“Naam mzee,” tuliitikia kwa pamoja.
“Kwanza poleni kwa kuwachelewesha tofauti na tulivyokubaliana.”
“Kawaida mzee tukupe pole wewe kwa matatizo uliyokutana nayo,” nilimpa pole kwa kuamini hata kama angekufa mimi ndiye ningekuwa chanzo.

“Wala usihofu ile ni moja ya kazi zetu, kazi nyingine lazima ujitolee uhai ufe wewe au afe yeye.”
“Kwa hiyo kazi imekuwa nzito?”
“Ilikuwa nzito si nzito tena japo kidogo iondoke na roho ya mtu.”
“Unamaanisha nini?”
“Baada ya kafara ya mbuzi mwekundu kazi iliyobakia ni kummaliza kabisa, kumbe katika sehemu ya uhai wake kuna ulinzi mkubwa uliomzunguka yaani atakayegusa lazima aondoke.
“Baada ya kuingia porini ili kumalizia kazi kilikuja kitu cha ajabu ambacho nimepambana nacho mpaka alifajiri. Ilikuwa vita nzito ambayo kwangu ilikuwa mara ya pili japo hii ilikuwa kubwa kidogo. Lakini mpaka naishiwa nguvu nilikuwa nimemaliza kazi. Kama ningeishiwa nguvu kabla sijammaliza ningekufa mimi.”
“Mungu wangu,” nilishtuka.”
“Usishtuke ni jambo la kawaida kwetu waganga.”
“Kwa hiyo?”
“Kesho mnaweza kurudi kazi imeisha.”
“Kuhusu yule jamaa itakuwaje?”
“Kazi imeisha hivi mkirudi mtakuta msiba.”
“Msiba?”
“Ndiyo.”
“Wa nani?”
“Wa adui yako.”
“Kafa lini?”
“Alfajili ya leo.”
“Mmh! Umejuaje?”
“Ndiyo kazi yangu, wewe umeleta si juu yako kujua kila kitu kinachofanyika zaidi ya kufanikisha kilichokuleta.”
“Nini kilichomuua?”
“Wewe ulitaka afe kwa nini?”
“Ajali.”
“Basi kafa kwa ajali leo alfajiri, asingekufa ningekufa mimi.”
“Mmh!”
“Basi nina imani kazi imekwisha japo ilikuwa nzito nashukuru imeisha salama, japokuwa kuna wakati nilianza kuchanganyikiwa. Lakini niliamini nitamuweza tu asingeweza kushindana na mimi huku ndiko Tewe hakujawahi kushindwa kitu.”
“Basi tunashukuru. Vipi kuhusu mke wangu?”
“Atarudi mwenyewe wala hakuna haja ya kutumia dawa kwa vile aliyekuwa akimzuzua ameshakufa.”
“Mmh! Mzee kweli atarudi?”
“Baada ya kifo atafukuzwa na ndugu wa huyo mwanaume na kumuona yeye ndiye nuksi.”
“Kwa hiyo?”
“Utamuona mwenyewe anarudi kuomba radhi, nina imani atatulia, kama adhabu atakuwa ameipata.”
Tuliagana na mzee Kidereko nikiwa siamini na kuona kama vile mzee kazi imemshinda na kuamua kutuondoa kijanja. Tulikwenda kulala baada ya kujiandaa na safari ya kesho alfajiri kurudi tulipotoka ili tuwahi kazini japo tulikuwa tumepitisha siku mbili.
Tuliamshwa alfajiri ya siku ya pili kwa ajili ya safari. Kwa vile kulikuwa na baridi kali hatukuweza kuoga, tulinawa uso tu.
“Kazala mwanangu kazi yangu japo ilikuwa ngumu lakini nimeimaliza vizuri sana. Ningekuwa mtu mwepesi pale uliponikuta mngekuta mzoga.”
“Ukisema mzoga una maana gani?” nilimuuliza.
“Mngekuta nimekufa.”
“Dah! Pole sana mzee wangu, ahsante sana kwa msaada wako.”
“Nawe pia. Ila nina ombi moja naomba unisaidie!”
“Ombi gani tena?”
“Nakuomba jambo tulilofanya huku libakie siri yako, watu wao ndiyo watakaozungumza yao kuhusu kifo cha ugoni wako. Kifo hiki ni vigumu mtu kujua kwa vile mazingira yake hakuna atakayekuwa na wasiwasi kwa kuamini amri ya Mungu.”
“Sawa mzee wangu nitafanya hivyo.”
“Haya nawatakieni safari njema,”
Mzee Kidereko alimpatia Shedu kifurushi kidogo na kumwambia:
“Hii zawadi yako.”
“Asante,” Shedu alipokea kile kifurushi, nikajua cha dawa japo sikutaka kujua dawa ya nini. Sikutaka kuhoji kapewa nini kwa vile ile ilikuwa hainihusu.
Baada ya kila kitu kwenda kama kilivyopangwa tulisindikizwa na vijana wa mzee Kidereko kwa baiskeli mpaka Mlalo ambako tulifika muda wa saa moja hivi za asubuhi.
Ilikuwa ni saa moja kabla ya magari ya kuelekea Dar kuondoka. Tulibahatika kupata tiketi kwenye basi la Umba, basi la Shambalai lilikuwa limejaa. Tuliingia na kukaa kwenye siti ya watu wawili.
Saa mbili gari liliondoka Mlalo na kuelekea Dar es salaam, Shedu alionesha alikuwa na usingizi sana, safari ilipoanza tu aliuchapa usingizi mimi niliendelea kuangalia mji wa Mlalo.
Akili yangu ilikuwa njia panda nisipate jibu kuhusu mwanaume aliyemchukua mke wangu kufariki dunia kwa ajali kama ni kweli.
Akili yangu haikuamini nilijua yule mzee katutoa kisiasa ili tu tusiondoke tukiwa hatuna imani naye. Sifa alizonipa Shedu na niliyoyakuta niliona kuna tofauti kubwa. Lakini sikutaka kuumiza kichwa, ukweli na uongo wa mganga nilijua ningeupata baada ya kufika mjini.

KWA vile ilikuwa ni alfajiri nami usingizi ukaanza kuninyemelea lakini jambo hilo lilikuwa limechangiwa na mazingira ya sehemu tuliyofikia, siku zote sehemu usiyoizoea huwezi kulala vizuri, basi nami usingizi ukanichukua bila ya kujijua.
Shedu ndiye aliyenishtua kutoka usingizini, yeye aliamka muda ambao usingizi ulikuwa umeshanikolea.
“Kazala amka tupate chakula cha mchana.”
“Wapi hapa?” nilimuuliza baada ya kuona tumefika kwenye kituo cha basi.
“Korogwe.”
“Sasa ni saa ngapi naona jua ni kali?”
“Saa saba.”
“He! Kumbe nimelala sana!”
Tuliteremka Korogwe na kupata chakula cha mchana, kisha tukarudi kwenye basi na kuendelea na safari ya kurudi kwetu. Tulifika Chalinze saa tisa na nusu alasiri, tulipanda basi lililokuwa likitoka Dar saa kumi na nusu jioni tuliingia makwetu saa nne usiku.
Kwa vile muda ulikuwa bado Shedu alikwenda kwake na mimi nilirudi kwangu.
Nilishukuru kwa kuwa siku ya pili ilikuwa Jumamosi ambayo kwa kawaida huwa siendi kazini, hivyo niliamini ningekuwa na muda mrefu wa kupumzika.
Baada ya kula chakula nilichonunua, nilioga na kujitupa kitandani kutokana na kutawaliwa na uchovu usingizi haukuchelewa kunichukua.
Nilishtuka siku ya pili tena baada ya kugongewa na jirani yangu, nilifungua mlango na kutoka nje.
“Vipi jirani za asubuhi, ulisafiri?”
“Nzuri, eeh nilitoka kidogo.”
“Mbona hukuaga?”
“Ilikuwa ni safari ya ghafla sana samahani kwa hilo.”
“Mkeo alirudi,”
“Eeh!” nilishtuka kusikia vile.
“Alikuja juzi pamoja na mwanao, walikusubiri mpaka usiku bila kutokea, ilipofika usiku ilibidi alale kwenye korido asubuhi ya jana ndiyo kaondoka.
“Jana tena alikuja hapa bila mtoto alikaa mpaka saa tatu usiku akaamua kuondoka,” aliendelea kunifahamisha jirani yangu.
“Atakuwa amekwenda wapi?”
“Mmh! Kwa kweli siwezi kujua ila ameondoka na kuniomba nimuwekee mizigo yake vizuri na kusema atarudi kesho. Nia yake ilikuwa ni kuingia ndani, amesema anaweza kuja na fundi ili amfungulie mlango. Kwa nini hukuacha funguo?”
“Kama nilivyokwambia safari ilikuwa ya ghafla sana.”
“Basi kwangu kuna mizigo ya mkeo,”
“Sawa,” nilichukua mizigo ya mke wangu na kuiingiza ndani.
Baada ya kuweka vitu vya mke wangu vizuri nilikaa kwenye kochi na kuanza kuwaza na kuwazua kama kauli ya mganga na niliyoyasikia muda mfupi kuhusu mke wangu kurudi nyumbani yalikuwa na uhusiano.
Nilijiuliza kama mke wangu amerudi ina maana ni kweli yule mwanaume amekufa kwa ajali kama alivyonieleza mganga au kuna lingine lililotokea.
Nikiwa katikati ya mawazo Simon alibisha hodi, nilimkaribisha ndani kwa vile mlango ulikuwa wazi. Simon aliingia akionekana kuwa na jambo alilotaka kuniambia, baada ya kuketi alisema:
“Pole na safari.”
“Asante.”
“Mmh! mzee unatisha.”
“Kivipi?”
“Jamaa tumemzika jana.”
“Jamaa gani?”
“Si mgoni wako.”
“Muongo!”
“Kweli tumemzika jana, kwa kweli mimi na wote tuliosikia sababu ya kifo chake tulijua ni kifo cha kawaida lakini aliyonieleza Shedu nimeshtuka sana.”
“Unashtuka nini wakati hata mgoni wa Shedu naye alilamba udongo.”
“Ni kweli alilamba udongo, kifo chake wengi walijua kilitokana na kumchukua mke wa mtu, kulikuwa kama kuna miujiza fulani hivi, lakini kifo cha mbaya wako kilikuwa cha ajali, tena baada ya gari lake kugongana uso kwa uso na gari la mafuta. Waliofika kwenye tukio wanasema wala hakuomba maji, alikufa palepale.
“He! Kumbe kweli?” nilijikuta nikishtuka baada ya kusikia vile.
“Unashangaa nini?”
“Unajua aliyosema yule mzee mimi nilijua anatudanganya, nilidhani alikuwa anatupa moyo baada ya kuona kazi imemshinda.”
“Kaniambia yote Shedu yaliyotokea huko, lakini ukweli unabaki palepale yule mzee ni tishio, hasa kwenye kazi za kulipa visasi.”
“Lakini naamini adhabu aliyopewa ni kubwa sana,” nilisema.
“Si ndiyo uliyochagua?” Simon aliniuliza akinikazia macho.
“Adhabu hii sikuichagua bali walinichagulia ili kumkomesha.”
“Basi tena ni kujipanga upya, shemeji amerudi?”
“Nasikia amerudi juzi jioni na kulala hapa, asubuhi ameondoka inaonekana labda ameenda kwao.”
“Sasa ndiyo mkeo atulie kama umemuua huyo, akiendelea na tabia yake utaua wangapi?” Simon aliniuliza.
“Kwanza Simon hebu ondoa hilo neno la kusema nimeua, kazi yote imefanywa na mganga,” nilijitetea.
“Kwa sababu ya nani?”
“Kwa sababu yangu, lakini kwa uamuzi wa wengine, mi nilikuwa namtaka mke wangu tu.”
“Basi ndiyo hivyo mkeo atarudi jipange kuhakikisha kosa la awali halijirudii tena.”
Tukiwa katikati ya mazungumzo mara mlango wa mbele uligongwa, ilikuwa sauti ya mke wangu. Nilitamani ninyanyuke nikampokee lakini niliona aibu mbele ya ya rafiki yangu Simon.
Nilimkaribisha aingie ndani.
Mke wangu alipoingia alikuja moja kwa moja hadi nilipokuwa nimekaa na kupiga magoti kuomba msamaha.

“Samahani mume wangu najua nimekukosea kwa yote niliyokutendea, nimeamini yote ni matawi shina ni wewe. Najua nimekuumiza mume wangu kiasi cha kukufanya uchanganyike. Yote ni kiburi cha nazi kushindana na jiwe, leo hii nimegeuka bundi kila kona nafukuzwa familia ya nilipokwenda hawataki hata kunisikia mama naye hataki kuniona nitakuwa mgeni wa nani?
“Mume wangu Kazala nakuomba nipo chini ya miguuu yako, wewe ndiye kimbilio langu la mwisho, nawe ukinifukuza sina pa kwenda. Kazala mume wangu naomba unipokee tumlee mtoto wetu Zawadi. Najuta kukukimbia, nimeamini si wajinga waliosema usiache mbachao kwa msala upitao…
“Shemeji Simon nakuomba niombee msamaha kwa mume wangu Kazala ambaye nilimkosea kwa kuondoka bila kuaga, zilikuwa ni hasira lakini leo hii zimekuwa hasara kwangu.
“Kazala bado nakuhitaji katika maisha yangu, rudisha moyo wako nipokee tena, nakuahidi kuwa mke mwema katika maisha yangu yote yaliyobaki chini ya jua, nakupenda Kazala, nakupenda baba Zawadi nipo chini ya miguu yako,” mke wangu alilia kilio cha uchungu kuonesha kweli ameumizwa na yaliyotokea.
Yote yaliyotokea kwangu hayakuwa tatizo kwangu zaidi ya mke wangi kurudi tena mikononi mwangu. Nilimnyanyua na kumkumbatia na kumweleza nimemsamehe. Nilimkumbatia mwanangu ambaye alikuwa kwenye afya nzuri na mke wangu.
Pamoja na kuumizwa roho na kifo cha mgoni wangu, lakini nilipata faraja ya ajabu mke wangu kurudi mikononi mwangu. Kwa mara ya kwanza niliamini uchawi upo na unafanya kazi.
Maisha yalianza upya huku mke wangu kila kukicha akijutia alichokifanya, nami nilimweleza yote aliyofanya nimemsamehe toka moyoni mwangu. Hali ya utulivu ilirudi ndani bila mtu kunitilia wasiwasi juu ya kifo cha mgoni wangu kuwa nimekisababisha mimi, wengi waliamini ile ilikuwa amri ya Mungu.
Maisha nayo yaliendelea huku nikirudi katika hali yangu ya zamani kutokana na mapenzi mazito niliyopewa na mke wangu. Haikuchukua muda toka arudi, akabeba ujauzito mwingine ambao haukuwa na matatizo nao, hakuzungumzia kuutoa zaidi ya kuulea kwa ajili ya kusubiri siku ya kujifungua.
Hali ile ilinifanya niamini mke wangu kweli tukio lililotokea limempa fundisho. Muda ulipofika alijifungua mtoto mwingine wa kike ambaye nilimwita Happy kutokana na furaha ya kurudi kwa utulivu ndani ya nyumba yetu.
Watoto wetu Zawadi na Happy walikua vizuri huku mama yao akionesha kuwapenda na kuwajali tofauti na Zawadi alipokuwa mdogo alivyobemendwa na mama yake.
Siku zilizidi kwenda nami nikizidi kuyafurahia maisha, mke wangu alichukua miaka mitatu na nusu toka arudi kuanza mambo yake. Nakumbuka aliniomba sana tutafute msichana wa kazi kwa ajili ya kumsaidia kazi za nyumbani.
Kwa vile sikutaka kubishana na mke wangu nilikubaliana naye na kumpa ruksa ya kutafuta mfanyakazi.
Haikuchukua hata siku tatu msichana wa kazi alipatikana kuonesha alimuandaa hata kabla ya kunieleza. Tuliendelea na maisha huku familia yetu ikiwa imeongezeka mtu mwingine.
Waswahili wanasema kaniki hata ukiifua na mito na bahari zote dunia na sabuni zote hata siku moja haiwi nyeupe. Pia hawakukosea kusema la kuvunda halina ubani. Toka aliporudi alikuwa na tabia ya kunywa pombe kitu ambacho mwanzo nilikikemea lakini alinibembeleza kwani alikuwa amezoeshwa na alipokwenda.
Kwa vile nilikuwa nampenda nilimkubalia awe anakunywa siku mojamoja. Sehemu tuliyokuwa tukiishi kulikuwa na Grosari karibu. Mara nyingi alimtuma msichana wa kazi na kumletea ndani na kunywa.
Siku nyingine niliporudi sikumkuta ndani, msichana wa kazi alinieleza kwamba, mke wangu alimwambia, kama nitarudi kabla hajarudi akamwite.
Nilimtuma akamwite japo muda ule alitakiwa kuwa nyumbani, alimfuata na baada ya muda alirudi akiwa amechangamka kidogo.
“Vipi mume wangu umerudi zamani?”
“Kama dakika tano, vipi umeanza lini kwenda baa kunywa?”
“Samahani mume wangu, leo jirani yetu God alinipa ofa hapo nje kwenye Grosari.”
“Hakuna tatizo ila usiiendekeze sana pombe.”
“Mume wangu si leo tu, tena nimepewa ofa na jirani.”
“Hakuna tatizo ila usiendekeze sana, kunywa siku mojamoja siyo mbaya.”
Kumbe ukaribu na jirani yangu ulikuwa na maana pana zaidi ya ujirani, mke wangu alianzisha uhusiano na jirani yangu ambaye nikiwa kazini alimgeuza mke wangu wake.
NAKUMBUKA siku moja usiku nikiwa kitandani nilishtuka na kujikuta nimelala peke yangu.
Sikuwa na wasiwasi kwa kuwa niliamini kuwa huenda mke wangu alikuwa amekwenda msalani.
Kwa vile choo na bafu vilikuwa nje nilijua amekwenda kujisaidia tu, nilijilaza, sikuchelewa sana nikapitiwa na usingizi. Niliposhtuka nilishangaa kumuona mke wangu akiwa pembeni yangu amezidiwa na usingizi.

Siku hiyo kabla ya kulala nilijaribu kumgusa mke wangu lakini aliniomba radhi kwa kuniambia kuwa tumbo lake lilikuwa limeshtuka ghafla.
Kwa vile ile hali haikuwahi kumtokea, nilimuacha na kuendelea kuuchapa usingizi,
siku ya pili tena nilipomgusa alinieleza bado alikuwa akisumbuliwa na tumbo.
“Sasa mke wangu umetumia dawa gani?”
“Si…sijatumia dawa yoyote mume wangu.”
“Sasa utaendelea kuilea hali hii mpaka lini? Kumbuka mumeo lazima nipate haki yangu kutoka kwako!”
“Najua mume wangu, samahani kwa hilo, kesho nitakwenda hospitali.”
“Mmh! sawa.”
“Nisamehe mume wangu,” alisema huku akinibusu na kunifanya mwanaume nilegee kabla ya usingizi haujatuchukua, kama kawaida yetu tulilala tukiwa tumekumbatiana ili kupeana joto, mpaka pale kila mmoja wetu alipopitiwa na usingizi na kugeukia upande wake kwa kupeana migongo.
Nilishtuka katikati ya usiku, usingizi ulikuwa umenipaa na kujikuta nikiwa peke yangu kitandani, hata hivyo sikuwa na wasiwasi kwa kuwa nilihisi mke wangu atakuwa amekwenda msalani, niliendelea kujilaza huku macho yangu nikiyaelekeza darini.
Muda mrefu ulipita bila mke wangu kurejea kitu ambacho kilinitia wasiwasi labda tumbo lilikuwa limemzidia kule msalani. Nilinyanyuka kitandani na kutoka nje kwenda kumuangalia.
Nilifika hadi msalani, sikuona dalili ya kuwepo kwa mke wangu, nilijaribu kuliita jina lake lakini hakukuwa na jibu lolote.
Niliingia hadi msalani lakini sikumuona, nilitoka nje na kujiuliza atakuwa amekwenda wapi, nilizunguka nyumba nzima sikumuona, niliamua kurudi ndani nikiwa na mawazo tele kwa kutomuona usiku wa manane kama ule.
Nilikaa kitandani nikijiuliza maswali mengi, nilishangaa usiku kama ule atakuwa amekwenda wapi, nilihisi labda atakuwa amezidiwa na kuamua kwenda nyumbani kwao, lakini nilipingana na wazo hilo kwa kujua kuwa kama ingekuwa hivyo ni lazima angenijulisha, asingeweza kuondoka peke yake tena kimyakimya.
Nikiwa nimekaa kitandani niliona mlango ukifunguliwa kwa uangalifu mkubwa, mtu aliyekuwa akiufungua alitulia kwa muda, nikataka kumuona aliyekuwa akiingia kwa kunyata kwa kudhani labda alikuwa ni mwizi.
Baada ya mlango kufunguliwa mtu aliyekuwa akiingia ulitanguliza mguu wake wa kulia, kisha mwili wake ukaonekana.
Alikuwa ni mke wangu akiwa katika vazi la khanga moja,aliponiona alipatwa na mshtuko mpaka khanga aliyokuwa ameivaa ikamdondoka na akabakia mtupu kama alivyozaliwa, hakuiokota bali aliendelea kusimama kama mwanga aliyekamatwa wakati akijiandaa kuwanga.
Nilimuangalia na kushindwa kumuelewa kwa nini alikuwa katika hali ile ya kutahayari.
“Vipi mke wangu?” nilivunja ukimya baada ya kumtazama kwa muda mrefu.
“Sa…sa…” alishindwa kusema alichokuwa amekikusudia.
“Unatoka wapi?”
“Msalani, tumbo lilinizidia nikachelewa kurudi.”
“Ulienda choo kipi?”
“Cha nje.”
“Kweli?”
“Ndiyo mume wangu.”
“Na sasa hivi ndiko unakotoka huko au…?”
“Ndiyo mume wangu,” alijibu huku vidole vyake vya mkono mmoja akiwa ameviweka mdomoni.
“Wakati mimi nilipokuwa nikiingia msalani wewe ulikuwa wapi?”
“Kwani wewe umekwenda msalani saa ngapi?”
“Hebu kwanza vaa nguo yako,” niliposema hivyo aliinama na kuiokota khanga yake na kujifunga, kisha akasimama palepale na kuendelea kuweka vidole vyake mdomoni kama mwanamke aliyekuwa akitongozwa kwa mara ya kwanza.
“Mke wangu ulikuwa wapi?”
“Msalani mume wangu,” aling’ang’ania jibu lake.
“Si kweli, nimeshtuka kutoka usingizini muda mrefu na kukaa macho, nikawa na wasiwasi labda umezidiwa na tumbo, nikatoka hadi msalani sikukuona, nikazunguka nyumba nzima, sikukuona sasa huo msala ni msala gani uliokwenda wewe?” nilimuuliza huku nikimsogelea hadi karibu yake na niliweza kuhisi mapigo yake ya moyo yalivyokuwa yakimuenda kwa kasi.
Mke wangu alishindwa kunijibu, kitu ambacho kilinipandisha hasira na kunifanya nitambue kuwa kulikuwa na mchezo mchafu aliokuwa akinichezea.
Nilimkazia macho na kumuuliza kwa mara nyingine tena kwa hasira huku nikiivuta khanga aliyokuwa amejifunga na kumfanya abakie mtupu.
“ Hebu niambie ukweli, ulikwenda wapi? kama utanidanganya, nitakachokufanyia hutakuja kukisahau mpaka utakapoingia kaburini. Ni mwaka wa tatu na nusu tangu moyo wangu upone majeraha. Hujaridhika unauchubua tena, niambie ulikuwa wapi?”
“Samahani mume wangu nilipokuwa nikirudi kutoka msalani, nilipofika kwenye mlango wa God, aliniita kwake lakini sijafanya naye kitu chochote kile.”
“Leo hukufanya naye kitu, sawa siku zote ulizokuwa ukienda kwake ulikuwa ukifanya naye nini?”
Swali langu lilimpa wakati mgumu kulijibu, akabakia akiumauma meno, nikapata nafasi ya kuongeza maneno mengine.
“Mke wangu wewe ni kiumbe gani, umenifanya nimechuma dhambi kwa ajili yako, tumetulia umeanza tena, kibaya zaidi ndani ya nyumba tunayoishi. Wewe ni kiumbe gani? umerogwa na nani mpaka kuwa katika hali hii?”
“Nisamehe mume wangu ni shetani tu, mi nipo chini ya miguu yako, sitarudia tena,” mke wangu alinisogelea na kupiga magoti.
“Haya nieleze ukweli tangu umerudi hapa nyumbani umeshaisaliti ndoa yetu mara ngapi?”
“Kwa haki ya Mungu ni mara nne tu.”
“Na wanaume wangapi?”
“Mmoja tu mume wangu, ni God tu, ukweli wa Mungu tangu nimkubalie ni wiki ya pili sasa, hata hivyo nilijitahidi kumkatalia lakini nimeshindwa kwa kuwa amekuwa akinisumbua sana.
“Amekuwa akinipa ofa na fedha
za pombe, siku zote shetani ana nguvu, nimejikuta nikimkubalia na kukusaliti kwa mara nyingine mume wangu.
“ Najua ni kwa jinsi gani ninavyokuumiza lakini nakuomba usiniache, pombe ndiyo sababu mume wangu nitaiacha, siku aliyonipa ofa ya pombe ndiyo ilikuwa mwanzo wa kunisumbua kimapenzi, kwa kweli nilijitahidi lakini nilijikuta nimemkubalia bila kujua, naomba usiniache mume wangu.
“Mama alishaniambia siku nikifanya ujinga kwako kisha ukanifukuza, basi nitafute mahali pengine pa kwenda, nisirudi kwake.
Unataka kujua kilichotokea?

“Nakuahidi mume wangu sitafanya ujinga tena na pombe leo ndiyo mwanzo na mwisho.”

Japo kauli ya mke wangu haikuwa na nguvu ya kunishawishi kumsamehe hasa baada kujua kuwa ametoka kwa mwanaume baada ya kunikimbia kitandani na kwenda kufanya uchafu wake. Kikubwa kilichoniuma ni dharau zilizokuwa zikioneshwa na jirani yangu kwa kutembea na mke wangu akijua ni mke wa mtu.

Kilichoniuma zaidi kilikuwa kumshawishi kunitoroka kitandani na kuniacha peke yangu.

Roho iliniuma kufanywa bwege kiasi kikubwa, kwangu ilikuwa dharau kubwa sana ambayo iliuumiza moyo wangu kwa jinsi nilivyodhallishwa kiasi cha kutaka kulipa kisasi cha historia.
Niliamini kuwa mke wangu hakuwa na kosa ila kuna watu walitaka kuniona mimi ni nani. Nilipanga mwisho wa wiki niende tena kwa babu kumtia adabu.

Tena mtu huyu sikuwa na huruma naye hata kidogo niliapa kumbakisha jina tu.

Nilimsamehe mke wangu na kumuomba abadilike la sivyo sitamuuliza kitu chochote tena na wala sitamfukuza.

Mke wangu alinihakikishia kutulia kwa kusema kuwa hatarudia tena kosa kama lile, siku ile niliiacha ipite lakini moyoni nilikuwa na maumivu na hasira kama nyoka aliyekanyagwa mkiani.

Nilijitahidi kuficha kilichonikuta kwa watu wote huku nikiomba mwisho wa wiki ufike upesi.

Siku zote mke wangu hakuacha kuniomba msamaha, nilimwa,bia kuwa nimemsamehe toka moyoni na si mdomoni.

Jirani yangu baada ya kugundua nimegundua hila zake ya kumchukua mke wangu, akawa anatoka alfajiri na kurudi usiku wakati siye tukiwa tumelala. Moyoni nilijisemea kuwa arukeruke lakini siku zake za kuishi duniani zilikuwa zinahesabika, nikifika kwa mzee Kidereko lazima alambe udongo.

Niliapa kuwa siri ile hataijua mtu yeyote, baada ya kumsamehe mke wangu nilijilazimisha kuishi maisha ya kulazimisha furaha huku moyoni nikiwa na maumivu makali kutokana na tabia za watu kumgeuza mke wangu jamvi la wageni.

Kwa vile dawa yao niliijua sikutaka kubishana na mtu zaidi ya kupanga safari ya kwenda kwa Mzee Kidereko kule Tewe.

Hakuna aliyegundua mabadiliko yangu kazini na nyumbani, wengi walijua uhusiano wetu ulikuwa ni mzuri, pia kitabia mke wangu alikuwa amejirekebisha.

Hata safari yangu ya kwenda Tewe niliifanya kuwa ni siri yangu, sikutaka kumwambia hata Shedu aliyenipeleka kwa mzee Kidereko kwa mara ya kwanza.

Moyo wangu ulikuwa umeingia woga kuiogopa aibu ya kuonekana bwege kama watu wangejua kuwa mke wangu karudia makosa yaleyale.

Ijumaa baada ya kazi nilianza safari yangu huku nikimuaga mke wangu kuwa nakwenda nyumbani kwa wazazi nimeitwa mara moja. Mke wangu alinitakia safari njema huku akinihakikishia kwa maneno mazito kuwa nimuamini.

“Mume wangu najua huniamini tena moyoni mwako, lakini nakuahidi mbele ya muumba ambaye hakosekani kila sehemu, yeye ndiye shahidi yangu kwa haya ninayoyasema mbele yako muda mfupi kabla hujaenda kuwaona wazazi wako.

“Ni kwamba nimekuwa kama kaniki isiyobadilika rangi hata ukifuliwa na kusuguliwa vipi.

“Lakini hili ninalolisema mbele yako kama nitarudia tena kosa basi Mungu anigeuze kiumbe chochote cha ajabu au kuyachukua maisha yangu,” mke wangu alisema kwa sauti iliyotia uchungu.

Alizungumza maneno mazito ambayo yalinitoa machozi na kunifanya niamini kuwa kiapo chake kile kilitoka moyoni mwake na kujutia alichokifanya.

Pamoja na kutaka kumuamini bado nilimuona kama mjusi asiyeweza kugeuka kuwa nyoka hata ukimpaka unga.

Nilijua kile kilikuwa ni kilio cha majuto lakini mke wangu alikuwa na akili za mbuzi, hakawii kujisahau na baada ya tukio hutulia na kujutia.

Kwa upande mwingine kiapo cha mke wangu nilikiona kizito sana kwa kuwa alijichagulia adhabu na kama atarudia utakuwa ni upumbavu wake.
Wazo la kusitisha safari yangu lilikuja na kuona hakuna haja ya kwenda kwa mzee Kidereko, niliona ni heri nitulie tu na kufanya mambo mengine.

ITAENDELEA

Simulizi : Mapenzi Yamenifanya Niwe Muuaji
Sehemu Ya Nne (4)

NILIJUA KILE kilikuwa ni kilio cha majuto lakini mke wangu alikuwa na akili za mbuzi, alikuwa hakawii kujisahau na baada ya tukio alikuwa akitulia na kujutia.
Kwa upande mwingine kiapo cha mke wangu nilikiona kizito sana, kwa kuwa alijichagulia adhabu na kama atarudia utakuwa ni upumbavu wake.
Wazo la kusitisha safari yangu lilinijia na kuona hakukuwa na haja ya kwenda kwa mzee Kidereko, kwani niliona ni heri nitulie tu na kufanya mambo mengine.
SASA ENDELEA…
KWA kweli nilitaka kulipa nafasi suala hilo la kuahirisha safari yangu lakini aibu ya mke wangu kutembea na jirani yangu ilikuwa kubwa kwangu.
Niliamini kila nitakapokuwa nikikutana na mgoni wangu moyo wangu utakuwa ukikosa amani. Baada ya kusimama kwa muda nikishauriana na nafsi yangu, nilishtuliwa na mke wangu aliyeonekana kunifuatilia kwa karibu.
“Mume wangu najua huniamini lakini namuomba Mungu tena na tena aniepushe na tabia hii ambayo imekuwa ikikuchukiza, naomba unisamehe japokuwa sijui unawaza kunipa adhabu gani, lakini narudia tena kuapa mbele yako na Muumba wangu kama nitarudia tena nitakuwa sifai kuishi, Mungu ayachukue maisha yangu.”
“Mke wangu nimekusamehe kutoka moyoni wala sina nilichokipanga kukufanyia, ila huyu mshenzi atakiona.”
“Mshenzi gani tena mume wangu?”
“God lazima awe mfano kwa mtu yeyote atakayekugusa kwani nimechoka, kila siku nafanyiwa mimi tu,” nilisema maneno hayo kwa uchungu japokuwa sikupenda mke wangu ajue dhamira yangu.
“Mume wangu nimekuahidi haitatokea tena madhara yake nimeyaona, nikifanya tena ni heri Mungu anigeuze kuwa mnyama maana nitakuwa sifai kuwa binadamu.”
“Nimekuelewa mke wangu, acha niwahi usafiri japo sina uhakika nitaondoka na gari gani maana muda umekwenda sana.”
“Nakutakia safari njema mume wangu, wasalimie baba,mama na mashemeji pamoja na wifi zangu.”
“Salamu zimefika.”
Niliwaaga wanangu kisha niliondoka na nguo chache za kubadili kwa siku mbili nitakazokuwa kwa mzee Kidereko huku nikimuomba Mungu nirudi Jumapili usiku ili Jumatatu niamkie kazini.
Niliondoka nyumbani saa kumi na moja jioni hadi sokoni na kununua vitu vya kumpelekea mzee Kidereko.
Baada ya kununua mahitaji muhimu nilikwenda njia panda ambako nilibahatika kupata basi la kutoka Mwanza lililokuwa limechelewa kidogo kutokana na kuharibika njiani, dereva alikuwa akiendesha kwa mwendo wa kasi, tuliingia Chalinze saa nne na nusu za usiku. Niliteremka na kwenda kutafuta nyumba ya kulala wageni.
Nililala mpaka siku ya pili saa mbili asubuhi ndipo nilipanda basi la Shambalai la kutoka Dar kwenda Lushoto, Niliwasili Mlalo majira ya saa kumi na moja jioni.
Kwa vile nilishakuwa mwenyeji nilikodi baiskeli mbili, moja ilinibeba mimi na nyingine ilibeba bidhaa nilizonunua kwa ajili ya matumizi ya kijijini ambazo zilikuwa maalum kwa ajili ya mzee Kidereko.
Nilipofika nilipokelewa kwa furaha na yule msichana aliyetupokea siku ya kwanza, kutokana na muda mrefu kupita bila kufika pale kijijini, nilimkuta akiwa na mtoto mdogo mwenye umri wa kama mwaka mmoja na nusu.
Baada ya kupokelewa nilikaribishwa chini ya mti na kupewa mkeka kwa ajili ya kujipumzisha.
Mzee Kidereko sikumuona nilijiuliza na kuamini labda alikuwa amekwenda kwenye kazi zake za porini au sehemu nyingine.
Baada ya muda nilimuuliza mtoto wa mzee Kidereko ambaye nilikuwa nikizungumza naye habari za safari.
“Vipi mzee yuko wapi?”
“Yuko ndani amelala siku hizi amekuwa mgonjwamgonjwa sababu ya uzee na kazi za mikiki mikiki. Kuna kazi moja ilikuwa nzito sana kwake na akaifanya na kumfanya kuwa katika wakati mgumu, sote tulijua kuwa mzee amekufa.
“Alizimia kwa muda wa wiki nzima akiwa amelala kitandani, tangu alipozinduka amekuwa akiumwa mara kwa mara, hivyo muda mwingi anapumzika na kazi zake nyingine huwa zinafanywa na kaka.”
Habari zile zilinishtua baada ya kusikia mganga anaumwa kiasi cha kufikia hatua ya kushindwa kufanya kazi zake na kumpa mtu mwingine.
Niliamini uwezo wa mzee Kidereko ulikuwa ni karama kutoka kwa Mungu lakini mwanaye ni uganga wa kujifunza ambao hauna nguvu sana.
Nilimuhoji yule mtoto wa mzee Kidereko uwezo wa kaka yake kwa wateja waliokuja.
“Umesema kaka yako anashika mikoba ya baba yenu, kweli ana uwezo kama mzee?”
“Kwa kweli sijasikia malalamiko yoyote kutoka kwa wateja ila kazi ikiwa kubwa sana anaifanya mwenyewe.”
“Kwa hiyo kazi zingine anazifanya mwenyewe?”
“Ndiyo, bado hajaacha rasmi kwa vile bado anamkomaza kaka ila akikomaa kazi zote atazifanya yeye.”
“Nikitaka kazi yangu aifanye yeye itakuwaje?”
“Atakusikiliza kama itakuwa nyepesi ataifanya kaka, sema tu hujafanya naye kazi lakini kila kukicha amekuwa akiivaa sawasawa kofia ya baba.”
“Na mzee huamka saa ngapi?”
“Muda wake umekaribia.”
“Kwa hiyo mgeni akifika anaonana na kaka yako?”
“Hapana, mgeni yeyote aliyetoka mbali lazima kwanza aonane na mzee ili kumpa faraja ya safari yake ndefu ya kuja kijijini.”
“Mmh! Kama hivyo sawa.”
Tukiwa katikati ya mazungumzo alitumwa mtu kuniambia kuwa nilikuwa nikiitwa na mzee ndani. Nilinyanyuka hadi sebuleni kwake, mzee Kidereko aliponiona alisimama katika kiti chake cha uvivu na kunikaribisha.
“Kazala karibu baba.”
“Asante baba, shikamoo.”
“Marahaba, karibu sana.”
“Asante, pole na matatizo.”
“Asante, lakini ndiyo maisha tuliyoyachagua hatuna budi kukubaliana nayo.”
“Vipi unaendeleaje?”
“Ndiyo nimeishakuwa mgonjwa, hivyo sina zaidi ya kusubiri mauti yanichukue.”
“Hapana baba, nina imani ukitumia dawa utakuwa sawa tu,” nilimpa moyo.
“Hapana, pigo nililokutana nalo ni Mungu tu ndiye analijua, lakini namshukuru hata nikifa leo kuna mrithi nimemuacha japokuwa si kwa kiwango changu lakini atawasaidieni sana. Ningekufa na kinyongo kama dhoruba lile lingeniua bila ya kuacha mrithi, lakini kwa sasa wala sina wasiwasi mauti na yanichukue tu.”
“Baba maneno gani hayo ya kuchoma moyo?” maneno ya mzee Kidereko yalinikatisha tamaa.
“Kukuchoma moyo kivipi Kazala? Wakati kila mwanadamu lazima atakufa hakuna atakayeishi milele.”
“Ni kweli baba,lakini basi tupe maneno ya kutupa faraja si unajua tunakutegemea?”
“Kazala usiogope kufa kwa vile kifo kipo hata usipotaka kukisikia lakini kifo kipo tu.”
“Kwani mzee wangu hiyo kazi ilikuwa nzito kuliko ile ya kwangu?” Nilimuuliza.
“Hiyo mwanangu temea mate chini, unajua tunafanya kazi na watu wengi wenye nyadhifa serikalini na watu wa kawaida. Kuna kigogo mmoja wa serikalini ambaye nilimsaidia kupata ubunge na kumweleza kuwa ipo siku atakuwa mtu mkubwa serikalini.
“Kwake aliona kama ndoto ya mchana, basi baada ya kupata ubunge tu akatajwa kwenye baraza la mawaziri.
“Alikuja hapa akiwa haamini kilichomtokea, kwa kweli alichanganyikiwa. Nilimwambia bado namtengenezea mazingira ya kuwa rais.
“Kwa kweli nyota yake ikawa inang’aa kila kukicha, hata vyombo vya habari vikawa vikimtaja sana kama mrithi wa rais anayemaliza muda wake.
“Kumbe kuna watu wakawa wanamtafuta ili kumzima kama kibatari. Kuna siku asubuhi aliingia ofisini kwake bila ya kujua kama alikuwa ametegewa bomu. Alipokaa kwenye kiti alikutana na hilo bomu, alikuwa afie palepale kwenye kiti.
“Lakini kinga niliyompa ndiyo iliyomsaidia. Kwa vile watu wa familia yake walikuwa wakijua kila kitu, wakamchukua na kumleta huku akiwa nusu mfu.
“Baada ya kuletwa, nilifanya kosa kubwa la kufanya kazi kimazoea bila kuangalia uzito wa tatizo lile.
“Nilidhani tatizo halikuwa kubwa kutokana na nilivyomkinga, kumbe watu walikuwa wamehangaika na kuufuata uchawi mpaka Nigeria ili wammalize baada ya waganga wa hapa kuchemsha.
“Kosa nililolifanya nilimhudumia bila ya kujikinga, nilifanikiwa kulitegua lile bomu alilotupiwa. Wakati lilipokuwa likitoka likanipamia kwa vile sikuwa sawa lilinitingisha si kitoto.
“Kutokana na uzito wa bomu lile na mimi nilivyokuwa nimelidharau lilitaka liniondoe lakini nilijiweka sawa, ndipo liliponilaza wiki nzima nikiwa sijitambui nilikuwa kama nusu mfu.
“Vijana wangu walishindwa, ilibidi afuatwe mganga mwingine kuja kunizindua. Tangu nilipozinduka hali yangu imekuwa si nzuri, mwili umekuwa dhaifu mno lakini namshukuru Mungu hali yangu inaendelea vizuri.”
“Una muda gani tangu upatwe na matatizo haya?”
“Mwaka sasa.”
“Mbona muda mrefu huna mabadiliko yoyote?”
“Ninayo makubwa sana, enhe za siku?”
“Nzuri mzee wangu, za miaka na wewe?”
“Kama ulivyozikuta, ila nashukuru sana kwa kutukumbuka kila mara, vitu vyako unavyotutumia tunavipata, kwa kweli umekuwa kijana wa ajabu sana, kukufanyia kazi moja tu lakini umekuwa ukitukumbuka tofauti na watu niliowawezesha kimaisha, wengi wao hawatukumbuki mpaka wawe na shida.”
“Kila mtu ana roho yake, wapo wasiojua kushukuru hata wakipewa.”
“Ni kweli mwanangu, haya leo umekuja kwetu una tatizo gani tena?”
“Kama la awali.”
“Mkeo katoka tena nje ya nyumba?” Mzee Kidereko alishtuka.
“Ndiyo mzee wangu.”
“Kwa hiyo unatakaje?”
“Kwa vile yule jamaa amenfanyia kitendo cha dharau kwa kutembea na mke wangu, nataka afe kifo cha mateso na aibu.”
“Hakuna tatizo, japo kazi hii ni kubwa lakini nitaifanya mwenyewe.”
“Nitashukuru mzee wangu.”
“Unataka kifo cha aina gani?”
“Chochote ilimradi wadoezi wa wake za watu wakome.”
“Kwa vile mkeo haaminiki nitakufundisha baadhi ya adhabu utakazokuwa ukiwapa wagoni wako ili usisumbuke kuja huku kila mara. Nitakupa zawadi moja kubwa sana, nina imani utakaporudi unaweza usinikute.”
“Unataka kwenda wapi?”
“Na uzee huu si kifo tu kitakachoniondoa? Nataka nikifa nikuachie zawadi ya kukusaidia katika maisha yako.”
“Zawadi gani?”
“Tego la mtu atayetembea na mke wa mtu na vitu vingine, nitakupatia ili uweze kujilinda na kuwasaidia waliokuzunguka.”
“Nitaweza kweli?” Kazi ile niliona nzito kwangu.
“Utaweza tu wala si kazi ni vitu vyepesi kama utakuwa tayari.”
“Haya baba hakuna tatizo.”

TULIKUBALIANA siku ya pili anipeleke porini kunionesha baadhi ya dawa za kuwakomesha wadoezi wa wake za watu.
Siku hiyo ilipofika, alfajiri na mapema tuliondoka nyumbani na kuelekea porini, ajabu siku ile tulikuwa wawili tu, mimi na mzee Kidereko ambaye pamoja na maradhi na umri wake mkubwa tulikwenda kwa mwendo wa kasi kiasi.
Saa nne tulifika kwenye pori kubwa ambalo lilikuwa na miti mingi.

Mzee Kidereko alinionesha miti mingi na kuniambia kazi zake na jinsi inavyotibu maradhi, pia alinionesha miti mingine ambayo kama mtu akiitumia anaweza kugeuka kuwa uchawi na kuanza kudhuru watu.
Nilijiuliza miti ile nitaijuaje kwa mara moja kiasi kile kwa kuwa, sikuwahi kuwa mganga wala sikuwa na mzoefu wa kazi ile. Kwa upande wangu niliona kama vile mzee Kidereko alikuwa akipoteza muda wake kunionesha vitu ambavyo nisingeweza kuvikumbuka.
Alinitembeza hadi kwenye miti mingine yenye ukuwa mfano wa mibuyu, tulipofika pale tulisimama na akanitaka niweke mkoba chini na kuniomba nivue shati.
Nifanya kama alivyoniambia na kubakia na suruali, kisha akinipa kaniki ya kujifunga kwa chini na kunielekeza kuwa nibakie kifua wazi.
Alichukua maji yaliyokuwa kwenye chupa na kuyaweka mdomoni mwake, kisha aliyapuliza kuelekea kwenye ule mti mkubwa.
Baada ya kumaliza zoezi lile alichukua unga wa dawa na kuurusha pande nne za dunia na kusema kwa sauti…
“Hodi mizimu.. hodi majini yote kuanzia Kibwengo na majini wengine wote..hodi tumekuja kutaka msaada wenu.. tunajua ninyi mna nguvu, mizimu yote na majini tupokeeni tufanye kazi yetu,” baada ya kusema maneno yale nilisikia kitu kama muungurumo ambao haukudumu kwa muda mrefu na hatimaye ukanyamaza.
Baada ya hali ile kutulia nilimsikia mzee Kidereko akisema:
“Asante mkuu wa mti huu, asante mizimu yote, asanteni majini wote.”
Baada ya kumaliza kutoa shukrani, akanitaka nikae chini sehemu yenye mwinuko na kunyoosha miguu kuuelekea ule mti mkubwa.
Nilikaa na kutulia kusubiri maelekezo mengine.
Mzee Kidereko alichukua shanga zilizokuwa zimetengenezwa kama mikufu, hirizi mbili za rangi yekundu ambayo ilikuwa kubwa na nyingine nyeusi iliyokuwa saizi ya kati, akanivisha shingoni na vitu vile kunilalia kifuani.
Baada ya kunivishwa vitu vile nilitulia kusubiri kinachoendelea, alitoa kibuyu kidogo chenye shanga shingoni kwenye mkoba na kukiwekea kwenye mikono yangu.
Mzee Kidereko alikichukua kile kibuyu kidogo na kuniwekea kichwani, akaanza kuzungumza kwa sauti kama anazungumza na mtu.
“Mizimu nimekuja na mgeni, huyu ni mtu muhimu sana kwangu, naomba mumpe nguvu za kuweza kujilinda hata kufanya mambo yake mwenyewe kwa msaada wenu. Nimemleta huku ili muwe naye karibu kwa vile maisha ya mwanadamu si ya kudumu.”
Baada ya kusema maneno yale ulizuka upepo mkali ulionitisha, ulivuma kwa muda kidogo kitu kilichoongeza hofu moyoni mwangu na baada ya muda ukatulia na hali kuwa ya kawaida.
Baada upepo ule kutulia mzee Kidereko alikitoa kibuyu kichwani kwangu na kunirudishia mkononi na kunieleza:
“Nuia mambo yako yote kwenye kibuyu hicho.”
“Ninuize nini?” Nilimuliza kwa vile nilikuwa sijui cha kunuiza.
“Chochote kuhusiana na maisha yako pia na kilichokuleta. Huku ndiyo kila kitu, wote tunategemea huku, mpaka kukuleta ujue umekuwa mtu wa muhimu sana, hata nikifa uwe na kinga ya mizimu na majini.”
Nilitulia na kunuiza kupata fedha ili maisha yangu yawe juu, pia mtu yeyote atakayemgusa mke wangu basi afe kifo cha aibu. Baada ya kunuiza nilimweleza mzee Kidereko kwamba nimemaliza.
Alikichukua kile kibuyu na kukizungusha kichwani kwangu mara kadhaa huku akinuia maneno yake kwa sauti ya chini yenye kusikika lakini bila ya kuelewa kile alichokuwa akikizungumza.
Baada ya kuzungumza vile aliweka kibuyu chini na kunishika mikono yote na kuninyanyua.
Alipofanya vile tu, upepo ulivuma tena na kufanya baadhi ya vitu kupeperuka.
Haikuchukua muda mrefu upepo ulitulia, mzee Kidereko aliniambia nizunguke ule mtu mkubwa mara saba huku nikinuia tena.
Nilifanya kama alivyoniagiza kisha nikarudi alipokuwa amesimama. Baada ya muda palitokea mtikisiko wa ajabu, ilikuwa kama mti ule ulikuwa unataka kung’oka.
Niliingiwa na hofu ya kuangukiwa na mti na kuamini tusingeweza kupona kama ungetuangukia. Kama ningekuwa peke yangu ningetoka mbio lakini nilipomuona mzee Kidereko akiwa katika hali ya kawaida huku uso wake hauoneshi wasiwasi wowote, nami nikatulia.
Hatimaye mtikisiko ule ulitulia. Mzee Kidereko alinipa kipande cha mti na hirizi ndogo nyekundu.
“Hivi vitu vitakusaidia katika mambo yako, hakikisha unakuwa na vitu hivi muda wote. Hivi ndivyo vitakavyokuwa kinga yako popote utakapoenda, kila ukitaka kufanya jambo lolote gumu tafuna kidogo kipande hiki cha mti na nuiza halafu fanya ulichopanga kukifanya kitakwenda kama utakavyopanga.”
Baada ya kutoka pale tuliingia katikati ya pori ambalo lilikuwa linatisha sana, mzee Kidereko aliendelea kunielekeza baadhi ya miti.
Aliniambia jinsi miti hiyo inavyoweza kuchanganywa na kutoa matokeo mengine, kwa kweli ilihitaji uvumilivu wa hali ya juu kuyapokea mafunzo yale, mengine yalikuwa yanatisha sana kiasi cha kuhitaji moyo wa chuma, niliamini ule ndiyo ulikuwa uchawi niliowahi kuusikia.
Tulipofika kwenye mti mmoja alinieleza mti ule ukiuchanganya na mafuta ya mnyama na maji ya maiti basi, unamlaza mtu kitandani bila kuamka hata kwa miaka kumi kama bado muda wake wa kufa haujafika.
Mti mwingine alinielezwa kuwa ukichanganywa na dawa fulani unaweza kuumaliza ukoo mzima kwa kutumia mkungu wa ndizi.
Aliniambia mti huo ukiuchanganya na dawa nyingine huku ukiwa na mkungu wa ndizi, kila ndizi moja ikiiva mtu mmoja katika ukoo unaoukusudia anakufa, aliniambia mti ule ulikuwa ukitumika kwa ajili ya kulipa kisasi.
Miti na vitu vya kuchanganyia nilivyoelekezwa kwa kweli sitaweza kuviweka hadharani kwa kuhofia watu wenye roho mbaya wanaweza kuvifanyia kazi na kuwaumiza wenzao.
Mzee Kidereko aliendelea kunifundisha vitu vingi vya kiganga na kichawi. Siku zote mtu akitibu huwa mganga lakini akidhuru au kuua huwa mchawi.
Alinifundisha njia za kumtega mwanamke anayetoka nje ya ndoa. Alinionesha tego la kung’ang’aniana, mwanaume anaweza kufariki baada ya kufika kileleni au kutokwa na damu na usaha mpaka kifo chake kinamkuta hapohapo.
Alinionesha na matego mengine ambayo utengenezaji wake haukuwa mgumu, baada ya kumaliza ilikuwa yapata saa kumi na moja jioni tukaanza kurudi.
Njiani wakati tunarudi nilimuuliza vitu nilivyoviona kule porini.
“Babu,” nilimwita.
“Naam,” aliitikia huku akinitazama.

“Naweza kukuuliza baadhi ya vitu vilivyonitatiza?”

“Uliza chochote wala usihofu mwanangu,” mzee Kidereko alinitoa wasiwasi.

“Ule upepo ulikuwa ukiashiria nini?”

“Ile ni ishara ya kukubaliwa.”

“Na ule mtikisiko?”

“Ule ni kukaribishwa kwenye mizimu, huwezi kufanya kazi yako yoyote bila kukaribishwa na wenyeji wa mti ule. Pale ndipo penye mizimu na majini yote ambayo yapo kwa ajili ya kutulinda na kutuelekeza dawa.”

“Ina maana kila ukiwa na tatizo lazima uje huku?”

“Hapana, ukishakuwa chini yao hukulinda muda wote.”

“Kwa hiyo na mimi nitakuwa chini yao?”

“Utapata ulinzi si mkubwa sana kwa vile kuna vitu unatakiwa kutoa pia kuwa tayari kuwa mganga.”

“Kama sitaki kuwa mganga?”

“Utapata ulinzi wa muda mfupi hasa katika vita yako inayoendelea.”

Safari ya kurudi nyumbani ilikuwa ndefu kuliko tulivyo kwenda, kwani upande wangu nilikuwa nimechoka sana. Tukiwa njiani akanionesha baadhi ya majani ya miti miwili nichume ambayo alinieleza kuwa, nikichanganya na kitu kingine nikiwa nyumbani nitamfanya mbaya wangu ninavyotaka.

Kwa vile nilikuwa sijiamini, nilimweleza kazi ile aifanye yeye lakini mengine nitafanya mimi.

Tulifika nyumbani saa tatu na nusu usiku tukiwa hoi, kwa vile ilitakiwa niondoke kesho yake, mzee Kidereko hakutaka kupumzika, alianza mara moja kazi iliyonipeleka na kuniuliza mbaya wangu nataka afe kwa mtindo gani.

“Mzee wangu nataka kila mtu ajue mimi ndiye niliyefanya vile baada ya kutembea na mke wangu,” nilijibu bila hofu.

“Sawa, basi kitakachomtokea nina imani itakuwa fundisho kwa wote wenye tabia kama hizo.”

Kama kawaida alichukua beseni la maji, alinipa dawa ya unga na kuniambia ninyunyize ndani wakati nalitaja jina la mbaya wangu huku nikiendelea kunyunyizia ule unga kwenye beseni. Baada ya muda, maji yaligeuka rangi na kuwa meusi.

“Basi,” mzee Kidereko alinieleza niache kunyunyizia dawa baada ya maji kubadilika rangi.

Alichukua dawa nyingine kwenye chupa na kuiweka kwenye beseni, baada ya muda maji yale yalikuwa meupe huku God, mbaya wangu akionekana amekaa kwenye kochi.

“Ni yeye?” mzee Kiredeko aliniuliza.

“Ndiyo.”

“Muangalie vizuri.”

“Ni yeye,” nilimhakikishia mzee Kidereko.

Baada ya kumweleza aliniletea vitu viwili na kuniambia:

“Hapa kuna vitu viwili, chagua kimoja, kisu kwa ajili ya kumuua ukiwa hukuhuku na ukifika utamkuta mbaya wako amekufa. Hii chupa ina uchawi wa kumuua taratibu kwa mateso mazito.”

Nilichagua ya kifo cha taratibu cha mateso mazito. Baada ya kushika chupa yenye uchawi wa kuua taratibu, alichukua chupa nyingine na kutoa dawa ya unga na kuiweka kwenye maji kisha alisema niiweke ile dawa kuhakikisha inampata mgoni wangu mwili mzima.

Nilifanya zoezi lile kwa umakini mkubwa. Baada ya kuhakikisha dawa imemfikia kila kona ya mwili, mzee Kidereko alitoa chupa ambayo ilionesha ina damu na kumimina kidogo kwenye maji na kuniambia nikiweke kile kisu ndani ya maji yale. Nilifanya kama alivyonielekeza kwa kukiweka kisu ndani ya maji bila vikwazo kama vya mwanzo na kiliingia moja kwa moja.

Baada ya kumaliza zoezi lile alichukua lile beseni na kutoka nalo nje, baada ya muda alirudi na kunitaka nikapumzike kujiandaa na safari.

“Haya kijana wangu kazi imeenda vizuri, mtu wako ni mwepesi hakutupa kazi yoyote, hivyo kalale kwa amani ili kesho uwahi kazini.”

Baada ya zoezi lile kukamilika, niliagana na mzee Kidereko na kwenda zangu kulala nikiwa nimechoka sana kwa kazi na safari ya kutwa nzima. Siku ya pili kama nisingeamshwa niwahi usafiri, lazima ningechelewa. Pamoja na kuamshwa bado mwili ulikuwa mzito kutokana na mwili kuwa umechoka.

Niliamka na kujiandaa na safari, ajabu siku ile sikuonana na mzee Kidereko kutokana na kuwa amechoka sana ila nilipewa mzigo wa dawa na vitu tulivyochuma porini. Kabla ya kuondoka nilioneshwa kazi ya jana tuliyofanya na mzee Kidereko. Mh! Inatisha, beseni lilikuwa na damu tupu, maji yote yaligeuka damu kitu kilichofanya niulize hali ile inamaanisha nini.
“Ile ni kuonesha kwamba mambo yamekwenda vizuri kwa asilimia mia moja.”

“Kwa hiyo jamaa haponi?”

“Yaani sasa hivi ni marehemu mtarajiwa.”

Baada ya maelezo yale vijana wa mzee Kidereko walinisindikiza hadi kituo cha basi cha Mlalo ambako nilipanda basi la Shambalai.
Kwa vile niliwahi, nilipata siti nzuri sehemu ya mbele upande wa dirishani.
Muda ulipofika basi liliondoka Mlalo na kunifanya niwaze ya nyumbani na kutaka kujua mbaya wangu kitampata kitu gani.
Kwa vile nilikuwa nimechoka, baada ya gari kuondoka kituoni sikuchukua muda mrefu nilipitiwa na usingizi mzito.
Nilishtuliwa na abiria mwenzangu ambaye nilizungumza naye wakati nilipokuwa nikikaa kwenye siti na kumwambia kuwa nilikuwa nikiteremkia Chalinze.
“Kaka..kaka,” aliniita.
“Naam,” nilifumbua macho na kumwangalia.
“Ulisema unashukika wapi vile?”
“Chalinze.”
“Tumefika watakupitisha mpaka Dar.”
“Ooh! Asante,” nilimshukuru huku nikiufuta uso wangu.
Niliteremka kwenye gari macho yangu yakiwa mekundu kutokana na kuuchapa usingizi kwa muda mrefu.
Nilipoulizia muda niliambiwa ni saa nane mchana kuonesha kuwa basi lilikuwa limewahi kidogo. Kwa vile nilikuwa sijakula, nilinunua chakula pale kituoni kabla ya kuunganisha na usafiri mwingine wa kwenda nyumbani.
Baada ya kula sikutaka kupoteza muda, nilipanda basi lililokuwa likipita japokuwa halikuwa na siti za kukaa, nilipanda hivyohivyo, tulipofika mbele kidogo abiria mmoja aliteremka nami nilipata siti mpaka nyumbani.
Saa kumi na mbili na nusu niliteremka kwenye basi na kuchukua usafiri mwingine hadi nyumbani. Mke wangu aliponiona alifurahi sana, alinikimbilia na aliponifikia akanikumbatia, ilikuwa bado kidogo aniangushe.
“Waawoo mume wangu karibu jamani.”
“Asante.”
“Za huko?”
“Nzuri.”
Alinipokea vitu na wote tukaelekea ndani, tulipofika kwa vile nilikuwa nimechoka sana baada ya kuoga sikutaka kuzungumza, nilipanda kitandani mpaka siku ya pili ambayo ilikuwa ni Jumanne, niliamka na kujiandaa kwa ajili ya kwenda kazini.
“Mume wangu hujanijulisha hali ya wazazi nyumbani zinaendeleaje?” mke wangu aliniuliza wakati nikijiandaa kutoka kwenda kazini.
“Hawajambo na wanakusalimia.”
“Sasa mbona hukuniambia mpaka nimekuuliza au bado mambo yaleyale hayajaisha kichwani mwako?” mke wangu aliniuliza kwa sauti yake iliyokuwa ikiashiria kutaka kuangusha kilio.
“Hapana mke wangu, kwangu yalishaisha baada ya kukusamehe, huwa siweki kitu moyoni kwa muda mrefu,” nilimtoa hofu.
“Sasa kwa nini tangu jana hujanipa habari za nyumbani au sitakiwi kuzijua?”
“Hapana mke wangu naomba nisamehe, nilijua labda nilishakueleza, hivyo, nilivyoamka nilikuwa nataka kuwahi kazini kwa kuwa jana sikwenda.”
“Jamani mume wangu baada ya kusalimiana na kukuulizia habari za nyumbani ukasema nzuri na kuniomba ulale kwa vile umechoka hata chakula cha usiku hukutaka kula, tumeongea saa ngapi?”
“Basi nisamehe lakini nilijua nikirudi kazini tungeweza kuzungumza kwa kirefu zaidi.”
“Nimekusamehe mume wangu kwa vile nakupenda sana.”
“Nashukuru kwa kunisamehe niache niwahi kazini.”
Niliagana na mke wangu na kuondoka huku nikirudiwa na kauli ya mke wangu “eti ni kwa kuwa ananipenda sana”.
Nilicheka na kujiuliza kama kupendwa ndiko huko basi wasiopendwa wanateseka zaidi.
Moyoni bado nilikuwa nawaza kifo cha aibu atakachokipata jirani yangu.
Nilipofika kazini hakuna hata mtu mmoja aliyeniuliza kwa nini jana yake sikuwa nimefika kazini, kila niliyezungumza naye alikuwa akionesha kama vile siku iliyopita tulikuwa wote, hata mtu wangu wa karibu Simon tulipokutana naye aliniuliza habari za nyumbani, hakuniuliza kwa nini jana sikutokea kazini.
Niliendelea na kazi mpaka jioni, niliporudi nyumbani kupumzika nilipata taarifa kuwa, God amehama pale nyumbani.
Niliamini kufanya kwake vile alikuwa sawa na mfa maji anayetapatapa lakini lazima afe kwa vile maji hayana rafiki usipojua kuogelea.
***
Siku zilikatika huku nikimuona mbaya wangu akidunda kama kawaida bila kuonesha dalili zozote za mabadiliko.
Kwa kweli kitu kile kiliniumiza sana na kuona kama niliyoelezwa na mzee Kidereko yalikuwa ya uongo, ilifikia hatua nikahisi hata mgoni wangu wa kwanza inawezekana alikufa kwa amri ya Mungu na si nguvu za mzee Kidereko.
Kama ingekuwa kweli basi ningesikia kuwa God ameanza hata kukohoa.
Kwa kweli nilijikuta nikiingia kwenye mateso mapya ya kuumizwa kwa kumuona mbaya wangu akiendelea kudunda. Sikukubali nilipanga safari ya kurudi tena kijijini kwa mzee Kidereko akanijuze ukweli kama amechemsha.
Niliomba ruhusa ya siku mbili kazini na kufunga safari kwenda Tewe kwa mzee Kidereko ili tukaangalie tumekosea sehemu gani.
Kama kawaida nilifika kwa mzee Kidereko majira ya saa kumi na mbili jioni, hali ya pale ilinishtua kidogo, mji ulionesha kupooza na kunifanya nijiulize kulikoni.
Nilipokewa kama kawaida, kwa vile sikutaka kukaa kwa muda mrefu, nilitaka kumuona mzee Kidereko mara moja ili kesho yake alfajiri nirudi zangu nyumbani.
“Jamani vipi mbona kama hampo katika hali ya kawaida kuna usalama kweli?”
“Mmh! Upo.” alinijibu msichana aliyenipokea ambaye alikuwa tayari ameshanizoea.
“Kweli?”
“Kweli kwani vipi?”
“Ule uchangamfu niliouzoea umepotea kabisa katika eneo hili.”
“Ni kweli.”
“Kuna nini?”
“Msiba.”
“Msiba! Wa nani?” nilishtuka.
“Mzee hatunaye.”
“Niniii? Hapana..hapana,” sikukubaliana na kauli ile.
“Kweli kabisa, swahiba wako hatunaye.”
“Hapana ..hapana, naomba mniambie ukweli.”
“Kweli kabisa sasa inakimbilia wiki ya pili.”
“Jamani acheni utani naomba mnieleze ukweli,” bado sikukubaliana na ile kauli.
“Najua huwezi kuamini, si wewe tu kila mteja wake aliyekuja hakuamini, lakini ukweli utabaki kuwa palepale kuwa mzee Kidereko amefariki dunia.”
“Mungu wangu, mbona nadhalilika mimi Kazala,” nilijikatia tamaa.
Kwa kweli sikujielewa nilihisi nguvu zikiniishia, kiza kinene kikitanda mbele yangu, nikashikwa na kizunguzungu na kudondoka chini bila kupenda.
Sikujua kilichoendelea.
Niliposhtuka nilijikuta nikiwa katika sehemu yenye kiza kinene, nilipatwa na mshtuko na kuishangaa sehemu hiyo ambayo ilikuwa imetawaliwa na ukimya.

Nilitulia nikitafakari pale ni wapi, ghafla nilisikia sauti kama mtu akitembea, mara niliona mwanga wa kibatari. Bado nilikuwa njia panda kujiuliza pale ni wapi na nimefikaje.
“Kaka… Kazala…kaka Kazala.” Iliniita sauti ya kike sikuitikia mara moja mpaka aliporudia zaidi ya mara nne ndipo nilipoitika.
“Naam.”
“Amka.”
Nilinyanyua nilipokuwa nimelala kisha kukaa kitako na kijishangaa kuhisi baridi, nilipojishika niligundua nipo kifua wazi na mwili ulikuwa umegandiwa na majani.
“Amka,” yule mwanamke aliyenifuata alinipa mkono kuninyanyua.
Baada ya kunyanyuka, tulitoka nje na kugundua kumbe nilikuwa nimelazwa chumbani. Nilipewa maji ya kuoga na kuvaa nguo zangu, baada ya kuoga nilikutana na mtoto wa mzee Kidereko ambaye aliandaliwa kwa ajili ya kurithi mikoba ya baba yake.
“Ndiyo ndugu yangu, pole sana,” alianza kwa kunipa pole.
“Asante, ni kweli?” nilimuuliza swali ambalo akilini mwangu lilikuwa vigumu kukubalika mara moja kuwa mzee Kidereko anaweza kufa haraka hivyo.
“Ukweli gani ndugu yangu?”
“Kuhusu kufa kwa mzee Kidereko.”
“Ni kweli, mzee amefariki wiki mbili zilizopita.”
“Mungu wangu, nitakuwa mgeni wa nani?”
“Unataka kuniambia mke wako bado tu hajatulia?” aliniuliza huku akinikazia macho.
“Hapana ila yule mtu bado anadunda tena ana afya njema, nilikuja kwa mzee kumuuliza tumekosea wapi?”
“Hebu nipe mkono,” aliniomba mkono wangu, akaushika na kuutazama kwenye kiganja na kunieleza:
“Mbona sioni tatizo lolote?”
“Kwa upande wangu naweza kuwa sawa, kwa huyo mbaya wangu naona kama kuna tatizo.”
Aliagiza maji kwenye beseni kama alivyokuwa akifanya mzee Kidereko. Baada ya kuletewa, aliingiza mkono na kuwa kama anatafuta kitu kisha alitoa mkono uliokuwa umetapakaa damu na kunifanya nishtuke kuiona hali ile.
“Mbona hakuna tatizo Kazala.”
“Na hiyo damu?”
“Ni uhai wa mbaya wako unapunguzwa kila kukicha.”
“Mwezi sasa mbona yupo hai wala haoneshi dalili za kuugua?”
“Kazala ulitaka mbaya wako afe kifo cha mateso, sasa tatizo nini?”
“Mbona haoneshi dalili zozote za kuugua?”
“Kazala hujui tu lakini mbaya wako wiki sasa yupo katika mateso mazito, kama angejua ni wewe basi angekuja kukuomba msamaha.”
“Unanidanganya, mbona anatembea na yupo sawa?”
“Wiki hii umemuona?”
“Sijamuona ila yupo anadunda.”
“Basi hali yake ni mbaya sana, sasa hivi yupo kwenye mateso mazito sana.”
“Mmh! Sawa, lakini bado siamini,” bado sikuamini maneno ya mganga, niliona ananipa moyo na kwa vile mzee Kidereko amekufa nilijua kila kitu kilikuwa kimekufa.
“Muulize mtu wa karibu yake atakupa jibu ambalo litakushangaza sana. Mzee angekuwepo angekushangaa sana.”
“Basi nimekuelewa na nini hasa sababu ya kifo cha mzee?”
“Ni kifo kama vifo vingine, japo alikuwa na uwezo mkubwa katika karama aliyopewa, lakini alibakia kuwa kiumbe wa kawaida anayeweza kuumwa, kula, kulala na hata kufa kama viumbe wengine.”
“Lakini naona amekufa haraka sana?”
“Kwa akili za kibinadamu tutaona amekufa haraka lakini mzee mwenyewe alijua yupo ukingoni katika maisha yake.”
“Na nini kilichomfanya ajue muda wake wa kuishi umeisha, naona ni wiki tatu toka ajitabirie kifo na kweli mauti yamempata!”
“Ni kweli kifo chake alikiona na kuomba akifa tulie kama vile wanadamu wa kawaida ameondoka na si kukufuru, pia alisema kama kumlilia ni siku ya kufa tu lakini siku nyingine ni kumshukuru Mungu. Na kweli alipokufa tulilia siku moja baada ya hapo tulimshukuru Mungu.”
“Kwa hiyo mambo yangu mengine nani atanisaidia?”
“Kwako nina imani hakuna kazi nzito, nakuahidi kukusaidia kwa muda wote, usihofu niamini nitakufanyia kazi kwa uhakika.”
“Sawa nashukuru sana, ila nakupeni pole sana kwa kifo cha kipenzi chetu.”
“Nashukuru sana, ila kifo chake kitabakia palepale kwa kuamini kazi ya Mungu haina makosa.”
“Kwa mbaya wangu unaniambiaje?”
“Kazi imefanyika, subiri majibu, ungetaka tumkate mara moja, sasa hivi tungekuwa tumemsahau.”
Kwa vile muda ulikuwa umekwenda, kililetwa chakula, tulikula pamoja kisha tuliendelea kuzungumza hadi usiku sana nilipokwenda kulala kuisubiri siku ya pili ili nirudi nyumbani. Usiku ulikuwa mrefu kuwaza taarifa ya kifo cha mzee Kidereko.

Pamoja na kuwa kifo ni haki ya kila kiumbe kinachoishi lakini cha mzee Kidereko bado sikukiamini licha ya kuniambia nisikiogope
lakini kwa karama zake sikuamini kama kafa kirahisi namna ile.
Mwanaye pamoja na kunitoa hofu katika matatizo yangu, bado sikumuamini katika kuzifanya kazi zangu.
Niliamini huenda safari ile iwe ya mwisho kwa miye kurudi tena Tewe kwa kuona hakukuwa na mtu mwenye nguvu baada ya mbuyu kuanguka.
Lakini kwa upande mwingine nilijiona ni kama mtu niliyetaka kukosa shukrani, kwani kuna baadhi ya vitu nilivyooneshwa na mzee Kidereko nilitakiwa kuvifanyia majaribio.
Kutokana na kauli ya mzee Kidereko, alinifundisha ili nisisumbuke kwenda kwake mara kwa mara ni kama vile hakupenda kila jambo nilikimbize kwake, labda likiwa zito sana.
Siku ya pili nilirudi nyumbani na siri yangu moyoni huku nikitafuta taarifa za God ili kutaka kujua ukweli kutokana na kauli za mtoto wa mzee Kidereko.
Niliamini mzee Kidereko alijua nini kitafuata, pia alionekana kutouamini uwezo wa mwanaye na kuamua kunifundisha silaha za maangamizi pindi nitakapovamiwa niweze kujitetea.
Taarifa nilizoletewa kuhusiana na mgoni wangu God, nilitakiwa niwe na moyo wa chuma kuzipokea. God alikuwa amemaliza siku nne tangu apelekwe kwao kutokana na kutokwa na damu zisizokata sehemu ya haja kubwa kama mtu wa jinsi ya pili anavyokuwa kwenye siku za kutumikia.
Ugonjwa wake haukuonekana katika vipimo vya hospitali, ilibidi achukuliwe na ndugu zake wanaoishi Dar ili wampeleke kwa mtaalam Bagamoyo.
Wiki moja tangu niliporudi kutoka Tewe kwa marehemu mzee Kidereko, nilipata taarifa nyingine ambazo hazikunishtua sana japokuwa zilikuwa zikisikitisha kwamba God alifariki wiki iliyopita akiwa njiani kupelekwa Bagamoyo.
Mi moyo kwatu baada ya kumtia adabu mbaya wangu na kuapa kila atakayemgusa mke wangu sitakuwa na simile naye. Adhabu yangu niliipanga kuwa ni kifo tu, tena kifo cha mateso.
Najua msomaji utashangaa kwa kuniona nilikuwa nikitoa hukumu kubwa sana, ni kweli lazima hukumu iwe kubwa kwa vile wanawake wasioolewa ni wengi kuliko walioolewa, hivyo kwa nini mtu amfuate mke wa mtu?
Kwa hilo mtanisamehe na wala sikuwa tayari kumueleza mke wangu kama bado anaendelea na tabia yake chafu aache japokuwa aliniahidi kutorudia tena huku akibubujikwa na machozi ya uchungu.
Siku zote niliamini mwanamke huwa hana kosa kwa vile yeye hufuatwa na mtu anayemfuata huwa anajua kabisa mwanamke huyo ni mke mtu, kibaya mtu huyo ananifahamu vizuri.
Mtu anayekufahamu na kukuchukulia mkeo mpaka kufanya hivyo huwa amekudharau sana, basi mimi kazi yangu nilipanga kumlambisha udongo kila atakayetembea na mke wangu.
Mzee Kidereko alinikataza kutengeneza tego kwa mke wangu kwani alinieleza kuwa siyo vizuri.
Aliamini kuwa tego hilo lingeweza kumsumbua hata kumletea madhara anapofanya mapenzi na mtu kama nikiwa nimesafiri.
Kwa vile nilifundishwa vitu vingi na dawa nyingine zilikuwa zinapatikana kwenye maduka ya dawa za asili ambazo ukizitengeneza kwa kuchanganya na baadhi ya vitu unatengeneza bomu la hatari, sikupata shida sana.
Namshukuru Mungu baada ya kifo cha mgoni wangu hali ya utulivu ilirudi kwenye nyumba yangu huku mke wangu akijitahidi kuonesha kuwa amebadilika, hata mavazi yake yalikuwa ni yale ya kujiheshimu, aliijali familia yake kuliko kitu kingine chochote.
Alijitahidi kunifanya niamini makosa aliyoyafanya yalimuumiza sana na kutokuwa tayari kuyarudia tena.
Kwa upande wangu sikuwa na tatizo lolote, nilimuacha afanye analotaka ila niliamini kuwa kazi kubwa itakuwa ni kwa huyo atakayejaribu kunichukulia mke wangu, huyo ndiye angezipata salamu zangu.
Siku zilikatika huku nikiwa na siri nzito moyoni ya mke wangu kutoka nje ya ndoa kwa mara ya pili na kuchukua uamuzi wa kuyakatisha maisha ya mpangaji mwenzangu kwa kifo cha mateso makubwa.
Mke wangu alijua nimemsamehe na suala lile kubakia kuwa siri yetu, kweli ilibakia kuwa siri yetu lakini adhabu niliyoitoa kwa ajili ya mtu aliyetembea naye ilikuwa kubwa sana kwa kuwa niliingilia hukumu ya Mungu, yeye ndiye aliyepaswa kuutoa uhai wa mtu na si mwanadamu.
Nilimshukuru Mungu siri ile nzito ilibakia kuwa moyoni mwangu, niliamini kama rafiki yangu Simon angesikia alichokifanya mke wangu baada ya kuomba msamaha huku akilia kwa uchungu mbele yake huku akisema kuwa hatarudia tena hakika ingekuwa ni aibu.
Kama angesikia kuwa amerudia kosa lilelile la kutembea na mpangaji mwenzangu, pia nami kwenda kwa mzee Kidereko na kumuua kwa mateso mpangaji huyo sijui angenishauri nini.
Kuhusu kifo cha God taarifa zilisema kabla ya kufa aliteseka kwa siku tatu kwa maumivu makali huku damu zikimtoka mpaka akawekewa khanga nzima ili kuzizuia damu.
Nataka kukuambia kuwa uchawi upo, jiepushe na vitu vya watu, maana mateso yake ni makubwa hasa kama ukitembea na mke au mume wa mtu.
Kwangu mimi pamoja na kuyafanya yote na marehemu mzee Kidereko huku nikipewa moyo kila nililotaka litatimia, mwanzo niliona ni uongo, hata kifo cha mgoni wangu wa kwanza nilijua ni amri ya Mungu.
Lakini kifo cha mgoni wangu wa pili na yote niliyoelezwa yakatokea hapo sasa niliamini kuwa kweli uchawi upo, unaua na unatesa.
Mwaka ulikatika tangu kilipotokea kifo cha mgoni wangu huku ndoa yangu ikizidi kuimarika.
Wakati huo mke wangu alikuwa ameshika ujauzito mwingine, maisha nayo yalizi kuninyookea, kwani nilikuwa nimepandishwa cheo kuwa mtunza stoo wa vifaa vya ujenzi wa barabara baada ya dawa za mzee Kidereko kufanya kazi.
Mwili nao ulichukua nafasi yake, kitambi cha juu kilinitoka. Yeyote aliyeniona wakati wa mateso ya ndoa yangu nilipobakia kichwa tu kama kiluilui wa chura angeniona, asingeamini kama nilikuwa mimi.
Nilipendeza, kazi ilinikubali niliweza kutengeneza fedha kwa kuuza vifaa vya ujenzi kwa kuandika vifaa vingi na vichache tu ndivyo vilivyofanya kazi.
Vifaa nilivyovizidisha niliviuza na kupata fedha ambazo ziliniwezesha kununua kiwanja na kuanza ujenzi wakati nikiendelea kupanga.
Baada ya nyumba yangu kuisha nikataka niwachukue wazazi wangu ambao muda ule nami niliona ni muafaka kuwahudumia ili waje wale jasho la mtoto wao.
Siku zote Mungu akikuandikia ndiyo hakuna kipingamizi, kila mpango nilioupanga uliniingizia fedha.
Kama nilivyoelezwa na mzee Kidereko kwamba kila atakayenifanyia ubaya basi utamrudia mwenyewe. Mafanikio yangu yalianza kuwaumiza watu pale kazini.
Mfanyakazi mwenzangu mmoja alikwenda kwa bosi na kunichongea kwamba nilikuwa nikiiibia kampuni.
Taarifa zile zilinifanya nisimamishwe kazi na uchunguzi ukaanza mara moja.

Katika hesabu za vifaa vya stoo, ilionekana kila kitu kipo sawa na kufanya aliyekwenda kunichongea kufukuzwa kazi kwa kusa la udanganyifu. Baada ya kukosa ushahidi nilirudishwa kazini.
Niliamini maisha nimeyapatia kwa kipindi kile, baada ya kukamilisha nyumba yangu, nilitaka kwenda kuwafanyia ‘surprise’ wazazi wangu ya kuwahamisha. Taarifa ya ujenzi wa nyumba niliwapa na kuniombea kwa Mungu isimame haraka. Baada ya kumaliza nyumba yangu nikawaambia ningekwenda kuwachukua japo sikuwaeleza kana ni kuwachukua moja kwa moja au la, hiyo nilitaka kuifanya baada ya kuwachukua.
Niliazima gari la kampuni aina ya Land Cruser, nililiendesha mwenyewe hadi nyumbani kwa kutumia saa tatu badala ya tano kwa mwendo wa kasi niliokuwa nikitembea nao.
Nilipoingia eneo la nyumbani nilikuwa na hamu ya kuonana na wazazi wangu. Kila nilipokuwa nikikaribia nyumbani furaha ilizidi mara dufu kuwaona wazazi wangu.
Lazima niseme ukweli katika vitu nilivyokuwa nikivipenda chini ya jua, walikuwa wazazi wangu ambao kwangu walikuwa kila kitu. Naamini upole na busara ya ndoa nilirithi kwa baba ambaye alinieleza udhaifu wa mwanamke ambao siku zote mwalimu wao ni mmoja.
Aliniambia kuwa, tulitakiwa tuwavumilie sana na kunieleza kwamba, mwanamke anatakiwa kuacha baada ya ndani kukosekana suluhu pia kushindwa kwa wazazi wa pande mbili.
Kwangu niliamini kumfumania mke ni talaka isiyo na shaka. Lakini mapenzi yangu kwa mke wangu yalikuwa makubwa sana kiasi cha kushindwa kutoa uamuzi mzito kama ule kwa kuamini mke wangu atajirekebisha. Pamoja na dhambi niliyochuma ya kutoa roho ya viumbe wawili kwa ajili yake, kwangu niliamini walistahili adhabu ile kutokana na wao kujua kabisa waliomshawishi ni mke wa mtu. Duniani wanawake walioolewa ni wachache kuliko wasio na wanaume, mtu kumfuata mkeo ni uchokozi wa makusudi.
Mtu kuwaacha wanawake wote na kumfuata mkeo, adhabu yoyote utakayompa ni saizi yake. Kwangu niliamini mke wangu hana kosa ila aliyemfuata na kumshawishi akijua ni mke wa mtu huyo ndiye niliyeamini ana makosa na alistahili adhabu.
Baba yangu alinieleza kuwa, siku zote mwanamke moyo wake huwa mwepesi kushawishika kama mama yetu Hawa alivyoshawishiwa na kusababisha wanadamu tuishi katika shida.
Kwa udhaifu wa wanawake nilikuwa tayari kumpigania mke wangu, baada ya kuwatia adabu, ndoa yangu ilitulia na kujikuta nikiona matunda ya kumpigania mke wangu ambaye siku zote niliamini ni mwanamke bora.
Nilipofika nyumbani ambako nilikuwa nimeanzisha ujenzi mpya wa nyumba ambayo nilipanga kuipangisha yote na kuondoka na wazazi wangu kwenda kukaa nao ili wale matunda yangu, sikukuta mtu nje ila mlango ulikuwa wazi, pembeni kulikuwa na vyombo vilivyokuwa vimeanza kuoshwa kuonesha wenyeji wangu hawako mbali.
Nikaita kwa sauti: “Mamaaa..babaaa, nimefika mwanenu.”
“Pita ndani baba,” sauti ya mama ilijibu toka ndani.
Niliingia hadi sebuleni ambako hapakuwa na mtu. Nilijiuliza kauli ya mama inatoka nje au ndani? Nikiwa bado nimesimama, sauti ya mama ilitoka chumbani kwao ikiniita:
“Kazala.”
“Naam mama, vipi unaumwa?”
“Hapana, ila baba yako ndiye simwelewi.”
“Kafanya nini tena baba?” Nilishtuka.
“Ingia chumbani.”
Niliingia chumbani kwa wazazi wangu na kumkuta mama amemlaza baba mapajani mwake ikionyesha anaumwa sana.
“Mama! Kuna nini?” hali ile ilinitisha.
“Hii hali hata siielewi, baba yako alikuwa mzima kabisa, muda mfupi uliopita tulikuwa nje wote tukizungumza, mi’ naosha vyombo, yeye akisoma gazeti. Mara ghafla alisema kitu kimemchoma chini ya mbavu kama kichomi na kumfanya ainame kwa maumivu.
“Nilimsaidia kumuingiza ndani ili apumzike lakini muda ulivyozidi kwenda joto la mwili liliongezeka na jasho jingi kumtoka. Nilichukua maji na kitambaa kumkanda mwili wote, kidogo joto limepungua.
“Kabla sijatoka nje, akaanza kulalamika kichwa kinamuuma kama kinataka kupasuka. Mpaka baba yako anatokwa na machozi ujue kashikika kweli. Kichwa kilipoanza kumuuma alikuwa akilalamika, lakini kauli ilikata ghafla, kila nikimwita hakufumbua mdomo wala kujigeuza, alitulia tu kama unavyomuona,” mama alisema kwa huzuni.
“Mmh! Utakuwa ugonjwa gani unaobadilika kama kinyonga?”
“Ninavyoutazama si wa kawaida, yaani ameanza kuumwa ndani ya muda mfupi lakini ukimuangalia kwa jinsi alivyokonda unaweza kusema kaumwa wiki nzima.
“Kwa kweli hali inatisha kwani kanifanya na mimi nikose amani kabisa,” alisema mama huku akionekana kama aliyechanganyikiwa.
“Mmh! Utakuwa ugonjwa gani unaobadilika kama kinyonga?”
“Ninavyoutazama si wa kawaida, yaani kilichotokea ni muda mfupi, lakini mpaka sasa ukimuangalia baba yako kama kaugua wiki nzima.”
Niliiangalia hali ya baba kwa kweli ilikuwa mbaya, sikuamini kauli ya mama eti baba kaumwa muda mfupi ndiyo kawa vile. Niliamini ananidanganya kwa vile nimetokea nyumbani ghafla bila taarifa.
“Mama si kweli, inaonekana baba kaumwa muda mrefu, kwa leo tu ndiyo awe hivi? Haiwezekani ugonjwa wa muda mfupi awe hivi,” sikukubaliana na mama.
“Mwanangu nikudanganye ili iweje? Kawaulize hata majirani kuhusu hali ya baba yako. Wao nao hawajui kama yupo kwenye hali hii. Nina imani wakimuona hawataamini. Mwanangu hiki ni kitu cha kunishangaza sana.”
“Sawa mama nimekuelewa, basi tumuwahishe baba hospitali.”
“Ngoja nikamuite rafiki yake baba Pasko akusaidie, mimi hata nguvu sina,” mama alionekana kuchanganyikiwa na ugonjwa wa baba.
“Basi mama wahi.”
Baada ya mama kutoka nje, nilimsogelea baba na kuushangaa uso wake ulivyokuwa umekonda na midomo kumkauka.
Hali ile ilionesha baba hakuumwa kwa muda mfupi kama mama alivyosema. Niliamini alikuwa akiumwa kawaida ila siku ile ndiyo alikuwa amezidiwa sana. Nilimwita baba aliyekuwa amekata kauli kwa sauti ya chini.
“Baba…baba…amka, mimi Kazala mwanao nipo hapa,” lakini baba hakunyanyua mdomo wala kukapua macho.
Nilijiuliza baba yangu anaumwa nini mpaka kuwa katika hali ile. Mama alirudi na mzee Samweli maarufu kama baba Pasko na kuingia ndani.
Mzee Samweli alipomuona baba alishtuka na kuhoji.
“Jamani mzee mwenzangu kapatwa na nini?”
“Kama nilivyokueleza,” mama alimjibu mzee Samweli, kwa vile mimi nilikuwa sijui chochote juu ya ugonjwa wa baba.
“Ha! Kazala umekuja saa ngapi baba?”
“Hata dakika tano sina nimefika na kukutana na hali hii, shikamoo baba.”
“Marahaba, jamani si nimepita nimewaacha mnazungumza hapo nje?” Ilionesha mzee Samweli naye alishtuka sana kuiona hali ya baba ilivyokuwa.
“Kama nilivyokueleza,” mama alijibu akiwa amejikunyata kwa hofu ya ugonjwa wa baba.
“Mama, baba alikuwa akiumwa kabla ya leo?” nilijikuta nikimuuliza mama swali la awali ambalo jibu lake sikukubaliana nalo.
“Mwanangu muulize hata baba Pasko kama baba yako alikuwa akiumwa hata kidole.”
“Kazala baba yako alikuwa mzima wa afya njema, asubuhi tulikwenda wote kwenye kahawa na kurudi. Baada ya muda nilipita nikielekea ofisini kulikuwa na kikao cha kata, wakati wa kurudi nimewakuta mama na baba yako wakiwa nje, mama yako akiosha vyombo na baba yako akisoma gazeti na nikamuomba akimaliza kusoma aniazime. Nashangaa kuelezwa anaumwa, tena amekata kauli na la kushangaza zaidi anaonekana kama ameumwa kwa muda mrefu,” kauli ya mzee Samweli ilinishtua sana.
“Sasa hii itakuwa nini?” niliuliza baada ya kuchanganywa na taarifa ile.
“Tumuwahishe hospitali tu,” mzee Samweli alitoa wazo.
Nilitoka kwenda kufungua gari kisha nikarudi ndani kusaidiana na mzee Samweli kumbeba baba.
Baada ya kumuweka vizuri kwa kumlaza kwenye miguu ya mama, nililiondoa gari kuelekea hospitali. Mzee Samweli alitusindikiza.
Sikutaka kwenda hospitali ya wilaya, niliamua kwenda moja kwa moja hospitali ya taifa, ambako kulikuwa na rafiki yangu aliyekuwa mkoani na baadaye kuhamishiwa katika hospitali hiyo.
Tukiwa njiani tulimsikia baba akikoroma kwa muda, kisha alivuta mkoromo mrefu na kutulia.
Hali ile ilinishtua na kunifanya nimuulize mama.
“Mama vipi tena?”
“Hakuna tatizo, twende tu.”
Niliendesha gari kwa kasi, kidogo nipate ajali lakini nilimshukuru Mungu tulifika salama. Tulipofika tulichukua kitanda haraka na kumchukua baba aliyekuwa amelegea sana. Nilishtuka kumuona mama akizidi kutokwa na machozi. Nilijua ni kutokana na uchungu wa ugonjwa wa ghafla wa baba.
Baada ya kufanikiwa kumlaza kwenye kitanda cha matairi, tulimuingiza moja kwa moja kwa daktari hata bila kukata cheti.
Daktari aliacha kazi zote na kumuhudumia baba ambaye ilionesha wazi kuwa alikuwa mahututi.
Baada ya kumwagalia huku akimpima kwa kumminya baadhi ya sehemu ya mwili wake, baada ya muda alituomba wote tutoke nje.
Tulitii amri na kutoka nje kumuacha daktari afanye kazi yake. Kilichokuwa kikinishangaza ni machozi ya mama yaliyokuwa yakiendelea kububujika, pamoja nami kuwa na uchungu nilijikaza huku nikimuombea kwa Mungu.
“Mama usilie baba atapona tu,” nilimsogelea mama na kumliwaza.
“Tumuombe Mungu lakini…” mama hakumalizia alichotaka kusema, aliinamisha kichwa chini na kuendelea kumwaga machozi na kunifanya nizidi kuwa katika wakati mgumu.
“Mama nini? Baba atapona tu.”
Baada ya muda daktari alitoka na kuuliza:
“Nani mhusika wa mgonjwa?”
“Wote, mimi mtoto na huyu ni mama yangu mke wa mgonjwa,” nilimjibu.
“Basi nakuomba wewe ndani mara moja.”
“Mimi?” niliuliza huku nikijishika kifuani.
“Ndiyo.”
Niliingia chumbani kwa daktari ambako baba alikuwa amelazwa kwenye kitanda kilichokuwa kimezungushwa na pazia la kijani.
Baada ya kuingia ofisini nilikaribishwa kwenye kiti na kutulia kwa muda huku daktari akiandika kwenye karatasi.
“Samahani ndugu yangu, mzee anaitwa nani?”
“Hassan Kazala.”
“Mzee ameumwa kwa muda gani?”
“Kwa maelezo ya mama, saa moja iliyopita alikuwa haumwi kitu chochote.”
“Wewe unakaa wapi?”
“Mkoani.”
“Umefika lini?”
“Kama robo saa iliyopita na kukuta hali ya baba imebadilika.”
“Una ndugu zako?”
“Nipo peke yangu kama roho kwa wazazi wangu.”
“Kwa vile wewe ndiye kichwa na mwanaume nataka kukueleza ukweli kuhusu hali ya baba yako,” daktari alinyamaza na kuvuta pumzi na kunifanya nimtazame usoni.
“Wewe mwanaume, baba yako amefariki.”
“Eti baba kafanya nini?” nilishtuka kidogo ilikuwa bado kidogo nianguke kwenye kiti.
“Jikaze ndugu yangu, wewe mtoto wa kiume kwani unatakiwa kumpoza mama anayekutegemea.”

“DAKTARI kweli baba amekufa?” niliuliza kama vile sikumsikia vizuri alichokisema mwanzo.
“Kitambo, mmemleta hapa akiwa tayari ameshakata roho.”
“Nini kimemuua?” nilimuuliza huku nikijifuta jasho la mshtuko.
“Kwa kweli mpaka tumfanyie uchunguzi wa kitaalamu.”
“Mmh! Sawa.”
“Basi mweleze mama vizuri ili asipate mshtuko.”
“Sawa nimekuelewa, japokuwa najua ni kazi nzito kumwambia, lazima atashtuka mno.”
“Jitahidi wewe ndiye unayetegemewa kwa sasa baada ya baba yako,” maneno ya daktari yalinijaza nguvu.
Nilitoka nje huku nikijikaza kiume ili kuhakikisha namwambia mama kwa utaratibu ili asipatwe na mshtuko. Pamoja na kujikaza moyoni nilikuwa na uchungu wa kumpoteza baba yangu kipenzi. Nilikwenda kumweleza mama hali halisi iliyokuwa ndani. Nilishangaa kumkuta mama akiwa ameinama kwenye kifua cha mzee Samweli akionesha kwamba alikuwa akibembelezwa.
“Mama..mama,” nilimwita huku nikijitahidi kuficha maumivu makali moyoni.
“Kazala mwanangu kuna mabadiliko?” mama aliniuliza huku akinitazama kwa macho yake yalikuwa yamejaa machozi.
“Ya nini mama?”
“Ya hali ya baba yako.”
“Mama..ba.b..,”
“Kazala najua.. najua kila kitu, najua mwanangu, nilichokiona najua ndicho ulichokutana nacho ndani, pole mwanangu,” kauli ya mama ilinishtua na kujiuliza inamaanisha nini.
“Kipi mama?”
“Hakuna chochote naijua hali ya baba yako ndiyo maana mwanangu unatokwa na machozi.”
“Ma..ma.m.ma,” kauli ya mama ilinifanya nishindwe kuzungumza na kuhisi maumivu upya.
Nilikumbatiana na mama na kila mmoja wetu alitokwa na machozi, tulilia kilio cha kimyakimya.
“Jamani najua tumeumia wote, lakini muda huu tunatakiwa tujue marehemu wetu tunamhifadhi vipi?” mzee Samweli alisema.
“Wanataka kumfanyia uchunguzi ili kujua kifo chake kimetokana na nini?” nilijibu huku nikiachiana na mama.
“Hapana mwanangu baba yako alikataa kulazwa mochwali au kufanyiwa uchunguzi wa kifo chake. Aliwahi kusema akifa azikwe tu, kwa vile kila binadamu kifo ni haki yake.”
“Mama ni ghafla sana, lazima tujue sababu ya kifo chake.”
“Ukijua ndiyo utamrudisha duniani?” mama aliniuliza swali akiwa amenikazia macho yaliyojaa machozi.
“Hapana mama, ila ni muhimu kujua.”
“Siwezi kwenda kinyume na maagizo ya baba yako, hata mimi nikifa nizikwe siku hiyohiyo, sitaki kulazwa kwenye mafriji au kufanyiwa uchunguzi wa kifo changu.”
“Sasa tutafanyaje akiwa amefariki muda huu? Hatuwezi kumzika leo, lazima tuwataarifu ndugu na jamaa, mazishi lazima yawe kesho.”
“Hilo halina tatizo.”
“Sasa mwili wa baba tutaufanya nini?”
“Tunatakiwa tuuchukue leo ukalale nyumbani ili uzikwe kesho.”
“Sawa mama,” nilikubaliana na mama.
Tuliingia katika chumba cha daktari ambako mwili wa baba ulikuwa umelazwa kwenye kitanda na kuzungushiwa mapazia ya rangi ya kijani. Tulitaka kuutengeneza kabla ya kumchukua. Wote watatu tulisogea kwenye kitanda kilichokuwa na mwili wa baba.
Kitu kilichotushangaza wote uso wa baba ulikuwa katika hali ya kawaida sana. Uso wake haukuwa na mikunjo yoyote, haukuwa uso uliokonda, alikuwa ni yuleyule baba yangu ninayemtambua.
Hali ile ilitufanya tutazamane, mzee Samweli hakuvumilia alisema.
“Hapana hii mpya, sijawahi kumuona mtu akonde akiwa mgonjwa na anenepe akifa.”
“Hata mimi nashangaa!” mama alisema.
“Hapa si bure, kuna sababu,” nilichangia.
“Wee! Koma, maneno gani hayo,” mama alinikomesha, siku zote hakuamini ushirikina, aliuita ni mambo ya kishenzi.
“Mama hii si hali ya kuiacha ipite hivihivi, lazima kuna kitu baba amefanyiwa, kama ameugua kwa muda mfupi na kukonda uso na anakufa kisha uso wake unarudi kwenye hali ya kawaida, hata ukikataa kuna kitu.”
“Kazala achana na mawazo ya kijinga, baba yako amekufa tumzike na tumuombee kwa Mungu.”
“Sawa mama,” nilikuba kwa shingo upande. Baada ya taratibu zote za kuuhifadhi mwili wa baba na kuchukua karatasi ya taarifa ya kifo. Tulikodi gari aina ya Toyota Pick-Up na kuuchukua mwili wa baba.
Mama na mzee Samweli walitangulia na mwili wa baba mimi niliondoka na gari nililokuja nalo.
Njiani roho iliniuma sana, baba yangu ameshindwa kuiona nyumba yangu, heri angeingia hata mara moja kwenye nyumba ambayo nilijenga na kuiandaa kwa ajili ya kuwalelea wazazi wangu.
Lakini nilichokipanga kilienda tofauti, niliumia sana tena sana, sikupenda kumpoteza baba yangu kwani alikuwa mtu muhimu sana kwenye maisha yangu.
Baba ndiye aliyekuwa taa na dira yangu, siku zote alinipa nguvu sehemu niliyokata tamaa na kujiona ninacho hata kama sina.

ITAENDELEA

Simulizi : Mapenzi Yamenifanya Niwe Muuaji
Sehemu Ya Tano (5)

NJIANI nzima roho ilikuwa ikiniuma, baba yangu ameshindwa kuiona nyumba yangu, heri angeingia hata mara moja kwenye nyumba niliyoijenga kwa ajili ya kuwalea wazazi wangu.
Nilisikitika kwa kuwa kitu nilichokipanga kilienda tofauti, niliumia sana, sikupenda kumpoteza baba yangu aliyekuwa mtu muhimu kwenye maisha yangu.
Baba ndiye aliyekuwa taa na dira yangu, siku zote alinipa nguvu sehemu niliyokata tamaa na kujiona ninacho hata kama sina.
Sasa Endelea…
BADO nilitakiwa kumshukuru Mungu kuniachia mama yangu ambaye niliamini ndiye nitayewekeza nguvu zangu zote kwake baada ya kumpoteza baba yangu kipenzi.
Kingine kilichonipa wakati mgumu ni taarifa ya ugonjwa wa baba, kwa kuwa aliugua ghafla kisha kukonda kama mtu aliyeugua kwa kipindi kirefu na baada ya kufa uso wake ukarudi kwenye hali yake ya kawaida.
Kwangu nilijua ule ulikuwa ni mchezo, nimechezewa bila ya kumjua aliyenichezea ni nani.
Roho iliniuma sana kutokana na kufariki kwa mzee Kidereko, kwa kuwa ningejua kila kitu kilichotokea kuhusiana na kifo cha baba yangu.
Moyoni sikumuafiki kabisa mama kutokana na kukubali kirahisi kiasi kile, ingekuwa mimi, mwili wa baba usingezikwa haraka, ungekaa hata mwaka mzima mochwari ili nipate uhakika wa kifo chake.
Niliamini kifo kile hakikuwa cha kawaida na pengine baba yangu hakufa bali aligeuzwa kuwa msukule.
Nilipanga baada msiba kuisha nisafiri kuchunguza kifo cha baba ambacho kwa upande wangu bado sikuwa nikikubaliana nacho.
***
Siku ya pili tulimzika baba, msiba wake ulihudhuriwa na watu wengi sana, wafanyakazi wenzangu walikuwa ni miongoni mwa watu waliokuja kumsindikiza baba yangu na kunipa faraja.
Msibani kulikuwa na minong’ono ya chinichini ikisema kuwa kifo kile si bure lazima kulikuwa na mkono wa mtu.
Mama hakukubaliana kabisa na minong’ono ile pamoja na vitu vya kushangaza vilivyotokea, bado aliamini ni amri ya Mungu.
Baada ya mazishi na kukaa siku mbili, nilimuomba mama niondoke naye ili tukamalizie msiba nyumbani kwangu.
Lakini alikataa na kusema msiba ataumalizia palepale nyumbani kwake. Sikuwa na jinsi kwa vile alikuwa ameamua ilibidi niiache familia yangu ikae na mama kipindi chote cha kumaliza msiba wa baba kama alivyotaka mama.
Wiki moja ilikatika na muda wa kurudi kazini ulifika. Nilirudi kwangu na kumuacha mke wangu amtunze mama. Nilirudi nyumbani Jumapili na Jumatatu asubuhi nilikwenda kazini.
Nilianza kazi nikiwa bado na kitendawili kizito kichwani mwangu kutokana na kifo cha baba.
Pamoja na mama kusema kifo kile kilikuwa ni amri ya Mungu lakini sikutaka kukubaliana naye japokuwa nilimkubalia ili kumridhisha.
Nilipanga Ijumaa iliyofuata niondoke na gari la kampuni kwenda Mlalo. Niliamini hata kama nitalala Tewe siku ile na kesho yake Jumapili lazima niwe nimerudi muda wowote ilimradi Jumatatu niwahi kazini.
Wiki nzima niliyokuwa kazini nilikuwa katika dimbwi la mawazo kuhusiana na mazingira ya kifo cha baba yangu.
Wengi walijua kukosa kwangu raha kazini kulitokana na maumivu ya kifo cha baba, ambaye siku zote alikuwa mtu wangu wa karibu.
Kweli kifo cha baba kiliniuma sana kutokana na kipindi kile ndicho nilikuwa nikiwahitaji sana wazazi wangu ili nile nao jasho langu.
Kilichonichanganya zaidi na kuupa moyo wangu wasiwasi kilikuwa ni mazingira ya kifo cha baba. Niliamini utatuzi wake ningeupata kwa mtoto wa mzee Kidereko.
Safari yangu ilibakia kuwa siri yangu, sikutaka kumshirikisha mtu yeyote.
Mwisho wa wiki niliomba gari, nilijifanya kama ninakwenda kumuona mama. Kwa vile nilikuwa nikiivana na bosi, alinikubalia niondoke na gari.
Ijumaa niliondoka kazini saa tano asubuhi, watu wote walijua nimekwenda kumuona mama.
Niliondoka kazini saa tano na nusu asubuhi, nilitumia saa mbili na kufika Chalinze kutokana na mwendo kasi niliokuwa nikiendesha.
Niliunganisha moja kwa moja kuelekea Lushoto, nilifika Tewe saa kumi na mbili jioni. Nilikuta bado mwanga wa jua haujazama vizuri, niliamini kuwa ningeweza kufanya mambo yangu na kama yangekwenda vizuri ningeweza kurudi siku ileile na kuelekea kwa mama kisha ningerudi kazini.
Ugeni wangu wa ghafla uliwashtua wenyeji wangu, baada ya kunipokea walitaka kujua kilichonipeleka pale muda ule kilikuwa nini.
Kwa vile muda ulikuwa bado nilizungumza na mtoto wa mzee Kidereko palepale nje, chini ya mti, wengine wote walitupisha na kutuacha wawili tu.
“Ndiyo ndugu yangu za siku?” mtoto wa mzee Kidereko aliniuliza.
“Nzuri kiasi,” nilimjibu huku nikimtaza na kukutanisha naye macho na kumuona akiwa na shauku ya kutaka kujua kilichonipeleka pale.
“Ujaji wako umenionesha kuna kitu, ehe ndugu yangu tatizo nini tena?”
Nilimuelezea utata wa mazingira ya kifo cha baba yangu. Baada ya kunisikiliza alimwita msaidizi wake, kijana mmoja kati ya wasaidizi wa baba yake mzee Kidereko.
“Hamis.”
“Naam.”
“Njoo, niletee unga wa kutazamia mbali.”
Hamis alikwenda ndani na kurudi na chupa ndogo aliyomkabidhi. Baada ya kumkabidhi aliifungua na kumimina unga mweupe kiganjani kwake kisha aliumwaga kwa kuusambaza na kutulia kuutazama ule unga uliopeperushwa na upepo.
Aliutazama ule unga uliokuwa ukipepea kama vile anaangalia kitu ambacho mimi sikuwa nikikiona. Baada ya kutulia kwa muda alishusha pumzi ndefu na kusema:
“Kuna vita nzito sana.”
“Vita?” nilishtuka kusikia vile.
“Tena nzito, mmh! kuna kazi!”
“Kazi?” nilizidi kushtuka na kutokana na maneno yake.
“Tena nzito, mmmh! hii kwangu sijui!” alinikatisha tamaa bila kujua hiyo ni vita gani na uzito wake ni upi.
“Mbona unanitisha?”
“Sikutishi, ndiyo ukweli wenyewe, vita hii ingenoga kama mzee angekuwepo.”
“Una maana gani?”
“Kifo cha baba yako kina siri nzito.”
“Hebu nieleze tatizo kuliko kunizungusha na kunitisha.”
“Inaonesha hapa kifo cha baba yako kimetokana na kisasi.”
“Kisasi?” nilishtuka zaidi.
“Ndiyo.”
“Kisasi kipi tena?”
“Baada ya kifo cha mgoni wako wa pili, ndugu zake hawakukubali kama kile kifo ni amri ya Mungu. Kutokana na mazingira ya kifo chake, waliamua kufanya uchun-guzi ndipo walipokuona wewe. Hawakukubali kumpoteza ndugu yao, waliamua kulipa kisasi.
“Inavyoonekana waganga wengi wa nchini wamechemsha, hivyo wakaamua kutoka nje ya nchi kuhakikisha wanakulambisha mchanga. Inaonesha uchawi waliotumia kukuroga umetoka mbali sana.
“Naweza kusema mshukuru sana mzee Kidereko kwa kinga aliyokupa. Uchawi waliotumia tungekuwa tumekwisha kukuzika muda mrefu. Unakumbuka siku moja ukiwa kazini uliumwa sana kichwa kisha ulitoka damu puani?”
“Ndiyo nakumbuka.”
Niliikumbuka siku hiyo ambayo katika simulizi hii sikuizungumzia kabisa.
Siku hiyo nikiwa kazini, baada ya kumaliza kazi ya kutoa vifaa ambayo vilikuwa vingi nilisimama kwa muda mrefu.
Nilipokaa chini kichwa kilianza kuniuma kama kinapasuka, kilichofuata ni kutokwa na damu nyingi puani

Nilikimbizwa hospitali ambako nilikutwa na malaria. Baada ya matibabu nilijisikia vizuri na kuruhusiwa kutoka hospitali. Hali ile haikujirudia tena na kuamini yale yalikuwa malaria tu.
“Basi yale hayakuwa malaria ilikuwa ndiyo safari, shukuru kupelekwa kwenye mizimu, uchawi uliofanyiwa mbaya sana. Kutoka damu puani ilikuwa safari isiyo na kwaheri. Lile lilikuwa jini la kutumwa, jini Makata lilikuwa likukate palepale.
“Baada ya kuona kwako ngoma nzito walibadilisha mashambulizi na kuyaelekeza kwenye familia yako. Wameanza na baba yako baada ya hapo atatafutwa mtu mwingine.”
“He! Ina maana wamepanga kuiteketeza familia yangu yote?” nilishtuka kusikia vile.
“Ndiyo.”
“Wanatumia uchawi wa ndizi, wanaroga kwenye mkungu wa ndizi wenye ndizi mbichi, ikiiva ndizi moja na kudondoka, basi katika familia yako anaondoka mtu mmoja.”
“Mungu wangu!” nilishika kichwa kwa mshtuko.
“Mtego wao haukuwasumbua kukunasa kwa vile kilikuwa kisasi cha kuuawa ndugu yao, hivyo ilikuwa rahisi kukupata.”
“Sasa utanisaidiaje?”
“Kazi hii kwa uwezo wangu nzito sana, ila nitakuelekeza kwa mzee mmoja ambaye alikuwa swahiba wa baba, naye yupo vizuri kama mzee Kidereko.”
“Anakaa wapi?”
“Maeneo ya mbele kidogo japo kuna kamwendo kadogo.”
“Tunaweza kwenda leo?”
“Tunaweza kwa vile muda bado.”
“Tunaweza kutumia gari?”
“Hatuwezi kwenda na gari kutokana na eneo lenyewe, lazima tupande kilima na kushuka.”
“Usiku hakuna wanyama wakali?”
“Hakuna.”
Tulikubaliana kwenda kwa mganga mwingine baada ya ngoma yangu kuwa nzito kwake. Tuliongozana wawili kuelekea kwa mganga, ilikuwa safari ya kupanda na kushuka milima mpaka kufika kwa mganga nikiwa nimechoka na kutokwa na jasho chapachapa.
Toka nilipouachia mwili nilikuwa mzembe, safari ya nusu saa ilikuwa kama nimetembea zaidi ya saa sita. Tulipofika kwanza nilikaa chini kupumua, kwani hata kuongea nilishindwa kutokana na kifua kujaa pumzi.
Mtoto wa mzee Kidereko aliniacha nimepumzika kwenye gogo la mnazi na yeye kuingia ndani kwa mganga. Ilionesha pale ni mwenyeji kwa jinsi walivyompokea.
Nilitulia kwenye gogo huku giza likianza kuimeza nuru ya mchana. Baada ya muda alirudi na kunieleza jambo ambalo lilinishtua kidogo.
“Ndugu yangu tumefeli.”
“Una maana gani?”
“Mzee amekwenda mkoani, kuna watu wamemchukua jana.”
“Atarudi lini?”
“Mmh! Haijulikani.”
“Kwani ndiyo mara yake ya kwanza kusafiri kikazi?”
“Mara nyingi, huwa akiondoka kwenda kufanya kazi za watu mikoani, anaweza kumaliza hata mwezi mzima.”
“Mmh! Sasa itakuwaje, hana msaidizi?”
“Yupo, lakini kazi yako si ya kutumwa mtu mwepesi, unaweza kumpoteza kama mchezo.”
“Kwani ni nzito sana?”
“Hauna tofauti na uliyosababisha ugonjwa kwa baba uliopelekea mauti yake.”
“Mmh! Sasa nitafanyaje, hakuna waganga wengine?”
“Kwa kweli mimi niliyekuleta kwake ndiye niliyekuwa naye karibu pia nina mahusiano mazuri. Hata kazi zao walikuwa wakisaidiana na marehemu baba.”
“Uliniambia uchawi wao ni wa ndizi, kwa hiyo kuna mkungu unaendelea kuiva?”
“Ndiyo, tena uchawi huu ni mbaya sana, unaweza kumaliza ukoo wako kwa muda mfupi.”
“Mungu wangu sasa nitafanya nini ikiwa hakuna mtu wa kunisaidia?” nilijikuta nazidi kuchanganyikiwa.
“Mmh! Hebu turudi nyumbani nataka nikajaribu kutafuta ufumbuzi,” mtoto wa mzee Kidereko aliniambia.
“Ukishindwa?”
“Tumuombe Mungu nisishindwe, shida yangu ni kuzuia, kwani ukifanya mzaha wiki nzima unaweza kuzika familia nzima.”
“Eti?” Kauli ile ilizidi kunitisha.
“Uchawi waliotumia ni mbaya sana, ule haubakizi ukoo.”
Tukiwa katikati ya mazungumzo alitoka kijana mmoja aliyeonekana amevalia nguo za kiganga na kunisalimia.
“Za saizi kaka?”
“Nzuri.”
“Pole sana, nimefuatilia mazungumzo yako na maneno aliyoniambia Maghinde kwa kweli yamenishtua. Wakati nyinyi mkizungumza, niliangalia tatizo lako. Kwa kweli ni vita nzito sana.”
“Jamani badala ya kunisaidia mnazidi kunikata maini,” nilitamani kulia na kuiona kama dunia imeniinamia na hakuna wa kunipa msaada.

“Nia kubwa ni kukusaidia, kuna kitu nimekiona kimenitisha sana.”
“Mungu wangu kitu gani tena hicho?” kauli ya Bwaza ilizidi kunitia hofu.
“Hebu twendeni kwanza ndani, hili si jambo la kulizungumza hapa.”
Tuliongozana ndani huku nikihisi mwili wangu ukipoteza nguvu, moyoni nilijuta kujiingiza kwenye vita ya ushirikina.
Moyo wangu ulijawa na hofu ya kupoteza familia yangu yote kutokana na maelezo ya uchawi wa ndizi unavyoua watu kwa mpigo.
Tulipofika ndani, alichukua unga kama alivyofanya Maghinde mtoto wa mzee Kidereko. Baada ya muda alisema:
“Kama ulivyoambiwa vita hii ni nzito, hali inavyojionesha ni mbaya sana kwa upande wako. Inaonesha wiki hii na ijayo lazima upande watu watatu.”
“Watu watatu?”
“Ndiyo, hapa panaonesha ndizi tatu zimeshaiva tayari zinaweza kuanguka wakati wowote.”
“Ndiziii?”
“Ndiyo, inaonekana imedondoka moja ambayo ni baba yako. Zilizobaki zitadondoka wakati wowote ila moja itadondoka wakati wowote kuanzia sasa.”
“Mungu, sasa nitafanyaje jamani, ina maana na mama anakufa?”
“Hatujajua ila wakati wowote tegemea kupata taarifa za kukushtua.”
“Jamani mbona imekuwa hivi?”
“Mzee angekuwepo nina imani kila kitu kingekwenda vizuri, sasa mtanisaidiaje, Mungu wangu ina maana na mama nitampoteza?” nilianza kulia kwa uchungu.
Mara simu yangu iliita, nilipoangalia ilionesha inatoka kwa mke wangu. Moyo ulinilipuka na jasho kunitoka, moyoni niliomba nisipokee habari mbaya.
Niliipokea huku nikiuliza kwanza hali ya mama kabla ya salam.
“Haloo mke wangu, mama anaendeleaje?”
“Anaendelea vizuri, ndiye uliyemuacha peke yake huku nyumbani?”
“Nisamehe mke wangu, za huko watoto hawajambo?”
“Mwanao mdogo ndiye anaumwa, hapa tupo hospitali tumepewa kitanda.”
“Nini zaidi?”
“Anachemka sana na kuhema kwa shida.”
“Hali hiyo imeanza lini?”
“Hebu subiri kwanza..” mke wangu alisema upande wa pili huku akikata simu.

Nilisubiri maelezo ya mke wangu.
“Vipi?” Maghinde aliniuliza.
“Mke wangu anasema mtoto ameumwa ghafla ila mama hajambo.”
“Ameumwa ghafla yupo wapi?”
“Hospitali.”
Kauli yangu iliwafanya wote watazamane kisha wakashusha pumzi nzito. Kitendo kile kilinishtua sana na kujiuliza kulikoni kufanya vile.
“Kazala, hapa panaonesha ndizi tatu zimeiva ila moja tayari imedondoka.”
“Sijakuelewa si unasema zimeiva ndizi tatu na moja imedondoka?”
“Ndiyo, katika zile ndizi tatu kuna moja imedondoka na kufanya upoteze watu wawili mpaka sasa.”
“Mungu wangu mnataka kuniambia tofauti na baba kuna mtu amekufa?”
“Tena sasa hivi,” Bwaza alinijibu kwa sauti ya upole.
“U…u..nataka ku..kuni..”
Nilikatishwa kauli na mlio wa simu yangu, nilinyamaza na kuiangalia na kuona jina la mke wangu. Huku mapigo ya moyo yakinienda mbio nikaipokea.
“Haloo mke wangu.”
“Mume wangu…maskini mwanangu,” ilikuwa sauti ya kilio ya mke wangu kuonesha mambo yameharibika.
“Mtoto kafanya nini?” niliuliza pumzi zikiwa juu.
“Ame…me…fariki.”
Nilipatwa na mshtuko na kujikuta nikipoteza fahamu, nilipozinduka nilijikuta nimelazwa nje kwenye mkeka huku nikipigwa na baridi kali. Muda huo kiza kilikuwa kimeingia ila mwezi ulikuwa ukiangaza. Pembeni yangu walikuwepo Maghinde na Bwaza.
“Kazala,” Maghinde aliniita.
“Naam,”
“Msikilize Bwaza kuna kitu anataka kukuambia cha muhimu sana.”
“Jamani naomba niondoke usiku huu nirudi nyumbani,” kwa kweli baada ya kupata fahamu sikutaka kitu kingine zaidi ya kurudi nyumbani usiku ule ili kuwahi msiba wa mwanangu.
“Sasa kama ulijua hivyo, huku umekuja kufanya nini?”
“Nilichokifuata sijakipata mnafikiri nifanye nini zaidi ya kurudi kusubiri tufe wote,” kwa kweli nilikuwa nimekata tamaa kwa niliyoambiwa na kilichokuwa kikiendelea.
“Sikiliza Kazala ndiyo maana nikakwambia msikilize Bwaza kuna kitu anataka kukueleza.”
“Haya nieleze mbona mwaka huu nitakoma.”
“Ni hivi bwana Kazala, kweli kama tulivyokueleza hali ni mbaya na ndizi kweli zimeonesha zimeiva na moja imeishadondoka muda mfupi na nyingine mbili zitafuata. Katika kuangalia inaonesha nguvu zinazokulinda wewe ni za mizimu na majini ya mti mkuu.
“Naamini kabisa majini na mizimu inakutambua, nina imani kilio chako mbele yao kitaweza kukulinda na balaa linalokuja mbele yako.”
“Sasa jamani, nitawezaje kwenda kwenye mizimu na kuwahi mazishi ya mwanangu?”
“Tulichokipanga tutaondoka usiku huuhuu hadi kwenye mti wa mizimu na mbuzi wawili wenye rangi nyekundu na nyeupe na vitu vingine tutakusaidia kuvitafuta ili kutoa sadaka itakayokusaidia kupata msaada wa haraka wa mizimu na majini.”
“Jamani hao mbuzi usiku huu nitawatoa wapi?”
“Wewe utatoa fedha kila kitu tumekipanga wakati tukikushughulikia ulipoanguka.”
“Kwa hiyo shilingi ngapi mbuzi wote?”
Walinitajia fedha za mbuzi, kwa vile nilikuwa nazo niliwapa. Hatukupoteza muda tuliwachukua wale mbuzi wawili na baadhi ya vitu wanavyovijua wao kwa ajili ya kazi yangu na kuelekea porini. Tulitembea kwa saa mbili mpaka kufika kwenye mizimu.
Tilipofika pale Bwaza, msaidizi wa mganga rafiki wa mzee Kidereko alifanya kama alivyofanya mzee Kidereko siku aliponipeleka pale enzi ya uhai wake.
Alichukua maji yaliyokuwa kwenye chupa na kuyaweka mdomoni kisha aliyapuliza kuelekea kwenye ule mti mkubwa.
Baada ya kumaliza zoezi lile alichukua unga wa dawa na kuurusha pande nne za dunia na kusema kwa sauti.
“Hodi mizimu… hodi majini yote kuanzia Kibwengo na majini yote katika mti huu…hodi tumekuja kutaka msaada wenu… tunajua ninyi mna nguvu, mizimu yote na majini tupokeeni mtusaidie shida zetu,” baada ya kusema maneno yale ulifuatia muungurumo ambao haukudumu muda mrefu ulinyamaza pia haukuwa na tofauti na mwanzo nilipokuja kwa mara ya kwanza Kidereko.
Baada ya hali ile kutulia nilimsikia Bwaza akisema:
“Asante mkuu wa mti huu, asante mizimu yote, asante majini yote.”
Alipomaliza kusema vile alinieleza nikae chini kwenye kichuguu ambacho nilikikumbuka nilikalishwa na mzee Kidereko, mambo mengi yalijirudia.
Baada ya kukaa nilinyoosha miguu kuelekea ule mti mkubwa na kutulia kusubiri maelekezo mengine.
Walichukuliwa wale mbuzi na kuanza kuwatembeza kunizunguka mara saba, kisha walisimama mbele yangu kila mmoja akiwa amemshikilia mbuzi wake kuuelekea ule mti mkubwa.
Bwaza kwa sauti kama anazungumza na mtu alisema:
“Mizimu, amekuja tena mwanadamu huyu ambaye mwanzo aliletwa na mkuu wetu na kumtambulisha kwenu.
Tunashukuru msaada wenu umesaidia, lakini umesahau waliomzunguka wazazi na watoto. Tunavyosema hivi tayari walimwengu wameishachukua vichwa wawili kwenye zizi lake.
“Tumefundishwa na wakuu kuwa tunapopata matatizo tukimbilie huku kuomba msaada wenu. Tunajua ninyi hamshindwi na kitu tunaomba mumsaidie mwanadamu huyu na waliomzunguka. Wakuu ndizi zilizoiva zisidondoke bali wadondoke wao.”
Baada ya kusema vile ulizuka upepo mkali, ulivuma kwa muda kidogo. Safari ile sikushtuka kwani hakikuwa kitu kigeni kwangu. Baada upepo kutulia Bwaza aliniambia ninuie kwa kuwashika wale mbuzi wote kichwani.
“Ninuie nini?” niliuliza kwa vile nilikuwa sijui cha kunuia.
“Chochote kuhusiana matatizo yako ili kukuondolea mabalaa yanayokukabili.”
Nilitulia na kunuia kuiomba mizimu na majini kunilinda mimi na familia yangu. Baada ya kunuia nilimweleza Bwaza nimemaliza. Waliwachukua wale mbuzi na kuwalaza, kisha waliwachinja wote na kuchukua mfuko uliokuwa na nafaka mchanganyiko na kuumimina kwenye ungo uliokuwa pembeni ya ule mti mkubwa. Kisha Bwaza alipaza sauti na kusema:
“Mizimu na majini tumekuleteeni zawadi kubwa ambayo tuna imani mtaipenda. Tunawaahidini kuwaletea ng’ombe mzima kama mtatufanyia kazi nzuri.”
Baada ya kuzungumza vile alimwaga unga wa dawa kwenye damu ya mbuzi na kwenye nafaka kisha tulisimama wote nyuma ya wale mbuzi aliowachinja.
Baada ya kusimama nilishtuka kusikia sauti ikicheka mfululizo kisha vigelegele vikifuatiwa na upepo uliovuma kwa muda kisha ulikoma.
Baada ya muda upepo ulitulia alinieleza nizunguke ule mti mkubwa mara kumi na nne huku nikinuia tena. Nilifanya vile kwa kuuzunguka mara kumi na nne, kisha nilirudi walipokuwa wamesimama. Baada ya muda palitokea mtikisiko wa ajabu kama mti ule mkubwa unataka kung’oka. Sikuwa tena na wasiwasi wa kuangukiwa na mti ule mkubwa.
Baada ya zoezi lile Bwaza alinieleza:
“Nina imani mambo yamekwenda vizuri sana, inaoneka mizimu na majini imefurahi kwa hiyo tuna imani ndizi zilizobaki haziwezi kudondoka tena.”
“Nashukuru sana kwa msaada wetu,” niliwashukuru nikiwa siamini walichonieleza.
“Washukuru mizimu na majini ndiyo yaliyokubali kukusaidia.”
Niliishukuru mizimu na majini kisha tulirudi nyumbani, kwa kumwaga dawa ya unga huku nikisema kwa sauti maneno niliyoelezwa niyaseme. Baada ya zoezi lile nilielezwa shughuli imeisha hivyo tulitakiwa kuondoka kurudi nyumbani.
Nilielezwa sitapewa dawa nyingine kwa vile kazi iliishia kwenye mti mkubwa. Mpaka tunafika nyumbani ilikuwa saa nane za usiku.
Kwa vile nilikuwa nimechoka sana nililala kidogo na saa kumi za usiku niliamka na kuianza safari ya kwenye msiba wa mwanangu nyumbani. Japokuwa nililala kidogo, kitandani muda wote niligeuka moyo ukiniuma familia yangu ikiteketea huku naiona.
Mpaka muda niliopanga kuamka sikupata usingizi hata kidogo. Njia nzima kichwa kilikuwa kizito kutokana na uchovu wa kutokulala.
Niliendesha gari macho yakiwa yamenivimba kwa kukosa usingizi na mwili uliniuma kama kidonda kutokana na kutopumzika kwa siku nzima.
Niliondoka kurudi nyumbani kwa kujilazimisha, mwili ulikuwa hautaki kabisa kwa uchovu wa mihangaiko na kukosa usingizi. Kama isingekuwa msiba wa mwanangu ningelala na kuondoka jioni ya siku ile. Niliendesha gari huku moyo ukiniuma kuona napoteza ukoo kwa ajili ya ushirikina, kuna kipindi nililia peke yangu. Lakini nilijua kulia si dawa zaidi ya kupambana.
Niliyakumbuka maneno ya rafiki yangu Simon kuhusu kumuacha mke wangu kama tabia zake hazibadiliki kuliko kwenda kwa mganga. Niliamini kama ningemsikiliza yote yale yasingenikuta ya kumkufuru Mungu. Lakini bado nilikuwa na haki ya kumpigania mke wangu.
Moyoni niliamini kuwa kama ningekubali kumuacha mke wangu, ningeendelea kuwa mnyonge hadi lini, nilijiuliza ningewaacha wanawake wangapi.
Bado nilikuwa najiuliza kwa nini mtu amfuate mke wangu, nilikuwa tayari nimempoteza baba mzazi na mwanangu wa mwisho na kupewa imani kuwa wawili waliotakiwa kuondoka wiki inayofuata kupitia tambiko lile, wote wamepona.
Nilifika nyumbani majira ya saa tano asubuhi, niliwakuta watu wamekusanyika kuashiria kwamba kulikuwa na msiba.
Mzee Samweli rafiki wa marehemu baba yangu ndiye aliyenipokea. Alinieleza taarifa nyingine iliyozidi kunichanganya na kutaka kunirusha akili.
Mzee huyo aliniambia kuwa mke wangu na mama yangu walikuwa hospitali baada ya kuugua ghafla usiku wa kuamkia siku ile na hali zao hazikuwa nzuri sana.
Nilijikuta nikichanganyikiwa na kuamini kuwa zile ndizi mbili nilizoelezwa kuwa zimeshaiva ni mke wangu na mama yangu.
Nilimuomba Mungu awanusuru maisha yao, kwani ningekuwa mwendawazimu kama ningezika watu watatu kwa mpigo.
Mwili wa mwanangu ulikuwa bado hospitalini, nilimshukuru mzee Samweli na familia yake kwa kusimamia msiba na ugonjwa wa mama na mke wangu.
Nilipofika hospitali nilikuta hali za wagonjwa zimebadilika kwa kiasi kikubwa, hata daktari alishangaa, wagonjwa walipata nafuu haraka tofauti na walivyopelekwa usiku wa kuamkia siku ile.
Kauli ile ilinifanya nikumbuke maneno ya waganga kule kwenye mizimu walipoomba ndizi zilizoiva zisidondoke. Ilionesha wazi kama nisingekwenda kule ningewapoteza mama na mke wangu.
Baada ya matibabu walitoka, jioni ya siku ile tulijiandaa kwa msiba na kesho yake tulifanya mazishi ya mwanangu na baada ya hapo nilipumzika kwa wiki nyingine na kurudi kazini.
Nikiwa kazini muda mwingi nilikuwa mtu mwenye mawazo kutokana na kufikiria jinsi ya kuipukutisha familia yangu.
Moyoni sikukubali kuonewa kiasi kile, nilipanga kwenda popote duniani kutafuta uchawi hata kama ni Nigeria ili kuhakikisha naupukutisha ukoo wao wote.
Kwa uchungu wa kuwapoteza baba yangu na mwanangu, nilikubali hata kufilisika lakini nihakikishe nimelipa kisasi cha mla mbuzi kulipa ng’ombe.
***
Mwezi mmoja baada ya kifo cha mwanangu, katika kuulizia sehemu gani kuna waganga wa uhakika, nilijikuta nikimfuata jamaa yangu mmoja pale kazini yeye alikuwa dereva wa magari makubwa na kumtaka undani.
Jamaa alikuwa akiamini sana ushirikina kiasi kwamba hata alipofanya makosa kazini hakufukuzwa.
Nilimfuata na kumuuliza jeuri yake alikuwa akiipata wapi hadi kufikia hatua ya kujiamini kiasi kile.
“Kazala maisha ni kuhangaika, nimeteseka sana, walimwengu si watu wazuri hata kidogo,” alianza kuniambia Kanyenye na kuongeza:
“Haki yangu mwenyewe ilinifanya nipoteze mke na watoto.”
“Haki yako ipi na tukio hilo limetokea lini?” nilimuuliza.
“Miaka saba iliyopita au miaka miwili kabla ya wewe kufanya kazi hapa, nilidunduliza vijisenti vyangu na kuvipeleka kijijini kwetu kununua shamba, nilifanikiwa na kulikodisha kwa watu ili wanilimie.
“Baada ya muda nililetewa taarifa kuwa jirani yangu kaingia kwenye eneo langu, nilifunga safari hadi kijijini kuonana naye, jamaa alikuwa kama ananitafuta.
“Baada ya kufikishana katika serikali ya kijiji na kumshinda, aliapa kunionesha, kweli bwana baada ya muda nilianza kuandamwa na mabalaa kibao, mara magonjwa na baadaye vifo vya mke na wanangu kwa mpigo.
“Huwezi kuamini nimezika watu watatu kwa mpigo, vifo vyao vilipishana kwa masaa, nilitaka kuwa mwendawazimu lakini nashukuru Mungu alinipa nguvu.
“Hakuishia hapo, nami akanilaza kitandani kwa miezi mitatu nikiwa sijui nini kinaendelea. Nimekwenda kuponea Mlandizi sehemu moja inaitwa Disunyala kwa mtaalamu mmoja ambaye ndiye aliyeninyanyua kutoka kitandani.
“Ila mtaalamu huyo alikataa kuua, alisema yeye anatibu tu. Nilimshukuru kwa msaada wake, baada ya kupona nilitafuta waganga wa kunilipizia kisasi, wengi walichemka, ilionekana jamaa alikuwa amejizatiti mno.
“Ndipo nilipompata jamaa mmoja aliyenielekeza kwenda sehemu moja ndani kidogo ya nchi ya Msumbiji sehemu inayoitwa Silver Makua. Kwa vile nilitaka kulipiza kisasi niliuza sehemu ya shamba langu na kufunga safari kwenda huko.
“Nilipita Mtwara na kuingia boda ya Namoto mpakani mwa Tanzania na Msumbiji. Nilitumia usafiri wa Land Rover za kizamani na kufika kwenye kijiji hicho.
“Nilifanikiwa kuonana na bibi mmoja mzee sana. Baada ya kumueleza shida yangu na yeye kuangalia kitaalamu, aliniambia kuwa atanisaidia.
“Usiku wa siku ile nilichimbiwa shimo na kufukiwa na kubakia kichwa tu. Nilikaa nje peke yangu mpaka asubuhi huku fisi na wanyama wengine wa kutisha wakipita karibu yangu bila kunifanya kitu chochote.
“Bundi walitua juu ya kichwa changu lakini hawakunifanya kitu na kuondoka zao. Kikubwa nilikuwa nimepewa masharti kwamba nisipige kelele kwa chochote nitakachokiona.
“Bila hivyo vitu nilivyoviona usiku ningekufa kwa presha. Kazala uchawi upo na unatisha, shauri yako.
“Alfajiri ya siku ile nilinyweshwa dawa nikiwa bado sijafukuliwa, baada ya hapo ndipo nilipofukuliwa na kuoshwa. Kisha nilipelekwa kwenye makaburi na kupewa kisu nichome katikati ya kaburi moja, nami nilifanya kama nilivyoagizwa.
“Baada ya zoezi lile niliambiwa naweza kuondoka.”
“Huo ndiyo uganga uliofanyiwa baada ya kusafiri umbali mrefu kiasi hicho?”
“Kazala yule bibi aliniambia, hakuna wa kuniua nitakufa kwa amri ya Mungu na kila atakayeshiriki kutaka kuniua au kuigusa familia yangu ni lazima azikwe.
“Nilirudi nyumbani, wiki moja baadaye familia ya jirani yangu ilianguka kama kuku wa mdondo, hivi sasa nyumba na shamba lao limebakia kama gofu wanaishi paka na popo.”
“Aisee naomba na mimi unipeleke,” nilijikuta nikiwa na hamu ya kwenda huko ambako niliamini ndipo pangenifaa sana.
“Ni muda mrefu lakini nitakuelekeza, ukifika pale kijijini jina la yule bibi ni maarufu sana, hakuna asiyemjua, anatambulika kwa jina la Nyangunda.”
“Hakuna tatizo mwisho wa mwezi nikipokea mshahara wangu nitaomba likizo lazima nami niende ili baadhi ya watu nyumba zao zibaki kuwa magofu ya kuishi paka na popo.”
Japokuwa sehemu niliyotaka kwenda ni mbali lakini nilijua ile ndiyo ilikuwa dawa niliyokuwa nikiitafuta kwa muda mrefu.
Baada ya kumaliza msiba, mama alihamia kwenye nyumba yangu mpya na kuishi na mkwewe na wajukuu.
Moyoni nilibakia na siri nzito ambayo sikutaka kumueleza mtu yeyote, kwa vile vita ile ilikuwa ni siri yangu, hivyo niliendelea kuifanya kuwa hivyo bila ya familia yangu kujua kilichokuwa kikiendelea.
Nilijipanga kwenda Silver Makua kutokana na maelezo ya Kanyenye, japokuwa ilikuwa ni safari ya nchi jirani lakini ilikuwa zikihitajika siku tatu.
Siku ya kwanza unaishia Mtwara, siku ya pili unafika unapokwenda tena mapema saa tano asubuhi kama ukiwahi kuondoka alfajiri.
Baada ya kila kitu kukamilika, niliomba ruhusa kazini ya wiki nzima, nyumbani niliwaaga nakwenda kuangalia mradi mpya wa kufungua mkoani, walinikubalia. Niliondoka siku ile jioni na mabasi yanayotoka Mwanza na kufika Dar saa nne usiku, nilala kwenye nyumba ya wageni iliyo karibu na kituo cha mabasi cha Ubungo ili alfajiri nipande mabasi ya Mtwara.
Asubuhi ya siku iliyofuata niliondoka na basi kuelekea Mtwara ili niunganishe kwenda Msumbiji kwenye mji wa Silver Makua. Niliwasili Mtwara saa kumi jioni, sikukaa niliunganisha na magari madogo mpaka Namoto ili asubuhi niunganishe kwenda Silver Makua.
Nililala Namoto, asubuhi ya siku ya pili baada ya kuchenchi fedha na kupata za Msumbiji, kutokana na maelezo niliyopewa na Kanyenye lazima niondoke na kijana mmoja pale mpakani anayejua lugha ya kule kunisaidia kuwasiliana na wenyeji.
Nilimchukua kijana mmoja ambaye alikuwa akizungumza lugha zaidi ya moja. Alikuwa akizungumza Kiswahili, Kireno, Kitindiga na Kingereza cha kuungaunga. Tulipanda gari dogo kuelekea Silver Makua. Nilifika Silver Makua saa tano na nusu asubuhi. Bila kuchelewa tulimuulizia Bi. Nyangunda kwa kumtumia mkalimani wangu aliyeuliza kwa lugha ya Kitindiga. Tuliambiwa alifariki muda mrefu zaidi ya miaka miwili iliyopita akiwa mzee sana.
Nilianza kuiona nuksi mbele yangu, mzee Kidereko kabla ya kukamilisha kazi yangu alifariki, naye Bi. Nyangunda alifariki miaka miwili iliyopita. Nilijiuliza nini hatima ya maisha yangu.
Nilimweleza mkalimani wangu aulize kama tunaweza kupata mganga eneo lile.
“Mmh! Kwa hapa hakuna mganga kama yule bibi, baada ya kufa watoto na wakujuu zake walikataa kurithi mikoba yake,” alijibu na mkalimani wangu alinitafsiria.
“Hakuna mwingine?” niliuliza nikiwa nimekata tamaa baada ya safari ndefu, lakini imekuwa haina matumaini.
“Mmh! Hebu subiri,” jamaa aliondoka kwenda kumuuliza mtu wa jirani aliyekuwa akitengeneza bai, baada ya muda alirudi.
“Sikilizeni, kama mnaweza pandeni gari mpaka Msibwa Daplaya, pale muulizieni mzee mmoja anaitwa Ngugude, wanasema ni kiboko kuliko hata marehemu Bi. Nyangunda.”
“Anasema kweli?” nilishtuka.
“Yule mzee kiboko.” Alitujibu yule kijana.
“Amesema yupo wapi?”
“Msimbwa Daplaya.”
“Kuna umbali gani toka hapa?”
“Mwendo wa saa tatu.”
“Kiasi gani?”
“Mnasema mmetokea Namoto?”
“Ndiyo.”
“Nauli yake haipishani sana, kama kuzidi ni kidogo sana.”
Tulimshukuru na kuagana na yule kijana, tulielekea kwenye kituo cha basi kilichokuwa mbele kidogo na tulipokuwa. Haukupita muda ilisimama Toyota Coaster iliyokuwa ikitokea Silver Makua.
Baada ya kuteremka abiria zaidi ya watano kituo kile, tulipata nafasi ya kukaa. Tulifika Msibwa Daplaya saa tisa alasiri.
Niliteremka na kusogea kwenye duka ambalo alikuwa akiuza kijana mmoja, mkalimani wangu alimuuliza na kuelekezwa, alinifuata na kunieleza.
“Itabidi tupande baiskeli tupelekwe kwa mganga aliyekuwa akikaa nje kidogo ya mji.”
“Hakuna tatizo.”
Tulielekezwa sehemu panapokodiwa baiskeli, tulikodi mbili na madereva wake. Safari ya kutoka nje ya mji ilianza. Tulijikuta tukipanda na kushuka milima huku vijana waliotupakia wakionesha uwezo wa kuendesha baiskeli kwa masafa marefu tena kwenye barabara mbovu.
Tuliingia vijiji vya ndani kwa kutumia muda wa zaidi ya saa moja na nusu. Tulifika kijijini kwa mganga Ngugude saa kumi na moja na nusu. Kama kawaida mkalimani wangu ndiye aliyekuwa mzungumzaji mkuu, baada ya kupokewa na binti mrembo wa kike aliyekuwa amejifunga kaniki na kuuacha mgongo nje. Baada ya mazungumzo ambayo mi’ sikuelewa anazungumza nini, alinieleza tumfuate.
Tuliongozwa kuelekea kilingeni, kilikuwa kiko mbele kidogo ya nyumba nzuri za mganga aliyeonekana kajijenga kimaisha, pembeni ya kilinge kulikuwa na zizi kubwa la ng’ombe, mbuzi na kondoo.
Tulifika kwenye kilinge kilichokuwa kumezungushwa uzio wa mimea ya minyaa. Tulipoingia ndani ya uzio tulikaribishwa kwenye vigoda, baada ya kukaa aliyetupeleka aliondoka kurudi sehemu aliyotupokea.

Tulikaa hapo kwa robo saa, kisha alitoka kijana aliyekuwa amevaa rubega la kaniki na kuzungumza maneno ambayo yalikuwa kama ya Kimakonde huku akiashiria kutuita.
Sikusimama nilimsikiliza mkalimani wangu ili kujua yule kijana anasema nini.
“Tunaitwa ndani,” mkalimani wangu alinieleza huku akinyanyuka.
Nilimfuata hadi ndani ya kilinge na kukaribishwa kwenye ngozi ya chui, tulikaa mbele yetu tulimkuta mzee aliyekuwa amekula chumvi nyingi. Kichwa na ndevu zake zilikuwa nyeupe.
Baada ya kukaa alisema neno ambalo sikulielewa, nilimtazama mkalimani wangu ambaye aliuniliuza.
“Anauliza tunatoka wapi? Nimwambie?”
Kabla sijajibu mganga alizungumza kwa lugha ya Kiswahili hali iliyotushtua wote.
“Mnatoka Tanzania?”
“Ndiyo,” nilijibu.
“Karibuni.”
“Asante.”
Mganga alibadili lugha tukawa tunazungumza Kiswahili.
“Mna shida gani?”
Nilimwelezea sababu ya kufunga safari kutoka Tanzania mpaka pale. Baada ya kunisililiza alitoka nje na kuchuma tawi la mnyaa na kuja nalo ndani.
Kisha alikaa kwenye ngozi ambayo sikuijua ni ya mnyama gani.
Baada ya kukaa alinipa tawi la mnyaa na kunieleza ninuie yote yanayonisibu.
Kwa vile nilikuwa nimeishakuwa mzoefu, nililipokea na kunuia, niliyasema yote yanayonisibu.
Baada ya kunuia nilimpa tawi la mnyaa alilichukua na kulibana na mdomo kisha aliziba masikio kwa mikono yake na kufumba macho na kutulia bila kupumua kwa muda, halafu alipumua kwa kasi na kurudia kubana tena pumzi.
Kwangu yalikuwa maajabu kwani alitulia zaidi ya dakika tatu bila kupumua kitu kilichoniogopesha na kuona mambo mapya.
Baada ya muda alitoa mikono masikioni na kubakiza tawi la mnyaa mdomoni na kuwa kama anazungumza na mtu kwa kutikisa kichwa kama kukataa wakati mwingine anakubali kwa kunyanyua kichwa juu.
Alifanya vile kwa zaidi ya robo saa kisha aliutema ule mnyaa na kuuweka kwenye ungo mdogo uliokuwa mbele yake na kusema:
“Kijana umetoka mbali kwa ajili ya mapenzi, kweli?”
“Kweli?”
“Umeua watu kwa ajili ya mapenzi, kweli?”
“Mmh! Kweli,” nilisita kidogo lakini kwa vile jambo lilikuwa wazi nilishindwa kukataa. “Umepoteza mzazi na mtoto kwa ajili ya mapenzi, ni kweli?” yote aliniuliza bila kunitazama, macho yake yaliangalia kwenye ungo.
“Ni kweli.”
“Na safari yako ya kuja hapa kusudio lako kubwa kuua, ni kweli?”
“Ni kweli.”
“Unataka uue watu wangapi?”
“Kivipi?” swali lake sikulielewa.
“Nakuuliza unata uue watu wangapi maana mpaka sasa umeua wanne?”
“Wanne?” nilishtuka kusikia nimeua wanne wakati nalikuwa najua wawili tu.
“Jibu kwanza, unataka kuua wangapi?” Mganga muda wote aliniuliza bila kunitazama.
“Kwa vile wameniulia familia yangu lazima na wao wabakie majina tu,”
“Nani kamuua baba na mtoto wako?”
“Kuna kijana mmoja alitembea na mke wangu, mimi sikukubali nikaamua kulipa kisasi.”
“Kisasi kipi?”
“Nilimuulia mbali.”
“Baada ya hapo?”
“Nilisikia familia yake iliponiendea kona zote za dunia kutaka kuniua, waliponishindwa wakaamua kuimaliza familia yangu kwa kumuua baba na mwanangu wa mwisho.”
“Baada ya hapo?”
“Nilikwenda kwa mtaalamu na kunisaidia kuzuia ndizi zilizoiva ili zisidondoke, lakini bahati mbaya moja ilikuwa imeishadondoka. Mama na mke wangu walikuwa wafe kwa mpigo kwa msaada wake walipona.”
“Unajua kilichoiva kikikaa muda mrefu kinakuwaje?”
“Kinaoza.”
“Basi hawajafanya lolote kwa vile ndizi walizozizuia kuanguka muda si mrefu zitaanza kuoza.”
“Na zikioza?” niliuliza kwa mshtuko.
“Zitatoa wadudu.”
“Kwa hiyo?”
“Ile ilikuwa sawa na mgonjwa wa kichwa kumeza dawa ya maumivu, lazima baada ya muda maumivu yatarudi palepale. Kwa hiyo kifo cha pamoja kipo palepale.”
“Mungu wangu, nitafanyaje?” niliuliza nikiweka mikono kichwani.
“Nitakusaidia kuyaondoa maisha yao kwenye ndizi na kuyarudisha katika hali ya kawaida.”
“Nitashukuru sana mzee wangu, lazima niwamalize wote.”
“Ukiwamaliza wote pamoja na familia yako na wewe mwenyewe.”
“Kwa nini?”
“Unajua nani aliyeua familia yako?”
“Mzee si nimekueleza ndugu ya jirani yangu.”
“Hapana, wao hawahusiki,” jibu la mganga lilinishtua.
“Nani sasa muuaji?”
“Wewe mwenyewe.”
“Mimi?” nilishtuka kusikia vile.
“Ndiyo, hapa inaonesha wewe ndiye mhusika wa vifo vyote, kuanzia mgoni wako wa kwanza mpaka mzazi wako na mwanao.”
“Mzee! Mimi?” nilizidi kushtuka na kushangaa.
“Ndiyo.”
“Mzee mimi nitauaje familia yangu kisha nije huku kutafuta msaada?”
“Kumbuka bila wewe kuanza kuua usingewapoteza baba na mwanao.”
“Sasa ningefanyaje kama mtu katembea na mke wangu?”
“Zipo njia nyingi za kutatua tatizo si kuua, waganga wengi wamekuwa na tamaa ya fedha kuliko kutatua matatizo. Uliua ukiamini ndiyo suluhu la matatizo yako lakini bado mkeo aliendelea na tabia zake chafu.Umeua tena kibao kimekugeukia mwenyewe.
“Nataka kukueleza uchawi wa kisasi una nguvu sana, hata kama nitaiteketeza familia yake, bado kuna watu wangebakia na kwenda pande za dunia, lazima wangekumaliza tu, uchawi unazidiana.
“Sasa nifanyeje?” nilijikuta nikihamishwa kwenye dhamira yangu.
“Sikiliza siku zote vita huwa haina kikomo, pia uganga unazidiana naweza kusema mimi ni zaidi kumbe kuna mwingine akawa zaidi yangu na kuweza kukuteketeza kama pamba na moto.”
“Nimekuelewa, sasa nifanyeje mzee wangu?”
“Jiepushe kuchukua uamuzi mkubwa kila wakati bila kujua madhara yake, kama unaweza kuua basi kuna wengine wanaweza kukuua pia. Mfano watu hao wangekuja kwangu kulipa kisasi cha kuuliwa ndugu yao ingekuwaje? Siku hizi waganga tumekuwa tuna tamaa na kuwasilikiza wateja bila ya kuangalia mbele watapatwa na nini. Wengine wanajua kabisa walichokufanyia ni bomu litakalokuripukia mbele lakini kwa vile wana tamaa ya fedha wanafanya tu na kukuacha likuripukie.
Kama mwanamke hatulii mbona zipo dawa nyingi tu za kumfanya atulie. Kwa nini mkimbilie kuua?
Sawa niwaue wabaya wako, umerudi nyumbani mkeo kafanya ujinga wake utaua wangapi?”
“Mzee wangu yaani hata sijui, nahitaji msaada wako,” nilijikuta nikizidi changanyikiwa nilijiuliza yule kweli mganga au ndiyo yamemshinda akaamua kunitisha. Lakini kwa upande mwingine nilikubaliana naye hakuwa tofauti na alivyonishauri Simon.
“Kijana wangu nataka nikuase na waganga wenzangu, tujiepusheni kutoa roho za kiumbe ovyo. Kulipa kisasi ni sawa, lakini hata chuki tu za kibinadamu. Mganga mzuri ni yule anayekushauri madhara ya kitu unachotaka kufanya.
“Mfano tatizo kama lako lililojirudia mara mbili bado unaua watu. Hii ndiyo sababu hata dini zinawaona waganga wa jadi ni chukizo la Mungu, kwa waganga wenye tamaa na wasiozingatia taaluma.
“Wamejisahau na kuendekeza tamaa kumbe kazi yetu ni kutibu na si kuua ovyo. Najua utashangaa mganga kama mimi kukataa kuua?”
“Hapana mzee najua nimefanya makosa naomba msaada wako,” maneno ya mganga yalinibadili na kujiona nimefanya makosa makubwa kutoa roho za watu kwa ajili ya mwanamke. Nilijifikiria kama ningemsikiliza rafiki yangu Simon nisingempoteza baba na mwanangu.
“Sasa hivi umeishakuwa mchawi, najua kwa dhamira yako upo tayari hata kula nyama ya mtu ili kumfurahisha mkeo. Hivi uliposikia mtu uliyemroga amekufa ulijisikiaje?”
“Kwa kweli mzee naomba unisaidie, maneno yako yamenichanganya sana hata sijui nijibu nini, moyo unaniuma sana kwa yote niliyoyatenda.”
“Sishindwi kukufanyia unachotaka, lakini mbele kuna vita kubwa ambayo itakufanya ufe kifo cha aibu. Baada ya kifo cha mwisho cha mwanao, ni baada ya kumzika mama yako na mkeo, ungekuwa chizi na usingepona kwa mganga yeyote mpaka unakufa kifo cha aibu.”
“Mungu wangu!” nilizidi kuchanganyikiwa.
“Usiseme Mungu wangu! Kuna watu katika familia ile hawafi kwa mzizi wala kafara mpaka kwa kudura za Mungu. Lazima nao baada ya tukio la kupukutika kwa familia yao, wangepita juu chini kukumaliza. Siku zote vita haina udogo.”
“Nimekusikia mzee wangu, nifanyeje sasa?”
“Kijana wangu, sawa unampenda mkeo, tatua tatizo la mkeo si kukimbilia kuua, kama nilivyokueleza, zipo dawa nyingi na moja nitakupa hutaamini, kama mkeo akitembea tena nje njoo uvunje mikoba yangu.
“Kama haya ninayokwambia unaona nakudanganya, nenda popote kwa mganga makini utakuta wewe ndiye uliyemuua baba yako na mwanao.

“Waganga wengi tumekuwa tunaangalia tatizo bila kuangalia chanzo chake. Matokea yake tunakimbilia kuua tu. Kama ungekuwa umeonewa kweli, ningekufanyia kazi ambayo hakuna yeyote angeingiza mkono, kila mtu asingekuona. Ningekutengeneza ukawa kiza, watu wangekwenda Mashariki na Magharibi wasingekuona.”
“Mzee wangu nimekusikiliza vizuri na nimekuelewa, utanisaidia vipi?”
“Nitakusaidia kuyaondoa maisha ya mama na mkeo katika ndizi kisha nitakupa dawa ya kumtuliza mkeo. Nina imani ukiondoka hapa utatulia na mpenzi wako najua unampenda, basi tatizo litakuwa limekwisha ila jiepushe kupenda kuua, damu ya watu wengine ni nuksi unaweza kuandamwa na matatizo na kila mganga akawa halioni kwa vile aliyetenda ameisha kufa.”
“Mzee wangu nakuapia kwa Mungu sitarudia tena, nikitoka hapa nakuwa kiumbe kipya.”
“Wapo waganga wanaosifika kwa kuua lakini, mimi nasifika kwa kutibu matatizo kama yako.”
“Nashukuru mzee wangu, nimejifunza kitu, naamini nitakuwa mwalimu mwema kwa wengine.”
“Fanya hivyo ili tupunguze mauaji yasiyo na sababu, kazi ya Mungu tumuachie Mungu, tangu nianze uganga sijawahi kuua na sitaua.”
Baada ya makubaliano mganga alituomba tukapumzike nje ili kusubiri muda wa kufanya kazi yangu.
Tulitoka kwenda kukaa sehemu ambayo tuliletewa maziwa na viazi vya kuchemsha.
Kwa vile tulikuwa hatujala tangu asubuhi tulikishambulia chakula chote. Baada ya kula tulioneshwa sehemu ya kupumzika kwa vile muda ulikuwa umekwenda sana. Kutokana na uchovu wa safari tulilala mpaka siku ya pili.
****
Baada ya kupatiwa kifungua kinywa cha uji wa maziwa na viazi, tuliitwa kilingeni na kukaribishwa kukaa kwenye ngozi ya chui, mzee Ngugude alichukua ungo na kuuweka mbele yake ambapo ndani ulikuwa na ndizi saba. Mbili zilikuwa zimeoza, mbili zilikuwa zimeiva sana na kuanza kubadilika rangi na kuingia weusi kwa mbali na mbili zilikuwa zimeanza kuiva na moja ilikuwa mbichi kabisa.
“Unaziona hizi ndizi?” aliniuliza huku akinisogezea ungo mbele yangu.
“Ndiyo mzee wangu,” nilijibu huku nikizitumbulia macho.
“Umegundua nini?”
“Sijagundua kitu,” nilisema huku nikitikisa kichwa kusisitiza.
“Basi hii ndiyo familia yako.”
“Familia yangu?” nilishtuka kidogo, japokuwa sikumwelewa.
“Ndiyo.”
“Una maanisha nini kusema hii ndiyo familia yangu?”
“Ulipokwenda kwa mganga alikueleza nini kuhusiana na ndizi?”
“Alisema familia yangu imetegewa uhai wake kwenye ndizi.”
“Basi ndizi zenyewe ndizo hizi, nimefanya kazi kubwa kuzivuta, kwa kweli kazi hii ilikuwa ngumu sana. Nimekesha kwa kazi hii lakini nimefanikiwa. Kabla ya kufanya kitu chochote nilitaka uone ili niifanye hii kazi.”
“Kwa hiyo hapa panakuwaje?”
“Kazi iliyopo ni kutoa sumu katika ndizi ili kuyafanya maisha ya familia yako yaondokane na uchawi uliotegwa kwenye ndizi.”
“Sawa mzee.”
“Unaona ndizi hizi mbili zilizooza?”
“Ndiyo.”
“Basi hizi ndiyo baba yako na mwanao waliofariki, unaziona hizi zilizoiva sana?”
“Ndiyo naziona.”
“Hizi ndiyo mkeo na mama yako, si unaona zilikuwa zikiendelea kuiva.”
“Ndiyo.”
“Basi zingeoza lazima ungepoteza watu wawili kwa mpigo japo ingechukua muda kutokana na kinga uliyopewa mwisho, unaziona hizi zilizoanza kuiva?”
“Ndiyo naziona.”
“Hizi ni za wanao waliobakia, nao walikuwa wakiiva taratibu japo wasingedondoka, lakini wangeoza na kufa kwa mpigo.”
“Mungu wangu!” nilishika kichwa.
“Usishike kichwa hapa nakuonesha ubaya wa kisasi, ungeweza kufanikiwa kuongeza idadi ya vifo vya watu, lakini matokeo yake yalikuwa haya, ungeipoteza familia yako na wewe kuwa chizi.”
“Na hii ndizi mbichi?”
“Hii ndiyo wewe, ukweli walikushindwa na kukubali wameshindwa. Unaiona hii ndizi pembeni?”
“Ndiyo.”
“Unaona nini?”
“Kuna mistari myeusi kama chale.”
“Basi haya ni makombora yaliyotumwa kukuozesha. Lakini mwili wako umekuwa imara, kinga uliyofanyiwa chini ya mti mkuu ndiyo iliyokulinda. Kinga yako ingekuwa ya kawaida ya kuchanjwa tu ungebakia jina.”
“Sasa mzee wangu utanisaidiaje?”
“Nitahamisha sumu kutoka kwenye miili ya familia yako huku ukishuhudia kwa macho yako.”
Alizichukua ndizi mbichi nne na kuziweka kwenye ungo mwingine kisha alichukua dawa ya unga mweupe na kuzimwagia zile ndizi taratibu huku akinuiza maneno anayoyajua. Baada ya muda aliuweka ungo wenye ndizi mbichi pembeni ya ungo wenye ndizi alizosema ndiyo familia yangu.
“Unauona ungo huu?”
“Ndiyo.”
“Una nini?”
“Una ndizi mbichi.”
“Ngapi?”
“Nne.”
“Vizuri,” alisema huku akichukua ndizi zilizooza na kuzitupa pembeni na ndizi mbichi akaziweka kwenye kikapu.
“Sasa nataka hizi ndizi ziwe kama hizi na hizi ziwe kama hizi.”
“Sawa mzee wangu.”
Aliuchukua ungo wenye ndizi mbichi na kuuweka pembeni ya ungo wenye ndizi zilizoiva na kutulia.
“Naomba macho yako yasicheze mbali usijesema nimebadilisha ndizi.”
Nilitumbulia macho kwenye ungo wenye ndizi mbichi, kila dakika nilishindwa kuelewa, ghafla nilijikuta nikichanganyikiwa baada ya kuona ndizi zimebadilika na kuhamia ungo mwingine.
“Umeona nini?” mzee Ngugude aliniuliza.
“Sielewi.”
“Huelewi nini?”
“Naona kama ndizi zimehamia huku.”
“Hapana hazijahama bali sumu nimeitoa na sasa ndizi zilizokuwa kwenye ungo huu zimerudi katika hali ya ubichi.”
“Kwa hiyo.”
“Ubichi huo ni uhai, sasa hivi vifo katika familia yako vitatokea kwa amri ya Mungu na si mkono wa mtu.”
Baada ya kusema vile, alichukua unga mweupe na kunyunyizia, alipomaliza alinieleza niende kuoga maji yaliyokuwa na dawa ili kuondoa mikosi ili nijiandae kwa safari.
Nilifanya kama alivyonielekeza baada ya kumaliza zoezi lile, alinipa unga mweupe akaniambia niubwiye kidogo na mwingine niupulize kama kusafisha njia. Nilifanya kama alivyonielekeza kwa kubwiya unga kidogo, unga ulikuwa na ladha kama ya unga wa ngano. Nilipomaliza tulipewa ruksa ya kurudi nyumbani Tanzania.
Tulisafiri salama mpaka Mtwara na kuagana na mkalimani wangu ambaye nilimlipa kiasi tulichokubaliana, kutokana na kazi kubwa aliyofanya nilimuongeza kiasi kingine kama asante. Kwa vile tulifika jioni sikutaka kulala pale Namoto nilikwenda kulala Mtwara mjini ili siku ya pili niondoke na mabasi ya asubuhi.

Siku ya pili asubuhi nilipanda basi kurudi Dar ili niunganishe mpaka nyumbani siku ileile. Nikiwa ndani ya basi bado nilikuwa na maswali kuhusiana na maneno ya mzee Ngugude, niliyaona kama yanajichanganya. Kuna wakati aliniambia anaweza kuua na kuna wakati alisema hajawahi kuua kwa kweli maneno yale yalinishtua na kuona kama uwezo wa yule mzee ni mdogo tofauti na sifa zake.
Moyoni niliamini kama ningemkuta bi Nyangunda ningeweza kuwakomesha wabaya wangu. Pamoja na kukubaliana na yule mganga niliamini bado nilitakiwa kwenda ndani zaidi. Nilifika Dar jioni na kuunganisha safari, nikafika nyumbani saa tano usiku. Nilipowasili nyumba ilikuwa kimya kuonesha wamelala. Nilipogonga mlango nilifuatwa na mke wa jirani yetu aliyenieleza kitu cha kushtushwa kwamba watoto wangu wako kwake. Niliulizia mama yao yupo wapi, niliambiwa yupo hospitali pamoja na mama yangu wapo chumba cha wagonjwa mahututi (ICU).
“Mungu wangu tatizo nini?”
“Jana waliugua ghafla, kwa kweli hata hatujui ule ni ugonjwa gani.”
“Wapo kwenye hali gani?” niliuliza macho yakiwa yamenitoka pima.
“Tumuombe Mungu tu hata sijui niseme nini toka jana hatujafanikiwa kuwaona,” alisema kwa sauti ya huzuni.
Nilibakia nimesimama kwa dakika tano nisijue nifanye nini. Bila kujielewa nilijikuta nimekaa chini huku nikiwa na mawazo mengi kuhusiana na hali ile ya kufikia mke na mzazi wangu kurudiwa tena na tatizo.
Wasiwasi wangu mkubwa ulikuwa huenda mabadiliko ya mzee Ngugude ya ndizi ndiyo yaliyosababisha yote yale. Bila kuongeza neno nilinyanyuka mzimamzima na kukimbilia hospitali.
Nilikwenda moja kwa moja kwenye wadi ya wagonjwa mahututi nikaelezwa kuwa wametolewa na kurudishwa wadi ya kawaida. Nilipotaka kuwaona nilikatazwa na kuelezwa nirudi kesho yake kwa vile muda ulikuwa umekwenda sana hivyo wagonjwa kwa muda ule hawakutakiwa kuamshwa.
Kauli ile sikukubaliana nayo nilijua kuwa ni ya kunifariji lakini mama na mke wangu walikuwa wamefariki. Nilijikuta nikiangua kilio mbele ya daktari wa zamu na wauguzi kitu kilichowafanya wanishangae.
“Sasa unalia nini wakati tumekueleza uje kesho?” daktari wa zamu aliniuliza huku akionesha kunishangaa.
“Nije kesho kufanya nini ikiwa mama na mke wangu wamesha fariki?”
“Jamani mbona haya makubwa! Tumekwambia wapo salama ila sasa hivi wamelala. Kutokana na hali waliyokuja nayo ya nusu wafu tumewaacha kuangalia afya zao kwanza, bila hivyo ungewakuta nyumbani.”
“Si kweli, wamekufa ila mnanificha,” niliendelea kulia huku nimekaa chini.
“Kaka hakuna aliyekufa hebu ngoja tukawaamshe uwaone ili uridhike japokuwa si sheria kumuamsha mgonjwa aliyetulia kwa ajili ya mtu kumuona tu.”
Kauli ile ilinifanya ninyamaze kidogo, baada ya muda niliitwa na kuingia wadini. Sikuamini nilikutana na mama na mke wangu wapo kwenye hali nzuri kabisa.
“Umeamini?” daktari aliniuliza.
“Hapa nimeamini, mara nyingi mtu akiingia ICU huwa hatoki salama.”
“Haya baba waache wagonjwa wapumzike njoo kesho.”
Niliagana na wagonjwa wangu na kurudi nyumbani nikiwa na maswali mengi kuhusiana hali iliyowatokea. Nilikumbuka maneno niliyoelezwa na mzee Ngugude kuwa kuna hali itatokea na kuwatisha watu, ni ya kuyabadili mauti kurudi katika uhai.

MWANZO sikuelewa kutokana na kuchanganyikiwa, niliamini nilichoelezwa ndicho kilichotokea.
Baada ya siku mbili walitoka hospitali wakiwa wazima wa afya. Kitendo kile kilinifanya nibadili mawazo na kuona hakuna haja ya kuendeleza vita ya kisasi. Niliyakumbuka maneno ya marehemu baba kuwa hakuna mwanadamu mwenye uwezo kama Mungu hivyo tulitakiwa kumuabudu yeye.
Alinieleza kwa dini yake kisasi ni haki lakini kusamehe ni bora zaidi. Niliamini ule ulikuwa wakati wa mimi kujikabidhi kwa muumba ili nizaliwe upya. Niliendelea na shughuli zangu kama kawaida huku nikiwa nimejifunza vitu vingi katika maisha yangu.
Niliamini hakuna vita ndogo pia moto hauzimwi na mafuta. Siku zote tulihusiwa kusamehe ili kurudisha amani, pia unapolipa jema kwa baya, ubaya hukosa nafasi lakini ukilipa baya kwa baya vita yake haina mwisho. Nilijifunza kitu kimoja kikubwa kuhusu mwanadamu kuingilia kazi ya Mungu, kuua ni kazi ya Mungu kuingilia kazi hiyo ni kujiingiza kwenye dhambi ya kujitakia. Uwezo wa kuumba na kuua ni wake yeye peke yake. Hata unayemuua ukimwacha lazima atakufa tu kwa nini umuue?
Nina imani wengi mmesoma mkasa wangu tokea mwanzo mpaka leo nilipofikia tamati, napenda kuwaomba wote tusikimbilie kuua au kumroga mtu kwa ajili ya mwanamke kwa vile mke au mume bora hutoka kwa Mungu si kwa mapenzi ya mwanadamu.
Kama mwanamke si muaminifu mkanye kama ukishindwa mwache au mtenge, lakini usiue kwa ajili yake. Japo wengi tunaamini waganga wa asili ni wabaya, lakini kama watatokea waganga kama mzee Ngugude dunia itakuwa salama.
Namalizia kwa waganga wa asili, jina lenu linaweza kuwa baya kwa watu kutokana na kuonekana nyie ndiyo chanzo cha matatizo kati ya mtu na jirani yake hata familia kwa familia.
Mganga siku zote anatibu, anayeua au kumroga mtu huyo ni mchawi ni makosa kumwita mganga. Basi chagueni moja kuwa wachawi au waganga. Namalizia kwa kumuomba Mungu anisamehe kwa yote niliyoyafanya kwa ajili ya mke wangu, kwani niliishia kuwa mchawi kamili nilifikia hatua mbaya ya kuroga na kuua pia nilikuwa radhi hata kula nyama ya mtu kwa ajili ya mke wangu. Najua hukumu yake kwangu ni kubwa lakini kupitia ukurasa huu najutia kila nilichokifanya. Nakuombeni katika mkasa huu chukueni mazuri na mabaya muyaache kwa vile kusudio la kuutua mzigo mzito uliokaa moyoni mwangu ilikuwa kuhakikisha makosa yangu hayarudiwi na mtu mwingine.
Namalizia kwa kuwashukuru wote mliokuwa nami mwanzo hadi mwisho wa mkasa huu Mungu awabariki, asanteni.

MWISHO

Chombezo : Majangaaa Mbona Majangaaa !
Sehemu Ya Kwanza (1)

Eddy ameamua kuondoka nyumbani kwa wazazi wake na kwenda kupanga, kwa bahati nzuri anapata chumba katika nyumba moja yenye vyumba sita maeneo ya Mwananyamala kwa Kopa.
Nyumba hiyo imekaa Kiswahiliswahili kutokana na wapangaji wanaoishi ndani ya nyumba hiyo.
Kila chumba kimoja kilikuwa na mpangaji mmoja aliyekuwa akiishi na familia yake.
Pia katika nyumba hiyo iliyokuwa na mabanda ya uani, waliishi wapangaji ambao hawakuwa na wake wala waume.
Kati yao walikuwepo wasichana wazuri wenye maumbile ya kupigiwa methali, ambao wengi wao hawakuwa na shughuli maalumu za kuwapatia kipato.
Baba na mama mwenye nyumba nao walikuwa wakiishi ndani ya nyumba hiyohiyo.
Siku ya kwanza Eddy alipokuwa akihamia hakuwa na vitu vingi zaidi ya kitanda kidogo, kabati la nguo na vikombe sita vya chai.
Pia alikuwa na sahani mbili za chakula na jiko moja la Mchina. Kijana huyo aliamua kuanza maisha hayo ya usela japokuwa wazazi wake walikuwa na uwezo mkubwa sana.
Baba na mama yake walimsihi sana kuendelea kukaa nao maeneo ya Kinondoni lakini wala hakutaka kusikiliza ushawishi huo.
Kikubwa alichokuwa akikitaka Eddy ni uhuru, kwani alijiona ameshakua mkubwa, hakutaka kufanya mambo ya uhuni ndani ya nyumba ya wazazi wake.
Mbali na hivyo wazazi wake walikuwa wakimdhibiti sana kijana wao kuingia katika maisha ya kupenda wanawake, hawakutaka ajiingize huko mapema.
Eddy alivumilia ucha Mungu wa wazazi wake kwa kipindi kirefu lakini alipomaliza shule tu hata kabla majibu ya kidato cha nne hayajatoka, akaamua kuhama.
Ushawishi huo aliupata kwa marafiki zake, Salim Raha na John Tupatupa ambao walikuwa na uhuru mkubwa wa kuingiza vyumbani mwao kila aina ya warembo.
Naye alitamani uhuru huo, akaamua kuwaaga wazazi wake na kuondoka katika nyumba ya familia.
Lakini kabla ya kuhama, mara kadhaa kijana huyo alikoswakoswa kunaswa na wazazi wake pale alipoingiza msichana chumbani kwake.
Siku ya kwanza alipoingia katika makazi mapya alikutana na Rehema, msichana wa Kizaramo aliyekuwa ameumbika vyema.
Eddy alishtuka kiasi hata Rehema mwenyewe kuhisi mgeni huyo alikuwa amepagawa kisawasawa. Siku hiyo mrembo huyo alikuwa akisugua miguu yake katika jiwe maalumu lililopo karibu na mlango wa kuingilia msalani.
Rehema alikua ametoka kuoga, akiwa amevaa kanga moja tu iliyokuwa imelowana na maji na kumfanya maungo yake ya ndani yaonekane.
Ndiyo, kanga ilikuwa imeshikana na mwili na kila Rehema alipokuwa akisugua kisigino chake, ndivyo alivyokuwa akimpagawisha Eddy kutokana na kuzalisha mtetemeko wa haja katika mlima aliokuwa ameufungashia nyuma ya mgongo wake.
Kijana huyo alibaki ameduwaa kwa kitambo kirefu akimwangalia Rehema huku akiwa ameshika sahani mikononi mwake lakini Rehema ndiyo kwanza akajifanya kama vile hakuwa amemuona.
Binti huyo akaendelea kufanya kile alichokuwa akikifanya, mara alishtuka aliposikia mlio wa vyombo vikipasuka.
Ndiyo, Eddy alikuwa ameziachia sahani alizokuwa amezishika mikononi mwake bila ya kutarajia.
Kufuatia mlio uliotokana na sahani kuvunjika, Rehema alimgeukia Eddy na kumuuliza kulikoni ndipo kijana huyo alimwambia zilimteleza kwa bahati mbaya.

“Vipi kaka…?” Rehema alimuuliza Eddy.
“Aaah, sahani zimeniteleza kwa bahati mbaya…”
“Pole sana…,” alisema Rehema na kisha kuendelea kusugua visigino vyake huku akitingisha wowowo lake katika staili ile ya hamsini hamsini mia.
“Majangaaa…!” Eddy alisema kwa sauti ya upole na kujilazimisha kuingia ndani ya chumba alichokuwa amepanga.
Kichwani mwake alikuwa akimfikiria Rehema, akawa anajiuliza kama anaweza kuachana na wanawake wote ili awe na huyo.
“Sasa hapa nitamletaje Amina, nitamletaje Anita?” alijiuliza na kuwa na wasiwasi na mwonekano wa Rehema kwa kuwa alikuwa akionekana kama ni mkorofi fulani hivi.
“Anaonekana mshari-mshari sana, sijui kama nitamuweza,” alizidi kufikiria Eddy na kujitupa katika kitanda kilichokuwa kimemaliziwa kufungwa muda mchache na watu waliofika kumsadia.
Ghafla akiwa hapo, alisikia sauti nyingine ya msichana ikimwita Rehema.
“Dada mkubwa… dada mkubwa…”
“Abee,” Rehema aliitikia kwa kuwa ni yeye ndiye aliyekuwa akifahamika kama dada mkubwa ndani ya nyumba hiyo iliyokuwa wakiishi wasichana wengi.
Wengi wao walikuwa wakimheshimu Rehema kutokana na umri wake na uzoefu wake katika masuala ya mapenzi, pia ndiye aliyekuwa mshauri mkuu wa kila jambo kwa mabinti wengine mtaani hapo.
“Njoo uone mambo huku…,” alisema msichana aliyekuwa akimwita Rehema.
“Kuna nini jamani?”
“Patra kafumaniwa huku…,” alisema msemaji huyo na miguu yake kusikika akitoka nje kwa mlango mkubwa wa upande wa barazani.
“Patra…!” alishangaa Rehema na kufanya binti yule kurudia kusema kwa msisitizo.
“Ndiye yeye kwani mtaani kuna Patra wangapi?”
Eddy alikuwa akitaka sana kumuona huyo binti mwingine ambaye alikuwa na sauti nzuri kama kinanda, akili yake ilimtuma kama angemuona angeweza kufanya uchaguzi bora kati ya Rehema na huyo binti.
Ingawaje moyoni Eddy alikuwa amekufa kwa Rehema lakini wasiwasi wake ulikuwa ni jinsi alivyokuwa amekaa kimtoto wa mjinimjini sana.
Hata hivyo hakuweza kutoka kumwangalia msichana aliyekuwa akimwita Rehema, hakutaka kuonekana kama vile ni mmbeya kwa kufuatilia mambo ya watu, akauchuna kwa kuendelea kulala kitandani pake huku akitafakari jinsi atakavyoendesha maisha yake katika makazi hayo mapya.
Mara miguu ya Rehema nayo ikapita katika chumba chake kwa kasi na kutoka nje kupitia mlango wa barazani.
“Daaa huyu mtoto mkali sana lakini…,” alijisemea moyoni Eddy.
****
Siku hiyo Eddy hakutoka nje, kwa kuwa ilikuwa ni jioni hakuona umuhimu wa kufanya hivyo, alikuwa ameshakula na hakujisikia kuoga. Akaamua kuendelea kulala.
Asubuhi siku ya pili, mapema sana Eddy alikuwa ni mtu wa kwanza kutoka nje, akakutana na baba mwenye nyumba na kusalimiana naye.
“Za asubuhi baba?”
“Nzuri tu, umeamkaje?
“Sijambo, shikamoo.”
“Marhaba… tena afadhali umewahi kwenda kuoga ukichelewa hapa… utajuta,” baba mwenye nyumba alisema na kumpongeza Eddy aliyebaki na maswali kibao baada ya kusikia kauli hiyo.
Huku akishindwa kupata jibu, Eddy moja kwa moja akaingia msalani na kumaliza haja zake muhimu na kisha kuelekea bafuni.
Lilikuwa ni bafu la kiswazi ambalo ungeweza kuchungulia na kumuona mtu wa nje kwa kupitia pachipachi za mlango na sehemu za kidirisha kidogo.
Akaanza kujimwagia maji. Hazikuchukua hata dakika tano akasikia milango ikigongana, akaacha kujimwagia maji na kuchungulia nje.
Walikuwa ni wasichana watatu, mmoja alikuwa ni mrefu na mwembamba lakini pamoja na wembemba wake, alikuwa amejengeka vyema katika kiuno kwani alikuwa amekatika na kuwa na kiuno kama cha nyigu.
Mwingine alikuwa ni mnene, mfupi kiasi lakini alikuwa na mvuto wake kutokana na rangi ya mwili wake ambayo ilikuwa iking’aa kwa weusi wake.
Wa tatu alikuwa ni msichana mrefu na mnene ambaye kwa harakaharaka Eddy aliweza kumbaini kuwa ni yule aliyekuwa akimwita Rehema jana yake na kumwambia kwamba Patra kafumaniwa.
Wote watatu walikuwa wakigombania kuingia msalani lakini kwa kuwa yule msichana mrefu na mnene alikuwa na nguvu zaidi yao, akawawahi na kwenda kuingia msalani.
Alipofanikiwa kuingia msalani, wala hakuchelewa kwa kuwa alikuwa amevaa khanga, aliweza kujiachia na kuanza kumwaga haja ndogo kama kuachia bomba la maji huku akisema maneno ya kuwananga wenzake aliokuwa amewashinda.
Kujiachia kwake bomba la maji litiririke bila ya mpangilio, Eddy akajua kuwa huyo binti hakuwa amepata mafunzo ya kutosha.
Eddy alikumbuka siku moja aliwahi kuambiwa na jimama moja kwamba anayekwenda haja ndogo kwa staha ni yule anayejua kujibana na kujiachia taratibu bila ya kusikika sauti kama vile mbwa au ng’ombe.
Hata hivyo, Eddy alikuwa amempenda msichana huyo, ingawaje moyo wake ulikuwa pia umedondokea kwa Rehema. Akawa anasisimka kwa jinsi alivyokuwa akiiachia bomba lake kwa fujo.
“Daaa! Huyu naye sijui ni mtoto wa mwenye nyumba?” alijiuliza.
Hadi alipokuwa akitoka, Eddy aliendelea kumwangalia kupita upenyo, badala ya huyo wakaendelea wasichana wengine waliokuwa wakigombea naye kuingia msalani.
Baada ya hapo, wakafuatia wengine wengi ambao kwa jumla yao wangeweza hata kufikia timu ya mpira wa miguu.
Eddy alishangaa wote hao walikuwa wakiishi vipi katika nyumba hiyo, kama vile haitoshi akajiuliza mbona jana yake wakati alipokuwa akifika, hakuwaona.
“Majangaaa, jamani mbona Majangaaa!,” alisema Eddy kimoyomoyo wakati alipotoka nje na kukutana na wasichana hao kibao wakiwa wamejipanga uwani kwa ajili ya kwenda kuoga.
“Samahani kaka naomba sabuni…” alisema yule msichana wa kwanza aliyewawahi wenzake kwenda msalani akimwambia Eddy.
“Bila wasiwasi,” Eddy alisema na kumkabidhi binti huyo sabuni yake ya kuogea.
“Daa! Unaanza kujipendekeza kwa mgeni,” alisema msichana mwingine na kuwafanya wengine nao waongeze maneno yao kedekede ambayo hata hivyo binti yule hakuyajali.
 Baada ya muda binti yule alitoka bafuni na kwenda moja kwa moja kumrudishia Eddy sabuni yake, alipofika usawa wa chumba cha kijana huyo, Irene alikuwa na kusudio moja tu, kutaka kumshawishi ili awe wake hata kabla msichana yeyote anayeishi ndani ya nyumba hiyo hajamnasa.
Alitaka kutumia ushawishi wake kumnasa mwanaume huyo ambaye alikuwa amemvutia kutokana na urefu wake na umbile lake la kimazoezi.
Aliamini kabisa kwamba yeye ndiye aliyekuwa akiendana na mwanaume huyo tofauti na msichana mwingine aliyepanga pamoja na watoto wa baba mwenye nyumba. 
Tangu akiwa anamuomba sabuni, msichana huyo alikuwa ameshajua jinsi alivyoutega mtego wake wa kumnasa kijana huyo.
Alitoka msalani akiwa amevaa kanga moja iliyokuwa ameilowanisha maji na kujaribu kujitingisha kwa mwendo wake wa madaha, moja kwa moja akawapita wasichana wengine waliokuwa wakigombea nafasi ya kwenda kuoga baada ya yeye kutoka.
Alitembea kwa mwendo huo uliojaa uchokozi na kisha kuusogelea mlango wa chumba cha Eddy, bila ya kubisha hodi akaufungua kidogo na kuchungulia, wakati huo macho yake alikuwa ameyaachia kwa kuyalegeza na kuyafanya kama yatake kudondoka.
“Kaka samahani sabuni yako hii…” alisema akiwa ameuingiza uso wake ndani ya chumba cha Eddy aliyekuwa akivaa kwa ajili ya kujiandaa kutoka.
Eddy alishtuka na kumfanya binti huyo naye kujidai kumuomba radhi kwa kitendo alichokuwa amekifanya lakini wakati akifanya hivyo, tayari mwili wake wote ulishakuwa ndani ya chumba cha kijana huyo.
“Naitwa Irene…” alisema huku akionekana kukikagua chumba kile kama vile alikuwa ametumwa kwa ajili ya kufanya kazi ya ukaguzi.
Eddy alikohoa kidogo kutoa kikohozi kikavu kisha akamjibu:
“Miye naitwa Eddy au Eddyson Manyara,” wakati huo kijana huyo alikuwa akichomekea shati lake.
“Oooh oooh jina zuri sana… naona ndiyo unaanza maisha?” alisema Irene akiwa anamwangalia Eddy baada ya kukagua chumba hicho na kukiona kila kilichokuwemo ndani yake.
“Eeehe, nimeamua kuondoka kwa wazazi na kuishi peke yangu ili kujipanga zaidi,” Eddy alisema kwa aibu.
“Kwa hiyo umekuja kwa walimu tukufunze maisha?”
“Sijakuelewa…?” alihoji Eddy.
“ Siku zote Waswahili husema anayeshindwa na wazazi hufunzwa na walimwengu, siye ndiyo walimwengu wenyewe… karibu sana na jisikie kama uko nyumbani kwa wazazi wako.”
“Aaah aaah…” Eddy alicheka na kuendelea kuvaa shati lake tayari kwa kutoka nje ya chumba chake na kwenda kwenye mihangaiko yake.
“Unafanya kazi?” Irene alimuuliza Eddy.
“Yaa, nafanya kazi…” 
“Sawasawa karibu sana…” alisema Irene huku akifungua mlango na kutoka nje kwa madaha, akijitahidi kuutingisha mwili wake.
Wakati Irene akitoa mguu wake nje ya chumba hicho ghafla alipoinua uso wake kuangalia mbele akakutana uso kwa uso na Rehema akiwa anapita kwa ajili ya kwenda uwani.
Rehema hakuonekana kumchangamkia Irene ambaye ndiyo kwanza walikuwa wakionana tangu kulipopambazuka siku hiyo.
“Za asubuhi dada?” alisema Irene kumwamkia Rehema kwa haraka huku akichekacheka lakini salamu yake haikuitikiwa, akabaki ameduwaa.
Rehema alimpiga jicho kali Irene kwa kumshusha na kumpandisha kisha akaenda zake uwani hali iliyomfanya Irene kufadhaika, moja kwa moja akajua kuwa ameingia kwenye vita na malkia wa nyumba hiyo.
Irene alijaribu kufikiria ni nini kimetokea kati yake na Rehema lakini hakuambua kitu. Alifikiria labda jana yake alikuwa amemkosea, pia hakukumbuka kutokea kitu kama hicho.
“Hivi huyu brother men anaweza kuwa chanzo?” alijiuliza akimfikiria Eddy.

Irene akiwa katika mawazo hayo akasema kama kweli chanzo ni huyo kijana, basi atahakikisha kwamba anakula naye sahani moja ili kuzidi kumvimbisha mashavu Rehema.
“Malkia malkia… wala sitajali kama ni malkia wa nini, watu tumewaona mamalkia wa maana atakuwa yeye malkia wa vichochoroni,” alisema Irene na kisha akaachia msonyo wa nguvu uliosikika hadi nyumba ya pili.
Wakati huo alikuwa ameshaingia chumbani kwake na kuanza kujikwatua kwa kuupara uso wake kwa mapambo ya kila aina ambayo yalipaswa kuingia usoni pake.
Wakati akiendelea kujipamba kila dakika ilivyokatika ndivyo alivyokuwa akikikumbuka kitendo alichofanyiwa na Rehema.
Alikasirika sana kuona anamsalimia halafu anamvimbishia mashavu bila ya kujua sababu, kila alivyokumbuka kitendo hicho aliachia msonyo na kuendelea na shughuli zake.
“Asubuhi asubuhi mtu anakuharibia siku,” alijisemea peke yake Irene wakati akijiangalia kwenye kioo kisha akaachia msonyo mwingine.
****
Kwa upande wake, Rehema roho yake ilikuwa imemchafuka, ikimchonyota kwa kumuona Irene akitoka chumbani kwa Eddy, moja kwa moja akajua kuwa wawili hao watakuwa wamelimenya tunda la mwituni asubuhiasubuhi.
“Haiwezekani lazima watakuwa wamepeana kile kitu roho inapenda, iweje atoke chumbani kwake asubuhi yote hii?” alijihoji na kukosa jibu la uhakika.
Rehema alikuwa amechukia kwelikweli na moyo wake ulimuuma kwa kuona kwamba Irene anaanza kuwa na uhusiano na mwanamme huyo mgeni kabla yake.
“Atakuwa ameingia asubuhi ileile au atakuwa amelala chumbani kwake?” alijiuliza tena Rehema huku donge likiwa limemnasa rohoni mwake.
“Yaani atakuwa ameshanizidi kete?” aliwaza Rehema ambaye aliamini kabisa kwamba mitego aliyomtega Eddy siku ya kwanza ilikuwa ni lazima amnase kwanza kabla ya kinyangaratika kingine ndani ya nyumba yao.
****
Kwa upande wake Eddy ambaye alitoka baada ya kujipulizia utuli uliouteka ukumbi wa nyumba hiyo, alikwenda moja kwa moja kwenye shughuli zake kubaingiza, kwa kuwa bado hakuwa na kazi ya kufanya.
Alikuwa akifanya kazi yoyote ambayo aliamini kuwa ingeweza kumwingizia kipato.
Siku hiyo alikwenda moja kwa moja hadi kijiweni kwake maeneo ya Kariakoo ambako vijana wengi hukutana na kuuza maneno kwa watu wengine ili wapate chochote kitu.
Moyoni mwake Eddy hakuwa salama hata kidogo, kwa kuwa vitendo viwili vilikuwa vikimchanganya akili yake kwani moyo wake ulikuwa ukiripuka kila alipokuwa akikumbuka jinsi alivyomuona Rehema akisugua kisigino chake ilhali amevaa khanga moja iliyokuwa imelowana sehemu za makalioni.
Moyo ukitulia unaripuka tena kwa kitendo cha Irene kuingia chumbani kwake akiwa na khanga moja ambayo nayo ikiwa imelowana, Eddy alivuta taswira za mabinti hao wawili na kubaki akiwa hana la kufanya.
“Kila mmoja ana uzuri wake…” Eddy aliambia nafsi yake na kubaki na dukuduku moyoni mwake. Mpaka wakati huo hakuwa akijua kama amesababisha songombingo kati ya wasichana wawili hao.
Hilo hakulijua kwa kuwa hakuliona wakati likitokea, kwa sababu alikuwa chumbani kwake, laiti kama angeliona angejua cha kufanya, asingekuwa na budi kuchagua upande mmoja.
Lakini moyo wa Eddy ni kama wa wanaume wengine, haukulidhika na mmoja, unataka kumi na moja kwa kutaka kuonja kila sehemu ili kujua radha yake.
Eddy alikuwa akitaka kujua utamu wa Rehema lakini pia alikuwa akitaka kujua utamu wa Irene kwa kuwa damu yake ilikuwa ikichemka, kikubwa alikuwa akijiuliza itawezekanaje ndani ya nyumba moja!
Hilo ndilo lililokuwa likimitia mashaka, vinginevyo alikuwa akiwataka mpaka wengine waliokuwa wakiishi ndani ya nyumba ile kwani aliamini kuwa kila mti una tunda lake na kila tunda lina utamu wake.
Eddy alikwenda mjini na kuzugazuga kwa jamaa zake maeneo ya Shule ya Uhuru Karikooo, huko alikutana na marafiki zake Spider au Raha na John Tupatupa na kuongea nao kile kilichomkuta katika nyumba ile aliyohamia.
“Hapo lazima ucheze kama Pele lakini kwa jinsi unavyonihadithia kitu hapo ni Rehema…” alisema Raha.
“Mmmh mwana usipepese macho wala kuuma meno, hapo kitu ni Irene…” aliongeza John Tupatupa ambaye alimlaumu Eddy kwa nini hakumaliza mchezo wakati mzigo ulipoingia chumbani.
“Washikaji sasa mnanichanganya… niacheni nitumie akili yangu,” Eddy aliwaambia baada ya kuona kila mmoja akiwa na mtazamo wake kuhusiana na mabinti hao.
****
Rehema hakuwa ameridhika, alipofika uwani alipishwa kwenda msalani na mabinti waliokuwa katika foleni kwa kuwa yeye ni malkia wa nyumba hiyo.
Akaoga na kumaliza haja zake muhimu, kama kawaida alipotoka alisugua miguu yake huku akiwa na hamu ya kutaka kujua Irene aliingiaje chumbani kwa Eddy.
Alipomaliza shughuli zake akamchukua mmoja wa mabinti waliokuwa wakisubiri kwenda kuoga na kumwambia amfuate chumbani kwake.
Binti akajua labda ametafutiwa mtu wa kuduu naye, akawa na wasiwasi wakati alipokuwa akiambiwa kuingia chumbani kwa malkia.
“Usiogope kaa hapo kwenye sofa…” alisema na binti akiwa na wasiwasi akaketi.
“Ulimuona Irene leo?”
“Ndi… ndi- yoooo, nilimuona dada…”
“Ulimuona wakati gani?”
“Alipokuwa akitoka kuoga…”
“Hukumuona alipoingia chumbani kwa yule mgeni…?”
“Wala sikumuona lakini kama aliingia atakuwa alikwenda kumrudishia sabuni yake…”
“Kwani alichukua sabuni kwake?”
“Eeeh wakati akiwa anatoka kuoga yule mkaka, dada Irene akamuomba sabuni ya kuogea…” alisema binti yule na kuifanya roho ya Rehema kuanza kupona kidonda cha wivu kilichokuwa kikimkereketa.
“Oke nenda, usimwambie yeyote nilichokuuliza.”
“Sawa.”
Baada ya binti yule kutoka nje, Rehema alifurahi sana, akajua kuwa Irene hakuwa ameambulia kitu. Akafurahi na kujitupa kitandani na kukumbatia mito.

Baada ya muda kidogo Kijana Eddy alirudi kutoka kwenye mihangaiko yake
koridoni alikutana na Baba mwenye nyumba na kuanza kusalimiana,,,,,wakati wanaendelea kuongea umbe rehema alisikia na kutoka nje wakati huo Baba mwenye nyumba alikuwa ameshaingia chumbani kwake
“rehema alipomuona eddy akaaanza kutembea kwa madoido
Kisha akajitingisha mwili wake kuonesha kwamba alikuwa mpana na kuifanya khanga aliyoivaa kutikisika kutokana na mtikisiko uliosababishwa na ‘boksi’ lake lililokuwa limetanuka kisawasawa nyuma ya mgongo wake.
Wakati Eddy alipokuwa akikaribia kumfikia akajikohoza ili kuweka sauti yake katika ile hali aliyokuwa akiitaka yeye.
Alikuwa amedhamiria kutoa sauti ile yenye mvuto ambayo ingeweza hata kumtoa nyoka pangoni.

“Mambo?”
“Powa,” alijibu Eddy akiwa ameshtushwa sambamba na kupigwa na mshangao kutokana na bashasha alizokuwa ameoneshwa na Rehema.
“Pole na mihangaiko…” Rehema alimwambia tena Eddy aliyekuwa bado akili yake haijakaa sawasawa kujua ni kitu gani kilichokuwa kikiendelea.
“Asa… Asante,” alijibu bila ya kujiamini.
Muda wote huo Rehema alikuwa akiitumia siraha yake ya macho, pamoja na kwamba giza lilikuwa limeshaanza kuingia lakini machao yake makubwa na meupe ‘pee’ yalikuwa yaking’aa kama nyota ang’avu.
Ghafla, Rehema akalipokea gazeti lililokuwa limeshikwa na Eddy, wakati kijana huyo akiendelea kushangazwa na ukarimu huo, alijikuta akishikwa mkono na kukaribishwa ndani.
Baada ya kufika ukumbini, moja kwa moja Rehema ambaye alikuwa ametangulia mbele, akabadilisha mwendo, akawa anatembea kwa kulitingisha boksi lake kama vile alikuwa akitaka kuliangusha.
Mbaya zaidi kuna wakati alikuwa akisimama ghafla na kumgusa Eddy kwa makalio yake na kumchanganya.
Eddy alikuwa kama nyoka wa kibisa hakuwa na sumu kabisaaa, makali yake yote yalikuwa yamekwisha na ujanja wake ulikuwa umetiwa mfukoni kwani kama ni shambulio basi lilikuwa la ghafla sana kumkumba, hivyo hakulitegemea.
Hakuweza kujihami kwa njia yoyote ile, alibaki akipelekwa kama gari bovu lililokuwa limekatika breki.
Bila ya kutarajia akajikuta akiingizwa chumbani kwa Rehema badala ya kuelekea chumbani kwake.
“Karibu…” alisema Rehema kwa sauti laini ya kuweza kumpagawisha mwanaume yeyote rijali.
Eddy hakuamini kile alichokiona chumbani humo, kilikuwa chumba kikubwa kilichokuwa katika mwanga hafifu wa rangi nyekundu na kumfanya ashindwe kukiona kila kitu katika uhalisia wake.
Alijaribu kuzungusha macho yake ndani ya chumba hicho kila pembe, alipomaliza akaanza kumwangalia mwanamke huyo ingawaje kwa kumwibia.
Eddy mbele yake kila kitu kilikuwa kizuri, alivutiwa na kila kitu, alivutiwa na macho ya Rehema yaliyokuwa yaking’aa, alivutiwa na rangi ya mwanamke huyo, akavutiwa na umbile lake.
Eddy alishangazwa na uzuri wa Rehema ambaye kwa wakati huo aliuona uzuri wake ulikuwa umezidi maradufu ya siku alipomuona kwa mara ya kwanza mchana.
“Karibu sana….” sauti laini iliyakatisha mawazo ya Eddy na kuyafanya arejee chumbani humo.
Pamoja na usiku huo kutaliwa na kibaridi cha haja lakini kijasho chembamba kilianza kumtoka nyuma ya mgongo wake kutokana na uti wa mgongo wake kupatwa na mshtuko.
“Utakunywa nini…?” Wakati Rehema akiuliza swali hilo tayari alikuwa ameshafika kwenye kochi alilokuwa amekaa Eddy na kuinama kwa heshima akiwa amepiga magoti akimwangalia kwa macho yake makali ambayo yalikuwa na uwezo wa kuyaona hata mapigo ya moyo ya mwanaume huyo yalivyokuwa yakienda kwa kasi.
“Nitakunywa chochote…” alisema Eddy akiwa amejiinua kidogo katika kochi na kisha kujirudisha tena chini.
“Usijali, nitakupa juisi ya ndimu…” alisema Rehema na kusimama kisha akainuka na kukifuata kijokofu kidogo kilichokuwa katika kona ya chumba hicho.
Pamoja na utoto wake wa mjini, Eddy hakujua kama duniani kulikuwa na juisi ya ndimu, hakuamini alipoambiwa kwamba analetewa juisi hiyo.
Kama kawa Rehema hakuacha kulitingisha boski lake pale alipokuwa akimpa mgongo kijana huyo na kufuata kile alichokuwa akikifuata, hali iliyokuwa ikimweka katika wakati mgumu sana Eddy.
***
Awali ‘paka’ wa Eddy alikuwa akishindwa ‘kulia nyau’ lakini kadiri muda ulivyokuwa ukisonga mbele ndivyo alivyoyazoea mazingira na paka wake akaanza kututumka na kuvimba huku akilia nyau baada ya kuona kwamba kulikuwa na kila dalili za kula ‘samaki’.
Rehema alirudi na juisi iliyokuwa ndani ya glasi, ambayo hakutaka kuiweka juu ya stuli wala hakutaka kuiweka juu ya meza iliyokuwa hatua chache kutoka alipokuwa amekaa Eddy.
Akakaa katika kochi sehemu ya kuwekea mikono na kuishika vyema glasi hiyo na kuipeleka kinywani kwa kijana huyo.
Eddy hakuwa na ujanja, akaachia mhemo wa nguvu na kisha akatanua kinywa chake na kuipokea juisi hiyo na akanywa funda moja.
Hakutegemea utamu wa juisi hiyo, akiwa anatafakari akapewa tena, naye hakijivunga akapiga funda lingine, hakutarajia kuipata radha aliyoipata, ilikuwa ni juisi nzuri iliyochangamsha mdomo na mwili wake kwa jumla.
Hali iliendelea hivyo mpaka juisi ilipoisha, mpaka hapo akawa ameshaelewa kwamba alikuwa ametekwa kimapenzi na Rehema.
Akajiuliza maswali mengi, hakuamini kama alistahili kufanyiwa yote aliyokuwa akifanyiwa lakini hakuwa na budi kukubali kila alichokuwa akifanyiwa na binti huyo mwenye umbile matata.
“Unaitwa nani vile…?” Rehema alijifanya hamjui vyema Eddy.
“Eddy… Eddy Manyara… mtoto wa pili kwa mzee Manyara…” kijana huyo alijikuta akishusha historia yake kwa ufupi. Kutokana na hali aliyokuwa nayo angeweza kusema kila kitu alichokifanya alikuwa amepagwa na mambo machache aliyokuwa amefanyiwa kwa muda mchache.
Eddy akaamini yale yote aliyokuwa akiyasikia mitaani kwamba wanawake wa Kitanga ni noma katika mahaba, akajua amepatikana ingawaje hakuwa akijua Rehema ni kabila gani.
***
Wakati yote hayo yakitendeka Irene alikuwa amelala chumbani mwake fikra zake zikipanga mikakati ya kumnasa Eddy ili kumdhihirishia Rehema kwamba yeye ni kiboko yake .
Akiwa amejilaza kitandani, ghafla mlango wake ulifunguliwa, akaingia mdogo wake aitwaye Patricia akionekana kama kuwa na ujumbe mahususi kwa ajili yake.
“Vipi?”
“Dada nimekuja…”
“Kwa heri au kwa shari…”
“Kwa kweli sijui kama ni kwa heri au kwa shari.”
“Kwa nini?”
“Nataka nikwambie kitu cha ajabu nilichokiona…”
“Kitu gani?”
“Ni kuhusu dada Rehema na yule mgeni wa chumba…” Patricia aliposema hivyo tu, kwa kasi ya ajabu Irene aliinuka kutoka katika kitanda na kujikuta amekaa katika tendegu la kitanda.

“Wamefanya nini?”
“Tulia nikupe habari…” alisema Patricia baada ya kugundua dada yake ameshtushwa na kauli yake kuhusu Eddy na Rehema.
“Wamefanya nini?”
Patricia akaanza kumpa mkanda mzima, kwanza alianza kumwambia eneo alilokuwa amekaa.
“Nilikuwa nimekaa nyumba ya jirani pamoja na akina Edna, Jack na Amina…” alianza kuhadithia Patricia.
Kisha Patricia akamwambia dada yake jinsi Eddy alivyopokelewa na Rehema kisha akamwambia kwamba na wenzake wakaamua kuufuatilia mchezo mzima ulivyokuwa ukiendelea.
Kama vile haitoshi akasema wenzake walivyoshindwa kuendelea, yeye alifuatilia na kushuhudia vituko vyote alivyokuwa akifanyiwa Eddy na Rehema hadi akashuhudia wawili hao walipokuwa wakiingia katika chumba cha Rehema.
Hivyo, akatumia fursa hiyo kumwabarisha dada yake kila kitu alichokishuhudia.
“Unasema kweli?”
“Kweli dada…”
“Haiwezekani…” alisema Irene na kuinuka, akachukua khanga yake na kujifunga kiunoni na kutoka chumbani humo kama mshale huku Patricia au Pat akimfuata kwa nyuma.
“Unaenda wapi dada?” Pat alimuuliza.
“Nifuate huku…” alisema Irene huku akielekea upande wa uwani, kitu ambacho kilimshangaza Pat kwa kuwa alijua dada yake angeweza kwenda kugonga mlango wa Rehema na kumuulizia kama Eddy alikuwa chumbani humo.
Moja kwa moja Irene alitokea uwani, Pat hakuwa na budi kumfuata, Irene alipofika uwani akakata kulia na baada ya mwendo mbele kidogo akakata tena kulia, akawa analifuata dirisha la Rehema.
Hapo ndipo Pat alipofunguka kimawazo kwa kujua kuwa dada yake alikuwa akienda kuchungulia dirishani ili kuthibitisha kama kweli yule mgeni alikuwa mle chumbani.
Baada ya kuhisi hivyo, Pat alipunguza mwendo kwa kuamini kuwa dada yake atashuhudia mwenyewe kile alichomwambia, alihisi dada yake hakuwa akiamini maneno ya kuambiwa bali alikuwa akitaka kushuhudia mwenyewe.
Wakati Pat akiwaza hivyo, Irene alishachukua kijiti kilichokuwa pembeni na kuanza kupekenyua dirisha la Rehema kwa kulisogeza pazia pembeni, akaruhusu mboni zake zipenye na kuchungulia ndani.
“Ah!” aliachia mshtuko mdogo baada ya kushuhudia kile kilichokuwa kikiendelea ndani. Aliwaona kwa macho yake Rehema na Eddy wakiwa katika mazingira tata.
Eddy alikuwa amekaa kwenye kochi, Rehema alikuwa ameinama mbele yake akiwa amepiga magoti, hilo halikumshtua Irene bali alishangazwa na kitendo kile kilichokuwa kikiendelea kati ya wawili hao.
Mbali na Rehema kupiga magoti mbele ya Eddy lakini kitendo kilichokuwa kikiendelea ndicho kilichomshtua na kumfanya mapigo yake ya moyo yaongeze kasi, Rehema hakuwa ameinama bure bali alikuwa akiumenya ‘mua’ wa Eddy kwa mdomo.
Irene akaganda pale dirishani akitumbua macho kama mjusi aliyebanwa na mlango huku akimshuhudia mwenzake alivyokuwa akionesha ufundi wa kuumenya mua kwa mdomo.
Akiwa dirishani, mate yakamjaa mdomoni akayameza funda moja kama mtu aliyekuwa akitafuta kitu cha kufanya lakini hakuweza kufanya chochote, ndani ya nafsi yake akakiri kwamba anatakiwa kujipanga vyema ili kushindana na Rehema.
Alikiri uwezo wa mwanamke mwenzake huyo ulikuwa mkubwa katika kumpagawisha mwanaume baada ya kushuhudia tukio lile, wakati Irene akiendelea kuchungulia, Pat naye akapiga hatua kumfuata pale dirishani.
Irene alihamisha macho na kumwangalia kisha akamuonya kwa ishara ya kuweka kidole cha shahada mdomoni mwake akimtaka kuchukua tahadhari kutokana na hatua zake ili asipige kelele.

Chombezo : Majangaaa Mbona Majangaaa !
Sehemu Ya Pili (2)

Chombezo : Majangaaa Mbona Majangaaa !
Sehemu Ya Tatu (3)

Miguu ikamtetemeka na kumfanya akose nguvu, akajitahidi na kuuegemea mlango huo. Akachanganyikiwa kabisa kwani alijua kulikuwa na shoo ya siri iliyokuwa ikipigwa chumbani humo.
Wapiga shoo walikuwa wamejisahau na kufungulia spika zao kwa nguvu zao zote, aidha kwa kuzidiwa na furaha au kwa kujisahau.
alitaka kuvamia chumbani kwa eddy lakini akaona ngoja aangalie mchezo hadi mwisho wakishamaliza ndio awafumanie
alisubiri nusu saa bila Irene wala Eddy kutoka chumbani
akaamua kusubiri mlangoni ili irene atoke amfanyie fujo
“ngoja nijilaze hapa mlangoni wakifungua tu nitasikia”
“yaani irene ni wakunifanyia hivi mimi malkia wa nyumba hii hata siamini” aliongea, alisononeka sana rehema akaamua kulala mlangoni kwa Eddy na kusubiri watoke hatimae akapitiwa na usingizi
BAba mwenye nyumba alitoka chumbani kwake kwenda kujisaidia alipotoka kufika mlangoni kwa Eddy akamkuta rehema amelala huku mzigo ukiwa umebaki nje
Baba mwenye nyumba kuona hivyoMidomo ikawa inamcheza na mate kumdongondoka kama fisi aliyekuwa ameona fupa lisilokuwa na mwenyewe.
“Kama ningejua kama usiku mzima alikuwa amelala hapa si ningekuja kujiwahia mapema hapahapa, najua asingenishinda nguvu kwa kuwa anaonekana alikuwa amelewa sana,”aliendelea kuwaza mzee huyo huku akiupitisha mkono wake kuume kwenye mwili wa Rehema.

Wakati mzee huyo akiendelea kufanya hivyo, ghafla alishtuka kusikia mlango wa chumbani kwake ukifungulia, kwa kawaida mlango wa chumbani kwake na mkewe ndiyo pekee unaopiga kelele wakati wa kufunguliwa.

Mwili ukamsisimka, akawa kama vile mtu aliyekuwa amenasa kwenye nyaya za umeme, akawa amebaki vilevile bila ya kuutoa mkono wake ndani ya maungo ya Rehema.
Maana alijua aliyekuwa akitoka ndani ya chumba hicho hakuwa mwingine zaidi ya mkewe.
Masikio yakamsimama mzee Chuma akajua amefumaniwa na hakuwa akijua cha kufanya, mkewe alitoka na kusogea karibu yake kabisa.
Hatimaye alifanikiwa kuutoa mkono wake na kujidai kuuhamisha kutoka sehemu mbaya ulikokuwa ameuelekeza awali na kuupeleka sehemu nyingine yenye usalama.
Moja kwa moja akaupeleka na kuuweka kwenye kichwa cha Rehema akijidai kumpima homa.
Bila ya kugeuka akaendelea kujifanya mganga na kuanza kumpima mapigo ya moyo kama vile alikuwa akitaka kujua kama msichana huyo alikuwa hai au ameaga dunia.
“Mzee Chumaaa!” sauti kavu ya mkewe iliita, mzee huyo aligeuka na kumwangalia mkewe.
“Unasemaje?” alijibu kwa ukali na kujifanya kuwa bize akitoa huduma ya kwanza kwa Rehema.
“Unafanya nini hapo?”
“Nampa huduma ya kwanza huyu msichana, sijui kapatwa na masahibu gani?”
“Tangu lini ukawa daktari? Kwa nini usiwaamshe wanawake wenzake wakamsaidia, kwanza huduma gani ya kwanza unamshika…?”
Kusikia hivyo, mzee Chuma akasimama, akamwangalia mkewe bila ya kusema kitu akawa anaelekea zake msalani, alishajua kwamba hukukuwa na dogo tena, kama bwawa tayari lilishachafuka.
Ile haja ndogo iliyokuwa imepotea baada ya kuuona mwili wa Rehema na udenda kumtoka, sasa ndiyo aliisikia na kuhisi kama vile anataka kulimwaga kojo palepale ukumbini.
“Hebu subiri, unakwenda wapi?” alisema kwa ukali mkewe na kuwafanya hata watu wengine waliokuwa vyumbani kwao kushtuka na kujua kuwa nje kulikuwa na kasheshe.
“Niache, niache mamaaa nanihii… niache oooh ooooh,” alisema mzee Chuma huku akiwa ameishika vyema nguo yake ya kulalia.
“Sikuachi…, nakwambia sikuachi, fanya unachotaka kukifanya…” zogo likawa kubwa na milango mingine ikaanza kufunguliwa kutaka kujua kilichotokea nje.
Wakubwa kwa watoto wakatoka nje na kuwakuta baba na mama mwenye nyumba wakiwa wameshikana huku Rehema akiwa bado amelala palepale chini ya kigoda akiwa hajui kinachoendelea.
“Kuna nini jamani…?” aliuliza Mwanvita.
“Huyu mzee mzima nimemkuta akitaka kufanya mambo ya hovyo na huyu binti hapa…” alisema mama mwenye nyumba huku akitengeneza mazingira ya tukio.
“Wee mwanamke… we mwanamke…?”
“Kama ungejua miye ni mwanamke kwa nini uliniacha chumbani na kuja kufanya ujinga wako huku nje?” alisema mama mwenye nyumba.
Wakati zogo likiwa limechanganya kwa mama na baba mwenye nyumba kugombana na huku watu wengine wakipiga kelele za kushangalia, Rehema akazinduka na kushangazwa na mazingila aliyokuwepo.
Akashangaa kuwaona watu walivyokuwa wengi huku kukiwa kumepambazuka. Kwa haraka akavuta kumbukumbu na kufikiria kilichomtokea hadi kuwa katika hali ile.
Akajiangalia nguo yake aliyokuwa amevaa kwa mila na desturi za Kitanzania hakutakiwa kuwa katika eneo lile akiwa amevaa mavazi yale lakini hakuwa na budi, kwani ndani ya nyumba hiyo kuvaa kwake hivyo ni tukio la kawaida.
Ghafla akakumbuka kuwa alikuwa hapo kwa ajili ya kumsubiri msichana aliyekuwa chumbani kwa Eddy, nini kilitokea hadi watu kujaa hapo, hakuweza kukumbuka kwa haraka.
“Haya malaya wako ameshaamka, endeleeni sasa?” alisema mama mwenye nyumba na kumfanya Rehema kushangaa.
“Mama tuendelee nini?”
“Mama tueendelee nini?” mama mwenye nyumba alisema huku akiwa amebana pua.
“Ama kweli tenda wema nenda zako, chumba nikupangishe miye, ubinaadamu nikufanyie, mume wangu unichukulie…” alisema mama mwenye nyumba.
**************
*********************
******************************

“Kwani ni lazima uingie?” Eddy alihoji huku akimshangaa msichana huyo ambaye walishakubaliana uhusiano wao waufanye kuwa siri.
Hata hivyo, Eddy alikuwa anakijua kile ambacho Rehema angekutana nacho chumbani kwake, akamwachia ili aingie.
Alipoachiwa bila ya aibu, akazama chumbani huku shari ikiwa imemjaa, kwa kukidhamiria vibaya kile ambacho angekutana nacho chumbani humo.

Moja kwa moja macho yake yakatua kitandani, akakikuta kitanda kikiwa cheupe, hakukuwa na mtu zaidi ya shuka zilizovurugika.
Watu waliokuwa ukumbini wakazidi kuchanganyikiwa na kujiuliza maswali kibao yaliyokosa majibu, kwani Rehema alikuwa amekumbwa na kitu gani mpaka avamie chumbani kwa watu.
Wengi walihisi kulikuwa na kitu kinachoendelea kati ya wawili hao, walimuonea huruma kaka wa watu ambaye ni mgeni ndani ya nyumba hiyo kwa kitendo cha kufanyiwa vurugu na msichana huyo.
Ni mtu mmoja tu aliyekuwepo katika ukumbi huo ambaye alikuwa akijua ni nini kilichokuwa kikiendelea.
Mtu huyo si mwingine bali ni mdogo wake na Queen, Pat ndiye aliyekuwa akiujua mchezo mzima.
Pat alikuwa akijua ni kwa nini Rehema alikuwa ameingia chumbani kwa Eddy, pia, alikuwa akijua kile ambacho msichana huyo angekutana nacho chumbani humo.
Kwa kuona hivyo, mama mwenye nyumba naye akapunguza mashambulizi yake kwa Rehema, hali kadhalika baba mwenye nyumba, wote wakabaki na mshangao na kujiuliza kulikoni!
Rehema hakuridhika na kile alichokutana nacho chumbani, akaangaza kila kona, akafungua kabati, akahamia uvunguni mwa kitanda, kote hakuambulia kitu.
Akabaki ameshangaa, hata hivyo hakutaka kuyaamini macho yake, akaendelea kufunua hata ndoo za maji, akili yake ilikuwa imempaa na aibu ilikuwa ikiutafuna uso wake.
Alitegemea angefumania, lakini sasa kibao kilikuwa kimemgeukia, hakujua cha kusema mbele ya kadamnasi akiamini kuwa amechezewa shere, uso wake ukawa mdogo kama kidonge cha piltoni.
***
Upande wa pili, Queen alifungua mlango wake na kutoka nje, akakutana na vicheko, watu wote walikuwa wakimcheka Rehema ambaye alikuwa kama mtu aliyekuwa amechanganyikiwa.
Rehema alishindwa hata kumuomba radhi Eddy, alikuwa amenyong’onyea kama vile kunguru aliyekuwa amemwagiwa maji.
“Shoga umelikoroga… utalinywa!” alisema Mwamvita kisha akawahamasisha watu kwa kikolombwezo maarufu ambacho kimezoewa na wanawake wengi, akasema:
“Halooo halooo…!”
“Halooo!” wengine wakaitikia na kumfanya Rehema kuzidi kuchanganyikiwa na kujikongoja kwenda chumbani kwake akijihisi kama vile amejichafua kwa haja kubwa.
Kabla ya kuingia chumbani kwake, Queen akambetulia macho na kujishebedua mbele yake… kisha akamshusha na kumpandisha kiuchokozi kama vile kuku aliyekuwa akiangalia ndege ipitayo angani:
“Shoga kimekusibu kipi?” alimuuliza na kumfanya Rehema ashindwe kujibu.
“Mbona miye sielewi?” alihoji mama mwenye nyumba na kutaka kujua kwa nini Rehema alikuwa akifanya vituko siku ile.
“Hata siye hatuelewi…” msichana aitwaye Tabu naye alijibu kwa niaba ya wenzake. Kila mtu ndani ya nyumba hiyo akawa anataka kujua ni nini kilikuwa kimetokea siku hiyo hadi malkia wa nyumba hiyo akaikwaa aibu.
Queen aliachia kicheko baada ya kupitwa na Rehema, kisha akasema:
“Mlaji ni mla leo mla jana kala nini?” alisema na kumfanya Rehema kujua kuwa hicho kilikuwa kijembe chake. Akaamini kuwa Queen ndiye aliyekuwa chumbani kwa Eddy.
“Ametokaje,” akajiuliza na kukosa jibu.
Ukweli ni kwamba Queen alitoka chumbani humo wakati Rehema akiwa amelala amepitiwa na usingizi ukumbini, alipomuona alishangaa sana.
Queen alijua kuwa Rehema alihisi kuwa chumbani kwa Eddy kulikuwa na msichana hivyo akaamua kukaa ukumbini ili amshuhudie msichana huyo wakati akitoka.
Pia alijua kuwa mpaka wakati huo Rehema hakuwa akijua ni msichana gani aliyekuwa chumbani kwa mvulana huyo kwa kuwa wakati akitoka hakumuona.
“Atakufa nacho kijiba cha roho,” alisema Queen na kuahidi kuendeleza penzi lake na Eddy.
***
Moja kwa moja Rehema aliingia chumbani kwake na kujitupa kitandani, akaanza kulia kilio cha kwikwi, akajuta kumfahamu Eddy.
“Yaani mwanaume nimempa raha zote lakini anakuja kunifanyia hivi, kweli wanaume hawaaminiki,” aliwaza na kufikiria cha kufanya.
Bado katika nafsi yake alikuwa akitaka kujua nini kilichomfanya Eddy akamsaliti usiku mmoja tu baada ya kukutana naye.
Alikuwa chumbani kwake akifikiria hatua ya kufanya.
Hakutaka kumpoteza Eddy lakini bado alitaka kujua ni msichana gani aliyekuwa chumbani kwa mvulana huyo.
Mawazo yake yakaangukia kwa Queen, akahisi kwamba anahusika kwa njia moja ama nyingine.
KICHWA cha Rehema hakikuwa sawa, akili yake ilikuwa haijatulia, mawazo yalikuwa mengi kiasi cha kushindwa kuamua cha kufanya.
Aliendelea kujilazimisha kulala huku machozi yakimchuruzika, hakutaka kutoka nje kutokana na aibu aliyokuwa ameipata kutokana na kitendo chake cha kuingia chumbani kwa Eddy.
Kitendo kile kiliwaaacha watu na maswali mengi kuliko majibu. Wengi walijiuliza kwa nini aliamua kuingia chumbani kwa kijana yule mgeni.
Mpaka wakati huo alipokuwa amejilaza kitandani hakuwa ameupata usingizi. Nje hakukuwa na habari nyingine, zaidi, watu walikuwa wakipiga stori zake tu.
Kwa asilimia kubwa, wengi walikuwa wameshapata majibu ya kitendo kile kilichotokea. Mtu ambaye aliyeweka kila kitu hadharani alikuwa ni mdogo wake Queen yaani Pat, aliwaambia kile kilichojiri.
Kila aliyeambiwa naye alimwambia mwingine na kuifanya habari hiyo kusambaa kama vile moto wa kifuu. Mbaya zaidi kila mtu alikuwa akihadithiwa naye alimwadithia mwingine kama vile alikuwepo eneo la tukio.
Baba na mama mwenye nyumba walijua kila kitu, wakawa wanamshangaa Eddy kwa jinsi alivyoweza kuduu na wasichana wawili kwa usiku mmoja.
“Hivi huyu kijana ni moto namna hii, kwanza amewezaje ndiyo akiwa na siku mbili kwenye nyumba?” alihoji mama mwenye nyumba.
“Labda ana mashine kiunoni,” alisema baba mwenye nyumba kumwambia mkewe.
“Hana mashine chochote mwenzio damu inachemka, unadhani wewe mpaka upigwe hendeli; utakuja kufa shauri yako.
Baba mwenye nyumba alijua kabisa kwamba hicho kilikuwa kijembe chake kutokana na kile kilichotokea alfjari kwa kumnyatia Rehema.
“Ila kwa kweli yule mtoto kaumbika jamani?” naye aliiingiza uchochezi wake.
“Hivi unadhani kama msingeniwahi saa hizi ningekuwa nimeshaandika historia nyingine;” aliendelea kusema baba mwenye nyumba.
“Sawasawa ungekuwa umeandika historia nyingine kwa kuwa tungeikuta maiti yako ikiwa imelala chali pale ukumbini,” mama mwenye nyumba aliendeleza vijembe.
“Maiti yangu kivipi?”
“Miye humu ndani unanishindwa, itakuwa kigoli kama yule si angekupeleka mputamputa mpaka ukate roho?”
“Nani anakushindwa, miye? Kama ninakushindwa mbona huwa unahemea juu juu?”
“Nani kakwambia, sihemei juu juu chochote, huwa ninakufurahisha tu ili nawe ujione unaweza kumbe huna ukijuacho;”
“Haya, basi na miye nitaanza mitego yangu kwa yule binti halafu atakuja kukuhadithia kama miye ni moto chini au siyo.”
“Binti gani?”
“Si huyo kigoli unayemsema angenifanya kuwa maiti?”
“Thubutu kwanza nina mpango wa kumpa notisi ili ahame hapa nyumbani.”
“Yule hawezi kuhama mpaka nitimize ahadi yangu;”
“Atahamaaa;”
“Nakwambia ahamiii
“Nakwambia atahama;” mama mwenye nyumba alishikilia msimamo wake.
***
Wakati wote huo, Queen alikuwa amekaa nyumba ya pili akisukwa nywele zake katika mtindo wa rasta, alikuwa akijisifu kwa ushindi wake wa pointi tatu alioupata usiku wa kuamkia siku hiyo.
Asilimia kubwa ya maongezi yake yalikuwa ni vijembe kwa kwenda mbele, taarab aliimba yeye na kila aina ya kijembe alikuwa akikitoa yeye.
Kitendo chake kilikuwa kama vile kuchukua kombe la dunia, alijiona mjanja kwa kuweza kumteka kijana Eddy kutoka mikononi mwa Rehema.
Wasichana wenzake walikuwa wakimsifu kwa ujanja alioutumia kumwibia bwana Rehema. Pamoja na kujitamba kwake lakini kulikuwa na watu wengine ambao hawakuwa upande wake.
Watu hao walikuwa wakimsikiliza na kumsifia lakini mioyoni mwao walikuwa wakimsema vibaya.
Mmoja wa watu hao alikuwa ni Tabu, ambaye alikuwa upande wa Rehema, aliposikiliza majigambo ya Queen aliamua kuchomoka na kwenda kumfuata Rehema ili amwambie kile kilichojiri.

Chombezo : Majangaaa Mbona Majangaaa !
Sehemu Ya Nne (4)

ote watatu wakashtuka kuona wamevamiwa, Eddy akaanza kutafuta nguo za kujistili hali kadhalika kwa Rehema.
“Kuna nini jamani?” alisema Mwamvua ambaye alikuwa wa kwanza kuingia chumbani humo.
Hakuna aliyemjibu, bali Rehema na Queen waliendelea kuvutana kwa lengo la kushikishana adabu.
Baada ya kuona kile kilichokuwa kikiendelea, Mwamvua akapiga kelele na kuwaita watu wengine ambao walikuwa wameishia mlangoni na kumtanguliza yeye kama chambo.
Nao wakazama chumbani humo na kukuta kimbembe kikiwa kimekolea, Rehema na Queen walikuwa wamevaana na kuangushana chini kila mmoja alikuwa akifoka kivyake vyake.

“Jamani tafadhali jamani, hebu waamulieni…”alisema baba mwenye nyumba ambaye naye alishafika.
“Kuna nini kwani? nyumba hii kila siku majanga…” alisema mama mwenye nyumba.
Kila mmoja kati yao, Rehema na Queen hawakuweza kusema kile kichowafanya wagombane.
“Hebu wewe baba twambie…” baba mwenye nyumba alimgeukia Eddy.
“Hata miye sijui kilichokuwa kikiendelea, nilikuwa nimelala mara wakaja hawa…” alisema.
“Siyo hawa, akaja huyu malaya kutuharibia starehe zetu…” alisema Rehema.
“Malaya mwenyewe…” alijibu Queen na kuwa tayari kujipapatua mikononi mwa watu waliokuwa wamemzuia.
“Eti kweli baba?”
“Ni ni kweli kama nilivyosema, walikuja hawa na kila mmoja alikuja kivyake…” alizidi kujitetea Eddy.
“Hukuwa na miadi nao?” baba mwenye nyumba aliongeza udadisi.
“Nimesema kila mmoja alikuja kwa wakati wake…” alisema Eddy.
“ Nani ni mpenzi wako kati ya hawa wawili…?” mama mwenye nyumba naye hakuwa nyuma katika kuuliza maswali.
“Wote,” alijibu Eddy na kuwafanya watu wote waliokuwa chumbani humo kucheka.
“Hebu sikilizeni nyie mabinti,” alisema baba mwenye nyumba na kuwageukia Rehema na Queen “imekuwaje kuja kugombania kwa mgeni, kwani kuna yeyote mwenye uhusiano naye kati yenu?”.
Hakuna aliyejibu zaidi ya kukodoa macho yao. Baba na mama mwenye nyumba pamoja na wapangaji wengine walikuwa wanakijua kilichokuwa kikiendelea lakini walikuwa wakitaka kupata uhakika kutoka katika vinywa vya wahusika.
“Mbona hamsemi mmekuwa mabubu nini…?” alihoji baba mwenye nyumba.
“Au tuwafungie humu ndani na mwanaume wao, tuwaache waoneshane ujuzi…” alidakia msichana aitwaye Kidawa na kuwafanya watu wote kuangua vicheko.
“Tatizo hawataoneshana ujuzi wa mambo, bali wataoneshana ujuzi wa kupigana…” alisema mama mwenye nyumba na kufutiwa na vicheko vingine.
Baada ya kuonekana kwamba imeshindikana kuwapatanisha chumbani kutokana na watu wengi kufurika ikabidi watolewe nje ili kesi iamuliwe.
Baba mwenye nyumba akapendekeza kesi hiyo ihamie uwani, basi kundi zima likatoka chumbani humo na kwenda uwani kwa ajili ya kusikiliza kesi hiyo.
Minong’ono ilikuwa mingi na kila mmoja alikuwa akisema lake. Pamoja na kuwa ni usiku mrefu lakini majirani nao walishafika na kutaka kujua zogo lile lilikuwa limetokana na nini.
“Jamani kulikoni?” alisema mama Kibena ambaye siku zote alikuwa hapitwi na jambo mtaani pale.
“Wote twendeni uwani…” alisisitiza baba mwenye nyumba huku akitaka Rehema na Queen wasiwekwe karibu.
Watu wote walitii na kwenda uwani ambako kulikuwa kama uwanja mkubwa kama wa mpira kwa ukubwa na watu wakachukua nafasi zao kwa kukaa chini kusikiliza kile kitakachojiri.
Tayari ilishatimu saa tisa za usiku, baba mwenye nyumba akaongoza kikao hicho.
“Hebu niambieni nini kimeendelea, maana nimeshachoshwa na makelele ndani ya nyumba hii…” alisema.
Bado hakuna aliyekuwa tayari kuzungumza chochote, wakabaki wakiangaliana kama vile majogoo yaliyokuwa yamechoka baada ya kupigana kwa muda mrefu.
Katika nafsi zao, Rehema na Queen walijiona wajinga kwa kupigana kisa kikiwa mwanaume lakini kila mmoja bado alikuwa hataki kushindwa.
Pia wakawa wanashindwa kuweka wazi kile kilichotokea kutokana na kukumbwa na aibu, hawakupenda kuonekana kama walikuwa wakigombania mwanaume.
“Huyu mwanaume ndiye atuambie kilichotokea…” alisema mama mwenye nyumba.
“Haya wewe twambie…” alidakia tena baba mwenye nyumba.
Eddy akajiumauma na kisha kuanza kusema kile kilichotokea, alianza kusema siku ya kwanza tu alipoingia ndani ya nyumba hiyo alikuwa amevutiwa na mwonekano wa Rehema.
Kisha akasimulia jinsi alivyokutana na Queen ambaye naye alikuwa hajambo kwa uwezo wake wa majambozi.
Muda wote aliokuwa akihadithia matukio hayo baadhi ya wasichana walikuwa wakicheka na kuingiza vidokezo vya kunogesha stori yake.
“Pasuaaa… pasuaaaa… siku ya kwanza tu umegonga ngoma mbili!…. kweli majangaaa…,” alisema Mwamvita.
Baada ya kumwaga mchele hadharani wakatakiwa wasichana wale nao waseme kile kichotokea, ndipo Rehema alipojikaza na kusema:
“Kama mlivyosikia, nikiwa na mpenzi wangu ndani tukiwa tunakula raha zetu ndipo huyu malaya akatuvamia…”
Queen hakuvumilia kauli hiyo, akambwatukia Rehema kwa kumtolea tusi kali, ikabidi Rehema naye achoropoke pale alipokuwa amesimama na kumfuata pale alipokuwa amesimama.
“Unanitukania nini sasa…?” alihoji.
“Mdomo,” alijibu Queen.
Mara wakavaana na kuangushana chini, safari hii baba mwenye nyumba akataka waachiwe ili washikishane adabu.
“Waacheni, hakuna kuingilia, wakimaliza kupigana ndipo wataheshimiana…” alisisitiza baba huyo.
Hali ilikuwa mbaya kwa Rehema ambaye alikuwa ameelemewa na kipigo, Tabu hakupendezwa na hali ile lakini hakuwa na budi kunyamaza huku roho ikimuuma.
“Jamani watauana hapa kisha tutapewa kesi,” alisema mwanamke wa jirani na kuwafanya wote washtuke na kuamulia ugomvi huo uliokuwa umepamba moto na kutimua vumbi la uwani.
“Bahati yako ningekuulia mbali…” alijitapa Queen.
“Umue nani wewe kwani umeshaua wangapi…?” Rehema bado alikuwa ngangari katika kujibu huku moyoni akishukuru kwa kuamuliwa ugomvi ule kwa kuwa alikuwa amezidiwa vibaya.
Baba mwenye nyumba akawarudi tena kwa Eddy na kumwambia achague mmoja kati ya wasichana hayo ili kuondoa ugomvi kati yao.
“Mimi nawapenda wote kwa kuwa wote ni wazuri,” alijibu Eddy na kuwafanya watu waendelee kuambulia burudani ya kucheka.
“Acha utani bwana, siye tunataka kuamua ugomvi huu ili tumjue nani ni nani kwako, kwa kuwa ukimchagua mmoja atayemwingilia mwenzake atakuwa mgomvi, haya chagua unamtaka nani?” alisema tena baba mwenye nyumba.
“Siwezi kuchagua, kama nilivyosema mwanzo wote nawapenda…” alijibu tena Eddy.
“Au tumpe notisi mmoja na mwingine abaki…” alisema mama mwenye nyumba.
“Hapana wapewe notisi wote… tena miye nataka niwekewe chumba kimoja ili nihamie huku…” alisema mama Kibena. 

Chombezo : Majangaaa Mbona Majangaaa !
Sehemu Ya Tano (5) 

Simulizi : Futa Machozi Mpenzi
Sehemu Ya  Tano (5)

William alikosa amani, kila alipokaa kichwa chake kilikuwa kikimfikiria msichana Cassey, hakuamini kama kweli alikuwa na mimba yake. Si kwamba hakupenda mtoto, alitamani sana kupata mtoto lakini hakupanga kupata mtoto kwa mtu kama Cassey ambaye kila siku alimuona kuwa mtu wa kupita, wa kumvua sketi na kuondoka zake.
Nyumbani, hakuonekana kuwa na furaha kabisa, Linda alipokuwa akimuuliza kuhusu hali iliyomsababisha kuwa hivyo, hakumwambia ukweli zaidi ya kumdanganya kwamba alihisi kichwa kikimuuma mno.
“Pole sana,” alisema Linda huku akienda kumchukulia dawa.
Kichwa chake kiliyafikiria magazeti ya udaku, aliyaona yakiwa mitaani huku kukiwa na habari yake kwa ukubwa mbele kabisa, hakujua ni mahali gani angeuficha uso wake kwani kila mtu angefahamu kwamba alilala na msichana Cassey na kumpa mimba na wakati alikuwa na mpenzi wake aliyekuwa akijulikana kila kona.
Hakuacha kumpigia simu Cassey na kumwambia kuhusu kuitoa mimba hiyo. Cassey hakukubali, hakutaka kumsikiliza na wakati mwingine mpaka wakawa wanagombana kisa tu kuambiwa kwamba alitakiwa kuitoa mimba hiyo.
Wakati mwingine William alimtafuta Cassey na kumuomba sana, hakutaka kuona mimba ile ikiendelea kukua, alitaka itolewe haraka iwezekanavyo na hata kama angehitaji kiasi gani cha fedha alikuwa tayari kumpa lakini mwisho wa siku akubaliane naye.
“Nilivyokuwa na kiu ya mtoto, halafu wewe unaniambia niitoe mimba hii! Hivi unahisi nitakuelewa William? Siwezi kukuelewa hata kidogo,” alisema Cassey alipokutana na William.
“Lakini nakuomba sana! Naona aibu sana Cassey, sijajua dunia itaniangaliaje! Nakuomba Cassey!” alisema William huku akionekana dhahiri kuchanganyikiwa.
“Haiwezekani! Siwezi kuhatarisha maisha yangu kwa ajili ya kukufurahisha wewe, mwanaume unayeonekana hukuwa na mipango thabiti na mimi zaidi ya kunivua nguo, kunichezea na kuondoka zako,” alisema Cassey.
Hakuubadilisha moyo wake, kila siku alimwambia hivyohivyo kwamba asingeweza kuitoa mimba hiyo. Alimaanisha alichokuwa akikisema, hakuteteleka, alimwambia kweli kwamba jambo hilo lisingeweza kufanikiwa hata mara moja.
Siku zikaendelea kukatika mpaka Linda alipoanza kujisikia uchungu wa kutaka kujifungua, harakaharaka akachukuliwa na kupelekwa hospitali. Huko, William alikuwa nje akimsikilizia mpenzi wake ambaye alikuwa ndani ya leba akijifungua.
Watu waliokuwa naye, wagonjwa wengine wakaanza kumpiga picha, kumuona William ilionekana kama bahati, halikuwa jambo la kawaida hata kidogo. Alitokea kupendwa sana, kila kona alipokuwa, watu walimfuata na kumpiga picha na wengine kupiga picha pamoja naye kwani mtandao wake wa MeChat kwa kipindi hicho ndiyo ulikuwa habari ya mjini.
Siku hiyo, hospitalini hapo William hakuonekana kuwa sawa. Alionekana kuwa na hofu kubwa moyoni mwake. Kichwa chake hakikumfikiria Linda, kilimfikiria Cassey ambaye naye baada ya miezi nane angekwenda hospitalini na kujifungua. Alijua namna msichana huyo alivyompenda, alijua kabisa asingeweza kuvumilia kutunza siri, ilikuwa ni lazima awaambie waandishi wa habari kwamba alizaa na yeye.
Wakati akiwa mahali hapo huku akiwa na mawazo tele, mara akaanza kusikia sauti ya mtoto ikilia kutoka katika chumba kile. Japokuwa alikuwa na mawazo tele, kidogo tabasamu likaonekana usoni mwake. Wala hazikupita dakika nyingi, mlango ukafunguliwa na kutakiwa kuingia kwa ajili ya kumuona mtoto wake.
Akapiga hatua mpaka alipokuwa Linda, katika kitanda kingine kabisa na kumpa pole kwa kazi kubwa aliyokuwa nayo, hakuishia hapo, akaanza kumpiga mabusu mfululizo mashavuni mwake kuonyesha furaha kubwa aliyokuwa nayo moyoni mwake.
“Hongera mpenzi wangu…” alisema William huku akiendelea kummwagia mabusu mfululizo.
“Nashukuru sana mpenzi! Tumepata mtoto wa kiume,” alisema Linda huku akionekana kuwa na furaha tele.
William akakifuata kitanda kilichokuwa pembeni na kumwangalia mtoto wake. Alionekana kuwa na sura nzuri, alichukua macho yake lakini sehemu kubwa ya sura yake alichukua kwa mama yake. William akatoa tabasamu pana, hatimaye aliitwa baba kwa mara ya kwanza, hakutaka kuchelewa, hapohapo akampa jina mtoto wake na kumuita William Jr.
Mtoto akampa furaha kubwa maishani mwake, kidogo mawazo juu ya msichana Cassey yakaanza kupungua, akajiweka karibu na familia yake kama kujisahaulisha, kila wakati alikuwa akitabasamu, yote hayo yalikuwa ni kupoteza machungu aliyokuwa nayo juu ya msichana Cassey.
Siku ziliendelea kukatika, baada ya wiki moja ya furaha tele, Cassey akamtumia meseji ya picha William ambayo ilimuonyesha akiwa amesimama, juu hana kitu huku akiwa amelishika tumbo lake na kusindikizia maneno machache yaliyosomeka ‘Am bout to be a baby mama’ akimaanisha kwamba alikuwa akijiandaa kuwa mama mtoto.
Furaha ya muda mfupi aliyokuwa nayo William ikayeyuka moyoni mwake, hofu ikaanza kumuingia, mwili ukamtetemeka huku kijasho chembamba kikimtoka. Hakuamini kama Cassey angeweza kumtumia picha yenye ujumbe kama huo, hakutaka kukubali, hapohapo akampigia simu.
“Cassey!”
“Ndiyo baba watoto!”
“Kwa nini umenitumia hiyo picha? Hujui kama nina mke?” aliuliza William huku akionekana kukasirika.
“Una mke au hawara?”
“We mpumbavu sana. Kwa nini umenitumia picha hiyo?”
“Tatizo lipo wapi?”
“Hujaona tatizo hapo?”
“Sijaona! Au tatizo ni kumuonyeshea mwanaume matunda ya mbegu aliyoipanda?” aliuliza Cassey.
“Cassey! Nina mtu nyumbani, unalifahamu hilo! Hivi unahisi itakuwaje kama akiiona hii picha?” aliuliza William.
“Kwa hiyo hunipendi?”
“Sijamaanisha hivyo!”
“Umemaanisha nini? Humtaki mtoto wako?”
“Nisikilize Cassey!”
“Nijibu kwanza!”
“Sasa si ndiyo unisikilize…”
“Kama hunitaki! Ninajiua! Bora nife tu,” alisema Cassey na kukata simu.
“Halo…halo…halo…” aliita William huku akionekana kuchanganyikiwa kwani hakutaka kabisa kusikia Cassey akijinyonga kisa yeye, alichokifanya ni kuligeuza gari lake na kuanza kuelekea nyumbani kwa msichana huyo kwani kwa jinsi alivyokuwa amemjibu, alijua tu kwamba ni lazima msichana huyo angejiua kama alivyomwambia.
Aliendesha gari kwa kasi lakini baada ya dakika kadhaa akashangaa kuona foleni kubwa mbele yake, alichanganyikiwa, alijitahidi kupiga honi ili apishwe lakini hakukuwa na mtu aliyekuwa radhi kumpisha kwani kila mtu alionekana kuwa na haraka na mambo yake.
Ikambidi avumilie huku akimuomba Mungu Cassey asichukue uamuzi wa kujiua kwa ajili yake. Baada ya dakika kumi ndipo magari yaliporuhusiwa na kuondoka mahali hapo.
Huku akiwa njiani, ghafla simu yake ikaanza kuita, alipoichukua na kuangalia kioo, akakutana na jina la Cassey, harakaharaka akaipokea na kuiweka sikioni.
“Cassey! Naomba usijiue…” alisema William mara baada ya kupokea simu.
“Samahani! Bila shaka unamfahamu mwenye simu hii,” alisikika mwanaume kutoka upande wa pili, William akaogopa.
“Ndiyo!” alisema huku akianza kulengwa na machozi.
“Pole sana!” alisikika mwanaume huyo.
“Ya nini?”
“Mwenye simu hii ame….” alisikia sauti hiyo ikimwambia lakini hata kabla mtu huyo hajamaliza sentensi yake, kwa kuchanganyikiwa, gari la William likaacha njia, kwa kasi ya ajabu likaelekea pembeni ya barabara kulipokuwa na miti mingi, likaanza kuserereka huko kwa kasi huku likipindukapinduka.
Akajigonga huku na kule, na kwa sababu hakuwa amefunga mkanda, akajikuta akitolewa ndani ya gari kupitia kwenye kioo cha mbele na kutupwa nje ambapo moja kwa moja akaenda na kuligonga bega lake katika mti mkubwa. Hapohapo akatulia, akahisi pumzi zikikata na kuona mtoa roho akianza kumnyemelea.

Vijana wa Nicholaus hawakuacha kufika hospitalini hapo, walikuwa wakienda na kujifanya kwamba walikuwa na wagonjwa kumbe nyuma ya pazia walikuwa wakifuatilia kila kitu kilichokuwa kikiendelea.
Kila kona, watu walizungumzia tukio lililotokea kwamba kulikuwa na daktari aliyetaka kumuua mgonjwa kitandani kitu kilichowafanya wagonjwa wengi kuhisi kwamba hawakuwa sehemu salama, hasa katika hospitali hiyo ambayo ilikuwa ikijulikana kila kona kutokana na huduma zake nzuri.
Madaktari walichukia, walimwambia polisi aliyekuwa akilinda alinde kiuhakika na mwisho wa siku mgonjwa huyo apone na kurudishwa nyumbani huku akiwa salama kabisa.
Ulinzi uliendelea kama kawaida. Kitu walichokifanya Kibra na vijana wenzake ni kutafuta mavazi ya kipolisi, yaliyofanana na polisi yule aliyekuwa akilinda katika chumba kile ili mmoja aende na kulinda yeye ili iwe rahisi kuingia ndani ya chumba kile.
Baada ya siku mbili, tayari walipata mavazi ya polisi. Alitakiwa kuvaa kijana mmoja, walichokifanya kilikuwa ni kupanga dili kwamba ni lazima wamchukue msichana mmoja na kwenda kule hospitalini ambapo baada ya kufika ajifanye ameanguka na kuchukuwa na polisi yule.
Hilo halikuwa tatizo hata kidogo, siku hiyohiyo wakampata msichana huyo na kumpanga na hivyo kuelekea hospitalini huku yule aliyetakiwa kuvaa kama polisi akiwa ameziweka nguo hizo katika mfuko wa plastiki na kuelekea chooni huku akifuatilia kwa kutumia masikio yake.
Wakati msichana yule akipiga hatua kuelekea katika wodi moja, alipofika karibu na polisi yule akajifanya kuanguka kwa kuzidiwa na ugonjwa kitu kilichowafanya watu wote kushtuka. Haraka sana Melania, mama yake na polisi yule wakamsogelea pale alipoangukia na kisha kumuinua, hakuyafumbua macho yake, akajifanya kuzidiwa hivyo kuanza kumpeleka katika chumba kingine huku wakiongozwa na nesi mmoja.
Kwa haraka sana jamaa aliyekuwa chooni ambaye tayari alikuwa na mavazi ya kipolisi akatoka chooni kule na harakaharaka kuanza kutembea kuelekea katika chumba kile.
Watu walimuona lakini walipuuzia kwani kila mmoja aliamini kwamba huyo alikuwa polisi yule aliyekuwa ametoka. Hakutaka kuchelewa, kwa haraka sana akaingia ndani ya chumba kile, akayapeleka macho yake, yakatua kitandani, akamuona Godson akiwa amelala huku amejifunika shuka mwili mzima, hakutaka kuchelewa, akachukua sindano yake na kuanza kumsogelea pale kitandani alipokuwa tayari kwa kumuua.
“Ni muda wake wa kufa,” alisema mwanaume huyo, harakaharaka akaitoa sindano tayari kwa kumchoma Godson kitandani pale.
****
Ilikuwa ni ajali mbaya, kila aliyeiona alishika kichwa kwa mshtuko mkubwa, hawakuwahi kuliona gari likibingilika kwenye bonde kiasi kile zaidi ya kuangalia kwenye filamu tu.
Waliokuwa wakipita na magari yao, wakayasimamisha na kisha kuteremka, waliliangalia gari lile lililokuwa bongeni kulipokuwa na miti mingi. Hawakujua kama dereva wa gari hilo alikuwa mzima au la.
“Mungu wangu!” alisema mwanamke mmoja.
Wanaume wawili wakaanza kuteremka kule bondeni huku wakimwambia mwanamke yule apige simu katika hospitali iliyokuwa karibu na mahali hapo na kuwaambia kile kilichokuwa kimetokea.
Wanaume wale walipofika chini, wakavunja mlango na kumtoa William. Hakukuwa na aliyejua kama mtu huyo alikuwa William kwa jinsi alivyokuwa. Kichwa kilikuwa kinatoa damu, alikuwa ametulia tuli na kitu kilichowafanya kugundua kwamba alikuwa hai ni mapigo yake ya moyo yaliyokuwa yakidunda kwa mbali sana.
Wakambeba na kumpeleka juu barabarani. Hakuwa akijitambua, walipomfikisha huko, wakamuingiza katika gari la wagonjwa ambalo lilifika mahali hapo kwa haraka sana na kuanza safari ya kuelekea hospitali.
“Atapona kweli?” alisikika mwanaume mmoja akiuliza, zaidi ya magari kumi yalikuwa mahali hapo.
“Inawezekana! Ila ameumia sana, yaani mpaka tumeshindwa kumtambua,” alisema mwanaume mmoja ambaye naye alimuona William alivyokuwa akipelekwa kule barabarani lakini hakujua kama alikuwa William kwa jinsi uso wake ulivyochakazwa kwa damu.
Akapelekwa mpaka katika Hospitali ya Apostal Medical Centre iliyokuwa hapohapo Manhtattan. Walipofika, akateremshwa, akawekwa kwenye machela na kuanza kusukumwa kuelekea katika chumba cha upasuaji.
Kila mtu aliyemuona, alimuonea huruma kwani kwa hali aliyokuwa nayo, kila mmoja alijua kwamba mtu huyo alikuwa akienda kufa. Walipofika katika chumba hicho, harakaharaka manesi wengine wakaingia na kuanza kumsafisha, walipomaliza, ndipo wakagundua kwamba mtu huyo alikuwa William.
“Ni William,” alisema nesi mmoja huku akionekana kushtuka.
“Unasemaje?”
“Ni William,” nesi huyo alisikia hivyo, harakaharaka akayapeleka macho yake kwa mgonjwa huyo na kumwangalia, kweli alikuwa William.
Huruma walizokuwa nazo zikaongezeka mioyoni mwao, hawakutegemea kumuona mtu huyo akiletwa hospitalini hapo baada ya kuumia vibaya katika ajali iliyotokea.
Manesi hayo ndiyo waliosambaza taarifa hiyo kwa watu wengine na ndani ya dakika ishirini tu tayari waandishi wa habari walifika hapo na kutaka kujua ukweli kwani wao waliona kwenye mitandao ya kijamii kwamba mwanaume huyo alikuwa amepata ajali mbaya ya gari.
“Sisi si wasemaji wa hospitali,” alisema nesi mmoja.
“Basi sawa. Tunahitaji kuonana na wasemaji,” alisema mwandishi mmoja.
Wakachukuliwa na kupelekwa katika ofisi ya daktari huyo ambaye aliwapa taarifa kamili kwamba ni kweli William alikuwa amepata ajali mbaya ya gari na hali yake haikuwa nzuri kabisa. Aliwaambia kila kitu huku wakionekana kuwa na hofu kwamba inawezekana mwanaume huyo alikuwa amekufa kwenye ajali hiyo ila walifichwa.
“Ila taarifa zinasema kwamba amekufa!” alisema mwandishi mmoja.
“Hiyo ni taarifa ya mitandaoni. Mmekuja kwangu kwa kuwa mnataka kupata taarifa ya hospitali, kwa hiyo nawaambieni hajafa na hatokufa kwa kuwa yupo kwenye mikono salama,” alisema daktari huyo huku akionekana kumaanisha alichokuwa akikizungumza.
Taarifa hizo ziliendelea kusambazwa na baada ya dakika kadhaa, Linda akapigiwa simu na wazazi wake ambao walitaka kuonana naye.
“Upo wapi?” aliuliza mama yake.
“Nyumbani!”
“Tunakuja!”
Hawakutaka kumwambia kwenye simu, walijua hali aliyokuwa nayo, kama wangempa taarifa juu ya kilichokuwa kimetokea basi wangeweza kusababisha matatizo mengine.
Baada ya dakika kadhaa wakafika nyumbani hapo. Kwa jinsi alivyoonekana, Linda hakujua kilichokuwa kimetokea, aliwakaribisha huku akiwa na furaha tele na hivyo kuanza kuzungumza naye huku wakimkazia macho.
“William alikupigia simu lakini hakuwa amekupata,” alisema mama yake.
“Mbona simu ipo hewani!”
“Hatujajua kwa sababu gani. Alitupigia na kutuambia kwamba alijisikia kuumwa kichwa hivyo alipitia hospitali,” alisema mama yake, kidogo Linda akashtuka.
“Mbona hakuja nyumbani au kumpigia simu dokta wa familia?” aliuliza Linda.
“Hatujajua! Ila hali yake si nzuri, alisema kichwa kinamsumbua sana,” alisema baba yake.
Linda alihuzunika, aliwaamini wazazi wake, hakugundua kama alikuwa akidanganywa, walichokifanya ni kuondoka nyumbani hapo na kwenda hospitalini. Hakuwa na mawazo sana, kitu alichokifikiria ni kwamba mume wake alikuwa akiumwa kichwa kweli.
Hawakuchukua dakika nyingi wakafika hapo hospitalini. Hali aliyokutana nayo ikaanza kumtisha, kulikuwa na idadi kubwa ya watu huku kukiwa na waandishi wengi waliomtia hofu na kuhisi kulikuwa na kitu. Kitendo cha kuteremka kutoka garini, waandishi wakamfuata kwa lengo la kumuhoji.
“Unajisikiahe?” alimuuliza mwandishi mmoja.
“Kuhusu?”
“Kifo cha mume wako,” alijibu mwandishi huyo.
Hakufuata miiko ya kazi, aliuliza swali ambalo hakuwa na uhakika nalo hata kidogo. Linda akashtuka, hakuamini kile alichokuwa ameulizwa, hakujibu kitu, alibaki amepigwa na butwaa, alimwangalia vizuri mwandishi huyo na ndipo alipopata jibu la watu wengi kukusanyika mahali hapo kwa wingi namna ile.
Huku akiwa kwenye hali hiyo, mama yake akamvuta na kisha kuondoka naye huku waandishi wa habari wakitaka kuzungumza naye ka kumuhoji baadhi ya maswali kitu ambacho wazazi hao hawakutaka kuona kikitokea.
Bila kutarajia, machozi yakaanza kumtoka mashavuni mwake, hakuamini kama kweli mpenzi wake, William alifariki dunia. Hakutembea kwa mwendo mrefu ndani ya jengo la hospitali hiyo, akasimama, akaona miguu kuwa mizito, akataka kuanguka, baba yake akamuwahi, akamdaka na kumpeleka kwenye benchi ambapo hapo, Linda akaanza kulia mfululizo huku akilitaja jina la mume wake. Kwa kifupi, alichanganyikiwa.

Watu waliendelea kumiminika hospitalini hapo huku kila mmoja akitaka kujua undani juu ya ajali iliyokuwa imetokea. Wapo waliohisi kwamba kulikuwa na mchezo ulifanyika, kuna baadhi ya mabilionea walitaka kumpoteza William kwa kuwa tu alikuwa mtu aliyekuja juu kifedha na kulikuwa na kila dalili za kuwapiku katika utajiri wao.
Hospitalini hapo, hakukuwa na aliyecheka, kila mmoja alionekana kuwa na uso uliokuwa na huzuni tele. Wengi walipata taarifa kwamba William alikufa hivyo walitaka kupata ufafanuzi juu ya mahali ambapo mazishi hayo yangefanyika na hata kanisa ambalo wangelitumia kumuaga sura ya mwisho.
Dunia ilikuwa kimya, kila mmoja aliyeisikia taarifa hiyo hakuamini kama kweli William alikuwa hai, na kama alikuwa hai hakukuwa na mtu aliyehisi kama mwanaume huyo angeinuka tena kitandani alipolala.
Madaktari walihangaika mno, walijaribu kuyaokoa maisha yake kwani kadiri dakika zilipokuwa zikienda mbele, mapigo yake ya moyo yalikuwa yakishuka sana hivyo kumuwekea dripu iliyokuwa na dawa ya kushtua zaidi mapigo yake ya moyo.
Walipambana, aliumia zaidi kichwani, alikuwa ametoka damu lakini kwa wakati huo hawakutaka kushughulika na kichwa, kitu muhimu kilikuwa ni kuhakikisha mapigo yake ya moyo yanarudi na kuwa katika hali ya kawaida kabisa.
Baada ya kumuwekea dripu zaidi ya nne zilizokuwa na dawa Melphonilyze ambayo ilitumika kushtulia mapigo ya moyo ndiyo kidogo ikamsaidia na hatimaye kuanza kurudi katika hali yake ya kawaida, kilichotakiwa kufanyika ni upasuaji wa kichwa chake tu kuangalia tatizo lilikuwa nini.
“We must perfom craniotomy surgery,” (ni lazima tumfanyie upasuaji wa kichwa) alisema daktari mmoja aliyekuwa na kibati kilichoandikwa Dr. Pham.
Hakukuwa na kuchelewa, ili kufanikisha kile walichotaka kukiangalia ilikuwa ni lazima wamfanyie upasuaji wa kichwa kwani walihisi kwamba damu ziliweza kuvilia kwenye ubongo kitu ambacho kingemletea tatizo kubwa zaidi.
“Play the music,” (washa muziki) alisema Dk. Pham.
“Which one?” (upi?)
“Abba’s 1977 While the Music still Goes On,” (While the Music Still Goes On wa Abba wa mwaka 1977) alisema Dk. Pham na daktari mmoja kuwasha muziki.
Ilikuwa ni kawaida yao katika kila wakati walipokuwa wakikutana na upasuaji mkubwa ilikuwa ni lazima kuwasha muziki na kusikiliza huku wakiendelea kufanya upasuaji huo.
Muziki huo ukawashwa na kuanza kufanya upasuaji huo. Walikuwa wakizungumza, wakicheka kwani waliamini kwamba upasuaji haukutakiwa kuwa siriazi sana kwa kuogopa kuingiwa na hofu, hivyo hali hiyo ingewafanya kuona kile kilichokuwa kikitokea kuwa cha kawaida sana.
Upasuaji ukaanza, baada ya kukichana kichwa cha William, wakaanza kutoa kipande cha fuvu ambacho kitaalamu huitwa Bone Flap na kisha kukiweka pembeni kwa ajili ya kuangalia ndani ya ubongo kuona kulikuwa na nini.
Wakati wakiendelea kufanya upasuaji huo bado walikuwa wakizungumza huku wakikiangalia kichwa hicho kwa makini kabisa ambapo huko wakaliona donge la damu likiwa limeganda katika ubongo wake, tena kwa kujificha ndani ya ubongo kwa mbali.
“Ooh my God!” (Ohh Mungu wangu) alisema Dk. Pham huku akionekana kushangaa.
“What is it?” (kuna nini?) aliuliza nesi mmoja.
“This is brain hemorrhage,” (damu imevuja kwenye ubongo) alijibu Dk. Pham.
Kila mmoja alishtuka, hawakuamini kusikia kwamba damu ilikuwa imevilia katika ubongo wa William. Hilo lilikuwa tatizo kubwa ambalo kwa watu wengi waliokuwa wakipata tatizo hilo, asilimia themanini walikuwa wakifa kwani damu huwa na kawaida ya kusambaa kwa haraka sana katika ubongo kuliko sehemu nyingine yoyote ile.
Waliogopa, waliuona mwisho wa William ukiwa mikononi mwao kwani hata kama angepona ilikuwa ni lazima kupata matatizo mawili, iwe ugonjwa wa kusahau kila kitu kilichotokea katika maisha yake yote au nusu ya maisha lakini pia ilikuwa ni kupata ugonjwa wa kupooza ambao ungeyatesa maisha yake kitandani.
Japokuwa walikuwa wakiimba lakini baada ya kugundua hilo, kila mmoja akabaki kimya, wakaanza kuangalia, damu ilikuwa kwenye ubongo na kwa bahati nzuri sana kwa William ni kwamba ilikuwa kama donge moja la damu na si kwamba ilisambaa.
“We have to remove it without soring a brain,” (ni lazima tuiotoe damu pasipo kuutonesha ubongo) alisema Dk. Pham huku akiliangalia donge lile la damu.
“We have ten hours to perfom this craniotomy,” (tuna saa kumi za kufanya upasuaji huu wa kichwa) alisema Dk. Pham, na mpaka kipindi hicho, tayari yalikuwa yamepita msaa mawili.
Upasuaji ulikuwa ukiendelea, Dk. Pham na wenzake hawakutoka ndani ya chumba kile, walijua kwamba nje kulikuwa na watu wengi waliokuwa wakisubiri kuona ni kitu gani ambacho kingetokea ndani ya chumba kile.
Donge la damu halikutoka kirahisi, kila walipoligusa kwa maana ya kulitoa, lilihama na kuhamia sehemu nyingine kitu kilichowapa usumbufu mkubwa kwani mpaka wanakamilisha kulitoa, tayari walitumia saa sita na hivyo kuanza kurudishia fuvu taratibu.
Mpaka wanamaliza, walichukua saa kumi na mbili, walichoka, hawakuwa na matumaini kama William angepona kwani kila walipokuwa wakiangalia mashine ya Mult Parameter Monitor mapigo yake ya moyo yalionyesha kushuka kwa ghafla na kupanda.
“We have to pray for him,” (inabidi tumuombee) alisema Dk. Pham.
Hawakuwa na jinsi, kadiri walivyomwangalia William kitandani pale walikiri kwamba mwanaume huyo alikuwa akienda kufa. Hali yake ilitisha na kila walipomwangalia, mioyo yao iliwaambia kwamba huo ndiyo ulikuwa mwisho wa William kuvuta pumzi ya dunia hii.
Baada ya kumaliza kusali, wakatoka na moja kwa moja Dk. Pham kuwaita wazazi na Linda ofisini kwake kwa ajili ya kuzungumza nao. Hakuwaficha, aliwaambia ukweli juu ya kila kitu kilichokuwa kikiendelea kwamba kijana wao alikuwa kwenye hali mbaya na kama wasingemuomba Mungu basi angeweza kufariki dunia kitandani hapo.
“Hatuna ujanja zaidi ya kusali sana, tukishindwa, basi atakufa kwani nisingependa kuwaficha, watu wanaopata tatizo hili, wengi hufa japokuwa kwa William tunajaribu kupambana,” alisema Dk. Pham japokuwa alikuwa akizuiliwa kuwaambia ndugu wa wagonjwa maneno kama hayo lakini hakuwa na jinsi.
Linda alikuwa akilia, moyo wake ulikuwa ukimuuma mno na alikuwa amebakiza wiki moja kabla ya kujifungua lakini mumewe alikuwa hoi kitandani. Hakutaka kumwangalia hapo alipolala kwani alihisi angeumia zaidi, angelia na hatimaye mimba yake kuharibika.
****
“Mandy! I want to see you,” (nataka nikuone Mandy) alisema Cassey kwenye simu, alikuwa akizungumza na rafiki yake kipenzi.
“Is there something wrong?” (kuna tatizo huko?)
Cassey alitaka kuzungumza na rafiki yake kipenzi na ndiyo maana alimpigia simu kwa lengo la kukutana naye na kuzungumza naye mambo mawili matatu.
Moyo wake ulikuwa ukimuuma, kila alipokuwa akiiona habari ya William kwenye mitandao ya kijamii na televisheni, alijiona kuwa mkosaji kwa kuwa alijua fika kuwa mwanaume huyo alipata ajali baada ya kumwambia kwamba alitaka kujiua.
Mandy hakuchelewa, ndani ya nusu saa alikuwa ndani ya nyumba ya rafiki yake, Cassey na kuanza kuzungumza naye. Hakutaka kumficha, alimwambia jinsi alivyokuwa akijuta kwa kile kilichotokea na wakati mwingine alijiona kuwa mkosaji mkubwa. Alimwambia kila kitu kilichokuwa kimetokea, tangu siku aliyomwambia William kwamba alikuwa na mimba yake mpaka siku hiyo.
“Kwa hiyo alipopata ajali alikuwa akikukimbilia wewe?” aliuliza Mandy!”
“Ndiyo!”
“Na ulitaka kweli kujiua?”
“Hapana! Nisingeweza, nilitaka kuona kama anajali. Nimefanya upumbavu mkubwa sana Mandy! Ninajuta, ninajuta kuufanya utoto kama huo,” alisema Cassey huku akilia kama mtoto.
“Pole sana rafiki yangu!”
Cassey hakutaka kubaki nyumbani, ilikuwa ni lazima kwenda hospitali kumuona William. Alipokwenda huko na kuteremka, waandishi wa habari wakamsogelea na kisha kuanza kumpiga picha.
Alikuwa msichana maarufu na ujio wake mahali pale uliwafanya waandishi wa habari kutokutulia na hivyo kutaka kumuhoji maswali machache. Hakujibu kitu, kwa jinsi alivyoonekana tu alionyesha ni jinsi gani alikuwa na mawazo tele na moyo uliojaza maumivu makubwa.
Alikwenda mpaka ndani ya hospitali hiyo. Alipomuona Linda, moyo wake ulizidi kuchoma kwani alijiona mkosaji kwa kuona kabisa kwamba kile kilichokuwa kimetokea, yeye ndiye alisababisha hali hiyo. Akawafuata pale alipokuwa na kuwapa pole.
Cassey alikuwa msichana wa kwanza maarufu kufika hospitalini hapo lakini baada ya siku mbili, zaidi ya masupastaa ishirini walifika mahali hapo kwa ajili ya kumpa pole Linda na wazazi kwa kile kilichokuwa kimetokea.
William aliendelea kuwa kimya kitandani, siku ya kwanza ikapita, hakuzinduka, ya pili ikaingia na hatimaye wiki nzima kukatika lakini bado alikuwa kimya tu.
Mpenzi wake Linda akajifungua huku akiendelea kuwa kitandani hapo. Hakujua kama alikuwa baba, aliendelea kuteseka huku akiendelea kupumulia mashine ya oksijeni kwani vinginevyo angeweza kufa palepale.
Baada ya miezi miwili kupita ndipo William akaamka kitandani, akayafumbua macho yake, alipona, kichwani kulikuwa sawa na mapigo yake ya moyo yalikuwa yakidunda kawaida, na hata lile bega lililokuwa limeumia, kidogo alijisikia nafuu.
“William ameamka,” alisema nesi mmoja baada ya kumuona akifumbua macho, aliamua kumwambia Dk. Pham ambaye alikwenda katika chumba kile, kweli William alikuwa amefumbua macho lakini hakuzungumza kitu chochote kile.
Wazazi walipopewa taarifa, hawakuamini, hata Linda aliposikia, alitaka kujionea hivyo Dk. Pham kuwaruhusu kumuona mgonjwa huyo aliyekaa kitandani kwa miezi miwili pasipo kuzungumza kitu chochote.
Walipoingia ndani na kumuona, wakaachia tabasamu pana lakini kwa William alionekana kuwa tofauti kabisa. Alibaki akiwaangalia huku akiwakodolea macho.
“My husband….”(mume wangu!) aliita Linda, akamsogelea pale kitandani na kumkumbatia.
“Who are you? Do we know each other?” (wewe ni nani? Tunafahamiana?) aliuliza William huku akimwangalia Linda machoni kwani alionekana kuwa mgeni, mtu ambaye hakuwahi kumuona katika maisha yake. Kwa kifupi, kitendo cha damu kuingia kwenye ubongo wake, ukafuta kumbukumbu zake za miezi kadhaa nyuma kabla ya kuelekea nchini Marekani.
“Mwanangu….” aliita mama yake.
“Mama! Huyu ni nani? Nipo wapi? Mbona nipo na Wazungu? Kuna nini mama?” aliuliza William.
“Mwanangu….”
“Mama! Ninahitaji kumuona Melania! Nilipanga kuonana naye. Mungu wangu! Nilimkataa Melania, ameumia sana, kwa nini nimemuumiza msichana wa watu! Mama, Melania yupo wapi? Mama nataka nimuone Melania nimuombe msamaha,” alisema William huku akianza kulia. Hakukumbuka kitu chochote kile, hakukumbuka kama alikwenda nchini Marekani kusoma chuo, kitu alichokikumbuka ni mama yake na msichana Melania tu.

Polisi walikuwa na akili, walijua fika kwamba ilikuwa ni lazima muuaji arudi tena ndani ya hospitali hiyo na kukamilisha kile alichokitaka kwani mara ya kwanza alipotaka kumuua Godson, hakufanikiwa.
Walichokifanya katika usiku wa siku hiyo ni kumtaka Dk. Sam amuhamishe Godson ndani ya chumba kile na kumpeleka katika chumba kingine kabisa pasipo madaktari wengine wala wazazi wake kufahamu.
Hilo likafanyika kwa haraka, hakukuwa na nesi aliyemwambia, daktari aliyemsaidia kumuhamisha Godson ndani ya chumba kile alikuwa Dk. Mshana ambapo wakaifanya kazi hiyo na polisi mmoja kuagizwa kwenda ndani ya chumba kile, alale kitandani, atakaposikia mlango unafunguliwa, basi ajifunike na kushika bastola yake.
Hilo ndilo lililofanyika kwa siku mbili. Wazazi wake hawakuruhusiwa kumuona kwa kisingizio kwamba hakuwa katika hali nzuri baada ya tukio la kutaka kumuua kufanyika.
Siku ya kwanza ikapita, ya pili ikaingia na ndipo siku ya tatu vijana wale wakarudi kwa ajili ya kufanya kile walichotaka kukifanya. Mpaka msichana huyo anaanguka, polisi alijua kwamba ulikuwa ni mchezo, alihisi kwamba alifanya hivyo kwa kuwa kuna mtu alitaka kuingia ndani ya chumba hicho, hakutaka kulizuia hilo, alichokifanya ni kumsaidia msichana huyo kisha kumpeleka sehemu.
Huku nyuma kijana yule akaingia ndani ya chumba kile, akakisogelea kitanda, mgonjwa aliyekuwa kitandani, alijifunika shuka mwili mzima, kijana yule hakujua kama mtu aliyelala alikuwa polisi, akamsogelea na kisha kuchukua sindano yake kwa lengo la kumchoma lakini kabla hajafanya lolote lile, akashtukia akidakwa mkono, shuka likatolewa, akapigwa na mshtuko baada ya kuona mdomo wa risasi ukimwangalia.
“Tulia hivyohivyo! Ukipiga kelele tu, nakumwaga ubongo,” alisema polisi huyo huku akimwangalia muuaji aliyekuwa akitetemeka.
“Nisamehe bro!” alisema huku akitetemeka.
Kabla hajafanya kitu chochote, akampiga pingu kijana yule, mkono mmoja ulifungwa pingu na sehemu nyingine ya pingu kufungwa kwenye kitanda kisha polisi yule kupiga simu.
“Nimempata!” alisema huku akimwangalia kijana yule kwa hasira.
“Muulize wenzake walipo tuwafanyie kazi sasa hivi,” ilisikika sauti upande wa pili na hivyo polisi yule kuanza kumuuliza mwanaume yule.
Alimwambia, hakutaka kumficha kwani aliambiwa kwamba kama angemficha basi ingekuwa hatari zaidi katika maisha yake. Akamwambia kwamba wenzake walikuwa nje, kwenye gari moja, Vitz yenye rangi ya bluu wakiwa wanamsubiri.
Polisi yule akawapa maelekezo wenzake ambapo wakaelekea huko na kweli kulikuta gari hilo ambapo wakalizunguka na kuwakamata vijana wawili waliokuwa wamebaki ndani ya gari hilo.
Kule ndani, kijana yule akatolewa, akafungwa pingu mikono yote kwa nyuma na kushikwa na kuanza kutolewa nje. Wazazi wa Godson na Melania walibaki wakishangaa, hawakuamini kile walichokiona, ilikuwaje ndani ya chumba alicholazwa kijana wao watoke wanaume wengine ambao hawakuwa wakiwafahamu?
“Imekuwaje?” aliuliza baba yake Godson.
“Huyu ndiye alitaka kumuua mwanao!” alijibu polisi.
“Mwanangu?”
“Ndiyo!”
Vijana wale wakachukuliwa na kupelekwa katika kituo cha polisi na kuambiwa kwamba kitu walichotakiwa kufanya kilikuwa kimoja tu, kumtaja mtu aliyekuwa amewatuma kufanya mauaji hayo.
Hawakusema, walibanwa sana lakini wakanyamaza, kila walipoulizwa swali hilo walibaki kimya kitu ambacho kwa polisi wa kituo hicho waliona kama wakidharauliwa.
“Kamuite Kunta Kinte,” aliagiza mkuu wa kituo hicho.
Ndani ya dakika mbili, kipande cha mwanaume kikaingia, alikuwa mweusi tii kama mtu aliyejipaka masizi, alijazia vilivyo, mikono yake ilikuwa mipana, uso wake ulikuwa mbaya mithili ya sokwe mtu.
Alisimama mbele ya mkuu wa kituo kile kwa heshima kubwa, alipiga saluti na kuibana mikono yake vilivyo. Akaambiwa kwamba vijana watatu waliokuwa mbele yake hawakutaka kujibu kile walichokuwa wanauliza.
“Acheni utani,” alisema mwanaume huyo huku akionekana kushangaa.
“Kweli tena!”
“Wanakataaje sasa?”
“Hata sisi tunashangaa!”
“Eti ni kweli mmekataa kujibu maswali?” aliuliza mwanaume yule huku akiwaangalia lakini vijana wale walikuwa kimya.
“Naombeni dakika tano tu! Watasema kile tunachotaka kukifahamu!” alisema mwanaume huyo, hakutaka kuwachukua wote, akamchukua kijana mmoja na kuingia naye kwenye chumba kilichoandikwa ‘Usipige Kelele’ mlangoni.
Ndani ya chumba hicho kulionekana kutokuwa sehemu salama, kulikuwa na michirizi ya damu, nyundo, mapanga, fimbo, beseni la maji, plaizi, taulo, kiti kilichokuwa na tundu kubwa sehemu ya kukalia na vitu vingine vingi kwa ajili ya kuwatesea watu waliokuwa makaidi.
Mlango ukafungwa na kilichosikia ndani ya dakika moja ni kelele za maumivu makali kutoka kwa kijana yule. Alikuwa akipiga kelele huku akimwambia mwanaume huyo kwamba alikuwa tayari kumwambia mtu aliyekuwa amewatuma.
“Najua utaniambia, ila sitaki uniambie sasa hivi, kwanza tuendelee kufanya mazoezi ya kijeshi,” alisikika mwanaume huyo lakini kijana yule alisisitiza kwamba alikuwa tayari kumwambia juu ya mwanaume aliyekuwa amewatuma kufanya mauaji yale.
Baada ya dakika kadhaa, wakasikia jina la Nicholaus likitajwa. Mwanaume huyo akaridhika, akafungua mlango na kisha kumtoa kijana huyo ambaye alipotolewa ndani ya chumba kile, akalala chini, mwili ulitapakaa damu na hata kusimama hakuweza.
“Mleteni mwingine!” alisema mwanaume huyo huku akichukua sigara yake na kuiwasha.
Wote watatu walipoingizwa ndani ya chumba hicho, kwa jinsi walivyopewa mateso, walimtaja mtu aliyekuwa amewatuma kufanya mauaji yale. Jina la Nicholaus likatajwa na kila mmoja hivyo walichotakiwa kufanya ni kuhakikisha kwamba mwanaume huyo anapatikana haraka iwezekanavyo.
****
Kila mtu alikuwa akimshangaa William, hakuwa akikumbuka kitu chochote kile na kila alipokuwa akizungumza, alizungumza kuhusu msichana Melania tu. Walimshangaa, alisahau kila kitu, hakumkumbuka mtu yeyote katika maisha yake zaidi ya watu wawili ambao alikuwa nao kwa karibu sana alipokuwa nchini Tanzania, mama yake na msichana huyo.
Mkewe alikuwa akilia, hakuamini kama mumewe alimsahau kwani kila alipomwangalia, hakuonekana kumkumbuka hata kidogo na kila wakati alikuwa akimuuliza kwamba alikuwa nani na kwa nini alikuwa mahali hapo.
“Mama! Nataka kuondoka! Nataka niende nikamwambie Melania kwamba anisamehe, labda ndiye mwanamke wangu sahihi, mama naomba nikaonane na Melania,” alisema William huku akiinuka kitandani pale.
Kila kitu alichokiona kilikuwa kipya, hakujua sababu iliyomfanya kuwa mahali hapo, na hata alipoambiwa kwamba alikuwa nchini Marekani, alishangaa, alifikaje na wakati alikuwa nchini Tanzania?
“Marekani? Nimefikaje?” aliuliza William.
“Ulikuja!”
“Hapana! Sikuwahi kuja Marekani! Mama! Hivi tuna hela kiasi gani za kuja nchini Marekani? Nilikuwa na mpango wa kuhack barua pepe ya Chuo Cha Harvard lakini sikuwahi kufika! Sasa nimefikaje? Mama! Nataka nikachukue hela, jana nimewachezea mchezo mchafu sana wale watu wa benki, ngoja nikaangalie kama hela imeingia,” alisema William.
Maneno yote hayo alikuwa akiyazungumza harakaharaka. Hakutaka kubaki humo ndani, akatoka. Hakuijua sehemu yoyote ile, alikuwa akishangaa, nje, akakutana na waandishi wa habari na kuanza kumpiga picha.
Hakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea, alishangaa, wakati mwingine alihisi kama alikuwa akiota kwani hakuwahi kufikiria kama angefika nchini Marekani, na kitu kilichomshangaza zaidi ni jinsi alivyokuwa akipigwa picha.
“Who are you?” (nyie ni wakina nani?) aliuliza William huku akishangaa.
Alichokifanya daktari ni kuwatuma watu wamchukue William na kisha kumpeleka ndani. Hilo likafanyika, baada ya kupelekwa ndani na kuambiwa atulie, Dk. Pham akawaita wazazi na Linda kwa ajili ya kuzungumza nao.
Akawaambia kwamba hawakutakiwa kushangaa kile kilichokuwa kikiendelea kwani ndiyo hali iliyomkuta William hivyo walitakiwa kukubaliana naye na baada ya miezi michache hali yake ingerudi kama kawaida kama alivyokuwa na angekumbuka kila kitu.
“Kwa hiyo tufanye nini?”
“Nendeni naye Tanzania! Naamini akifika huko, mazingira atakayokutana nayo yanaweza kumsaidia kukumbuka, kwa hapa Marekani, ni vigumu sana kutokea,” alisema Dk. Pham huku akiwaangalia.
Hicho ndicho walichokifanya, baada ya siku mbili wakaondoka na kurudi nchini Tanzania. Marekani, kila mmoja alishangaa, hawakuamini kama ajali ile aliyoipata William ingemfanya kuwa kwenye hali ile ya kupoteza kumbukumbu zake.
Ndani ya ndege alikaa na mkewe, Linda, alikuwa akimuongelesha lakini William hakusema kitu chochote kile, hakumfahamu, ndiyo kwanza alikuwa amemuona na kila alipotaka kumkumbusha, alimnyamazisha kwa kumwambia anyamaze kwani hawakuwa marafiki.
“Lakini nata…”
“Wewe mwanamke nimesema nyamaza. Tangu hospitalini unanifuatilia tu, nimesema nyamaza na sitaki uniongeleshe kitu chochote kile,” alisema William huku akimwangalia Linda.
Linda aliumia lakini hakuwa na jinsi. Safari iliendelea na baada ya saa ishirini na mbili, ikatua katika Uwanja wa Ndege wa Kimataifa wa Julius Nyerere ambapo wakateremka na kuchukua teksi ambayo iliwapeleka mpaka nyumbani kwao.
Walipofika William alionekana kukasirika kwani kila walipokwenda, Linda alikuwa pamoja nao. Alimchukia, kila alipomwangalia na mtoto yule aliyekuwa amemshika ambaye alionekana kuwa mdogo wa miezi miwili, moyo wake ulimkasirisha mno na wakati mwingine alitamani hata kumfukuza.
Linda hakutaka kumuacha William, aliamini kwamba kuna siku kumbukumbu zake zingerudi na kuanza kukumbuka kila kitu kilichotokea. Nchini Tanzania, kila mtu alimshangaa, alikuwa kijana mdogo mwenye sura mbaya lakini kila mmoja alikuwa akimfahamu.
Watu hawakukauka nyumbani kwake, walifika hapo na kuanza kumpiga picha kitu kilichomshangaza, kwa nini apigwe picha na wakati hakuwa mtu maarufu au kiongozi wa nchi?
“Mama! Nini kinaendelea? Mbona sielewi kitu chochote kile? Yaani nashangaa watu wanakuja na kunipiga picha kana kwamba mimi ni maarufum” aliuliza William huku akimwangalia mama yake.
“Mwanangu! Wewe ni maarufu sana!”
“Maarufu! Kivipi?” aliuliza William.
Kwa msaada wa maelezo, Linda akaanza kumwambia William kila kitu kilichokuwa kimetokea, siku ya kwanza alipofika Marekani mpaka alipopata ajali mbaya ya gari. Hakuamini, alibaki akimsikiliza Linda, hakumuelewa kabisa hasa pale alipomwambia kwamba alikuwa mpenzi wake.
Alimwangalia, hakumkumbuka hata kidogo, alishangaa kwani maishani mwake hakufikiria kuwa na msichana wa Kizungu. Hakukumbuka kitu chochote kile, hata alipomwangalia William Jr hakuwa akimfahamu kabisa, kwake alimuona kuwa mtoto wa kigeni na si wake.
“Na huyu ni mtoto wako,” alisema Linda huku akimwangalia William usoni, kama kulia, alilia sana lakini hakukuwa na kitu kilichobadilika.
“Mtoto wangu?”
“Ndiyo!”
“Sijawahi kuwa na mtoto. Kwanza sijawahi kuwa na demu,” alisema William huku akimwangalia Linda.
Alimaanisha, alichokuwa akikisema kwake kilionekana kuwa sahihi kabisa. Hakukumbuka kama alikuwa na msichana, hakupendwa kwa kuwa alikuwa na sura mbaya, alimwangalia Linda, alipomwambia kwamba alizaa naye, alishangaa kwani hakuwahi kufikiria kupendwa na msichana mzuri kama alivyokuwa Linda.
Wakati hayo yakiendelea ndipo alipofungua televisheni na kuona habari ambayo ilimshtua sana, ilikuwa ni ya harusi ya mtoto wa bilionea, Melania na kijana aliyejulikana kwa jina la Godson.
Akashtuka, alichokikumbuka ni jana tu alitoka kuzungumza na msichana huyo kwenye mgahawa, iweje leo tangazo litokee na kuona kwamba msichana huyo alikuwa akitarajia kuolewa.
Alihuzunika moyoni mwake, alihisi kwamba Melania alimwambia kwamba alitaka kuwa naye kwa ajili ya kumuumiza tu na ndiyo maana kesho yake harusi yake ilikuwa ikitangazwa.
Hakutaka kubaki nyumbani, siku iliyofuata alikuwa kanisani. Humo, alikuwa gumzo, kila mtu alikuwa akimwangalia, hakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea, watu walimshangaa na hawakujua sababu iliyomfanya kurudi nchini Tanzania ghafla namna hiyo na wakati alikuwa mtu maarufu sana.
Kanisani, watu hawakutulia, kila mtu alimsogelea, hakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea kwani alijiona kuwa mtu wa kawaida, hakuwa maarufu, sasa ilikuwaje watu waendelee kukusanyika mbele yake kiasi kile?
“William! Pole sana kaka! Nimesikia majanga uliyopata miezi miwili iliyopita,” alisema mwanaume mmoja aliyekaa karibu naye, William akashangaa kwani aliamini kwamba hakukuwa na mtu aliyekuwa akimfahamu, huyo alimfahamu vipi?
“Unanifahamu?” aliuliza William huku akionekana kushangaa.
“Sasa nisikufahamu wewe kaka? Kila mtu anakufahamu! Mpaka rais,” alisema kijana huyo.
“Hapana! Hakuna mtu anayenifahamu!”
“Wewe huoni jinsi watu wanavyokushangaa?”
“Kwa nini wananishangaa? Au kwa sababu mimi mbaya?”
“Hapana! Ni kwa sababu wewe ni maarufu,” alijibu kijana huyo.
Haikuwa mara ya kwanza kuambiwa hivyo, aliambiwa mara kadhaa kwamba yeye alikuwa maarufu na hakujua umaarufu wake ulitokana na nini. Aliendelea kukaa kwenye kanisa lile mpaka maharusi walipoanza kuingia. William akasimama, akaanza kumwangalia Melania, uso wake ulikuwa kwenye furaha kubwa, siku hiyo msichana huyo alionekana kuwa mrembo sana.
Melania alipokutanisha macho yake na William, alishangaa, ilikuwaje mwanaume huyo kuwa kanisani kipindi hicho na wakati alikuwa nchini Marekani akiendelea na maisha yake?
Hakuzungumza kitu zaidi ya kumuonyeshea tabasamu na kisha kuelekea mpaka mbele ya kanisa lile ambapo huko, harusi ikafungwa na kuwa mke wa Godson.
“Melania….Melania…” aliita Godson huku akimfuata msichana huyo aliyekuwa akijiandaa kuingia ndani ya gari la maharusi.
“William! Mbona upo hapa?” aliuliza Melania.
“Nimekuja kwenye harusi yako. Jana tulipoagana, nikajikuta nikiwa Marekani,” alisema William.
“William! Upo sawa?”
“Ndiyo! Hivi kwanza niambie kuhusu yule jamaa!”
“Jamaa gani?”
“Niliyemfutia picha zako!”
“Ni stori ndefu, ila kwa kifupi ni kwamba amekamatwa na polisi. Amefikishwa mahakamani na kufungwa miaka mitano kwa sababu alitaka kumuua mume wangu,” alisema Melania.
“Mume wako?”
“Ndiyo! Huyu hapa!”
“Alitaka kumuua kivipi? Mbona unanichanganya! Si alikuwa nchini Australia! Au walikutana huko?” aliuliza William huku akimwangalia Melania aliyebaki akiwa na mshangao.
Wakati wakizungumza hayo, waandishi wa habari walikuwa wakiwapiga picha tu. Wengi walishangaa kitendo cha William kuwa nchini Tanzania na wakati alikuwa nchini Marekani.
Harusi ikafungwa, alifurahi kwa sababu alipomkataa Melania alimwambia kwamba kuna siku angepata mwanaume sahihi na si yeye. Akaondoka kanisa, akasimama kituoni na kupanda daladala.
Alishangaa, watu waliendelea kumwangalia, waliopata taarifa za kupoteza kumbukumbu zake walimuonea huruma kwani alipokuwa akijiangalia, alijiona kuwa mtu wa kawaida sana ambaye hakuwa na umaarufu wowote ule.
Ndani ya daladala kila mtu alitaka kupiga naye picha. Kuonana na William halikuwa jambo jepesi hata mara moja, alikuwa mtu wa kuishi Marekani, bilionea mwenye pesa ndefu ambaye alitakiwa kufanya kila kitu alichotaka kukifanya.
Alipofika nyumbani, alishangaa kumkuta Linda akilia, hakujua ni kitu gani kilimliza, alimsogelea na kuanza kumbeleza huku akimlaumu Mungu kwa sababu gani alikuwa akipitia maisha hayo.
“Pole sana,” alisema William.
“Nashukuru!”
“Hivi unarudi lini kwenu?” aliuliza William.
“Unasemaje?”
“Unarudi lini kwenu? Nashangaa umekuja na kukaa hapa, hakuna mtu anayekufahamu, upoupo tu, hivi unaishi wapi? Naona tumekuja wote lakini sikujui! Huwezi kuondoka hata kwenda kuishi hotelini dada yangu?” aliuliza William maswali yaliyomfanya Linda kulia sana.
“Unataka niondoke?”
“Ndiyo! Ikiwezekana hata sasa hivi! Wewe nenda tu kwani hapa hakuna mtu anayekujua,” alisema William na kuelekea chumbani kwake, akaingia humo na kutulia kitandani. Sauti pekee aliyokuwa akiisikia kutoka sebuleni ni ya Linda tu aliyekuwa akilia kama mtoto, japokuwa mama yake alijaribu kumbembeleza lakini mwanamke huyo hakunyamaza.
“Mama muache asepe! Unamng’ang’ania unamjua? Kung’ang’ania watu utakuja kung’ang’ania majini,” alisema William kwa sauti, akajifunika shuka na kuziba masikio yake kwani hakutaka kabisa kuisikia sauti ya Linda wala mtoto wake, William Jr ambaye alikuwa akilia tu kana kwamba alikuwa akifahamu kilichokuwa kikiendelea.

Moyo wa msichana Cassey ulikuwa kwenye hali mbaya, alikosa amani na kila alipokaa kichwa chake kilimfikiria William. Aliumia kwani alijua kwamba yeye ndiye alikuwa chanzo cha mwanaume huyo kupata ajali hiyo kwani kama asingemwambia kuwa anataka kujiua, basi asingemfuata na hivyo kupata ajali mbaya iliyopoteza kumbukumbu zake.
Alijisikia hukumu moyoni mwake, wakati mwingine alikuwa akikaa peke yake nyumbani kwake na kulia kwa maumivu makali, alikosa raha, akakosa amani maishani mwake, kitu pekee alichokuwa akikifikiria kwa wakati huo ni William tu.
Alikuwa na siri kubwa moyoni mwake, hakutaka mtu yeyote afahamu kitu chochote, si hao tu bali hata William hakutaka afahamu ukweli. Alimwambia kwamba alikuwa na mimba ya mwezi mmoja lakini ukweli ni kwamba hakuwa na mimba, alitaka kumfanya mwanaume huyo awe karibu naye, kwani aliamini kila mwanaume alihitaji mtoto, alidhani kwamba angefurahi lakini mwisho wa siku mwanaume huyo akabadilika na kuhitaji aitoe mimba ile.
Aliumia zaidi moyoni mwake, alijuta kumdanganya William kwani pamoja na ubaya wa sura yake, lakini moyoni mwake alikuwa mwanaume pekee aliyekuwa akimpenda kwa moyo wa dhati.
Hakutaka kubaki nchini Marekani, ilikuwa ni lazima amuone William na ikiwezekana amuombe msamaha kwa kumdanganya kwani ukweli ni kwamba hakuwa na mimba kama alivyomwambia.
Siku mbili zilizofuata, akafanya hatua zote za usafiri na alipopata vibali akaanza safari ya kuelekea nchini Tanzania kwa kutumia ndege yake binafsi. Njiani, mawazo yake yalikuwa kwa William, hakujua angemwambia nini, hakujua kama mwanaume huyo hakuwa na kumbukumbu zake, hakukumbuka kitu chochote kile kilichotokea siku chache zilizopita maishani mwake.
Alipofika Tanzania, akaelekea katika Hoteli ya Serena. Alijua kwamba William alikuwa akijulikana sana, hivyo alichokifanya ni kumuuliza mhudumu ambaye alimwambia kwamba alimfahamu sana William na hakukuwa na Mtanzania ambaye hakumfahamu mtu huyo.
“Everybody knows him. He is a superstar,” (kila mtu anamfahamu! Jamaa ni staa sana,) alisema mhudumu.
“So, you know where he lives?” (kwa hiyo unajua anapoishi?)
“Yeah!”(ndiyo)
Akahitaji kupelekwa huko, alichokifanya ni mhudumu ni kumwambia Cassey kwamba lingekuwa jambo jema kama angezungumza na uongozi wa hoteli hiyo kwa ajili ya ruhusa na hivyo msichana huyo kufanya hivyo.
Mhudumu akaruhusiwa na hatimaye kuanza kwenda Tabata alipokuwa akiishi William. Hawakuchukua muda mrefu sana wakafika, nje kulikuwa na waandishi wa habari ambao walitaka kuingia humo kuzungumza na William lakini mlinzi aliwaambia wasubiri, hivyo wakafanya hivyo.
“Nimemleta mgeni wa William,” alisema kijana yule aliyekuwa mhudumu.
“Siyo mwandishi huyo?”
“Sasa mwandishi kutoka gazeti gani kaka? Au udaku la Marekani!” alihoji mhudumu huyo kiutani.
Wakaruhusiwa na kuingia ndani. Mapigo ya moyo wa Cassey yalikuwa yakidunda mno, walipofika sebuleni, wakakutana na mama yake William aliyekuwa akimbembeleza Linda aliyekuwa akilia huku akiwa na mtoto wake.
Hakujua ni kitu gani kilitokea na kitu cha kwanza kabisa kilichomjia kichwani mwake ni kwamba inawezekana William alikuwa amefariki dunia. Nguvu zikamuisha, akajikuta akisimama palepale mlangoni aliposimama.
Akakaribishwa, akakaa kochini na kuanza kujitambulisha. Linda alimfahamu, alikwishawahi kutambulishwa mara kadhaa na William hivyo hakushtuka kumuona msichana huyo amefika mahali hapo.
“What the hell is going on?” (kitu gani kinaendelea?)
Linda akaanza kumwambia kila kitu kilichotokea kwamba ajali mbaya aliyoipata William ilimsababishia kupoteza kumbukumbu zake. Cassey hakutaka kuliamini hilo, alichomwambia ni kwamba alitaka kuonana na William ili kuzungumza naye.
Hilo halikuwa tatizo, mama yake William, Bi Sophia akamchukua na kumpeka chumbani alipokuwa William ambaye alikuwa amelala. Akaamshwa na macho yake yalipotua kwa Cassey alibaki akimshangaa, hakumfahamu msichana huyo na hakujua kama katika maisha yake aliwahi kuonana naye.
“Wewe ni nani?” aliuliza William huku akionekana kushangaa.
“Umenisahau?”
“Sijakusahau, bali sikujui kabisa,” alijibu William.
“Naitwa Cassey!”
“Ndiye nani na unahitaji nini?” aliuliza William huku akimwangalia msichana huyo.
Cassey akabaki kimya kwa muda, hakuamini kwamba William alimsahau hata yeye mwenyewe. Kwa jinsi walivyokuwa na majibu ya William yalivyotoka ilionekana kama walikuwa wakiigiza lakini mwenzake alikuwa akimaanisha, hakumkumbuka na hakujua alifika mahali hapo kufanya nini.
“Mimi ni mpenzi wako! Kumbuka nilikwambia nina mimba yako,” alisema Cassey na kumfanya William kushtuka.
“Una mimba yangu?”
“Ndivyo nilivyokwambia!”
“Mbona sikufahamu! Tulishawahi kukutana kabla?”
“Ndiyo!”
“Wapi?”
“New York!”
William hakujibu kitu, alibaki akimwangalia Cassey, hakumkumbuka kabisa, alimshangaa kwa sababu mpaka kipindi hicho hakuwahi kuwa na rafiki Mzungu, sasa ilikuwaje mtu kama Cassey amfuate na kumwambia maneno hayo na wakati hakuwahi kuwa karibu na Mzungu?
Akamfukuza kwani alimuona muongo na kulikuwa na kitu alichokihitaji. Cassey hakuamini, alikuwa akifukuzwa na mwanaume ambae kila siku alimwambia kuwa alikuwa mwanamke wake wa ndoto. Moyo wake uliumia lakini hakuwa na jinsi, akaondoka zake kurudi nchini Marekani.
Hali ya William haikubadilika, bado aliendelea kuwa na mawazo kila siku, mambo yaliyokuwa yakitokea hakuamini, kila alipokaa, alifuatwa na waandishi wa habari na kuambiwa maneno mengi kuhusu umaarufu wake.
Hakujua sababu ya waandishi kumuuliza hivyo kwani kitu alichokikumbuka, hakuwa maarufu bali mtu wa kawaida sana. Kwenye mitandao ya kijamii, alikuwa akizungumziwa yeye tu.
Ukiachana na tovuti ya Global Publishers, Jamii Forum na nyingine nyingi, pia alikuwa akizungumziwa mpaka katika tovuti za nchini Marekani, Uingereza na nchi nyingine.
Alishangaa, watu hao walimjuaje, na kama alikuwa maarufu, umaarufu wa nini kwani aliyakumbuka maisha yake yote, hakuwahi kuona kama kuna siku aliwahi kuwa mtu maarufu.
“Mimi ni maarufu? Eti nina mtandao! Sasa mtandao gani tena?” alijiuliza William pasipo kupata jibu.
Linda hakutaka kuendelea kubaki nchini Tanzania, kama kuumia, aliumia sana, kama kulia alilia sana lakini hakukuwa na kitu kilichobadilika. Alichokifanya baada ya siku mbili ni kurudi nchini Marekani huku akiwa na majonzi tele. Alisimiamia biashara za mpenzi wake, akaunti zake zote kwa kuamini kwamba kuna siku angerudiwa na kumbukumbu na kukumbuka kila kitu kilichotokea.
William aliendelea na maisha yake nchini Tanzania, hakujua sababu ya waandishi kumtafuta sana, kila alipokaa, alifuatwa na watu na kuhitaji kupiga naye picha. Alishangaa, aliambiwa kwamba alikuwa mtu maarufu kitu ambacho kila siku alipingana nacho.
Baada ya kukaa Tanzania kwa wiki mbili, akaalikwa ikulu kwa ajili ya kuonana na rais, alishangaa, hakuwahi kufikiria kitu kama hicho. Alijiona kuwa mtu wa kawaida, sasa ilikuwaje mpaka aitwe na rais na wakati hakuwa amefanya jambo lolote lile.
Mualiko huo ulitakiwa kufanywa baada ya siku mbili, alikuwa kwenye presha kubwa, kila alipokuwa akilifikiria jambo hilo, mapigo yake ya moyo yalimdunda kupita kawaida.
Siku hizo zilipotimia, akaelekea huko huku akiwa na mama yake. Akakutana na waandishi wa habari wengi, wote walikuwa wamealikwa, alipoteremka kwenye gari, akaanza kupigwa picha mfululizo.
Kila kitu kilichokuwa kikiendelea kilimshangaza sana, hakujua sababu, aliambiwa kwamba alikuwa mtu maarufu lakini hakujua umaarufu wake ulikuwa ni wa nini.
“Au ndiyo natengenezwa kuwa mrithi wa Kanumba? Au labda natengenezwa kuchukua mikoba ya Diamond Platnumz. Lakini mbona sijui kuimba wala kuigiza! Kwa nini wanataka niwe mtu maarufu?” alijiuliza lakini akakosa jibu.
Akakaribishwa ikulu kwa heshima kubwa, hakuamini kama ingetokea siku ambayo angeingia ndani ya ikulu hiyo. Alikaa kwenye kochi kubwa huku akionekana kutokujiamini kabisa. Alitetemeka, hiyo ndiyo ilikuwa siku yake ya kwanza kufika humo.
“Mama! Sijiamini kabisa,” alisema William huku wakiwa sebuleni wakimsubiri rais.
“Jiamini mwanangu! Nilishakwambia kwamba wewe ni mtu maarufu!” alisema mama yake.
“Umaarufu gani?”
“Umetengeneza mtandao!”
“Mtandao? Mama! Sijawahi na wala kufikiria kutengeneza mtandao hata siku moja. Sasa iweje niwe nimetengeneza mtandao? Mimi ni mtaalamu wa kompyuta ila si mtaalamu wa kutengeneza mtandao,” alijibu William, walikuwa kama wakinong’ona.
Baada ya dakika kadhaa, rais akafika sebuleni hapo, kitu cha kwanza akamuonyeshea tabasamu pana William na kisha kumsogelea na kumkumbatia.
Kwa muonekano aliouonyesha rais huyo ulionyesha kabisa kwamba alikuwa akimfahamu kabla kitu kilichomfanya William kumshangaa kwani hakujua kama rais huyo alikuwa akimfahamu hata kidogo.
“Kumbe unanifahamu?” aliuliza William.
“Yeah! Nakujua sana. Kwa nini umeniuliza hivyo?” aliuliza rais, alionekana kutokujua tatizo alilokuwa nalo William.
“Siamini kama unanijua kwani sijawahi kulifanyia taifa kitu chochote kile.”
“Hahah! William! Umeibadilisha dunia, kila mtu anakishangaa kichwa chako, hivi kina uwezo gani?” aliuliza rais.
“Kawaida. Ila…daah! Mbona mnanichanganya sana,” alisema William.
Rais mwenyewe alikuwa akishangaa mpaka pale alipoambiwa kwamba William alipata ajali na alipoteza kumbukumbu zake hivyo hakuwa akikumbuka kitu chochote kile.
Alipoambiwa hivyo, kidogo hata mazungumzo yake yakabadilika na kuanza kuzungumzia habari nyingine kabisa. Hayo ndiyo yalikuwa maisha yake, mpaka mwaka mmoja unapita, hakuwa amekumbuka kitu chochote kile, hakujua mpenzi wake, Linda alikuwa katika hali gani, hakujua kuhusu mtandao wake, kila kitu kilichokuwa kikiendelea, kwake yalikuwa maisha mapya.

“Mamaaaa….mamaaaa…Linda…Linda mpenziiiiii….” ilisikika sauti kutoka chumbani kwa William, saa ya ukutani ilikuwa ikionyesha kwamba tayari ilifika saa nane usiku.
Alikuwa akipiga kelele kama mtu aliyechanganyikiwa, akainuka kitandani na kuanza kukimbia huku na kule chumbani mule. Alikishika kichwa chake, aliendelea kupiga kelele, aliona kama matukio yalikuwa yakijirudia kichwani mwake, alichanganyikiwa, hakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea.
Alijiona akiwa ndani ya gari, aliendesha kwa kasi na baada ya muda fulani akapata ajali, alichanganyikiwa, alichokuwa akikiona ilikuwa ni vigumu kuamini kama kilikuwa kichwani mwake kwani aliona kama picha mbele yake kitu kilichomfanya kupiga kelele mno.
Mama yake akatoka chumbani kwa kasi na kwenda chumbani kwa William, akamkuta akiwa kitandani huku akipiga kelele, akamfuata na kumuuliza tatizo la kupiga kelele lakini hakutoa jibu lolote zaidi ya kulitaja jina la Linda tu.
“Nini kimetokea?” aliuliza mama yake, alionekana kuchanganyikiwa kwani alihisi tayari mtoto wake alikuwa kichaa.
“Linda mama! Linda yupo wapi?” aliuliza William.
Mama yake hakuamini, ulikuwa umepita mwaka mzima tangu William apate ajali na kusahau kila kitu, alikumbuka kwamba mara ya mwisho Linda kuwa huko ni mwaka uliopita na miezi kadhaa, alikataa kumuona na kusema kwamba hakuwa akimfahamu, sasa ilikuwaje leo hii aanze kumuulizia na wakati alimfukuza.
Hakugundua kama kijana wake alikuwa amerudiwa na fahamu. Alibaki akimwangalia kwa mshangao mkubwa, alikuwa akibubujikwa na machozi kwani kitendo cha William kumkumbuka Linda kilionekana kuwa na mafanikio makubwa kwenye afya yake.
“Mama! Linda! Mama! Linda yupo wapi? Kwa nini nipo hapa! Hapa ni wapi?” aliuliza William huku akionekana kushangaa huku na kule.
Alitulia kwa muda na jinsi chumba kile alivyokiangalia akagundua kwamba alikuwa chumbani kwake. Alichanganyikiwa, hakujua ni kitu gani kilitokea kwani kumbukumbu zake zilikumbuka tukio la mwisho la kupata ajali lililokuwa limetokea.
Hakujua ni kitu gani kilitokea mpaka kuwa ndani ya chumba kile. Hakutaka kuamini kama kweli pale alipokuwa palikuwa chumbani kwake, nchini Tanzania katika Mtaa wa Tabata.
Akatoka ndani na kwenda nje, akamkuta mlinzi ambaye naye alibaki akimwangalia, alizisikia zile kelele na kuangalia kwa makini mule ndani, alitaka kujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea.
“Hamis! Nimefikaje hapa?” alimuuliza mlinzi huku akimwangalia kwa kumshangaa.
“Mbona upo kila siku!”
“Kila siku? Inamaana kila kitu kilichokuwa kinatokea nchini Marekani kilikuwa ni ndoto?” aliuliza William.
“Hapana!”
“Sasa imekuwaje nipoi hapa? Linda yupo wapi?” aliuliza William, wakati Hamis akitaka kujibu, mama yake akatokea na kumkonyeza kwamba hakutakiwa kujibu kitu chochote kile.
“William, njoo ndani!” alisema mama yake huku akimshika mkono.
“Mama! Nataka uniambie ukweli! Kwa nini nipo hapa? Nani anasimamia mtandao wangu?” aliuliza William huku akiendelea kupigwa na mshangao.
Mama yake akamchukua na kuelekea naye ndani, aliona jinsi kijana wake alivyokuwa amechanganyikiwa. Walipofika ndani, wakakaa kochini na kuanza kuzungumza, kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kumuuliza alikumbuka kitu gani cha mwisho.
“Nilipata ajali jana!” alijibu William.
“Jana? Hapana! Ni mwaka na miezi kadhaa imepita! Baada ya hapo unakumbuka nini?”
“Sijajua nini kiliendelea,” alisema William.
Mama yake hakutaka kumficha, akaanza kumuhadithia kila kitu kilichotokea baada ya yeye kupata ajali. Alimsikiliza kwa makini, moyo wake uulimuuma, maneno aliyokuwa akiongea mama yake yalimshtua sana, hakuamini kama kweli yeye ndiye aliyemfukuza Linda.
Alihisi kabisa kitu chenye ncha kali kikiuchoma moyo wake. Linda alimpenda, alihisi maumivu mazito baada ya kujiuliza ni maumivu makali kiasi gani aliyoyasikia mwanamke huyo.
“Mama! Mimi nilimfukuza Linda?” aliuliza William, hakuamini alichokuwa amekisikia.
“Ndiyo! Ulimfukuza. Na pia kuna mwanamke mwingine!” alisema mama yake.
“Yupi?”
“Anaitwa Kesi…”
“Cassey! Ilikuwaje? Mungu wangu! Nakumbuka nilipata ajali nikiwa namfuata huyu msichana,” alisema William huku akionekana kukumbuka kila kitu.
“Naye alikuja ila ukamfukuza.”
“Mungu wangu! Nilimfukuza na Cassey pia?”
“Ndiyo!”
“Mama! Haiwezekani! Ni lazima nirudi Marekani!”
William hakutaka kuishia hapo, kitu cha kwanza kilikuwa ni kuingia kwenye mtandao wake wa MeChat kuona unaendeleaje. Hakuamini, kulikuwa na zaidi ya watu milioni mia tano waliokuwa wakiutumia. Moyo wake ulikuwa na furaha tele, hakuamini kama aliweza kutengeneza kitu kilichokuwa na watumiaji wengi kiasi hicho.
Hakutaka kuchelewa, alizikumbuka namba za mpenzi wake, Linda hivyo kuchukua simu na kumpigia. Siku ikaanza kuita, iliita na kuita na mwisho wa siku kupokelewa na sauti ya Linda kusikika upande wa pili.
****
Moyo wa Linda ulikufa ganzi kwani mauamivu aliyokuwa akiyasikia yalizoeleka na hivyo kuwa si maumivu tena. Aliumia, hakuamini kama kweli alifukuzwa na William na hakutaka kumuona tena.
Alijua kwamba mwanaume huyo alikuwa akiumwa lakini hilo hakutaka kulijali, alihisi kwamba alikuwa mzima na kile alichokifanya kilikuwa cha makusudi kabisa.
Alirudi nchini Marekani na kuendelea na maisha yake. Huko, aliendelea kusimamia kampuni za William na masuala yote ya kifedha kwa kuamini kwamba kuna siku mumewe angerudi tena.
Mtoto wao, William Jr aliendelea kukua kama kawaida. Maisha bila William yalikuwa magumu mno kwa Linda lakini alivumilia huku kila siku akimuombea William kwa Mungu kwamba afya yake itengemae na kukumbuka kila kitu katika maisha yake.
Baada ya mwaka na miezi mitatu, akapigiwa simu mchana wa siku moja. Alipoiangalia simu ile, code zilionyesha kwamba ilitoka Tanzania na kitu alichojua ni kwamba mama yake William alikuwa amemkumbuka hivyo kumpigia kama siku nyingine japokuwa kwa siku hiyo namba ilikuwa tofauti.
“Nani anaongea?” aliuliza mara baada ya kupokea simu.
“William!” alisema William kitu kilichomfanya Linda kuishiwa nguvu za miguu, akakaa vizuri kwenye kiti.
“William?” aliuliza.
“Ndiyo mpenzi! Ninakumbuka kila kitu! Naomba unisamehe mpenzi kwa nilichokufanyia,” alisema William huku akiwa na huzuni tele.
“Nimekukumbuka mpenzi! Nimelia sana kwa ajili yako! Nimeumia kwa ajili yako mpenzi!” alisema Linda huku akianza kulia kilio cha kwikwi.
“Ninakuja hukohuko. Ninakuja kukuona mpenzi! Ninakuja kuishi na wewe na kufunga ndoa,” alisema William.
Siku iliyofuata, akakodi ndege kuelekea nchini Marekani. Hakukuwa na tatizo la viza kwani Wamarekani walimuona kama mwenzao kwa sababu alikuwa na kazi kubwa aliyokuwa akiifanya chini ya CIA.
Taarifa ikapelekwa nchini Marekani kwamba William alikuwa njiani kuelekea huko. Walichokifanya CIA ni kuwasiliana na mkewe na kumwambia kwamba hakutakiwa kumwambia mtu yeyote juu ya ujio wa William.
Ndani ya ndege William alikuwa na mawazo tele, hakuamini kilichokuwa kikiendelea katika maisha yake. Wakati mwingine alibaki na kuyafikiria maneno ya mama yake kama kweli alimfukuza Linda nyumbani.
Mbali na mwanamke huyo pia akamkumbuka Cassey, alijiuliza juu ya mimba aliyokuwa nayo kama alijifungua salama au la. Safari iliendelea na baada ya saa ishirini na saba, ndege ikaanza kutua katika Uwanja wa Ndege wa Kimataifa wa JFK jijini New York.
Akateremka, kulikuwa na maofisa wengi wa CIA waliokuwa wakimsubiri, hakukuwa na mwandishi wa habari, mbali na maofisa hao pia alikuwepo Linda aliyekuwa na mtoto William Jr, alipomuona mpenzi wake, akaanza kumsogelea na kumkumbatia kwa furaha.
“Hatimaye umeruudi mpenzi!” alisema Linda huku akilia.
“Nimerudi kuanza maisha mapya na wewe. Futa Machozi Mpenzi! Kila kitu kilichopita, naomba ukisahau,” alisema William.
Waliendelea kukumbatiana, hakuridhika, akambeba William Jr, kila alipomwangalia macho yake yalijaa machozi kwani alihisi mapenzi mazito yakiongezeka kwa familia yake hiyo.
Hawakukaa sana wakachukuliwa na kuingia ndani ya gari ambapo safari ya kuelekea nyumbani ikaanza. Wakaelekea huko, ndani ya gari walikuwa wakizungumza mambo mengi. William hakutaka kukumbuka kilichotokea, akaanza maisha yake na Linda, kwa kipindi hicho alihitaji sana kuwa karibu na familia yake.
Baada ya siku mbili kupita akampigia simu Cassey na kumuuliza kuhusu ujauzito. Kwanza msichana huyo akafurahi kusikia kwamba William amerudiwa na kumbukumbu zake na kitu alichomuongezea ni kwamba hakuwa na mimba, alimwambia vile kwa sababu alitaka kujua ni kitu gani kingetokea.
“Wewe mpumbavu sana, ulinitisha mno,” alisema William huku akitoa kicheko, naye Cassey akaanza kucheka.
“Nilijua kwamba ungechanganyikiwa. Hujachelewa, umewahi sana. Ninafunga ndoa wiki mbili zijazo. Ungependa uwepo?” aliuliza Cassey.
“Haina shida. Niandalie kadi yangu na Linda, baada ya kwako, yangu itafuata,” alisema William, wakazungumza mambo mengine na kukata simu.
Maisha yakabadilika, akaendelea kuingiza fedha, mtandao wake wa MeChat uliendelea kumuingizia fedha, akawa bilionea na ndani ya miaka miwili akawa juu zaidi ya Mtandao wa Facebook, aliendelea kupendwa huku kila siku akifanya kazi za CIA za siri na kufanikiwa kuwapa Wamarekani siri za majeshi ya Urusi, silaha zao, Wachina, Wakorea na nchi yoyote ambayo ilikuwa adui mkubwa wa Marekani.
Na la kuongezea zaidi, yeye ndiye mtu aliyehusika kuzidukua kompyuta za Tume ya Uchaguzi Marekani kwa kuyabadilisha matokeo ya Marekani kwa kumpa Donald Trump badala ya Hillary Clinton.

MWISHO

Simulizi : Futa Machozi Mpenzi
Sehemu Ya  Nne (4)

CIA walichanganyikiwa, hawakujua ni kitu gani kilitokea mpaka kumkosa William ambaye mpaka muda huo hawakujua alikuwa mahali gani. Walichokifanya ni kuziweka picha zake nyingi na kusema kwamba kwa mtu yeyote ambaye angefanikisha kupatikana kwake basi angeweza kupewa kiasi cha dola milioni moja.
Tangazo hilo lilikaa hewani kwa saa moja tu ndipo walipoamua kulibadilisha, walijua kwamba William alikuwa amebadilishwa sura hivyo ingekuwa vigumu sana kumpata kwa sura yake, wakachukua picha zilizopigwa uwanja wa ndege ambazo zilionyesha akiwa na sura ya Kirusi na kuziweka kwenye mitandao ya kijamii, kuwapa waandishi wa habari na kuzibandika kila kona.
“Sasa William si mtu mweusi, imekuwaje tena?” aliuliza jamaa mmoja huku akionekana kuchanganyikiwa.
“Hata mimi nashangaa! Labda alibadilishwa sura. Cha msingi sisi tumtafute huyu Mrusi mwenye sura hii,” alisema jamaa mwingine.
Kila mtu akawa makini barabarani, huyo William aliyekuwa akitafutwa hakuwa mtu mweusi tena, alibadilika na kuwa Mzungu. Kila kona, wale watu waliokuwa wakifanana naye, walichukuliwa na kupelekwa polisi ambapo baada ya kuambiwa kwamba hakuwa yeye, wakarudishwa walipotolewa.
Hali ilikuwa ngumu mitaani, kila mtu alizitolea macho picha zile zilizokuwa zimebandikwa na kuwakamata watu waliofanana naye lakini hawakuweza kumpata mtu sahihi.
Wakati hayo yote yakiendelea, nchini Urusi hali ilikuwa mbaya, KGB walichanganyikiwa, hawakuamini kama kweli William aliwatoroka kwenye ndege na kuwaua watu wao. Walichokiamini ni kwamba William alitumia ujanja kuilipua ndege na si kwamba ndege ilipata hitilafu angani.
Walijua kwa namna moja au nyingine ilikuwa ni lazima kwa CIA kufanya juu chini kumpata mtu huyo, pia walijua kwamba kwa jinsi utandawazi ulivyokuwa mkubwa ilikuwa ni lazima watu wamuone William na hivyo kupiga simu huko, hivyo kitu cha kwanza kabisa kukifanya kilikuwa ni kuzitraki simu zao.
Ilikuwa kazi kubwa na ngumu lakini kutokana na uwezo wao mkubwa, wataalamu waliokuwa nao, walifanikiwa kwa kiasi kikubwa kuzitraki simu hizo na ndiyo maana hata mwindaji alipopiga simu, waliipata simu hiyo na wao kusikiliza, kwa kuwa wengine walikuwa nchini Canada, ilikuwa ni lazima wafike kule alipokuwa haraka sana.
CIA wakajiamini, wakajua kwamba simu hiyo waliisikia wao tu hivyo hata kujipanga kwao hakukuwa na uharaka kama uliotakiwa. Wakawapigia simu maofisa wa CIA waliokuwa Canada na kuwaambia kile kilichotokea na hivyo kuelekea huko kwa ajili ya kuonana na mtu huyo.
Baada ya dakika ishirini na tano walikuwa mahali hapo, kwanza kabisa, kabla ya kushuka ndani ya gari wakaanza kumtafuta mzee huyo kwa kumwangalia huku na kule. Kila walipomtafuta, hawakumuona kitu kilichowapelekea kuteremka na kwenda kuulizia.
“Nani?” aliuliza mhudumu wa mgahawa.
“Kuna mtu alitumia simu hii! Yupo wapi?” aliuliza jamaa wa CIA.
“Eeh! Mbona aliondoka dakika kumi zilizopita.”
“Aliondoka?”
“Ndiyo! Kuna watu walifika mahali hapa na kumchukua. Walikuwa Warusi,” alisema mhudumu yule.
“Ulisikika neno lolote kutoka kwao?”
“Ndiyo! Waliuliza yupo wapi? Mzee akasema nyumbani kwake, wakaingia garini na kuondoka,” alisema mhudumu yule.
“Walielekea njia gani?”
“Ile kule!”
“Tutapajuaje kwake?”
“Nyie nendeni, kule kuna nyumba moja tu, nahisi ndiyo yake,” alisema mhudumu huyo.
Hakukuwa na muda wa kupoteza mahali hapo, walikwishajua kwamba mbali na wao pia kulikuwa na Warusi waliokuja kumchukua mzee huyo na bila shaka walikuwa njiani kwa ajili ya kumchukua William.
Hawakutaka kuona hilo likitokea, William alikuwa mali yao na si ya mtu mwingine. Safari ya kuelekea huko ikaanza, njiani, kila mmoja alikuwa makini. Japokuwa theluji iliondolewa barabarani kwa ajili ya magari kupita lakini tayari theluji nyingine ilirudi na kuanza kutapakaa barabarani.
“Guys! Get your guns ready!” (Andaeni silaha zenu) alisema mkuu wao, kila mmoja akaandaa bunduki yake kwani tayari walikuwa wamekaribia karibu na mahali ilipokuwa nyumba hiyo.
***
Mzee yule mwindaji na wale maofisa wa KGB wakafika mahali pale palipokuwa na nyumba kisha mzee huyo kuufungua mlango wa kuingilia katika handaki lile. Kwa jinsi lilivyokuwa limejengwa, hata hao KGB walishangaa kwani haikuwa rahisi kwa handaki kama hilo kujengwa kama lilivyokuwa, ilionyesha dhahiri kwamba mzee huyo alikuwa mtu mwenye mafunzo fulani ya kijeshi.
Wakaingia chini, pale alipokuwa amemuacha William, hakuwepo, alijaribu kuangalia huku na kule, hakumuona. Alichanganyikiwa, hakujua ni kitu gani kilikuwa kimetokea. Kipindi kifupi kilichopita alimwacha mtu huyo ndani ya handaki hilo, tena akiwa hoi lakini cha ajabu alipokuwa amerudi na watu hao waliokuwa wakimuhitaji, hakumkuta.
“Yupo wapi?” aliuliza jamaa mmoja.
“Sijui! Alikuwa hapa, nilimuacha hapa,” alijibu mzee huyo huku akionekana kuwa na hofu kubwa.
“Kama ulimwacha hapa, yupo wapi?” aliuliza mwingine.
“Hata sijui! Nilimuacha hapa,” alijibu mzee huyo huku akionekana kuwa na uhakika na alichokuwa akikisema mahali hapo.
Wote wakamuona mzee huyo kuwa muongo, walijua kwamba alikuwepo sehemu, aliamua kumficha kwa kuwa aligundua kwamba hao hawakuwa Wamarekani bali ni Warusi, alichokifanya jamaa mmoja ni kumsogelea, akatoa bunduki yake na kumnyooshea.
“Tunakupa dakika moja kutuambia ukweli! Yupo wapi?” aliuliza jamaa huyo.
“Jamani! Hiyo michezo na bunduki sipendi, huwa nimeiacha kitambo sana. Ni michezo hatari mno, toa bunduki yako mbele yangu, huwa nachukia mtu akinionyeshea bunduki,” alisema mzee huyo, alizungumza kwa kujiamini.
“Sekunde arobaini zimebaki!”
“Naomba utoe hiyo bunduki mbele yangu!”
“Sekunde ishirini!”
“Toa bunduki!”
“Sekunde kumi!” alisema jamaa huyo huku kila mmoja akiwa na uhakika wa William kufichwa ndani ya nyumba hiyo.
“Sekunde tano…”
Hata kabla hazijamalizika, mzee huyo akaruka sarakasi kwenda juu, aliporudi chini, alitua kwa nguvu na kuupiga mkono wa jamaa yule aliyeshika bastola, huku wengine wakiwa hawajachukua hata tahadhari, wakajikuta wakivamiwa na kuanza kupigwa.
Hata kabla hawajachukua uamuzi, mzee yule akaipata bastola ile iliyokuwa imeanguka kutoka mkononi mwa jamaa aliyempiga kwanza, alipoipata tu, akaanza kuwamiminia risasi mfululizo, ni ndani ya dakika moja tu, wote walikuwa chini huku miili yao ikitapakaa damu.
“Huyu dogo yupo wapi?” alijiuliza, alichokifanya ni kutoka ndani ya handaki lile, alipofika nje tu, macho yake yakatua katika gari lililokuwa likija kwa kasi, kitu alichohisi ni kwamba watu hao walikuwa Warusi wengine, hivyo akaanza kuwamiminia risasi huku akirudi ndani ya handaki lile.
“Piga risasi…” alisema jamaa mmoja wa CIA na hivyo kufanya hivyo lakini hakukuwa na risasi iliyompata, akaingia ndani ya handaki.
Wakaelekea kule kulipokuwa na nyumba ile iliyoteketea, walitembea kwa umakini mkubwa kwani mtu waliyekuwa wakipambana naye alionekana kuwa si mtu wa mchezomchezo. Walipofika, wakaufungua mlango wa kuingia ndani ya handaki lile.
Humo, walipigwa na mshangao mara baada ya kuona maiti za watu wanne zikiwa chini huku damu zikiwatoka. Walipowaangalia vizuri watu hao, walikuwa Warusi. Wakawapekua mifukoni mwao, wakawakuta wakiwa na vitambulisho vilivyowatambulisha kwamba walikuwa majasusi kutoka katika Shirika la Kijasusi nchini Urusi, KGB.
“Hawa ndiyo wabaya wetu.”
Hawakujua mtu waliyekuwa wakimtafuta alikuwa mahali gani, lakini walipokuwa wakiangalia huku na kule kumtafuta, wakafanikiwa kuliona bomba kubwa kwa chini, lilikuwa kubwa kiasi cha kuingia mtu na kuanza kutambaa ndani yake.
Wakajua dhahiri hilo ndilo lilikuwa bomba alilolitumia mzee huyo, walichokifanya na wao kuingia ndani huku wakiamini kwamba mtu huyo alikuwa humo, kwa kile alichokifanya, kilikuwa kitu hatari kilichomtambulisha kama mwanajeshi au jasusi mmoja mkubwa, kwani kupambana na watu hao haikuwa kazi rahisi kwa mtu wa kawaida.

Saa kadhaa zilikatika, William alikuwa kwenye hali mbaya, muda wote alikuwa kimya, alionekana kama tayari alikuwa mfu. Pale alipokuwa, hakuweza kusogeza kiungo chake chochote kile na hata kuufumbua mdomo wake alishindwa kabisa.
Ilipofika saa 7:26 usiku, hali yake ikaanza kurudi kama ilivyokuwa, akaanza kupata nafuu na kitu cha kwanza kabisa alichokihisi ni kuona vidole vyake vikianza kusogea huku na kule. Akajitahidi kuinuka pale alipokuwa, akashindwa kabisa lakini kidogo viungo vyake vilianza kupata nafuu.
Hakusimama pale alipotoka, alitulia na kadiri muda ulivyokuwa ukizidi kwenda mbele na ndivyo alivyokuwa akipata nafuu. Ilipofika asubuhi, mwili ukawa na nguvu tena lakini hakutaka kujionyesha, hakutaka kumuonyeshea mzee yule kwamba alikuwa amerudi katika hali ya kawaida.
Mwindaji yule hakujua kama William alirudi kwenye hali yake ya kawaida, akamnywesha uji kama kawaida na alipoona mwanaume huyo akitangazwa kwenye televisheni kwa kutumia sura ile ya bandia aliyokuwa nayo, akaondoka kwa ajili ya kuwasiliana na CIA.
Huku nyuma William hakutaka kukaa, akasimama, akajaribu kutoka ndani ya handaki lile kwani mpaka hapo alipofikia, hakutakiwa kumwamini mtu yeyote yule.
Akasimama na kujaribu kwenda nje, kulikuwa na baridi kali mno, hakutaka kwenda huko, alichokifanya ni kurudi ndani, akaangalia huku na kule ndipo akakutana na bomba kubwa likiwa limeelekea upande mwingine kabisa.
Hakutaka kusubiri, alijua kwa namna moja au nyingine ilikuwa ni lazima bomba hilo lielekee sehemu ambayo aliamini ingekuwa salama kwa maisha yake. Akaingia ndani ya bomba lile na kuanza kutambaa kuelekea upande wa pili kabisa ambao hakujua ni upande gani.
Japokuwa mule kulitakiwa kuwa na joto lakini kwa kipindi cha baridi kali kama kipindi hicho, hakukuwa na joto lolote lile, kulikuwa na baridi kali na muda wote meno yake yalikuwa yakigonganagongana tu.
Alitambaa kwa dakika kumi na tano ndipo akafika mwisho wa bomba lile ambalo lilionyesha kwamba kila kitu kilichokuwa kikipitishwa mule, kilikwenda katika mto mkubwa ambao nao kipindi hicho maji yake yote yaliganda na kuwa barafu.
“Mungu wangu! Nifanye nini?” alijiuliza.
Kwa kuwa aliamini kwamba alikimbia hatari, hakutaka kusubiri mahali hapo, akajitokeza kuanzia kichwani mpaka kifuani kwa staili ya kulala chali, akalishikilia bomba lile na kupanda juu yake.
Ilikuwa kazi kubwa kwa mtu kama yeye ambaye mwili wake haukuwa na nguvu za kutosha lakini hakuwa na jinsi, alipopanda, kilichofuata ni kuondoka mahali hapo. Alishindwa kujua sehemu alipokuwa akielekea, kulikuwa ni porini, pori ambalo miti yake yote ilikuwa imetawaliwa na theluji nyingi, hakutaka kusimama sehemu, aliendelea kusonga mbele huku akisikia baridi kali japokuwa mwilini mwake alikuwa na sweta zito lililokuwa na skafu shingoni mwake.
Safari yake hiyo ikaishia sehemu ambayo kulikuwa na mgahawa huku kukiwa na magari manne ambayo yalikuwa yakitumika kusafishia njia kwa ajili ya wakazi wa eneo hilo kupitisha magari yao, akaelekea kule kulipokuwa na magari yale, kwa bahati nzuri kwake akakutana na msichana mmoja mrembo ambaye kwa kumkadiria tu hakuwa na miaka zaidi ya kumi na tano.
“Do you speak English?” (unazungumza Kiingereza?) alimuuliza.
“Yes! I do! What can I help you si?” (ndiyo! Ninazungumza! Nikusaidie nini bwana mkubwa?) aliuliza msichana huyo aliyekuwa na mbwa wake pembeni.
“Where am I?” (nipo wapi?)
“What do you mean?” (unamaanisha nini?)
“I mean where am I right now?” (namaanisha nipo wapi sasa hivi?)
“Winkler…”
“What the hell is Winkler?” (ndiyo wapi huko)
“Southern Winnipeg, Canada,” Kusini mwa Winnipeg, nchini Canada) alijibu msichana yule.
“Is there any phone booth around?” (kuna kibanda cha simu karibu?) aliuliza William.
“Yeah!”
Akaonyeshewa sehemu kulipokuwa na kibanda cha simu, hakikuwa mbali sana na mahali alipokuwa. Akaanza kuelekea huko, hakuacha kutetemeka, japokuwa mwilini mwake kulikuwa na sweta, jaketi kubwa lakini alihisi baridi ikiingia mpaka kwenye mifupa yake.
Akafika katika kibanda hicho, akajipekua mfukoni na kutoa senti hamsini aliyokuwa nayo na kuiweka kwenye simu kisha kumpigia mpenzi wake Linda. Simu iliita, iliita na kuita lakini haikuwa ikikpokelewa na mwisho wa siku kuambiwa kuacha ujumbe mfupi.
“Linda! Naomba unisaidie, nipo Canada sehemu inayoitwa Winkler. Nipo hai, sikufa, naomba uwaambie FBI kwamba nipo hai ila wakichelewa watakuta nimekufa,” alisema William na kisha kukata simu.
Alitamani kubaki kibandani kwa kuamini kwamba Linda atakapowaambia FBI basi ingekuwa rahisi kwao kumfuata mahali pale ila tatizo lilikuwa ni baridi lililokuwa likipiga.
Hakuvumilia kubaki mahali hapo, alichokifanya ni kuondoka na kuelekea sehemu iliyokuwa na baa na kuingia ndani ambapo kulikuwa na watu wengi waliokuwa wakilewa pombe kali.
Kila mtu aliyemuona William akiingia, alibaki akimshangaa, ilikuwa vigumu sana kwa kumuona Mrusi akiingia ndani ya baa zilizokuwa zikimilikiwa na Canada kutokana na ugomvi uliokuwepo baina yao.
Walimshangaa, hawakujua mwanaume huyo alijiamini nini na wakati wao walikuwa wengi ndani ya baa hiyo. Muziki uliokuwa ukipigwa kwa sauti ya chini, ukazimwa kabisa, wale waliokuwa na silaha pembeni, wakazishikilia kisiri kwani ilikuwa ni lazima kumpiga mwanaume huyo ambaye aliingia kwenye anga zao kwa kuwa hata Wacanada waliokuwa wakielekea nchini Urusi, nao walikuwa wakipigwa sana na wengine kuuawa.
William hakujua kitu chochote kile, hakujua kwamba ile sura ya bandia aliyokuwa amevishwa ndiyo iliyokuwa ikimuharibia. Hakuzungumza na kitu, alikwenda katika meza moja na kutulia chini.
“Nikusaidie nini?” aliuliza mhudumu mmoja, japokuwa uso wake ulikuwa kwenye tabasamu lakini William aligundua kwamba tabasamu hilo halikutoka moyoni.
“John Walker!”
Mhudumu huyo akaondoka, hata kabla hajarudi, wanaume wawili wakasimama na kuanza kumfuata kule alipokuwa. Walipofika katika meza ile, nao wakachukua viti na kukalia katika meza ile.
William alibaki akishangaa, hakujua sababu iliyowafanya watu hao watoke kule walipokuwa mpaka katika meza yake, akagundua kwamba kulikuwa na kitu. Hakuwasalimia, alinyamaza, mwanaume mmoja akaegemea kiti makusudi na kuifanya bastola yake kuonekana kiunoni.
“Umekuja kufanya nini humu Mrusi?” aliuliza jamaa mmoja, sura yake ilionyesha dhahiri kwamba kuua halikuwa jambo gumu kwake.
“Nani? Mimi? Mimi siyo Mrusi.”
“Sikiliza, kaka yangu aliuawa nchini Urusi mwaka jana, baba yangu aliuawa hukohuko pia kwa vitu visivyoeleweka kwamba ni chuki binafsi. Kila unayemuona humu ndani, ndugu yake aliuawa nchini Urusi. Tulijiapiza kulipiza kisasi, wakati tukiwa na hasira sana juu yenu, hatimaye umeingia kwenye kumi na nane zetu,” alisema jamaa mwingine, wale waliokuwa pembeni wakaanza kusogea kule walipokuwa.
“Francis…” aliita jamaa mmoja aliyekuwa mbali.
“Unasemaje!”
“Unamchelewesha, unamuhoji kwani wewe mwandishi wa habari?” alisema jamaa mmoja aliyekuwa kaunta, alichokifanya ni kusogea kule walipokuwa, alipofika kwenye meza ile, akachomoa bastola yake, akampiga risasi mbili William, moja ikaenda kwenye bega la kushoto na nyingine kuzama kwenye mbavu zake, hapohapo akaanguka chini, damu nyingi zikaanza kumtoka.
“Mmalizie kabisa,” alisema jamaa mwingine, jamaa yule akaichukua bastola yake, akamnyooshea tena William, alidhamiria kuua, mlio wa risasi ukasikika, damu zilizokuwa zikimtoka William, zikaongezeka pale sakafuni alipokuwa amelala.
“Aagghh…” alipiga kelele William sakafuni pale huku akiwa kwenye maumivu makali, akaona kabisa mtoa roho alimkaribia na alitaka kuitoa roho yake
“Dokta…dokta…” aliita msichana mmoja, alikuwa nesi aliyekuwa akikimbia kuelekea katika ofisi ya dokta mkuu, watu wote waliomsikia, walimshangaa, alikuwa akikimbia huku akionekana kuwa na haraka sana, kama alikuwa na jambo fulani alilotaka kumwambia daktari aliyekuwa akimfuata, alipoufikia mlango, akaufungua na kuingia ndani.
Dokta Sam aliyekuwa ndani ya ofisi hiyo akamwangalia nesi huyo huku amimshangaa, alitaka kusikia kile alichokuwa amemfuata ndani ya ofisi yake. Nesi huyo akamwambia kwamba mgonjwa aliyekuwa ameletwa ndani ya hospitali hiyo na kupoteza fahamu kwa wiki mbili, hatimaye aliyafumbua macho yake pale kitandani alipokuwa.
“Unasemaje?”
“Godson amefumbua macho,” alisema nesi huyo.
Dk. Sam hakutaka kubaki ofisini kwake, naye akachomoka na kuelekea kule kulipokuwa na chumba alicholazwa Godson, alipofika, akamwangalia kitandani pale, kweli, baada ya kulala kitandani kwa wiki mbili mfululizo huku akiwa hajitambui, hatimaye mgonjwa huyo aliyafumbua macho yake na kuangalia huku na kule.
Godson hakukumbuka kitu, hakujua mahali alipokuwa palikuwa wapi. Aliangalia huku na kule kwa mshangao mkubwa, alipoiona dripu iliyokuwa ikining’inia juu yake ndipo akagundua kwamba mahali hapo palikuwa ni hospitalini.
“Nimefikaje?” alijiuliza.
Hapo ndipo akajaribu kukumbuka tukio la mwisho kabisa alilokuwa amelifanya. Alimbuka kwamba alikuwa ndani ya gari, alipofika Sinza Makaburini kwenye kona ya kuelekea Barabara ya Sam Nujoma, kuna gari lilikuja mbele yake na kuligonga gari alilokuwepo, baada ya hapo, hakukumbuka kitu gani kiliendelea.
“Nilipata ajali?” alijiuliza kitandani pale.
Muda wote huo Dk. Sam alisimama pembeni na kumwangalia mwanaume huyo, kwake, kile kilichokuwa kikionekana kilikuwa muujiza mkubwa, hakuamini alichokuwa akikiona mahali hapo.
Ni kweli walikuwa wakipokea wagonjwa kila siku lakini kwa jinsi Godson alivyokuwa ameumia na kupoteza fahamu, moyo wake ulimwambia wazi kwamba mwanaume huyo asingerudiwa na fahamu na ni lazima angekufa palepale kitandani.
“Dok..ta…mp..en..zi wan..gu..yup..o wap..i..?” aliuliza Godson kwa tabu kabisa huku akisikia maumivu makali.
“Subiri! Pata muda wa kupumzika kwanza,” alisema Dk Sam huku akimuweka vizuri kitandani pale.
Alishindwa kuwataarifu wazazi wake kutokana na muda kwenda sana. Ilikuwa ni saa nane usiku, hakuona kama lingekuwa jambo muhimu kuwapigia simu na wakati asubuhi inayofuata tu watu hao wangekuwa hospitalini hapo.
Godson hakuacha kumuulizia mpenzi wake, alikuwa hoi lakini hakuona kama hiyo ilikuwa sababu ya kutokuwa na mpenzi wake mahali hapo. Muda ulizidi kusogea huku Godson akitamani kumuona mpenzi wake, Melania.
Ilipofika saa 1:30 asubuhi, akapewa taarifa kwamba mpenzi wake na wazazi wake walikuwa hospitalini hapo kwa ajili ya kumuona. Akatamani kuonana nao na hivyo muda wa kuona wagonjwa ulipofika, watu hao wakaingia humo ndani.
Kitendo cha Melania kumuona mpenzi wake akiwa amefumbua macho, akamsogelea, alipomfikia, akamkumbatia huku akitiririkwa na machozi mashavuni mwake. Kilipita kipindi kirefu, alikata tamaa, aliona kama Mungu asingeweza kumrudishia fahamu mpenzi wake, kila alipokuwa akimwangalia, alikuwa akilia tu lakini siku hiyo, machozi yake ya majonzi yakabadilika na kuwa machozi yenye furaha.
“Umerudiwa na fahamu mpenzi…umerudiwa na fahamu mpenzi…” alisema Melania huku akimwangalia mpenzi wake ambaye kila alipokuwa akijibu, mwili wake ulikuwa ukiuma.
Furaha ikarudi moyoni mwake, Melania hakutaka kuondoka hospitalini hapo, muda wa kuona wagonjwa ulipokwisha, alitoka ndani na kukaa kwenye mabenchi yaliyokuwepo mahali hapo. Huyo ndiye alikuwa mtu muhimu katika maisha yake, moyo wake ulikosa tumaini, alikataliwa na William, mtu pekee ambaye aliamini kwamba angempa furaha katika maisha yake yaliyobaki alikuwa Godson tu.
“Mungu! Naomba umponye kabisa mpenzi wangu! Sina furaha, sina amani moyoni. Mungu, unajua kwamba nimeumia sana, naomba unifariji, naomba umponye mpenzi wangu,” alisema Melania huku akiyafuta machozi yake pale kwenye benchi alipokaa.
****
“Inakuwaje washikaji? Niliwaambia mkamuue yule mbweha, mbona hamjakamilisha kazi yangu?” aliuliza Nicholaus huku akiwa ameshika simu.
“Kazi ipi?”
“Ya yule mshikaji!”
“Yule aliyepata ajali Sinza?”
“Ndiyo!”
“Mbona alikufa kitambo tu! Nahisi hata kuzika washazika!”
“Acheni masihara! Huyo mtu hakufa!”
“Hakufa? Kivipi? Kaka uliuona ule mzinga wenyewe lakini?” aliuliza jamaa aliyekuwa upande wa pili ambaye alikuwa akizungumza na Nicholaus.
Nicholaus akawaambia kwamba mtu huyo hakufa bali alikuwa hoi hospitalini. Katika kila hatua ambayo Godson alikuwa akipitia, Nicholaus alifuatilia. Kila siku ilikuwa ni lazima kwenda hospitalini na kufuatilia. Alipoambiwa kwamba Godson alikuwa akipata nafuu, moyo wake ulimuuma sana.
Siku zikakatika na ndipo alipoamua kuwaambia watu hao ukweli kwamba mtu aliyewaambia wamuue alikuwa mzima wa afya na mbaya zaidi hali yake iliendelea kutengemaa mpaka kurudiwa na fahamu.
Vijana hao wakamwambia kwamba wangekamilisha kazi hiyo haraka iwezekanavyo. Hawakutaka kukaa makao makuu tu bali walichokifanya ni kupanga mikakati ya kumuua Godson palepale kitandani alipokuwa.
“Huyu tutamuua! Tutajifanya madaktari,” alisema jamaa mmoja.
“Basi haina shida! Tufanyeni juu chini mpaka tufanikiwe,” alisema kijana mwingine.
****
Mzee yule mwindaji, Caspean Hill aliendelea kupita kwenye bomba lile kubwa kuelekea upande wa pili. Alikuwa akitambaa kwa kasi sana kwa kuamini kwamba wale watu waliokuwa nyuma yake ambao aliwaacha kwenye handaki lile wangeweza kumfuata kule alipokuwa na kumuua.
Hakutaka kukubali, hakutaka kuona akiuawa kizembe namna ile, aliendelea kwenda mbele mpaka alipofika mwisho wa bomba lile ambapo kwa chini kulikuwa na mto ulioonekana kuganda na barafu kutanda juu yake, alichokifanya ni kupanda kwa juu na kuelekea njia ileile aliyoelekea William.
Alipiga hatua huku bunduki ikiwa mikononi mwake, tayari alijua kwamba William alikuwa mtu muhimu sana, mwanaume huyo alikuwa fedha, alikuwa utajiri wake ambao piga ua ilikuwa ni lazima ampate na kuwakabidhi CIA ambao walikumtafuta kwa udi na uvumba.
Alipiga hatua mpaka alipofika katika baada ile aliyokuwa William. Hakuhisi kama mtu huyo alikuwa mahali hapo kwani kwa jinsi alivyoonekana, ilikuwa ni lazima kutoka nje kabisa ya eneo hilo, hivyo akapuuza.
Alipopiga hatua kadhaa, ghafla akasikia mlio mkubwa wa risasi kutoka ndani ya baa ile. Machale yakamcheza, kitu kilichokuja akilini mwake ni jina la William tu, hivyo kwa haraka sana akaanza kuelekea kule kulipokuwa na baa ile, tena kwa mwendo wa kasi.
Alipofika kwenye kidirisha kidogo cha kioo, akachungulia ndani, macho yake yakatua kwa watu watano waliomzunguka mtu mmoja mahali hapo. Akapeleka macho yake kwa mtu aliyezungukwa na kugundua kwamba alikuwa William, tena mwanaume mmoja alimnyooshea bastola na kutaka kumpiga risasi nyingine.
Mzee Caspean hakutaka kuchelewa, hapohapo akanyoonesha bastola yake kwa watu wale na kuachia risasi mbili, moja ikapiga bega la jamaa aliyetaka kumuua William na nyingine ikampata jamaa mwingine maeneo ya ubavuni akaanguka chini na damu kuanza kuwatoka.
Wale wengine walipoona hivyo, wakaanza kukimbia kwa kupitia mlango wa nyuma. Walichanganyikiwa, walishambuliwa na mtu ambaye hawakujua alikuwa wapi. Si wao tu bali hata wauzaji na wahudumu ndani ya baa ile wote wakakimbia kuelekea nje kwa kupitia mlango wa nyuma.
Mzee yule akachomoka dirishani na kuelekea kule alipokuwa William, alipomfikia, akamuinamia na kumuweka juu ya kiti na kumtaka kutulia kwani alikuwa kwenye mikono salama, akaanza kumpa huduma ya kwanza.
“Wewe ni nani?” aliuliza Mzee Caspean, alijifanya hajui, alitaka kumsikia mwenyewe akilitaja jina lake.
“William,” alijibu William kwa sauti ndogo.
“Unafanya nini huku? Na kwa nini unatafutwa?”
“Nilitekwa!”
“Ulitekwa? Na nani? Warusi huwa hawatekwi kirahisi!” alisema mzee huyo.
“Mimi siyo Mrusi!”
“Siyo Mrusi! Ni nani sasa?”
“Mwafrika!”
“Mwafrika? Kivipi?”
William akaanza kumwambia kila kitu kilichotokea, Mzee Caspean hakuamini, alimwangalia vizuri mtu huyo, ilikuwa vigumu kugundua kama alikuwa Mwafrika. Akamnyanyua na kumpeleka bafuni, huko, akachukua maji ya moto kidogo na kumwagia na kuanza kumtoa sura ambayo aliambiwa kwamba alikuwa nayo.
Kweli, alipoanza kumtoa sura ile ya bandia ndipo akaamini kwamba mtu huyo alikuwa Mwafrika kama alivyosema. Hakuishia hapo, mwili mzima alikuwa amebandikwa vitu vilivyoonyesha kwamba alikuwa Mrusi hivyo kutolewa vyote na kubaki kama alivyozaliwa.
Mzee Caspean alishangaa, hakuamini kile alichokiona. Mwanaume aliyesimama mbele yake alikuwa mbaya mno, alifanana na sokwe, yeye mwenye alitamani kukimbia kwani alihisi kwamba mtu huyo hakuwa binadamu, bali alikuwa mfano wa sokwe mtu.
“Nahitaji laptop,” alisema William huku akionekana kuwa na maumivu makali.
“Laptop tu au kompyuta yoyote?” aliuliza mzee huyo.
“Yoyote ile.”
“Sidhani kama tunaweza kuipata. Hebu tutoke hapa.”
Wakatoka na kuelekea nje huku Mzee Caspean akiwa amemshika kwa kuupitisha mkono wa William begani mwake, huko, wakaanza kuangalia huku na kule, kwa bahati nzuri kwao wakafanikiwa kuziona nyumba kadhaa na hivyo kuifuata nyumba moja ambayo nje kulikuwa na theluji kila kona, tena nyingine zikiendelea kudondoka.
Walipoifikia, wakagonga mlango ambapo baada ya sekunde kadhaa, ukafunguliwa na msichana mmoja aliyeonekana kuwa mrembo wa sura. Alipomuona William, ilikuwa bado kidogo aufunge mlango kwani alimuogopa mno, hakuamini kama huyo alikuwa binadamu, alihisi Mzee Caspean alikwenda hapo na sokwe.
“Tunahitaji msaada wako!” alisema Mzee Caspean, wakati akiyazungumza maneno hayo, alikuwa akiusukuma mlango na kuingia ndani.
“Msaada gani?”
“Kompyuta!”
Kwanza msichana huyo aliogopa, hakujua watu hao walikuwa wakina nani na kwa nini walihitaji kompyuta. Walimwambia kwamba walikuwa watu wazuri ambao hawakuwa na tatizo lolote lile, msichana huyo hakuridhika, William akamwambia kwamba yeye ndiye alikuwa William, mwanaume aliyeanzisha Mtandao wa MeChat.
“Wewe ndiye William wa MeChat?” aliuliza msichana huyo huku akionekana kushtuka.
“Ndiyo!”
Kitu cha kwanza alichokifanya msichana huyo ni kuchukua boksi kubwa la chumba lililoandikwa Fist Aid Kit ambalo lilikuwa na dawa kadhaa kisha kuanza kumuhudumia William aliyeonekana kuwa kwenye maumivu makali.
Baada ya msichana huyo kumaliza kumuhudumia William, akasimama na kuelekea ndani, baada ya sekunde kadhaa akarudi huku akiwa ameongozana na kaka yake ambaye sura yake ilionyesha tabasamu pana, hakuamini kama siku hiyo William alikuwa ndani ya nyumba yao.
Mtandao wake ulikuwa umekimbiliwa kwa kasi, watu walikuwa wakiutumia, ndani ya muda mchache ulikuwa na watu wengi kupita kawaida. Kaka wa msichana huyo alipomuona William, hakuamini, alimfahamu kwa kuwa mara ya kwanza alimuona kwenye televisheni.
Alichokifanya ni kupiga naye picha kwa staili ya selfie huku akionekana kuwa na furaha kupita kawaida. Alipomaliza, akamgawia laptop kama alivyoomba, William akaifungua na kuanza kubadilisha baadhi ya vitu katika mtandao wake.
“Unaweka nini?”
“Subiri. Utaona,” alisema William huku akiendelea kuchezea kompyuta yake, alichokifanya kaka wa msichana yule ni kuzichukue zile picha alizopiga na William kisha kuzituma kwenye akaunti yake kama lengo la kuwaambia marafiki zake kwamba alikuwa mtu wa kwanza kupiga picha na mwanzilishi wa mtandao huo.
“I make them feel jealous on me,” (nataka wasikie wivu juu yangu) alisema kijana huyo huku akitabasamu.
****
Maofisa wa CIA na FBI walichanganyikiwa, waliwasiliana na wenzao waliokuwa nchini Canada na kuwauliza kuhusu William lakini watu hao waliwaambia kwamba hawakufanikiwa kumpata William. Hawakujua tatizo lilikuwa nini kwani Mzee Caspean aliwapigia simu na kuwaambia kwamba alikuwa na William nyumbani kwake, sasa kwa nini wasimpate?
Waliwauliza kama walikutana na huyo mzee, maofisa hao wakawaambia kwamba walikutana na ugumu kwani dalili zinaonyesha kwamba simu zao walizitraki, kwani walipofika hapo, tayari Warusi walikuwa mahali hapo na walimchukua mzee huyo na kwenda naye huko.
“Mmh! Warusi? Inakuwaje?”
Maofisa hawakuishia hapo, waliwaambia kila kitu kwamba hata baada ya kwenda kwa mzee huyo, walikuta Warusi wale wakiwa wameuawa kwa risasi na moja kwa moja kumuhusisha mzee huyo ambaye aliwakimbia kwa kupitia kwenye bomba ambalo hawakujua lilipokuwa likiishia.
“Kwa hiyo William hamkumkuta?”
“Ndiyo mkuu!”
“Ooh!”
Kilikuwa ni kitendo kidogo cha kumfuata William nchini Canada na kumchukua lakini ilionekana kuwa na ugumu sana. Maofisa hao wakachanganyikiwa, hawakuelewa sababu zilizozifanya harakati zao za kumpata William kuwa ngumu kiasi hicho.
Wakati wakiendelea kutafakari ni kitu gani walitakiwa kufanya, msichana mmoja akaingia humo huku akionekana kuwa na haraka sana, alipofika, akachukua simu yake na kuwaonyeshea kitu maofisa hao.
Ilikuwa ni picha ya William ambapo alikuwa amepiga na jamaa fulani ambaye kwenye Mtandao wa MeChat alikuwa akitumia jina la O’Brein Cook. Waliiangalia picha ile, William alionekana kuwa kwenye maumivu makali, kwa begani alikuwa akitokwa na damu, japokuwa alifungwa bandeji lakini damu hazikuzuilika kumtoka.
“Track the location,” (Lichunguzeni eneo husika) alisema mkuu wa CIA.
Hilo ndilo lilofanyika, wakaichukua picha ile na kuiingiza kwenye kompyuta zao na kuangalia mahali ilipokuwa imepigwa. Hiyo haikuwa kazi kubwa, ndani ya dakika tano tu majibu yakasoma kwamba picha ile ilikuwa imepigwa nchini Canada katika eneo lililoitwa Winnipeg nchini Canada.
“It’s not far away from where they are,” (si mbali kutoka pale walipo)
“Yeah!”
Hapohapo wakawapigia simu wenzao na kuwaambia mahali William alipokuwa, ilikuwa ni lazima kwenda huko tena haraka iwezekanavyo kwani dalili zilionyesha kwamba kama wangeshindwa kumpata basi Warusi wangeweza kufanya lolote liwezekanalo kumpata.
“Si mbali sana na hapa! Tunakwenda!” alisema jamaa aliyekuwa Canada na hivyo kuanza kwenda huko.
****
“Kwanza ilikuwaje?”
“Nilikuwa nikiishi na baba yangu! Alikuwa akinipenda sana. Maisha yalikuwa mazuri mno, mpaka kufikia kipindi hicho sikuwa nimemfahamu mama yangu. Baada ya kufikisha miaka kumi na nane, baba akanionyeshea mama yangu! Alikuwa mwanamke mzuri sana, alipendeza mno, sura yake ilifanana na sura yangu, aninivutia mpaka mimi mwenyewe.
“Kilio changu siku zote kilikuwa ni kuuwataka warudiane, sikuwa na furaha kuwaona wakiishi mbali mbali hivyo ili kunifanya binti yao nifurahi, wakakubali kuishi pamoja. Maisha yalikuwa mazuri, nilijiona mtu mwenye furaha kuliko watu wote duniani. Baada ya mwaka mmoja, baba yangu akafariki kwenye ajali ya gari iliyotokea Manhattan hivyo kuishi na mama yangu ambaye baadaye aliolewa na mwanaume katili, aliyenitesa na kunipa msongo wa mawazo,” alisema msichana mmoja aliyeitwa Cassey Mike.
Kwa kumwangalia, alikuwa msichana mrembo, alivutia, sauti yake nyororo aliyokuwa akiitumia kuongelea iliwapagawisha wanaume wengi. Alikuwa katika kipindi cha Jerry Springer, alikuwa akiyahadithia maisha yake aliyopitia kipindi cha nyuma.
Japokuwa ilikuwa ni historia tu lakini kila mtu aliyekuwa akiisikiliza aliumia moyoni mwake. Alikuwa msichana mdogo, mwenye utajiri mkubwa lakini hakukuwa na aliyeamini kama kweli alipitia maisha hayo yenye kumsisimua kila mtu aliyekuwa akimsiliza.
“Ikawaje?” aliuliza Jerry, watu wote waliokuwa wakikifuatilia kipindi hicho walikuwa kimya, Casey ndiye aliyeutawala ukumbi huo huku kituo cha televesheni cha CNN kikionyesha moja kwa moja kilichokuwa kikiendelea huku kila mtu akitaka kusikia kwa kifupi maisha aliyopitia msichana huyo bilionea na mwanamitindo maarufu duniani.

Msichana Cassey aliendelea kusimulia historia ya maisha yake, kila mtu aliyekuwa akimsikiliza aliumia moyoni mwake, matukio aliyokuwa amepitia, jinsi baba wa kambo alivyomtesa, wanawake waliomsikiliza walikuwa wakitiririkwa na machozi tu.
Hiyo ilikuwa historia ya maisha yake. Iliisha, ilipita na katika kipindi hicho alikuwa na maisha mengine kabisa, maisha ya kuogelea katika ulimwengu wa pesa. Alikuwa na kiasi kikubwa cha pesa, alimiliki kampuni, magari ya kifahari na nyumba za bei mbaya zilizokuwa Las Vegas. Calfornia na sehemu nyingine nyingi nchini humo.
Kila alipokuwa, watu walimuheshimu Cassey, japokuwa alikuwa binti mdogo lakini alipendwa mpaka na mabilionea wengi ambao kila siku walitamani hata kulala naye kitandani.
Cassey hakuwa mwepesi, aliwachukia wanaume kwa ajili ya baba wa kambo. Mambo aliyofanyiwa katika maisha yake, kwake, kila mwanaume aliyekuwa akikutana naye alionekana kama shetani. Hakuwa mwepesi, hakujirahisisha hata kidogo, kwake, ilikuwa ni bora kufanya mapenzi na midoli ya kiume kuliko mwanaume.
“Na vipi kuhusu wanaume?” aliuliza Jerry Springer.
“Ninawachukia wanaume, sipendi hata kuwaona,” alisema Cassey huku akimwangalia Jerry.
“Kwa hiyo hata mimi unanichukia?”
“Hahah! Jerry bhana! Kwani wewe unanitaka?” aliuliza Cassey na kuanza kucheka.
Alichokizungumza ndiyo ukweli wenyewe. Kulikuwa na wanaume wengi waliomfuata na kumwambia walimpenda lakini aliwakatalia. Walikwenda mabilionea, wacheza filamu, tenisi, waendesha magari ya Formula One, wachezaji wa kikapu na baseball lakini wote hao aliwakatalia kwa kuwaambia kwamba aliwachukia wanaume mno.
Tangu alipokuwa akibakwa na baba wa kambo, hakutaka tena kuwa na mpenzi, kwa kuwa aliwachukia wanaume, alichokifanya ni kununua mdoli wa kiume nchini China na kuupeleka nyumbani kwake, California, na ndiyo mdoli ambao ulimaliza shida zake kitandani.
Hayo yalikuwa maisha yake, hakutaka kuficha, aliwaambia watu wengi kwamba alishiriki mapenzi na mdoli uliokuwa nyumbani kwake. Wengi walimshangaa, walimuona mtu wa ajabu lakini hakutaka kujali, bado msisitizo wake ulikuwa uleule kwamba aliwachukia wanaume.
Baada ya kuzungumza sana, akamwambia Jerry kwamba alitaka kutengeneza kitabu cha maisha yake, alitaka kuwaandikia wale waliokuwa wakilelewa maisha ya hovyo kwamba bado walikuwa na nafasi ya kupata mafanikio, haikujalisha walipitia matatizo gani, kama Mungu alitaka kuwanyooshea katika maisha yao basi wangefanikiwa na kuwa matajiri wakubwa huko mbele.
Alipoondoka katika ukumbi huo alipokuwa akifanyiwa mahojiano, akaelekea nyumbani kwake. Kichwani mwake alikuwa na mawazo tele, alitaka kuandika kitabu cha historia ya maisha yake, alitaka kuyaweka maisha hayo kwenye kitabu, akutane na mwandishi wa vitabu na kumuandikia lakini hakujua ni nani alistahili kukiandika kitabu hicho.
“Labda Chilongani,” alijisemea ndani ya gari.
Monye Chilongani Mtanzania aliyekuwa akiishi Philadelphia nchini Marekani, alikuwa mmoja wa waandishi wakubwa duniani. Alikuwa miongoni mwa waandishi walioandika vitabu vya watu wengi akiwemo Barack Obama, Celine Dion, Tiger Woods na wengine wengine. Kwake, mwandishi huyo alionkana kuwa bora hivyo alichokifanya ni kutafuta mawasiliano naye na kumpigia simu.
“I can’t do that right now,” (siwezi kufanya hivyo kwa sasa?) alisema mwandishi huyo alipopigiwa simu.
“Why?” (kwa nini?)
“I got something to do Cassey, but thank you,” (nina kitu cha kufanya, ila nashukuru)
“What is it?” (kitu gani?)
“I do write Trump’s book, so I’ve to travel here and there. Maybe, let’s do it next year,” (ninaandika kitabu cha maisha ya Trump kwa hiyo natakiwa kusafikiri huku na kule. Labda tufanye mwaka ujao) alisema Monye kwenye simu.
“Next year? I can’t wait.” (mwaka ujao? Siwezi kusubiri)
Hakuwa na jinsi, alitamani sana kitabu chake kiandikwe na mwandishi huyo lakini iliposhindikana, akaamua kuwatafuta waandishi wengine na kufanikiwa kumpata mwandishi wa Kifaransa aliyeitwa Babi D’e Consious ambaye ndiye alitakiwa kukiandika kitabu hicho.
“Hakuna shida. Dola milioni 1.5,” alisema Babi.
“Hakuna tatizo!”
Hilo likamalizika na kilichokuwa kimebaki ni kuendelea kuwasiliana na mwandishi huyo ambaye alifika nchini Marekani na kuanza kukiandika kitabu hicho. Muda mwingi aliokuwa akisimulia matukio yaliyokuwa yakitokea, Cassey alikuwa akilia, hakuamini kama kulikuwa na binadamu ambaye aliwahi kupitia maisha kama aliyokuwa amepitia kipindi cha nyuma.
Siku zikakatika, baada ya kukatika miezi miwili, kitabu kikakamilika, kikachapishwa na kitu kilichokuwa kimebaki ni kukitangaza kwa ajili ya kuingia sokoni. Akawatafuta watu wengi ambao walimsaidia kumfanyia matangazo mbalimbali, alipomaliza, kuna sehemu moja tu ambayo alitakiwa kufanya matangazo hayo, sehemu yenye nguvu ambayo aliamini kwamba ingemsaidia kuuza.
“Ni lazima nikitangaze kwenye Mtandao wa MeChat kwa ajili ya kuwafikia watu wengi zaidi,” alisema msichana huyo, alichotakiwa kufanya ni kuwasiliana na William, mmiliki wa mtandao huo kwa ajili ya kumfanyia kazi yake.
****
Linda hakuwa na furaha, moyo wake ulikuwa na mawazo mno. Muda mwingi alikuwa akilia akimtaka Mungu amrudishe mpenzi wake salama nyumbani. Hakuacha kuwasiliana na maofisa wa FBI na CIA ambao pia walitumia muda wao mwingi kuwaweka walinzi wao alipokuwa akiishi kwa kuamini kwamba Warusi wangeweza kumteka ili William awafanyie kazi yao.
Tangu mpenzi wake atekwe, zilipita siku mbili hakuwa amelala, kitanda kilionekana kuwa na miba kila sehemu, asingeweza kulala na wakati mpaka muda huo hakujua mahali alipokuwa mpenzi wake.
Maofisa wa FBI walimpa moyo kwamba mpenzi wake angeweza kupatikana, hakutaka kuliamini hilo kwa asilimia mia moja, alitaka kuona likifanyika na kuletewa nyumbani kwake, hapo ndipo angeamini kwamba kazi ilifanyika na kuwa na amani moyoni mwake.
Siku ya tatu ilipoingia, akapigiwa simu na kuambiwa kwamba William alipatikana nchini Canada katika Mji wa Winnipeg. Hakuamini, akataka kumuona au kuwasiliana naye. Hilo halikuwezekana kwani kwa kipindi hicho William alikuwa kwenye hali mbaya kutokana na risasi alizokuwa amepigwa.
“Ila ninataka kuzungumza naye!”
“Utazungumza naye akifika. Kwa sasa yupo kwenye hali mbaya,” alisikika mwanaume kwenye simu.
“Atakufa?” aliuliza huku akilia.
“Hapana! Hawezi kufa,” alijibu mwanaume huyo na kukata simu. Japokuwa aliambiwa kwamba mpenzi wake asingekufa, moyo wake ulikuwa na hofu kupita kawaida.
****
Maofisa wa CIA hawakuchelewa, kwa haraka wakafika mahali ambapo waliambiwa kwamba William alikuwepo. Walipofika hapo, wakaizunguka nyumba na kuingia ndani huku wakipiga kelele kwamba wao walikuwa CIA.
Mzee Caspean baada ya kusikia hivyo, akatupa bastola yake chini, wanaume wanne wakaingia na kumuweka chini ya ulinzi na kumbeba William aliyekuwa kwenye kochi huku akiwa hoi. Hawakuzungumza kitu, yeye na mzee huyo wakapakiwa kwenye gari na kuondoka mahali hapo.
William alikuwa akilia kwa maumivu makali. Alipoteza kiasi kikubwa cha damu na kadiri dakika zilivyokuwa zikisonga mbele zilionyesha kwamba angeweza kufariki akiwa njiani. Wakafika salama mjini Winnipeg ambapo akapelekwa katika Hospitali ya St. Carthbert ambapo akalazwa kitandani huku akiwa hoi.
Madaktari wakaanza kuifanya kazi yao, kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kutoa risasi zilizokuwa mwilini mwake. Kila mmoja alishangaa, kwa jinsi alivyokuwa amejeruhiwa ilikuwa vigumu sana kwa mtu kukaa kwa kipindi kirefu huku akiwa hai kwani alikuwa na majeraha makubwa katika sehemu zile alizokuwa amepigwa risasi.
Simu zikapigwa mpaka nchini Marekani, wakawaambia kwamba William alipatikana akiwa hoi na katika kipindi hicho alikuwa akitibiwa hospitalini. Kila mmoja akaonekana kuwa na furaha tele, hawakuamini kama maofisa wa CIA wangefanya kazi hiyo kwa haraka sana mara baada ya kupewa taarifa juu ya mahali alipokuwa mtu huyo.
Baada ya kukaa kwa saa moja na kutibiwa huku akiandaliwa kwa ajili ya safari, William na Mzee Caspean ambaye kichwa chake kiliendelea kufikiria pesa, wakachukuliwa na kupelekwa ndani ya ndege kwa ajili ya kupelekwa nchini Marekani.
Kutoka Winnipeg mpaka Marekani haikuwa mbali, walichukua dakika arobaini na tano tu, ndege ikaanza kutua katika Uwanja wa Ndege wa Kimataifa wa JFK jijini New York ambapo hapo kulikuwa na magari zaidi ya kumi yakiwasubiri watu hao.
“How is he?” (anaendeleaje?) aliuliza jamaa mmoja.
“He is just fine,” (anaendelea vizuri tu)
Wote wakachukuliwa na kupakizwa ndani ya gari ambalo lilianza safari ya kuelekea katika Hospitali ya Main View Medical Center iliyokuwa hapohapo New York. Msafara wake ulikuwa mkubwa, zaidi ya magari kumi yalikuwa yakiongoza huku kila mtu aliyekuwepo katika msafara huo akiwa na silaha nzito kwani mtu waliyekuwa wakimlinda alikuwa na heshima kubwa, mtu ambaye alionekana kuwa na thamani kuliko hata waziri mkuu wa nchi hiyo.
Hawakuchukua muda mrefu wakafika hospitalini hapo ambapo William akaanza kupatiwa matibabu huku chumba alichokuwepo kikilindwa kwa ulinzi mkali kwa kuepuka kutekwa tena na Warusi, ulinzi huo haukuwa ndani tu, hata nje ya jengo hilo bado kulikuwa na watu waliokuwa na silaha, kwa muonekano tu, ilionyesha kama rais wa nchi hiyo alikuwa humo kupata matibabu.
Siku hiyohiyo baada ya Linda kupigiwa simu, akaondoka jijini Massachuesetts na kuelekea New York huku akiwa kwenye hali ya ujazito aliyokuwa nayo. Ndani ya ndege, kichwa chake kilikuwa kikimfikiria mpenzi wake, alimuomba Mungu kwa hali aliyokuwa nayo, hakutaka kumuona mwanaume huyo akiondoka mikononi mwake kwani ndiye mtu pekee ambaye aliamini kwamba angeweza kumfariji katika maisha yake.
Alipofika, akapokelewa na kupelekwa huko hospitali. Kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kuelekea hospitalini huku maofisa wa CIA wakiwa wanamlinda kila hatua kwa kuepuka utekaji, akachukuliwa mpaka hospitalini huko.
Kitendo cha kumuona mpenzi wake kitandani, akatabasamu, naye William akarudisha tabasamu pana. Akamsogelea pale alipokuwa na kumjulia hali. William akafurahi mno, kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kulishika tumbo la Linda.
“Anaendeleaje?” alimuuliza Linda.
“Ni mzima! Anaendelea vizuri na amekukumbuka pia,” alisema Linda huku akiachia tabasamu pana.
Rais akapigiwa simu na kuambiwa kwamba William alipatikana na walikuwa naye mikononi mwao. Japokuwa kulikuwa na ulinzi mkubwa lakini rais huyo akaagiza ulinzi uongezeke kwani mtu waliyekuwa naye alikuwa muhimu kuliko katiba ya nchi hiyo kipindi hicho.
Hilo likafanyika, polisi wakawekwa, ndani ya hospitali hiyo, wakawekwa maofisa wengine wa CIA waliojifanya kuwa madaktari kumbe nyuma ya pazia bado waliendelea kuhakikisha ulinzi unafanyika vya kutosha humo ndani.
Watu walipotangaziwa kwamba William amepatikana, kila mmoja akashusha pumzi, wakafurahi kwani wengi wakaona kwamba huo ndiyo ulikuwa muda wa kuutumia Mtandao wa MeCat uliokuwa ukijiendesha wenyewe, tena kwa kasi kubwa huku mamilioni ya watu wakiendelea kujiunga kila siku.
Mzee Caspean hakutaka kuondoka, moyo wake ulikuwa na furaha, hakuamini kama kweli William yule aliyekuwa amemsikia kwa kipindi kifupi, genius aliyekuwa ametikisa dunia ndiye yule ambaye alimsaidia, moyoni mwake akajiona mkombozi ambaye alitakiwa kuheshimiwa na kila mtu kwani bila yeye, mtu huyo angeweza kuuawa kitambo tu.
William alikaa hospitalini kwa muda wa mwezi mzima ndipo aliporudi nyumbani kwake. Akaendelea kuingiza fedha kupitia mtandao wake ambao ulionekana kuwa bora kuliko mitandao yote duniani.
Makampuni hayakuacha kujiunga na kujitangaza huko, kila siku ilikuwa ni lazima kampuni mpya kujiunga na kumpa kiasi kikubwa William. Akaanza kuwa bilionea, kwake, hakuangalia pesa, hakuangalia heshima, kitu pekee alichokiangalia ni kuwapa watu kile walichokuwa wakikihitaji.
Hakutaka kumuacha Mzee Caspean, aliyaokoa maisha yake, aliuthamini mchango wake hivyo baada ya kulipwa dola milioni moja, William akamuongezea nyingine na kumnunulia jumba kubwa la kifahari pembezoni mwa Jiji la Ottawa nchini Canada, karibu na bahari.
“Hii ni yangu?” aliuliza Mzee Caspean mara baada ya kutumiwa picha ya jumba alilonunuliwa.
“Ndiyo! Hiyo ni nyumba yako!”
“Siamini!”
“Ishi katika imani! Hii ni nyumba yako!” alisema William huku akiachia tabasamu pana.
Siku ziliendelea kukatika, baada ya mwezi mwingine kuingia, akapokea ujumbe mfupi wa maneno kutoka kwa msichana mrembo, Cassey aliyetaka kuonana naye kwa kuwa alikuwa na kazi kubwa aliyotaka kufanya naye.
Alishangaa, alizoea kumsoma msichana huyo kwenye majarida, umaarufu wake, utajiri wake ulitisha sana na hakuamini kama kipindi hicho msichana huyo alitaka kuonana naye. Hilo halikuwa tatizo, akawasiliana naye na kumwambia amfuate ofisini kwake, ndani ya saa mbili, msichana huyo alikuwa amekwishafika.
“Ninataka kumuona William,” alisema Cassey.
Dada wa mapokezi aliambiwa kuhusu yeye, hakukuwa na tatizo, akamchukua na kumpeleka katika ofisi ya bosi wake. Alipofika, wakasalimiana na msichana huyo kukaa kwenye kochi, akakunja nne, upaja wake mweupe, ulionona, uliofunikwa na sketi yake fupi ukaonekana, William akaukodolea macho kama vile aliona kitu kigeni.
“Unashangaa nini?” aliuliza Cassey huku akiachia tabasamu, na kwa mbali alijiweka vizuri ili upaja uendelee kumtoa udenda mwanaume huyo.
“Jinsi Mungu anavyojua kuumba. Mungu fundi sana aisee,” alisema William huku akimwangalia Cassey kwa jicho lililomaanisha kitu cha tofauti kabisa.
Japokuwa msichana huyo alicheka kwa kuhisi kwamba ni masihara, lakini kwa William, kile alichokizungumza alimaanisha, alitokea kuvutiwa na msichana huyo lakini kabla hajasema kitu chochote juu ya uzuri aliokuwa nao Cassey, picha ya Linda akiwa kitandani ikamjia kichwani mwake. Akachanganyikiwa.

Vijana watatu walikuwa wamejipanga kwa ajili ya kukamilisha kazi waliyokuwa wamepewa na Nicholaus ya kumuua Godson aliyekuwa kitandani. Kwao, haikuwa kazi ngumu hata kidogo kwani kila walipofikiria namna ulinzi wa hospitali nyingi za Kitanzania kuwa hafifu, walijua kabisa wangefanikiwa kile walichotaka kukifanya.
Wakaingia dukani, ilikuwa ni lazima kujifanya madaktari ili iwe rahisi kwao kufanya mauaji ya mgonjwa Godson aliyekuwa kitandani. Huko, walipata makoti meupeya kidaktari waliyotaka kuwa nayo, wakanunua mashine za stethoscopes zilizokuwa zikitumika kusikilizia mapigo ya moyo kwa mgonjwa.
Hawakuishia hapo bali walinunua mpaka miwani, walihitaji kuwa na muonekano kama madaktari, hawakutaka watu wafahamu kwamba hawakuwa madaktari katika hospitali hiyo.
Walipohakikisha wamepata kila kitu, wakaanza safari ya kuelekea katika hospitali hiyo kwa ajili kufanya kazi hiyo waliyotakiwa kufanya. Siku ya kwanza haikuwa ya kumuua Godson bali walikwenda kuangalia usalama wa hospitali hiyo kubwa, kama je, wangeamua kwenda kufanya mauaji, kulikuwa na ulinzi wa kutosha?
Walipofika, wakajigawa na kuanza kufanya mambo yao. Walitembea katika wodi mbalimbali, walizungumza na wagonjwa. Hakukuwa na daktari yeyote aliyeonekana kuwashtukia, kutokana na wingi wa madaktari hospitalini hapo, ilikuwa ni vigumu kuwatambua.
Walifanya uchunguzi wao na kugundua chumba alichokuwa Godson, hakukuwa na ulinzi wowote, waliangalia kisiri jinsi madaktari na manesi walivyokuwa wakiingia ndani ya chumba hicho ambacho kwa nyuma kilikuwa na mlango mwingine.
“Ni kazi nyepesi mno kufanyika, hebu turudini,” alisema jamaa mmoja aliyeitwa Kibra ambaye alikuwa na muonekano halisi wa kidaktari.
Wakaondoka na kurudi kujipanga. Mwanzoni waliiona kazi hiyo kuwa kubwa na ya hatari kiasi kwamba walihofia hata kuifanya lakini baada ya kwenda kwa ajili ya uchunguzi, waliona kuwa haikuwa kazi ngumu hata kidogo.
Walipofika kambini wakawasiliana na Nicholaus, wakamwambia kwamba kazi aliyokuwa amewapa kwa mara hiyo ya pili ingefanyika kwa urahisi zaidi kwani mtu waliyetakiwa kumuua, mpaka kumfikia hakukuwa na ugumu wowote ule.
“Yaani hakuna ugumu kabisa!”
“Kweli?”
“Yeah! Yaani ni kama kumsukuma mlevi kwenye mteremko wa mlima,” alisema Kibra.
“Basi sawa! Naomba mfanye hivyo haraka sana!”
Nicholaus akawa na matumaini makubwa kwamba kazi yake ingefanyika kwa haraka zaidi. Hakumpenda Godson, hakufanya hivyo kwa kuwa alimfahamu vizuri, hakumfahamu sana lakini kwa kitendo cha kumchukua Melania ndicho kilichomkasirisha zaidi.
Hakutaka kumuona Melania akiwa na furaha, alijitahidi kumuwekea maumivu makubwa moyoni mwake na ndiyo maana alijitahidi kufanya kila liwezekanalo ili alie, abubujikwe na machozi katika maisha yake yote.
Aliwaamini vijana hao, aliwaona wakiwa na umakini mkubwa kwani hata walipomwambia mbinu waliyokuwa wameitumia, aliwasifia kwamba walifanya kazi kubwa sana na walihitaji pongezi.
Siku mbili mbele, Kibra na wenzake wawili, Ibra na Badi wakarudi katika hospitali ile. Muonekano wao ulikuwa uleule, ilikuwa vigumu sana kugundua kwamba watu hao hawakuwa madaktari bali walikuwa wauaji ambao walitumwa hospitalini hapo kwa ajili ya kufanya kazi yao tu.
Waliwaangalia wagonjwa, wakawafariji na wakati mwingine wakiwaandikia vidonge ambavyo walitakiwa kuvichukua. Kutokana na ukubwa wa hospitali hiyo, ilikuwa ni vigumu kwa madaktari kujuana, hivyo kila mtu aliyeonekana kuvaa koti kubwa walihisi kwamba ni daktari wa kweli, na mbaya zaidi katika kipindi hicho kulikuwa na wanafunzi wengi waliofika kwa ajili ya kufanya ‘field’.
Wakati wanaendelea na mambo yao humo, wakaugundua ule mlango uliokuwa nyuma katika chumba alicholazwa Godson, hivyo Ibra na Badi wakaelekea kule nyuma huku wakimwacha Kibra ambaye alijiandaa kwa kwenda ndani ya chumba kile, afanye mauaji na apite mlango wa nyuma.
Ndani ya mfuko wa kulia wa koti lake alikuwa na kisu kidogo huku katika mfuko wa kushoto akiwa na kitambaa kizito, alitaka kuingia ndani ya chumba hicho na kisha kumziba pua na mdomo kwa kitambaa kile kisha kumuua kitandani hapohapo.
Baada ya kuona hali ni ya amani kabisa, dakika ishirini kabla ya muda wa kuwaona wagonjwa kuwadia, harakaharaka Kibra akaanza kwenda katika chumba kile. Alipofika kwenye korido, macho yake yakatua kwa wazazi wa Godson waliokuwa na Melania kwenye mabenchi, akasogea mpaka kule walipokuwa, walipomuona, hakukuwa na aliyejua kama mtu huyo hakuwa daktari kama madaktari wengine.
Uso wake ulionyesha tabasamu pana lililoficha ukatili wake, kwa kumwangalia harakaharaka alionekana kama daktari mzoefu, aliyekuwa na digrii yake kichwani kumbe upande wa pili alikuwa muuaji mkubwa tu.
“Za hizi?” aliwasalimia huku akiachia tabasamu lillowadanganya watu hao.
“Safi tu daktari!”
“Poleni kwa kuuguliwa!”
“Tunashukuru!”
Walipojibu, hakutaka kupoteza muda wake mahali hapo bali akaufungua mlango na kuingia ndani. Alipofika, macho yake yakatua kwa Godson aliyekuwa amelala kitandani. Kwa mwendo wa taratibu, wa madaha kabisa akaanza kumsogelea ambapo baada ya kumfikia, akatoa kitambaa chake mfukoni tayari kwa kuziba pua na mdomo kisha kumchoma visu mfululizo na kukimbia kupitia mlango wa nyuma.
“Pumzika kwa amani mshikaji wangu,” alisema Kibra, hapohapo akatoa kitambaa chake na kumziba Godson aliyeanza kukukuruka kukiondoa kitambaa hicho kilichomziba vilivyo.
****
Hakutaka kujificha, alijitahidi kujizuia kumpenda msichana Cassey lakini ilishindikana kabisa. Kila alipomuweka Linda kichwani mwake, msichana huyo alitoka na moyo wake kuanza kumtamani mrembo aliyekuwa ofisini huko.
Upaja wake ukazidi kumdatisha, kila alipozungumza naye hakuacha kumsifia, alimpa sifa kemkem mpaka nyingine hakustahili kuwa nazo. Naye Cassey ni kama alijua, akajitanua zaidi na kumfanya William kuwa hoi, kila alipoendelea kuuangalia upaja ule, udenda ulimtoka kama fisi aliyeuona mfupa.
“Unanitania sana William,” alisema Cassey huku akimwangalia mwanaume huyo.
“Siwezi kukutani! U msichana mrembo sana aisee! Utadhani hukuzaliwa, ni kama umeshushwa kutoka mbinguni,” alisema William hakuona kama hiyo ilitosha, akasimama na kuanza kumsogelea msichana huyo.
“Nashukuru sana!”
“Labda Mungu alikupendelea, udongo aliokuumbia wewe ni tofauti kabisa na wetu,” aliendelea kumsifia.
“Mmh!”
“Kweli tena! Hebu jiangalia hata wewe mwenyewe, angalia jinsi tabasamu lako lilivyokuwa tamu, angalia jinsi unavyocheka, meno yako meupe yaliyopangiliwa vizuri yanavyoonekana. Cassey, nimewahi kuwaona wanawake wengi ila sijawahi kumuona malaika kama wewe,” alisema William.
Moyo wake ukafa na kuoza, alisahau kabisa kama kulikuwa na mtu aliyeitwa Linda. Moyo wake ukaangukia katika penzi la msichana huyo. Akaendelea kupiga hatua kumsogelea msichana huyo, alipomfikia, akamshika shingoni.
Yeye mwenyewe hakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea, siku hiyo alionekana kama mtu aliyeingiwa na pepo la ngono. Kwa sababu alisifiwa sana, kichwa cha Cassey kikavimba na kuachia tabasamu pana, akajiona kuwa mrembo zaidi ya wanawake wote.
“Ninajaribu kumfikiria Mungu, alitumia muda gani kukutengeneza wewe, manake sisi wengine wabaya alitumia dakika kumi ila naamini kwako alitumia zaidi ya saa mbili, ili uje kutuchanganya wanaume marijali kama sisi,” alisema William.
Hakutaka kuzungumza maneno mengine zaidi ya hayo. Ingawa msichana Cassey aliwachukia sana wanaume lakini kwa William, kwa jinsi alivyokuwa akimsifia, ubaya wake haukuonekana kabisa, alijiona akiwa amekaa karibu na mwanaume mwenye sura nzuri sana.
William alimsifia kwa zaidi ya dakika kumi ndipo walipoanza kuzungumza kile kilichomleta msichana huyo ofisini humo. Kwake, halikuwa tatizo kabisa, msaada aliouhitaji Cassey haukuwa na tatizo kabisa na kwa sababu alitaka kumvuta zaidi mikononi mwake, hata kiasi cha fedha alichotakiwa kulipia kwa ajili ya matangazo juu ya kitabu hicho hazikuhitaji, aliambiwa kwamba kila kitu kingefanyika bure kabisa.
“Kweli?”
“Ndiyo! Nikutoze hela ili iweje.”
Muda wote William aliongea kiutani lakini alikuwa akimaanisha moyoni mwake. Mbele yake alimuona amekaa msichana mrembo sana, hakutaka kumtoza kiasi chochote cha fedha kwani hilo lingemfanya kumkosa na yeye hakutaka kabisa hilo litokee maishani mwake.
Wakakubaliana, wakapeana namba za simu kwa ajili ya mawasiliano. William hakutulia, kila siku ilikuwa ni lazima kuwasiliana na msichana huyo mrembo, aliendelea kumsifia kwa kumwambia kwamba alikuwa mrembo hata zaidi ya huyo Cleopatra, alikuwa mrembo zaidi ya Alicia Keys, Megan Fox na wanawake wote duniani.
Mawasiliano hayo yalikuwa yakifanyika kwa siri sana, Linda hakuwa akifahamu kama mpenzi wake alikuwa kwenye harakati za kumpata msichana bilionea ambaye alikuwa akisifika kwa kipindi hicho, Cassiy aliyejitangaza kuwachukia sana wanaume.
Siku zikakatika, Cassey hakutaka kuonekana kuwa msichana mwepesi, msimamo wake ulikuwa uleule kwamba aliwachukia wanaume na kamwe asingeweza kuwa nao. Kwa William alionekana kama kushindwa kwani meseji alizokuwa akitumiwa na mwanaume huyo zilikuwa kali na zilizomfanya azidi kujisikia mzuri kuliko wanawake wote.
“Wakati mwingine tunahitajika kumshukuru sana Mungu,” alimwandikia msichana huyo.
“Yeah! Ni kweli kabisa…”
“Hasa kumshukuru kwa kutukutanisha na vitu vizuri. Kama kuna wengine wanashukuru Mungu kununua vitu vizuri kama magari, nyumba, hivi na mimi sitakiwi kumshukuru Mungu pia?” aliuliza William, walikuwa wakiendelea kuchati tu.
“Kwa lipi?”
“Kunikutanisha na msichana mrembo kama wewe!”
“Jamani! Nasikia aibu mwenzako ukiniambia hivyo!”
“Kweli tena! Kila nikikaa hapa sebuleni, picha yako inanijia kichwani mwangu, umenikaa kwenye kichwa changu na mbaya zaidi umeniganda na kuning’ang’ania
. Hivi una nini wewe mrembo?”
“Jamaniiiiiii!”
“Au wewe jini?”
“Eeh! Jini tena?”
“Ndiyo! Huwa sipendi kuwa na msichana yeyote yule zaidi ya yule ninayeishi naye, ila kwako, nahisi umeniendelea Thailand kuniroga! Hakika umekuwa mtu muhimu sana kwangu! Kila ninapokaa, ninamwambia Mungu asante kwa wema wako, ila zaidi, asante kwa kunikutanisha na Cassey,” aliandika William.
Aliwajua wasichana, alijua jinsi ya kuwasifia, usomaji wake wa vitabu mbalimbali ulimpa ujuzi mkubwa wa kuzungumza nao kupitia maandishi. Waliendelea kuwasiliana kila siku huku akimuonyeshea kwamba yeye ni msichana mrembo ambaye alistahili kupendwa na mwanaume maisha yake yote.
Wakati hayo yote yakiendelea, Linda hakuwa akijua, mapenzi yake kwa mpenzi wake huyo yalikuwa kama kawaida. Kila siku usiku alilala pembeni yake, alikilalia kifua chake kwani hakukuwa na mwanaume mwingine ambaye alitakiwa kumfariji kwenye kipindi alichokuwa nacho.
Ubaya wote aliokuwa akiufanya William hakuufanyia nyumbani, alijua jinsi ya kucheza na simu yake, aliifunga vilivyo kiasi kwamba ilikuwa vigumu kugundua kama alikuwa akipigiwa na mtu yeyote,
“Hivi Linda akijua itakuwaje?” alijiuliza.
Alijiamini kwamba Linda asingeweza kufahamu kitu chochote kile kwani hata kuwasiliana naye alifanya hivyo akiwa ofisini kwake na si nyumbani. Siku zikakatika, akaendelea kutengeneza pesa ndefu kupitia mtandao wake wa kijamii.
Makampuni yaliendelea kumiminika kila siku, aliyabadilisha maisha yake, akaanza kuukimbilia ubilionea. Alikuwa na kampuni kubwa, jengo kubwa ambalo ndani yake lilikuwa na wafanyakazi zaidi ya mia moja huku akimuhamisha mama yake Tanzania na kumnunulia jumba la kifahari Chicago.
Aliyaendesha maisha yake kupitia kampuni hiyo lakini nyuma ya pazia bado alikuwa akifanya kazi chini ya serikali, kila kitu walichohitaji kujua kuhusu maadui zao, hasa mambo ya mawasiliano, alipelekewa kazi hiyo William ambaye aliifanya kwa moyo mmoja.
Yeye ndiye alikuwa adui mkubwa wa maadui wa Marekani kwani kila walipokuwa wakiwasiliana kwa njia ya simu au aina yoyote ya mawasiliano yalidakwa na CIA na hivyo kufuatilia.
ISIS hawakuwa na furaha naye, waliumia sana kwani kila walipokuwa wakipanga mipango yao wakalipue wapi, kitendo cha kuwasiliana tu, walijikuta wakidakwa na kulipuliwa wao.
“Cassey! Ninahitaji nikuone leo,” alisema William, alihakikisha anabaki ndani ya gari ndipo akaanza kuzungumza naye.
“Wapi na muda gani?”
“Muda wowote ule na sehemu ambayo kidogo itakuwa na kificho,” alisema William.
“Basi sawa! Labda tuonane kule kwenye mgahawa wa Mc Donald!” alisema Cassey.
“Hapana! Huko ni noma. Tutafute sehemu ambayo hakuna watu, tuwe wawili, si unajua waandishi wengi, ninataka nikuone, niuangalie uumbaji wa Mungu kwa karibu zaidi,” alisema William.
“Mmh! Sawa! Basi kwenye Hoteli ya Meladiva, unaonaje?”
“Hakuna tatizo!”
“Muda gani?”
“Saa moja usiku!”
“Na mkeo akikuulizia?”
“Nitamwambia nipo na wewe hotelini!”
“Weeee…unasemaje?”
“Nakutania, nitamwambia chochote kile,” alisema William na kutoa kicheko.
Walipanga kuonana, waliwasiliana kwenye simu kwa siku kumi mfululizo na mara zote hizo William alikuwa akimsifia Cassey na kujiona kama alizaliwa kwenye dunia ya peke yake.
Siku hiyo kazi hazikuenda kama ilivyotakiwa, kila alichokuwa akikifanya, kichwa chake kilimfikiria Cassey, jinsi alivyoumbika, umbo namba nane na kikubwa zaidi kilichokuwa kikikumbukwa kichwani mwake kilikuwa ni mapaja manene aliyokuwa nayo.
Alifanya kazi pasipo kuwa na umakini mkubwa mpaka pale alipokuwa tayari na kumpigia simu. Walipokubaliana, wakaelekea huko ambapo msichana Cassey alifika na aliyekuwa akimsubiri alikuwa William tu.
Kwa kipindi hicho alihitaji ukaribu na jamaa huyo. Alihitaji kitu ambacho kwake kingekuwa muhimu sana, aliamini kwamba kama angekubaliana na William na kuwa wote kimapenzi basi kile alichokuwa akikihitaji kingekwenda kama kilivyotakiwa.
Hakufikiria mapenzi kichwani mwake, alifikiria pesa, namna ya kupata fedha zaidi ya alizokuwa nazo. Kwa kumtumia mwanaume huyo, biadhaa zake zingetangazwa kwenye Mtandao wa MeChat bure kabisa kitu ambacho kingeendelea kumpa fedha kila siku.
“Yaani kumpa pesa kwa ajili ya kuingiza fedha baadaye, sidhani kama kuna tatizo,” alisema Cassey huku akiachia tabasamu pana.
Hicho ndicho alichokifanya. Wakati akiwaza hayo huku akiwa chumbani, tayari William alifika hotelini hapo, alivalia kofia kubwa na miwani, ilikuwa vigumu kumgundua na alipofika mapokezi, alimpigia simu Cassey na kumwambia kwamba alifika hivyo msichana huyo kuzungumza na mapokezi, akawaambia kuhusu mtu huyo, kwa jina la uongo, jinsi alivyovaa na hata alipokuwa akipandisha, hakukuwa na mtu aliyekuwa na hofu naye.
Akafika mpaka katika chumba husika, akagonga hodi na Cassey alipoufungua mlango, wakakumbatiana na kuingia ndani. Hawakuongea kitu chochote kile, walikuwa wakiwasiliana kupitia vitendo tu.
Walibusiana, walishikana hapa na pale na hawakujua kitu gani kilitokea, ghafla wakajikuta wakiwa watupu kabisa na hivyo kukisogelea kitanda. Wakajilaza kitandani, kikaanza kulalamika sana lakini hakukuwa na aliyejali, hakukuwa na aliyegundua kwamba walikuwa wakikiumiza kitanda hicho mpaka kulalamika kiasi hicho.
Kwa uzuri wa uzuri wa Cassey, William alihisi kama anafanya mapenzi na malaika kwani alikuwa na uzuri wa ajabu. Wakati shughuli hiyo ikiendelea, simu yake ikaanza kuita, akaichukua na kuangalia mpigaji, alikuwa mpenzi wake, Linda, hakuipokea, akasonya kisha kuiweka pembeni.
Aligalagazwa sana, mwili wake ulimsisimka na kuhisi kama alikuwa kwenye pepo ndogo. Kwa sababu Cassey alitamani sana mwanaume huyo apagawe naye, akaanza kumfanyia vitu ambavyo aliamini hakukuwa na mwanaume yeyote duniani aliyewahi kufanyiwa.
Walichukua saa moja tu, William alikuwa hoi, aliangalia huku na kule, viungo vyote vikawa vinauma, mwili ulikosa nguvu kabisa. Aliyatupa macho yake pembeni, Cassey alikuwa akimwangalia tu, hapohapo akamlalia kifuani.
“Unajisikiaje?” aliuliza msichana huyo.
“Safi tu! Kuna kipindi nilihisi kama nafanya mapenzi na roboti, hivi huchoki?” aliuliza William.
“Huwa sichoki hasa ninapokutana na mwanaume kama wewe. Naomba tena!” alisema msichana huyo.
“Utaniua!”
“Jamani naomba tena!” alisema Cassey!
Hakutaka kuchelewa, akamfuata William kwa juu na kujilaza, akaanza kumfanyia utundu wa kila aina wa kumrudisha mwanaume huyo kwenye mchezo na kweli ndani ya dakika tano, akarudi tena mchezoni na kuanza kufanya naye.
Walichukua saa moja jingine, kila mtu akawa hoi. William akainuka kitandani na kwenda bafuni, akaoga, alipoangalia saa yake, ilikuwa saa nne usiku. Akachukua simu na kuangalia, akakutana na meseji nne zikiwa zimeingia, akaanza kuzisoma.
‘Pole na kazi mpenzi. Nimekumisi, nahitaji kukuona, punguza kazi na uje kuwa karibu nami kwani si unajua hali yangu si nzuri,’ ilikuwa ni meseji ya kwanza.
‘Mpenzi upo wapi? Mtoto wako amekukumbuka, ananisumbua sana tumboni. Njoo uonane naye, kila wakati ananiulizia wewe upo wapi,’ ilikuwa meseji ya pili.
‘Mpenzi! Leo nitahitaji unikumbatie usiku mzima, nilisikie jasho lako mpenzi wangu, naomba usichelewe kurudi,’ ilikuwa ni meseji ya tatu.
‘Nimekuandalia chakula, sitotaka nile peke yangu, nakusubiri tule wote, hata kama utarudi alfajiri, nitataka nile nawe, si unajua kwamba leo ni siku yako ya kuzaliwa? Nilitaka tusherehekee wote ila umeondoka na bado hujarudi. Mpenzi! Naendelea kukusubiri kochini,’ ilimalizia meseji ya nne.
Alipozisoma, moyo wake ukanyong’onyea, akahisi huruma nzito ikimuingia moyoni mwake, hakuamini kama siku hiyo ilikuwa siku ya kuzaliwa yake ya kuzaliwa na hivyo alitakiwa kuwa pamoja naye.
Alimwangalia Cassey, hakummaliza, alikuwa msichana mrembo lakini kwa kipindi hicho alitakiwa kuwa pembeni ya mpenzi wake ambaye alikuwa na ujauzito wa miezi sita. Hakutaka kuendelea kubaki hotelini, alimuaga Cassey na kurudi nyumbani.
Njiani, alikuwa na mawazo tele, moyo wake ulijuta, hakuamini kama kweli siku hiyo alimsaliti mpenzi wake kwa msichana Cassey. Alijilaumu lakini kila uzuri wa Cassey ulipomjia kichwani mwake, wakati mwingine alijisikia fahari kwa kufanya mapenzi na msichana kama huyo.
Hakuchukua muda mrefu, akafika nyumbani na kuliingiza gari. Akaelekea mpaka ndani, alipofika sebuleni, macho yake yakatua kwa Cassey aliyekuwa amelala kwenye kochi huku tumbo lake likiwa kwa juu.
Kwanza kabla ya kumsogelea akasimama, akahisi kitu chenye ncha kali kikiuchoma moyo wake kiasi cha macho yake kubadilika na kuwa mekundu na ndani ya dakika moja tangu asimame pale alipokuwa, machozi yakaanza kutiririka mashavuni mwake.
“Nimemsaliti Linda? Hivi nina akili kweli?” alijiuliza huku akimwangalia msichana huyo.
Akamsogelea pale kochini alipokuwa amelala, hata kabla hajamfikia, macho yake yakatua kwenye keki kubwa iliyokuwa mezani huku kukiwa na whiskey kubwa. Akaisogelea meza ile, alipoitazama keki ile, iliandika ‘Happy Birthday my hubby’.
Ulikuwa ni ujumbe mzuri lakini uliuchoma moyo wake vilivyo, akamwangalia tena Linda aliyekuwa amelala kochini kwa kuwa alichoka kumsubiria, alipomfikia, akakaa karibu yake na kumwamsha. Linda alipoamka na kumwangalia mpenzi wake, tabasamu pana likamjia, hakuamini kama alirudi salama nyumbani.
“Nimekukumbuka mpenzi wangu,” alisema Linda huku akimkumbatia William.
“Nimekukumbuka pia mpenzi! Pole kwa kunisubiri, nilikuwa na kazi nyingi za kuunganisha mawasiliano ya MeChat na Mtandao wa Yahoo. Samahani kwa kutokukutaarifu mpenzi,” alisema William, alidanganya mpenzi wake, aliumia moyoni mwake kufanya hivyo lakini hakuwa na jinsi, ili kumfurahisha ilibidi amdanganye kama alivyokuwa akifanya.
Hiyo ilikuwa ni siku ya kwanza kufanya mapenzi, haukuwa mwisho, penzi la Cassey lilimchanganya mno kiasi kwamba kuna wakati alikuwa akichelewa kurudi nyumbani kwa kisingizio cha ubize na wakati mwingine akilala hukohuko nje.
Penzi la Cassey likamchanganya mno. Kuna wakati Linda alipokuwa akimpigia simu, hakuwa akiipokea kabisa, alijua vilivyo jinsi msichana huyo aliyokuwa akiumia lakini hakutaka kujali sana, kwake, kwa kipindi hicho Cassey alikuwa kila kitu.
“Leo sitoweza kurudi tena mpenzi,” alisema William.
“Kwa nini? Siku ya tatu hii!” aliuliza Linda huku akionekana kushtuka.
“Nimepata safari ya kwenda Nevada.”
“Jamani! Sasa si nitakufa kwa mawazo?”
“Usijali mpenzi! Ni lazima tutafute hela popote pale zilipo,” alisema William, akamzugazuga na maneno mengine na kukata simu.
Ni kweli alikuwa na safari ya kwenda Las Vegas huko Nevada lakini hakujua ni kwa jinsi gani angemdanganya mpenzi wake. Alimwambia kwamba alikuwa na kazi kubwa alikuwa akienda kufanya huko, kwa Linda, hakukuwa na tatizo, ilikuwa ni siku ya tatu hakuwa ameonana naye lakini hakuwa na jinsi.
Hakwenda huko kikazi bali alikwenda huko kula maisha na msichana Cassey. Mpaka kipindi hicho hakukuwa na mtu aliyegundua kama wawili hao walikuwa wakitoka kimapenzi.
Kwenye Mtandao wa MeChat matangazo yake yalijaa, watu wengi walinunua kitabu chake pasipo kulipia kiasi chochote cha pesa. Walipofika Las Vegas, wakaenda kupanga kwenye hoteli kubwa na ya kifahari.
Hakukuwa na mtu aliyegundua kwamba mteja aliyekuwa na msichana Cassey alikuwa William ambaye alikuwa maarufu sana kwa kipindi hicho. Japokuwa alimwambia Linda kwamba angekaa huko siku mbili lakini zikaongezeka na kuwa wiki nzima.
Walicheza michezo yote ya kitandani huku kila mmoja akionekana kuwa na furaha. Siku ya kwanza ikapita, ya pili ikaingia, ya tatu na ya nne, bado hawakuondoka Las Vegas, waliendelea kula bata kama kawaida.
“Twende kwenye mgahawa tukanywe kahawa,” alisema Cassey.
“Kwa nini tusinywe humuhumu kama kawaida?”
“Tunakaa sana ndani mpenzi! Naomba twende,” alisema Cassey.
Ilikuwa ni saa tano ya usiku, hawakutaka kubaki ndani, William hakutaka kwenda huko lakini hakuwa na jinsi, akamshika mkono Cassey na kisha kuondoka ndani kuelekea huko. Alivalia kofia, alijua kwamba kusingekuwa na mtu ambaye angemuona na kumgundua.
Walipofika chini kwenye mgahawa, wakatulia na kuagiza kahawa. Humo ndani kulikuwa na watu wachache, walijua kabisa hakukuwa na mtu aliyekuwa akiwaona pale walipokaa, walijiachia, walikaa kimahaba kama wapendanao. Wakati mwingine walikuwa wakibusiana, walijisahau kabisa.
“Ninakupenda Cassey…” alisema William huku akimwangalia msichana huyo.
“Nakupenda pia,” alisema Cassey. Hapohapo akamsogelea usoni na kisha kuanza kubadilishana mate, wakati tukio hilo likiendelea, wakashtukia wakipigwa picha tano mfululilizo.
“Kwacha…kwacha…kwacha…” ilisikika milio ya kamera, walipomwangalia nani aliwapiga picha, wakamuona jamaa aliyevalia koti kubwa lililoandikwa kwa nyuma New York Times akiondoka, akaingia ndani ya teksi na kupotea. Alikuwa mwandishi wa habari wa gazeti hilo kubwa Marekani.

William alichanganyikiwa, hakujua ni mwandishi gani aliyempiga picha. Hakutaka kubaki mahali hapo, akatoka nje ya mgahawa ule kwa ajili ya kumfuata mwandishi huyo ila bahati mbaya sana teksi aliyokuwa amepanda ikapotea machoni mwake.
Moyo wake ukaanza kumfikiria mpenzi wake, Linda kwani alihisi kwamba iwe isiwe ilikuwa ni lazima habari ile kuchapishwa gazetini na hatimaye kumfikia Linda. Aliumia sana, hakutaka kuona hilo likitokea, hapo ndipo akaanza kujuta kwa kile alichokifanya, akatamani kuondoka haraka sana kurudi New York na kumuomba msamaha Linda ili hata kama habari ile itatoka basi kusiwe na maumivu makubwa kwa msichana huyo.
Akarudi ndani ya mgahawa, hakutaka kubaki mahali hapo, hakuwa sawa, na kila alipokaa, ni mawazo ya Linda ndiyo yaliyokuwa yakimjia kichwani mwake. Hakumwambia Cassey warudi ndani, alichokifanya ni kuchukua koti lake na kurudi ndani peke yake.
Akaingia ndani ya lifti, wakati ikijifunga tu, Cassey akatokea, akazuia na yeye kuingia ndani. Hawakuzungumza kitu chochote kile, Cassey hakuona kama huo ulikuwa muda muafaka wa kuzungumza na William ambaye alionekana kutokuwa sawa kabisa.
Walipofika katika ghorofa ya juu kulipokuwa na chumba walichochukua, wakateremka na kuelekea chumbani humo. Walipofika, William akajilaza kitandani huku akionekana kuwa na mawazo lukuki, kilichomuumiza kichwa ni kwamba Linda angechukuliaje kama angeona habari kuhusu yeye kuwa na mwanamke huko Las Vegas?
“William mpenzi….”
“Naomba uniache kwanza.”
“Nikuache kwa nini? Kwanza niambie ni kwa nini unakuwa na mawazo hivyo? Kisa picha?” aliuliza Cassey, alijifanya kushangaa.
“Kisa si picha, kisa ni Linda. Atajisikiaje akiziona hizo picha!” alisema William huku akionekana kuumia sana moyoni mwake.
“Basi itabidi tuwasiliane na waandishi, tuwahonge wasitoe habari hiyo,” alisema Cassey.
“Unawajua waandishi?”
“Ndiyo! Yule aliyetupiga picha anaitwa Shawn Gill, ni mwandishi wa kujitegemea ambaye anapenda sana kujifanya mwandishi wa New York Times,” alisema Cassey.
“Yule wa habari za kidaku?” aliuliza William kwani mwandishi huyo alikuwa maarufu sana kwa habari za kiaku hapo Marekani.
“Ndiyo huyohuyo!” alisema Cassey.
Hakukuwa na kingine alichokitaka zaidi ya kumwambia Cassey ampatie namba yake ili azungumze naye. Hilo halikuwa tatizo, akapewa namba ya Gill na kumpigia, simu iliita kwa sekunde chache na sauti ya mwanaume kusikika upande wa pili.
William akajitambulisha na kumwambia kwamba alitaka kuonana naye. Hilo lilikuwa gumu sana kwa Gill kwani aliamini kwamba habari aliyokuwa nayo ilikuwa kubwa ambayo kama angewauzia kampuni za magazeti basi angeweza kupata pesa nzuri sana.
“Kuonana haiwezekani!” alisema Gill.
“Gill! Wewe ni mwanaume kama mimi! Hivi utajisikiaje kama utaona mwanaume mwenzako nimeadhirika katika jamii? Utajisikiaje kusikia mpenzi wangu mjauzito kajiua kwa ajili ya habari uliyoichapisha! Unahisi ni kitu kizuri?” aliuliza William.
“Basi sawa. Tuonane! Ila utatakiwa kuzilipia!”
“Haina shida. Nitafanya hivyo ila ni lazima uje na kompyuta yako nihakikishe kwamba unazifuta baada ya kukulipa,” alisema William.
“Hakuna shida.”
Hakutaka kukaa sana, usiku huohuo alionana na Gill na kumwambia kwamba alihitaji kumlipa kisa cha dola elfu ishirini zaidi ya shilingi milioni arobaini kwa ajili ya kuizima habari hiyo. Kiasi hicho kilikuwa kidogo kwa Gill kwani aliamini kwamba kwa jinsi picha zile zilivyokuwa, maisha ya William yalivyokuwa ni lazima angelipwa kiasi kikubwa cha fedha.
“Hicho ni kidogo sana. Ongeza dau,” alisema Gill.
****
Mwandishi Gill alikuwa kwenye furaha kubwa, hakuamini kama alifanikiwa kupata picha za William akiwa na msichana bilionea, Cassey. Alisikia kwa kipindi kirefu kwamba watu hao wawili walikuwa kwenye uhusiano wa siri, alitaka kufuatilia kwani aliamini kwamba kama angekamilisha stori hiyo basi angepata pesa nyingi sana.
Aliposikia kwamba William alikuwa akielekea Las Vegas, Nevada aliamini kwamba kwa namna moja ama nyingine ilikuwa ni lazima kuwa na msichana huyo, hivyo akajilipia usafiri na kuelekea huko.
Alipofika, kwa kutumia watu wake waliokuwa hotelini wakampa taarifa hoteli aliyokuwa amefikia Cassey na kuamini kwamba naye William alikuwa hukohuko. Alichokifanya ni kwenda na kuchukua chumba katika hoteli nyingine ya jirani.
Alifanikiwa. Akaendelea kufuatilia kila siku kwenye hoteli ile mpaka kufanikiwa kuzipata picha hizo ambazo aliamini kwamba zingekuwa dili sana. Alipofika hotelini, kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kuwapigia simu wahariri wa magazeti ya Independent na New York Times na kuwaambia kwamba alikuwa na habari ya William hivyo alihitaji kuambiwa ni kiasi gani angelipwa.
“Una picha zao?”
“Zipo! Tena nilizipiga kama mvua!”
“Daah! Njoo nazo. Tutakupa dola elfu tano!” alisema mhariri wa Gazeti la Independent.
“Dola Elfu tano tu?”
“Ndiyo! Tunatakiwa kuziona picha zenyewe kwanza. Zikiwa nzuri, dau linaongezeka.”
“Basi subiri.”
Akakata simu na kumpigia mhariri wa Gazeti la New York Times na kumwambia kuhusu habari hiyo na picha za kumwaga alizokuwa nazo. Ilikuwa habari nzuri ambayo kusingekuwa na mhariri yeyote yule ambaye angekataa kuzitumia picha na habari hiyo kwani kwa kipindi hicho huyo William ndiye alikuwa habari ya mjini.
Wakakubaliana malipo yawe dola elfu kumi. Kwanza haikuwa tatizo, alikubaliana naye na kumwambia kwamba angemtumia kwenye barua pepe yake kwa ajili ya kuzitoa. Wakati akiwa anasubiri, akapokea simu kutoka kwa William na kumwambia kuhusu hizo picha, alimuomba sana asizitoe kwani kama angefanya hivyo ingekuwa balaa.
Alichokifanya ni kupanga kuonana naye usiku wa siku hiyo. Alijua kwamba inawezekana William angemfanyia ubaya wa kumpokonya kompyuta yale ya mapajani na kuzifuta picha hizo huku akiwa na watu wake.
Alipolifikiria hilo, akaogopa hivyo kuzihamisha picha hizo na kuziweka katika barua pepe yake kama ulinzi zisiweze kupotea. Alipomaliza na kuhakikisha kwamba kwenye kompyuta yake, kadi ya kamera hakukuwa na hizo picha zaidi ya kwenye barua pepe yake tu, akawa huru kwenda huko.
Alipofika, akazungumza naye, japokuwa aliahidiwa kupewa malipo makubwa kwa ajili ya picha hizo lakini akakataa, akataka kiasi cha dola elfu hamsini ambazo zilikuwa ni zaidi ya shilingi milioni arobaini.
Kiasi hicho kilikuwa kikubwa hata zaidi ya alichoahidiwa na wahariri wa magazeti lakini hakutaka kuridhika, akahitaji kiasi kikubwa zaidi na hivyo kuanza kupanga tena malipo.
“Nitakupa dola elfu arobaini!”
“Naomba hamsini!”
“Gill! Mbona kiasi kikubwa hicho?”
“Hivi dola elfu hamsini na uhai wa mpenzi wako, kipi kitu muhimu?” aliuliza Gill.
“Gill! Nisaidie mimi mwanaume mwenzako!” aliomba sana William.
Wakati wakizungumza hayo mara kwa mara simu ya Gill ilikuwa ikiita, alikuwa akipigiwa na waandishi wa habari ambao waliihitaji sana hiyo habari kwani kwao, kama wangepewa picha basi ingekuwa nafuu kwao.
Gill akamuonyeshea William simu zile zilizokuwa zikiingia kutoka kwa waandishi mbalimbali, akaogopa na kuhisi kwamba kama asingempa kiasi cha pesa alichokuwa akikihitaji basi angekwena kuwauzia watu hao.
“Kwa hiyo hizo picha unazo hapo?” aliuliza William.
“Ndiyo! Nimeziweka kwenye barua pepe yangu! Huko ni sehemu salama kabisa,” alisema Gill.
“Umeziweka kwenye barua pepe?”
“Ndiyo!”
“Kwenye kompyuta yako hazijabaki?”
“Hakuna! Na kwenye kadi hakuna.”
“Kwa hiyo ulihisi ningekuvamia na kukuibia kamera au kompyuta yako?” aliuliza William huku akimwangalia Gill machoni, kidogo uso wa William ukaanza kutoa tabasamu kwani kitendo cha kuambiwa kwamba picha zile zilihamishwa kwenye kadi ya kamera na kompyuta na kuwekwa kwenye barua pepe ilimpa urahisi wa kuona kwamba iwe isiwe ilikuwa ni lazima kuingia kwenye barua pepe ya Gill na kuzifuta, kama alivyomfanyia Nicholaus.
“Nilihisi ningefanyiwa mabaya.”
“Basi wewe ni mpumbavu sana,” alisema William huku akimwangalia Gill.
“Mpumbavu?”
“Ndiyo! Tena yule wa kwanza kabisa.”
“Unamaanisha nini?”
“Wewe ni mpubavu Gill! Sizitaki tena picha hizo. Ukitaka kuwauzia waandishi wa habari kawauzie mpumbavu wewe,” alisema William.
“Unasemaje?”
“Kwani hujanisikia? Wewe ni mpumbavu sana. Umekalia kufuatilia maisha ya watu. Aya kazitoe hizo picha mjinga wewe. Hata ukiwapa waandishi wa habari, siogopi ng’oo,” alisema William kwa kiburi sana.
Gill hakuzungumza kitu, moyoni mwake aliumia sana, alikasirika kwani kitendo cha kutukanwa kilimkasirisha kupita kawaida. Akasimama na kuondoka, hakutaka kwenda hotelini, alikuwa na hasira lakini akahisi kama hasira hizo zilikuwa ndogo sana hivyo alichokifanya ni kupitia baa, akanywa pombe, hasira zikazidi na kuanza kurudi hotelini.
Njiani alizungumza na mhariri wa Gazeti la New York Times na kumwambia kwamba ndani ya dakika chache angemtumia picha za William zilizoonyesha kwamba alikuwa akitanua na msichana Cassey.
Alipofika chumbani, akaweka pombe alizozibakisha mezani kisha kuchukua kompyuta yake. Moyo wake ulikuwa na hasira kali mno, alitetemeka sana kwani maneno aliyoambiwa na William kwamba alikuwa mpumbavu yalimkasirisha pasipo kujua sababu iliyomfanya mwanaume huyo kumtukana namna hiyo.
Akaifungua kompyuta yake na kuiunganisha na huduma ya internet na kuanza kuifungua barua pepe yake ili azitume picha zile. Akaiingiza anuani na alipoingia neno la siri, ilikataa kufunguka kwa kuambiwa kwamba aliingiza neno la siri lisilokuwa lenyewe.
Hakuacha, alijua kwamba hilo hutokea mara kwa mara, alijaribu zaidi na zaidi, zaidi ya mara ishirini lakini barua pepe haikuweza kufunguka kitu kilichomuumiza sana moyoni mwake.
“Tatizo nini?” alijiuliza, ila kabla hajapata jibu, maneno ya William yaliyomwambia kwamba ni mpumbavu yakaanza kujirudia kichwani mwake, bahati nzuri zaidi, akatambua kwamba William aliyasema yale baada ya kusikia kwamba alizihifadhi picha zile kwenye barua pepe tu.
“Atakuwa amehacki barua pepe yangu!” alisema Gill huku macho yakianza kuwa mekundu na baada ya sekunde kadhaa yakaanza kutiririka mashavuni mwake.
Alijuta moyoni mwake kwa kumwambia William ukweli, alijilaumu na kujiona mpumbavu sana kwani hakutakiwa kuziweka picha zile kwenye barua pepe tu, tena hasa akipambana na mtu aliyeonekana kuwa hatari kwenye masuala ya kompyuta.
Baada ya saa moja kupita tena huku akijaribu kila wakati, barua pepe yake ikakubali kufunguka, alipokwenda katika faili alilohifadhia picha zile, hakuikuta picha hata moja. Hapohapo akayafumba macho yake na kuanza kulia, kiasi cha fedha alichokuwa ameahidiwa kikaota mbawa, na mbaya zaidi wahariri wakubwa wa magazeti waliotaka kununua habari ile na picha waliendelea kumpigia kama kumsisitiza kwamba walizihitaji picha hizo kuliko kitu chochote kile.
“Habari zenu jamani!” ilisikika sauti ya Dk. Sam kutoka nje ya chumba alicholazwa Godson.
Kibra aliyekuwa ndani ya chumba alicholazwa Godson akashtuka baada ya kusikia sauti kutoka nje ya chumba kile, tena baada ya hapo, kilichofuata kilikuwa ni sauti ya miguu iliyokuwa ikielekea kule chumba kilipokuwa.
Hakuwa amemchoma sindano Godson, alikuwa nayo kwenye koti, alichokitaka kwanza kilikuwa ni kumuua kitandani pale na kisha kumchoma sindano ionekane kama madaktari wa hospitali hiyo walikuwa wamehusika katika mauaji ya mwanaume huyo.
Hakutaka kubaki mahali hapo, aliogopa kwa kuhisi kwamba angekamatwa hivyo alichokifanya ni kukimbia kwa kupitia mlango wa nyuma na kumwacha Godson akiwa hoi huku akikohoa mfululizo kitu kilichompa maumivu makali.
“Vipi?” aliuliza jamaa mmoja baada ya kumuona Kibra akitoka mbio ndani ya chumba kile.
“Tusepeni! Kimenuka!” alisema Kibra.
“Kimenuka? Kivipi?”
“Twendeni!”
Hawakutaka kubaki mahali hapo, wakaondoka huku kila mmoja akionekana kuchanganyikiwa, walipoingia ndani ya gari, Kibra akawahadithia wenzake kile kilichotokea na ugumu aliokutana nao ndani ya chumba kile hata kabla ya kumuua Godson.
“Dah! Ndiyo tushashindwa aiseee,” alisema mwenzake huku akikishika kichwa chake kuonyesha kushindwa.
Mule ndani, Dk. Sam akaingia, alishangaa kumkuta Godson akikohoa mfululizo, alishangaa, ilikuwaje mpaka awe katika hali hiyo na wakati hakuwa akiumwa kikohozi. Kwa kutumia sauti yake yenye maumivu Godson akamwambia daktari kwamba kulikuwa na daktari mwingine aliyeingia ndani ya chumba hicho ambaye alitaka kumuua.
“Kuna daktari alitaka kukuua?”
“Ndiyo!”
“Daktari gani?”
“Simjui! Amekimbia kuelekea mlango wa nyuma,” alisema Godson na Dk. Sam kuelekea nje kwa kupitia mlango wa nyuma lakini hakuona mtu.
Dk. Sam akatoka ndani ya chumba kile, akaelekea nje na kuwauliza wakina Melania kama walimuona daktari yeyote akiingia ndani ya chumba kile. Walisema kwamba walimuona lakini hawakujua kama alikuwa daktari wa kweli au la.
Walimuelezea jinsi alivyokuja na kuingia ndani. Muonekano wake ulifanana na daktari na hivyo wote kuhisi kwamba alikuwa daktari. Hakutaka kuwaficha, aliwaambia ukweli kwamba mtu aliyekuwa ameingia ndani ya chumba hicho hakuwa daktari kama walivyohisi bali alikuwa mtu aliyetumwa kwa ajili ya kumuua Godson.
“Unasemaje?” aliuliza baba yake Godson.
“Kuna mtu alitaka kumuua ndani!”
“Nani? Kijana wangu?”
“Ndiyo mzee!”
Wakaingia ndani na kumkuta Godson akiendelea kukohoa. Walimuuliza kilichotokea na yeye akawaambia ukweli kwamba kulikuwa na daktari aliyekuwa ameingia ndani ya chumba kile kwa lengo la kumuua, aliwahadithia kila kitu kilichotokea.
Hapo wakapata majibu juu ya ajali iliyotokea kwamba kulikuwa na mkono wa mtu. Mazingira ya ajali kwa jinsi walivyohadithiwa wakaamini kuwa kulikuwa na mtu aliyeipanga ila hawakujua alikuwa nani.
“Hii ajali ilipangwa,” alisema baba yake Godson.
“Kwa nini?”
“Kutokana na mazingira ya ajali. Halafu hili lililotokea inaonyesha kabisa kuna mtu anataka kumuua mtoto wangu,” alisema baba yake Godson.
Kila mmoja alikuwa na uhakika kwamba inawezekana kulikuwa na mtu aliyetaka kumuua Godson hivyo ilikuwa ni lazima kuwasiliana na polisi na kuwaambia kwamba walihitaji ulinzi nje ya wodi hiyo kwani vinginevyo Godson angeweza kuuawa.
“Una chembechembe za ugomvi na mtu yeyote?” aliuliza polisi mmoja.
“Hapana!” alijibu daktari.
“Kweli?”
“Ndiyo! Sikuwahi kugombana na mtu, kuanzia kazini mpaka mtaani!” alijibu Godson.
“Mzee?”
“Hata mimi sijawahi! Sina ugomvi na mtu!”
Hawakujua kwamba mtu aliyekuwa akisababisha hayo alikuwa Melania, hawakuwahi kuhisi kwamba kulikuwa na mwanaume aliyekuwa na hasira kali za kutaka kuuchoma moyo wa Melania na kumfanya kulia kila siku.
Ulinzi ukaimarishwa mahali hapo, polisi mmoja akawekwa kwa ajili ya kuhakikisha kila kitu kinakwenda sawa mahali hapo. Hawakutakiwa kuogopa kitu chochote kile. Polisi yule aliyepewa jukumu la kulinda mahali hapo, alipewa nafasi ya kutembea hata ndani ya chumba kile kuhakikisha kwamba kila kitu kinakwenda kama kinavyotakiwa kwenda.
“Kidogo moyo wangu una amani,” alisema Melania kila walipokuwa wakimwangalia polisi ambaye alionekana kuwa makini hasa.
***
“Picha zisioni!” alisema Gill kwenye simu.
“Unasemaje?” aliuliza Mhariri wa Independent.
“Picha sizioni!”
“Wewe uliziwekea wapi?”
“Kwenye barua pepe yangu!”
“Sasa si uchukue kwenye kadi na uzitume tena.”
“Mkuu! Yaani nilizifuta kule kwani William alitaka kuzungumza nami.
“Kwa hiyo ukazitoa kwenye kadi moja kwa moja?”
“Ndiyo!”
“Wewe ni mpumbavu sana Gill.”
Gill alichanganyikiwa, alipoambiwa kwamba alikuwa mpumbavu, akakubaliana naye kwani kile alichokuwa amekifanya, hakuwahi kukifanya hata mara moja. Alikuwa na habari kubwa ambayo ingeifanya dunia kutetemeka lakini kwa upumbavu wake, hofu ya kutekwa na kupokonywa kamera ikamfanya kuzipoteza picha hizo.
Wakati yeye akijiona mpumbavu, William alijiona mjanja, moyo wake ulikuwa na furaha tele kwani aliamini kwamba kwa kupitia zile picha, kama kweli zingetolewa katika magazeti na mitandao ya kijamii hakika uhusiano wake ingevurugika sana.
Hakutaka kubaki Las Vegas, alichokifanya ni kurudi New York ambapo baada ya kukutana na mpenzi wake, Linda, akamkumbatia na kumuonyeshea ni jinsi gani alikuwa amemkumbuka katika kipindi alichokuwa mbali naye.
Ilikuwa ni vigumu kwa Linda kugundua kwamba mpenzi wake huyo alikuwa akimdanganya, alimuonyeshea mapenzi ya dhati, alimjali na hata namna alivyokuwa amemkumbatia, alionyesha ni jinsi gani alimkumbuka, alimg’ang’ania kama mtu asiyetaka kumwachia tena.
“Nimewakumbuka mpenzi wangu!” alisema William huku akiwa amemkumbatia Linda, tena kwa kumng’ang’ania kabisa.
“Tumekumbuka pia.”
William hakutaka kuchelewa, hapohapo akambeba juujuu na kumpeleka chumbani, walipofika, wakajitupa kitandani na kuanza kucheza michezo ya kiutu uzima. Sauti za mahaba zilisikika chumbani humo, Linda alimng’ang’ania William kitandani, hakutaka kumwachia kwani aliukumbuka utundu wake kitandani hapo.
Walichukua dakika arobaini, wakaachiana, wakalaliana tu na kupigana mabusu mfululizo huku William akimwambia Linda jinsi alivyokuwa akiichukia kazi yake kwani ilimfanya kuwa mbali naye na wakati hakutaka kuona hilo likitokea.
Hayo ndiyo maisha waliyokuwa wakiishi, mpaka mimba ya Linda inafikisha miezi nane, uhusiano wa siri kati ya William na Cassey ulikuwa ukiendelea kama kawaida. Walikuwa wakiwasiliana huku wakionana kwa siri sana kiasi kwamba hata waandishi wa habari waliokuwa bize kuwafuatilia na kuwanasa ilikuwa vigumu kuwaona wakiwa pamoja.
“Mpenzi! Kuna kitu nataka kuzungumza nawe,” alisema Cassey wakati akizungumza na William kwenye simu.
“Kitu gani?”
“Siwezi kukwambia kwenye simu. Naomba tuonane!” alisema Cassey.
Kuonana naye halikuwa tatizo, alichokifanya William ni kukodisha gari ya kawaida ambayo kama mtu mwingine angeiona asingeweza kugundua kama tajiri kama yeye angekuwa akiendesha gari hilo.
Akampigia simu Cassey na kumwambia kwamba alitakiwa kwenda katika Kituo cha Televisheni cha CBC kilichokuwa hapo New York, atakapofika huko, ajifanye anakwenda kumsalimia mtu humo na akitoka basi aingie kwenye gari lake atakalokwenda nalo.
Hilo halikuwa tatizo na ndiyo zilikuwa njia walizokuwa wakizitumia ili wasiweze kugundulika. Msichana huyo akaenda huko na alipokuwa akitoka, akaliacha gari lake na kulifuata gari alilokuwa William na kuingia ndani.
Kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kupigana mabusu mfululizo, kila mmoja alimkumbuka mwenzake, walishikana hapa na pale, waliporidhika, wakatulia, William akaliondoa gari hilo mpaka katika sehemu iliyokuwa na bustani ya Riverside iliyokuwa Manhattan, hawakuteremka bali walitulia humohumo kwenye gari sehemu ya kuegesha magari.
“Aya! Niambie sasa,” alisema William.
“Shika hii!” alisema Cassey huku akimpa bahasha ya kaki William.
“Kuna nini mbona unanitisha?”
“Usiogope bwana.”
William akaichukua bahasha hiyo na kisha kuifungua, alichokiona hakukielewa, kilikuwa ni picha iliyopigwa kwa kutumia Utra-Sound. Alijaribu kuiangalia karatasi hiyo ya ‘magnetic film plate’ na kuona kitu ambacho hakukielewa.
“Ndiyo nini hii? Mimi sijasomea utabibu,” alisema William huku akiiangalia vizuri.
“Nilikwenda hospitali!”
“Ndiyo!”
“Nikapimwa na kuonekana kwamba nina ujauzito wako,” alisema Cassey.
“Unasemaje?”
“Nina mimba yako!”
“Mimba yangu?”
“Ndiyo!” alijibu Cassey huku akiachia tabasamu pana.
William hakuamini alichokisikia, hakujua kama kile kilichokuwa kikiendelea kilikuwa ndoto au kitu kilichokuwa kikitokea katika maisha yake halisi. Alimwangalia Cassey, alionekana kumaanisha kwamba alikuwa na mimba.
Msichana huyo alikuwa akionyesha tabasamu pana lakini kwa William hali ilikuwa tofauti kabisa. Hofu ikamjaa, mapigo ya moyo yakaongezeka kasi, mwili ukamtetemeka, japokuwa ndani ya gari lile kiyoyozi kilikuwa kikipuliza lakini kijasho chembamba hakikuacha kumtoka William.
“Unasema una mimba?”
“Ndiyo mpenzi! Bado daktari hawajajua ni jinsia gani lakini nitafurahi nikimpata wa kike,” alisema Cassey maneno ambayo yalionekana kama msumari wa moto moyoni mwa William.
William hakuwa na furaha hata kidogo, hakuwahi kutarajia kama angeweza kumpa mimba msichana huyo. Kichwa chake kilimfikiria mpenzi wake, Linda ambaye alikuwa naye mjauzito na baada ya mwezi mmoja walitarajia kupata mtoto wa kwanza.
Hakuwa na ndoto za kuzaa na mwanamke mwingine zaidi ya Linda. Akaegemea kiti chake na kuangalia juu, kadiri alivyoendelea kukaa ndani ya gari lile ndivyo alivyokuwa akiingiwa na hofu zaidi.
“Cassey!”
“Unasemaje mpenzi? Mbona unaonekana huna raha? Hutaki mtoto?” aliuliza Cassey.
“Nataka ila….”
“Ila nini?”
“Naomba ukaitoe mimba hiyo!”
“Unasemaje?”
“Naomba ukaitoe mimba hiyo!” alisema William huku akimwangalia Cassey.
“Nikatoe mimba?”
“Ndiyo!”
“Yaani nimuue mtoto wangu?”
“Bado hajawa mtoto!”
“Hicho ni kitu kisichowezekana hata kidogo!”
“Cassey.”
“Nimesema hivi! Nilikuwa nahitaji sana kuzaa na wewe, nimefanikiwa kubeba mimba yako! Kuitoa, sahau kabisa maishani mwako. Sitoweza kuitoa na sitofikiria kuitoa hata mara moja,” alisema Cassey huku akionekana kuwa na hasira kwani hakutegemea kama William angemwambia maneno kama hayo. Alichokifanya ni kufungua mlango wa gari na kutoka huku akionekana kuwa na hasira kupita kawaida.
“I am fuckin dead..” (nimekwisha…) alisema William huku akilalia usukani wa gari lile.
ITAENDELEA

Simulizi : Futa Machozi Mpenzi
Sehemu Ya  Tatu (3)

Wazazi wakachanganyikiwa, hawakujua ni kitu gani kilikuwa kimetokea mpaka Melania kuanguka chini kama mzigo. Wakamsogelea, pale chini alipokuwa alikuwa kimya kabisa. Kila mmoja akashangaa, wakachukua simu na kuanza kuzungumza na mtu aliyekuwa upande wa pili ambaye aliwaambia kwamba kulikuwa na ajali mbaya ya gari ilikuwa imetokea na mtu aliyekuwa na simu hiyo alikuwa hoi.
Hawakutaka kuchelewa, wakamchukua Melania na kumpeleka nje ambapo wakampandisha ndani ya gari na kuanza kumpeleka hospitali. Njiani, walijaribu kumpa huduma ya kwanza lakini msichana huyo hakuweza kuzinduka.
Hawakuchukua muda mrefu wakafika katika Hospitali ya Maria iliyokuwa Msasani, wakagawana, wengine wakaelekea katika Hospitali ya Palestina alipokuwa amelazwa Godson.
Walipofika na kuulizia mapokezi, wala halikuwa jambo gumu kumpata kwani tukio hilo lilitokea muda mchache uliopita na ilikuwa ajali mbaya. Wakaelekezwa katika wodi aliyokuwepo na kuambiwa kusubiri.
“Anaendeleaje?” aliuliza baba yake Godson.
“Bado hali yake si nzuri! Naomba mtuache kwanza,” alisema daktari kwa harakaharaka kama mtu aliyekuwa akiwahi kitu fulani.
Walikuwa wakijaribu kuyaokoa maisha ya Godson, alikuwa kwenye hali mbaya, kichwa chake kilichanika mpaka kuzifanya damu kuanza kutoka puani mwake. Watu walishangaa, mbali na kupasuka huko kichwa, bado mwili wake ulikuwa umechunika na kifuani alikuwa na kovu kubwa kwani alipotolewa dirishani, alitolewa nje kupitia kioo cha mbele na kifua chake kuwa kitu cha kwanza kilichofika kwenye barabara ya lami.
“Atapona?” aliendelea kuuliza baba yake huku machozi yakianza kumtoka.
Walisubiri mpaka baada ya saa mbili ambapo Bi Pamela na mama yake Godson walipofika mahali hapo ambapo wote kwa pamoja walikuwa wakilia tu. Hakukuwa na mtu aliyeruhusiwa kuingia ndani kwani hali aliyokuwa nayo Godson haikuwa nzuri hata kidogo.
Baada ya kukaa hapo kwa saa mbili, mlango ukafunguliwa na dakjtari mmoja aliyevalia koti kubwa kutoka huku uso wake ukionyesha kwamba kulikuwa na hali mbaya sana humo ndani alipotoka.
“We want to see him, how is he?” (tunahitaji kumuona, anaendelea?) aliuliza mama yake Godson huku akifuta machozi yake kwani kama kulia, alilia sana.
“Hali yake si nzuri, ni lazima tumuhamishe hospitali na kumpeleka Muhimbili,” alijibu daktari huyo, wakati anaongea, mlango ukafunguliwa, Godson alikuwa kimya juu ya machela, ikaanza kusukumwa kuelekea nje ambapo tayari gari la wagonjwa lilikuwa mahali hapo.
“Godson…Godson kijana wangu…” aliita mama yake Godson huku akilia kama mtoto, wakati akisema maneno hayo, tayari aliiwahi machela na kutaka kumuamsha kijana wake aliyekuwa kimya kabisa.
“Mama! Subiri tumuwahishe hospitali,” alisema daktari huku manesi wakimsogeza pembeni.
Safari ya kuelekea katika Hospitali ya Taifa ya Muhimbili ikaanza, kila mmoja alikuwa na hofu kwamba hiyo ingekuwa nafasiu ya mwisho kwa Godson kwani kwa jinsi alivyokuwa ameumia, kwa jinsi mwili wake ulivyofungwa bandeji zilizokuwa zimelowanishwa damu, ilionyesha kabisa kwamba asingeweza kuinuka tena pale kitandani alipokuwa.
****
Moyo wa Nicholaus ulikuwa kwenye maumivu makali, hakuamini kama kweli msichana Melania alimkomoa kwa kuzifuta picha zile katika simu yake na kwenye barua pepe yake. Alikasirika mno, moyo ulimuuma na kila wakati alipokuwa akilifikiria jina la msichana huyo, alihisi kuwa na moyo wa kutaka kulipiza kisa kwa kile alichokuwa amekimfanyia.
Siku za kwanza hakulala, aliumia, alitamani kuondoka Australia na kwenda Tanzania kwa ajili ya kumkomesha msichana huyo. Moyo wake ulibadilika, mapenzi aliyokuwa nayo kwa msichana huyo yakapotea na chuki kubwa kuutawala moyo wake.
Hakuonekana kuwa na raha, alikaa huku akionekana kuwa na mawazo tele, kwake, kwa kile kilichokuwa kimetokea kilionekana kuwa kama dharau hivyo ilikuwa ni lazima kuhakikisha kwamba anamkomoa msichana huyo
Aliendelea kusoma nchini Australia na mwaka mmoja ulipomalizika, akarudi nchini Tanzania. Hakutaka kumtaarifu mtu yeyote, hakutaka kuwaambia wazazi wake kwani alirudi kwa ajili ya kufanya kazi ya kulipa kisasi tu kwa msichana Melania.
Akaanza kumfuatilia, akagundua kwamba msichana huyo alikuwa kwenye uhusiano na mwanaume mwingine, moyo wake ulimuuma, hakutaka kuona Melania akiwa kwenye uhusiano wowote ule, hivyo akapanga kummaliza mwanaume huyo.
Kitu cha kwanza kilikuwa ni kumfuatilia, alitaka kujua anapoishi, hilo halikuwa tatizo, akagundua kwamba jamaa huyo alikuwa akiishi Mbezi Beach hivyo kuhitaji msaada kutoka katika Kundi la Black Ninja lililokuwa na makazi Kinondoni kwa ajili ya kukamilisha kazi hiyo.
“Kitu cha kwanza tunahitaji kumjua huyo mtu,” alisema kiongozi wa kundi hilo aliyejiita Don King.
“Hakuna tatizo!”
Akawachukua vijana wa kundi hilo na kwenda nao mpaka Mbezi Beach ambapo wakaanza kumsubiria Godson nje ya nyumba yao, alipotoka ndani ya jumba hilo, vijana wawili wakamfuata, wakalisimamisha gari lake na kuanza kuzungumza naye.
“Hivi kwa mzee Mkude ni wapi?” aliuliza kijana mmoja, huyu alijiita Dracula.
“Mzee Mkude? Wala simfahamu mtu huyo,” alijibu Godson huku akionekana kutokuwa na hofu kabisa na watu hao.
“Humfahamu kweli? Mzee mmoja ana mbwa kumi, tumesikia anaishi huku,” alisema kijana mwingine aliyejiita Lizard.
“Wala simfahamu!”
“Basi sawa. tunashukuru!”
Hawakuoneekana kama watu wabaya, waliongea huku wakiwa na uhakika kwamba waliyekuwa wakiongea naye alikuwa Godson, mtu aliyekuwa akihitajika sana. Kazi yao kwa wiki nzima ilikuwa ni kumfuatilia, walitaka kuhakikisha wanafanikiwa kumuua kama walivyotakiwa kufanya.
Baada ya siku kadhaa kukatika, ndipo wakaandaa gari lao kubwa aina ya Lori, walikuwa na ratiba yake nzima, walijua kila siku alipokuwa akiamka, breki ya kwanza ilikuwa ni kwenda kazini na jioni alikuwa akielekea gym kabla ya kurudi nyumbani na baada ya hapo anakuwa na mizunguko kadhaa.
Walichokifanya, kwa kuwa alikuwa akifanya kazi katika Kampuni ya Amazon iliyokuwa katika jengo la Plaza, Ubungo, wakajua kwamba kila siku ilikuwa ni lazima kupitia Barabara ya Shekilango kwenda gym iliyokuwa Mwenge, hakutaka kupita Barabara ya Morogoro na kuunganisha Barabara ya Sam Nujoma kwa kuwa kulikuwa na foleni.
Walimfuatilia na siku hiyo ndipo walipojipanga. Wakaliweka lori lao maeneo ya Sinza Mori na wengine wakawa wanafuatilia kwa nyuma. Walipofika Palestina wakamwambia jamaa aliyekuwa na lori ajiandae na wale waliokuwa na Godson, mmoja akalipeleka gari lake aina ya coaster mbele ya gari la mwanaume huyo na mwingine akiwa nyuma, wakamuweka mtu kati, ili asione kile kilichokuwa kikija mbele na hata gari lililokuwa likija nyuma.
Godson hakujua kilichokuwa kikiendelea, hata gari lilipofika Sinza Makaburini, hakuweza kuliona lori lililokuwa likija kwa kasi kule mbele yake. Wakati lori lile likiwa limechochewa, kasi kubwa, alichokifanya dereva wa coster iliyokuwa mbele ni kukata kona kushoto, njia ya kuelekea katika Baa ya Honey Pot na kumwacha Godson peke.
Godson alishtukia kuliona lori likiwa mbele yake, alijitahidi kutaka kulikwepa lakini hakufanikiwa, liri lile lililokuwa kwenye mwendo wa kasi likalipiga gari lake, kishindo kikubwa kikasikika, watu wakashika vichwa, Godson akatolewa ndani ya gari, akapiga kichwa kwenye kioo cha mbele cha gari lake, kikavunjika, akatupwa nje na kujipigiza kwenye lami, hakujua kilichoendelea baada ya hapo, akabaki kimya kabisa, kila mtu akajua kwamba tayari jamaa alikufa hapohapo.
****
“Tell me the truth, Caspian, tell me the truth,” (niambie ukweli, Caspian niambie ukweli) alisikika msichana mmoja kwenye simu.
“What do you want me to tell you?” (unataka nikwambie nini?)
“Who is this Christine?” (huyu Christina ndiye nani?)
“I don’t know what you are talking about,” (sijui unazungumzia nini)
“I saw messages, you were chatting with her,” (nimeona meseji ulikuwa unachati naye)
“You are not serious,” (huna uhakika)
“I saw it! Let me show you,” (niliona! Acha nikuonyeshee meseji zote)
Ilikuwa kimbembe, kila kona watu walikuwa wakigombana, siri zilikuwa wazi, wale waliokuwa wakitumia mtandao wa Facebook, hakukuwa na amani tena. Meseji zao zote zilikuwa nje, hakukuwa na siri tena, watu walishindwa kuelewa ni kitu gani kilichokuwa kimetokea.
Wale waliofanya siri, siku hiyo kila kitu kilikuwa wazi kabisa. Hakukuwa na amani, meseji zote za kimapenzi zilikuwa nje. Mbali na meseji hizo, mpaka picha za watu walizotumiana zilionekana kwenye wall zao.
Hakukuwa na mtu aliyekuwa na uwezo wa kuzifuta meseji wala picha hizo. Watu walilalamika mno, hawakujua ni kitu gani kilikuwa kimetokea. Watumiaji wa mtandao huo wakachanganyikiwa, watu wakajua kwamba kulikuwa na mabosi waliokuwa wakilala na wafanyakazi wao, kulikuwa na wanaume waliokuwa wakilala na watoto wao, yaani kila siri ambayo ilikuwa katika mtandao wa kijamii wa Facebook, kipindi hicho ilikuwa wazi.
“Unalia nini?”
“Kumbe unatembea na rafiki yangu!”
“Hapana mpenzi! Nani kakudanganya?”
“Na mlitumiana picha za utupu!”
“Hapana! Nani kakwambia hayo?”
“Ingia Facebook!”
“Kuna nini kwani? Unanichanganya sana.”
“Nimesema ingia. Julian, sitaki unioe, sitaki tena ndoa, kumbe unatembea na rafiki yangu, tena si huyo tu, marafiki zangu wote umewatongoza, kwa nini? Kwa nini ulilala nao? Halafu leo unasema unataa kunioa? Kwa nini umeuumiza moyo wangu?” alilalamika msichana mwingine.
Hali iliendelea kuwa mbaya, kila kona kulikuwa na matatizo. Meseji zao za siri zilikuwa wazi, kila mmoja alikuwa na uwezo wa kuingia kwenye akaunti ya mtu yeyote na kufanya kitu chochote kile kikiwa ni kuangalia meseji zote ambazo waliwasiliana.
Wale waliokuwa kwenye mipango ya kuoana, hakukuwa na ndoa tena, siri zilivuja kwamba wanandoa waliotarajiwa kufunga ndoa, kumbe walikuwa na mahusiano ya kimapenzi na watu wengine.
Ilikuwa ni kilio dunia nzima, hakukuwa na usalama, kila siri ikawekwa wazi na hakuna aliyejua ni jambo gani lilikuwa limetokea.
Wakati hayo yakiendelea, ndani ya jengo la Kampuni ya Facebook watu walikuwa wamechanganyikiwa, hawakujua ni kitu gani kilikuwa kimetokea mpaka hali hiyo kutokea.
Kuingiliwa kwa mtandao wao na meseji kusomwa, watu wengi walijiua, ilikuwa ni aibu kubwa, wengine wakagundulika kwamba walikuwa wakifanya mapenzi ya jinsia moja, yaani kila kitu kilichokuwa siri kwenye Mtandao wa Facebook, kwa kipindi hicho kilikuwa wazi, na kila mtu akikiona zikiwemo meseji na picha mbalimbali za utupu walizokuwa wametumiana.
Hakukuwa na aliyejua kitu kilichokuwa kimetokea, hali ilikuwa mbaya, kila mtu aliyekuwa na akaunti katika Mtandao wa Kijamii wa Facebook alikuwa akilalamika huku kukiwa na taarifa za ndoa nyingi kuvunjika.
Mark Zuckerberg alichanganyikiwa, hakujua ni kitu gani kilikuwa kimetokea, marafiki zake walimsumbua kwenye simu kwa kumlalamikia kuhusu kile kilichotokea katika mtandao wake.
Harakaharaka kikao cha dharura kikaitishwa, vijana waliopewa jina la Pastors, yaani wachungaji wakaitwa kwa ajili ya kujadili ni kitu gani kilikuwa kimetokea. Vijana hao hawakuwa wachungaji hasa, ila walikuwa ni watu waliokuwa na mawazo ya nini cha kufanya katika mtandao huo, mawazo yao yanapokuwa mazuri, hupelekwa kwa The Man ambaye yeye ndiye hutengeneza kwa kutumia utaalamu wake.
Si Zuckerberg tu aliyechanganyikiwa, kila mtu alionekana kutokuwa sawa. Ndani ya dakika kumi tu, tayari kulikuwa na malalamiko kila kona, tayari wapenzi waliachana, ndoa zilivunjwa na hata baadhi ya kampuni zilianza kufanya mikakati ya kulishtaki kampuni hiyo ambayo ilikuwa chini ya Zuckerberg.
Kwenye chumba cha kikao, kila mtu alikuwa kimya, meneja, Peters alichanganyikiwa, muda mwingi alikuwa akimwangalia The Man ambaye naye pia alionekana kuwa na hofu kubwa.
Walijua kwamba wao ndiyo waliosababisha hali hiyo, The Man ambaye ndiye alikuwa mtaalamu wa mtandao huo alitaka kuuzima Mtandao wa MeChat lakini matokeo yake akashtuka kuona link za mtandao huo zikiingiliwa na virusi ambavyo hakujua vilitoka wapi, vikaanza kutafuna codes na mwisho wa siku meseji za siri za watumiaji wa mtandao huo kuwa wazi.
Wakati kila mmoja ndani ya chumba hicho akimwangalia mwenzake, mlango ukafunguliwa na Zuckerberg kuingia. Kama kawaida yake, alivalia pensi fupi, raba na fulana ya bluu iliyoandikwa Facebook kwa mbele.
Alipofika, akawaangalia watu wote kumi na nane waliokuwa humo ndani, uso wake ulionyesha ni kwa jinsi gani alichanganyikiwa, alipokea simu nyingi za vitisho ambazo zilimfanya kuona muda wowote ule angefilisiwa kutokana na fidia kubwa walizokuwa wakizitaka watu wengi kulipwa kwa kile kilichotokea.
“Nini kimetokea?” lilikuwa swali la kwanza alilowauliza watu hao.
“Hata sisi hatujui!” alisema meneja.
“Haiwezekani! Haiwezekani mseme hamjui. The Man, nini kimetokea?” aliuliza bosi huyo.
The Man akabaki kimya, alitamani kumwambia kile kilichotokea lakini moyo wake ulisita kufanya hivyo. Alikiinamisha kichwa chake chini, alikuwa na mambo mengi ya kuongea lakini hakujua angechukuliwaje, hakujua bosi huyo angeweka uamuzi wake.
“Mimi ndiye niliyehusika,” alisema The Man maneno yaliyomfanya kila mtu kushtuka.
“Unasemaje?”
“Mimi ndiye nimesababisha haya!”
“Kivipi?”
“Nilitaka niuzime mtandao wa MeChat kama nilivyofanya kwa mingine kwani nilihisi kwamba ungekuwa juu zaidi yetu, watu wangeupenda zaidi ya mtandao wetu,” alisema The Man, maneno aliyokuwa akiyazungumza mahali hapo, kila mmoja alibaki akishangaa.
“Kwa nini uliamua kufanya hivi? Mimi siogopi ushindani The Man, napenda kuona nikiingia kwenye ushindani kwa sababu ndiyo njia nyepesi ya kudhihirisha wewe ndiye bora, sasa hautaki ushindani, unataka kuwa juu kila siku, ni lini utakua bila ushindani?” aliuliza Zuckerberg huku akimwangalia The Man.
“Naomba unisamehe bosi!”
“Nakupa kazi moja. Ndani ya saa mbili, ninataka kila kitu kirudi kama zamani. Wachungaji, fanyeni kazi ya kubuni kipi kifanyike kuwaomba msamaha watumiaji wa mtandao huu. Mkimaliza, mpeni The Man akifanyie kazi na kuwatumia watu. Nataka hilo lifanyike ndani ya masaa mawili tu,” alisema Zuckerberg na kukifunga kikao hicho.
****
William aliusukuka mtandao wake vilivyo, alijua fika kwamba mara baada ya kuuachia hewani ilikuwa ni lazima watu wengine wajaribu kuuingia na kuufanya walivyotaka wao. Aliufanya uwe na muonekano rahisi na wakati haukuwa na urahisi wowote ule.
Aliviweka virusi vyake kwa ajili ya kuulinda mtandao huo na ndiyo maana hata The Man alipojaribu kuuingia na kufanya mambo yake, akashtukia kuona link ya mtandao wa Facebook zikichukuliwa, virusi vikaenda katika data base ya mtandao huo na kuvuruga kila kitu.
Alifanikiwa kwa kiasi kikubwa, baada ya Facebook kuonekana kutokuwa na usalama wowote ule, watu wengi wakauhama na kuhamia katika Mtandao wa MeChat ambao ndani ya siku chache tu tayari ulikuwa na watumiaji milioni mia moja.
Yalikuwa ni mafanikio makubwa ndani ya siku chache, William akaanza kuingiza kiasi kikubwa cha fedha, akawa mtu maarufu na aliyeheshimika kila kona. Alipendwa, kila mmoja aliona kwamba mtu huyo alitakiwa kuwa kwenye nafasi ya juu kabisa katika ulinzi wa nchi yao.
Wakati hayo yote yakiendelea, Borya alikuwa akiwasiliana na watu wake. Kila mmoja alitaka kuona mtu huyo akitekwa na kupelekwa nchini Urusi haraka iwezekanavyo, hawakuwa na muda wa kusubiri zaidi kwani kwa jinsi alivyokuwa akiendelea kukaa chuoni ndivyo Wamarekani wangeendelea kujiwekea uhakika kwamba mtu huyo alikuwa mtu wao.
“Umefikia wapi?” aliuliza jamaa mmoja kutoka Urusi, walikuwa wakizungumza kwenye simu.
“Bado naendelea.”
“Unachelewa sana Borya. Hatuna muda, ni lazima tufanye harakaharaka. Leo, saa nne usiku, kutakuwa na sherehe ya uongo ya kuzaliwa ya msichana Catherine, nenda naye mpaka kwenye Ukumbi wa Cassanova na umwambie kwamba huyo Catherine ni rafiki yako. Mkifika huko, mpe maji anywe kwa wingi ili ashikwe na haja ndogo na kwenda chooni kujisaidia. Huko atakutana na watu ambao watamteka kwa kumnusisha kitambaa chenye dawa za usingizi,” alisikika jamaa huyo kwenye simu.
“Sawa mkuu!”
“Hakikisha unafanya hilo kwa manufaa ya serikali yako!”
“Hakuna shida.”
Alichoambiwa ndicho alichokifanya. Siku hiyo usiku akamwambia William kwamba kulikuwa na msichana ambaye ni rafiki yake alikuwa na akifanya sherehe ya kuzaliwa katika Ukumbi wa Cassanova hivyo kama wangekwenda huko lingekuwa suala jema.
Mara ya kwanza William alitaka kukataa lakini akahisi kwamba kama angefanya hivyo, rafiki yake huyo angejisikia vibaya hivyo kukubaliana naye kishingo upande.
Akamwambia Linda kwamba angerudi muda si mrefu kwani hakutegemea kukaa sana huko. Linda akakubaliana naye na hivyo kwenda huko. Ndani ya gari, walikuwa wakizungumza kwa furaha sana, ilikuwa vigumu kuhisi kwamba nyuma ya sherehe hiyo kulikuwa na mpango kabambe wa kuhakikisha William anatekwa na kupelekwa Urusi haraka iwezekanavyo.
“Borya! Sikutokuwa na muda sana, nitahitaji kupumzika,” alisema William.
“Haina shida. Mimi mwenyewe nakwenda kwa sababu namuheshimu sana Catherine, vinginevyo nisingekwenda,” alisema Borya,
Hawakuchukua muda mrefu wakafika katika ukumbi huo. Nje, kulikuwa na watu wengi, walikuwa Warusi na hao wote walikuwa wamepangwa kwa ajili ya kuhudhuria sherehe hiyo huku wakitakiwa kuhakikisha kwamba William anatekwa na kuondolewa mahali hapo kwenda kufichwa.
Aliandaliwa daktari ambaye alitakiwa kumchoma sindano William ya kumfanya ashindwe kuzungumza kitu chochote kile, mbali na hilo, pia kulikuwa na mtu maalumu ambaye alitakiwa kumvarisha sura ya bandia, yaani akichomwa sindano na kushindwa kuzungumza, kesho yake asafirishwe kwenda nchini Urusi, na uwanja wa ndege waambiwe kwamba mtu huyo alikuwa mgonjwa, na kwa sababu William asingekuwa na uwezo wa kuzungumza, basi iwe rahisi kwao kumsafirisha.
“Wewe ni William?” aliuliza msichana mmoja wa Kirusi.
“Ndiyo mimi!” alijibu William huku akitoa tabasamu pana.
“Hongera sana. Umetufanya tuunganike pamoja kwenye mtandao wako,” alisema msichana yule huku akipekua kwenye mkoba wake na kutoa kamera, akamuomba wapige picha pamoja.
“Hakuna shida.”
“Nicola…Njoo tupige picha na William,” alisema msichana huyo huku akimuita rafiki yake ambaye akaungana naye na kupiga picha kadhaa.
Ilikuwa ni vigumu kugundua kwamba kila kitu kilichokuwa kikiendelea hapo kilipangwa. William hakutakiwa kuhisi kitu chochote kile na hata hao wasichana, wote walipangwa kufanya kile walichokuwa wamekifanya.
Baada ya picha kadhaa, wakaingia ndani. Huko, kila mtu alikuwa bize na mambo yake, hakukuwa hata na mtu aliyemwangalia William kana kwamba mtu huyo hakuwa ndani ya ukumbi huo.
Kulikuwa na pombe nyingi, William hakutaka kunywa pombe, alihitaji maji hivyo kuletewa na kuanza kunywa taratibu. Japokuwa walipanga kukaa humo kwa saa moja lakini wakajikuta wakikaa kwa saa nyingi zaidi.
“Nakuja…” alisema William.
“Unakwenda wapi?”
“Chooni! Nakuja sasa hivi!” alisema William na kwenda chooni kwani maji mengi aliyokuwa akinywa, yalimfanya kuhisi mkojo hivyo kwenda kujisaidia.
“Kazi imekamilika,” alijisemea Borya huku akinyanyua mikono juu kama mtu aliyefunga goli na kushangilia, wenzake wote waliokuwa mule, wakacheka kwani kazi waliyoitiwa, ilikuwa imekamilika.
William akaingia chooni, akaanza kujisaidia, Hakuwa peke yake, kulikuwa na watu wengine. Hakuhisi kama watu hao walikuwa wabaya, walionekana kuwa watu wazuri tu, wakati akijisaidia, mwanaume mmoja, mwenye mwili mkubwa akasogea kule alipokuwa.
Bado hakuwa na hofu lakini ghafla akashtukia akishikwa kwa nguvu, mwanaume mwingine akatokea, akamuwekea kitambaa cheupe puani, alipoanza kuvuta pumzi wakati kitambaa hicho kikiwa puani, hapohapo mwili wake ukaanza kukosa nguvu, akalegea, akaona giza mbele yake, akalala, na kilichoendelea baada ya hapo, hakukijua.
****
Gari la kifahari lilipaki nje ya ukumbi wa Cassanova, muziki ulikuwa ukisikika kwa sauti kubwa kutoka ndani ya gari lile, hakukuwa na mtu aliyezungumza lolote lile, wengi walihisi kwamba watu waliokuwa ndani ya gari hilo nao walitaka kuingia ndani ya ukumbi huo lakini haikuwa hivyo.
Gari hilo halikuondoka, liliendelea kubaki mahali pale mpaka baada ya nusu saa, yaani dakika kadhaa baada ya William na Borya kuingia ukumbini, milango ya gari ile ikafunguliwa na wanaume wawili kuteremka.
Walikuwa Waarabu, walivalia suti kali nyeusi, nyusoni mwao walikuwa na miwani, muda wote walikuwa wakitabasamu, wakaanza kupiga hatua kuelekea katika ukumbi ule.
Walipofika mlangoni, wakazuiliwa na mabaunsa waliokuwa mlangoni, hawakuwataka watu hao waingie humo, wakawaambia kwamba sherehe hiyo haikuwahusu hata kidogo.
“Ila tulialikwa!” alisema jamaa mmoja.
“Na nani?”
“Catherine!”
“Anawajua?”
“Sasa angetualika kama hatujui?” aliuliza jamaa mmoja.
“Basi hamruhusiwi kuingia!”
“Kwa nini sasa?”
“Kwa sababu haiwahusu!”
Waarabu wale hawakutaka kukubali, bado walisisitiza kwamba walitaka kuingia ndani ya ukumbi huo kwa sababu walikuwa wamealikwa. Warusi hao hawakujua watu hao walijuaje kama siku hiyo kulikuwa na sherehe ya kuzaliwa ya msichana Catherine, hawakuwa na uhakika kwamba Waarabu hao walialikwa kweli au la.
Wakawasiliana na watu wa ndani na kuwaambia waende pale nje ambapo wakawaambia kuhusu watu hao, na alipoitwa huyo Catherine wa bandia akasema kwamba hakuwatambua watu hao.
“Siwafahamu!” alisema Catherine huyo.
“Sasa mualiko tulipata wapi?”
“Hata mimi sijui! Labda siyo Catherine mimi!” alisema msichana huyo.
Waarabu wale hawakutaka kubaki mahali hapo, walichokifanya ni kuondoka na kurudi ndani ya gari lao. Nyuso zao zilikuwa kwenye tabasamu pana, walipewa kazi, ilionekana kuwa ngumu lakini baada ya dakika kadhaa za kukaa nje ya ukumbi huo, kazi hiyo ikaonekana kuwa nyepesi, kilichokuwa kimebaki kilikuwa ni utekelezaji tu.

Baada ya kupita saa kadhaa, Melania akarudiwa na fahamu pale kitandani alipokuwa. Kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kulitaja jina la Godson. Aliangalia huku na kule, alitaka kufahamu mahali alipokuwa, aliona akiwa juu ya kitanda huku kukiwa na dripu iliyokuwa ikining’inia.
Kwa jinsi muonekano ulivyokuwa ndani ya chumba kile, akagundua kwamba alikuwa hospitalini. Alifikaje? Hakujua, na kama aliletwa mahali hapo, alikuwa akiumwa nini na kwa nini mpenzi wake hakuwepo? Hakupata jibu.
Baada ya kukituliza kichwa chake kwa dakika kadhaa ndipo kumbukumbu zikaanza kumrudia. Akakumbuka namna alivyopigiwa simu na kupewa taarifa kwamba mpenzi wake alikuwa amekufa.
Hapohapo alipokuwa, akaanza kulia huku akiliita jina la mpenzi wake, Godson. Moyo wake uliumia mno, hakuamini kama alikuwa akipita katika kipindi kigumu kama hicho. Huku akiwa analia, nesi mmoja akaufungua mlango wa chumba hicho na kumfuata Melania aliyekuwa hapo kitandani.
“Godson yupo wapi? Mpenzi wangu yupo wapi?” aliuliza Melania huku akimwangalia nesi huyo ambaye alikuwa akimtuliza anyamaze kwani hapo alipokuwa palikuwa hospitalini.
Alihisi maumivu makali moyoni mwake, moyo wake ulimwambia kwamba mpenzi wake alikuwa amekufa na ndiyo maana alipigiwa simu na kupewa taarifa. Alitaka kuondoka hospitalini hapo, hakutaka kuendelea kubaki na wakati hakujua hali ya mpenzi wake ilikuwaje.
Kuondoka halikuwua jambo jepesi, akaambiwa atulie mpaka pale atakaporuhusiwa kwani hali yake haikuwa nzuri kama ilivyotakiwa kuwa. Alikaa hospitalini kwa saa kadhaa ndipo mama yake aliporudi kumjulia hali.
Alipomuona tu, akaanza kulia, alimwambia mama yake jinsi moyo wake ulivyokuwa kwenye maumivu makali baada ya kusikia taarifa za kifo cha mpenzi wake, Godson. Hapo ndipo mama yake, Bi Pamela akaanza kumbembeleza na kumtaka anyamaze kwani Godson hakufa kama alivyosikia bali alikuwa hospitali akipatiwa matibabu./
“Mama! Niambie ukweli!”
“Godson hajafa mpenzi! Ni mzima ila madaktari wanaendelea kumpatia matibabu!” alisema Bi Pamela.
Hakukuwa na kitu alichokihitaji Melania kama kumuona mpenzi wake. Hakukaa sana hospitalini, alipotolewa, kitu cha kwanza kilikuwa ni kwenda hospitalini huko kwa ajili ya kumuona Godson.
Walipofika, wakaambiwa wasubiri, wakaungana na wazazi wa mwanaume huyo na kuambiwa wasubiri. Muda wote Melania hakuonekana kuwa na furaha, alionekana kuumia mno moyoni mwake.
Walisubiri kwa siku nzima, wakaambiwa kwamba siku hiyo wasingeweza kumuona hivyo walitakiwa kurudi siku nyingine. Wakaondoka huku wakiwa wamenyong’onyea, nyumbani, Melania alikuwa na hali mbaya, hakula, hakulala, hakufanya kitu chochote kile zaidi ya kukaa na kumfikiria mpenzi wake.
Ilipofika saa sita usiku, akashindwa kuendelea kukaa nyumbani, akaelekea hospitalini, alitaka kufuatilia kila hatua ambayo mpenzi wake alikuwa akipitia. Hakuruhusiwa kumuona, akarudi kwenye benchi na kutulia hapo.
Usiku ulikuwa ni wa mateso sana, alilia mno, alipigwa na baridi lakini hakuwa tayari kuondoka mahali hapo. Moyoni mwake hakuhisi kabisa kwamba ajali ile ilikuwa imepangwa, hakuhisi kabisa kama Nicholaus alihusika katika ajali hiyo, kwake aliichukulia kama ajali ya kawaida ambayo ingeweza kumtokea mtu yeyote yule.
Asubuhi ilipofika, wazazi wa Godson wakafika hospitalini hapo. Walishangaa kumuona Melania akiwa hapo, wakamfuata na kumkumbatia huku wote wakilia. Madaktari hawakutoa tamko juu ya hali aliyokuwa nayo Godson mule ndani, walikuwa watu wa kuwapita huku kila mmoja akionekana kuwa na jambo zito la kuwaambia lakini walishindwa kufanya hivyo.
Baba yake Godson akaonekana kugundua kitu, jinsi madaktari walivyokuwa wakipitia kutoka ndani ya kile chumba na kuwaangalia, walionekana kuwa na kitu mioyoni mwao, kitu kibaya ambacho hawakutaka watu wengine wakifahamu.
“Kuna nini?” aliuliza baba yake Godson huku akiwa amemsimamisha daktari mmoja.
“Hakuna kitu!”
“Mtoto wangu anaendeleaje?”
“Anaendelea vizuri,” alijibu daktari huyo huku akionekana kutokuwa na uhakika na kile alichokuwa akikizungumza.
“Una uhakika?”Daktari hakujibu kitu chochote kile, akaondoka mahali hapo kwenda kuendelea na shughuli zake.
Kitendo hicho kikawatia hofu, mioyo yao ikapata majibu kwamba Godson alikuwa amekufa chumbani mule hivyo ilikuwa ni lazima madaktari wasite kuwaambia ukweli. Wakachanganyikiwa, Melania akazidi kulia kwa sauti mpaka madaktari wengine walipofika na kuuliza nini kilikuwa kimetokea mpaka Melania alie, wakajibiwa kwamba kulikuwa na dalili zote kwamba mgonjwa wao alikuwa amefariki ndani ya chumba alichokuwa amelazwa.
****
Ilikuwa ni vita ya kumgombea William, kila mmoja alijua kwamba endapo serikali ya Marekani ingekuwa na mtu kama William basi kungekuwa na mambo mengi ambayo yasingekwenda kama yalivyotakiwa kwenda kwani nchi hiyo ingekuwa juu kiteknolojia kitu ambacho kingeifanya dunia kuwa na hofu kubwa juu ya taifa hilo kubwa.
Mbali na Urusi ambayo kila siku walikuwa wakipambana kuhakikisha kwamba William anapatikana mikononi mwao pia kulikuwa na kundi jingine ambalo usiku na mchana lilikuwa likimuhitaji William, kundi hili lilikuwa ni Al Qaeda, kundi la kigaidi lililokuwa na makazi yao nchini Afghanistan katika Milima ya Tora Bora.
Kundi hilo lililokuwa likiongozwa na jamaa mwenye roho mbaya, Idriss Al Ghabush lilichanganyikiwa mara baada ya kusikia taarifa juu ya William ambaye alionekana kuwa mtu hatari katika masuala ya kompyuta.
Ilikuwa ni lazima kupambana na Marekani kwa kutumia kompyuta. Watu wengi wa kundi hilo waliuawa kwa sababu ya masuala ya kompyuta. Wengi walikuwa wakikamatwa kila walipokuwa wakizungumza kwa njia ya simu ambazo zilidukuliwa na wataalamu hao wa IT.
Marekani ilikuwa na wataalamu wengi wa kutumia kompyuta kitu kilichowapa ugumu kupambana nao. Mara baada ya kuona kwamba wanashindwa na taifa hilo kutokana na nguvu kubwa ya teknolojia, hapo ndipo walipoamua kumtafuta Muhindi aliyeitwa Cashmir Ajay ambaye alilifanya kundi hilo kuwa juu zaidi kiteknolojia kiasi kwamba Marekani ikaanza kupata kazi upya.
Baada ya kusumbuliwa sana, ndipo ujio wa William ukagundulika. Walijua kwamba huyo alikuwa mtu hatari kutokana na yale aliyokuwa akiyafanya hivyo kuwatuma watu nchini Marekani kwa ajili ya kumfuatilia mtu huyo.
“Ila kuna taarifa zinasema kwamba hata Warusi wanamfuatilia,” alisema jamaa mmoja.
“Umejuaje?”
“Kuna yule mpelelezi wetu kitengo cha KGB ndiye aliyenipa taarifa hizo.”
“Kwa hiyo nao wapo Marekani?”
“Ndiyo mkuu!”
“Hakikisheni mnakwenda huko! Chochote kitakachotokea, fanyani mnalolijua ili mambo yawe sawa,” alisema Ghabush.
Harakaharaka mawasiliano kati ya Waarabu waliokuwa Afghanistan na Marekani yakafanyika haraka sana. Vijana wengine watatu wakatumwa kuelekea huko kwa ajili ya kukamilisha kile kilichotakiwa kufanywa kipindi hicho.
Kuingia nchini Marekani hakukuwa na tatizo lolote lile, walijifanya kuwa wanachuo waliokuwa wakienda huko kusoma huku wengine wakijifanya kuwa wafanyabiashara wakubwa.
Hilo halikuwa tatizo, wakaruhusiwa kuingia ambapo moja kwa moja wakaonana na wenzao na kuwaambia kilichokuwa kikiendelea. Walichokifanya ni kufuatilia, walipofika chuoni wakagundua kwamba kulikuwa na Mrusi mmoja aliyekuwa karibu sana na William.
Wakaingiwa na shaka kwamba huyo Mrusi hakuwa mtu wa kawaida, alikuwa karibu na William kwa maslahi fulani, hivyo wakaanza kufuatilia kwa ukaribu. Siku ambayo Borya na William walikuwa wakienda kwenye sherehe ya kuzaliwa ya msichana Catherine, wakawatuma vijana wawili ambao walifika mpaka ukumbini na kutaka kuingia ndani lakini hawakuruhusiwa.
Hilo halikuwa tatizo, walijua fika kwamba huo wote ulikuwa ni mchezo uliopangwa, ili kuwadanganya, wakajifanya wakiondoka lakini wakaliegesha gari lao sehemu na kuteremka kisha kuanza kufuatilia.
Ilipofika usiku mkubwa, Warusi wanne wakatoka ndani ya ukumbu ule huku mmoja akiwa amembeba mtu begani, walikuwa na uhakika kwamba huyo alikuwa William, akapandishwa ndani ya gari na kuondoka mahali hapo.
“Tuwafuatilie,” alisema Mwarabu mmoja, huyo aliitwa Kadesh Saleh.
Wakaingia ndani ya gari na kuanza kuwafuatilia. Ilikuwa ni safari ndefu kidogo ambayo iliishia ndani ya jumba moja la kifahari lililokuwa likimilikiwa na Mrusi mmoja, mfanyabiashara mkubwa aliyeitwa Petrov Tasha.
Humo ndani, mara baada ya William kuingizwa, mtu aliyeonekana kuwa daktari akahitaji William apelekwe katika chumba maalumu kwa ajili ya kuvishwa sura ya bandia.
Hilo halikuwa tatizo, huku akiwa amepoteza fahamu, akapelekwa katika chumba hicho na kuwekwa juu ya meza kubwa. Hapo, ikachukuliwa sura ya bandia ya mtu aliyeonekana kuwa Mrusi kisha kuvarishwa, ngozi yake nyeusi ikaanza kupakwa vipodozi mbalimbali na kubadilika, akaonekana kama Mzungu.
“Ni lazima achomwe sindano yenye Mitrophynpil,” alisema daktari huyo.
“Haina shida! Dawa ziandaliwe!”
“Hiyo si dawa, ni sumu ambayo itavifanya viungo vyake vyote kutokufanya kazi kwa saa sabini na mbili,” alisema daktari huyo.
“Sawa. Ngoja itafutwe.”
Kulikuwa na ugumu mkubwa kuipata sumu ya Mitrophynpil lakini ndani ya saa moja, wakafanikiwa na hivyo kumpelekea daktari huyo ambaye bila hofu, akamchoma William sindano yenye sumu hiyo ambayo ingevifanya viungo vyake vyote kutulia, kutokufanya kazi kabisa zaidi ya kichwa.
“Sasa yupo huru kusafirishwa!”
Hicho ndicho kilichofanyika, siku iliyofuata, hata kabla suala la William halijaanza kuwa gumzo, wakafanya mipango ya kumsafirisha William kuelekea nchini Urusi, hawakupata tabu kupata tiketi, walipopewa na vibali vyote vya safari, wakaelekea uwanja wa ndege.
Wakawatafuta watu wengine watatu, hao walitakiwa kujifanya ndugu wa William na walikuwa wakimpeleka ndugu yao nchini Urusi kwa ajili ya matibabu. Ilikuwa vigumu kwa watu kugundua kwamba mtu huyo hakuwa yule waliyekuwa wakimwangalia.
Sura ilikuwa nyingine, aliyafumbua macho yake lakini alishindwa kuongea kitu chochote kile. Hakuonekana kuwa mtu mweusi, sura pamoja na vipodozi alivyokuwa amepakwa vilionyesha kabisa kwamba William alikuwa Mrusi.
We have to take him to Russia, he is going to die,” (tunatakiwa tumpeleke Urusi, anakufa) alisema mwanamke mmoja ambaye naye alikuwa Mrusi.
“Ooh! Very sorry! Can I see his ID, please” (Ooh! Poleni sana! Naweza kukiona kitambulisho chake, tafadhali?) alisema msichana aliyekuwa katika sehemu ya kukagua pasipoti na vibali vingine.
“This one madam,” (hii hapa mama)
Mwanamke yule akakichukua na kuanza kukiangalia, ni kweli alionekana kuwa Mrusi aliyeitwa Vladimir Kulich ambaye alionekana kuwa na siku chache za kuishi duniani kutokana na magonjwa mawili yaliyokuwa yakimsumbua, kupooza mwili na kansa ya damu. Baada ya kukiangalia kwa sekunde kadhaa, akawaruhusu wapite huku Wiliam akiwa amewekwa kwenye kiti cha matairi.
Alikuwa akiona kila kitu kilichokuwa kikiendelea, alitamani kuzungumza na kumwambia mwanamke yule kwamba hao hawakuwa ndugu zake lakini alishindwa kabisa kufanya hivyo.
Hakutingishika pale alipokuwa, bado sumu aliyokuwa amechomwa iliendelea kuvidhoofisha viungo vyake. Moyoni mwake aliumia mno, hakujiona kuwa tayari kuelekea nchini Urusi ila kwa sababu ya watu hao kumuhitaji, akajikuta akipelekwa huko pasipo kupenda.
Wakati wao wakipita na kuingia ndani, ya jengo la uwanja huo. Waliofuata walikuwa Waarabu wa kundi la Al Qaeda. Hao walitumwa kwa ajili ya kumsafirisha William kuelekea nchini Afghanistan.
Walifuatilia kwa karibu kila kitu kilichokuwa kimetokea, tangu usiku uliopita mpaka siku hiyo. Walijua kwamba kama ndege hiyo ingefika Urusi ingekuwa ngumu sana kwao kufanikiwa kumteka William hivyo waliona kulikuwa na umuhimu mkubwa wa kumalizia kila kitu ndani ya ndege.
Hakukuwa na mtu aliyejua kama asubuhi sana ya siku hiyo baada ya kugundua ndege aliyokuwa akisafirishiwa William, Waarabu hao walionana na wahusika kinyemela na kuwalipa dola laki moja kwa ajili ya kuweka mzigo wao wa silaha na mabomu ndani ya ndege hiyo.
Kilichobaki kilikuwa ni kuiteka ndege hiyo, kuwaua abiria wote na kumtorosha William.

Linda alikuwa chumbani, moyo wake ulikuwa na hofu tele, hakujua ni kitu gani kiliufanya moyo wake kuwa namna hiyo, alikosa furaha, amani ikapotea kabisa. Akasimama kutoka kitandani na kuanza kutembea huku na kule, aliogopa kwani kwa kawaida anapokuwa katika hali hiyo basi ilikuwa ni lazima kuwe na jambo baya mbele yake.
Hakujua ni jambo gani. Kitu cha kwanza kabisa kilichokuja kichwani mwake kilikuwa ni mpenzi wake, William. Akaichukua simu yake na kuanza kumpigia, simu ilikuwa ikiita, iliita na kuita lakini haikupokelewa.
Akashikwa na hofu zaidi kuona kwamba inawezekana kulikuwa na jambo baya hivyo akamwandikia ujumbe kwamba kama angeuona basi ampigie kwa kuhisi inawezekana alikuwa sehemu yenye kelele ambapo hakuweza kuisikia simu yake ikiita.
Hakupata usingizi, alijaribu kulala lakini usingizi haikumjia kabisa. Mawazo yelimuendesha, muda ulizidi kwenda mbele lakini mpenzi wake hakupiga simu, hivyo akampigia Borya.
Kama ilivyokuwa kwa William, hata naye hakupokea simu ile, akashikwa na hofu kwamba inawezekana walipata ajali wakati wakirudi kwani haikuwa kawaida kwa wote wawili kutokupokea simu.
Usiku huo ukawa wa mateso tele, mpaka asubuhi inaingia William hakuwa amerudi chumbani kitu kilichomfanya kuwasiliana na uongozi wa chuo. Hakukuwa na aliyeamini kile walichoambiwa, haikuwa rahisi kwa William kwenda sehemu na kulala hukohuko. Taarifa za kupotea kwake zikasambazwa chuoni hapo mpaka kuwafikia maofisa wa FBI ambao walipewa jukumu la kumlinda chuoni hapo.
“What? This is impossible!” (nini? Haiwezekani!) alisikika mwanaume kwenye simu.
“He got lost,” (amepotea)
“How?” (kivipi?)
Maofisa wa FBI walichanganyikiwa, kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kumtafuta Linda ambaye aliwaambia kwamba usiku uliopita aliondoka na rafiki yake, Borya kwenda kwenye sherehe ya kuzaliwa ya msichana mmoja aitwaye Catherine na baada ya kuondoka, hawakurudi tena.
“Did you try to reach him?” (ulijaribu kumpigia?)
“Yes! I did it several times,” (ndiyo! Nilifanya hivyo mara kadhaa!)
Maofisa hao hawakutaka kukubali, walichokifanya ni kumpigia simu, kama ilivyokuwa kwa Linda, hata kwao simu haikuwa ikipokelewa. Hawakuwa na jinsi, walichokifanya ni kutraki simu yake ili kujua ilikuwa mahali gani. Hilo likafanyika na ndani ya nusu saa, tayari walijua kwamba simu hiyo ilikuwa katika Mtaa wa Livingstone katika ukumbi mmoja ulioitwa Cassanova.
Maofisa hao wakaelekea huko, walipofika, wakaingia ndani, hakukuwa na mtu, waliangalia huku na kule lakini hawakubahatika kumuona mtu yeyote japokuwa bado GPS yao ilionyesha kwamba simu ya William ilikuwa humo ndani.
Wakapiga tena, wakasikia simu ikianza kuita chooni, wakaondoka na kuelekea huko, walipofika, waliikuta simu ikiwa chini lakini William hakuwepo mahali hapo, haikuwa simu yake tu bali hata simu ya Borya ilikuwa pembeni yake hivyo wakazichukua na kuondoka nazo.
Walichanganyikiwa, walijilaumu kwa kutokuwa makini kuhakikisha kwamba William anakuwa kwenye mikono iliyo salama. Waliondoka mpaka katika kituo chao kidogo ambapo kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kuchukua simu ya Borya na kuangalia namba alizokuwa amepiga na kupiga.
Katika uwanja wa namba zilizoingia na kutoka, hakukuwa na namba yoyote ile lakini hilo halikuwatisha kwani waliamini kwamba walikuwa na uwezo wa kugundua namba zozote zile hivyo wakaituma namba yake makao makuu na kuomba kutajiwa namba zilizoingia na kutoka na kama iliwezekana basi wachukue mawasiliano yao yaliyofanyika kwa njia ya sauti.
“Tupe dakika ishirini!”
Baada ya dakika ishirini, wakapigiwa simu na kupewa namba zote zilizokuwa zimeingia na kutoka. Hapo ndipo walipopata jibu kwamba mtu aliyekuwa na William alikuwa Mrusi na hata namba ambazo alikuwa akiwasiliana nazo zilitoka katika makao makuu ya Shirika la Ujasusi la KGB nchini humo.
“Tumekwisha! Kumbe yule kijana alikuwa jasusi!” alisema ofisa mmoja wa FBI, kiongozi aliyeitwa Hugh Jackman.
“Unasemaje?”
“Hakikisheni upekuzi unafanyika kila kona. Bado tunahitaji kumfahamu mtu aliyekuwa akiitumia simu hii kwa undani, kama atakuwa nchini ame ameondoka,” alisema Jackman.
Hilo ndilo lililofanyika, ilikuwa ni lazima FBI wahakikishe kwamba mwanaume huyo anapatikana haraka iwezekanavyo. Wakarudi chuoni ambapo huko wakachukua picha ya Borya, wakaangalia picha yake na kuanza kuitafuta katika kompyuta zao.
Nyaraka zake zote zilionekana wazi, ilionyesha ni siku gani aliingia nchini Marekani, alipopitia mpaka kufika katika chuo hicho. Walijilaumu sana, walihisi kwamba Borya alikuwa mtu hatari lakini cha kushangaza hawakuchukua hatua yoyote ile.
“Hebu alama za vidole zake,” alisema Jackman.
“Ngoja tuziskani tuone!”
Wakaichukua simu ile na kuanza kuskani, walitaka kuona alama zake za vidole ili wazitume uwanja wa ndege ambapo hapo wangeangalia kama kwa simu hiyo mtu aliyekuwa na alama hizo za vidole kama aliondoka.
Hilo halikuwa zoezi la muda mrefu, ndani ya dakika tano, wakapewa alama za vidole ambazo zilitumwa hadi uwanja wa ndege sehemu ya kuingilia abiria ambapo baada ya kuangalia, zilionyesha kwamba mtu huyo alipita muda muda mchache uliopita na kuingia kwenye ndege uya Fly Emirates.
“Tunakuja!”
Kila kitu kilichofanyika kwa wakati huo kilifanyika haraka sana. Maofisa hao wakaelekea mpaka uwanja wa ndege, kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kuangalia picha za kamera kwa siku hiyo. Walipelekwa katika chumba maalumu kilichokuwa na kompyuta nyingi na televisheni na kisha kuonyeshewa picha zote zilizopigwa siku hiyo.
“Hapohapo! SI alipitia geti hili?”
“Ndiyo!”
“Huyu hapa! Yupo na wenzake! Madaktari! Inakuwaje? Nani anaumwa?” aliuliza Jackman.
“Kwa maelezo yaliyotolewa mwanaume mgonjwa anaitwa Vladimir Kulich. Amepooza mwili mzima,” alisema dada yule ambaye ndiye aliyekagua vitambulisho vyao.
“Sasa ilikuwaje apite na wenzake? William alikuwa wapi?”
“Hatujui! Hakukuwa na mtu mweusi waliyepita naye zaidi ya huyu mgonjwa,” alisema dada huyo.
Jackman akachoka, akashusha pumzi ndefu na kutulia kitini. Kila mmoja alikuwa kimya, alimwangalia mwanaume huyo aliyeonekana kuwa na hasira kupita kawaida. Akaanza kuzungukazunguka ndani ya chumba kile huku akionekana kuwa na mawazo tele.
Kila mmoja alikuwa akimsikilizia yeye, walitaka kufahamu ni kitu gani kilitakiwa kufanyika kipindi hicho. Baada ya kukaa katika hali hiyo kwa dakika tano, hapohapo akawarudia.
“Umesema wale waliokuja ni madaktari?” aliuliza.
“Ndiyo!”
“Na mgonjwa alitoka wapi?”
“St. Pius Medical Centre.”
“Hebu wapigieni simu kuwaulizia kuhusu huyu mgonjwa,” alisema Jackman.
Hapohapo alichokisema ndicho kilichofanyika. Namba zikatafutwa na kupigwa kwa ajili ya kumuulizia mgonjwa aliyeitwa Vladimir Kulich. Simu ilipopokelewa na kuuliza swali hilo, mtu aliyekuwa huko hospitalini akaangalia majina ya wagonjwa wote waliokuwepo na hata walioruhusiwa, hakukuwa na mgonjwa mweye jina hilo.
“Hakuna mgonjwa mwenye jina hilo,” alisikika dada wa hospitalini.
“Huyu mgonjwa ni William!” alisema maneno yaliyomfanya kila mtu kushtuka.
“Unasemaje?”
“Huyu mgonjwa ndiye William!” alirudia maneno yake.
Kila mmoja alimshangaa, hawakuamini kama angesema maneno kama hayo. Walimwangalia mgonjwa yule kwenye televisheni ile, alikuwa Mzungu wa Urusi, muonekano wake haukuonekana kama alikuwa William hata mara moja.
“Inawezekana vipi?”
“Kwani huyu mgonjwa alizungumza lolote?”
“Hapana!”
“Ndiyo maana nimewaambi kwamba mgonjwa huyu ni Willia,’ alisema Jackman huku akimwangalia mmoja baada ya mwingine aliyekua ndani ya ndege hiyo.
Kitu alichokitaka ni kujua mahali ndege hiyo ilipofikia, waliamini kwamba safari ya watu hao ilikua ni kwenda nchini Urusi hivyo ilikuwa ni lazima kuhakikisha kwamba hata kabla ya ndege hiyo kuwasili nchini humo basi waweze kuishusha ndege hiyo na kumchukua mtu wao.
Wakawasiliana na watu wa mamlaka ya anga uwanjani hapo na kupewa taarifa kwamba bado ndege ilikuwa safarini kuelekea Ottawa nchini Canada hata kabla ya kuelekea nchini Urusi.
“Ilikwishaingia nchini Canada?”
“Bado! Ndiyo inakaribia!”
“Ni lazima ishushwe haraka iwezekanavyo,” alisema Jackman.
Wakati wakiwa wanawasiliana na watu hao, baadaye wakaambiwa kwamba mawasiliano yalikatika na hawakuwa wakiifikia ndege hiyo. Hawakujua watu hao walikuwa wapi, hawakujua kama ndege hiyo ilikuwa safarini au ilipokea hitilafu.
Wakaendelea kuwasiliana nao, wakaifuatilia kwenye rada na kitu kilichowashangaza wote, ndege hiyo haikuweza kuonekana kwenye rada.
Hapo ndiupo maofisa wa FBI wakachanganyikiwa zaidi, kikao cha dharura kikaitishwa katika chumba kidogo makao makuu kwa ajili ya kujadili kitu kilichokuwa kikiendelea. Kila mmoja ndani ya chumba hicho alionekana kuwa na hofu tele, walikuwa radhi kupoteza kitu chochote kile lakini si kumpoteza William ambaye alionekana kuwa mkombozi wao mkubwa katika masuala ya teknolojia. Wakati wakiwa kwenye kikao hicho, mara mlango ukafunguliwa na msichana fulani mrembo kuingia huku akiwa na karatasi mkononi mwake, kila mmoja akamshangaa.
“What is going on?” (nini kinaendelea?) aliuliza jamaa mmoja.
“A plane carrying William has crashed in the Columbia Mountains,” (ndege iliyomchukua William imepata ajali katika milima ya Columbia).
Kila mtu aliyesikia maneno hayo akashtuka, hakuamini kama kweli kile kilichozungumzwa kilikuwa kweli au la. Alichokifanya msichana yule ni kuchukua rimoti iliyokuwa ndani ya chumba kile na kuwasha televisheni, kila kituo cha habari kilikuwa kikionyesha tukio hilo.
Wote kwa pamoja wakajikuta wakishika vichwa kwa huzuni tele, ndege ileile waliyoambiwa kwamba ndiyo iliyombeba William huku akionekana mgonjwa ndiyo iliyopata ajali kwa kuanguka katika milima ya Columbia ambayo asilimia kubwa ilikuwa ni ya mawe iliyokuwa na barafu kubwa.
“At least one fifty people died,” (watu mia moja na hamsini walikuwa wamepoteza maisha,” yalisomeka maneno makubwa yaliyokuwa yakipita yaliyowafanya watu wote kulengwa na machozi kwani idadi hiyo ya watu ndiyo iliyokuwa ndani ya ndege hiyo kubwa ya Fly Emirates.

Waarabu watatu wakasimama kutoka katika viti walivyokuwa wamekaa na kuelekea chooni, huko, tayari mizigo yao iliyokuwa na mabomu, bunduki ilikuwa huko. Hakukuwa na mtu aliyeonekana kuwa na hofu nao, walivalia suti na huku mikononi mwao wakiwa wameshika Biblia kitu kilichoonyesha kwamba watu hao walikuwa wachungaji wa Kiarabu ambao walifika nchini Marekani kwa ajili ya kutangaza Neno la Mungu.
Hawakuingia chooni wote, waliingia kwa zamu, huko, walipotoka, mmoja akaenda mbele, mwingine akasimama katikati na mwingine nyuma tena wote wakiwa na mabegi ya parachuti migongoni mwao, walihakikisha abiria wote wanakuwa katikati yao.
Warusi wale walikuwa kwenye viti pamoja na abiria wengine, hawakuhisi kama Waarabu hao walikuwa magaidi, walichukulia kama abiria wengine ambao walikuwa na uhuru wa kutembea huku na huko hapo kwenye ndege.
“Hey! Listen up,” (Hey! Sikilizeni!) alisema Muarabu mmoja kwa sauti kubwa, watu wote wakanyamaza na kumwangalia.
Mwarabu huyo hakutaka kuishia hapo, alichokifanya ni kutoa bunduki yake, kila mmoja akashtuka, hawakuamini kama kweli ndege hiyo ilikuwa imetekwa na magaidi hao. Wale Warusi waliokuwa na William, walishangaa, hawakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea, walikuwa safarini na tayari waliwaambia wenzao kwamba kila kitu kilikamilika, William walikuwa naye na ndani ya saa chache ndege hiyo ingetua Urusi huku wakiwa na mtu huyo.
Hata kabla hawajafika huko, ndege hiyo ilitekwa na Waarabu ambao kwa kuwaangalia tu walionekana kuwa na roho mbaya, ilikuwa ni afadhali kukutana na mbwa mwitu msituni, tena ukiwa peke yako kuliko kukutana na watu hao.
“Tumeiteka ndege hii, tunataka wewe ufanye kile tunachotaka ufanye, ukienda kinyume, hatuna budi kukuua,” alisema Mwarabu huyo huku wenzake wawili wakiwa wanazunguka huku na kule.
“Kitu cha kwanza kabisa ninataka wote mliokuwa humu ndani mlalie viti vyenu huku mkiweka mikono juu,” alisema Mwarabu huyo aliyeitwa Abdul, ndani ya sekunde kumi, kila abiria akafanya hivyo wakiwemo wale Warusi ambao hawakuwa na silaha yoyote ile.
Abdul akapiga hatua kuwafuata Warusi wale, alipowafikia, akawaambia kwamba huo ulikuwa muda wa wao kuondoka na mtu waliyekuwa wakimuhitaji. Walishangaa, walijua kwamba hakukuwa na mtu aliyejua kama walimbadilisha William kuwa kwenye muonekano mwingine kabisa, sasa Waarabu hao walijuaje?
Wakati hayo yote yakiendelea, Wiliam alikuwa katika chumba kingine, sehemu ambayo iliwekwa kwa ajili ya wagonjwa waliokuwa vitandani au katika viti vya walemavu. Walichokifanya ni kwenda sehemu hiyo na kumwambia kwamba ilikuwa ni lazima kuondoka naye.
William alikuwa na maswali mengi ya kuuliza kwamba watu hao walikuwa wakinanani lakini alishindwa kufanya hivyo kabisa kwa sababu hakuwa na uwezo wa kuzungumza neno lolote lile, viungo vyake havikuweza kusogea sehemu yoyote ile.
Alichokifanya jamaa huyo ni kulifunga kwa nyuma begi katika kiti hicho cha walemavu na kisha kuanza kukisukuma kuelekea mlangoni tayari kwa kuondoka. Kila mmoja aliyekuwa ndani ya ndege ile alikuwa na hofu tele, kifo kilionekana mbele yao, hawakuona kama wangeweza kupona kwani walijua historia ya Waarabu, waliyakumbuka matukio kadhaa yaliyowahi kutokea, walikumbuka vilivyo tukio la Septemba 11 lililotokea nchini Marekani, hivyo kila mmoja akaanza kusali sala yake ya mwisho.
“Ni lazima mfe. Hatutaki watu wajue nini kilitokea ndani ya ndege hii,” alisema Abdul na kuwaambiia wenzake kwamba hiyo ilikuwa nafasi ya kuwaua watu hao ili waondoke.
Hawakutaka kupoteza muda, kila mmoja akashika bunduki yake aina ya AK-47 na kuanza kuwamiminia risasi abiria waliokuwa ndani ya ndege hiyo. Kila kitu kilichokuwa kikiendelea kabla, marubani hawakujua chochote kile ila baada ya kusikia milio ya risasi, wakatoka kuona nini kikiendelea, nao wakapigwa risasi na ndege kuanza kupoteza muelekeo.
“Turuke,” alisema jamaa mmoja.
Hilo ndilo lililofanyika, kiti cha kwanza kilikuwa ni kukisukuma kiti alichokalia William halafu na wao kuruka kwa parachuti. Walipokuwa angani, mmoja akakifuata kiti kile alichokuwepo William na kisha kulifungua parachuti lake kisha na wao kufungua yao.
Wakati wao wakiendelea kushuka chini, ndege ile ilikwenda na kugonga katika Milima ya Columbia na kulipuka. Walishuhudia kila kitu kilichokuwa kimetokea, mioyo yao ikawa na furaha tele kwani walifanikisha kile walichokuwa wamekikusudia.
Wakati walipokuwa wakiendelea kushuka, William alipoteza muelekeo, hakuwa kama wao ambao waliamua parachuti liende kutua wapi. Alikaa tu huku akiangalia kila kitu kilichokuwa kikiendelea, wakati yeye akitua tu, wale Waarabu walitua mbali kabisa, umbali kama wa mita mia moja na hamsini.
“Ametua kule, tumfuateni,” alisema Abdul mara baada ya kutua chini.
Hicho kilikuwa kipindi cha baridi kali nchini Canada. Ardhi nzima ilikuwa imefunikwa na barafu kubwa huku kwa mbali theluji ikiendelea kudondoka kwa wingi. Wakavua mabegi yao, hawakutaka hata kukunja maparachuti yao, wakaanza kukimbia kuelekea kule alipotua William.
Chini kulikuwa na barafu lililochanganyika na theluji nyingi kiasi cha kufikia magotini mwao, walitembea kwa shida sana kuelekea kule alipokuwa William. Walipofika kama hatua mia moja kabla ya kumfikia, wakaona bonde moja kubwa likiwa mbele yao, ili kwenda kwenye upande aliokuwa William ilikuwa ni lazima kulivuka bonde hilo ambalo nalo lilijaa barafu na theluji nyingi.
“Tufanye nini?” aliuliza Mwarabu mmoja.
“Ni lazima tuvuke bonde hili kwa gharama yoyote ile,” alisema Abdul na hivyo kuanza kuvuka bonde hilo.
Ilikuwa kazi kubwa, lilikuwa bonde hatari la Vernian lililoaminika kuwa na wanyama hatari aina ya mbwa mwitu wa kwenye baridi. Hawakuogopa kwa sababu walikuwa na bunduki mikononi mwao, hivyo wakaanza kulivuka.
Haikuwa kazi nyepesi kulimaliza bonde hilo, walichukua dakika ishirini kushuka bonde na kupandisha. Kitu cha ajabu kabisa mara baada ya kulivuka bonde hilo na kufika kule alipokuwa William, hawakuweza kumuona.
Kila mmoja alishangaa, waliangalia nyuma, usawa waliokuwepo, pale waliposimama ndipo ambapo William alipokuwa, hawakujua alikwenda wapi kwani kwa jinsi alivyokuwa, hakuwa na nguvu ya kufanya kitu chochote kile.
“Yupo wapi? Si alikuwa hapa?” aliuliza jamaa mmoja.
“Hata mimi nashangaa. Jamani! Kiti hiki hapa,” alisema jamaa mmoja, ni kweli, pembeni yao, mbali kidogo kulikuwa na kiti kile cha walemavu, hakikuwa kikionekana vizuri kwa sababu kilifunikwa na theluji zilizokuwa zikidondoka.
Wakakifuata, juu ya kiti hicho hakukuwa na mtu yeyote yule, walishangaa. Wakaangalia huku na kule, William hakuwepo kitu kilichowachanganya sana. Hawakutaka kukubali, hawakutaka kuendelea kubaki hapo, walichokifanya ni kuanza safari ya kuelekea sehemu yenye miti mingi ambapo waliamini kwamba William alikimbilia huko.
Hawakuwenda mwendo mrefu, baada ya dakika kumi na tano, wakafika katika sehemu iliyokuwa na nyumba kubwa ambayo asilimia tisini ilitengenezwa kwa mbao, wakahisi kwamba Wiliam alikuwa ndani ya nyumba hiyo, wakaanza kuisogelea huku wakiwa na bunduki zao. Kipindi hicho walikuwa tayari kupambana na kitu chochote kile ambacho kingewafanya kumkosa William.
****
“Who are you?” (wewe ni nani?)
Lilikuwa swali lililotoka kwa mwanaume aliyekuwa na ndevu nyingi aliyekuwa amevalia koti kubwa lenye manyoya mengi kwa ajili ya kujikinga na baridi, mkononi alishika bunduki yake kubwa aina ya gobole na alikuwa akiongea huku akimwangalia William.
Huyo alikuwa muindaji aliyekuwa na kazi ya kuwawinda wanyama wengi katika msitu huo ambao ulikuwa ukitawaliwa na barafu jingi kila kipindi cha baridi kama hicho kilipofika.
Alimwangalia William, alionekana kama mtu aliyehitaji msaada mkubwa. Japokuwa kulikuwa na baridi kali lakini William alivalia nguo nyepesi ambayo ilionyesha kumpa shida hapo alipokuwa.
Hakujibiwa swali lake, akahisi kwamba kulikuwa na tatizo. Pamoja na hayo yote lakini kichwa chake kilikuwa na maswali mengi kwamba iliwezekana vipi mtu huyo kuwa mahali hapo tena huku akiwa kwenye kiti cha walemavu kitendo kilichoonyesha kwamba hakuwa sawa?
Hakutaka kuuliza maswali zaidi, alichokifanya ni kumnyanyua William na kuondoka naye mahali hapo. Alipata tabu, kupiga hatua kwenye theluji nyingi kama ile ilikuwa mtihani mkubwa lakini hakutaka kumuacha William, ilikuwa ni lazima aondoke naye, ilikuwa ni lazima amsaidie.
Hakuchukua dakika nyingi akafika katika nyumba aliyokuwa akiishi. Akaufungua mlango na kuingia ndani. Kitu cha kwanza kabisa alichokifanya ni kuwasha moto na kumsogeza William kwa ajili ya kupata joto, hakuishia hapo, akamlete chupa za pombe na kumuwekea mbele yake.
“Why are you here?” (kwa nini upo hapa?) alimuuliza lakini William hakujibu chochote kile zaidi ya kumwangalia.
“Are you Russian? Can you speak English?” (wewe ni Mrusi? Unaweza kuzungumza Kiingereza?) aliuliza lakini bado jibu la William lilikuwa ni ukimya wake.
Muda uliendelea kusonga mbele, baada ya dakika kadhaa, akahisi kama nje kulikuwa na watu. Harakaharaka akasogea dirishani na kuchungulia nje. Macho yake yakatua kwa watu waliovalia suti, walikuwa Waarabu watatu ambao walikuwa wakisogea kule nyumba yake ilipokuwa huku mikononi wakiwa na bunduki.
“Ooh My God,” (Ooh Mungu wangu!) alijikuta akisema kwa kuhamaki. Hata alipofikiria kuhusu gobole lake, ndiyo kwanza lilikuwa na risasi mbili tu zilizobaki.
“I am a dead man already,” (tayari mimi ni mfu) alisema huku akionekana kukata tamaa.

Hakukuwa na amani, kila mtu alipagawa mara baada ya kusikia kwamba ndege iliyokuwa imembeba William kuelekea Urusi ilipata ajali, ikaanguka na kulipuka. Taarifa hizo zikasambazwa kila kona, wale waliokuwa hawafahamu kama William alitekwa, wakafahamu kitu kilichowashangaza wengi kwamba ilikuwaje Marekani, pamoja na ulinzi wao wote, Warusi wafike nchini humo na kumchukua William kana kwamba alikuwa mtu wao?
Wakati watu wakijiuliza hilo, huku nyuma FBI walikuwa wakifanya kila kitu kujua kama kweli wakati ndege ikilipuka, William alikuwa ndani ya ndege au la? Na kama ndege ililipuka, ni kweli ilipata hitilafu angani au kulikuwa na kitu kingine.
Cha kwanza walichokifanya ni kwenda mpaka eneo ambalo ndege hiyo iliangukia, hapo, walihitaji kupata Black Box, kifaa maalumu kilichokuwa kikinasa mawasiliano ya marubani kwenye ndege ili wajue ndege hiyo ilipata tatizo gani mpaka kulipuka.
Kifaa hicho kikachukuliwa na kupelekwa Jijini New York yalipokuwa makao makuu ya FBI. Wakaitwa wataalamu wa ndege kutoka katika Shirika la Ndege la Emirates kwa ajili ya kukifungua na kusikiliza kile kilichotokea kwani waliamini kama kweli kulikuwa na tatizo, ilikuwa ni lazima marubani walilizungumzia hilo kama walivyokuwa wakiagizwa.
Kifaa kikawekwa, kikaunganishwa na kuanza kusikiliza mawasiliano hayo. Hakukuwa na sauti za marubani, walichoweza kusikia ni sauti za watu ambao lafundhi yao ilikuwa ni ya Kiarabu, baada ya muda, milio ya risasi ikaanza kusikika.
“Ndege ilitekwa,” alisema Jackman huku akiwaangalia watu waliokuwa humo.
“Sawa. Kama ilitekwa, inamaana Waarabu walijitoa mhanga?”
“Hilo ni gumu. Kwanza cha kwanza kujiuliza, kama waliiteka, kwa sababu gani? Na kama lengo lilikuwa ni kumchukua William, yupo wapi kwa sasa?” aliuliza Jackman.
Maswali hayo hayakuwa na majibu, wakawasiliana na Shirika la Kijasusi la CIA na kuwaambia kuwa walitakiwa kufuatilia kila kitu kilichotokea. Hiyo haikuwa kazi kubwa kwa majasusi wa CIA, wakasafiri mpaka Canada, walipofika katika milima ya Columbia, wakateremka na maparachuti kwenda kwenye eneo ambalo ndege hiyo ilipolipuka.
Wakaanza kuangalia eneo lenyewe, waliangalia angani, walitaka kuangalia umbali ambao ndege hiyo ilipotoka mpaka kuangukia hapo na kulipuka. Wakaanza kufuatilia, wakaanza kuingiza utaalamu wao wa kuchunguza.
“Wanasema ndege ilianguka, kama kweli ilianguka, kwa maana hiyo itakuwa ilianza kupata hitilafu umbali wa mita mia mbili. Hakuna ndege inayoanguka umbali wa mita mia moja baada ya kupata itilafu, ni lazima itakuwa mia mbili kwenda mbele,” alisema jamaa mmoja, alikuwa akizungumza huku akiwa na darubini mkononi.
“Na bila shaka ndege hii ilitokea huku,” alisema jamaa mwingine na hivyo kwenda kule ndege ilipokuwa imetokea.
Wakati wakifanya hayo yote, mikononi mwao walikuwa na kifaa maalumu kwa ajili ya kuangalia umbali kwa urefu wa mita, walipofika mia mia mbili, wakajua kwamba hapo ndipo ndege ilipoanza kupata hitilafu.
“Bila shaka ilianzia hapa, ikaenda kule na kuanguka. Na kama huku ndipo ilipoanza kuanguka, kutakuwa na kitu hukuhuku. Hebu tuangalieni, kuna jambo nahisi. Kama kweli wale Waarabu hawakuwepo kwenye ndege, inamaana waliruka, na kama waliruka, inawezekana walitumia parachuti, kwani ndege inayoanguka, inaweza kuwa angani kwa umbali wa mia mia moja, na kama waliruka, wapo wapi?” alihoji jamaa mmoja, huyu ndiye waliyemuona kuwa mtu wao mwenye uwezo mkubwa wa kufikiria, aliitwa Gibson Charles.
Walichokifanya ni kuanza kuzunguka huku na kule wakitafuta walichokuwa wakikitafuta kwani walijua kwamba kulikuwa na kitu, Waarabu wasingeweza kuruka kwenye ndege hivihivi, kama waliruka kweli ilikuwa ni lazima walitumia parachuti.
Walipoona wametafuta bila mafanikio hapo ndipo walipochukua kamera yao ya kisasa iliyofungwa kwenye kifaa kiitwacho drone na hivyo kukirusha angani kwa ajili ya kuchukua picha huku wao wakifuatilia kwenye iPad waliyokuwa nayo.
Drone ilikwenda huku na kule, ilitafuta kila sehemu, walikaa huku wakiangalia, walifuatilia kwa makini kabisa. Hali haikuwa nzuri mahali hapo, bado theluji iliendelea kuanguka na hawakuacha hata mara moja.
Kamera ile ilitafuta mpaka ilipofika sehemu ambapo waliona kitu kama kiti kwa mbali, wakaishusha drone kwenda karibu zaidi, wakakiona kitu ambacho waliamini kwamba ni kiti. Walichokifanya ni kuwasiliana na FBI kwanza.
“Mara ya mwisho William alikuwa kwenye nini? Alikuwa na uwezo wa kutembea?” aliuliza Gibson.
“Hapana! Alikuwa kwenye kiti cha walemavu,” alijibu Jackman.
“Ahsante.”
Wakahisi kwamba kile ndicho kiti alichokuwa William, wakaanza kuelekea kule kilipokuwa. Hakikuwa karibu, ulikuwa ni umbali wa mita mia tano, walipita kwenye theluji nyingi, waliteseka kupiga hatua lakini hawakutaka kurudi nyuma.
Mbele yao waliyaona mafanikio makubwa, waliamini kwamba iwe isiwe kile ndicho kiti alichokuwa amekalia William. Walipofika umbali fulani, mbele yao kulikuwa na bonde kubwa ambalo walitakiwa kulivuka ndipo wakifikie kile kiti kilipokuwa.
“Ni lazima tulivuke hili bonde,” alisema Gibson.
Hawakuwa na jinsi, hicho ndicho walichokifanya, wakaanza kuvuka bonde lile lililokuwa limefunikwa kwa barafu kubwa na theluji. Walitumia dakika kadhaa, wakalimaliza na kuibukia sehemu ambayo haikuwa mbali na kamera yao ya drone ilipokuwa karibu kabisa na kiti, wakaanza kukifuata.
“Ndicho chenyewe. Kwa hiyo?”
“Hatujui nini kilitokea. Hebu wasiliana na NASA, ni lazima tupate picha za satalaiti ambazo zitatuonyesha kama kulikuwa na watu, walikuwa wameelekea wapi,” alisema Gibson.
Haraka sana mawasiliano yakafanyika, ilikuwa ni lazima wajue kile kilichokuwa kimetokea mahali hapo, kama kulikuwa na watu walikwenda wapi, walitaka kujua mahali na waliamini kwa shirika kubwa kama la NASA liliweza kupiga picha ambazo zingewapa urahisi wa kujua mahali walipoelekea watu waliokuwa wakiwatafuta.
“Mpo wapi?”
“Canada.”
“Eneo?”
“10N latitude, 85W longitude.”
“Subiri!
Walitakiwa kusubiri kwa dakika kadhaa, baada ya dakika tano, wakatumiwa picha iliyoonyesha alama nyekundu sehemu ambazo watu walipita ndani ya saa kadhaa zilizopita. Wakafanikiwa kugundua kwamba eneo hilo lilikuwa na watu kadhaa, waliona mistari minne mekundu kuonyesha kwamba kulikuwa na watu wanne waliokuwa wameelekea upande wa Magharibi.
“Kwa hiyo hao Waarabu walikuwa wanne?” aliuliza jamaa mmoja.
“Inawezekana. Kama kuna mistari minne, inawezekana walikuwa wanne kwa sababu kwa William, jinsi alivyokuwa, sidhani kama alikuwa na uwezo wa kutembea,” alisema Gibson.
Wakaelekea huko. Walitembea kwa dakika kama ishirini ndipo mbele yao wakaona nyumba moja kubwa ikiwa imeteketea kwa moto. Waliingia ndani ya nyumba hiyo, hakukuwa na kitu chochote kilichobaki, kila kitu kiliunguzwa vibaya kwa moto, na ndiyo nyumba ambayo William alipelekwa na yule mzee mwindaji.
****
Waarabu walikuwa nje ya nyumba ile, waliamini kwamba mtu waliyekuwa wakimtafuta alikuwa ndani ya nyumba hiyo. Hawakutaka kukaa hapo nje, ilikuwa ni lazima waingie ndani kuhakikisha kama kweli mtu huyo alikuwa humo.
Silaha zilikuwa mikononi mwao. Wakaingia ndani kwa kuvunja mlango uliokuwa umefungwa kwa ndani, waliangalia huku na kule, William hakuwepo. Hawakutaka kuishia sebuleni tu, wakaingia mpaka vyumbani kuona kama wangemkuta mtu huyo lakini napo hawakumuona.
Walikasirika, hawakujua mahali alipokuwa, walichokifanya, kama kukosa wote wakaelekea katika gari lililokuwa nje ambapo kulikuwa na dumu la mafuta ya petroli, wakalichukua, wakaimwagia nyumba yote kisha kuichoma moto.
Waliumia mioyo yao kumkosa William lakini hawakutaka kujali. Walibaki hapo huku wakiiona nyumba hiyo ikiteketea, ilipokwisha yote na kubaki majivu, wakaridhika na hivyo kuondoka mahali hapo huku wakiwa na uhakika kwamba William alikuwa ameteketezwa na moto ndani ya nyumba hiyo.

Bado hali ya Godson ilikuwa mbaya hospitalini, tangu alipopata ajali, hakuweza kurudiwa na fahamu kitandani alipokuwa. Alitumia mipira kula huku akiwa na mashine ya oksijeni iliyokuwa ikimsaidia kupumulia.
Pale kitandani alipokuwa, alihuzunisha mno, kila daktari aliyemwangalia, alikiri kwamba hizo ndizo zilikuwa dakika za mwisho za kijana huyo kuvuta pumzi ya dunia hii na baada ya saa chache hasingeweza kupumua tena.
Wazazi wake na Melania waliendelea kumlilia, kila mmoja alihuzunika mno, hawakuamini kama kweli Godson alikuwa kimya kitandani na wakati jana tu alionekana kuwa na furaha tena na hata walipokuwa wakizungumza, alizungumza kama hakuna jambo baya ambalo lingetokea.
Hiyo ilikuwa siku ya kwanza, hakuwa na nafuu, hali yake iliendelea kuwa vilevile, haikubadilika na kuwa na unafuu hata mara moja. Melania alilia na kulia mpaka kufikia kipindi ambacho aliona kama amezoea, kwani kama kulia, alilia sana lakini hakukuwa na kitu kilichobadilika.
Marafiki zake walifika hospitalini hapo, walimfariji achukulie kila kitu kuwa kawaida lakini haikuwa rahisi kwa msichana huyo. Moyo wake ulichoma, aliumia katika kiasi ambacho alihisi asingeweza kuumia kama kipindi hicho.
“Mama! Godson atapona kweli?” aliuliza Melania, alionekana kukata tamaa kabisa, moyo wake ulimwambia kwamba ilikuwa ni lazima mpenzi wake huyo afe kitandani pale.
“Atapona tu!” alisema Bi Sophia.
“Kweli?”
“Tumwamini Mungu.”
Siku zikakatika, baada ya siku nne ndipo wakaruhusiwa kuingia ndani ya chumba alicholazwa Godson, kwa kumwangalia tu, lilikuwa jambo gumu kugundua kwamba mtu huyo alikuwa akipumua, alionekana kama mtu ambaye alifariki dunia saa chache zilizopita.
Melania akamsogelea, alipomfikia, akamlalia kwa juu na kuanza kulia juu yake huku akimuomba ayafumbue macho yake na amtazame tena kwani alikuwa amekwishafika ndani ya chumba hicho lakini Godson hakuyafumbua macho yake.
“Mpenzi! Godson mpenzi! Naomba ufumbue macho yako, fumbua macho yako mpenzi unitazame. Nitazame mpenzi, umefumba macho siku nyingi, naomba uyafumbue hata kwa dakika moja unitazame, nitazame mpenzi,” alisema Melania huku akilia kama mtoto, wazazi wake walikuwa wakifanya kazi ya kumbembeleza anyamaze lakini hakunyamaza.
“Melani! Nyamaza binti yangu!” alisema mama yake.
“Inaniuma mama! Inaniuma! Kwa nini Godson, kwa nini Mungu amfanye hivi Godson tena siku ya kunivusha pete ya uchumba?” aliuliza Melania huku akiendelea kulia kama mtoto.
“Nyamaza Melania,” alisema baba yake Godson.
Siku zikakatika mpaka siku ya ishirini ilipoingia bado Godson alikuwa kimya kitandani. Ndugu, jamaa na marafiki waliona kwamba huo ndiyoo ulikuwa mwisho wake. Waliwaonea huruma wazazi wao kwani mbali na kaka yake aliyekuwa nchini Ukraine, yeye ndiye alikuwa mtoto pekee aliyeishi nchini Tanzania.
“Naamini kuna siku atapona tu,” alisema baba yake Godson.
“Lakini siku zinakwenda baba,” alisema Melania.
“Uponyaji wa Mungu hauna mipaka, hata kama muda utakwenda, lakini bado hauwezi kuzuia kazi yake kufanya miujiza,” alisema baba yake Godson huku akiwa na imani tele kwamba kuna siku kijana wake angefumbua macho kitandani pale na kupona kabisa. Kwa watu wengine, walipokuwa wakimwangalia Godson, hawakuhisi kama jambo hilo lingeweza kutokea kwani hali yake ilizidi kuwa mbaya kadiri siku zilivyozidi kwenda mbele.
****
Mwindaji yule alikuwa kimya ndani ya nyumba yake, mapigo yake ya moyo yalikuwa yakimdunda, hakujua ni kitu gani alitakiwa kufanya ili kujiokoa katika mikono ya watu hao ambao hawakuonekana kuwa watu wazuri, kwa jinsi walivyokuwa, bunduki walizozishika zilionyesha kabisa kwamba watu hao walikuwa hatari sana.
Alichokifanya ni kwenda chumbani kwake huku akiwa amemuacha William kwenye kochi sebuleni, huko alipokuwa ndipo alipokumbuka kwamba ndani ya nyumba hiyo, wakati alipokuwa akiijenga, chini aliweka handaki kwa ajili ya kujilinda na maadui.
Hakutaka kupoteza muda, akarudi sebuleni, akamchukua William, akambeba na kuelekea naye chumbani, huko, akaufungua mpango wa kuingilia ndani ambapo ukifungwa, ilikuwa ni vigumu kujua kama kulikuwa na mlango, akaingia huko.
Kulikuwa na kila kitu, sebule kubwa huku kwa juu kukiwa na ukuta ambao ndiyo ulikuwa sakafu kwa vyumba na sebule ile ya juu. Alipoingia, akaufunga mlango na kumpeleka William kitandani. Akiwa huko, akaanza kusikika watu wakiingia ndani kwake,watu hao wakaanza kumtafuta huku wakitembea huku na kule, kwa pale alipokuwa, alikuwa na uhakika kwamba watu hao wasingeweza kumuona kwani hata mlango wa kuingilia huko ilikuwa vigumu kugundulika.
Alitulia huko mpaka pale alipohisi kwamba nyumba hiyo ilikuwa ikiteketea moto. Alilifikiria hilo, likampa uhakika kwamba watu hao hawakuwa watu wema na alifanya jambo la maana sana kumchukua mtu huyo ambaye hakujua alikuwa nani na ilikuwaje aonekane ameruka kwa parachuti na wakati hali yake ilikuwa mbaya.
“Huyu ni nani?” alijiuliza bila kupata majibu.
Hakutoka huko, hata watu wale walipoondoka, aliamini kwamba bado walikuwepo mahali hapo. Akafanya mambo yake, kulekule chini alipokuwa akapika na kumnywesha William uji wa moto. Baada ya saa kumi, akasikia wanaume wengine wakifika katika nyumba hiyo.
Hao walikuwa ni majasusi wa CIA lakini hakutaka kutoka kwani bado mawazo yake yalimwambia kwamba watu hao walikuwa wabaya ambao walifika mahali hapo kwa ajili kuwaua, hivyo hakutaka kutoka huko.
Walikaa huko kwa siku nzima huku William akiendelea kuwa kama alivyokuwa. Bado mwindaji yule alikuwa na mawazo tele, hakujua mtu huyo alikuwa nani na kitu gani kilitokea mpaka kuwa mahali pale siku hiyo.
Wakati akiendelea kujiuliza hayo ndipo akaamua kuwasha televisheni na kuanza kuangalia kuona kitu gani kilikuwa kikiendelea. Habari ambayo ilikuwa kubwa katika vituo vingi vya habari ilikuwa ni kutekwa kwa William na kufa katika ajali ya ndege iliyotokea.
Kila mmoja alihuzunika, lawama za Wamarekani zikahamia kwa Warusi ambao walionekana kutokujali, na walipoambiwa kwamba wao ndiyo walihusika, walibisha na kuhitaji kuletewa ushahidi kwani kama wataalamu wa kompyuta, walikuwa na watu zaidi ya ishirini, tena wote wakiwa na ukali zaidi ya huyo William.
“We can’t do bullshit,” (hatuwezi kufanya huo upumbavu) alisema waziri mkuu wa nchi hiyo.
“But the FBI report says you did it,” (lakini ripoti ya FBI inasema mlifanya)
“No! We are dealing with our business, not theirs,” (hapana! Sisi tunadili na mambo yenu na siyo yao) alisema waziri huyo.
Maofisa wa CIA waliendelea kupeleleza kila kona kujua mahali alipokuwa William lakini hawakupata jibu, mioyo yao iliumia sana, hawakuamini kama kweli walimkosa mtu huyo. Walikasirika, walijua kwamba Urusi ndiyo walifanya kazi hiyo ya kumteka William na kuondoka naye, walihisi kwamba ili kuwapoteza maboya wakaamua kuilipua ndege ili ionekane William amekufa na wao kumchukua kirahisi.
Hawakutaka kukubali, hawakutaka kushindwa. Walichokifanya ni kuwasiliana na maofisa wao waliokuwa nchini Urusi na kuwaambia kwamba ni lazima wafanye kazi kubwa ya kuhakikisha kwamba William anapatikana kwani kwa namna moja au nyingine ilikuwa ni lazima mtu huyo awe huko.
Hilo halikuwa tatizo, watu hao waliokuwa humo wakajipanga na kuanza kazi mara moja ili kuweza kumpata mtu huyo. Kila mmoja nchini Marekani alikuwa na uhakika kwamba William angepatikana kwani watu waliokuwa wamewatuma walikuwa wazoefu na kazi yao na uzuri zaidi ni kwamba hawajawahi kushindwa kwenye kila kitu.
****
“Ooh! Is this William? What has hapenned to him?” (Ooh! Huyu ni William? Nini kimemtokea?) aliuliza mwindaji huyo.
Alishtuka, aliiona taarifa ya habari ikimuonyesha mtu aliyehisiwa kupotea au kufa katika ajali ya ndege iliyotokea nchini Canada. Alipomwangalia mtu huyo kwenye televisheni, aligundua kwamba alikuwa William ambaye alikuwa ndani ya chumba chake.
Alishindwa kuamini, alimwangalia mara mbilimbili, kwake, hiyo ilionekana kuwa nafasi kubwa ya kushinda mamilioni ya dola kwani baada ya CIA kushindwa, wakaamua kuweka kiasi kikubwa cha fedha kwa mtu yeyote ambaye angefanikisha kupatikana kwa mtu huyo.
Alijiona tajiri, alipokuwa akimwangalia William, hakumuona William akiwa amelala bali aliziona noti za dola zikiwa kwenye mfuko mkubwa wa fedha pale kochini. Alitamani kuwapigia simu CIA na kuwaambia kwamba mtu waliyekuwa wakimtafuta alikuwa ndani ya nyumba yake.
Hakuwa na simu ya mkononi, katika maisha yake alikuwa akitumia simu ya mezani na mbaya zaidi wakati nyumba ikichomwa moto, nyaya za simu hizo nazo ziliteketea kitu kilichompa wakati mgumu.
Hakuwa na haraka sana, alichokipanga ilikuwa ni lazima aondoke mahali hapo na kwenda mjini asubuhi inayofuata kwa ajili ya kwenda kuwapigia simu CIA na kuwaambia kilichokuwa kimetokea ili waje kumchukua mtu wao.
Hilo likafanyika, baada ya kuwa na mawazo usiku mzima, hatimaye asubuhi ilipofika, akatoka nyumbani kwake kwa kutumia gari lake na kuelekea mjini huku akiwa na furaha tele. Kutokana na wingi wa theluji na barafu ilimchukua mwendo wa saa moja mpaka mjini ambapo akaelekea kwenye kibanda cha simu na kupiga simu.
“Mmesema kuna dola ngapi kwa atakayefanikisha kupatikana kwa William,” aliuliza mara baada ya simu kupatikana.
“Tunazungumza na nani?”
“Nimeuliza kwanza. Kunijua si jambo la muhimu kuliko kujua mahali William alipo,” alisema mzee huyo kwa mbwembwe.
“Dola milioni mbili” alisema mwanaume kwenye simu, hiyo ilikuwa ni sawa na bilioni mbili kwa pesa ya Tanzania.
“Sawa.”
“Unaye?”
“Ndiyo! Yupo nyumbani kwangu amejaa tele!”
“Kweli?”
“Ndiyo! Njooni kabisa na pesa zangu! Nilimkuta akiwa kwenye kiti, kuna Waarabu walitaka kumuua,” alisema mzee huyo.
“Sawa. Tunakuja.”
“Sasa mtajua nilipo.”
“Tunajua. Tunafika ndani ya nusu saa.”
Mzee huyo akasubiri alipokuwa, moyo wake ulikuwa na presha kubwa, hakuamini kama ndani ya saa chache zijazo akaunti yake ingetuna na kuwa na dola milioni mbili ndani. Alisubiri, baridi lilimpiga, aliagiza kahawa na kunywa lakini bado aliendelea kuchomwa na baridi lile.
Kila alipokuwa akizifikiria pesa alizoambiwa kwamba angezipata, alihisi mwili ukipata joto kali. Alisubiri na baada ya dakika kumi na tano, magari mawili makubwa yaliyofanana na Range yakafika mahali hapo, wakamchukua na kuelekea nyumbani kwake.
Kilichokuwa kikimshangaza ni muonekano wa watu hao, hawakuwa Wamarekani kama alivyodhani bali kila alipowaangalia aliona kwamba watu hao walikuwa Warusi. Alijiuliza sababu ya kuwa hivyo lakini akakosa jibu. Alikumbuka dhahiri kwamba aliambiwa kuwa watu hao wangefika baada ya nusu saa lakini kitu cha ajabu kabisa, watu hao walifika ndani ya dakika kumi na tano tu.
“Mmh!” alijikuta akiguna.
Hakutaka kujali sana, kitu alichokuwa akikihitaji kilikuwa ni pesa tu. Njiani, hakuna kitu alichokuwa akikiulizia kama fedha zake, alitaka kupewa chake kwanza hata kabla hajawaonyeshea mahali alipokuwa William kwani kila alipowaangalia watu hao, alihisi kabisa kama wangembadilikia.
“Utapewa tu,” alisema mwanaume mmoja.
“Basi hakuna shida. Nyumbani ni pale,” alisema mzee huyo.
“Mbona hakuna nyumba.”
“Ilichomwa moto. Nilimpeleka kwenye handaki langu! Twendeni,” alisema mzee huyo pasipo kujua kwamba watu waliokuwa wamemchukua hawakuwa Wamarekani bali Warusi ambao walikuwa wamezitraki simu za FBI na hivyo alipopiga simu, walizipata taarifa hizo na hivyo kwenda wao kabla ya hao CIA.

Je, nini kitaendelea?
Je, nini kitatokea Warusi hao wakimchukua William?
Je, Godson atapona?
ITAENDELEA

Simulizi : Futa Machozi Mpenzi
Sehemu Ya  Pili (2)

“Nipo Australia!”
“Mbona ghafla na hukuniaga?”
“Kwa sababu sipendi kuaga watu! Una shida yoyote?” aliuliza Nicolaus swali ambalo liliendana na emoji ya kucheka katika mtandao huo.
Melania hakutegemea kama angepewa jibu kama hilo. Moyo wake ulimuuma sana kwani aliambiwa hivyo na mtu aliyekuwa akimpenda mno moyoni mwake. Baada ya kusema hivyo, Nicolaus hakutaka kuzungumza na Melania, alichokifanya ni kukata simu.
Hayo ndiyo maisha aliyoamua kuishi. Baada ya kukaa kwa wiki mbili, akazichukua picha zote kwenye simu yake na kuzihamishia kwenye barua pepe zake, hakutaka zionekane na mtu yeyote yule, alitaka kuzisambaza kwenye mitandao ya kijamii ili kila mtu auone utupu wa msichana huyo aliyekuwa na urembo wa ajabu.
“Nicolaus…” aliita Melania kwenye simu kwa njia ya meseji.
“Unasemaje?”
“Ulitaka picha, nimekutumia, sasa tatizo nini? Mbona umebadilika hivyo?” aliuliza msichana huyo.
“Nimebadilika nimekuwaje? Wa kijani au mwekundu?”
“Nico, mbona unanifanyia hivi?”
“Nimekufanyaje? Mbona kawaida tu!”
“Naomba uzifute picha zangu basi.”
“Ili?”
“Naomba tu uzifute,” alisema msichana huyo huku akianza kutoa kilio cha kwikwi.
Nicolaus hakutaka kuandika ujumbe wowote ule alichokifanya ni kupuuzia. Nchini Tanzania, Melania alikuwa na mawazo tele, hakujua lengo la mwanaume huyo lilikuwa ni nini juu ya picha zile.
Baada ya siku mbili, picha zake, baadhi ambazo hazikuwa za utupu moja kwa moja zikaanza kuonekana kwenye mitandao ya kijamii huku kukiwa na neno yaliyosomeka ‘Slut’ likiwa na maana ya mwanamke mchafu.
Uso haukuonekana lakini Melania alijua kwamba zile zilikuwa picha zake na mtumaji alisema kwamba baada ya siku kadhaa angetuma picha zote huku msichana huyo akionekana kwani alikuwa mmoja wa mabinti ambao wazazi wao walikuwa maarufu sana.
Melania akachanganyikiwa, hakuamini kama kweli Nicolaus aliamua kufanya jambo kama hilo. Alimtumia meseji na kumpigia lakini meseji hazikuwa zikijibiwa japokuwa zilionekana kusomwa na simu wala haikupokelewa.
Melania hakutulia, mbele yake aliiona aibu kubwa, moyo wake ulimuuma mno na muda mwingi alikuwa akijuta sababu zilizomfanya kumtumia mwanaume huyo picha zile. Alichanganyikiwa na hakutaka kubaki nchini Tanzania, alichokifanya ni kuwaaga wazazi wake kwamba alitaka kuelekea nchini Australia.
“Kuna nini?” aliuliza baba yake, Mzee Edward.
“Nakwenda kutembea tu!”
“Ndiyo uende Australia!”
“Baba! Naomba nikapumzike. Sipo sawa.”
Hawakuwa na jinsi, hawakutaka kumzuia binti yao kwani walimpenda sana hivyo kumruhusu kwenda huko. Aliondoka baada ya siku mbili, alichanganyikiwa, ndani ya ndege alikuwa na mawazo tele, alitaka kumuona Nicolaus na kuzungumza naye juu ya picha hizo.
Ndege ilichukua saa kumi na nane mpaka kufika huko. Ikatua katika uwanja wa ndege hapo Melbourne na kisha siku hiyohiyo kuondoka kuelekea katika Chuo cha Monarch kwa ajili ya kuonana na Nicolaus.
“He left to Perth,” (aliondoka kwenda Perth)
“Oh my God! I just want to see him,” (Oh Mungu wangu! Ninataka kumuona) alisema msichana huyo huku akionekana kuwa na uhitaji wa kuonana na Nicolaus.
“Who are you?” (wewe ni nani?)
“His sister,” (dada yake)
“Where are you from? Manhattan, Brooklyn or DC?” (umetoka wapi? Manhattan, Brooklyn au DC?) aliuliza jamaa aliyekuwa akizungumza naye chuoni.
“Tanzania!”
“Tanzania! What the hell is that?” (Tanzania! Ndiyo nini?) aliuliza jamaa huyo. Hakukumbuka kama Marekani kulikuwa na sehemu iliyoitwa Tanzania.
Ikambidi Melania aanze kumwambia jamaa huyo kuhusu Tanzania. Hawakuamini walipogundua kwamba Nicolaus alitoka Tanzania na si Marekani kama alivyokuwa akijulikana mahali hapo.
Wengi walishangaa, Melania hakujua sababu ya watu hao kushangaa namna hiyo, hakujua kwamba Nicolaus alijitambulisha kama mtu aliyetoka Marekani huku hata lafudhi yake ikionyesha kweli alitoka nchini humo.
“Sasa hujawasiliana na ndugu yako wakati unakuja?” aliuliza jamaa mmoja.
“Sikuwasiliana naye kwani nimetoka Uingereza mara moja na kupitia hapa. Huko Perth ni mbali sana?” aliuliza Melania.
“Si mbali sana. Ila msubiri kwani amekwenda mara moja na msichana wake, Kattie, nafikiri mpaka kesho wanaweza kuwa hapa,” alisema jamaa huyo.
Maneno hayo yalimchoma mno Melania, hakuamini kile alichokisikia kwamba kila siku aliweka tumaini kwa mwanaume huyo na wakati huko nchini Australia alikuwa na msichana mwingine.
Nguvu za miguu yake zikamuisha, akashindwa kuvumilia kusimama, akachuchumaa na kukiinamisha kichwa chake, macho yakajaa machoni mwake na baada ya sekunde kadhaa machozi hayo yakaanza kutiririka mashavuni mwake.
Aliumia mno, mbele yake aliona giza zito. Wakati mwingine alikuwa akimlaumu Mungu kwa kile kilichotokea, kumruhusu mwanaume huyo kuingia moyoni mwake. Alijua kwamba alifanya makosa kwa sababu hakumtaka Nicolaus kuzivua nguo zake mpaka siku ambayo wangeoana na kuwa mume na mke.
Alitulia hapohapo huku akiwa amechuchumaa. Aliendelea kulia kiasi kwamba wanaume aliokuwa nao mahali hapo wakaamua kuondoka zao na kumuacha. Alikaa hapo kwa dakika kadhaa, akainuka, akalishika begi lake na kwenda hotelini.
Siku hiyo ilikuwa kama msiba, ilikuwa ni kama amefiwa na mzazi wake, hakuwa na furaha hapo Melbourne, muda wote alikuwa ni mtu wa kulia na hata kitandani alipokuwa amelala, shuka lililowanishwa na machozi yake.
Akajuta kwa uamuzi wa kujipiga picha za utupu na kumtumia mwanaume huyo. Alijua kwamba kwenye maisha yake aliwahi kufanya makosa mengi aliyojutia lakini hilo la kujipiga picha za utupu na kumtumia Nicolaus hakika lilikuwa kosa kubwa sana kulifanya katika maisha yake.
Wakati yeye akilia na kuhuzunika, upande wa pili Nicolaus alikuwa akiyafurahia maisha yake na msichana wake mpya, Kattie. Moyo wake ulikuwa kwenye furaha kubwa, huko Perth walipokuwa wamekwenda ilikuwa ni kwa ajili ya kuyafurahia maisha na kulinogesha penzi lao.
Hakumfikiria Melania kichwani mwake, aliamua kumsahau msichana huyo kwani kitu alichokigundua wakati huo ni kwamba Wazungu walijua kupenda kuliko hata ngozi nyeusi. Alikuwa kwenye uhusiano na msichana huyo kwa wiki chache lakini tayari walilala sana kitandani, walifanya sana ngono tofauti na jinsi alivyokuwa na msichana Melania ambaye kila siku alimwambia asubiri na hivyo kuwa mpenzi mtazamaji tu.
Walikaa huko kwa siku mbili ndipo wakarudi jijini Melbourne. Alipofika tu chuoni akaambiwa kwamba kulikuwa na msichana aliyekuwa amefika chuoni hapo kumuona, alipouliza kuhusu msichana huyo, akaambiwa kwamba alitoka Tanzania.
“Ndiyo wapi huko?” aliuliza huku akijifanya kushangaa.
“Anasema Afrika!”
“Sipajui na sina ndugu huko Afrika.”
“Au ni tapeli?”
“Inawezekana!”
Baada ya kukaa kwa saa chache chuoni hapo, Melania akarudi na kumuulizia tena. Akaambiwa kwamba mwanaume huyo alirudi na alikuwa katika chumba chake hapohapo chuoni, hivyo akapelekwa.
Alipofika huko, kitu cha kwanza alifurahi kumuona mpenzi wake huyo, moyo wake uliokuwa na hasira naye ukapoa, akahisi nguvu kubwa ya mapenzi ikirudi moyoni mwake hali iliyoufanya uso wake kuwa na tabasamu pana. Akaanza kumsogelea kwa ajili ya kumkumbatia.
“Who the hell are you?” (wewe ni nani?) aliuliza Nicolaus, alijifanya kutokumjua msichana huyo kwani aliamini angeunguza picha kwani chuo kizima kilijua kwamba alitoka Marekani na ndiyo sababu iliyomfanya kupendwa.
“Nicolaus…what the hell wrong with you?” (Nicolaus…una nini?) aliuliza Melania huku akimshangaa mpenzi wake huyo.
Alichokifanya Nicolaus ni kumchukua Melania na kuondoka naye mahali hapo huku akiwa amemshika mkono. Safari yao hiyo ikaishia chini ya mti mmoja mkubwa, wakatulia hapo.
“Umefuata nini hapa?” aliuliza Nicolaus kwa ukali.
“Nimekuja kuzungumza na wewe.”
“Kuzungumza na mimi! Kuhusu nini?”
“Kuhusu picha, ila pia kuhusu uhusiano wetu,” alisema Melania.
“Kuhusu uhusiano wetu? Kwani hukujua kwamba sikutaki tena?” aliuliza Nicolaus huku akimwangalia msichana huyo ambaye uso wake ulionyesha kuumizwa zaidi juu ya kile alichoambiwa.
“Nicol….”
“Melania! Nina mpenzi, ninampenda, sitaki kuwa na wewe. Halafu wewe ni mtu mzima, wakati mwingine lazima uusome mchezo, siku hizi tunaacha kidigitali, unaachwa kimyakimya. Hupigiwi simu, hutumiwi meseji, sasa mpaka hapo hujashtukia kama umeachwa?” aliuliza Nicolaus huku uso wake ukiwa kwenye tabasamu, hakuyajali maumivu aliyokuwa nayo msichana huyo moyoni mwake.
“Basi naomba uzifute picha zangu!
“Picha zipi?”
“Zile nilizokutumia. Nimeona umeanza kuziweka kwenye mitandao,” alisema Melania huku akilia.
“Kwani picha ni zako au zangu? Si ulinitumia, kwa maana hiyo ni kama uliniuzia, sasa kwa nini nizifute picha zangu? Haiwezekani,” alisema Nicolaus, hakutaka kuzungumza sana, akaondoka mahali hapo na kumuacha msichana huyo akilia kama mtoto.
Hiyo ndiyo ilikuwa siku mbaya maishani mwake, alijiona kuuza utu wake, aliumia na kitu kilichomuumiza zaidi ni kuhusu wazazi wake. Walikuwa watu walioheshimika sana, aliamini kwamba kama kweli picha zake zitawekwa mitandaoni na sura yake kuonekana basi ingekuwa aibu kubwa mno.
Hakutaka jambo hilo litokee na ndiyo maana aliamua kuondoka na kwenda Australia ili kuzungumza na Nicolaus lakini matokeo yake, hakueleweka na kwa jinsi mwanaume huyo alivyoonekana, ilionyesha kabisa kwamba angekwenda kuziweka picha hizo mitandaoni huku sura yake ikionekana.
Akarudi nchini Tanzania huku akiwa hakijielewi kabisa. Safari ilikuwa ni ya huzuni na kulia sana. Alijua kwamba angeweza kumshtaki lakini hiyo isingesaidia kwa sababu kama angezitoa picha zake na kuwekwa mitandaoni na sura kuonekana basi watu wangezipakua na kuwa nazo kwenye kompyuta zao.
Alipofika Tanzania, hakutaka kuchelewa, kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kuwatafuta wataalamu wa IT, alitaka kuzungumza nao ili ikiwezekana waingie katika barua pepe ya Nicolaus na kuzifuta picha hizo.
“Nitafanya kazi hiyo,” alisema jamaa mmoja, alikuwa mtaalamu wa kompyuta kutoka katika chuo cha kompyuta cha UCC (University Computing Centre) kilichokuwa ndani ya Chuo Kikuu cha Dar es Salaam.
“Kwa hiyo utaweza?”
“Kazi nyepesi sana. Sisi ndiyo hackers wenyewe,” alijigamba jamaa huyo.
“Sawa. Kwa hiyo itakuwa kiasi gani?”
“Milioni tano!”
“Haina shida. Ukifanikiwa hata kumi nitakupa,” alisema Melania hali iliyoonyesha ni kwa jinsi gani alitamani picha hizo zifutwe.
Kijana huyo wa IT aliyeitwa Ibrahim Musa akaondoka na kwenda kufanya kazi yake. Alikuwa mtaalamu mkubwa wa kuchezea kompyuta zaidi ya wanafunzi wote chuoni hapo. Aliijua kompyuta na kuifanya alivyotaka.
Aliamini kwamba angefanikiwa kutokana na utaalamu wake mkubwa aliokuwa nao. Kama alikuwa na uwezo wa kuingia kwenye akaunti za watu Facebook, WhatsApp na Instagram, ingeshindikana vipi kuingia kwenye barua pepe kama Yahoo?
Alijiamini, akaanza kuifanya kazi hiyo kwa nguvu kubwa. Haikuwa kazi nyepesi hata kidogo, ilikuwa ni kazi kubwa ambayo hakuwahi kukutana nayo kabla. Akaunti ya Nicolaus ilikuwa na ulinzi mkubwa, ilikuwa vigumu sana kuingia na kuichezea.
Ibrahim alitumia muda wa wiki nzima, hakufanikiwa, alitamani kuzipata fedha za Melania lakini kazi aliyopewa ilikuwa kubwa mno hivyo kunyoosha mikono juu na kumtafuta msichana huyo.
“Vipi?”
“Daah!”
“Imekuwaje? Umefanikiwa?”
“Hapana! Huyu jamaa kaifunga sana akaunti yake.”
“Kwa hiyo imeshindikana?”
“Ndiyo! Nimeshindwa labda unipe siku zaidi,” alijibu Ibrahim, alizitamani fedha lakini kazi ya kuifanya mpaka hizo fedha zipatikane haikuwa kazi nyepesi.
Melania akachoka, akanyong’onyea na kuhisi kwamba huo ndiyo ulikuwa mwisho wa maisha yake, alitamani kuchimba shimo na kujifukia kwani hakuona kama angehimili kupigana na aibu kubwa ambayo angeipata hapo baadaye baada ya picha zake kusambazwa katika mitandao ya kijamii na kuonekana hadharani.
Kila siku alilia kwa uchungu, alipambana, aliwasiliana na watu wengine na kuwaambia kuhusu suala lake, alipelekewa wataalamu wengi wa IT lakini hawakufanikiwa kulimaliza tatizo lake hivyo kukata tamaa kabisa.
Alivumilia, alilifanya jambo hilo kuwa siri lakini mwisho wa siku akaamua kumshirikisha rafiki yake aliyeitwa Michael Msofe ambaye aliwahi kusoma naye shule. Alipomwambia, Michael akamlaumu kwa kuchukua uamuzi wa kumtumia mtu huyo picha hizo.
“Sawa. Umeshanilaumu, nimekubali, kwa hiyo nifanye nini?” aliuliza Melania aliyeonekana kukata tamaa.
“Kuna mtu anaweza kuifanya kazi hiyo!”
“Nani?”
“Anaitwa William!”
“Amesoma kompyuta? Ni mkali?”
“Huyo hajawahi kusoma kompyuta hata siku moja.”
“Sasa atawezaje kuifanya kazi hii? Nimewapelekea waliosomea na wenye digrii zao wote wameshindwa. Michael, atawezaje?” aliuliza Melania, hakutaka kuamini kama katika dunia hii kuna mtu angeweza kuingia katika akaunti ya Nicolaus.
“Ataweza tu!”
“Naomba nionane naye. Anaishi wapi?”
“Anaishi Tabata.”
“Naomba twende huko.”
“Sawa.”

Maisha ya kimasikini aliyokuwa akiishi na mama yake ndiyo yaliyomfanya kuanza kuiba fedha katika benki moja na kuziweka kwenye simu yake. Moyo wake ulifurahi, ndani ya simu hiyo kulikuwa na shilingi milioni mia tano, kiasi kikubwa ambacho angeamua kufanya kitu chochote kile.
Hakumwambia mama yake, alichokifanya ni kuzitoa fedha hizo na kuziweka katika akaunti yake ya benki. Katika kila kitu kilichokuwa kikiendelea kilifanyika kwa kuzichezea codes za benki hiyo ambapo hakukuwa na mtu yeyote aliyekuwa akiufahamu mchezo huo.
Maisha yakaanza kubadilika, akaanza kununua nguo na vitu vingine, yalikuwa ni mabadiliko ya haraka sana, mama yake hakujua kilichokuwa kikiendelea, alishangaa tu kuona mtoto wake akianza kubadilika, kuwa na muonekano mpya ambao aliushangaa.
Kila alipokuwa akimuuliza, William hakuwa akijibu kama ilivyokuwa ikitakiwa. Kisiri sana akaanza kutafuta nyumba ya kununua, kwa bahati nzuri akaipata maeneo ya Tabata Kimanga ambapo huko akaiona na kuinunua kwa kiasi cha shilingi milioni mia moja.
Ilikuwa nyumba kubwa, yenye kila kitu ambayo ilitakiwa kukaliwa na mtu mwenye fedha. Hakumwambia mama yake, iliendelea kuwa siri huku akiendelea kuzitumia fedha zile. Ndani ya nyumba hiyo akatenga chumba kimoja kwa ajili ya kompyuta tu, humo ndani ndipo kulipokuwa kukitumika mambo yake yote ya kompyuta huku akinunua laptop kwa ajili ya kupiga madili yake.
Alikuwa kijana mdogo lakini alionekana kuwa na mafanikio makubwa. Baada ya kupita kipindi cha miezi mitatu, akamtafuta mzee mmoja ambaye alimtaka kuzungumza na mama yake ili ajue kilichokuwa kimetokea.
“Habari yako mama,” ilisikika sauti kwenye simu.
“Salama tu!”
“Una mtoto anaitwa William?” aliuliza mwanaume huyo.
“Ndiyo! Amefanyaja mwanangu?”
“Ni kwamba alicheza bahati nasibu yetu ya shinda nyumba na amefanikiwa kushinda nyumba yenye kila kitu ndani iliyopo huku Tabata Kimanga,” ilisikika sauti ya mwanaume huyo.
“Unasemaje?”
“Ndiyo hivyo! Aliandika namba yako ya simu kwenye tiketi yake na ndiyo maana tumekupigia wewe kumpa taarifa ya ushindi wake,” alisikika mwanaume huyo.
Bi Sophia hakuamini alichokisikia, machozi yakaanza kumtiririka mashavuni mwake, moyo wake ulikuwa na furaha tele. Siku hiyo hata biashara ya genge haikufanyika tena, alimsubiri mwanaye kwa hamu kubwa kwa ajili ya kumpa taarifa juu ya kilichotokea.
Saa kumi jioni William akarudi nyumbani, alipomuona tu, kitu cha kwanza kilikuwa ni kumkumbatia huku machozi yakimtiririka mashavuni mwake. Hakuamini kama mtoto wake alishinda nyumba hiyo, hakuamini kama kipindi hicho kilikuwa ni cha kuhama huko Tandale na kuhamia Tabata.
“Willy! Ulicheza bahati nasibu ya nyumba?” aliuliza Bi Sophia huku akimwangalia William.
“Ndiyo! Kuna nini mama?”
“Umeshinda nyumba.”
“Unasemaje?”
“Umeshinda nyumba mwanangu! Nimepigiwa simu,” alisema Bi Sophia na kumkumbatia tena mtoto wake.
William akashindwa kuvumilia, kwa jinsi mama yake alivyokuwa akibubujikwa na machozi, hata naye akajikuta akibubujikwa na machozi ya uchungu kwani umasikini uliwatesa kwa kipindi kirefu.
Siku iliyofuata William akawasiliana na mwanaume huyo na kumwambia awafuate na gari na kuwachukua, hilo halikuwa tatizo kwani muda waliopanga mwanaume huyo na mwenzake wakafika mahali hapo, wakawachukua na kuelekea huko Tabata.
Kila kitu kilikuwa ndani, nyumba kubwa, Bi Sophia alipoiona, hakuamini, alijikuta akianza kulia tena na kupiga magoti. Moyo wake ulikuwa na furaha kubwa, isiyosimulika, hakuamini kama walikuwa wametoka Tandale na kuhamia Tabata tena kwenye nyumba yao.
Hilo likaendelea kuwa siri, William aliendelea kuziibia benki mbalimbali. Hakuwa akitoka nyumbani lakini kila siku alikuwa akiingiza kiasi kikubwa cha fedha. Maisha yake yalibadilika, alinunua magari na kufungua biashara kubwa.
“Kuna kitu unanificha,” alisema Bi Sophia.
“Hakuna kitu!”
“Hapana! Kuna kitu unanificha…”
“Sawa. Basi ngoja niwe muwazi. Nimepata kazi!” alijibu William.
“Kazi gani?”
“Bandarini!”
“Ndiyo uwe na magari namna hiyo!”
“Ujanjaujanja tu mama!”
“Hapana niambie ukweli,” alisisitiza Bi Sophia.
Baada ya kubanwa sana huku mama yake akionekana kutaka kufahamu ukweli ndipo akaamua kumuelezea kila kitu tangu siku ya kwanza mpaka hapo alipofikia. Mwanamke huyo alikuwa kimya, hakuamini kile alichokizungumza mtoto wake, wakati mwingine aliona kama alikuwa ndotoni, iweje mtoto wake awe na kiasi kikubwa cha fedha namna hiyo na asigundulike na mtu yeyote?
“Samahani kwa kukuficha mama! Ila ukweli ni kwamba nina bilioni mbili kwenye akaunti!” alisema William maneno ambayo yalimshtua mwanamke huyo.
“Na siku ukikamatwa?”
“Hakuna kitu kama hicho mama! Niliwachukulia fedha kiakili sana. Ninataka kwenda kuongeza elimu yangu, mwezi ujao nataka niende kusoma katika Chuo cha Harvard nchini Marekani,” alisema William, mama yake akashtuka.
“Kusoma Marekani?”
“Ndiyo!”
“Na ada?”
“Nina hela nyingi mama! Uwezo wa kulia ada upo ila sitotaka kulipia, nitasoma bure kabisa,” alisema William.
“Unanichanganya!”
“Mama ulimwengu umebadilika. Siku hizi ada hupeleki mkono kwa mkono, unalipia benki na ndiyo maana nakwambia nitasoma bure huko Marekani! Nitataka niwe mtu mwenye heshima kubwa hapo baadaye, watu walitudharau, walikuzomea kwa sababu ya sura yangu! Mama! Mungu hakunyimi kila kitu, ameninyima sura nzuri ila ameupa ubongo wangu uwezo mkubwa wa kufanya kitu chochote kile,” alisema William huku akiachia tabasamu ambalo liliufanya uso wake kuwa mbaya zaidi.
Baada ya siku kadhaa, akatembelea na mtu aliyemfahamu sana, huyu aliitwa Michael. Alimfuata nyumbani kwao huku akiongozana na msichana aliyekuwa na sura nzuri aliyejitambulisha kwa jina la Melania.
Kwa jinsi alivyokuwa akimwangalia msichana huyo, alikiri kwamba alikutana na mtu mwenye sura nzuri kuliko wasichana wote aliowahi kuwatia machoni.
Melania alionekana kuogopa, kila alipomwangalia William alitamani kukimbia. Mwanaume huyo alitisha, sura yake ilifanana na nyani na kilichowatofautisha ni kwamba hakuwa na manyoya mengi kama nyani.
Alimwangalia kwa hofu, wakati mwingine alitamani kuondoka mahali hapo kwani kila alipoyatua macho yake kwa mwanaume huyo, alihisi mapigo yake ya moyo yakidunda kwa nguvu kupita kawaida.
Michael akaanza kumtambulisha Melania na kile kilichomfanya kuwa mahali hapo na kumuhadithia juu ya kile kilichokuwa kimemtokea msichana huyo. William alitoa tabasamu pana, Melania akazidi kuogopa, hakuamini kama mtu huyo alikuwa binadamu.
“Pole sana mrembo,” alisema William huku akimwangalia Melania.
“Nashukuru!”
“Kwa hiyo tatizo ni hizo picha tu?”
“Ndiyo!”
“Basi haina shida! Unataka tuzifanye nini?”
“Zifutwe kwenye kompyuta yake, hilo tu!”
“Aliziweka kwenye barua pepe tu au hadi kwenye kompyuta yake kwenye mafaili?” aliuliza William.
“Sijajua. Ila nahisi kotekote!”
“Basi itabidi nikutane naye, kama sitokutana naye nitahitaji mambo kadhaa! Nitahitaji nijue kompyuta yake ni ya aina gani, ina namba zipi, nataka nifahamu kila kitu kuhusu hiyo kompyuta,” alisema William.
“Mmh!”
“Ni kazi ngumu kupata vielelezo hivyo?”
“Nitajaribu! Ila nikivipata matatizo yatakuwa yamekwisha?” aliuliza Melania, William hakujibu chochote, akaachia tabasamu pana lililojibu swali lake kwamba ingewezekana kwa asilimia mia moja.
“Ila nyingine anaweza kuwa nazo kwenye simu!”
“Napo si tatizo! Nitaizima simu yake. Una namba yake?”
“Ninayo!”
“Naiomba!” alisema William na kupewa namba hiyo.
Akaondoka kuelekea chumbani kwake. Melania akabaki sebuleni, hakujua kitu gani kingeendelea, wakati yote yakiendelea, Michael alikuwa kimya tu, uso wake ulikuwa na tabasamu na aliamini kwa kitendo chake cha kumpeleka msichana huyo kwa William basi kila kitu kingefanikiwa kwa kuwa alimuamini sana.
“Ila ataweza!” aliuliza Melania huku akionekana kuwa na hofu.
“Huyu jamaa ni balaa! Utaona, kwanza anaanza kuizima hiyo simu!” alisema Michael.
Baada ya dakika kadhaa William akarudi sebuleni hapo, alipofika, akaiweka laptop yake mezani na kuwaita watu hao na kukaa nao. Akaiwasha na kisha kuziingiza namba ya simu ya Nicolaus kwenye kompyuta yake.
Hawakujua alifanya nini, walimuona akiichezea kompyuta yake kwa kuingia huku na kule, zilitokea namba zilizokuwa zikipata juu, zilikuwa zaidi ya milioni moja na zilikuwa zikibadilika kwa haraka sana.
Hizo zilikuwa codes na alikuwa akitaka kuingia kwenye simu ya Nicolaus kilazima. Alipoona kwamba nayo simu ilikuwa na ulinzi mkali, akachukua virusi vyake vya Wirus na kuviingiza, vilipoingia tu, codes zikabomolewa na kuingia kwenye simu hiyo.
“Simu yake si ndiyo hii?” aliuliza William huku akiwaonyeshea. Melania alipoangalia majina yaliyokuwepo na vitu vingine, aligundua kwamba ilikuwa ya Nicolaus.
“Ndiyo!”
“Tupo ndani ya simu yake! Unataka tufanye nini?”
“Zitafute zile picha, kama zipo, zifute!”
“Sawa.”
Hiyo haikuwa kazi hata kidogo, akaanza kuzitafuta picha hizo, mbali na picha hizo, akazipata picha ambazo Nicolaus alipiga na laptop yake, kwa sababu alihitaji sana kuijua laptop ya Nicolaus na ndiyo ilimfanya kutaka kusafiri kwenda huko alipokuwa, alichokifanya ni kuzichukua picha hizo ambazo akazipeleka Google na kuhitaji kufahamu aina ya laptop hiyo, ikaletwa na kugundua kwamba ilikuwa Acer Chromebook 14 CW10.
“Safi sana! Kazi nyepesi mno!”
Akazichukua namba hizo na kuziingiza katika kompyuta yake na hapohapo kuingia kwenye laptop ya Nicolaus. Kazi ilikuwa nyepesi, hakuhitaji kuhack akaunti yake ya Google kwani aliingia kwa kupitia kompyuta ileile ambapo huko akazikuta zile picha, akazihamisha, kule akazikata kabisa na kuyafunga mafaili.
Alipomaliza akahamia kwenye kompyuta yenyewe, akazihamisha picha hizo kwa kuzifuta kabisa, hakuridhika, akaingia kwenye simu na kisha kuzifuta picha zote, mbaya zaidi akaviingiza virusi vyake vya Wirus ambavyo pia vilifuta majina yote kwenye simu hiyo.
“Hivi virusi vitaendana na picha. Melania nyoosha mkono, kiweke kidole cha kati juu nikipige picha,” alisema William na hapohapo Melania kufanya kama alivyoambiwa, picha ikapigwa na kisha kutumwa kwenye simu ya Nicolaus na kwenye barua pepe yake ili pale atakapofungua, kitu cha kwanza kabisa kukiona kilikuwa ni kidole cha kati cha Melania kilichokuwa kimesimama dede.
“It is done,” (Kazi imekwisha) alisema William na kuweka miguu juu ya meza huku uso wake ukiwa na tabasamu pana.

Nicolaus alikuwa na furaha tele, kitendo cha msichana Melania kusafiri mpaka nchini Australia kwa ajili ya kwenda kumuomba picha zake kilimfanya kujiona mjanja na kila alipokaa alikuwa akikenua tu.
Moyo wake ulizidiwa kwa furaha kiasi kwamba kila wakati alikuwa akitabasamu tu. Baada ya siku tatu, wakati yupo darasani huku akiangalia simu yake, ghafla ikazima. Hakujua kulikuwa na tatizo gani, hakujua ni kitu kilichokuwa kimetokea.
Harakaharaka akaiwasha lakini haikuwaka, ilikuwa kama imeganda sehemu moja na hakukuwa na batani yoyote iliyokuwa ikifanya kazi. Hakujua ni kitu gani kilichokuwa kimetokea, aliwaambia marafiki zake kuhusu tatizo hilo lakini hakukuwa na mtu aliyemsaidia na hakujua kwamba kipindi hicho ndicho ambacho William alikuwa akifanya yake.
Simu ilibaki katika hali hiyo mpaka ilipokwisha chaji. Aliporudi chumbani na kuiwasha, simu ikakubali, wakati inawaka na kutaka kumuwekea ‘home screen’, picha iliyoonekana ni ya kidole cha kati kikiwa kimenyooshwa.
Alikifahamu kidole hicho kwani jinsi rangi zilivyokuwa zimepakwa, alifahamu kwamba alikuwa Melania. Alichanganyikiwa, hakujua ni kitu gani kilichokuwa kimetokea. Hakutaka kuhangaika, aliona kama msichana huyo alikuwa amejisumbua tu.
Akaiwasha laptop yake ili kuangalia picha zile kitu kilichomshangaza, picha zile alizokuwa amezihifadhi katika kompyuta zake hazikuonekana.
“Mmh! Si niliziweka kwenye hili faili!” alijisemea na kuanza kupitia mafaili yote, moja baada ya jingine lakini hakuweza kuziona picha hizo.
Moyo wake ulimuuma mno, hakuamini kilichotokea, harakaharaka akakimbilia kwenye barua pepe kwani alizihifadhi huko pia. Alipofungua barua pepe na kuingia, kitu cha kwanza kabisa kilichoonekana ni picha ya kidole cha kati cha msichana Melania.
Alichanganyikiwa zaidi, hakujua ni kitu gani kilitokea. Moyo wake uliuma, hapohapo akajikuta akianza kutokwa na machozi kwani hizo picha ndizo alizokuwa akijitambia nazo, alikuwa na uhakika wa kufanya jambo lolote kwa Melania hasa pale ambapo angemtisha kuzivujisha picha hizo.
Hakuwa na furaha, alionekana kuwa na mawazo mengi. Alipoteza kila kitu, alitamani kumpigia simu msichana huyo na kuzungumza naye lakini hakupata nafasi hiyo tena kwani hata namba yake hakuikariri na mbaya zaidi namba zote kwenye simu yake zilikuwa zimefutwa kama kisasi kwa kile alichokuwa amekifanya.
Kuanzia siku hiyo hakuwa na furaha tena, hakuridhika, aliona ni lazima angefanya jambo lolote lile kulipa kisasi. Kwa kile alichokuwa amefanyiwa kwake kilionekana kuwa ukatili mkubwa, hakutaka kukubali hata kidogo, alijiapiza kwamba ni lazima afanye jambo lolote lile kumkomoa msichana huyo ambaye kipindi hicho hakuwa na taimu naye, aliamua kufanya mambo yake.
****
Moyo wa Melania ukafurahi, hakuamini kuona kile alichokuwa amekitaka kikiwa kimefanikiwa. Moyo wake ukawa na shukrani nyingi kwa William, japokuwa mwanaume huyo alikuwa akitisha kwa ubaya wa sura yake lakini akajiona akitamani sana kuwa karibu naye.
Wakawa wakiwasiliana, hakukuwa na mtu aliyekuwa na hisia zozote za kimapenzi moyoni mwake, walikuwa wakiwasiliana kama marafiki tu. William alikuwa mzungumzaji sana, wakati mwingine alimfanya msichana huyo kuwa na furaha tele kiasi cha kuhisi kwamba kulikuwa na kitu cha tofauti kikianza kuchipuka moyoni mwake.
Alihisi hisia kali za kimapenzi, wakati mwingine alikuwa akikataa, hakuona kama kwa jinsi alivyokuwa mzuri, alivyopendwa na wanaume wengi basi alikuwa anastahili kuwa na mwanaume kama William ambaye sura yake ilikuwa vilevile.
Alivumilia lakini kitu cha ajabu kabisa kadiri siku zilivyozidi kwenda mbele na ndivyo alivyochanganyikiwa na penzi la William. Mwanaume huyo hakuwa na taimu naye, yeye alikuwa bize na mambo yake.
Alikuwa mchangamfu kila alipopigiwa simu lakini simu zilipokatwa, hakuwa akimtafuta msichana huyo kwani alikuwa na mambo mengi ya kufanya mbali na mapenzi. Hakutaka kuendelea kuishi nchini Tanzania, alijiamini kwamba aliifahamu sana kompyuta hivyo aliona kwamba hiyo ilikuwa nafasi pekee ya kuondoka nchini Tanzania na kuelekea Marekani kwa ajili ya kusoma katika Chuo Kikuu cha Harvard.
Alijua kwamba malipo yote ya ada yalikuwa yakilipwa katika akaunti ambazo ziliwekwa wazi, kitendo cha kushirikisha benki na kompyuta kilimfanya kuwa na uhakika wa kufanikiwa katika kile alichotaka kukifanya.
Akaingia mtandaoni, akaangalia sifa za wanafunzi waliotakiwa kusoma katika chuo hicho. Walihitajika wanafunzi waliokuwa na akili sana na mbali na hao, pia walihitajika wanafunzi waliokuwa na fedha nyingi kwani malipo ya masomo katika chuo hicho yalikuwa makubwa mno.
Hilo halikuwa tatizo, alikuwa na fedha za kutosha lakini pia hakutaka kulipia masomo hayo, alitaka kusoma bure kabisa kuonyesha kwamba alikuwa mtundu katika mambo ya kompyuta kwa ujumla.
Alichokifanya ni kucheza na codes za kompyuta tu. Kuingia katika codes za kompyuta za chuo hicho haikuwa kazi kubwa, kompyuta zao zilifungwa na watu waliobobea katika ‘programing’, wenye digrii zao lakini kwa William hakuona kama kulikuwa na tatizo kwani aliamini kwamba kwenye kila code, kama alikuwa na nafasi ya kuviingiza virusi vyake vya Wirus basi angefanikiwa katika kila kitu.
Akaingia katika kompyuta zao na kuanza kuzipitia codes zao, zilikuwa ngumu, zilizojifunga ambazo zilimpa wakati mgumu mno kupambana nazo. Alitumia kila njia, alizichambua moja baada ya nyingine lakini alishindwa kabisa.
Alichokifanya ni kuvitumia virusi vyake lakini kitu cha ajabu kabisa, virusi hivyo havikuweza kufua dafu kwani anti virusi waliyokuwa wakiitumia ilikuwa kali na ilitengenezwa moja kwa moja kutoka Microsoft maalumu kwa ajili yao.
“Wamejitahidi sana, ila nitapambana. Ngoja niwatumie barua ya maombi kwanza,” alisema William na kufanya hivyo.
Akatuma barua hiyo ya maombi ya kutaka kujiunga na chuo hicho. Hakuwa na sifa za kutosha lakini kwenye barua hiyo aliwaambia kwamba alitaka kujiunga nao kwa kuwa alikuwa genius ambaye alikuwa na uwezo wa kufanya chochote kile katika masuala ya kompyuta.
“How genius are you?” (una akili kiasi gani?) lilikuwa swali aliloulizwa katika maelezo marefu aliyopewa.
“I can change impossible to possible,” (naweza kufanya visivyowezekana viwezekane) alijibu.
Walichomwambia ni kwamba wakihitaji kuzungumza naye kwa ajili ya kuhakikisha kama kweli alikuwa genius au la. Kwa kuwa chuo hicho kilithamini sana watu waliokuwa na uwezo huo, wakampigia simu na kumwambia kwamba alitakiwa kusafiri mpaka nchini Marekani kwa ajili ya kuzungumza naye kwani kama alisema kuwa alikuwa genius kwenye masuala ya kompyuta, walitaka kuangalia uwezo wake.
“I will be there,” (nitakuwa huko)
Akamwambia mama yake kile alichoambiwa kwamba alitakiwa kwenda nchini Marekani kwa ajili ya kuwaonyesha ni kwa jinsi gani alikuwa na akili. Mama yake alikuwa na hofu, alizungumza naye na kumwambia kwamba kama walihitaji fedha kama ada, awalipe lakini alikataa katakata.
“Huwezi kulipia kitu ambacho una uhakika wa kukipata bure,” alisema William.
“Kwa hiyo utahakikisha unasoma bure?”
“Hiyo ndiyo maana yangu!”
Wakati akizungumza hayo bado alikuwa akihangaika kuingia katika kompyuta za chuo hicho. Alijitahidi kwa nguvu zote, alipambana usiku na mchana lakini bado kompyuta hizo zilionekana kuwa ulinzi mkali sana.
“Nitaingiaje? Ni lazima nipate njia za kuingia humu! Ngoja nitengeneze virusi vingine,” alisema William, hakutaka kuona akishindwa, alihitaji kuwaonyeshea Wamarekani kwamba alikuwa mtu hatari. Akatengeneza virusi vingine alivyovipa jina la Winirus ambavyo aliamini kwamba vingekuwa na nguvu zaidi.
Utengenezaji wake haukuwa mwepesi, alihangaika kwa nguvu zote, alijitahidi kufanya kila liwezekanalo kupambana na kompyuta za chuo hizo. Ilikuwa vigumu sana kuingia kwenye kompyuta hizo na kuchanganya codes hizo, alipoona kwamba ameshindwa, akapata wazo jingine kabisa.
“Ni lazima niondoe huduma ya internet katika eneo la chuo hicho halafu ndiyo niingize virusi hivi,” alisema William, baada ya hapo akatabasamu. Harakaharaka akaivuta kompyuta yake kwa ajili ya kufanya kazi hiyo.
****
Hicho kilikuwa kipindi kipya cha kuanza masomo katika Chuo Kikuu cha Harvard kilichokuwa Cambridge, Massachuesetts nchini Marekani. Wanafunzi wengi wenye akili na wale waliotoka katika familia za kitajiri walikuwa wakifika hapo kwa ajili ya kuanza masomo chuoni hapo.
Watu wengi duniani, wasomi walikuwa wakitamani kuingia chuoni hapo kwani mbali na Oxford kilichokuwa nchini Uingereza, hiki kilikuwa chuo kimojawapo miongoni mwa vile vikubwa duniani ambacho pia watu maarufu kama Barack Obama, rais John F Kennedy na watu wengine maarufu na wakubwa walisoma hapo.
Professa John Macleash ndiye aliyekuwa akihusika na watu wote waliokuwa wakitaka kujiunga na chuo hicho, yeye ndiye aliyekuwa akimtumia barua pepe William na kumwambia kila kitu alichotakiwa kukifanya.
Siku ambayo kijana huyo alimwambia kwamba alikuwa na akili sana, akaichukua barua pepe hiyo na kuwapelekea maprofesa wenzake ambao walikaa chini na kuanza kuisoma. Walimpuuzia kwa sababu walijua kwamba hakukuwa na mtu aliyekuwa na akili kubwa ambaye alikuwa nje ya chuo hicho.
Waliamini kwamba mtu yeyote ambaye alikuwa na akili nyingi, kabla ya kwenda katika vyuo vingine ilikuwa ni lazima apitie kwao. Walijiuliza kuhusu William, kilichowafanya kumshangaa zaidi ni kwamba alitokea barani Afrika, katika nchi masikini kama Tanzania.
“Kwa hiyo?” aliuliza Profesa Macleash.
“Achana naye! Watu wote wenye akili wapo humu! Yeye atakuwaje na akili akiwa nje ya chuo hiki? Kuna wataalamu wa hesabu hapa, kuna wataalamu mbalimbali, hivi kweli unaamini mtu mwenye akili nyingi anaweza kuwa Afrika?” aliuliza profesa mwingine, huyu aliitwa Thomson.
“Hata mimi nilishangaa ila tunatakiwa tumpe nafasi!”
“Haiwezekani! Watu weusi ni wataalamu wa kuzungumza na si mambo ya kompyuta au hesabu. Mwangalie Martin Luther Jr, Obama na wengineo, wote ni wataalamu wa kuzungumza ila si mambo ya hesabu kama haya, si mambo ya kompyuta,” alisema profesa mwingine, huyu aliitwa Turnbell.
Walikuwa wakizungumza yale waliyokuwa wakiyafahamu wao lakini kwa Profesa Macleash alikuwa akifikiria yake kabisa. Alipenda kuona watu wengi waliokuwa na vipaji wakiendelea kumiminika katika chuo hicho, aliamini kwamba huyo mtu aliyejitambulisha kwa jina la William alikuwa genius na ndiyo maana hakutaka kuficha, alimwambia ukweli juu ya maisha yake.
Hakukubaliwa lakini alichokifanya ni kumtumia barua pepe William na kumwambia kwamba alikuwa akihitajika chuoni hapo kwa ajili ya kudhihirisha kile kipaji alichokuwa nacho.
Barua pepe hiyo ilipopokelewa, ikajibiwa kwamba angefika baada ya wiki moja hivyo profesa huyo kumtumia tiketi, kumuombea viza na kumfanyia taratibu nyingine zote za safari wa kwenda huko pasipo kuwaambia wenzake kwamba alikuwa amemkubalia mwanafunzi huyo afike chuoni hapo kwa ajili ya kuonyesha uwezo wake.

“Mkuu! Hakuna intaneti chuoni,” alisikika mwanachuo mmoja.
“Haiwezekani!”
“Hakuna intaneti mkuu! Tumejaribu kila mbinu lakini hakuna intaneti. Modem zinafanya kazi, lakini intaneti haipatikani, wireless ipo wazi lakini napo intaneti hakuna,” alisema mwanachuo huyo.
Hilo lilimshangaza kila mmoja, hawakuamini kile walichokuwa wamesikia kwamba huduma ya intaneti haikuwa ikipatikana katika maeneo ya chuo hicho. Hilo lilikuwa jambo lisilowezekana hata mara moja kwani tangu huduma ya intaneti iwekwe chuoni hapo hakukuwa na siku yoyote ambayo kulionekana kuwa na tatizo kama hilo.
Maprofesa walichanganyikiwa, hawakujua ni kitu gani kilikuwa kimetokea, kwa kutumia wanachuo waliokuwa chuoni hapo, wakawaaambia wafanikishe suala hilo lakini walipohangaika nayo, kwa zaidi ya saa saba hakukuwa na majibu yoyote yale.
Mambo mengi yalidorora, kila kona chuoni hapo kulikuwa na malalamiko kwamba intaneti haikupatikana lakini walipokuwa nje ya eneo hilo ilikuwa ikipatikana kama kawaida.
Hilo likawafanya maprofesa kuwasiliana na wataalamu waliobobea kutoka katika mashirika mengi lakini nao walipofika chuoni hapo walishangaa, tatizo ambalo walilikuta chuoni hapo hawakuwahi kulipata kabla.
Siku hiyo ikakatika huku mafundi wakihangaika, hawakulala, waliingiza codes na kuangalia tatizo lilikuwa nini lakini hawakugundua kitu chochote kile. Mpaka inafika asubuhi, hakukuwa na huduma ya intaneti na hapo ndipo walipoamua kuwasiliana na watu wa NASA kwa kuona kwamba wangeweza kuwasaidia katika hilo kwani mambo yao ya anga walioyokuwa wakishughulika nayo yangerahisisha kile kilichokuwa kimetokea.
Wataalamu wawili kutoka NASA (NASA – National Aeronautics and Space Administration) wakafika chuoni hapo. Wanachuo walipowaona, mioyo yao ilikuwa na faraja kwamba hatimaye tatizo hilo lingekwisha.
Gari lililokuwa na maneno makubwa yaliyosomeka NASA ubavuni likaegeshwa na wataalamu hao kuteremka na kuelekea ndani ya ofisi ya professa Turnbull ambapo baadaye wakapelekwa katika chumba cha kompyuta ambapo huko wakawakuta wataalamu wengine wakiendelea na kazi zao za kuhakikisha intaneti inapatikana haraka iwezekanavyo.
“What is going on?” (nini kinaendelea) aliuliza jamaa mmoja wa NASA, huyu aliitwa Fredrick.
“We are still working on it?” (bado tunaendelea nayo)
Alichokifanya Fredrick na mwenzake ni kuwaambia watu hao wakae pembeni na wao kufanya kazi yao. Walihisi kwamba ilikuwa kazi nyepesi mno, wakaanza kufanya kazi, walitumia ufundi wao, waliingiza codes zao kwenye kila kompyuta lakini hazikuweza kufanya kazi hata kidogo.
“Kuna virusi vimeingia,” alisema Fredrick baada ya saa tatu kupita na hakukuwa na mafanikio yoyote yale.
“Virusi gani?”
“Hatuvijui, ila vimefuta codes zote ambazo zilitakiwa ziwe zinaonekana ili zibadilishwe,” alisema Fredrick.
“Lakini tuna anti virus!”
“Nayo imeshambuliwa. Mungu wangu! Sijawahi kuona virusi hatari kama hivi! Imekuwaje? Vimetoka wapi? Nani kavitengeneza?” alijiuliza maswali mengi lakini hakukuwa na mtu aliyekuwa na majibu.
Siku ya pili ikakatika hakukuwa na huduma ya intaneti chuoni hapo. Kila mmoja alichanganyikiwa, wanafunzi hawakuingia darasani waliamua kugomea masomo kwani yasingeweza kuendelea pasipo huduma ya intaneti chuoni hapo.
Waandishi wa habari wakazipata taarifa hizo na kufika chuoni hapo, wakaulizia kilichokuwa kikiendelea, ilikuwaje mpaka intaneti ishindwe kupatikana chuoni hapo. Maprofesa hawakuwa na jibu zaidi ya kujiumauma.
“Tutawaambia. Bado tunalishughulikia,” alisema Profesa Turnbull huku akionekana wazi kuchanganyikiwa.
“Lini litakuwa tayari?” aliuliza mwandishi wa Daily Mail.
“Nimesema bado tunalishughulikia,” alisema profesa huyo kwa ukali uliomaanisha kwamba hakutaka maswali mengine. Baada ya kuhangaika kwa muda wa siku nne ndipo wakakubaliana kwamba ilikuwa ni lazima wampigie simu mtaalamu Vint Cerf.
Huyu alikuwa mtu aliyeigundua intaneti mwaka 1983 na kuwa hewani mwaka 1993 kwa kupewa kitu kiitwacho World Wide Web yaani www na kupewa jina la heshima la Father Of The Internet, yaani Baba wa Intaneti.
Kila mtu alimheshimu mwanasayansi huyo wa kompyuta ambaye alijinyakulia tuzo nyingi mpaka kipindi hicho alichokuwa na miaka sabini na tatu.
Haraka sana wakaitafuta namba yake, wakampigia huku wakitaka kuzungumza naye kwa kuamini kwamba alikuwa nyumbani kwake alipozaliwa, New Haven, Connecticut hukohuko nchini Marekani.
Simu yake haikuwa ikipatikana, hilo liliwachanganya sana, walihangaika kumtafuta mpaka baadaye walipowasiliana na wanasayansi wengine na kuambiwa kwamba mtu huyo alikuwa amekwenda Paris nchini Ufaransa kwa mambo yake binafsi, wakapewa namba aliyokuwa akiitumia huko na kuwasiliana naye.
Alipopokea simu, wakamwambia kuhusu kile kilichokuwa kikiendelea. Alishangaa, hakuwahi kusikia kitu kama hicho na mshangao wake zaidi ni pale aliposikia hata watu wa NASA walichemka kwani wao walikuwa na uwezo mkubwa wa kuweka sawa kitu kama hicho kutokana na kutumia satalaiti zilizotumia sana intaneti wakati wote.
“Sidhani kama ni kweli,” alisikika kwenye simu.
“Ni kweli mkuu! Hapa tumechanganyikiwa!”
“Basi nakuja!”
“Leo au?”
“Kwa sababu ni jambo la kushtukiza, nikodieni ndege, nakuja!” alisema na kukata simu.
Hilo halikuwa na tatizo, chuo hicho ambacho kilikuwa chini ya serikali kikalipia ndege na kisha kumchukua mtu huyo na kumpeleka nchini Marekani ambapo baada ya kufika tu, akapelekwa mpaka chuoni.
Alihisi kulikuwa na tatizo kwani kipindi ambacho alikuwa aligundua intaneti kulikuwa na siri ambazo hakuwa ameziweka wazi wala kuziweka katika vitabu vyake. Baada ya kufika chuoni hapo, hakutaka kushughulika na kompyuta zao, alichokifanya ni kuchukua laptop yake na kuiweka mapajani kisha kuanza kushughulika nayo.
Haikuwa kazi nyepesi, ilikuwa ni kazi kubwa iliyofanya kijasho chembamba kuanza kuonekana. Kilichokuwa kikimtatiza ni virusi vilivyoitwa kwa jina la Winirus, vilikuwa hatari na vilificha codes nyingi, hasa zile muhimu ambazo kama zingeonekana kurekebishika kwa tatizo hilo kusingekuwa na tatizo lolote lile.
Alikaa na laptop yake, hakukubali kula, hakuwahi kushindwa hivyo ilikuwa ni lazima afanikishe kile alichotakiwa kufanya. Alichukua saa zaidi ya nne, baadaye akaonekana kama kuanza kufanikiwa.
Alishughulika nayo na baada ya saa tano, huduma ya intaneti ikaanza kurudi taratibu, yaani ilikuwa ikirudi na kukata.
“Inakuja na kukata!” alisema Profesa Turnbull.
“Usijali! Itarudi moja kwa moja!”
Aliendelea kuhangaika nayo. Ilipofika saa mbili usiku, kwa tabu sana hatimaye akafanikiwa kuirudisha intaneti chuoni hapo kitu kilichomfanya kila mtu kuwa na furaha.
“Imerudi!” alisikika Profesa Turnbull kwa sauti kubwa.
“Imerudi!” alidakika profesa mwingine.
Hiyo ilikuwa ni furaha ya kila mmoja, Vint akachukua glasi ya maji na kunywa kama kupoza kiu kwani mwili wake ulikuwa umechemka kwa kiasi kikubwa kutokana na kazi kubwa ambayo aliifanya, kazi ambayo hakuwahi kukutana nayo tangu alipoanza kutumia kompyuta.
“Tatizo lilikuwa nini?” aliuliza profesa.
“Ni tatizo kubwa ambalo halielezeki!”
Wakati kila mmoja akionekana kuwa na furaha tele, hawakujua ni kitu gani kilitokea, mara intaneti ikakata tena. Hilo ndilo lililowachanganya zaidi, harakaharaka Vint akachukua laptop yake na kuiwasha, alitaka kujua ni kitu gani kilikuwa kimetokea. Alipoiwasha tu, kitu cha kwanza akakutana na maneno makubwa yaliyosomeka ‘I GET YOU BACK TO WORK’ yakimaanisha NAKURUDISHA TENA KAZINI. Baada ya maneno hayo, picha kubwa ya William ikatokea katika kompyuta yake.
Profesa Macleash akashtuka kwani sura aliyoiona, aliifahamu. Ilikuwa ya William, mtu aliyemwambia kwamba alikuwa genius kutoka Tanzania na alitaka kujiunga na chuo hicho, aliikumbuka barua pepe yake ya mwisho kumtumia kwamba alitakiwa kufika nchini Marekani ili kuonyesha huo ugenius wake, kumbe kuizima intaneti ya chuo hicho ndiyo ilikuwa njia mojawapo ya kuonyesha ni kwa namna gani alikuwa genius.
“He is the one,” (ndiye yeye) alijikuta akisema Profesa Macleash kwa sauti iliyowafanya wenzake wote kushtuka, Vint akatoa miwani na kumwangalia profesa huyo.

William aliona kazi kubwa mbele yake, aliambiwa kwamba ilikuwa ni lazima aelekee nchini Marekani kwa ajili ya kuonyesha ugenius wake lakini alitaka kuwaonyeshea huku akiwa nyumbani amekaa.
Ilikuwa ni lazima azime huduma ya intaneti iliyokuwa ikipatikana chuoni hapo. Ilikuwa kazi kubwa kuzitafuta kompyuta za chuo hicho, jasho lilimtoka, siku hiyo hakutaka kufanya kitu chochote kile zaidi ya kuchezea kompyuta na kuzitafuta kompyuta za chuo hicho.
Chuo hicho kilikuwa vigumu kupatikana, alipambana lakini matokeo yake alikuwa akipata kompyuta za vyuo vingine ambavyo wala hakuwa akivitaka, yeye alikitaka Chuo Kikuu cha Harvard kilichokuwa nchini Marekani.
Usiku mzima alikesha akipekua huku na kule, alihangaika mno, alishindwa kuzipata kompyuta za chuo hicho hivyo alichokifanya ni kutafuta kompyuta za Chuo Kikuu cha Oxford cha nchini Uingereza kwa kuamini kwamba kulikuwa na mawasiliano baina ya vyuo hivyo viwili kwani vyote vilikuwa vikubwa duniani.
Akazipata kompyuta za chuo cha Oxford, kwa sababu walikuwa na barua pepe yake, akaanza kuingiza codes kwa ajili ya kuihack barua pepe ya kompyuta hizo. Hilo wala halikuwa tatizo, alifanikiwa kwa asilimia mia moja, akaingia kwenye barua pepe hizo, akaanza kuangalia zile barua pepe zilizotumwa kwenda kwenye chuo hicho na ndipo akafanikiwa kuona barua zote ambazo zilitumwa, alichokifanya ni kuchukua ‘links’ za zile barua na kuziingiza kwenye codes zake na kuanza kuhack upya.
Codes zikaanza kusoma taratibu huku zikifungua mafaili, ilikuwa kazi kubwa kwani kulikuwa na mafaili makubwa ambayo mengine yalichukua mpaka GB 100 na hivyo codes hizo kwenda taratibu sana.
Alisubiri kwa saa mbili, zikamaliza na hatimaye akafanikiwa kuziona kompyuta za chuo hizo ambazo zilikuwa zikitumia intaneti chuoni humo, alichokifanya ni kuiba IP Adress zote zilizokuwa zikiunganishwa na modem kubwa iliyokuwemo humo chuoni na kisha kuanza kuzichanganya kwenye codes zake, zilipomalizika, yeye ndiye alikuwa na uwezo wa kuzima na kuwasha intaneti ya chuo hicho.
“Hatimaye nimeweza,” alisema William huku akishusha pumzi.
Kabla ya kuendelea, akaingiza virusi vipya alivyovitengeneza vya Winirus kisha kuficha codes na IP Adress za huduma ya intaneti katika chuo hicho na kuweka zake kisha kuizima huduma hiyo.
Hilo ndilo alilotaka kuliona, moyo wake ukafurahi, akafarijika kwa kuona kwamba alifanikiwa kile alichokuwa amekitaka kwa kipindi kirefu. Hakuhuzunika wanachuo kukosa huduma ya intaneti bali alichokuwa amekifurahia ni kwamba alitaka kuwaonyesha kwamba yeye ni genius kwa kutumia vitendo.
Siku hiyo ilikatika, kazi yake ilikuwa ni kufuatilia kwenye kompyuta yake kuona kama walikuwa wamefanikiwa au la. Siku ya kwanza ikapita, hakukuwa na mafanikio yoyote yale, siku ya pili ikapita na kuingia ya tatu bado hakuona kama walikuwa wamefanikiwa.
Taarifa za kuzima kwa intaneti chuo hapo ikaanza kutangazwa katika vyombo vya habari hasa CNN na BBC. Wataalamu walikuwa wakihangaika kuhakikisha kwamba intaneti inapatikana chuoni hapo lakini hawakufanikiwa kabisa.
Alikenua, aliona kwamba aliweza kuwakomoa kwa kile walichokuwa wamemjibu kwani aliona lilikuwa suala la kukubaliwa kujiunga na si mpaka kuitwa ili aonekane kama kweli alikuwa na genius.
Siku ya nne ilipoingia, saa nne usiku ndipo akaona codes zake zikianza kuvurugwa na IP Adress alizokuwa ameziweka zikianza kufutwa moja baada ya nyingine. Alishtuka, hakuamini kama kungekuwa na mtu aliyekuwa na uwezo wa kushindana naye.
Hakutaka kuchelewa, hapohapo akaivuta laptop yake na kuanza kuichezea. Kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kutaka kujua kompyuta ambayo ilikuwa ikitumika kwa ajili ya kuingiza IP Adress mpya, hilo halikuwa tatizo, alifanikiwa na mwisho wa siku kompyuta hiyo kuonekana.
“Kumbe ni hii! Subiri,” alisema na kisha kuvituma virusi vya Winirus katika kompyuta hiyo huku akiambatanisha na vitu viwili, picha na ujumbe kwa mtu mwenye kompyuta hiyo.
Akatoa zile codes mpya zilizokuwa zimewekwa na kuweka zake yeye na kuruhusu ujumbe na picha ile uonekane, ujumbe mfupi uliosomeka ‘I GET YOU BACK TTO WORK’ (NAKURUDISHA TENA KAZINI)
***
Profesa Mcleash hakuamini alichokuwa akikiangalia, picha ya kijana yule iliyotokea kwenye kompyuta ya Vint aliifahamu sana, aliiona wakati alipotumiwa barua pepe ya kuomba kujiunga na chuo hicho, ilikuwa picha ya William, sura mbaya ambayo hakuwahi kuiona kabla.
“Who is this ghost?” (huu ni mzimu gani?) aliuliza Profesa Turnbull huku akimwangalia Macleash.
Profesa huyo ndipo akaanza kuwaambia kuhusu Wiliam kwamba ndiye alikuwa yule kijana aliyeomba kujiunga na chuo chao lakini maprofesa hao walimuwekea ngumu. Walishangaa, hawakuamini kwamba mambo hayo yote ya kukatika kwa intaneti yalifanywa na kijana huyo, tena kilichowachanganya zaidi ni kwamba alikuwa nchini Tanzania.
Waliangalia picha ya kijana huyo, alikuwa mbaya wa sura, alitisha lakini ndiye alikuwa genius wa kufanya mambo hayo yote. Vint akawaangalia maprofesa hao huku akiwashangaa, hakukuwa na profesa yeyote duniani ambaye hakutaka kuonana na mtu mwenye kipaji, sasa ilikuwaje mpaka wakatae kuonana na kijana huyo ambaye alimtoa jasho na hata intaneti ilipokatika tena, hakujua angeirudisha vipi?
“Huyu yupo wapi?” aliuliza Vint, hakuamini kama mtu huyo ndiye aliyemtoa jasho namna hiyo.
“Yupo Afrika, nchi moja inaitwa Tanzania!” alijibu Macleash.
“Ninahitaji nimuone, ninahitaji nifanye naye kazi,” alisema Vint.
“Hapana! Anakuja kujiunga na chuo hiki! Utamchukua atakapomaliza masomo ya chuoni hapa,” alisema Turnbull, yeye ndiye aliyemkataa William siku chache zilizopita lakini leo, alitaka kumng’ang’ania asome chuo hicho kwa kuamini kwamba chuo chao kingetengazika sana kupitia yeye.
“Nishawasiliana naye na kumtumia tiketi!”
“Naomba ufuatilie, hata kesho au keshokutwa awe amekwishafika,” alisema Turnbull.
****
Moyo wa William ulikuwa na furaha kubwa, hakuamini kama alikuwa amefanikiwa kufanya kile alichokifanya. Kila alipokaa, alihisi kurukaruka kwa furaha, alidharaulika kwa kuonekana kwamba hakuwa na kipaji lakini baada ya kuwadhihirishia kwa matendo, kila mmoja akakubali kwamba alikuwa na kipaji kikubwa na hivyo kumtaka aende akasome katika chuo hicho.
Akamwambia mama yake, mara ya kwanza alitaka kuhack akaunti zao benki ili ikiwezekana aonekane amefanya malipo ya ada, ilikuwa kazi nyepesi lakini kabla ya kufanya kitu hicho, akahitajika huko chuoni kuanza masomo.
Akamwambia mama yake, Bi Sophia kwamba alitakiwa kusafiri kwenda nchini Marekani kusoma, alipoulizwa, alimjibu kwamba hakutakiwa kulipia ada kwani kwa kile alichokuwa amewafanyia, wote walitamani kumuona akiwa pamoja naye chuoni hapo.
“Hongera sana! Kwa hiyo unaondoka lini?” aliuliza mama yake.
“Kesho! Imekuwa ghafla sana mama!”
“Sawa. Tutamuomba Mungu aweze kukupigania katika safari yako yote,” alisema mama yake huku akionekana kuwa na furaha tele.
Hakutaka kuishia hapo, mtu mwingine ambaye kwake alionekana kuwa muhimu alikuwa msichana Melania, akampigia simu na kumwambia kilichokuuwa kimetokea, msichana huyo hakutaka kukubali, akamwambia kwamba alitaka kuonana naye na kuzungumza naye zaidi.
Baada ya saa mbili, wakaonana katika mgahawa mmoja uliokuwa Kinondoni. Kila mtu aliyekuwa ndani ya mgahawa huo alibaki akimwangalia William, ubaya wa sura yake uliwashangaza wote, hawakuwahi kumuona na wala hawakujua alikuwa akijishughulisha na vitu gani.
Alikuwa na sura mbaya lakini aliteremka kutoka kwenye gari la thamani kubwa na alikaa kiti kimoja na msichana mrembo ambaye alijulikana sehemu kubwa jijini Dar, huyu alikuwa Meliania ambaye muda wote alionekana kuwa na furaha, kukutana tena na William kwake ilikuwa shangwe.
“Mbona ghafla sana?” aliuliza Melania.
“Yeah! Kuna mambo yalitokea, ilibidi niondoke mapema sana,” alisema William.
Walikaa na kuzungumza mambo mengi, japokuwa siku za kwanza Melania alimuona William kuwa na sura mbaya lakini kutokana na ukaribu wao mkubwa, akajikuta akianza kumuona mtu wa kawaida na mbaya zaidi chembechembe za mapenzi juu ya mwanaume huyo zilichipukia lakini hakuonekana kukubaliana naye, hakutaka kuwa naye kabisa.
Siku hiyo, Melania hakutaka kunyamaza, kama alivyomwambia kipindi cha nyuma, akamwambia tena na tena kwamba alikuwa akimpenda lakini mwanaume huyo hakuwa na habari, alimwambia wazi msichana huyo kwamba lingekuwa jambo jema kama wangekuwa marafiki na si wapenzi kama alivyotaka iwe.
Moyo wake ulimuuma, hakuamini kama na uzuri wake wote huo mvulana huyo angekataa kuwa naye na wakati kulikuwa na wanaume wengi waliomsimamisha na kumwambia kwamba walikuwa wakimpenda.
Baada ya kuzungumza kwa saa moja, wakaagana kwa kukumbatiana na kuondoka mahali hapo ambapo siku iliyofuata William akapanda ndege na kuanza kuelekea nchini Marekani huku akiwa na furaha tele.
Ndani ya ndege kichwa chake kilikuwa na mawazo tele, alikuwa akiyafikiria maisha yake mapya ambayo alikuwa akienda kuyaanza nchini Marekani, alikuwa na furaha tele na muda wote alikuwa akitoa tabasamu pana.
Ndani ya ndege ile kila mtu aliyekuwa akimwangalia alishtuka, ni kweli walikuwa wamewaona watu wengi waliokuwa na sura mbaya lakini kwa William ilikuwa ni zaidi ya mbaya.
Alitisha, watoto waliomuona walihisi kwamba walikuwa wakikiangalia kinyago na hivyo kuanza kulia. Hakuumia moyoni mwake, aliyazoea maisha hayo kwani hayakuanza ghafla, yalikuwa maisha aliyozoea kuishi tangu alipokuwa mdogo.
Mbali na kuyawaza maisha anayokwenda kuyaanza Marekani lakini hakuacha kumfikiria msichana Melania. Alikuwa msichana mrembo mno, alitamani kuwa naye kimapenzi lakini hakuona kama moyo wake ulikuwa tayari kuwa na msichana huyo.
Kila wakati alipokuwa akimfikiria, tabasamu pana lilikuwa likionekana usoni mwake. Alijiona kunyimwa kila kitu lakini alimshukuru Mungu kwa kuwa akili nyingi alizokuwa nazo ndizo zilizokuwa zikiyabadilisha maisha yake kila siku.
Ndege ikachukua saa ishirini na mbili, ikatua katika Uwanja wa Ndege wa Kimataifa wa JFK uliokuwa jijini New York ambapo baada ya kupumzika kwa saa moja, wakaunganisha safari ya kuelekea Massachuesetts hapohapo nchini Marekani.
Walipoingia ndani ya ndege hiyo na kuanza safari hiyo, moyo wake ulikuwa na furaha tele, hakuamini kama kweli alikuwa ameingia nchini Marekani ambapo kila siku alikuwa akipaota tu.
Ndege ilichukua saa moja, ikaanza kutua katika Uwanja wa Kimataifa wa Boston Logan ambapo baada ya abiria kuteremka, naye akateremka mpaka sehemu ya kuchunguzia mizigo, alipoonekana hana tatizo, akaelekea nje ambapo akakutana na mwanaume mmoja aliyeshika ubao ulioandikwa jina lake huku pembeni akiwa na wanachuo wanne.
“There he is,” (yule pale) alisema mwanaume huyo na kuanza kumfuata.
Hakuwapotea, hakukuwa na mtu aliyejiuliza kama ndiye yeye au la, sura yake tu kwa jinsi ilivyokuwa mbaya kila mmoja aligundua kwamba ni yeye. Walikuwa wakimshangaa lakini pia walikuwa wakifurahi kuwa na mtu kama huyo.
Wakaanza kuzungumza naye hata kabla ya kuingia ndani ya gari, kila mmoja alifurahi kukutana naye. Watu wengine walikuwa wakimshangaa tu William, wengi walihisi kwamba alipata ajali na uso wake kupasuliwa kwa jinsi alivyokuwa na sura mbaya.
Akachukuliwa na kuingizwa ndani ya basi moja kubwa lililoandikwa Harvard University ubavuni na kuanza kuelekea chuoni. Alipofika huko, kila mwanafunzi alikuwa akimwangalia kwa mshangao, walisikia habari zake kwamba ndiye aliyezima intaneti ya chuo hicho na mpaka muda huo haikuwa imerudi alipoizima kwa mara ya pili.
Kila mmoja alimuona kuwa mtu mwenye uwezo wa ajabu sana. Akachukuliwa na kupelekwa katika ofisi ya profesa Turnbul, alipofika huko, akakaribishwa na kupewa jukumu la kuirudisha huduma ya intaneti chuoni hapo, kazi ambayo aliifanya kwa dakika tano tu, intaneti ikawa imerudi.
Hapo ndipo alipotakiwa kuishi, hakutakiwa kwenda sehemu yoyote ile, maprofesa walijua kwamba William alikuwa na uwezo mkubwa hivyo kitu cha kwanza kabisa kilikuwa ni kuwasiliana na ikulu ya Marekani na kuwaambia kuhusu mtu huyo.
Kitu kilichofanya ikulu hiyo ni kuwataka maafisa wa FBI (Federal Bureau of Investigation) wamlinde William kisiri ili asitokee mtu yeyote yule akamchukua mtu huyo ambaye waliamini kwamba angeweza kuwa muhimu kwa nchi yao hasa katika kipindi hicho ambacho teknolojia ilikuwa juu, walihitaji kupambana na maadui zao kama Urusi, China kwa kutumia teknolojia tu. Hivyo mtu huyo alitakiwa kulindwa sana.

“Получили ли вы что-нибудь?” (umepata chochote?)
“Да сэр! Он здесь, имы должны сделать что,” (ndiyo mkuu! Yupo hapa na tunatakiwa tufanye jambo).
“Можем ли мы взять его?” (tunaweza kumpata?)
“Конечно,” (Bila shaka).
Hayo yalikuwa mawasiliano kwa njia ya simu baina ya Mkurugenzi wa Shirika la Ujasusi nchini Urusi, KGB (Komitet gosudarstvennoy bezopasnost), Petel Komukov aliyekuwa nchini Urusi na kijana wao waliyekuwa wamemtuma kwa kazi maalumu nchini Marekani, Samotic Kasemitov.
Shirika hilo la kijasusi lilikuwa limepata taarifa za ujio wa William ndani ya Chuo Kikuu cha Harvard nchini Marekani. Sifa zake nyingi alizokuwa amemwagiwa kutokana na ujuzi wake mkubwa, akili aliyokuwa nayo kuhusu matumizi ya intaneti yaliwachanganya mno.
Walipanga kumchukua, kitendo cha nchini kama Marekani kuwa na mtu kama huyo tayari waliliona tatizo kubwa mbele yao. Walijua kwamba nchi kama Marekani ambayo walikuwa majirani zao na maadui zao wakubwa wangetumia kila hila kuhakikisha wanaingia katika kompyuta zao na kuangalia vitu vilivyokuwa vikiendelea humo.
Walikuwa na hofu, walimtaka William kwa nguvu zote, ilikuwa ni lazima kumteka kwani hakuwa Mmarekani, alikuwa Mtanzania ambaye nchi yake haikumjali na wala haikutaka kusikia chochote kuhusu mtu kama yeye, mwenye akili nyingi ambaye angeweza kufanya kitu chochote kwa usalama wa nchi.
Warusi hawakutaka kukubalia, walipewa taarifa za awali kwamba kijana huyo alikuwa ameingia ndani ya chuo hicho lakini pia aliwekewa ulinzi mkubwa ambao hakuujua kabisa. Aliishi kikawaida sana chuoni hapo huku akizoeana na watu wengi, kutokana na uchangamfu wake, kila mmoja alitaka kuwa rafiki yake.
Maofisa wa FBI ambao walitumwa kwa ajili ya kumlinda William walikuwa na hofu kubwa, kazi kubwa ilikuwa mbele yao, hawakujua ni kitu gani walitakiwa kufanya kwani hawakutaka kumuona kijana huyo akizoeana na watu wengi lakini kwa hali iliyokuwa imetokea, hasa uchagamfu wake uliwafanya kuwa na wakati mgumu sana wa kumlinda.
Walichokifanya Warusi mara baada ya kugundua kwamba bado chuo hicho kilikuwa kikipokea wanachuo wapya kipindi hicho, wakamtuma kijana wao ambaye alitakiwa kujifanya kama anajiunga katika chuo hicho na kusoma huku akiweka ukaribu wake na William, mtu huyu aliitwa Borya Dima.
Kijana huyo akaingia chuoni hapo kama mtu aliyetaka kusomea mambo ya kompyuta, hakukuwa na ofisa yeyote wa FBI ambaye aligundua kwamba kijana huyo alikuwa ametumwa kutoka nchini Urusi.
Alikuwa mtaalamu wa kompyuta na katika wiki ya kwanza kufika chuoni hapo akaanza kuutafuta ukaribu na William. Haikuwa kazi kubwa kuupata ukaribu huo, William hakuwa mtu wa kunyamaza, kila mtu aliyesimama mbele yake, alizungumza naye.
Borya akawa na furaha, katika kila hatua aliyokuwa akipiga, usiku aliwapigia simu maofisa wa KGB na kuwaambia pale alipoishia. Safari yake ya kutaka kumteka William haikuonekana kuwa kubwa hata kidogo, kwake, ilionekana kama kumsukuma mlevi.
“Ninajua kompyuta zaidi yako,” alisema Borya huku akimwangalia William.
“Una uhakika?”
“Ndiyo! Unafahamu kitu gani ambacho mimi sikifahamu?” aliuliza Borya huku akimwangalia William, yote hayo ilikuwa ni kutafuta mazoea na kijana huyo.
“Nahisi vingi!”
“Kama?”
“Kujua huwa unawasiliana na nani nyakati za usiku,” alisema William huku akiachia tabasamu pana.
Borya akashtuka, kile kilichokuwa kikiendelea usiku alihisi kwamba William alikujua, kwanza akanyamaza, akaingia kwenye dimbwi la mawazo na kugundua kwamba kila kitu kilichokuwa kikiendelea kwenye simu usiku William alikuwa akifahamu.
Hakujua kama William alisema hivyo kama kumtisha, kumfanya amuone mtu hatari na hakuwa akifuatilia mawasiliano yake hata kidogo. Alipopewa jibu hilo, Borya akajibaraguza na kuelekea chumbani kwake, siku hiyo hakutaka kusubiri mpaka usiku, alichokifanya ni kuwapigia simu watu waliomtuma.
“Nahisi picha imeungua!” alisema Borya huku akionekana kuwa na hofu.
“Kwa nini?”
“Huyu jamaa anajua kwamba nawasiliana na nyie kila siku usiku,” alisema Borya.
“Amejuaje?”
“Ameniambia!”
“Una uhakika?”
“Siwezi kudanganya katika hili,” alisema Borya.
Wao wakampa mbinu mpya, hawakutaka kuendelea kuongea usiku kwa kuhofia kwamba William angeendelea kuyakamata mawasiliano yao kitu ambacho haikuwa kweli hata kidogo. Ubishi wake, ushindani wake na William ukamfanya kuwa karibu na kijana huyo.
Wakawa wawili, marafiki wakubwa, wakifanya mambo mengi pamoja na hata siku nyingine kutoka pamoja na kwenda klabu ambapo huko walikuwa wakicheza muziki na kufanya vitu vingi.
FBI hawakujua kama Borya alikuwa mtu aliyetumwa kutoka Urusi, walimwamini na kumuona mtu wa kawaida, mwanachuo ambaye alitamani sana kuwa na William. Siku zikakatika, kila walipokuwa wakienda klabu, Borya alikuwa akimtaka William anywe pombe lakini kijana huyo hakuwa akikubali.
“Borya! Huwa sinywi pombe,” alisema William.
“Najua lakini wakati mwingine jifunze. Mdogomdogo utaweza kuhimili,” alisema Borya huku akiachia tabasamu.
“Hapana!”
Urafiki ukaendelea, wakati wakiendelea kuwa pamoja, kukatokea msichana mmoja, mrembo, mrefu na mwenye mchanganyiko wa rangi, huyu aliitwa Linda. Alikuwa msichana mrembo ambaye naye alikuwa miongoni mwa wanawake waliotokea kupendwa chuoni hapo.
Japokuwa William alikuwa na sura mbaya lakini alitokea kupendwa mno na msichana huyo. Kila alipokuwa akimwangalia, moyo wake ulitamani sana kuwa naye. Alijitahidi sana kuwa karibu naye, mara kwa mara alikuwa akimpigia simu na kuzungumza.
Watu walimshangaa Linda, hawakuamini kama kungekuwa na msichana ambaye angetamani kujenga ukaribu na mwanaume huyo ambaye wengi waliupenda uwezo wake lakini si kumpenda yeye kwa jinsi sura yake ilivyokuwa mbaya.
Linda hakujali, moyo wake ulimwambia kwamba William ndiye alikuwa mwanaume pekee ambaye angeishi naye kipindi chote. Kila siku ilikuwa ni lazima kukutana na William na kumwambia ukweli kwamba alikuwa akimpenda, hakukuwa na mwanaume yeyote chini ya jua aliyekuwa akimpenda kama yeye.
Hilo likamfariji William lakini ugumu ulikuja kila alipomkumbuka msichana Melania, alikumbuka kwamba msichana huyo alimwambia kuwa anampenda na alitaka kuwa naye japokuwa yeye mwenyewe hakutaka kuwa naye kwa kuwa aliona kutokustahili kuwa na msichana mrembo kama alivyokuwa.
Kwa Linda, jinsi alivyomuona, aliona kwamba alistahili lakini kumkubalia lilikuwa jambo gumu sana. Alimwambia ukweli msichana huyo kwamba alimpenda lakini hakutaka kuwa kwenye uhusiano wa kimapenzi.
“Kwa nini?”
“Hakuna sababu! Ni maamuzi tu!” alijibu William.
“Ni maamuzi yanayoniumiza William! Naomba uwe wangu,” alisema msichana huyo, uzuri wa sura yake ulionekana kama kuwa kosa kubwa kwa William kumkatalia.
“Haiwezekani,” alisema William.
Alikataa katakata, si mara moja, mara nyingi alimkatalia msichana huyo. Hakutaka kuwa naye, kwake, alimchukulia kama rafiki wa kawaida tu. Ukaribu na msichana huyo ukaongezeka maradufu mpaka kufikia kipindi wakawa wanalala pamoja chumbani, japokuwa hawakuwa wakigusana lakini mwili wa William ulikuwa kwenye presha kubwa.
“Linda! Unafanya nini?” aliuliza William, wakati anauliza swali hilo, mkono wa msichana huyo ulikuwa kwenye mapaja yake ukifuata eneo la zipu.
“Nimeshindwa kuvumilia mpenzi,” alisema Linda kwa sauti nyororo, muda huo ulikuwa ni saa nane usiku.
“Linda…”
“Hapana William! Ninakupenda, ninakupenda mpenzi,” alisema Linda huku mkono ukizidi kupanda juu.
Katika maisha yake yote hakuwa kukutana kimwili na msichana yeyote yule. Mwili wake ulimsisimka mno, mguso aliopewa na msichana huyo ulimpagawisha. Alikataa na kukataa lakini mwisho wa siku akajikuta akijiweka vizuri na ndani ya dakika kumi tu kitanda kikaanza kulia kama mtu aliyekuwa akienda juu na chini.
Huo ndiyo ulikuwa mwanzo wa uhusiano wao wa kimapenzi. Moyo wa Linda ulifurahi, hakuamini kama kweli alifanikiwa kuwa na mwanaume huyo. Kila alipomuona, alimpenda maradufu na hata ubaya wa sura yake kwake haukuonekana.
William aliifurahia mapenzi, kila siku alipokuwa akizungumza na Borya, alimwambia ukweli juu ya maisha yake kwamba alimpenda msichana huyo kuliko kitu chochote kile katika maisha yake. Uhusiano huo ukaibua gumzo kubwa chuoni hapo, hakukuwa na aliyeamini kwamba Linda angekuwa mwepesi sana kwa William.
Wakati yote yakiendelea, maofisa wa FBI waliendelea kumlinda William, walikuwa tayari kila wakati, walijitahidi kuhakikisha kwamba mtu huyo hatekwi wala hafanyiwi jambo lolote baya, walipoona kwamba wao kama wao hawakuweza zaidi, wakaamua kuwaweka wanachuo wengine, walijifanya kama wasomi lakini kila siku walikuwa wakifuatilia kilichokuwa kikiendelea.
“Borya! Kuna kitu nataka nifanye!” alisema William.
“Kitu gani?”
“Nataka niandae mtandao wa kijamii! Ufanane na Facebook, watu wawasiliane, watumiane picha na mambo mengine,” alisema William.
“Unahisi utapata mashabiki wengi?”
“Ndiyo! Kitu cha kwanza kabisa nitakachokifanya ni kuudhoofisha Mtandao wa Facebook,” alisema William huku akimwangalia Borya usoni.
“Kivipi?”
“Utaona! Kwanza ngoja niutengeneze mtandao wenyewe,” alisema William.
Hicho ndicho alichotaka kukifanya. Siku iliyofuata akamuita mpenzi wake, Linda na kumwambia wazo hilo alilokuwa nalo. Hilo halikuwa tatizo, Linda alimuunga mkono kwa kila kitu hivyo baada ya wiki moja akaanza kufanya kazi aliyotaka kuifanya.
Akajifungia chumbani, hakutaka kutoka ndani, alikuwa peke yake huku akiwa bize. Hakuingia darasani, alitaka kubaki ndani, peke yake huku akiendelea kufanya kazi hiyo aliyokuwa akiifanya.
Alitumia kipindi cha wiki moja kutengeneza muonekano wake na baadaye kuingizia vitu muhimu, kama sehemu za meseji, ukuta wa mwenye akaunti na vitu vingi na mwisho wa siku kuupa mtandao huo jina la MeChat.
“Nimemaliza,” alisema William huku akimwangalia Linda.
“Kweli?”
Ndiyo! Utazame,” alisema William, hakutaka kumpa mtu yeyote taarifa zaidi ya msichana huyo tu.
Linda akautazama, aliangalia kila kitu kilichokuwa humo. Moyo wake ukaridhika, ulikuwa mtandao wenye muonekano mzuri ambao alihakikisha anaingiza vitu vingi ambavyo vijana walikuwa wakivitaka.
Kabla hajauruhusu ufanye kazi aliamini kwamba ungekuwa na nguvu, Linda kamshauri kuongeza baadhi ya vitu na yeye kufanya hivyo. Alifanikiwa kwa asilimia mia moja na hivyo kumpigia simu rafiki yake mkubwa, Borya kwa ajili ya kuuona.
“Ninakuja!” alisema Borya kwenye simu.
Wakati hayo yakiendelea, macho ya Linda yalikuwa usoni mwa William, kila alipomwangalia, alimpenda, alihisi mapenzi mazito moyoni mwake. William akashindwa kuvumilia, akaamini kwamba kulikuwa na kitu mpaka msichana huyo kumwangalia namna hiyo.
“Kuna nini?” aliuliza William.
“Umegundua nini?” aliuliza Linda huku akiligusa tumbo lake.
“Unanitania…unanitania Linda…” alisema William huku akionekana kuwa na furaha tele.
“Nina mimba yako! Ina wiki mbili sasa,” alisema Linda huku akionekana kuwa na furaha mno. William akapiga magoti kisha kulibusu tumbo la mpenzi wake, akatarajiwa kuitwa baba! Muda wote huo, macho yake yalilowanishwa na machozi ya furaha yaliyoanza kumtiririka mashavuni mwake.

“Mambo mrembo,” ilisikika sauti kutoka kwa jamaa aliyesimama pembeni, mkononi alikuwa akikiendesha chombo cha kuwekea bidhaa mbalimbali.
“Safi!” aliitikia Melania.
“Umependeza,” alisema mwanaume huyo lakini Melania hakujibu kitu, alinyamaza, akamwangalia mwanaume huyo na kuendelea na shughuli zake.
Mwanaume huyo aliyejitambulisha kwa jina la Godson Mabula hakuacha kumwongelesha Melania, muda mwingi alikuwa akimzungumzisha lakini msichana huyo hakumpa ushirikiano wowote ule.
Alitokea kumpenda, msichana huyo alikuwa mzuri wa sura, kila alipomwangalia Godson hakutaka kumuacha, kwake, aliwahi kuona wanawake wengi lakini kwa Melania, alionekana kuwa na uzuri wa ajabu.
Godson hakuacha, hakunyamaza, muda mwingi aliendelea kumsemesha msichana huyo ambaye alionekana kutokuwa na muda naye. Waliendelea kuwa ndani ya supamaketi mpaka pale Melania alipoamua kuondoka, Godson hakutaka kubaki, naye akatoka na kuanza kumfuata msichana huyo.
“Melania…” alijikuta akiita. Msichana huyo akageuka na kumwangalia.
“Unasemaje?” aliuliza msichana huyo huku akionekana kuwa na hasira.
“Punguza hasira, hunifahamu, huwezi kumchukia mtu usiyemfahamu dada’ngu,” alisema Godson kwa sauti ya upole iliyoonyesha unyenyekevu wa hali ya juu.
“Una shida gani?”
“Ningependa kuzunguza na wewe.”
“Zungumza nakusikia!”
“Mmh!”
“Zungumza basi unanichelewesha,” alisema Melania huku akionekana kuwa na hasira.
“Samahani! Nahisi si muda sahihi! Naomba unitafute kwenye namba hii!” alisema Godson huku akimpa kikaratasi Melania.
“Nikutafute?”
“Ndiyo! Ila ukipata muda, usipopata muda, acha, usinitafute,” alisema Godson, Melania hakukichukua kikaratasi kile, alichokifanya ni kuufungua mlango wa gari lake na kuingia tayari kwa kuondoka, hata kabla hajafunga vioo vya gari, harakaharaka Godson akamfuata na kumtupia kikaratasi kile ndani ya gari.
“Nitafurahi ukinitafuta,” alisema Godson, akaondoka mahali hapo.
Melania hakuwa na furaha, moyo wake ulikuwa na huzuni tele, mawazo yalikisumbua kichwa chake, kwa muda mwingi sana alikuwa akiwasiliana na William na kumwambia alivyokuwa akimpenda, alivyomtaka awe mpenzi wake lakini mwanaume huyo hakukubali kuwa naye.
Hilo lilimpa mawazo, moyo wake uligota kwa mwanaume huyo, hakuwa na habari ya mtu yeyote zaidi ya huyo. Hakuwa na sura nzuri, alikuwa mbaya lakini moyo wake haukuangalia hilo, kwake, alionekana kuwa mwanaume mwenye sura nzuri kuliko wote katika dunia hii.
“Melania! Tafuta mwingine, kwangu, hapana! Sitokuweza,” alisema William kwenye simu.
“Ila ninakupenda, sijali jinsi ulivyo, ninakupenda William,” alisema msichana huyo.
“Hapana! Tubaki kuwa marafiki. Melania, tukiwa marafiki nitakuwa msaada mkubwa sana katika maisha yako, naomba tuendelee kuwa marafiki,” alisema William.
Hakubadilisha uamuzi wake, aliendelea kumwambia msichana huyo kwamba huo ulikuwa muda wa kuwa marafiki. Alijua kwamba aliumia moyoni mwake lakini hakuwa na jinsi kwa sababu hakuona kama alikuwa na sababu ya kuwa na msichana huyo mrembo, alimpenda sana Melania lakini alitakiwa kuwa na mwanaume bora hata zaidi ya alivyokuwa.
Hicho kilikuwa kipindi cha kulia, hakunyamaza, wakati mwingine alikuwa akimlaumu Mungu kwa hatua aliyochukua ya kumuonyeshea mwanaume huyo ambaye kwa wakati huo alikuwa akiutesa moyo wake kupita kawaida.
Siku zikakatika, hata alipokutana na Godson, bado alikuwa na mawazo tele, hakuona kama kulikuwa na mwanaume aliyetakiwa kuuchukua moyo wake zaidi ya William ambaye wala hakuwa na muda naye.
Hakutaka mapenzi ya mwanaume yeyote yule zaidi ya William. Kila siku alikuwa akimfikiria, muda ulisonga mbele, baada ya miezi miwili kukatika, akakata tamaa ya kuwa na William hivyo kuanza kumfikiria Godson.
Hakujua kama mwanaume huyo alikuwa na mapenzi ya dhati au la, alichokifanya ni kulifuata gari lake na kisha kuanza kukitafuta kikaratasi kile, alipokipata, akakichukua na kuanza kuzipiga namba hizo.
“Samahani! Nipo kikaoni, nipigie baada ya nusu saa,” ilisikika sauti ya Godson mara baada ya kupokea simu, hakujua huyo alikuwa nani na alihitaji nini.
Hilo halikuwa tatizo kwa Melania, akavumilia na baada ya nusu saa, akampigia na mwanaume huyo kupokea simu. Kitu cha kwanza kabisa akajitambulisha, Godson akaonekana kusahau kwani kilikuwa kipindi kirefu sana tangu akutane na msichana huyo.
“Melania yupi?” aliuliza.
“Yule wa supamaketi!”
“Ooh! Kumbe wewe mrembo! Umenifanya nisubiri sana kama namsubiri Yesu arudi,” alisema Godson huku akicheka.
“Hahah! Hiyo ndiyo namba yangu!”
“Nashukuru! Kuna masharti ya kupiga?”
“Wala hakuna! Muda wowote ule, ila nisipopokea, jua nipo bize au nimelala!” alisema Melania.
“Basi sawa! Nitakuwa nakubipubipu mrembo!”
“Hahaha! Sawa! Nitakapokuwa na muda wa maongezi nitakuwa nakupigia.”
“Nitashukuru sana!”
Huo ndiyo ulikuwa mwanzo wa uhusiano wao, wakaanza kuwasiliana kwenye simu, walikuwa kama marafiki, walizungumza kama marafiki lakini kila mmoja alijua ni kitu gani kingekwenda kutokea hapo baadaye.
Baada ya wiki moja tu, Godson hakutaka kubaki kimya, hakutaka kumuona Melania kama rafiki yake hivyo alichokifanya ni kumwambia ukweli kwamba alikuwa akimpenda kuliko msichana yeyote yule. Melania hakuwa na ujanja, akakubaliana naye na hivyo kuanza uhusiano wa kimapenzi.
Wakawa pamoja, mara kwa mara walikuwa wakionana, Godson ndiye alikuwa mwanaume wa kwanza kulala na Melania, akautoa usichana wake kitu kilichoufanya uhusiano huo kushamiri kupita kawaida.
Wakatambulishana kwamba walikuwa wapenzi, wazazi wa pande zote mbili wakafurahia kile kilichokuwa kimetokea. Siku zikaendelea kukatika zaidi na zaidi na hatimaye Godson akamwambia Melania kwamba huo ulikuwa wakati wa kumvisha pete ya uchumba mbele ya wazazi wake.
Hilo halikuwa tatizo, kitu cha kwanza alichokifanya Melania kabla ya kuwaambia wazazi wake alimwambia William, ilikuwa furaha kwa mwanaume huyo, akampongeza na kumpa hongera kemkem, baada ya hapo ndipo akawaambia wazazi wake.
“Ni lazima tuandae sherehe ndogo nyumbani!” alisema mama yake, Bi Pamela.
“Bila shaka mama!”
“Basi waambie wazazi wake waje, ili atakapofika, akutane na wazazi wake ndani ya nyumba,” alisema mama yake Bi Pamela.
Wakawasaliana na wazazi wa Godson na kuwaambia kile kilichotarajiwa kufanyika usiku huo, haraka sana wazazi hao wakafika nyumbani hao kama njia mojawapo ya kumfanyia sapraizi mtoto wao.
Baada ya saa moja, Godson akampigia simu Melania na kumwambia kwamba alikuwa njiani, hivyo alitakiwa kusubiri.
“Haina shida! Umekumbuka pete?” aliuliza Melania.
“Nimekumbuka!”
“Na wazazi wako umewaambia?”
“Hapana! Nitataka niwafanyie sapraizi na wao, baada ya hapo nitakuchukua na kukupeleka nyumbani, napenda sana kuishi kwenye sapraizi,” alisema Godson, kama kawaida yake akaanza kucheka kicheko cha chini.
Melania akawa na furaha tele, moyo wake ukawa na kimuemue cha kutaka kumuona mpenzi wake. Aliandaa sehemu zote kama ilivyotakiwa, mapambo mazuri na vitu vingi vya kupendezesha nyumba vilikuwa vimewekwa tayari.
Muda ulisonga mbele, dakika zilisogea, sehemu alipokuwa haikuwa rahisi kutumia muda mwingi kama nusu saa lakini kilichowashangaza, dakika arobaini na tano zilipita pasipo mwanaume huyo kuonekana mahali hapo.
Hilo likamtia hofu Melania, harakaharaka akachukua simu yake na kumpigia Godson, simu ilikuwa ikiita lakini haikuwa ikipokelewa. Hilo lilimchanganya, hakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea.
Hakuacha, aliendelea kumpigia zaidi na zaidi lakini matokeo yalikuwa yaleyale kwamba simu haikupokelewa. Moyo wake ukaanza kujawa na hofu kubwa, akaanza kuogopa na kuhisi kwamba kulikuwa na tatizo, akampigia tena huku akijiahidi kwamba ndiyo ilikuwa mara ya mwisho, muda huo, simu ikapokelewa.
“Godson mpenzi….” alisema Melania huku akianza kutokwa na machozi ya furaha kwani hatimaye mpenzi wake alipokea simu.
“Halo dada!” alisikika mtu mwingine kwenye simu, Melania akashtuka.
“Halo!”
“Wewe ni ndugu yake huyu marehemu?” lilisikika swali kutoka upande wa pili.
“Unasemaje?” aliuliza Melania huku akiwa ameshtuka kupita kiasi, mapigo yake ya moyo yakaanza kudunda kwa nguvu huku kijasho chembamba kikianza kumtoka mfululizo.
“Kuna ajali mbaya imetokea hapa Sinza Makab…” ilisikika sauti ya upande wa pili, hata kabla hajamaliza sentensi hiyo, simu Melania akadondoka chini na kupoteza fahamu.
***
William akawa na furaha mno, hakutegemea kama alikuwa akienda kuwa baba. Kila alipokaa, alishindwa kulificha tabasamu lake pana. Hakutaka kumuona Linda akikaa mbali naye, alichokifanya ni kumuhamisha na kuanza kukaa naye katika chumba alichokuwa akikaa chuoni hapo.
Walikuwa kama mume na mke kwa jinsi walivyokuwa wakipendana. Humo, uhusiano wao uliendelea kusonga mbele, watu wakapenda kuwa karibu naye na mpaka siku ambayo alitangaza kwamba kulikuwa na mtandao mpya wa kijamii ambao alitaka kuuzindua, kila mmoja akatamani kuuona.
Taarifa juu ya mtandao huo ikaanza kutangazwa sehemu mbalimbali jijini Massachuesetts nchini Marekani, kila mmoja alitamani kuuona kwani walimwamini William kwamba alikuwa mtu mwenye uwezo mkubwa hivyo hata kuuanzisha mtandao huo ilionekana kabisa kwamba alidhamiria kufanya mapinduzi makubwa.
Maofisa wa mitandao mingine ya kijamii wakakutana katika ofisi zao, walikuwa wakitaka kuangalia namna huo mtandao ulivyokuwa, mioyo yao ilikuwa na hofu kubwa, walionekana kumuogopa William kwani alionekana kuwa mtu hatari sana.
Ndani ya jengo la Ofisi za Facebook, hakukukalika, kila mmoja alikuwa na hofu kwani walijua kwamba William alikuwa mtaalamu mkubwa, mkurugenzi wa mtandao huo, Mark Zuckerberg alikuwa ofisini mwake, alitulia, hakutaka kuonana na mtu yeyote katika kipindi hicho, mbele yake aliona upinzani mkubwa, hakukubali kushindwa, mtandao wake ulikuwa na watumiaji wengi zaidi ya bilioni moja duniani kote, hakutaka kuona akishindwa, ilikuwa ni lazima kupambana.
“Sorry sir,” (samahani mkuu) ilisikika sauti ya dada wa mapokezi ambaye alikuwa ameingia ofisini kwa bosi wake huyo.
“I’m kinda busy, I don’t have time Lisa,” (nipo bize, sina muda Lisa) alisema Zuckerberg.
Hakutaka kuonana na mtu yeyote katika kipindi hicho, alihitaji kutulia na kuuona mtandao huo ambao ulikuwa ukizinduliwa siku hiyo. Alizima simu yake ya mkononi, hakutaka kupigiwa na mtu yeyote yule.
Macho yake yalikuwa kwenye televisheni, alikuwa akimwangalia William alivyokuwa akizungumza mbele ya waandishi wa habari tena huku uso wake ukiwa kwenye tabasamu pana.
Utulivu haukuwa nchini Marekani tu bali hata sehemu nyingine duniani, kila mmoja alikuwa akifuatilia kile kilichokuwa kikiendelea na kubwa zaidi ni kwamba walitaka kuona jinsi muonekano wa mtandao huo ulivyokuwa.
Ilipofika saa 6:00 mchana, mtandao huo ukaachiwa hewani na watu kuanza kuingiza URL (Uniform Resource Locator) ya mtandao huo na kuanza kuuangalia. Watu wote wakakimbilia kompyuta zao na kuuangalia, ulikuwa ni MeChat, mtandao uliokuwa na muonekano mzuri kuliko mitandao yote.
Humo, mbali na kuchati na watu wengine, pia kulikuwa na sehemu za michezo mbalimbbali ya magari, mpira na michezo mingine, kulikuwa na saa, kulikuwa na sehemu ya kuzitumia hoteli mbalimbali oda za chakula ulichokuwa ukihitaji na kufikiwa mahali ulipokuwa ndani ya dakika chache mara baada ya kufanya malipo yako.
Kulikuwa na sehemu ya ramani iliyokuwa ikionyesha sehemu ulipokuwa. Kwa mfano mtu akitaka kutoka Massachuesetts mpaka New York, alikuwa akiangalia hapohapo na ilimpa majibu juu ya umbali, muda ambao angetumia kama angetembea, kupanda ndege au basi.
Ulikuwa mtandao mkubwa na siku hiyo ambao uliwekwa wazi, zaidi ya watu milioni ishirini waliufungua na kuangalia kilichokuwa kikiendelea. Kila mtu aliupenda, muonekano wake ukavutia na kumfanya kila mtu kutamani kuutumia siku zote.
“Ooh my God! I can’t believe,” (Ooh Mungu wangu! Siamini) alisema msichana mmoja huku akionekana kushangaa mara baada ya kuuona mtandao huo.
Hiyo ndiyo ilikuwa siku ya kwanza kabisa mtandao huo kuwekwa hewani lakini tayari kulikuwa na makampuni zaidi ya mia tano ambayo yalitaka kuweka biashara zao ziwe zinatangazwa ndani ya mtandao huo kwani uliaminika kwamba unaweza kuchukua watu wengi zaidi ya mitandao mingine ya kijamii.
Hayo yalikuwa mafanikio makubwa kwa William, hakutaka kuchelewa, akaingia mkataba na makampuni hayo na kuingiza kiasi cha dola milioni kumi kwa siku moja tu. Huo wala haukuwa mwisho, hoteli, apartments, majengo mengine, klabu za mipira, sekta mbalimbali duniani zilihitaji kutangazwa humo, hakukuwa na tatizo, wakatangazwa na kulipia kiasi kikubwa cha fedha.
“We are about to fall down,” (tunakaribia kuanguka) alisikika jamaa mmoja wa Facebook.
“We have to do something,” (inabidi tufanye kitu) alisema meneja wa mtandao huo, Bwana Sam Peters.
“What is it?” (kitu gani?)
“We must shut down the MeChat?” (ni lazima tuuzime MeChat)
“No problem, let The Man do it,” (hakuna tatizo, muache The Man afanye kazi hiyo) alisema meneja wa mtandao huo.
Kwa jina lake aliitwa Gabriel Hernandez ila kwa utaalamu wa kuchezea kompyuta ndani ya Kampuni ya Facebook, wakampa jina la The Man. Mbali na Yeye ndiye aliyekuwa mbunifu wa mkubwa wa mtandao huo, ndiye aliyekuwa akiamua leo mtandao ukae hivi au ukae vile.
Ndiye ambaye aliamua kuuendesha mtandao wa Facebook nchini China japokuwa serikali ya nchi hiyo ilikataa mtandao huo kufanya kazi nchini humo. Jamaa alikuwa mtaalamu, alijua kuichezea kompyuta, aliwahi kuizima mitandao mingi kwa maslahi yake binafsi, alikuwa na uwezo wa kufanya kitu chochote na hakuna ambaye angegundua kitu chochote kile.
Huyo ndiye aliyepewa jukumu la kuuzima mtandao huo. Alipoambiwa kazi aliyotakiwa kuifanya, kwanza akaingia katika mtandao huo na kuanza kuuangalia, ulionekana kuwa mwepesi kuzimwa kuliko mitandao mingine yote. Hakukuonekana kuwa na kazi hata mara moja, kabla ya kufanya kazi hiyo, kitu cha kwanza akamuita meneja wake, Bwana Sam Peters na kumwambia kwamba angefanikiwa kufanya jambo hilo ndani ya dakika chache tu.
“Just shut it down like you did to MySpace,” (uzime kama ulivyouzima Mtandao wa MySpace) alisema Bwana Peters, hawakumwambia Mkurugenzi Zuckeberg, walitaka kufanya kwa siri kubwa, kazi ikaanza kufanyika huku The Man akiwa ameagiza soda na kuanza kunywa taratibuuuuu.
Je, nini kitaendelea?
Je, mtandao utazimwa?
Je, vipi kuhusu Warusi na mpango wao wa kumteka William?
Je, watafanikiwa?

ITAENDELEA

Simulizi : Futa Machozi Mpenzi
Sehemu Ya  Kwanza (1)

“Unafanya nini hapo binti?” ilisikika sauti ya mwanaume mmoja kutoka katika gari la kifahari, lilikuwa Range Rover SUV ya rangi ya kijivu yenye gharama zaidi ya milioni mia moja.
“Nasubiri usafiri!” alijibu msichana huyo aliyeulizwa swali, sauti yake ilikuwa nyororo mno, alivaa sketi fupi na laini iliyoyaacha mapaja yake wazi kwa asilimia kubwa.
“Unauza tuongee biashara?” aliuliza mwanaume huyo.
“Nani? Mimi? Hapana! Nimetoka kwenye pati,” alijibu msichana huyo huku akionekana kushtuka, hakuamini kama angeulizwa swali kama hilo, ila hakukasirika kwani mavazi yake yalionyesha kama msichana aliyekuwa akijiuza.
“Sawa. Unaishi wapi?”
“Manzese Midizini!”
“Naweza kukusaidia kukupa lifti?”
“Mmh! Hapana baba! Wewe endelea na safari yako,” alisema msichana huyo huku akionekana kuwa na hofu kubwa.
“Wala usijali! Mimi si mtu mbaya, ni mtu mwema, si unaona natembea na Biblia, wala usihofu,” alisema mwanaume huyo huku akiitoa Biblia na kumuonyeshea msichana huyo ambaye kidogo akaonekana kuwa huru.
Msichana huyo alikuwa amesubiri usafiri kwa kipindi kirefu hapo barabarani, alihitaji lifti na usiku huo alikuwa akitoka katika sherehe ya kuzaliwa ya rafiki yake aliyeitwa Zaituni. Huko, hakuwa na raha, kila mwanaume alikuwa akimwangalia yeye, alivalia nguo nyepesi ambayo iliyafanya maungo yake kuonekana vizuri kabisa.
Alikosa amani, hata alipokuwa akitembea, macho yake yalikuwa huku na kule, aliogopa, hakuwa na amani kabisa mpaka alipoamua kuondoka katika sherehe hiyo. Aliondoka kisiri, hakutaka mwanaume yeyote yule amuone kwani aliogopa kufuatiliwa, hilo akafanikiwa na kufika mpaka barabarani.
Hakujua ni kwa namna gani angeweza kurudi nyumbani kwao, hakuwa na fedha, hakuwa na usafiri wowote ule, aliogopa na pale alipokuwa moyo wake ulikuwa na hofu ya kubakwa, alihisi muda wowote ule wanaume wangetokea na kumbaka. 
Kwa sababu Kinondoni ilikuwa sehemu moja iliyokuwa na machangudoa wengi, walipomuona, walihisi kwamba alikuwa mwenzao hivyo hawakutaka kujali sana. Akaondoka mpaka alipofika barabarani, alijitenga na kusimama pembeni kabisa, tena akiwa peke yake.
Watu waliokuwa wakipita na magari, waliyasimamisha na kushusha vioo, walimwangalia msichana huyo kwa macho yaliyojaa matamanio, walitamani kumpandisha ndani ya gari na kuondoka naye lakini maneno yao yote yalionyesha kuwa walitaka kulinunua penzi lake kwani kwa jinsi alivyoonekana, alikuwa na mvuto wa ajabu.
“Twende binti! Nina laki moja hapa, haina matumizi yoyote yale,” alisema jamaa mmoja aliyekuwa ndani ya gari yake.
“Hapana! Wewe nenda tu!”
“Jamaniiiiiii!”
“Nimesema nenda tu kaka yangu,” alisema msichana huyo.
Alikaa hapo mpaka ilipofika saa nane usiku. Mwili wake ulikuwa ukitetemeka, mbali na baridi alilokuwa akilihisi lakini bado hofu kubwa iliutawala moyo wake na kumfanya kutokwa na kijasho chembamba kwa mbali.
Alimuomba Mungu usiku huo uwe na amani kwani pale aliposimama, hakukuwa na mtu yeyote aliyekuwa akipita, ni magari tu ndiyo yaliyokuwa yakimpita na mengine kumpigia honi mpaka alipokuja huyo mzee ambaye akamchukua na kuondoka naye.
“Unaitwa nani binti?” aliuliza mzee huyo kwa sauti ya utaratibu.
“Pamela Ndanshau!”
“Ooh! Sawa. Mimi naitwa Edward,” alijitambulisha mzee huyo.
“Sawa. Nimefurahi kukufahamu baba!”
“Mimi si mkubwa, ni kijana tu Pamela, unaweza kuniita rafiki au mshikaji wa mjini,” alisema mzee huyo huku akiachia tabasamu, japokuwa kichwa chake kilikuwa na mvi nyingi lakini aliukataa ukubwa, kwake, alijiona kuwa kijana wa miaka ishirini.
Walikuwa wakizungumza mengi, mzee Edward alikuwa mchangamfu, kila wakati yeye ndiye aliyekuwa akitawala mazungumzo ya humo garini. Moyo wake ulifurahi mno, kitendo cha kukutana na msichana mrembo kama alivyokuwa Pamela, kwake ilikuwa ni bahati kubwa.
Pamoja na kuongeea kwa uchangamfu, bado macho yake hayakutulia, kila wakati alikuwa akiangalia mapaja ya msichana huyo, yalinona, yalimtamanisha mno, kila alipomwangalia pepo la ngono lilimuingia na kumtoka, likamuingia tena na kumtoka.
“Mmh! Anatamanisha! Mtoto amenona sana! Hivi kwa nini nilizaliwa zamani? Nilitakiwa kipindi kama hiki kuwa kijana,” alijisemea Mzee Edward huku akiendelea kuyaangalia mapaja ya Pamela kisiri.
Pamela hakuwa na amani, kichwa chake kilikuwa na mawazo, japokuwa mzee huyo alijifanya kuwa mcha Mungu kwa kumuonyeshea Biblia lakini bado hakuwa na amani, alimwangalia, macho yake yalionyesha tamaa kubwa, wakati mwingine alitamani kuteremka na kutembea lakini ilishindikana kabisa.
Mzee Edward hakuongea naye mambo ya mapenzi, alimuonyeshea wema mkubwa wa kumsaidia kwani pale alipokuwa amesimama, haikuwa sehemu salama, moyo wake ulimwambia ni lazima amsaidie msichana huyo mrembo.
Hawakuchukua muda mwingi wakafika Manzese Midizini, mzee huyo akasimamisha gari mbele ya nyumba moja iliyoonekana kawaida sana, hakukuwa na mtu, kulikuwa na ukimya mkubwa mahali hapo, Pamela akamshukuru Mzee Edward na kisha kuufungua mlango wa gari kwa ajili ya kuteremka.
“Pamela…” aliita mzee huyo, Pamela akamgeukia.
“Abeee…”
“U msichana mzuri sana, hukutakiwa kuwa mahali pale, tena kwa wakati kama huu, unaishi na nani hapa?” aliuliza mzee huyo.
“Mama na mdogo wangu!”
“Sawa. Nitakuja kukuona kesho! Una simu?”
“Ndiyo!”
“Naruhusiwa kuwa na namba yako?”
Kabla ya kujibu chochote, Pamela akanyamaza na kuangalia chini, alionekana kuwa na hofu. Mzee huyo hakuonekana kama alikuwa mtu mbaya na ndiyo maana tangu alipomsaidia mpaka wanafika hapo, hakumwambia neno lolote la kimapenzi, alimsaidia kama mtu aliyekuwa akihitaji msaada mkubwa.
Hakuona kama ulikuwa uungwana wa kumnyima namba mzee huyo kwani bila wema wake, inawezekana bado angeendelea kuwa kule barabarani akisubiri lifti kutoka kwa watu wengine, je, ingekuwaje kama angepewa lifti na mwanaume ambaye angemtaka kimapenzi kinguvu?
“Hii hapa! Andika,” alisema Pamela na kisha kumtajia namba ya simu Mzee Edward, alipoiandika, akachukua bahasha na kumpa Pamela, kwa jinsi bahasha ile ilivyoonekana, ilionyesha ndani kulikuwa na kitu, hakujua kulikuwa na nini ila akahisi kwamba zilikuwa pesa, alipoipokea, akateremka.
Mzee Edward hakutaka kuondoka mahali hapo mpaka pale ambapo angehakikisha Pamela ameingia ndani. Alibaki mahali hapo, Pamela akaanza kugonga mlango, baada ya dakika chache, kijana mmoja akaufungua mlango na kuingia ndani.
“Bye…” alisema Mzee Edward kwa sauti, Pamela hakuitikia zaidi ya kumpungia mkono kumuaga. Mzee Edward akawasha gari na kuondoka zake huku akionekana kuwa mwenye furaha tele kukutana na msichana huyo.

“Pamela! Upo wapi?” ilisikika sauti ya mwanaume kwenye simu, haikuwa sauti ya kawaida, ilikuwa ni sauti ya ukali.
“Nyumbani baby!” alijibu Pamela kwa sauti ya upole.
“Jana ulikuwa wapi?”
“Nilikwenda kwa rafiki yangu Zaituni, si nilikwambia kama kuna sherehe ya siku yake ya kuzaliwa,” alijibu Pamela kwa sauti ya upole kabisa.
“Wewe mwanamke malaya sana. Mbona hukuniambia wakati unarudi? Au ulipitia kwa mabwana zako? Yaani wewe kila siku umalaya tu, hivi unaona sifa kuwa malaya kukitembeza kwa kila mtu?” aliuliza jamaa huyo kwa sauti ya ukali, alikasirika mno.
“Hapana mpenzi laki…” alisema Pamela lakini hata kabla hajamaliza sentensi yake, jamaa huyo akakata simu.
Moyo wake ulinyong’onyea, aliumia moyoni mwake, mwanaume aliyekuwa amempigia simu aliitwa Dickson. Huyo alikuwa mwanaume wake wa kwanza, hakuwahi kubadilisha mwanaume yeyote zaidi ya huyo.
Alimpenda sana Dickson, walikaa kwenye uhusiano kwa miaka zaidi ya mitano huku mwanaume huyo akiwa kila kitu kwake. Walipeana ahadi nyingi kwamba wangeona na kujenga familia pamoja, maneno hayo yalimchanganya Pamela na kuamua kumpa moyo wake Dickson.
Baada ya kukaa kwenye mahusiano kwa kipindi fulani, Pamela akapata ujauzito kitu ambacho hakumficha Dickson, akamwambia ukweli lakini tofauti na mategemeo yake, Dickson akamwambia kwamba ule ujauzito haukuwa wake, hivyo hakuutambua.
Pamela alihuzunika, hakuwa na mwanaume mwingine zaidi ya huyo, hakuwahi kumvulia nguo mwanaume yeyote na kufanya naye mapenzi, mwanaume ambaye aliwahi kumfanyia hivyo alikuwa Dickson tu na ndiye aliyempa mimba lakini mwisho wa siku mwanaume huyohuyo alimwambia kwamba mimba haikuwa yake.
Dickson akakaa na kujifikiria, akaona kwamba kwa kadiri muda unavyokwenda, mimba ile ingeongezeka na yeye hakuwa tayari kuzaa na Pamela, alichomwambia ni kutoa mimba ile.
“Nitakufa…” alisema Pamela.
“Hutoweza kufa! Wewe toa tu!”
“Sina hela, wewe mwenyewe si unajua tulivyo masikini!” alisema Pamela.
“Nitakupa hela.”
“Basi sawa!”
Wakakubaliana, baada ya siku mbili, tayari Dickson akapata kiasi cha fedha kilichohitajika na hatimaye mimba kutolewa. Hilo ndilo alilolitaka, hakumjali sana Pamela, kwake alikuwa mwanamke wa starehe, mapenzi yalikwisha moyoni mwake na kitu pekee kilichokuwa kimebaki ni mazoea tu.
Wakati yeye akichukulia mazoea katika mapenzi hayo, kwa Pamela ilikuwa balaa, moyo wake ulikufa na kuoza kwa Dickson, usiku hakulala vizuri, alichanganyikiwa kwa penzi lake na muda wote alikuwa akimuhitaji lakini mwanaume huyo hakujali.
Hakuwa anapokea simu, aliwasiliana na Pamela siku ambayo alihitaji kufanya hivyo. Mawazo yalimuendesha, mwili wake ukapungua kiasi kwamba kila mtu alimshangaa.
Siku ambazo Dickson alipojisikia kufanya mapenzi, aliwatafuta wanawake wake wengine, walipomwambia kwamba walikuwa kwenye siku zao, akamtafuta Pamela ambaye hakuwa na kinyongo, alimpenda sana Dickson hivyo kama kawaida akaitanua miguu yake tena.
Hayo ndiyo yalikuwa maisha yake, yalimuumiza lakini hakuwa na jinsi, alitamani kuendelea kuwa na mwanaume huyo kwa sababu alimpenda kwa moyo wa dhati. Siku zikakatika mpaka alipopata mimba ya pili.
Alishangaa, hakujua iliingiaje na wakati alikuwa akitumia mpira, hakujua kama wakati wa kufanya mchezo huo, katikati Dickson alikuwa akiutoa mpira na kufanya bila mpira. Akili yake ilichanganyikiwa mno, hakujua ni kitu gani alitakiwa kufanya, alimwambia Dickson ambaye naye alibaki akishangaa tu, hakutaka kukubali kama hiyo ilikuwa mimba yake.
“Haiwezekani! Hii ni mara ya pili, utakuwa na mwanaume mwingine,” alisema Dickson huku akionekana kuchukia.
Hiyo mimba nayo ikatolewa, mwili wake ulichoka hata kabla hakuwa mke wa mtu. Huo ndiyo ukawa mwisho wa kuwa na Dickson, moyo wake ulimuuma lakini hakuwa na jinsi kwani alimpenda kupita kawaida.
Aliendelea kukaa nyumbani, baada ya mwaka mmoja, Dickson akamrudia tena, akamuomba msamaha, ilikuwa vigumu kwa msichana huyo kukubali lakini mwisho wa siku akaamua kumsamehe kwa sababu alimpenda, hivyo mapenzi kuanza tena.
Mpaka anakutana na mzee Edward, ilikuwa imepita wiki moja tangu kurudiana na Dickson, hakuwa na mapenzi makubwa kwa Dickson lakini alishindwa kumuacha kwa sababu tu alihisi moyo wake ukimpenda mno.
“Nilijua tu wewe malaya! Ulikwenda kutembea na mabwana zako huko halafu unamsingizia Zaituni,” alisema Dickson kwenye simu.
“Nisamehe mpenzi…”
“Hebu toka huko! Nisamehe inasaidia nini,” alisema Dickson na kukata simu.
Japokuwa mapenzi yalikuwa ni furaha lakini kwa Pamela yalikuwa ni sawa na kuishi kwenye tanuru la moto. Hakukuwa na siku ambayo aliyafurahia mapenzi aliyokuwa nayo kwa Dickson, kila siku alijiona akipitia katika maumivu makubwa lakini bado msimamo wake ulikuwa ni kumshikilia huyo Dickson ambaye hakuonekana kujali chochote kile.
Tangu alipomlalamikia na kukata simu, Dickson hakutaka kupiga tena, kwake, alijua kwamba Pamela hakuwa akipindua, hata kama angemkuta amelala na wanawake, bado msichana huyo angemsamehe na kufanya kile alichokitaka.
Mapenzi mazito ya Pamela yakawa kama fimbo ya kumchapia, hakujua msichana huyo alijisikiaje, hakujua ni kwa jinsi gani aliumia moyoni mwake, kitu alichokijali ni kwamba alipotaka penzi alipewa bila kinyongo chochote kile.
Wakati yeye akiringa, wakati akimuona Pamela hakuwa na thamani yoyote ile ndicho kipindi ambacho Mzee Edward akaingia kwa nguvu zote. Mzee huyo akatokea kumpenda Pamela, kwake alionekana kuwa msichana wa tofauti, mwenye uzuri wa ajabu ambao uliutikisa mtima wa moyo wake.
Baada ya kupewa namba ya simu, siku iliyofuata akampigia simu Pamela na kuzungumza naye. Hakutaka kumficha, alimwambia kwamba alimpenda na alitaka kumfanya mwanamke mwenye furaha kuliko wanawake wote aliowahi kuwa nao.
“Na mkeo je?” aliuliza Pamela.
“Mke wangu anaumwa sana Pamela. Sidhani kama atapona,” alijibu mzee huyo.
“Mmh! Sasa si ndiyo muda wa kumfariji!”
“Pamela! Siwezi kukuficha kitu chochote. Ninampenda sana mke wangu, nimekuwa naye tangu nilipokuwa masikini mpaka leo hii! Ninamthamini zaidi ya mtu yeyote katika dunia hii. Kila siku nimekuwa nikimlaumu Mungu kwa kumlaza mke wangu kitandani kwa mwaka mmoja na nusu. Kila nikimwangalia, nahisi atakufa, ninaumia kwa mawazo na ndiyo maana niliamua kutafuta msichana ambaye ataniondolea mawazo, ikitokea mke wangu akafa, basi nimuoe yeye,” alisema mzee huyo, wakati akiyazungumza hayo, sauti yake ilitoka na kwikwi kuonyesha kwamba aliumizwa na kilichokuwa kikiendelea.
“Pole sana mshikaji wangu,” alisema Pamela, jina hilo likamfurahisha mzee huyo, akaachia tabasamu pana.
“Nashukuru sana! Naomba nikuone leo,” alisema mzee huyo.
“Leo?”
“Ndiyo!”
“Mmh!”
“Kuna nini? Mbona unaguna jamani?
“Nitakwambia! Ngoja nicheki ratiba yangu,” alisema Pamela.
“Sawa. Nakupenda Pamela!”
“Ahsante!” alisema msichana huyo na kukata simu

Moyo wake uliumizwa vya kutosha, ulijeruhiwa mno, ulikosa amani na kila siku ulikuwa ukipitia katika maumivu makali. Alichoka, alilia usiku na mchana na ndiyo maana mzee Edward alipomwambia kwamba alikuwa tayari kumpa furaha akahisi kitu cha tofauti ndani ya moyo wake.
Hakuhitaji mapenzi, kitu alichokihitaji ni furaha tu, hakutaka fedha, hakutaka mali, kitu ambacho alikihitaji kuliko kitu chochote ni furaha ambayo Dickson alishindwa kumpatia kwa kipindi kirefu.
Baada ya kujifikiria kwa saa kadhaa, akamwambia mzee huyo kwamba alikuwa tayari kwenda naye sehemu kama alivyoomba kitu kilichomfurahisha mzee huyo na hivyo baada ya saa mbili, wakaonana.
Pamela akakutana na mzee huyo katika mgahawa wa Jumanji uliokuwa Msasani, hapo walizungumza sana, kwa jinsi alivyoonekana Pamela hakuwa na furaha, hilo lilimfanya mzee Edward kukosa amani na hivyo kumuuliza sababu ya kuwa hivyo.
Pamela hakuficha, alimwambia ukweli kile kilichokuwa kimetokea, alimwambia jinsi moyo wake ulivyokuwa na majeraha kutokana na yale aliyokuwa akifanyiwa na mpenzi wake. Maneno hayo yalimpa uhakika mzee huyo kwamba angemchukua Pamela kwani alimuahidi kitu ambacho alikihitaji kila siku katika maisha yake, FURAHA.
“Unampenda?” aliuliza mzee huyo.
“Ukweli wa moyo wangu unampenda ila sihitaji kuwa naye na sijui nitamtoa vipi moyoni mwangu,” alisema Pamela huku akionekana kuwa na huzuni mno.
“Huwezi kumtoa kama hutomuingiza mtu mwingine. Ili huyo atoke, ni lazima mwingine aingie kwani ndani ya moyo hakuwezi kukaa watu wawili,” alisema mzee huyo.
“Najua hilo!”
“Naomba niwe nawe. Nakuahidi huyo kiumbe atatoka na tutakuwa mimi na wewe, wewe na mimi,” alisema mzee huyo.
Walizungumza mambo mengi, kwa sababu msichana huyo alihitaji sana furaha katika kipindi hicho, akakubali kuwa na Mzee Edward na hivyo uhusiano mpya kuanza. Kama alivyosema mzee huyo ndivyo alivyofanya, alimpenda sana Pamela na kila wakati alikuwa akiwasiliana naye na kutaka kujua anaendeleaje.
Kitendo cha mzee huyo kuwa karibu naye kila wakati kikamfanya kuanza kumuingiza taratibu na kumuondoa Dickson ambaye kila alipokuwa akipiga simu kazi yake ilikuwa ni kulalamika tu na kumpa vitisho vya kumuacha kwa mara nyingine.
Pamela hakujali, hakutaka kusikia kitu chochote kile, vile vidonda vilivyokuwa moyoni mwake vikaanza kupona na ile furaha ambayo ilikuwa imepotea kwa kipindi kirefu ikaanza kurudi moyoni mwake.
Akabadilika, mama yake akamshangaa, haikuwa kawaida kuliona tabasamu la binti yake lakini kipindi hicho, kila wakati msichana huyo alikuwa akitabasamu tu. Mama yake hakutaka kukaa kimya, akamuuliza, alitaka kujua siri kubwa ya tabasamu lile.
“Nina furaha tu mama,” alisema Pamela.
“Sawa. Najua una furaha! Ila furaha ya nini?” aliuliza mama yake.
“Nitakwambia mama!”
“Kwa nini usiniambie sasa hivi?”
“Na kwa nini nikwambie sasa hivi? Mambo mazuri hayataki haraka mama,” alijibu Pamela huku akiwa na tabasamu pana.
Ndani ya miezi mitatu ya mahusiano ya kimapenzi, mzee huyo hakumwambia Pamela kuhusu kufanya mapenzi, kwake, kuwa karibu na msichana huyo ilikuwa ni furaha tele. Wakati mwingine alikuwa akimuita hotelini, huko walikaa na kuzungumza huku msichana huyo akiwa amekiegemea kifua chake, hakumvua nguo zake zaidi ya kuendelea kupiga stori mpaka walipoondoka.
Pamela akajihisi vibaya, akahisi kwamba mzee huyo alikuwa na matatizo mwilini mwake, haikuwa kawaida kuwa na mwanaume na kukaa naye kwa kipindi kirefu bila kufanya mapenzi na wakati alikuwa akimgharamia kwa kila kitu.
“Hakuna tatizo! Ila kufanya mapenzi ni maamuzi, kupanga wote wawili,” alisema mzee Edward.
“Ila tatizo nini mpenzi?”
“Pamela! Tatizo kubwa ni mke wangu! Ananifanya nijisikie vibaya sana. Nilikwambia kwamba ninampenda, kufanya mapenzi na wewe nahisi kama nitamsaliti,” alisema mzee huyo ambaye hakutaka kabisa kuficha juu ya penzi alilokuwa nalo kwa mkewe.
“Pole jamani! Mungu atamponya tu!”
Siku zikaendelea kukatika huku akiishi nyumbani kwao Manzese. Baada ya miezi mitano ya mahusiano ya kimapenzi na mzee huyo, Pamela akapangiwa jumba kubwa maeneo ya Kijitonyama na kutakiwa kukaa huko.
Hakuamini siku ambayo alichukuliwa na mzee huyo na kuonyeshewa jumba hilo, alimkumbatia mzee huyo na kulia kifuani mwake. Kutoka Manzese, kwenye nyuma ya kimasikini mpaka katika jumba hilo kwake ilionekana kuwa ndoto kubwa.
Mbali na jumba hilo, akanunuliwa gari, akafunguliwa biashara mbili ambazo alitakiwa kuziendesha yeye mwenyewe. Mpaka kufikia kipindi hicho hakutaka kumficha mama yake, akamwambia ukweli kuhusu mzee Edward.
“Unasemaje?”
“Ndiyo hivyo mama! Ananipenda, nipo naye kwa miezi sita,” alijibu Pamela.
“Huyo anataka kukuchezea tu halafu akuache,” alisema mama yake ambaye alionekana kuwa na hofu kubwa.
“Mama! Tupo kwenye uhusiano kwa miezi sita, hakuwahi kuniomba penzi! Tunakaa wote hotelini, chumbani lakini hataki kufanya mapenzi,” alisema Pamela, mama yake hakuamini, akauliza mara mbilimbili na jibu likawa hilohilo.
Mwanamke huyo akataka kuonana na mzee Edward, hilo halikuwa tatizo, mzee huyo alipopewa taarifa hiyo akaonana na mwanamke huyo. Alimchangamkia, akamwambia kabisa mama Pamela kwamba alimpenda mno binti yake, hakujali umri wake, alitamani sana kuwa naye ila kuna baadhi ya vitu hakuwa akivifanya kwa sababu ya mke wake aliyekuwa hoi kitandani.
“Bora umekuwa mkweli! Kwa hiyo una malengo gani na Pamela?” aliuliza mama yake.
“Ninataka kuishi naye! Ninataka kumpa furaha maishani mwake, najua moyo wake umekata tamaa ya kuishi, najua ameumizwa sana, huu ni wakati wa kubadilisha kila kitu, ninahitaji kumpa furaha moyoni mwake,” alijibu mzee huyo.
Mama Pamela akaridhika na mzee huyo, hakuwa na jinsi zaidi ya kutoa ruhusa. Kwa kitendo cha kuwa karibu na Mzee Edward, akaamua kabisa kumuacha Dickson, alijua namna ambavyo mwanaume huyo angemtafuta sana, alichokifanya ni kubadilisha namba ya simu kitu kilichomaanisha kwamba hakutaka kuwasiliana naye tena katika maisha yake.
Mapenzi yakanoga, Mzee Edward hakutaka kumficha mkewe, alijua kwamba alikuwa mgonjwa kitandani, alimjali lakini aliamua kumpa ukweli kuhusu msichana aliyekuwa amempata.
Hilo halikumuumiza mwanamke huyo, alimpenda sana mume wake, kwa miaka yote hiyo ya kuishi pamoja, hawakuwa wamepata mtoto japokuwa walikuwa matajiri wakubwa, Mzee Edward hakuwa na tatizo bali tatizo kubwa lilikuwa kwa mkewe aliyekuwa ameharibika mfuko wa uzazi.
Kwa kipindi chote hicho, mzee huyo hakutaka kumsaliti mkewe, alijua kwamba hakuweza kushika mimba lakini hilo halikumfanya kutembea nje ya ndoa yao, aliendelea kumjali na kumpenda kila siku.
Kitendo cha kumwambia kwamba alipata msichana ambaye aliamini kwamba angempa furaha, mwanamke huyo akafurahia, hakuumia, akamuita mumewe na kumkumbatia kisha kumbusu mdomoni.
“Sina muda mwingi wa kuishi mume wangu! Nahisi huu ndiyo mwisho wa safari yangu, nitakufa siku yoyote ile, ila naomba kabla sijafa nifanyie kitu kimoja,” alisema mwanamke huyo kwa sauti ndogo.
“Bila shaka mke wangu!”
“Naomba nimuone mwanamke uliyeamua kumchukua na kumsaidia,” alisema mwanamke huyo kitandani pale.
Mzee Edward hakuwa na jinsi, alitaka kumfurahisha mke wake katika siku za mwisho za uhai wake, alichokifanya ni kuondoka na aliporudi, alikuwa pamoja na Pamela, alimtambulisha kwa mke wake kwamba ndiye msichana aliyeamua kuwa naye kwa ajili ya kumpa furaha.
Mwanamke huyo alifurahi, alimshukuru Mungu kuonana na Pamela na baada ya siku tatu, akafariki dunia kitandani hapo kitu kilichomfanya Mzee Edward kuwa na maumivu makali moyoni mwake.
Msiba ukafanyika, mzee huyo alihuzunika na kulia, katika kipindi chote alichoishi na mke wake, waliishi kwa upendo mkubwa, alimpenda na kumthamini na kwake alikuwa kila kitu katika maisha yake. Wakamzika katika makaburi ya Kinondoni na baadaye kuamua kuishi na Pamela kitu kilichompa amani na furaha msichana huyo.

“Oya! Umemuona yule mtoto?” aliuliza jamaa mmoja aliyekuwa kwenye daladala, alikuwa akizungumza kwa sauti ya chini kuhakikisha abiria wengine hawasikii.
“Mtoto gani?”
“Yule aliyebebwa na yule mwanamke!”
“Duuh! Huyu binadamu au nyani?” aliuliza jamaa huyo aliyeambiwa amwangalie mtoto huyo.
“Shiiiiii….atasikia..” alisema jamaa huyo.
Mwanamke mmoja masikini aliyevalia kitenge kilichochakaa kilichokuwa juu ya dela kuukuu alikuwa ndani ya daladala moja iliyokuwa ikitoka Gongo la Mboto kuelekea Makumbusho.
Mwanamke huyo aliyeonekana kupigwa na maisha alikuwa amembeba mtoto wake ambaye alikuwa gumzo ndani ya daladala hiyo kutokana na ubaya wa sura yake. Kila abiria alimshangaa, alitisha, watu wengi walihisi mwanamke huyo alimbeba nyani mpaka pale mtoto alipoanza kulia na kugundua kwamba alikuwa binadamu.
Aliwashangaza watu wengi, hawakujua tatizo lilikuwa nini mpaka mtoto huyo kuwa na sura mbaya namna ile. Wapo waliokuwa wakicheka na wengine kujisikia vibaya, japokuwa mara nyingine aliwasikia abiria wakimcheka mtoto wake, alinyamza lakini moyo wake ulikuwa na maumuvu makubwa mno.
Hilo ndilo lililomtesa, tangu alipomzaa mtoto huyo, kila kitu kilionekana kubadilika. Mumewe ambaye naye alikuwa masikini alipoona mkewe amezaa mtoto mbaya namna ile, akaamua kumkimbia na kumuacha peke yake akiteseka.
Maisha yalimpiga, hakuwa na kazi yoyote zaidi ya kuuza genge katika Mtaa wa Tandale kwa Tumbo alipokuwa akiishi. Mtoto wake alikuwa gumzo kila kona, wengi walipenda kumwangalia na kumcheka kwa jinsi alivyokuwa na sura mbaya.
Watoto na watu wazima mitaani walimtumia mtoto huyo kuwa tusi kwa wengine kwani kila aliyeambiwa ana sura mbaya kama mtoto huyo alichukia na kupigana. Mama wa mtoto huyo alidharaulika, na si kwa sababu alikuwa masikini, pia kwa sababu ya ubaya wa sura ya mtoto wake.
Mpaka anateremka katika kituo cha Tandale Kwa Tumbo, watu walikuwa wakimwangalia, gumzo humo ndani lilikuwa ubaya wa sura ya mtoto yule ambaye kila alipokuwa akilia, ubaya wake uliongezeka na kumtisha kila mmoja.
Hayo ndiyo yalikuwa maisha yake, yalimuumiza lakini hakuwa na jinsi. Wakati mwingine alikuwa akimuuliza Mungu kwa nini aliamua kumpa mtoto wake sura mbaya kiasi kile lakini hakupata jibu lolote lile.
Ilipombidi kulia, alilia sana lakini kamwe hakutaka kumtelekeza mtoto wake, aliamini kwamba Mungu alikuwa na makusudi yake, kwa nini mtoto huyo asingepewa Bakhresa? Kwa nini mtoto huyo asingepewa Mengi? Kwa nini Mungu aliamua kumpa yeye mtoto huyo na wakati alijua kwamba alikuwa masikini? Alijua Mungu alikuwa na sababu ambayo ndiyo iliyomfanya kusubiri na kuona ni kitu gani kingetokea.
Maisha yaliendelea kumpiga kila siku, alipambana, alikuwa radhi kukosa chakula lakini si kwa mtoto wake ambaye aliendelea kukua zaidi na zaidi na alipofikisha umri wa miaka mitatu, akamuanzisha shule ya chekechea.
Siku ya kwanza kufikishwa shuleni hapo, watoto wengine wakaanza kulia, walimuogopa, walimkimbia kitu kilichomfanya kumuumiza mno moyoni mwake. Machozi yalimtoka mbele ya mwalimu, kwa sababu watoto wengine walikuwa wakiogopa, akaamua kuondoka naye, hakutaka kumpeleka shule tena, aliona ni bora angekaa naye nyumbani tu.
Mtaani, mtoto huyo aliyeitwa William alionekana kuwa kituko, watoto wenzake hawakutaka kucheza naye kwa sababu walimuogopa mno. Yeye mwenyewe hakujua ni kitu gani kilichokuwa kikiendelea, hakujua kama sura yake ndiyo iliyokuwa ikiwatisha watoto wengine.
Siku zikaendelea kukatika, miezi ikasonga mbele na alipofikisha umri wa miaka minne, mama yake, Sophia akakutana na mwanaume mmoja, hakumfahamu, ilikuwa mara yake ya kwanza kumtia machoni.
Mwanaume huyo alikuwa akipita mtaani kwao, alikuwa ameshika brifukesi, alionekana kuwa na haraka mno ya kuelekea ofisini kwake. Alipokaribia na genge la Sophia, akamwangalia mwanamke huyo na mtoto aliyekuwa pembeni yake, ghafla akasimama na kugeuka na kumfuata mwanamke huyo.
Sophia alishangaa, hakumjua lakini kwa jinsi alivyokuwa akimfuata, uso wake ulikuwa kwenye tabasamu pana kana kwamba alikuwa akimfahamu mwanamke huyo, alipomfikia, akamsalimia na kisha kuinama na kumwangalia William.
“Huyu ni mtoto wako?” aliuliza mwanaume huyo aliyevalia nadhifu.
“Ndiyo!”
“Aisee! Una bahati sana,” alisema mwanaume huyo.
“Nina bahati! Ya nini?” aliuliza Sophia huku akimshangaa mwanaume huyo.
“Una mtoto mzuri sana,” alisema mwanaume huyo huku akiachia tabasamu.
Alichokuwa akikisema, alimaanisha kutoka moyoni, uso wake ulikuwa na tabasamu pana na kila Sophia alipomwangalia mwanaume huyo, aliona tabasamu lile ambalo lilitoka kwa dhati kutoka moyoni mwake.
“Unamaanisha nini?”
“Huyu mtoto ni mzuri! Ana akili sana!” alisema mwanaume huyo.
“Ana akili?”
“Ndiyo! Ni mtoto mwenye uwezo wa ajabu sana. Unalijua hilo?” aliuliza mwanaume huyo huku akiendelea kumwangalia William, kwake, mtoto huyo alionekana wa tofauti.
“Unamaanisha nini!”
“Mtoto wako ni mzuri, ana akili sana, nahisi Mungu aliamua kukupa huyu mtoto kwa makusudi yake, usimlalamikie Mungu. Hajawahi kuumba mtu mbaya, kila anapokaa na kumwangalia mtoto wako, anajisifia kwamba ametengeneza kitu kizuri sana kiasi kwamba anaweza kuwa sehemu na kujisifia kwamba miongoni mwa watu aliopatia kuwaumba, wa kwanza huyu mtoto,” alisema mwanaume huyo maneno yaliyomchanganya sana Sophia.
“Sijajua unamaanisha nini?”
“Kuna siku utajua namaanisha nini! Ninachotaka ujue ni kwamba Mungu kila anapomwangalia mtoto wako, anajivunia kwa kufanya kazi nzuri,” alisema mwanaume huyo, alipomaliza, akasimama, akachukua shilingi elfu kumi kutoka mfukoni mwake na kumkabishi Sophia kisha kuondoka mahali hapo.
Moyo wake ukawa na furaha, hakuamini kile alichokisikia kutoka kwa mwanaume huyo. Moyo wake ulikata tamaa, kila alipomwangalia mtoto wake, alimlaumu Mungu kwa kumpa mtoto mwenye sura mbaya kama aliyokuwa nayo.
Akamuinamia William na kumkumbatia. Moyo wake ulikuwa na faraja ambayo hakuwahi kuisikia tangu alipomzaa mtoto huyo. Mume wake alimkimbia kwa sababu ya William, alipoteza ndugu zake kwa sababu ya mtoto huyo, kwake, ndiye alikuwa faraja yake na hakujua sababu iliyomfanya Mungu kumchagua mto to huyo na kuwa uzao wake.
“Ninakupenda mwanangu! Nakupenda sana,” alisema Sophia na kumkumbatia mtoto wake huku machozi ya furaha yakimtoka machoni na kutiririka katika mashavu yake.
Maneno yale yakamtia nguvu ya kusonga mbele, alimuona mtu huyo kama malaika ambaye aliyatabiri maisha ya mtoto wake hapo baadaye. Nguvu yake ya utafutaji ikaongezeka na kila siku alihakikisha anakuwa karibu na mtoto wake huyo.
Miaka ikakatika na alipofikisha miaka saba akaamua kwenda kumuanzisha Shule ya Msingi ya Hekima iliyokuwa hapohapo Tandale. Japokuwa hakuwa amesoma chekechea lakini aliamini kwamba Mungu angempa nguvu mtoto wake kusonga mbele na kufanya vizuri shuleni hapo.
Wanafunzi wengi walimshangaa, mbele ya macho yao alionekana kuwa kituko kiasi kwamba wanafunzi wa darasa la saba wakaamua kumuita jina la Zinjathropus, jina ambalo kwa kipindi hicho hakujua lilikuwa na maana gani.
Kila kona, aliitwa kwa jina hilo, hakujua wanafunzi hao walimaanisha nini, alilipenda kwa sababu lilionekana kuwa jina zuri la Kiingereza au Kigiriki, hivyo kwake ikawa sifa kubwa.
Hakuwa amesoma chekechea lakini yeye ndiye alikuwa mwanafunzi wa kwanza kujua kusoma vizuri na kuandika. Walimu walimshangaa mno, hakuonekana kuwa mwanafunzi wa kawaida.
Alipenda hesabu, alipenda kuzifanya kila wakati, uwezo wake haukuishia kwenye hesabu tu, alifanya vizuri katika masomo yote kitu kilichomfanya Sophia kusikia faraja kila siku katika maisha yake.
Miaka ikakatika, ikasonga mbele, akaingia darasa la saba. Mpaka kufikia hapo, alijulikana na wanafunzi wote wa shule za msingi zilizokuwa katika Wilaya ya Kinondoni. Alikuwa ndiye kichwa chao, katika mitihani yote iliyokuwa ikijumlisha shule zote za Wilaya ya Kinondoni, yeye ndiye alikuwa akifanya vizuri.
Hakuliacha jina la Zinjathropus, alitambua kwamba alikuwa mbaya wa sura, alilipenda jina hilo ambalo aliendelea kukua nalo huku kwenye kila daftari lake akiliandika jina hilo kwa ukubwa zaidi na kuonekana.
“Kwa nini umelipenda jina hili?” alimuuliza rafiki yake, Omari.
“Kwa sababu ni zuri na linaendana nami! Si unaona nilivyo mbaya,” alisema William huku akitoa tabasamu lililoufanya ubaya wake kuongezeka maradufu.
“Hapana! Huendani nalo! Unatakiwa kuitwa Bill Gates!”
“Kwa nini?”
“Kwa sababu wewe ni genius sana! Badilisha jina, jiite Bill Gates,” alisema Omari.
“Hapana! Nalitaka jina hilihili,” alisema William huku akimwangalia Omari.
Siku zikaendelea kukatika, japokuwa alikuwa na sura mbaya shuleni hapo lakini wanafunzi wengi walikuwa wakimfuata wakitaka kufundishwa masomo mbalimbali. Kwa William hilo halikuwa tatizo, alikuwa mtu wa kujitolea kiasi kwamba aliwafanya wanafunzi wengi kumpenda kwa kile alichokuwa akikifanya shuleni hapo.
Walimu walimpenda, walimtaka kila mwanafunzi kuiga kile alichokuwa akikifanya, uwezo wake uliendelea kuwashangaza watu wengi na kulifanya jina la Zinjathropus kukua kila siku na hata kulifunika jina lake la William.
Baada ya kukaa kwa miezi kadhaa na kuingia darasa la saba, mitihani ya taifa ikafanyika, hakuonekana kuwa na hofu, aliamini kabisa kwamba alikuwa akienda kufanya vizuri katika mitihani hiyo.
“Zinjathropus aongoza Tanzania…” aliisikia sauti hiyo kichwani mwake, sauti ililolifanya tabasamu pana kuonekana usoni mwake.

Moyo wa mzee Edward ulikuwa kwenye majonzi mazito, kila alipokaa alikuwa akimkumbuka mke wake, alimpenda kwa mapenzi ya dhati, hakutaka kumuona akiondoka mikononi mwake lakini Mungu aliamua kumchukua na kumpumzisha.
Faraja pekee kwa kipindi hicho alikuwa msichana Pamela tu, alimpenda msichana huyo, akamfanya kuwa karibu naye na kila wakati walikuwa wakizungumzia mambo yao mbalimbali likiwemo la kuishi pamoja.
Hilo halikuwa tatizo, kwa kipindi hicho Pamela alikuwa radhi kwa kila kitu, alimpenda mzee huyo kwa sababu alifanikisha kuirudisha furaha yake kama ilivyokuwa kipindi cha nyuma kabla hajakutana na Dickson ambaye alimuonyeshea upande mwingine wa furaha kwamba kulikuwa na huzuni kubwa.
Baada ya kumuoa na kuishi pamoja, Pamela akapata ujauzito. Hilo lilikuwa jambo la furaha sana, hakutaka kumficha mumewe, akamwambia kwamba alikuwa mjauzito kitu kilichomchanganya mzee huyo.
“Unasemaje?” aliuliza huku akionekana kuchanganyikiwa kwa furaha.
“Nina mimba!”
“Unasema una nini?”
“Mimba!” alijibu Pamela huku akiachia tabasamu pana.
Mzee Edward akamsogelea Pamela na kisha kumkumbatia. Moyo wake ulikuwa na furaha kupita kawaida. Katika maisha yake yote, hakukuwa na kitu alichokuwa akikitamani kama mtoto.
Alitafuta mtoto kwa miaka mingi, tangu alipokuwa bilionea, katika kipindi chote hicho alikuwa akimtafuta mtoto kwa mke wake lakini mwanamke huyo alikuwa na tatizo la kutoshika mimba na kumsaliti hakutaka kabisa.
Mungu alisikia kilio chake. Kuanzia siku hiyo hakutaka kumuona Pamela akitoka kwenda kazini. Akawatafuta wasichana ambao walifanya biashara hiyo kwa kuogopa kwamba shetani angeweza kujiinua na kumuua mke wake katika ajali.
Alimchunga kama nyuki wamchungavyo malkia wao, kila siku alikuwa akirudi nyumbani, kwa sababu alitarajiwa kupata mtoto hata kazi zake alizifanya kwa uhakika, alijitoa na kuufanya utajiri wake kuwa mkubwa.
Hakuridhika, alikuwa na kila kitu, akamuhamisha mkewe kutoka Masaki alipokuwa akikaa na kumpeleka Osterbay ambapo alinunua nyumba huko huku mama yake Pamela akimuacha Kijitonyama.
Alitamani kumuona mkewe akiwa kwenye maisha yenye furaha, akimlinda kwa sababu alikuwa akitarajia kumletea mtoto, kitu ambacho alikuwa akikitamani sana.
“Nahisi kama naota,” alisema Mzee Edward, wakati huo Pamela alitimiza miezi sita, tumbo lilikuwa kubwa na kila siku Mzee Edward alipokuwa akiliangalia, alitamani kulia.
“Kwa nini?”
“Hatimaye nakwenda kuitwa baba! Hii ni heshima kubwa sana. Mke wangu! Umenipa heshima ambayo siamini kama kuna siku ningeweza kuipata. Kuwa na utajiri pasipo kuwa baba, bora uwe masikini tu,” alisema mzee huyo, muda wote uso wake ulikuwa kwenye tabasamu pana.
Miezi tisa ilipotimia, Pamela akajifungua salama mtoto wa kike na kumpa jina la Melania ambalo kila siku lilikuwa kichwani mwa Mzee Edward. Melania akaongeza mapenzi katika maisha yao, kila siku mzee Edward alikuwa akimbeba mtoto huyo, kwa kumwangalia, alikuwa mtoto mzuri mno, alichukua sura ya mama yake na kila mtu aliyekuwa akimwangalia alikiri kwamba mtoto huyo angekuwa mzuri mno miaka ya baadaye.
“Ni katoto kazuri sana jamani! Hata kakitabasamu, mweee…kazuri hako,” alisema msichana mmoja, rafiki wa Pamela aliyekwenda kumtembelea mzazi huyo.
“Kweli kabisa. Natamani ningekuwa na katoto kama haka jamani! Kazuri sana,” alisema msichana mwingine.
Kila wikiendi walikuwa wakitoka na kwenda kwenye maduka ya watoto kununua nguo na vitu vingine vya watoto. Maisha yalibadilika, mtoto Melania alibadilisha kila kitu ndani ya maisha yao.
Mzee Edward alijipanga, akapanga maisha ya mtoto wake, hakutakiwa kupata tabu zozote maishani mwake, alitaka kumpa elimu bora, maisha mazuri ambayo yangeufanya uzuri wake kuongezeka maradufu.
Miezi ikasogea, miaka ikakatika, Melania alipofikisha umri wa miaka miwili akaanza masomo ya chekechea katika shule ya matajiri ya Victoria Nursery School ambapo ndani yake kulikuwa na watoto wengi wa matajiri na viongozi mbalimbali wakiwemo watoto wa mawaziri.
“Jamani! Huyu Melania ni mzuri sana, atakuja kuwa mrembo mno hapo baadaye,” alisema Mwalimu Bertha alipokuwa akimwangalia Melania.
“Kweli kabisa. Kana uzuri wa ajabu sana. Hivi amechukua kwa mama yake au?” aliuliza mwalimu Thomas, yeye mwenyewe alipokuwa akimwangalia Melania, alithubutu kusema kwamba katika maisha yake aliwahi kumuona mtoto aliyekuwa na sura nzuri mno.
“Amechukua kwa mama yake! Naye ni mzuri huyo..” alisema mwalimu Bertha, kila alipokuwa akimwangalia Melania, alitamani kama angekuwa mtoto wake.
Siku zikaendelea kwenda mbele, Melania akaendelea kukua, watoto wengi waliokuwa hapo shuleni walipenda kucheza naye kwa sababu tu alikuwa mzuri wa sura. Kila siku baba yake alipokuwa akifika shuleni hapo, kitu cha kwanza alitaka kupata taarifa kama kulikuwa na watoto waliokuwa wakipenda kucheza na mtoto wake.
“Yupo mmoja, huyu anaitwa Nicolaus…” alijibu mwalimu.
“Ndiye anapenda kucheza na binti yangu? Walimu kuweni makini! Hivi vitoto siku hizi vinajifanya kuwa na mambo ya kizungu sana,” alisema mzee huyo, alionekana kuwa na wivu kupindukia kwa mtoto wake.
Miaka ikakatika, baada ya kufika darasa la sita, uzuri wa Melania ukaongezeka zaidi, akavunja ungo, mwili ukanawiri, nyonga zikatanuka na sauti yake kuwa nyororo iliyowavutia wavulana waliokuwa wakimwangalia. Mbali na sifa hizo, kifua chake kikaanza kujaa, kila aliyemwangalia, alikuwa akimtamani sana.
Mvulana aliyekuwa karibu naye alikuwa Nicolaus, huyu alikuwa mtoto wa Waziri Mkuu, Bwana Antony Makunga. Alimpenda sana Melania, kila alipokuwa akimwangalia, aliuona uzuri wa msichana huyo.
Kulikuwa na wavulana wengi waliokuwa wakimpenda Melania lakini cha kushangaza, hakukuwa na yeyote aliyekuwa tayari kumfuata msichana huyo na kumwambia ukweli juu ya alivyokuwa, uzuri uliokuwa ukiwavutia mno.
Hata Nicolaus mwenyewe alikuwa mkimya, alimuogopa msichana huyo, japokuwa alikuwa rafiki yake lakini hakutaka kumwambia ukweli juu ya hisia kali za kimapenzi alizokuwa nazo kwa msichana huyo.
Alimpenda sana, moyo wake ulikuwa kwenye mapenzi mazito, wakati mwingine alishindwa hata kulala na alipokuwa akifanikiwa kulala, muda wote ndoto zake zilikuwa kwa msichana huyo lakini hakuufungua mdomo wake kumwambia ukweli.
Mapenzi yalimtesa na kumtesa, alipokuwa akimuona Melania akizungumza na wavulana wengine, alihisi kitu chenye ncha kali kikiuchoma moyo wake, alisononeka na siku nzima alikuwa akiugulia na maumivu makali.
“Melani!” alimuita msichana huyo.
“Nikuulize kitu?”
“Niulize tu Nico!”
“Daah! Au subiri nitakuuliza siku nyingine!”
“Jamani! Niulize leo…”
“Nitakuuliza tu!” alisema Nicolaus.
Alitaka kumuuliza kama msichana huyo alikuwa akimpenda kama alivyokuwa akimpenda au la. Kila alipotaka kumuuliza swali hilo, mapigo yake ya moyo yaliongezeka na kudunda kwa nguvu kana kwamba moyo ulitaka kuchomoka.
Melania alimuomba sana amuulize lakini kijana huyo hakumuuliza, akapotezea na kupanga siku nyingine ya kumuuliza.
Wakati Nicolaus akiwa anateseka moyoni mwake, hivyo ilikuwa kwa Melania. Alimpenda kijana huyo, kila alipokuwa akimwangalia, moyo wake ulikiri kwamba mvulana huyo alikuwa na sura nzuri kuliko wavulana wengi hapo shuleni.
Siku hiyo ambayo Nicolaus alisema kwamba alitaka kumuuliza kitu, alitega sikio lake, alitaka kusikiliza kile alichotaka kuuliza mvulana huyo lakini akanyamaza na kuahirisha kitu kilichomfanya kuumia mno.
Naye hakulala kwa raha usiku, mwili wake ulipevuka, matamanio ya kufanya mapenzi yalimkamata na mtu pekee aliyeona kwamba alistahili kumvua nguo zake hakuwa mwingine zaidi ya Nicolaus ambaye kila siku alikuwa na hofu ya kumwambia jinsi alivyokuwa akijisikia.
“Hivi nimwambie mimi au? Atahisi nini? Kweli msichana amtongoze mvulana! Nitaonekanaje? Kweli ni tamaduni yetu hii?” alijiuliza bila kupata majibu.
Siku zikaendelea kukatika mpaka walipomaliza darasa la saba na kuingia kidato cha kwanza. Hakukuwa na aliyemwambia mwenzake, kila siku walikuwa pamoja lakini wote waliogopana.
Walipoingia kidato cha tatu, Nicolaus hakutaka kukubali, kama kuteseka, aliteseka sana kwa ajili ya penzi hilo, alichokifanya ni kujitoa mhanga, akaupiga konde moyo wake na kumuita msichana huyo.
“Melani!” alimuita.
“Abee!”
“Naomba nikwambie kitu kimoja!”
“Kitu gani?” aliuliza Melania, tabasamu lilikuwa usoni mwake, Nicolaus akashusha pumzi nzito, mapigo ya moyo yakaanza kudunda kwa nguvu.
“Nakup….” alisema na kisha kunyamaza.
“Unasemaje?”
“Melania! Ninakupenda sana! Nilitamani nikwambie hili tangu zamani! Nimeshindwa kuvumilia. Kwa kipindi chote, miaka yote hiyo nimekuwa nikikupenda sana, nimeshinda nahisi leo ndiyo siku yenyewe. Ninakupenda sana Melania,” alisema Nicolaus huku akimwangalia msichana huyo usoni, kwa aibu, akaanza kuangalia chini.
“Nimesikia!” alijibu Melania baada ya ukimya wa sekunde kadhaa.
“Kwa hiyo?”
“Kuhusu?”
“Nataka uwe mpenzi wangu! Nataka uwe msichana wangu pekee!” alisema Nicolaus, wakati huo aliupiga moyo wake konde, alikuwa tayari kwa kila kitu.
“Naomba nikajifikirie…”
“Sawa,” alijibu Nicolaus harakaharaka, hakutakka hata kuuliza sababu za kumfanya msichana huyo kwenda kujifikiria na wakati jambo hilo lilikuwa la kumalizana kwa kuwa hisia zilikuwa moyoni na si nyumbani, ila kutokana na hofu, akamkubalia harakaharaka.

Hakujua ni kitu gani alitakiwa kumwambia Nicolaus, ni kweli alikuwa akimpenda lakini hata naye alikuwa akimuogopa. Usiku mzima ulikuwa ni kujifikiria ni jibu gani alilotakiwa kumpa kijana huyo aliyekuwa akilisubiria kwa hamu kubwa.
Asubuhi ilipofika, akaelekea shule. Alipofika huko, hakutaka kuonana naye, hakutaka kumpa upenyo wa kuzungumza naye kwani alimpenda lakini hakuwa tayari kumwambia kwa mdomo wake.
Nicolaus hakulalamika, moyo wake haukuwa ukijiamini kabisa, ni kweli alikuwa akilisubiri jibu hilo kwa nguvu zote lakini naye aliogopa kumfuata msichana huyo na kumuuliza kuhusu jibu lake.
Siku zikakatika, ukaribu wao ukapungua kwa kuogopana kwani muda huo mioyo yao ilikuwa na kitu cha tofauti kabisa, hakukuwa na urafiki tena bali kilichokuwa kikiibuka kilikuwa ni mapenzi ya dhati.
Mwaka huo ukapita na kuingia kidato cha nne. Mwaka huo wa mwisho ndiyo ambao Nicolaus akalikumbushia lile jibu alilotakiwa kupewa na moja kwa moja msichana huyo kukubaliana naye na hivyo kuanza uhusiano wa kimapenzi uliotakiwa kuwa siri kubwa.
Wakawa wapenzi, wakapenda sana, kila siku walikuwa pamoja, walionyesheana ni kwa jinsi gani walikuwa wakipendana. Wakati uhusiano huo ukiendelea, mama yake Melania, Pamela akapata mtoto wa pili wa kiume na kumpa jina la James ambaye aliiongeza furaha iliyokuwa katika familia hiyo.
Maisha yaliendelea kama kawaida. Wanaume hawakuwa mbali na Melania, walimpenda kwani alikuwa msichana mrembo ambaye kila mmoja hakuamini kama katika maisha yake angekutana na msichana mrembo kama alivyokuwa Melania.
Japokuwa walikuwa kwenye uhusiano wa dhati, Melania hakutaka kufanya mapenzi na Nicolaus. Kila siku mwanaume huyo alipomwambia wakafanye, msichana huyo alikuwa akitoa sababu nyingi kwamba yupo bize na wangefanya siku nyingine.
Hilo likamuumiza sana Nicolaus, kila alipomwangalia mpenzi wake, jinsi alivyonawiri mwili wake ulimsisimka, mapigo yake ya moyo yalimdunda kwa nguvu kwani alitamanisha na kuvutia kuliko kawaida.
“Kama hataki si bora nimbake tu,” alisema Nicolaus huku akionekana kushikwa na mhemko mkubwa kwa msichana huyo.
Hilo ndilo alilolipanga, hakutaka kuona akiendelea kula kwa macho na wakati msichana huyo alikuwa mpenzi wake. Walikuwa wakifanya mambo mengi, wakishikana hapa na pale, wakibadilishana mate lakini kufanya mapenzi lilionekana kuwa suala gumu sana.
“Kwa hiyo hutaki?” aliuliza Nicolaus.
“Si kwamba sitaki baby!”
“Kumbe?”
“Nataka ila muda bado!”
“Kwa hiyo mimi niendelee kuwa mpenzi mtazamaji tu?” aliuliza Nicolaus.
“Simaanishi hivyo!”
“Kumbe unamaanisha nini? Sasa kama hatufanyi mapenzi, kitu gani kitatutambulisha kwamba mimi na wewe ni wapenzi? Kuna utofauti gani wa mimi na kaka yako au wewe na dada yangu?” aliuliza Nicolaus huku akionekana kupagawa.
“Utofauti upo, tunabadilishana mate, hiyo ni ishara mojawapo ya kwamba sisi ni wapenzi,” alijibu Melania.
“Hiyo haijatosha. Au unatembea na jamaa fulani halafu kwangu unanikazia?” aliuliza Nicolaus.
“Hapana! Wasiwasi wako tu!”
Kabla hajapanga kumbaka msichana huyo, mara kwa mara Melania alikuwa akifika nyumbani kwao na kuingia mpaka chumbani kwake lakini baada ya kuwa na wazo la kumbaka, tayari kukawa na ugumu kwa msichana huyo kufika nyumbani kwao.
Mara kwa mara alikuwa akimwambia Melania afike nyumbani kwao lakini msichana huyo aligoma, ni kama alikuwa ameshtukia kile kilichotaka kutokea huko. Nicolaus hakutaka kubaki kimya, kila siku ilikuwa ni lazima amkumbushe kwamba alitaka kuzungumza naye nyumbani kwao.
Uhusiano huo uliendelea mpaka walipomaliza kidato cha nne na kusubiri matokeo ya kuingia kidato cha tano. Hawakuwa na hofu, walijua kwamba wangefaulu kwani shule waliyokuwa wakisoma ilikuwa miongoni mwa shule bora zilizokuwa zikifaulisha sana ingawa ilikuwa ni ya watoto wa matajiri tu.
Walisubiri nyumbani huku kila mmoja akifikiria lake. Nicolaus, alikuwa akifikiria kufanya mapenzi na Melania na wakati msichana huyo alikuwa akifikiria kuhusu elimu yake ya kidato cha tano na sita.
Waliendelea kuwasiliana. Kila siku kwa Nicolaus iilikuwa ni malalamiko tu, alimtaka mpenzi wake wafanye mapenzi lakini msichana huyo alikataa katakata na kumwambia kwamba alitakiwa kusubiri hadi ndoa. Ilimuuma, hakuwa na jinsi, kwa sababu aliambiwa asubiri, akafanya hivyo.
Wakafaulu vizuri na kuingia kidato cha tano. Wakati wakijiandaa kusoma kidato cha tano Tanzania, baba yake Nicolaus akaamua kumsafirisha mtoto wake aelekee nchini Australia katika Jiji la Melbourne kuendelea na masomo ya chuo katika Chuo cha Monarch kilichokuwa jijini humo.
“Mpenzi! Nitakuwa muaminifu katika kipindi chote nitakachokuwa huko,” alisema Nicolaus.
“Na mimi pia nitakuwa mwaminifu katika kipindi chote nitakachokuwa huku,” alisema Melania.
Wakaagana na Nicolaus kupanda ndege na kuelekea nchini Australia. Huku nyuma Melania alikuwa na mawazo tele, kila siku alikuwa akiwasiliana na Nicolaus na kumwambia namna alivyokuwa akimpenda.
Alikosa furaha, kila alipokuwa akilala usiku picha ya mwanaume huyo ilikuwa ikimjia kichwani mwake. Miaka ikakatika, miaka miwili ikapita na kuanza masomo katika Chuo Kikuu cha Dar es Salaam.
Alifurahi kuingia chuoni humo. Siku za kwanza alikuwa gumzo, kila mwanaume aliyekuwa akimwangalia alitokea kumpenda. Alikuwa mtoto wa bilionea mkubwa, mwenye kampuni nyingi na hata maisha yake hapo chuoni yalionyesha kwamba alikuwa mtoto wa bilionea.
Alikuwa akiendesha gari la thamani kuliko hata maprofesa wenyewe. Kila alipokuwa akiingia chuoni, wote walikuwa wakilishangaa gari lake ambalo dukani lilikuwa ni zaidi ya milioni mia moja na hamsini.
Hakujali, kwake, fedha ilikuwa kawaida sana. Hakuwa mtu wa matanuzi, alipendwa na watu wengi kwa kuwa alikuwa mcheshi na kutokana na uzuri wake ilikuwa vigumu kugundua kwamba mpaka kipindi hicho hakukuwa na mwanaume aliyemuingia kimwili.
Wakati akiwasiliana na Nicolaus kwa kipindi chote ndipo akamwambia kwamba alitarajiwa kurudi nchini Tanzania kwa ajili ya likizo fupi. Melania akafurahi sana, hakuamini kama kweli kipindi hicho angemuona mpenzi wake kwa mara nyingine.
Akajipanga kumpokea kwa mapenzi mazito. Baada ya kuwasiliana kwa siku kadhaa hatimaye mwanaume huyo akaingia Tanzania. Walipoonana, hakuonekana kuwa kawaida, yale mapenzi ambayo aliyaona kwa mpenzi wake kipindi cha nyuma hayakuwa kama kipindi hicho.
Melania alishangaa, alimfahamu Nicolaus, alipokuwa na furaha, alimjua vilivyo na hata alipokuwa amebadilika, aliweza kuligundua hilo. Hakujua tatizo lilikuwa nini. Hilo lilimchanganya kichwani mwake, wakati mwingine alihisi kwamba kwa sababu alishindwa kufanya naye mapenzi basi ndiyo maana aliamua kubadilika namna hiyo.
Hakuwa akizungumza naye hata kwenye simu, muda mwingi mwanaume huyo alimwambia kwamba alichoka. Alipokuwa akichati naye katika Mtandao wa Allo, ulionyesha kwamba meseji zilikuwa zikisomwa lakini hazikuwa zikijibiwa.
“Nicolaus, tatizo nini mpenzi?” aliuliza msichana huyo.
“Hakuna tatizo!”
“Niambie ukweli! Sipendi kukuona ukiwa kwenye hali hii! Wewe niambie tatizo nini?” alisema Melania, wakati huo walikuwa wakizungumza kwenye simu.
“Hutaki hata tufanye mapenzi! Sawa, umenifanya kula kwa macho, lakini hata kunionyeshea umbo lako mpenzi,” alisema Nicolaus.
“Kwa hiyo hilo ndilo linalokufanya kuhuzunika namna hiyo jamani?”
“Ndiyo! Umeumbika lakini hunipi hata nafasi ya kukuona, kweli mpenzi unanifanyia hivi!” alilalamika Nicolaus.
“Basi subiri!”
Baada ya dakika kadhaa, picha kadhaa zikaingia katika simu ya Nicolaus, akazifungua na kuanza kuziangalia. Zilikuwa picha za utupu za msichana huyo, alijipiga pasipo kuwa na aibu yoyote ile.
Hakuogopa, alimwamini sana Nicolaus, kumtumia picha za utupu tena zilizoonyesha sura yake hakuona kuwa na tatizo lolote lile. Nicolaus alipozipata picha hizo, akakenua, moyo wake ukawa na furaha sana.
“Sasa amekwisha…” alisema Nicolaus.
Kuanzia kipindi hicho, hakutaka kuwasiliana tena na Melania. Ndiyo kwanza akaondoka kurudi nchini Australia huku moyo wake ukiwa na furaha tele. Kiukweli alikuwa na kazi kubwa na picha hizo, kitendo cha kutumiwa tu, lilikuwa kosa kubwa kwa msichana huyo.

“Una akili sana Zinjathropus…umepata masomo yote mia,” alisikika kijana mmoja akimwambia William.
“Unasemaje?”
“Umepata masomo yote mia! Nimetoka kuangalia matokeo, wewe mtu umetisha sana,” alisema kijana huyoi.
Matokeo ya darasa la saba yalitoka, kama ambavyo alitegemea, William aliweza kufanya vizuri na kupata alama za juu kabisa kwenye masomo hayo. Mama yake hakuamini, alipoambiwa mara ya kwanza alihisi kwamba watu walikuwa wakimdanganya.
Alifahamu kwamba mtoto wake alikuwa na uwezo mkubwa ila si kwa kufanya vizuri kwa kiasi hicho. Akaelekea shuleni kwenda kuhakikisha kwa macho yake. Hakukukuwa na kitu kilichobadilika, kama alivyokuwa ameambiwa ndivyo alivyokutana nayo huko shuleni.
Moyo wake ulifarijika, kitendo cha mtoto wake kufanya vizuri namna ile kukamfanya kumkumbuka mwanaume yule ambaye alikutana naye kwa mara ya kwanza na kumwambia kwamba alizaa mtoto aliyekuwa na uwezo mkubwa.
Furaha ikamzidi na machozi kuanza kumtiririka, palepale shule alipokuwa, akapiga magoti chini na kumshukuru Mungu. Alidharaulika sana, alisemwa sana lakini mwisho wa siku Mungu akataka kuuonyesha ulimwengu kwamba hakuwa anakosea katika kazi yake, kila kitu alichokiumba alikuwa na makusudi nacho.
Kila mtu aliyemuona Wiliam alikuwa akimpongeza kwa kazi nzuri aliyoifanya. Kwa kuwa alifaulu kwa kiasi kikubwa akapelekwa katika Shule ya Sekondari ya Tabora Boys. Huko, hakuacha kufanya vizuri, alikuwa moto wa kuotea mbali kiasi kwamba kila mwanafunzi alikuwa tegemeo lake kwani kazi yake ya kufanya vizuri ilikuwa ni zaidi ya mwanafunzi yeyote aliyewahi kusoma katika shule hiyo.
Siku zilikwenda mbele na miaka kukatika. Baada ya kumaliza kidato cha nne, akarudi nyumbani. Hakutaka kukaa tu, kwa sababu moyo wake ulianza kupenda kompyuta, akaanza kujifunza namna ya kutumia kompyuta.
Marafiki zake ndiyo waliomfundisha. Kila siku alikuwa akionana na marafiki hao na kumuonyeshea namna ya kutumia kompyuta. Aliipenda, alimwambia mama yake jinsi alivyokuwa akipenda kompyuta ila hakuweza kununuliwa kwani mama yake hakuwa na fedha za kutosha.
Hilo lilimuuma sana, aliuchukia umasikini, alikuwa na nguvu za kutosha, pamoja na kuwa na uwezo mkubwa darasani, kila siku alikuwa akiondoka nyumbani na kwenda Tandale Sokoni ambapo huko alibeba mizigo na ilipofika jioni, alirudi nyumbani na kuigawa fedha aliyoipata kwa matumizi ya nyumbani na nyingine akiiweka kwa ajili ya kununua kompyuta.
Alifanikiwa kukusanya kiasi ambacho kikamfanya kununua kompyuta iliyokuwa ya kawaida tu. Hapo ndipo alipoanza kufanya mazoezi nyumbani. Uwezo wake mkubwa ukamfanya kugundua mambo mengi. Kila siku alikuwa akiingia katika mitandao mingi, alikuwa akijifunza mambo mengi kuhusu kompyuta.
Uwezo wake uliweza kuwashangaza hata marafiki zake ambao ndiyo waliomfundisha kompyuta, akaanza kuvijua vitu vingi sana. Alijifunza na kujifunza, kompyuta ikawa kichwani mwake, hakuwa amesoma chuo lakini kwa kuwa alijifundisha sana kupitia video mbalimbali, akaweza kutengeneza mpaka tovuti yake.
“Unajua kutengeneza tovuti?” aliuliza rafiki yake kwa mshangao.
“Ndiyo! Unafikiri kazi kubwa Hemedi? Ni ndogo mno, kama kumlisha mtoto mwenye njaa,” alijibu William.
“Umejifunza wapi?”
“Utundu tu! Nataka niijue sana kompyuta kuliko kitu chochote kile,” alisema William.
Kichwa chake kilikuwa kikifikiria kompyuta, kila siku ilikuwa ni lazima kujifunza jambo jipya., Hakuwa amesomea kompyuta lakini uwezo wake ukawafanya hata watu waliokuwa wamejifunza kumpyuta kumshangaa kwani hawakuwahi kukutana na mtu aliyekuwa na uwezo mkubwa kama aliokuwa nao William.
Hata alipotakiwa kuendelea na masomo ya kidato cha tano, hakutaka, alipenda kompyuta hivyo kumwambia mama yake kwamba alitaka kusoma kompyuta kwa kuwa aliipenda sana.
Mama yake alilalamika sana lakini hakuwa na la kufanya. Huo ndiyo ulikuwa uamuzi wa mtoto wake, akaungana naye katika uamuzi huo aliokuwa ameufanya.
“Unaamini kwamba kompyuta itakupa pesa?” aliuliza mama yake.
“Ndiyo mama! Itanipa pesa sana. Kuna mambo fulani najifunza kuhusu codes,” alisema William.
“Ndiyo kitu gani hicho?”
“Hahah! Mama haya mambo ya kompyuta magumu sana. Ngoja nijifundishe zaidi halafu nitakwambia siku nyingine,” alisema William.
Alichokifanya ni kukutana na wataalamu wa IT ambao alizungumza nao mambo mengi na kuwaonyeshea kile alichokuwa akikifahamu yeye. Watu hao walimshangaa hasa waliposikia kwamba hakuwa ameingia darasani kusoma kompyuta hata kidogo.
“Unajua kuhusu C++?” aliuliza jamaa mmoja.
“Yeah! Ya kitoto sana hiyo!” alijibu William.
“Java?”
“Nayo naijua yote,” aliwaambia.
“Sasa umekuja kwetu tukufundishe nini na wakati kila kitu unakijua?” aliuliza jamaa mmoja huku akionekana kushangaa.
“Hakuna mengine?”
“Mmh! Mpaka hapo utakuwa umesoma mengi. Hizi WhatsApp zinatengenezwa na Java, hizi Facebook na nyingine zinatengenezwa na Java, sasa kama wewe unaijua Java, kuna umuhimu gani wa kusoma?” aliuliza jamaa huyo.
“Kwa hiyo naweza kuiba hela benki?”
“Hahaha! Utaweza? Washikaji wameweka codes ngumu sana. Ukizijua utafanikiwa,” alisema jamaa huyo.
“Basi poa. Nitatengeneza virus hatari sana, halafu nitamtuma aende akavuruge data za kompyuta zao,” alisema William huku akiwaangalia vijana hao ambao walibaki wakimshangaa tu.
“Tunakutaki kila la kheri kaka!”
Hakutaka kuzungumza sana, aliijua kompyuta, kichwa chake kilikuwa hatari katika kufahamu mambo mengi kwenye kompyuta. Alikuwa katika familia masikini, aliamini kwamba mama yake hakuwa na fedha na ilikuwa ni lazima kupambana mpaka kufanikiwa kupata fedha.
Alichokifikiria hapo ni kuwa mwizi wa mtandaoni (scammer). Alijua kwamba angefanikiwa katika hilo. Usiku wa siku hiyo akataka kuiba hela na kuziingiza kwenye akaunti yake ya benki, alipotaka kufanya hivyo, akakumbuka kwamba hakuwa na akaunti benki.
“Basi nitaziingiza kwenye simu yangu!” alisema na kuanza kazi.
Ilikuwa kazi kubwa, alihangaika usiku kucha akifanya kazi hiyo. Hakutaka kulala, alikuwa akicheza na codes za benki ya Tanzanian Bank ambayo ndiyo iliyotumiwa na watu wengi kipindi hicho.
Codes zake zilikuwa ngumu, alijitahidi kucheza nazo, alicheza nazo na kucheza nazo lakini akachemka kwani watu waliokuwa wameziweka codes hizo walionekana kuwa hatari sana.
Hakuridhika, hakuamini kama kulikuwa na kushindwa mbele yake, alichokifanya ni kutengeneza virusi wake hatari na kuvipa jina la Wirus. Alivitengeneza kwa siku mbili, kila alipokuwa akimaliza na kuvijaribu, vilionekana kuwa vyepesi kuuliwa.
Hakutaka kukata tamaa, wiki nzima kazi yake kubwa ilikuwa ni kutengeneza virusi hivyo na baada ya wiki moja na nusu kumalizika, akafanikiwa kutengeneza virusi hao, baada ya hapo akavituma kwenye kompyuta za benki hizo.
Virusi wakaingia, wakafunga mafaili yote muhimu, yakapotea na ndiyo naye akatumia mwanya huohuo kuiba kiasi cha milioni mia tano na kukiingiza kwenye simu yake. Kilikuwa kiasi kikubwa mno, alijua kwamba angeshtukiwa, alichokifanya ni kuchukua virusi walewale na kuviingia katika kompyuta za Shirika la Simu la Tritel alilokuwa akilitumia, alipofanikiwa, akafuta kumbukumbu, virusi wakala baadhi ya mafaili na kuvuruga data za kompyuta hizo, fedha hazikuonekana kama ziliingizwa katika simu hiyo, alipomaliza. Akatulia na kuweka miguu kitandani.
“Mimi ni milionea,” alijisemea huku akiangalia salio kwenye akaunti yake ya simu. Mwisho wa kuweka fedha ilikuwa ni milioni mbili, ila kwa sababu alikuwa mtu hatari sehemu hizo, shilingi milioni mia tano zilikaa kwenye simu yake, kilichobaki kilikuwa ni kutumia tu.
****
“What do you want Kattie?” (unahitaji nini Kattie?)
“I want to see you,” (nahitaji kukuona)
“You wanna see me?” (unahitaji kuniona?)
“Yeah!”
“Right now?” (sasa hivi?)
“Yeah!”
“I got no time to see yo right now, I will call you right back,” (sina muda wa kukuona sasa hivi, nitakupigia baadaye) alisema Nicolaus na kukata simu.
Moyo wake ulikuwa kwenye furaha tele, tangu alipokwenda nchini Australia kuanza masomo katika Chuo cha Monarch kilichokuwa katika Jiji la Melbourne, wanawake wengi wakatokea kumpenda.
Alikuwa mchangamfu, alipenda kuzungumza na watu wengi, wanawake walichanganyikiwa naye na kila wakati walipenda kuwa karibu yake. Hakuwaambia wanachuo kwamba alitokea nchini Tanzania, aliwaambia kwamba alitokea nchini Marekani na ndiyo maana hata lafundi yake alikuwa akizungumza kama Mmarekani.
Wazungu, hasa waliokuwa nchini Australia waliwapenda Wamarekani weusi, walipenda jinsi walivyokuwa wakizungumza na muda mwingi walikuwa wakitaka kuwa karibu nao. Nicolaus alilifahamu hilo, alijua kwamba kama angesema kuwa ametoka barani Afrika basi angedharauliwa na baadhi ya watu na ndiyo maana alipofika, akawaambia kwamba alitoka nchini Marekani na ndiyo maana alizungumza kama Mmarekani mweusi.
Wanawake wakaanza kumshobokea, hakutaka kuwaacha, alijua kwamba kama angediriki kufanya mapenzi na Mzungu hasa kutoka nchini humo ingempa nafasi ya kuishi kwa amani kama raia wa nchi hiyo, hivyo kila msichana aliyemwambia kwamba alikuwa akimpenda, usiku wa siku hiyo alilala naye.
Hakumfikiria Melania, hakukumbuka kama alikwishawahi kukutana na msichana aliyekuwa na jina hilo. Wakati mwingine hakuwa akiwasiliana naye, alipokuwa akitumiwa meseji alijibu kwa kujisikia.
Msichana huyo aliumia lakini hakutaka kulalamika, alihisi kwamba inawezekana masomo ndiyo yalimfanya mwanaume huyo kuwa bize kwa kiasi hicho.
Baada ya kuhangaika sana, baada ya kulala na wanawake wengi wa Kizungu hatimaye penzi lake likaishia kwa msichana mwenye sura ya kirembo, huyu aliitwa Kattie. Siku za kwanza hakutaka kabisa kuwa naye, msichana huyo alijitahidi sana kuzungumza naye, kumsalimia lakini Nicolaus akajifanya kuwa bize ila mwisho wa siku akajikuta akiingia mikononi mwake.
Kattie hakutaka kumuacha Nicolaus, kwake alimuona kuwa mwanaume mwenye bahati sana huku akili yake ikimwambia kwamba mwanaume huyo alikuwa ametoka nchini Marekani. Mapenzi yakawa motomoto na hata msichana huyo alipokuwa akirudi nyumbani kwao jijini Sydney walikuwa wakiwasiliana na Nicolaus kwenda huko.
“Nataka unioe,” alisema msichana huyo.
“Lini?”
“Tutakapomaliza chuo. Ila hukuniambia Marekani unaishi sehemu gani,” alisema msichana huyo.
“Naishi Brooklyn, karibu na lile daraja kubwa,” alisema Nicolaus.
“Ooh! Nimefurahi kujua!”
Mahusiano yakanoga, siku ziliendelea kukatika, miaka ilipokatika na kutakiwa kufunga chuo ndipo akaanza kumkumbuka msichana Melania. Mapenzi aliyokuwa nayo kwa msichana huyo yaliondoka moyoni mwake, mapenzi ya Wazungu yakamchanganya kupita kawaida.
Alikumbuka jinsi msichana huyo alivyoutesa moyo wake, alimtaka sana kimapenzi, tena kwa kipindi kirefu lakini alikataa. Aliumia moyoni, kama yeye alikuwa ameumia, naye akataka kumuumiza kama alivyokuwa amemuumiza.
Alichokitaka ni kumuomba picha zake za utupu ili azisambaze katika mitandao ya kijamii. Alichokifanya ni kujifanya ameyarudisha mapenzi hayo kwa msichana huyo huku akimchombezachombeza kuhusu picha hizo.
Melania alikataa kwa kuwa aliogopa, aliona jinsi wanawake wenzake walivyokuwa wakiteseka mara baada ya picha zao kuvuja mitandaoni, wengine waliamua kujiua kwa sababuu waliona kwamba huo ndiyo ulikuwa mwisho wao, walionekana kama vituko katika jamii, hivyo alipinga sana suala hilo.
Wakati Nicolaus aliporudi Tanzania na kumwambia msichana huyo kuhusu picha zake, Melania hakuwa na jinsi, alimpenda mpenzi wake na hivyo kumtumia picha hizo ambapo baada ya kuzipata, akaondoka na kurudi nchini Australia.
“Upo wapi?” aliuliza Melania katika mtandao wa Allo, baada ya kumpigia simu na kumkosa.
“Nipo Australia!”
“Mbona ghafla na hukuniaga?”
“Kwa sababu sipendi kuaga watu! Una shida yoyote?” aliuliza Nicolaus swali ambalo liliendana na emoji ya kucheka mpaka machozi katika mtandao huo.

ITAENDELEA